장음표시 사용
51쪽
ira, clarior euadet, si ag tur de Regmla Belaedictitia . SUlum Legislator Summa pre dentia temperauit. Neminem simino labore opprimi; e qui leuibus cutis implicantur, in aliis mittisteriis im-
. pendit; re solatia sic Boos nominatὶ i,
lis qui grauantur, indulget. Lego In Prologo , Constituenda est ergo a nobis Dominici schola stra it - , in qu. nihil
perem, nihils aue nos instilinuros sp ramus: & in sequentibus omnem Iab . rem iubet pruuentia temperati , ita ut
nemo aut relaxetur nimium , aut nimiucoarctetur.
9ue Assertum II. Praecepto busem posis mus eurino ad elicienatis actiones x-- frater-movas. Patet; quia praeter illud extremum taedium, quod ali ando est lamet ingratius morte, & aesperati
ni simillimum , quodque proscribi a quacumque Republica pene gubemata opus eii , nulla molestia tametsi graui a Iegibus humanis incillare dicenda est. Cons o Comentarii numero INLso Assertum III. AF ota, qui sciteri- .senter aut sutem probabiliter ,ses Ir in molestia legi Dumana satisfacere noni σι conceditur miliae dispensatio. Prinatur. Quia alias dispensatio esset tilin. Ius sine re, & vox innificationis experia
Mnedictine Regulae statuta Necdfaria
Ucauerat D. Bemardus, & est , Ita sane
necessaria dixerim, ut ex eis minim. pra iudicetur necessarys rationatibus dispens
rionibus. Igitur venim est dari aliquando lemm dispensationes : emo & l gum ligatoriarum, quia non obligatoriae , ve, leges non sunt, nec indigent dispensatione . Si dantur tales dispensationes, aliquando debent habere locum. Atqui non habent locum in lege humana , quae certo & cui denter , vel
quae probabiliter, vel quae dubie militat
contra Decalogiun, ut conliat ex dictis conci. I.a. - I. Non habent locum is . lege humana , quae te exponeret iacturae conscientiae vitae, aut diuitiarum ,
quam alias siue peccato pati non pos . Non habent locum in lege msororis, si opponatur decreto Superioris; punita in lege Abbatis si opponatur Diuini aut
Pontificie; non habet locum cum oblis gat lex ad agendam vitam moraliter impossibilem, di tamen alicubi habeti cum : em in casii praesenti.
m Dita, habere locum in probabit,
tam ;nminimcim certum est Superi rem habere I timam authotitatem, de
materia probabiliter licita praecipitur et tunc enim Doctissimi viri existimat sit, ditum teneri ad obedientiam,& Superiorem valide posse dispensare.
y8 Sed haec inflatita cum probabilitatem authoritas a probabilitate materiae cininguit, improbabilia imioluit; cedictis enim est, quod non possum in commentia violare Decalogum,quam quod teneor in conscientia obedire hominiabus,tametsi sit vitias ortum: m hoc ultimum negant auiqui, illud nulli. Sed non progrediar ulterius, hoc enim retum citus in libro de Conscientia examino; amdio Ioannem Sanchea in Selectis dicem rem se prius itiimm ad caeliam quam orpositae sententiae defensores intelligat; ego quidem nec me nec se illos inten gere puto: nam cum est mera probis, litas , eli iudicii libertas . Semper tanten volo intello Imutationem illam, quam
subisipsi quintae Conclusioni uam. 86.
D laborantium instructione &I solamine volo seciando calamo
hanc materiam resumere , sunt enim multa dubia, quae occurrunt viro affli-
, etiam docto , quibus animus est praeparandus. Verbi gratia. In com ilione camilam, horariim lectione, &α posses dubitare Prim. , An liceat aegroto
comedere carnes; omittere ossicium c nonicii, violare ieiunia ecclesiastica, &α secundo, An teneatua tertio, Quanta de-
52쪽
sit eomedere quanta ut teneatus q- to, An semper teneatur , cim potest. Iintst, ponto quod sciatur quanta mori grauitas requiratur, dubitare adhuc posses, An morbum habeas ita grauem l to, An timeas vitae damnum, ansa potis molestiam An taedium,
quo erga piscis, otiatum &c. almetis, fit moraliter intolerabile an potius sit graue selumnodo an sorte sit leue An detur causa sussiciens ad dispensationem impetrandam Hic est secundus morbus, qui priorem armat, ut rauius torqueat homines periculose laborantes, praecipue si sint conscientiae tenerae , honestaeque conuersationis . Opus est itur alexipharmaca contra huiusnaodi conscientiae morsus praepa rare: praeparare inquam, facilius enim
ab scrupulis praeseruabetis qua liberaris. ioci Ut respondeam suppono nemini liuere comedere id quod euidenter in rei mortem; id vero quod probabilitet morti serum est, posse comedi & pqsse
non comedi, liberum enim est sequi alterutram partem probabilitatis. Hac doctrina praemissa resolvo teneti aegrum contaedere carnes, si certo & euidenter sciat huius cibi abltinentiam sibi moditem illaturam esse. & hoc ita certum existimo ut contrarium videatur improbabile . Si certo sciat se ex carnium a stinentia passurum esse intolerabilem imcommoditatem citra mortis periculum, ut incursurum probabile mortis peti- Mum : potest carnibus uti & non uti . vii quidem ; quia nec ad intolerabile tedium nec probabile mortis pericillum Benedictinus obligatur: non uti vero, quia suae commoditatis est dominus, &probabilitatis arbiteri ideoque poterit illam Deo conlacrare, & in hac resoluere pro vomtate. Qui autem certo aut
probabiliter scit se pasturum esse grata
incommoditatem abstinendo a carnibus , aut horas Canonicas legendo , tenetur obedire Ecclesiae , habet tamen
causam susticientem dispensationis timpetrandae . Tandem, qui sciat se leuem
passurum fore in moditatem nec potest omittere substantiam rei praeceptae, nec petere dispensationem. nulla enim
est lex quae obliget sine leui aliqua limcommoditate: potetit tamen petere rationabilem dispensationem, non quide circa rei praeceptet substantiam sed circa qualitatem. tot Haec dicta sint de certitudine, de probabilitate: ad dubium deueni mus. Respondeo ad primum ct secundum nunquam carnes esse praecise necessarias ad consentationem vitae; nonnumquam esse utiles , saepe nocivas .
omnium priidentum iudicio prosunt
habenti Drtem stomachum, carenti tamen membroriam viribus; nocent laboranti stomachi debilitate . Consuetindo est altera natura; illis qui semper carnes comederunt, liberius poterunt concedi , quam illis qui abstinuerimi a pluribus annis: omnis enim cibi nouitas limminem alterat, & quaecumque alteratio, si periculosό labores, timenda est. Ergo impossibilis est casus, in quo quis
teneatur carnibus vescit possibilis in quo licite possit. Tertium cubiumn tollitur patriae consuetudine, & Medici i dicio; ipsius enim est, morbi grauitatem cognoscere, aegroti,sincere re&ere & p tienter pati . Consecto patria consuetudinis memini, sutat enim legitimi mores in aliquibus Regionibus , qui videntur praescripti, & iudicantur sufficientes, ut sedent conscientias strupulirantes. M, nor morbus lassicit in Hispania ut carnes concedantur; maior requiritur in Belgio. ratio est, quia in minora morbo apud Hispanos maior est ramis edenche necessitas. Virtus nutritiua apud ipsos est sertior, ad laeta carnibus, & ideo ibiarum usu in morbis roborantur . Duae stomachus multo debilior, liquidis pintius cibis & iustulis sertificatur. Praeterea, nec tanta necessitas requiri r ut i, cite quis comedat carnes in Hispania,
quanta requiritur in Belgio , aut aliis E prouin-
53쪽
prouin ius habentibus magnam piscitam copiam. In quadragesimali ieiunio, re bi gratia , supponamus esse in tali rem ne eisces sufficientes ut pars a carnio abstineat: quid ergo agendum quid c medat alia pars hominum &si cames; qui erunt potius absitinentium, quam noabstinentium numem adscribendi Sane aegroti , etiam illi qui tenerentur non comedere carnes; si piscium abundantia lappeteret. Ex suppositione enim, quod
ex centum hominibus debeant viginti necessario carnes comedere defectu alterius cibi , praestat permittere carnes valetudinarijs& memocriter totis,
quam robustis& sanis. Ergo qui inhabitant Hispaniam licitE& pnidenter cinsuetudini loci concedunt , tam in esu intestinorum & illariam animantis partiu, quae permittuntur diebus sabbati ; quam in usu quarumcui noue camin iuxta prudentiam benigni Medici. Vnde merito D. Bemardus cap. 6. docet humanas leges licitὰ interdum ct innoxia pro eausis , personis, locis, ct temporibus issensari .esset enim sumnaa imprudentia causas , Personas , loca, & tempora confunde re . hoc est, leuem causam graui, persinnam debilem robustae, regionem pist
bus carentem maritimae dc dies recreationis diebus ieiuni; aequare. Volo, ut prosim striipulosis, subiunere articulum integrum ex Alphontae Casambios in priuilegionim patrum Minorum Compendio, verbo Infirmus, mihi & Κinclito pag. 2 8. numero 6. Ait
enim s Idem Leo, huia fiat sibi expositu quod aliqui Fratres scrupulosi quando
sunt infirmi iure nunquam possunt nec sciunt se determinare quando litate possunt dimittere dicere horas canonicas ,
cocessit quod siue propter stbre, aut d
lorem intensum, vel aliam infirmitatem I iatrcs fuerint grauati, satisfaciant dicendo Pro horis canonicis Psalmos, P te nouer, Aue-Maria, vel alia iudicio Praelati, Ru Praesidentis loci aut Coi uentus atagnanda. Et hoc quando M
dicus corporalis si conamia pomer
haberi; dixerit esse nocivum infirmo. liuitur, si Medicus id diceat, & Superior
dispenset, scrupulus manere non pin
roa Caeterum,dum dubium unum ioblitur , aliud videtur suboriri . Dubitas enim, An in expositione tui morbi ipsumet Doctorem deceperis an minorem patiaris, quam putas 3 an minorem putes , quam dixeris 3 docemur enim ex petientia tamios non bene discurrere tuta cum mors tantinet, sibi abiam-iutitur, ne periculum credant; cum leuiter assi untur, existimant se intoler bilia pati, ne laborem sustineant. Me iudice hic locus scrupulo non est, quia haec omnia sciunt Medici, qui pertissimi dicuntur, quod experientiam maiorem habeant, quam fgrotus. Ipsi non ex verbis solum, sed ex pulsu, sanguine , utina, colore, & alijs circumitantiis iud cant ; de decretum ipsorum potest seniari tanquam vere probabile , nisi isne ipse aeger illos ex consilio deceperit.
Ex dictis constat quid respondendum
sit ad quartum, quintum, sextinN.ptimum de octauum dubium tollitur eraperimento; quia qui dubitat, tenetur examinare ,& in tali casu ipsaniet experientia iudex est. Caeterum si post experientiam adhuc remaneat dubium adpetes Ecclesiae recurrendum,& dispensatio postulanda iuxta ea quae seperius diximus, ex beneficio enim Ecclesiae habent Superiores priuilegium benigne imterpretandi & dispensandi in sere omniabus Ecclesiae te inus , quotiescii nasue
dantur causs vigentes &graues. vici Commentario disput. III. Conci. II .
omo morbo a camibus abstinet,& putant se grauiter teneti. Saepe e rum consuetino destiaditur, sepe damnatur;
54쪽
natur; & sincerὰ Ioquendo nec vulgus intelligit quod vituperat,nec quod commendat. Male adcessionem iuris natu .ralis recurritur; eli enim haec quaestio disilior, quani debeat implicari nouis dissicultatibus . Ipsi nec tenenturvatione voti , nec praecepti, sed consu tudinis , qtiae si bene examinaretur , forte esset ex dei lotione introducta,&per errorem continuata r sed & hoc , qui voluerint , examinent. Nos. vero in hac materia has positiones propugna
incuntur , aliqua comeduntur. Patet: non
enim omnia quae conceduntur indicui tur. & ut alia omittam , honesta recreatio conceditur, non imperatur: licet ducere uxorem, licet calfitatem vovere, licet coelibem vitam agere; nemo tamen iure naturet obstringitur, ut hunc eligatilatim & non alium Multa siunt ac Di- tam consemandam praecise necessaria multa ad robustius conseruandum utilia; illa prF piuntur, hic permittuntur. 1 os sectanda . Potest quis cedere iure
Henri rebus, quas concedit natura s p
rest illarum abstinentiam vovere oe iura re; potest accellare legem, qua illas interdicat: evierum contra naturale praeceptum nulla est cessio, nullum votum, nu iam iuramentum, nusium preceptum v
sidum . Prima pars ab omnibus admitti.tur, & secundam demonstro. Quia non dotest quis cedere iure habendi caput, hoc enim membrum est pricise necessarium ad construandam vitam. ideoque On:liter, nec posset cedere iure conredendi cames, si & hae essent praecise necessariet ad vitam: potest tamen cedere iure vescendi carnibus, poteli abstinentiam carnium vovere, potest legem carnes interdicentem acceptare; hae enim licet aliquando ad salutem citius &r bullitis recuperandam conducant, saepe sinat noctuae, & nunquam precise neces
- Conclusio . Ergo Carth anus , qui in articula mortis a rarenibus abstinet, non peccat. Constat ex dictis. quia vel carnes ipsi nocebunt, vel si proderunt,
non erunt ita necessatiae ut aliter vitam conseruare non possit.
d maior est dissicialias, quae inquirit, An peccaret Carthusianus, qui in Articulo mortis, secluso omni scandalis ,
carnibus vesceretur. Respondeo, elim peccaturum esse,
primo, si nouerit expresse aut implicitEse ne in mortis quidem articulo cam, bus usurum esse . Idem de iuramento dico . Ratio est, quia tale iuramentum vel votum esset de actu virtutis , citius operatio non repugnat ne quidem probabiliter Decalogo. Secundo, si admiserit talem legem impositam ab habente legitimam authotitatem. Tertio, si verum iit dari consuetudinem, quae habeat vim legis. Et probatur, quia talis lax est de nieliori bono, & potuit legitime poni , & obligat si merit acceptata,
In nostri Petri e S. Ios h Thesibus
pag. I S. Lego . carthusianus carens omni alio cibo , tenetur sub mortali peccato carnibus vescι ; at si suppetant aliqeibi non tenetur in graui egritudine camnibus vesci . Addo probisi lius esse Carthusianum in eo casti non posse licit. camnibus vesci. Sic vir doctus N pius; eius, tamen verba indigent breui commentario.
Carere omni alio cibo priter cames Dpotest multifariam contingere; primo, si nec cibos habes nec reperire potes; secundo, si nec habeas, nec sine grati bus dissicultatibus reperire possis, te tio, si non habeas , sed facile reperire possis; quarto, si solum panem aquanabeas , s tunc enim non habes cibos politicos , quod clare demonstratur . Nam si cum Hero paciscaris pro victu
de amictu, non satisficiet ille si pane aqua te alat, & sago te vestiat, sed princul dubio debebit tibi cibos humanos& veltes honelias ministrare , nempe E a. quales
55쪽
quales Gai Heri indulgent famulis si-uniis; J quintὰ, si haberes multos cibos
praeter carnes , Omnes tamen nocivos.
Hispositis interrogas , In quo sensu veniat noliti a Saoseph Resolutio exfibranda γ Respondeo illam in primo omntio veram esset falsam omnino in reditio . In secundo non resoluam dissiculi tibus non examinatis; sin. tales hae sint. ut prudenter credatur Iex non obligaresiab tanto onere, prudenter censebitur carnes in tali casu posse comedi: esias
non . In quarto , fateor, malorem reperio diuicilitatem. Non auderem asserere esse probabile posse virum robustum die veneris comedere carnes , si cureat piscibus , modo habeat panem; ratio eli, quia una sola dies non videtur inferre notabilem incommoditatem ubro sano & vegeto; hic enim de aegris non agimus : Ergo similiter dicendum erit Carthusianum , si una vel altera die istum habeat panem & carnes , debemabitinere a carnibus eodem modo ac si haberet pisces, quia unius diei incommoditas intolerabilis non est, & leges humanae etiam obligant cum incommoditate tolerabili . caetenim , si deberet multis dieb. solo pane & aqua vesci , aut filior aut diceret se non esse talem vitam professiun, ideoqtie non posse cogi inuitum ad ieiunandi modum tam extraordinariti addo tamen polle illum se sin, pliciter, &, si Ecclesia velit Plemniter ad istam incommoditatemobligare.
in rationali&w8 n Gens de Benedictinis Inm- uox tutis per solennem professonem acceptatis, sic inquit cap. Id I. no iterauthor, Basan ἡ necessaria dixeruras ut ex eis minime praturicetur necessariys rationabitibus' dispensationiluu . An,
maduertis S, Do rem duas dispensationum species cognoscere; quarum alie cessaria, aliae rationales dicantur: dc disserentiam desideras intelligere. Nec valde facilis videtur haec quaestio clim duexetimus , non iri concessam dis illati nem cum lex hinnana contra tauinam militat, quia tunc non datur valida humana lex , & quando non est Iex valida , non requiritur aliqua dispensatio. Sane necessaria dispensatio illa est, quae negari non potest: negari non pintest , quando euidenseth quod legi cum graui incommoditate satisfaciamus. ra tionali dispensationi contraponitur, non quod irrationalis videatur , sed quia ne cessaria sit , & non relinquat opinandi& deliberandi libertatem, debet enim concedi necessario ab Antistite. At rationalis dispensatio necessaria non est,sipponit enim probabiles aut leues in fas , quae locu relinquunt rationi ut examinet an expediat adquiescere subditi voluntati , nimirum dispensando quoad substantiam, si incommoditas illa probabilis sit grauis: quoad qualitatem fileuis.
itur statuit Bemardus proseos Reuiosos, tametsi Regulae necessitati si citos , posse peris dispensationum ii
dulgentia , non .him coem tales causa: occurrant , quae Antistitem ad concedendam talem dispensationem necessitent , sed etiam quando sunt rationales , hocest,probabiles & disputabiles. Quintiescumque enim silperior prudenter &rationabiliter dispensat, manet subditi conscientia secura ..
iis, V X dictis nascitur coetiosa con
Lia trouersiaquae examinat , an in .
Regula D. Benedicti possit Praelatus diaspensare sine causaὰ Et merito haec di Gillas quaestioni praecedenti subiungi-riir , quia ibi docemur , non posse quem Gunque confiatrem concedere dispendi sati in Dissiliet e
56쪽
actionem ab Eceis , aut Regula νμι-ptam , potest Abbas iuspensare. Patet , quia hoc ipsamet Ecclesia, ipsemet Re- concedit. IV. augeatis G eritas potest 'status in lege Eccinia ct Regi
ις preceptis concedere dispensationem v
lidum . Puta; si iuniori nondum ad odidines promoto concederet , ut horas
canonicas omitteret, aut concionatoriri die ieiunia regularis caenaret. ne euli ut melius disceret, huic ut melius ceret tunc enim esset valida dispensatio; si nec prior discere, nec posset posterior
suisonem , aed dispensatoris officiunia pertinere ad Abbatem; & modo consequenter inquirimus , An pro voluntate& arbitrio, an vero pro ratione & pri dentia possit Abbas concedere dispem sationes Pro Ut respondeam debeo relegere Melliflui itiei Doctoris verba, quae has
resolutiones mantaducunt. Novit auisum, ait, cap. q. sidetis struus ct prudens, quem eonstituit Dominus super famitiam fiat, , ibi tantum usurpare dispensationem , unde bonam possιt hab/re reeom
pensationem. Notinillud tam .m ; & in- sine ijispensatione illa liorere abs
feto; eigo fidelis Superior non noscit incommoditate graui. Sed haec non tam usurpare dispensationem, ubi non pos- dispensatio , quam obligationis Com. sit bonam recompensationem adsequi . mutatio est. V. In propriνι legibus potest Atqui ex intentione finis mali aut indis quicumque Legislator etiam sine causa di- ferentis non inserimus recompensatio' ne aro, nempe, si lex nonsit prscise ne nem: ergo non poteli dispensare sino cessaria. causa honesta. Adsonat sibi ipsi in fine IIa Sed ais. AEger, qui sine grauim Capitis UI. S. Doctor, nam cum leges icilia non potest horas v. g. legem, de omnes hunianas dispensabiles esse din tamen sine dispensatione omittit peccatcuisset, sic; inclisit, Sanequi Oc legit πι- mortaliter , non tamen, si relinqueret rendat me caute non dicere ea posse vel ab habita dispensatione: ergo maior requi-inis nimirum, legitimis Superioribus ) rime caula vi subditus sine dispensatio-
ωr pro voluntate mutara , sed ex ra- ne actionem praeceptamlicite omittat,mne eliter dipensari Ideo autem hano quam ut omittat licite cum dispensati rham mutationem taliter a talibus recia ne. Ergo fallitur D. Bernardus , cumpere possunt, quomam non naturaliter , subiungit , Et eadem ortasse Melitas a nec per se bona sunt. Et inserius cap. 6. subitis nihilominus exigitur in obtempomilitant , -- perando, qus a Prspositis in diapensanis. πιρβι uer Da suis, mutamique omninσ Vbi eadem est idem ac aqualis.
- θυι quis'm 'nomis me ossen- H3 Respondeo primo, hanc non esseu possunt. His positis sit Astertionem, sed Dubitatione Bema i. V Nullus 'glatus p fortasse,aat non profectu,ut ostendat se notui misens e in Regula , EGI A WD resoluere sed proponere, non respodere
Pt 1, aut Decalogo, aut ut verbo dicam, sed rogare.Respondeosecundo, dari duas dispensandi causas Cliaritatem & inc moditatem ; quando Antilles. intuitu charitatis au endae dispensat, cum subdito coascendit; ciam ritandae incon moditatis ratione , condescendit. Arens igitur de priore, quam Concl. . expres-nmus, inquit Bernardum esse probabile id ia. videtur significare illud ass. 9
rn aliqua risiat ouperioris lega sine eaus Gelanus Papa citandus a Beriaudo capite 6. Gι necessitas non est,.inconuers ritia maneant Patrum Sanctorum dere
ta .. Et ibidem ad legandus Leo Papa, Mi necisitas non est nullo modo sancto.
n Patram inIlituta violentur. II. Nulla potest dari causa iusta ad concedemGm d pensationem in Decalogo III.C.m quod non soluminossi Superj 1s i. gir non potest si graui molestia eiicere sare sed quod & subditus possit non Ttempe
57쪽
temperare , praecepta enim & vota de- in suis legibus posse dispe re sine causa, ni esse de meliore bono, nec talia , II 6 Respondeo illa Commetarii Resunt cum charitati repAEnant, & Brtas- solutioni nihil dici, quod in Concitisi
is talia non sunt cum reptranant aug- ne nolim v. non imbibatur di distinguomento eiusdem charitatis. Consulto il- enim cum D. Bemardo inter leges alie-
Iud for asse adiunxit , quia saepe impe- nas & proprias, in propriis isque non
diendae sunt augende charitatis occasin extreme necessarias tales communes nes, cum sunt exposite periculis char, leges sunt potest quis sine caula conce-tatis perdendi. dere dispensationem, tantietsi non pomii 4 Conclusio U. Dispensatio est duplex sit in alienis. Primo, In Decalogo, quς necestaria ct r.etionabilis, sic erim com aliena quidem lex est, dari causa legiti--.tatio. sic t uitur D. Bemardus ; nam ma non potest, de ideo nec dispensare cum regulatia prscepta necessaria, hoc Antistes, si daretur. Bemardus cap. 6 est necessario obligatoria dixisset, su- sub medium, autem prscepta hi biunxit, Da san. necessaria dixerim, vi mana ) hanc ipsam mutatιonem nomme
ex eis minime prviudicetur m gar sm mutatιonis intelligit conmutationem detiοηabilibus , d pensationibui. Sane hic dispensationem ratitera ratibus recipe-
Conclusio verbis solis a tertia & quarca re sint , auoniam non nasuraliter nec
dissidet. ra onabili enim est, quod supe- per se bona sunt. Ergo si precepta humatior condescendat fragilitati & morbo na naturaliter & per se botia essent, ese inferioris aegroti, etiam cum leuiter as- sent dispensationis incapacia Ergo&fligitur , ollicium cum osticio commu- Diuina si contingenter & per accidens talido; puta si hegenduin sit proprium, essent bona, & male esse pollent, essent
di aeger memoriter sciat commune; tunc dispensationis capacia: alias enim cau- enim promium cum communi commu- salis illa claudicaret. Et in eodem c tando in qualitate dispensat ilissa prγe- pite ia mamdiu, ait, charitata militant,pit substantia. aut etiam si matutinas immobiliter praecepta fixa sunt, mu- post nouas dici permitteret, tunc enim rarique omnino ne ab ipsis quidem ' solus ordo horariam mutaretur, illaesa psitis sne ostiens pessunt Subsumo , earumdem subitantia di quantitate. Imo Atqui humana contingit aliquando pro etiam nonnunquam necessarium est, ut charitate, aliquando contra charitatem Superior subditum adiuiset clim ad sin militarer ergo M mutari possunt. Sed blimia adspirat. Omnes in perfectionem Diluna nunquam repugnant charitati . tendimus , nec impedire poteli Supe- ergo mutari nequeunt disiciuando repu rior, ni inconuenientia timcat, conatus gnarent, postent. Secun , in prsceptis
subditi, qui ad maiorem periectionem. Pontifici S, Resis,sesareis, dantur com- anhelat . mutandi de dissensandi rationes,& ideo iis Sedinquies. Eilo in preceptis siu- tales muriationes, si fiant ab eorumdem perioris non possit Abbas cispensare si- Legislatorum Vicamjs vel ex priuilegiis ne causa . Ello in praeceptis Decalogi iugitimis prudentes iudicantur & vali- non de Lir dispensandi causa. Quid di- dae. Tertio, in articulis Regulae Bene-cendum sit de regularibus praeceptis dictinae, qui quidem ex vilegis praecepti Nonne Pnlatus potetit iubene, ut ta- non sunt ,ded praeceptibiles, 'Isset da-lςm l una adeas, di pollea dispensare ri legitima commutatio aut dispensatio
m propria lege, di hoc nulla noua si .ex vi cuius euaderent non praeceptibi perueniente causa 3 An non citatis no-.les saltem pro tempore dispensationis:
tiro Lorca, S Pontici disp. 32. in Regul. sed hoc fieri non potest ab ordinario v edicti nam Relat i statui δε atem Abbare sine causa: -
58쪽
rene oritur' con uersia subtilior examinans, An possit Abbas Religiose concedere non obediendi immunitatem Sane obligationem obediendi
tollere non potest, materiam potest nimirum , aut nou iubendo , aut dispensando.
De ums obligationum diuisione.
II 8, vestron diuisionem inte- - δώ- λ . ri 'tς νβ mst o Persona distinguantur O temo regularis institutio, quantum dumtaxa d
Eu tμm B potismum congrua luculenta magis eadem dissio apparebit . s
uiuisionis diuisiim, quod itu. subdiuiditur. Respondet . Meclonus Horstius esse Institutum R Nolum ait enim in margine, Institutum 2 mUMmmcessariumsuDiuιditur. Sed naec resolutio non videtur consona . veritati; arguo sic. Diuisium debet pr Gicari & velificati de membris diuidentibus; atqui institutum religiosum de his memoris diuidelitibus nequit vetificati: ergo non est diuisum . Consequentia est legitima & maior certa ; minorem pro bo . Haec praedicatio est falsa, Necessaria incommutabilia, siue praema prima ta bula sunt instituta religiosa r item haec, Necessaria inuiolabilia ,siue pracepta se cunda tabula,sunt instituta religiose; v ra autem haec, Aliqua nec aria subselia sunt instituta retigiosa, falsa haec in men , omnia necessaria Babilia sint i Hituta retigiosa, Multa enim statuta saecularia sunt, quomni stabilitatem via rus publica postulat, quae tamen non sunt religiosa. Dicendum inuit est D necessariam ut sic esse huius diuisionis, debereq; efforinati categoriam ad Me, liqui Praeceptoris sententiam iuxta gra dus subsequeum schematis.
59쪽
Voluntaria. sim pinu umana r quam sibi unus' i qui ite praescia it in rebus alias non obligat rris, Inouo praescriptionem hanc nec voto nec LEXs iuramento fimet. Pur Durana . Talis est prima Decalogi tabula, saltem qu ad duo priora praecepta. qua quia nec ipsius Dei dispensationem adinittit incommutabialis a nostro Doctore vocatur. Dium humana. Et est diuinitus lata, de materia pure humana, qualis est tota secunda tabula , quam Inuiolabilem dicit , quod nullus in ea mino , sed scius Deus veseat dispensare. Humano-ἀuimessit est humansetus lata sed exdelesata authinritare Diuina . Hanc vocat
Lum. quia stat , quousque a Dei legitimis Vitatin dispe
praemissa hac Legis diuisione, Bemardus ad si orum membrorum diuiden. tium expositionem transit.
De lege Human Diuina seu Stasili.
iis N T q iidem stabile dixerim, quod ita est necessarium, ut o non cuilibet M hominum mutare v v illud asset, nisi solis Dispensatoribus miseriorum Dei, id est, praepositis, ut verbi iratia Sancton Basilii, Augustini, Benedicti, necnon O H autentici canones, cor si qua sint alia Ecclesiastica Instituta divis
noritatis ; qua quoniam is Sanctis I tradita sunt, sancita stat liter perseuerant , nec omnino emuis subiectorum ea aliquo modo variare vel mutare conceditur. Quia P tamen hominibus, etiam A per semines loco est oscio iliis eanonisa electione succedentes , licitd interdum, innoxiaque a pro eausis , personis, heu er temporibus dispensantur. Vbi sane aut hae legit, attendat me caute non dicere ea posse vel ab His leuiter pro voluntate mutari; sed ex ratione fideliter dispensari . Ideo autem hane ipsam mutationem taliter is a talibus recipere possuηt, quoniam Diuitiaco by Go
60쪽
Mam C non naturatiter nec per se bona pint. Forrὸ inuenta atque instituta fuerunt, non quia aliter vivere non Meret; B sed quia ita magis expediret , nec pland ad aliud , quam ad x Derum veseustodiam charitatis. Quamdiu ergo ebarriti militant , immobiliter fixa sunt, mutarique omninὸ ne ab ipsis quidem Praepositis me osensa possunt : at a si ἡeontrariis contraria fores aliquando ebaritati visa fuerint, bis dumtaxat , qu hus p hoe posse videre datum est, ct prouidere creditum est, nomὸ talismum esse liquet, is qua pro ebamitate inuenta fuerunt, pro cbaritate quoque, ubi eripedire videbitur L vel omittautar, vel intermittantur, vel in aliud fort/ eοmmodius demutentur 3 sicut d regione iniquum, procul dubio foret, se statuta prasola charitate eontra ebaritatem tenerentur e Tenent ergo fixam ,firmamque immobilitatem , etiam apud Praelatos qua ex stabili necessariis sunt ; sed quatenus charitati deserui t . Nunquid autem hoc ego vel solus sentio, vel primus dico e An non hoc u ipsum Papa Gelasius sensit e Ait siquidem , Ubi necessitas non est, N inco nutabilia maneant Sanctoriim vv Patrum d creta : Leoque Papa r Ubi, inquit, necessitas non est , nullo modo violem ter v v Sanctorum Patrum constituta o Et infert, ubi ergo necessitas sierit. ad utilitarem Ecclesiae , qui potestatem habet ea dispenset, ex necessitate enim fit legis v v mutatio.
A T AEc consequentia . Humanitus in talem obligationem incis itur e ergo 'l humanitus concedi poterit , si de Praelatis legitimis intelligatur, Scaulae supponantur legitimae sςst Vς ' . . . a s Aiaca Causae mutant leges & dispensandi itiducunt saepe obligationem ; cilpent tio, quae ex magna causa in re graui conceditur, non posset sine causa, aut Iarua. Saepe aegroto debet concedi dispensatio, quae robulis non potet t. Inicis frigidis vel tes sunt necessariae. Et dierum varietas postillat, Vt Superior risorem mon4stiuum intendat aut remittat; nulla enim vel Sactissima metritur communitas, in qtia Patroni felliuitas non postillat maiorem Diuini olacii solemnitatem, de rerum necessariarum subministrationem benigniorem. C Ergo in ijs, quae naturaliter bona, aut naturaliter mala siunt, humana cupCn
o Finis Regulae S. Benedicti&aliarum est C ritas , E An cessaute fine adaequato legis contrarie aut contradictorie cedat i pia i
F Non licet cuictunq; subdito examinare & deciderem Communitate oe-gu bernata . Vtrii in lex publica militet contra charitatem. o Vt non I Sic MSS. sed Exemplaria imprella, quod non. ti Nec non eli J I.ibra impressi, non h. abent illud, .i Tradita sunt i sta habet editio noua Coloniensis melius quam MSS. in quidus
κ Ad lucrum vel custodianal Ita omnino legendum est, tametsi nouae editione pro Vel disiuiactiva particula habeant Et conitinctivam; non enim requiritur, ut lex respiciat lucrum excultodiam charitatis simul, suffcit enim , quod illa res δε-