장음표시 사용
41쪽
cum tacitus consensua populi, eiulae maioris saltem partis Inotroduxerit . Sane ad pi scribendam, legitime consuetudinem plura exiguntur . In primis longitudo temporis; puta spatium quadraginta annorum, quotiens contra latam legem induci velit sa): quotiens autem praeter lege in instituatur consuetudo, decem annorum spatium sat erit, quod est longum tempus in iure tacitus populi contensus, qui moribus ius nouum & obligatorium instituere intendat se). Si enim populo animus non esset suis sese obligandi moribus voluntariis, i iis consuetudinis nullam vim habebit : quemadmodum piae , diuturnaeque obseruantiae ieiunandi & orandi 'b deficientem populi voluntatem minime obstringund homines ad consueta ieiunia & preces prosequendum . III, frequentia actuum legi abrNandae aduersantium d ; non quidem bis vel ter iuxta.Barat oli opinionem : quod enim semel vel bis accidit , frequens non est e . Hic maximum animaduertendum est dilcri mei inter desuetudinem seu non usum legis , & consuetudinem
legi contrariam per actus positi uos : lex prosecto noua nequaquam tollitur per non Vlum; maxime vero abrogatur per
legis contemtum f) . Qui probandi, sunt iudicialiter per
cap. υι litigantes de o . ordin. in o. ' . .
b L. i , & a C. quaesiti longa ransuetudo, & initio tis. Insit. de Gueaylan. ubi ad introducendam consuetudinem longum tempus sufficere definitum est. e I. sed σ ea is D. de legibus ; ubi ab Hermogeniano Iurec. consuetu
do appellatur tacita eiurum conuentis. Et praelaudatus Iulianus in cit. l. de qui-
hus, praesupponit in moribus & iactis eoqsuetudinem indueentibus iudicium &
voluntatem populi, tacitumque omnium consensum. d Ex Culaeto lib. 2o observ. cap. I.
. eὶ L. s , 6 D. de legibus e tametsi dieItur solitus delinquere , qui idem sicinus bis patrauerit, 3 C. de episcopali audientia. s) Felin. in cap. t de tregua oe pace n. 3o; ceteri passim . Neque Obstabit supradicta Iuliani sententia in I. de quibus, ut leges tacito eo ensu omnium ter desuetudinem abrogentur: quoniam Iureconsultus abesiue desuetudinis vocabulum adhibuit pro eo usu legi scriptae eontrario , qui eonstat rebus, ipss & s ctis. Nam quid interes paulo ante dixerat populus voluntatem suam decuret, an rebus ipsis factis Τ Actus igitur positivi eontra legem una eum tolerantia legislatoris ad praescribendam consuetudinem requiruntur , Reg. de Rosa in pr. civ. ς p. 13 n. 33 , seqr.
42쪽
L b. I. Tir. IV De Consuetudinibus. '. vnam vel duas vel tres ad summum turmas, qtiarum singulae decem testibus constent, a). Quotiens enim in sisSpimram 'redam' non sit conluetudo, debet aliunde probari, ut vim suam habeat μ). IV, denique legislatoris scientia &tolerantia requiritur, ut latam legem valeant contrarii mores populi abrogare : cum multa inquit Innoc. III) per patientiam tolerentur se . Decreta nihilominu3 Tridentinae synodi non posse contraria consuetudine abrogari , docet luculenter Benedictus. PP. XIV d), tam si Tridentinae promulgationem praecesserit, quam si eam subsecuta suerit. Nam praeuias consuetudines etiam immemor biles saepissime Tridentinus textus aboleuit. Et Pius IV duabus conititutionibus, altera sciqua confirmauit acta & decreta eiusdem synodi, altera Kalendas Martii I 563 super eius obseruantia & executione, palam decreuit omnia & singula, quae concilii decretis adue santur , siue antea linducta siue in posterum indueenda; nul. liui esse momenti, ac nemini posse in utroque soro interno& externo suffragari. V. Ex dictis haec consequuntur. I, Consuetudini ratio
nabili per legem posteriorem minime derogatur, nisi expressa
a Docente Antonio Fabro in Cod. lib. 4 tit. Id desin. I . tb fArg. l. 4 D. de fide instrum. . e Cap. eum iandudum Iulianus autem ideo dixit tacito populi sonsensu per desuetudinem leges abrogari, in .se dicta l. de quibus , quia populus olim suffragio suo reges condebat & reeipiebat. Cumove hodie utrumque fiat vel per Principem, vel per Pontificem potestate diuinitus libi collata, de qua in sequenti tit. 3, propterea' tolerantiam Papae pro legibus eeelesiasti eis, & principis pro latealibus abregandis requiri seripsit glossa in ean. in istis a dist. 4. Quae tamen
paulo ante astirmau at legem eontraria consuetudine tolli etiam sine scientia Legislatoris i dissicile porro videtur, eum omnes, quae seruantur & inducuntur, . consuetudines scire posse. Sed talem opinionem refellit sem eius in parariti.' D. de legibus , seribens legitimam. eonsuetudinem sine Principis consensu vel expressis, vel tacito induci non posse moribus populi in flatu monarchiso viventis: tacitumque. consensum non praesumi sine scientia morum , quibus princeps aduersatus non sit. Nesembecio maxime fauet Nov. 22 Leonis imp. apud Dion. Gothostedum , ibi: Quando absurdi nihil incideret, neque rebus noxium quicquam inferretur', eo uetudini cogimus : quin o legis praerogatiuam illi dedimus,
quum iam plebs assuefacta illi esset, nec ab illa se avelli sineret. d Bened. XIV Iib. I de Θηοd. diac. cap. I N. D
43쪽
3 et Insitur onum Iuris C On ciad caueatur in conlii tutione 60. Quam ob rem Patres Τri.
dentilii in decretis reformationis contrarias consuetudines etiam immemorabiles singillatim & aImrte abrogare ,s a tegerunt :quemadmodum uniuersi sere legislatores & sacri & profani solent in nouis constitutionibus luis exprimere . VI. Sedundo lagem anteccilentem vincit, abrogat M
prorsus tollit posterior consuetudo rationabilis & legitime praeia' scripta, non quia potentior, ted quia posterior b). Hi ne
uniuersi ecclesiae catholicae fideles languinem & suffocatorum carnes sine scrupulo edere consueuerunt, abrogata constitutione concilii Ierosolymitani s, qua praeceperant Apostoli , ut Christi fidem amplectentes nedum ab immolatis simulacro. rum & fornicatione , sed etiam a sanguine & suffocato abstinerent. Mos . quoque uniuersalis inolevit baptizandi snguli diebus sine necessitate d ,& preces ad Deum scindendi die. bus dominicis tam stando , quam flexis genibus, per quem abiit in Hesuetudinem .uniuersalem canon zo Nicaenae synodi, prohibens preces die solis landi genibus nexis. Istos prosecto canones viri per .uniuersam ecclesiam piissimi ex inolita de suetudine minime obseruant: tametsi eos nulla posterior lex inscriptis abrogauerit . Praeterea S. Basilius ibidem agens de poe-- . nis 13 Vt Boni eius VIII declarauit in eap. r δε constIt. in 6.sbὶ Emm. Gontal. in cit. cap. sn. n. 9. Nam Innocentius III in east ιωm dilectus 8 de eo uet. rescripsit talςm fuisse probatam consuetudinem , quae iuri eommuni praeiudicet. Pariterque Iulianus Iureconsultus rectissime receptum eo se assirmauit, ut leges non fiam suffagio legislatoris, sed etiam tacito consensa omnium per MDettidinem abrogentur, ι. de qaibur 32 D. de legibus. Prosecto abrotare est legem perlatam prorsus tollere : derogare est aliquid deminuere de vi & effectu legis: obrogare est aliam legem serre prioris segis infirmandae ea
sa: anιiquare eli legem promulgatam miscere seu non accipere, ut tradit Ausonius ver. abrogare. In illis casibus verificatur, quod obertus de orto filium suum dc it in textu cap. l de seudor. cognit. lib. I seud. tit. I. Legiam Romanarti h non ollis est audioritas i sed που adeo vim suam ostendunt, υι momvincant, aut mores. c) Actor. cap. II vers. χρ. d Basilius M. in ep. ad Amplait Ocbium cap. I e consuettidine utendum .st cir iis, qui instituerunς hac nWira , patribus obsequendiam e vereis enim,
44쪽
Lb. I. T l. IV De Consuetudinibus 33nis eanonicis, tradit consuetudinem , quae deminuit, tempe- ratque poenas canonum , praeserri aliquando canonibus ipsis debere . Vtrunque igitur verba sunt Basilii )scire nos oporterict ius scriptum oe eonsuetudinem ς ω iis in flere s quae non
amplectantur rigorem 3raditionum eanonicum . B. Chryibstomus
etiam sa) disertisine edisserit modum 3c prudentiam, quam debent episcopi adhibere in temperandis ecclesiasticis poenis. VII. Vniuersalem & generalissimam consuetudinem omnes obseruare debent ecclesiae ad vitandum scandalum b) , g neralem quaelibet natio , particularem quaelibet prouincia , vel dioecesiis, vel ecclesia custodit suam . VIII. Contra disciplinam Romanae ecclesiae , quae ma ter est omnium ecclesiarum, nemini agere licere; probandum Gratianus assumsit se . At Patres sanmtate conspicui pias aliarum ecclesiarum obseruantias, a Romanis licet dissonantes non improbarunt. In omnibus eupio , aiebat diuus Ambrosius d) , sequi ecclesiam Romanam ; sed tamen oe nos homines' sensim had emus: ideo quod alibi restius seruatur, ει nos recte 'custidimus. Et diuus Augustinus, quae per loca terrarum inquit regione ue variantur , scuti es quod alii ieiunant se
bato, alii vero non; alii quotidie communicarui eorpori oe samguini Dominico , alii certis diebus accipiunt ἰ alibi nullus dies intermittitur , quo non seratur; sibi Sabbato torum oe D
minico ς cI s quid aliud huiusmodi animaduerti potest e totum his
genus rerum liberas habet obseruationes se . Ipsa etiam Romana ecclesia rationabilibus aliarum ecclesiarum moribus minime aduersatur , nec resistit. A diuo Gregorio M. Augustinus Anglorum episcopus quaesiuerat interrogat. 3. Cum una stram. I. E
a) Lib. a de sacerdotio eap. 2, σ b Can. 8 dist. ir , ρο can. II dist. 21. e In ean. I dis. ix ex ep. Calisti Papae I ad Benedictum episco m. At eandem epistolam, aeque ae alteram ad episcopos per Gallias eonstitutos Camlisto inscriptas a pseudo-lsidoro, atque a Romanis etiam Correctoribus inter com mentitias ruisse eoiloeatas, tellatur Antonius Augustinus lib. a de emendat. Gratian. 4 γ Lib. 3 da Sacram. eap. I. e Can. II dis. Ia ex ep. II 8 ad ianua m
45쪽
4 Inst tutionum Iuris Canonita sides , cur funt ecclesarum consuetudines tam diuessae , oe alto s
o consuetudo Missarum est in Romana ecclesia , atque altera in aliorum ecclesiis tenetur P Cui Papa respondit pias & rectas consuetudines nedum in Romana ecesesia , , verum etiam
in illis Gallorum Anglorumqtie inueniri , & delectu di.
gnas haberi: quum non locus consuetudinem , sed consuetudo locum commendet sa). IX. Laicorum tamen consuetudines quotiens in eisdem
introducendis nec mores, neque consensus ecclesiasticorum a
cesserint ) clerici regulariter obseruare non coguntur f. Si tamen velint, in fauorabilibus posse clericos rationabili consuetudine loci quidem uti, opinantur permulti doctores.
s a) Gn. to ead. dis. Idemque Pontifex immotam permanere eoncessiit conis i suetudinem Numidis de primatibus constituendis, siue de eeteris capitulis, can. lQuemadmodum ea, quae consuetudinis erant in Salonitana ecclesia , non nega- iuit lx laximo Salonitano episcopo in can. 9. Stephanus PP. III in as . t synodi . lLateran. an. 769, aliter ait se orientalium traditio habet ecclesiarum , aliιὸν M. ἐus S. Romanae ecclesiae. Nam earum sacerdotes, diaconi, atque subdiaconi mair monis lcopulantur i litisautem ecclesiae, vel occidentalium nullus sacerdotum a subdiacono os que ad episcopum licentiam habet coniugium sortiendi . Quemadmodum viget etiam i. apud Graecos ex vetustissima eonsuetudine consecratio panis sermentati: apud Roma nos autem & occidentales omnes aetymi. Item ritus in administrandis Saeramentis, iatque in usu formae saeramentalis vel depreeatiuae vel indieatiuae, alii fere sunt in eoelestis orientalibus, aliique in Meldentalibus . Eosque Concilium Florenti. inum in decreto unionis Armenorum adeo retineri mandauit, ut ne Latinis Grae. s. nee vicillim Graecis Latinos ritus lireret usurpare. Seculo lX Nieolaus I ep. Iaa Photium Patriarcham Constantinop. De eonsuetudinibus cscripsit quasnodiis opponere visi esis, scribentesper diuersas ecclesias diueros esse consuetudιnes, si illis canonica non obsistat auctoritas , pro qua obviare debemur, nihil iudicamus , vel eis remimus, ean. 3 dis. t a. Seis nanque T. Romana ecclesia, quia nihil ossi ut saluti er dentium diuersepro loco et tempore consuetudines:quando una fides ster dilectionem προ irans bona, qua potest,υui Deo commendat omnes , ut scripsit see. XI Leo IX ad Mi. thaelem Cerularium Constantinopolitanum etiam Patriarcham, & Leonem Aerida. lnum episcopum est. I , relatus in eodem can. 3. Quem canonem Gratianus com flauit ex recitatis duarum epistolarum fragmentis cum nonnulla verborum muta
b Cap. quod elericis ρ de sor. comper. Vbi Coelestinus III reseripsit eleris
eos Parisiis eommorantes tam a fores. quam reos iu causis eum laicis iure eaγnonieci esse iudieandos r quamuis episcopus ibi haberet temporalem quoque i
xisdictionem, & gereret vicem Comitis, ut ibi notat glossa; noa autem secum leum couuetudines, legesque inuticipales.
46쪽
II b. I. Tir. IV. De Consuetudinibus. 33
Alii vero indistincte sentiunt aeque clericos ac laicos consuetudinibus laicalibus ligari a .
X. Verum in Senatu Neapolitano sententia inualuit libhendi clericos, - eorumque bona a statutis & consuetudinibus laicorum immunes, exemtosque tam active, quam passiue , quatenus nec etiam in fauorabilibus ii commodo conluetudi
num laicalium fruantur, qui non patiuntur incommodum ίb . E a XI.
Urbinatem, & sena golentem episcopos rescribens probauit, quod Legatus apostolicus exuisam inter Abbatem S. Angeli , M P. Gallen. commisisIet iudicibus terminandam secundum ius, & bonam ae laudabilem terrae consuetudinem .
b od tradit Pisanell. in praef. consuet. Neap. f. praefatis , & Carolus
de Rota uiciem n. 36. Idemque pro veritate sensit Napodanus in proaemio Regis Caroli ad d. consuet. n. 3i et, post discussas hine & hinc varias Doctorum opini nes. Cumque in Ritu a 1 Curiae archiepiscopalis Neap. speetatim suisset cautum, ne elericus teneretur iure eongrui vel Frideriei conititutione , vel verius moria huς regnicolarum indocto, de quo latius dixi in ms. tras . deiuve eo rui ; utque ob id emtor elerieus in eadem Curia absolueretur a retractu per laicum petito : S. Consilium apud Praesid. de Franchis dee. 233 , definiuit ad aequalitatem seruandam , clericum vicinum non posse vieii sim a lateo emptore in foro laicali retrahere, neque ius e grui postulare. Et Greg. Grimald. to. 7 his. Ieg. O magistr. lib. a 3 n. 7 , testatur clericos generatim haud ligari Neapolitanis consuetudinibus tam actine , quam passive: tametsi in illis compilantis atque in scripturam redistendis interfuit Archiepiscopus Neapolitanus Philippus Minutolo Regius Conliliarius. Propterea quod ex Caroli II Andegauensis voluntate Archiepiscopus eum XII viris peritissimis operam iis compilandis dedis . nullum vero consensum suum impertitus eli nomine Cleri , aut archiepiscopali auctoritate. Et merito reiicit opinionem auctoris hi t. eiu . tom. a lib. r eo'. vlt. scribentis ecclesiasti. eos Neapolitanos antiquis temporibus exemtionem a iure eonsuetudinario minitime praetendisse, sed nouissimis duntaxat temporibus. Napodanus etiam tu cit. prooemio eo uet. Neap. n. 293, assirmauerat ecclesias & cleri eos eonsuetudinibus potuisse obstringi ob interuentum Archiepiseopi. Et Albericus de Oliva in eam. ment. Rit. ra dict. Cur. Archiep. indistincte seripsit omnes consuetudines eodem Ritu probatas suis se ac reeeptas quod ad eleri s. At rectius Io: Hieronymus Campanile, alter eorundem Rituum commentator n. ao , reprobata AI erici sententia, docti ex litera laudati Ritus XXII tantum in ovsis Disnorum , eest possestionum, fabriearum aedificandarum vel demoliendarum , & similium , aure congrui speciatim excepto quod ad bona etiam eeelesasticorum. seruari a clericis praefatas consuetudines r secus vero in aliis. Sa sine verbum Gallicanum
idem sonat, quod possessio & oceu patio apud Latinoso' quo sensu Bonifaeius VIII in east. etericis 1 de immun. eccles. in 6 , aecepit verba salsire & falsita. Igitur iis, equas Ritus archiepiscopalis probauit , consuetudinibus exceptis, regula in con-
47쪽
Institutionum Iuris Canon ei XI. Particularem consuetudinem sapit stylus curiarum,
qui nedum pro modo & forma loquendi & scribendi sis), I
verum etiam pro usu & ordine procedendi ac iudicandi aedi- pitus. Eumque propriam informationem appellauit S. Augustinus b). Bene constitutus tunc dicitur stylus, quum praeuia formali discussione articuli duabus saltem sententiis iudicialibus comprobatus sit sc . Duplex est: alter morem decidendi, alter ordinem iudiciarium spectat. Hic facile probatur causidi- eorum & curialium attestationibus: ille probationibus plenioribus ostendendus est, frequentia scilicet rerum iudicatarum,
vel iteratis eiusdem tribunalis decisionibus causarum particula- t
rium itrarium firmata est pro elerieis ad reliquas eonsuetudines minime obligatis. Quoniam sacrum qnoque Consilium asseruit sine Capituli A Cleri Neapolitani consensu eonsuetudines ab Archiepiscopo collactas & probatas: Ritus vero aris chiepiseopales etiam eum Capituli consensu editos, de Franch. 283 π.8. Et quamuis in terminis cons. si qua mπιens sub tit. de mulier. ω. fl. Mai. suam dot. dispon. deciderit S. Consilium , iunctis duabus aulis, posse eleri eos insiti sauorem uti istis eonsuetudinibus, ut refert Consiliariux de Bottis ad confs quis Φει si qua fol. 137 gl. in causa et eadem decilio nihilominus reuocata postmodum ibit iunctis tribus aulis in gradu reclamationis, teste Molselio ad icons Neap. tom. 2 eous 27 , & Carolo de Resaim. n. 37. Quamobrem rationes qualitatis seruandae sicut elericus tellando non tenetur relinquere medietatem proximioribus de linea, unde bona obuenerunt , sed testatur secundum regulas iuris communis, Capte. dec. 98: ita & laicus testator poterit de bonis antiquis ad libitum disponere, excluso clerico proximiore, dummodo personae turpi ea non legauerit, Capte. ib. & de Franch. dee. Ali u. I. Veruntamen clerico ab intestato morienti succedant intra Neapolis diitrictum agnati proximiores quod ad bona ex agnatis obuenta, & cognati in bonis lineae cognatorum feeundum ius eonsuetudinarium; quia post elerici mortem bona non iunt amplius elericaalia, nee iuri Geles asti eo subiecta remanent: sed secundum laicales siue eonili tu tiones sue consuetudines ipso iacto perueniunt & pertinent ad lateos iure successionis, quod est profanum. Napodan. in cons. siquisset siqua n. 248. Quin destincti etiam eleriei ab intestato praesumuntur voluisse bona relinquere, quibus de iure pertinent seeundum regimis morem, Gas'. de Leo in addit. ad Surd. decieto n. 3, A eit. Car. de Rosa in M. cons. Nev. n. oo.
48쪽
L b. I. Tit. V. De eonstitutionibus oe Iegibus. 37rium , vel decreto aliquo generali sa) . Omissus vel immutatus stylus Cancellariae Romanae in litteris ponti iis earum falsitatem detegit: causulas idcirco consuetas quamuis superfluas sedulo perpendant exequutores litterarum qua Pontili, cum b , qua Principum c). , - Τ I T. V.
x Lex er eonstitutis diuersam olim, nunc eandem notionem fere habent. ia Ea es legislatoris praeceptum bono publico latum. 3 Legis praeceptum p petuam habet a maiestate legislatoris Am
4 Iustum eris, s diuino ae naturali uri consentiat. V Communi bino lex, priuato priuilegium prospicit. 6 Nonnisi post promulgationem ea subditos obligat. 7 Necessariae promulgationis formoem variam leges, satura
8 Lox supremi Principis vel Ponti is post duos a promu gatione menses, inferiorum Potesatum cI episcoporum symrim obligat, nisi aliter expressum in ea sy .s acceptare legem, eique parere subditi diuino etiam rure e
I o Sunt, qui populo arbitrium acceptandi oe respuendi leges
reservatum adhuc putant.11 Ai ista in aristioratiis G democratiis locum habet, an mo- narthiis non item.
εὶ Card. de Luea dist. da n m. a. b Cap. quam graui 6 da erinune fassi , ibi: Sis litteras a solitas sudeas inturii tam in busta. flo , m china, quam in stylo, quod veras pro . Dim, veι falsas pre veris non admitto. Ex Baldo in epitraphe ι. faret 6 C. de diuersis refriptis.
49쪽
38 Institutionum Iuris Cisnon ι; diviso populi acceptationi subinissae . I 3 Perinde dominantium praefulum abuses oe violentias , ae subditorum effraenam contumaciam Christi Apostoli coercenni Imuseas leges fas ese subditis impune respuere. Iue Perniciosis Imperantium leges rescindi studuere saepius Roma. ni Pontifices. 16 Anii iis vici m legibus nouis antiqua iura oe priuilegia conuellentibus regia Potesas obstat , suumque denegarpiacisum.17 Si mutua Potesatum eoniradictio cessauerit , subditi coguntur utriusque legibus parere. 18 Iustum subditis libertatem fovet non deminuit fruilis I
gum obseruantia. cIs Humana lex intra legislatoris territorium subditos saltem deuincis. 2o Summi Ponti is ci aeeumenici Concilii placita. eunctos ubique Meles genera im ligat. ar Cardinales nouis legibus fere non obligantur , nis eos nomia natim ipsae complectuntur . . - 22 -Princeps o Pontifex neque fuis , nee praecessorum legitases obnoxius. 23 Princ pum ciuiles leges circa ves profanas Iaicos simul ο
24 Romanae leges ciuites utrinque ligant. a 3 Earundem studi- , usumque Romani Pontifices quandoque ob viri que Potesistis dissidia eleriris vetuere , mox t uris
communis mim ct nomon obtinuere. 26 Legum ciuilium vis varia οῦ quas corpus eanonum oe tegum ecclesasicarum contivem , leges canoni Eatae dicuntur. 27 Praeter diuinas leges aliae a sacris conciliis , aliae a Pon-
tificibus, aliae a Patribus latae sunt. AConstitutione legem Veteres Iureconsulti distinguebant, 'definientes legem sustragio populi rogante magistratu,
50쪽
Lib. I. Tit. I. De eonsitutionibus oe Ieg;bus. eonstitutionem placito Principis ferri sa): recentiores utrumque vocabulum promiscua notione saepius acceperunt. II. Definitur, quo in iure potest modo. praeceptum issum er flabile a persona legitima consitutum, ad bonum commune fincimur promulgatum. III. Ad consilii discrimen constitutio seu lex dicitur esse praeceptum . Illudque stabile , ad perpetuam legis firmitatem designandam : ne confundatur cum simplici praecepto seu mandato, quod morte mandantis expirat f. Persona vero
nonnisi legitinω , cui scilicet legis serendae potestas se sit,
legem condit, edicit, statuit: qualis est Princeps in monarchia, populus in democratia , optimates in aristocratia , summus Pontifex & concilium generale in ecclesia uniuersa , epia scopus in sua quisque dioecesi H. IV. Iustum insuper iussum lex debet omnino praecipere quod nimirum nec iuri diuino, nec naturali rationi aut honestati repugnet ; alias usque adeo irrita & inanis esset H, ut nec nomen etiam legis tunc mereretur . Nam neque medicorum praecepta dici vere possenς , si quae inscii , -- peritique prs salutaribus mortifera eo cripserint; neque in populo lex, cuiusmodi fuerit illa perniciosa & iniusta . Lex por
ro es iussorum , iniustorumque distinctio la) . Quaenam lane
Potestas siue regia siue pontificia placitis suis poterit vim enervare diuinae veritatis , aut rationis. naturalis Z Non posse aliquid aduersus veritatem , sed pro veritate , datamque sibi a Domino potestatem in ardi ationem oe non in destructibinem,