장음표시 사용
71쪽
gilius non ausum suisse Deos penates contrectare nisi usquam sese flumine vivo abluisset in puritatis symbolum , qua ad numinum adorationem aeia cedendum est. Sic a ob eandem quoque rationum mysticam templum ad precandum adeuntes manus , caputque unda frigida perluebant, passimque fide a haec apud ethnicos in Valuerat lustralesii aspersionem , imis mersionemve universa co prorsus eluere, tollereque crimina . Dum apud Romanos nuptiarum celebraretur solemnitas: sponsa a Sponso adiuta ad portae limen intactum transiliebat felicem Sabinarum raptum indicans: sponsus vero nuces , frugesque ad comitantes caeremoniam puerulos proini ieiebat, hoe symbolo declaraturus se crepundiis omnibus nuncium re
mittere novamque vitae rationem inire. Occurit hic in mentem appara
tus illius rogi , quem Dido ce) post Tanere discessum in palatio sub specio
so Diis saerificandi velamine erexit , revera autem eo fine instruxit, uese ipsam desperationi suae immolaret. Iam vero quot, quantaeque usu pantur in hoc sacrificio a Virgilio tam eximie minutimque depicto, caeremoniae , quae necessitati adscribi minime queunt, minusque adhuc explieari , nisi ad fignificationem metaphoricam , sensumque , si dicerens est, mysticum recuratur Cui enim utilitati hippomanes, cui usui herbarum ad Lunae lumen collectarum , ct falce ahenea demessarum commixtio 3 Quid opus fuerat Didonem uno pede nudo, altero cothurnato ad sacrificandum accedere , Annam Sororem fluviali Iympha persundi , temporaque nutricis vitta circum tegi λ Subit nunc memoriae ritus alter ad depellendos lemures Romae usurpatus . Paterfamilias media nocte domo egrediebatur ore nigri coloris fabas gerens. HaS una manu sumens super caput, retrorsum projiciebat, altera interim vas aeneum pulsabat, idque novem praecise vicibus iterabat. D. de Vert subtilissimo etiam svo adjutus ingenio, quam quaeso physicam , litteralemve caeremoniarum harum explanationem nobis praebebit Demonstrabit nexi tuum horum institutionem alteri innixam fundamento , quam huic rationi symbolicae, quae ubique gentium nullo non tempore viguit. Possem profecto innumera alia in medium proferre exempla; Uerum ea . quae adduxi, satis superque esse existimo, ad probandum uniwersos Orabis populos hane mentem circa ritus tenuisse, huncque i Ilis de caeremo istitia sensum fuisse, cunctosque in eo convenisse , ut illas non alia ratione intuerentur , quam mutum quemdam sermonem, qui per symbola apte inventa
72쪽
Ci Rc A fACRARUM CAEREMONIARUM USUM. 33
Inventa animos hominum aut veritates certas edoceret, aut ideas imprimeret , quas illis expedire arbitrarentur . Ast si haec mens cunctarum extitit religionum , haec lententia omnium populorum , haec anima univeriarum caeremoniarum , liceat
mihi per transennam sciscitari, cur id Iesu Christi Ecclesiae negarod beat Haee ibi a religio tam sancta, tam pura , tam mystica, non aliis utetur caeremoniis, nullosque alios ritus possidebit , quam gesticulationes absque anima, actiones absque mysteriis 3 Quis pudor totum Sanctissimae religionis cultum ad inanime cadaver redigere, omnemque ei rationem symbolicam auferre, sne qua prosanissimae quoque sectae pereant necesse esti
s. IX. Continuatio ultimorum duorum argumentorum. Refutat is
D. de Hert. Et pera suffiiuum origo.
ACcedamus nunc ad particulares quosdam ritus , qui Christianae Re Iigioni cum Ethni eis communes suere , ac D. de Vert judicium de iis intueamur. Primum quod mihi haud sine stupore occurrit, est ejus
de iussit thus, luminibusque commentum. Illius quidem sententia utraque originem suam aut necessitati soli, aut commodo acceptam referunt . Cum enim victimae crematae tetro odore omnia implerent , nee eL se crat laetorem suaviter olentibus thymiatis expellere . Cum noctis tempore conventicula celebrarentur, luminum usus haud abesse poterat.
Hine, inquit, Thuris o luminum usus in religionis eultum invectus: quae primo necessitate naturali adhibita , irradicata consuetudine, Religionis partem deeursu temporis eonstituere . Haec D. de vere doctrina est , quam variis in locis quos singillatim indieabimus hue S illue dinseminavit; cujus falsitatem hic expendemus cb J . Necdum tempus esse arbitror ut ritus hos, quatenus Christianam religionem spectant, considerandos suscipiam . De quo mihi postea disiserendi locus erit. Nunc mihi demonstrare lassicit, D. Vert absque solido fundamento , perperamque asserui sis , binos hos ritus necessitas soli originem debere. Quinimo luculentissime, argumentisque evidentibus comprobabo utrumque horum in partem cultus omnium sere Religionum adscitum fuisse, nullamque aliam institutionis scaturiginem habere, quam quae in honore Divinitati his caeremoniis exhibendo detegitur. Initium a suffitibus ea piamus. Cui nam obscurum esse potest, horum usum inter omnes oblationes , quae Diis in signum cultus praesentabantur , latissime obtinuisse nullumque absque thure , quod in profundis mi , supremique obsequii tesseram numinibus incendebatur apud Gentiles
T. a. praes. p. g. a seqq. p. as. ag., Δ seqq. Ea
73쪽
reperiri Sacrificium . sed haec usum , non institutionem indieant de quasi serino sit nullus dubito quin ad legem Moysis referri deheat. Nullum
enim Ethni eis tam vetustum antiquitatis superest monumentum , ut cum veteri Testamento comparari queat, ct Daemon veri Dei cultus peroversus imitator eosdem sibi honores ab asseclis suis reddi voluit, quos supremum numen a populo suo expetiit. Haec Tertulliani in Libro a me citato mens caJ. inter honores quos Deus sibi ipsi reddendos constituit, peculiaris
thymiamatum in Tabernaculo offerendorum fit mentio. Nec contentus vage solummodo thuris cremationem praescribere, ad particularia etiam descendit, ac qua ratione componi , quo ordine misceri debeat edocuit .
Dixitque Dominus ad Moysen , sume tibi aromata stacten S onycha galbanum boni odoris, & thus lucidissimum, aequalis ponderis erunt omnium iaciesque thymiama compositum opere unguentarii diligenter & purum& sanctificatione dignissimum is Simili prorsus modo praeseribit Deus sorinam, altitudinem, figuram, & locum altaris oblationi destinati. Nuni divinam Sapientiam maiestatemque decuisset ad hasce peculiares descendere, levisque momenti circu instantias , si nulla Sym holica hie significatio, si usus thymiamatum Sacerdotum solum , S populi voluptati , delectationique in serviret An Sancti Patres, qui animum ad detegenda haec mysteria adiecerunt, contemptui habendi , tanquam mystici nimium allegoriis addicti, quique suis eommentis oblivioni causas litterales , & historicas tradidere E Haee tamen prosecto est, quidquid repugnet Ucrtius, verissima thymiamatum institutio . Hic itaque , scilieet in lege Dei, edocendi sunt quid in hisce instituendis eae remoniis Spiritus Sanctus intenderit qui etiam Chimaerica D. de Vert prinei pia iam antea profligare voluisse mihi videtur; dum non solum Hebraeis indixit, ut Sansitam Saxesorum ipsis esset hoc thymiama, verum etiam in eodem sacro textu haec addidit Talem eompositionem nos faeietis in usus vestros quia Santium est Domino .
Immo qaicamque Deerit simi e , at odore iIIias perfruatur peribit de po
Ad supremi igitur numinis e ultum praescriptus erat hujusmodi su
stas non ut inde homi mes uoluptatem caperent . Sacra itaque profanat s qui hujusmodi caeremonias , quae totae ad religionem pertinen tamquam ad sensuum voluptatem unice institutas traducit . Ast ad evertendam penitus D. de Uert sententiam, haee duo addi possunt: unum, quod thurificatio peragebatur in loco, quo Sacerdos tantum, idque per exiguam temporis moram , ct ad implendas solum muneris suis vices aditus patebat et alterum, quod hic locus , qui partem tabernaculi quae Santia appellabatur constituebat, viginti quinque, trigintave cubitis ab altari
victimarum , ct quinquaginta aliis a vestibulo , a quo populus prohibe-hatur , distabat. Itaque sumus ab incensi thuris pugillo emanans in apri co praesertim loco ad populum minime penetrare poterat, minus vero adhuc
74쪽
CIRCA fACRARUM CEREMONIARUM UsUM. 33
adhue victimarum foetorem odore suo corrigere ς quae in altari populo Ionge proximiori immolabantur . In Summi igitur numinis cultum haeeuntee thymiamata adolebantur . At Deus omni corpore carens non eg
hat delitiosis hisce sumtibus. Quid ergo restat nisi ut confiteamur, haec omnia non ob alias, quam symboli eas rationes instituta fuisse , quia ut Augustinus iam ante a me allatus ait: Deus utique non frustra quibus
non indiget sibi juberret offerri, nis aliquid in eis ostenderet quod nobis nosset prodesse , ct talibus signis praefigurari oporteret. Constat igitur,
ob solas eausas morales, S symbolicas thurificationes in antiqua lege praescriptas suisse. A st inqui et D. de Vert, altius paulisper rem repetamus , usus thuris iam ante Legem Moysis innotuit. Sed quo testimonio veterum assertume omprobabit λ Hoe certe post Arnobium optimi quique scripturae in te
pretes inficiantur. Uerum etiam ultro concesserim uium adolendi thuris etiam in lege naturali obtinuisse . Id, D. de Uert rogo, a quo eertior factus ctus sit Z Thymiamata incendi primum e cepisse non ut honor aliquis Deo rependeretur, sed ne graveolens caesarum victimarum foetor hominibus ineommodaret Conjecturae hae Inon alteri fundamento, quam fidenti cuipiam audaciae, qua vulgus credulum fallitur, innituntur. Si a Caini jam tempore Divino Numini terrae fructus affectu religioso offerreba tur ; cur , quaeso , D. de veri thura, quae aeque a terra producuntur , ab iis segregabit fructibus , qui Domino non necessitatis, sed solius Religionis causa offerebantur, ct cremabantur
Responsio ad auctoritatem S. Nomae .
SEnserat D. de Vert debilitatem eoniecturae suae, ae sorte metuens ne ob eam impeteretur, ejus auctor haberi noluit. Interea temporis eam pluries insinuat, ac pro viribus tuetur, Divumque Thomam in vadem adducit, inque in suam sententiam relandit. Verum quid illi prodesse poterat D. I homae auctoritas, si haee totius exame antiquitatis ipsiusque adeo scripturae testimonio refelleretur Uerum atat Sanctum Doctorem in hanc descivita opinionem . Non enim ille nobis contrarius est, & νerha illa , quae D. de Uert utpote conjecturae suae minime faventia consulto suppressit, divum hunc a calumniose assicta hae si hi iniuria vindicabunt. In examen uocat S. Doctor, an usus lassi tuum Missae Sacrificio conveniat Fn quae secundae sibi factae obiectioni reponit: DReendum quod etiam tburificatione που utimur, quas eae remoniali praecepto . 'i'
lexis , sed fleut Ecelesiae statuto . Pertinet autem ad duo . Primo quidem ad reverentiam hujus Saeramenti, ut sellieet per bonum odorem depe latur , siquid pravi odoris tu lo eo fuit, quo posset pro voeare horrorem . Secundo pertinet, ad reprasentandum est eorum gratiae , qua Feut bo oodore Christi s plenus fuit cte. ideo undique thuriseuro altari , per quod
pisrus des uatur, thurificisatur omnes per striliuem . En S. Thomae locum , que in integrum non membris sitis truneatum E a asseris
75쪽
afferre oportebat; saepe enim usu venit ut quae sententiae a contextu se iunαe ιninus rationi consentaneae videbantur, nihil admirationis facessant, si antecedentia, ct consequentia adiungantur. Ita locus hic nos edocet praeceptum aliquod in Ecclesia teneri, quod thurificationis usum praescribit, monet nos pariter inter vera instituti huius motiva annum merari finem , repraesentandi videlicet effectum gratiae , ct ob hanc praeeipue repraesentationem mysticam thurificato undique altari omnes per ordinem fideles thurificari. Verum quidem ea S. Thomam naturalis suns tuum effectus mentionem injicere; verum quis inficias init optimum thuris odorem in causa fuisse, cur ceteris materiis praeferretur , atque in sacris caeremoniis incenderetur Nullus prosecto id ignoravit , nee erat cur a D. de Vert de hac re edoceremur. Ast non hic quaestionis eardo vertitur. Illud unice quaeritur unde haec mens hominibus iij et a
sit, praestantissimi odoris materiam seligendi , quae in to eo sancti Sacrificii
cremaretur Forte, ut voluptuose nostrae titillentur nares, sensusque nostris suaveolenti hoc exhilarentur vapore Minime quidem ipso S.I ho- maiestante, qui prosunda erga divina mysteria Deueriatione permotam Ecclesiam id sacere adstruit. Profunda itaque veneratio , S reverentia, intimaque cultus ratio primum momentum fuit quod piam hanc consuetudinem aeque apud nos, & Hebraeos induxit . En illud quod D. de Uert neque confiteri neque ulli bi innuere voluit, quod in adducto S. Thomae loco dolose suppressit, quodque systema suum omni soliditatis specie privat.
s. XI. Alius a D. de Vert error prolatus eonfusatur. Primo luminum in eultu dioino adhibitorum insitutio;quc ex univers Sambolica asseritur.
IIsdem nitar argumentis demonstraturus contra Diade Uert quod luminum usus introductus sit non ob puram necessitatem , sed in signum cultus honoris , & Religionis . Atque in primis illud sciscitor, num victimarum concrematio, fructuum thuris cerae oleique existimanda nec ne sit unus idemque , cultus unum idemque sacrificii genus , quod Areligione originem duxerit 3 Sed iam hane ipsam consura udinem , ex Pri ma sua vetustissimaque institutione perpendamus . Haec mihi in Libro Exodi cap. as . sese objicit, ubi Deus formam candelabrorum septem brachii g, totidemque lampadibus instructorum Praeseribit. Cap. vero a'. tradit qua qualitate oleum luminaribus his inserviturum praeditum esse debeat. Hic absque dubitatione prima in stututionis reperiuntur ineunabula r sed quae ejus mens Ad necessitatem ne unice respexisse Deum dicemus, an id tantum odo institutum fuit ut te nebrae ab obscuro loco depellierentur 2 Verum si haee genuina institutionis est ratio, cur quaeso necesse suit ipsius mandato Dei totam noctem, qua nullus Sanctuarium intrare solabat, ardentes nutrire lampad Sὶ Non Vido a cur Dtius legem tam seriam, tam determinatam tam explica
76쪽
CIRCA fACRARUM CEREMONIARUM USUM.
tam tulerit de re . quae ludioribus etiam ingeniis in mentem venisset; aeSacerdos statis horis in Sancta Sanctorum ingrediens ab ipsa ne eessitate admonitus suisset ut accensam iacem ad rite sua in tenebroso loco obeunda munia secuin serret. Illud etiam hic addo , quod D. de Uert sententiam penitus prosternit; videlicet nihil minus necessarium fuisse , quam illustrationem loci illius , in quo celebre illud candelabrum collocabatur . Primo. Nemo, ut dixeram Sancta Sanctorum toto noctis spatio adibat. Cui ergo necessitati inservire poterant tot ibi accensae lampadesuhi omnis aditus erat Iudaeis praeclusus Secundo . Unus Sacerdos Matutino & vespertino tempore ad offerenda solemnia munera huc accedebat. Nane quidem orto jam sole plenaque luce, vespere vero sub oceasum solis ne edum finita die, itaque lux haec satis erat proculdubio ad illustrandam exiguam illam templi partem, quae tenui tantum cortinael audebatur. Tertio. Esto, quod tum , cum munere suo langebatue Sacerdos , obscurae iam noctis tempus advenisset, an non abunde , ac pro necessitate praelucebat lumen , quod ad accendendas lucernas secum ferinat Sacerdos λ Dein s septem his lampadibus necessitati tantum consulebatur . cur temporis tractu in Sacra Salomonis aede , elaro etiam M. Ie lampades hae relucebant, testante Josepho , quem utpote Sacerdotis ossietum Obeuntem consuetudines templi latere nequierunt Cur Salomon septenari uin hanc lucernarum numerum decem aureis candelabris
auxit Non suffciebant quippe illae ad lumen praebendum unico homini angustissimum locum Iuce meridiana intranti Uerum concedamus D. de Vert luminum usum hoc in loco suisse neeessarium; an inde defluit nullo institutionem eorum pollere mysterior Quid ergo opus tam multiplices ritus adnectere qui neque necessitati inserviunt, nec jure a Deo tam se Vere imperata videntur , si sensus dematur in ysticus ξ Cur tam exacte, tam anxie, tam accurate sorma , mensura , pondus, materia horum candelabrorum praecipitur λ Cur septem solum, non duce , quatuor, aut sex lampades praecipiuntur a Cur olei
species, ct consciendi methodus indicatur Z Quodcumque enim oleum adhiberi minime poterat Hic honor olivarum solum succo concensus: singulari addita lege , ut in mortario exprimatur, utque per se Et isti mus , limpidissimusque seligatur . Eum sane in meridie caecutire neces se est qui non agnoscat omnes has actiones esse Religiosissimas , plenasque profundissimis mysteriis , praesertim cum a Deo ipso sub Cultus, & Cul. Fae. rrus perpetui nomine indigitentur Perpetuas erit eu Itus per suceum ueseorum a filiis Israel.
Luminaria itaque veteri in lege cultui Di Wino adhibebantur, non necessitatis gratia, ut D. de Vert somniavit: sed ob unicam Religionis malo statem . Quam veritatem , si Ethnicurum consuetudine confirmare neeese foret, haud equidem dissicile id praestarem . Daemon enim divini
cultus perpetuus aemulator ut thuris.adolendi ita ei iam accendendarum lampadum consuetudinem , in templa. quae ipsi idololatrae dedicaverant invexit. Hinc cereorum , ficu in . lampadumque usus in salsorum Numinum cubum introductus . Da cuius. veritate iri dubitata plurimorum
extant testimonia. Cicero, & Macrobius mentionem faciunt cereorum ,
77쪽
qui Deorum simulacris ad ne stibantur. Maximus Cynicua ca Luennas Deae Heeati dedicatas arte Magica accendit ut in eorum conspectu eonfirmerentur. Fortasse vox Cereus etymologiam nominis sui .a Cerere dedu- eit , cujus in Sacrificio ardentes circumferebantur faces in memoriam earum, quibus illam in quaerenda filia Proserpina uiam suisse fabulae nugantur. Addam testii non tu in S antiquitate , ct pondere omnibus superioribus majus , Prophetae videlicet Baruch , qui salsos Deos oculos quidem habentes sed videndi facultate destitutos irridet, quod sacrificuli Luee nas accendunt illis , ct quidem multas , ex quibus rames nκuam videre possunt. Invictum sane argumentum , quodque extra omnem controverinsam positum est. Non enim pro populo, aut Sacerdotibus, non sola suadente necessitate , non utilitatis eausa lumina accendebantur, verum in illorum id est falsorum Numinum honorem , & .enerationem . Ouod si Ethnici non alium sinem, quam neees statis prae oculis hahuissent, perperam sane Propheta Deos arguisset quod cultu non fruantur . nec honorem sentiant, qui eorum Venerationi non solum nunquam inseruiit, verum nec destinatus quidem suerat ch) .
Consequutiones argumentorum praecedentium . Mens . Legis naturalis, G Mosaicae praevium de mente
N Eedum tempus advenisse arbitror de cereorum , ct thymiamatum in Eeelesia Christiana usu verba faciendi. Dabitur id post hae prα-
stare. Nune ratiocinationi a me adsumptae non interrupta argumento rum serie insistere lubet. His me cireumscripsi limitibus , ut caeremonia in incunabulis suis intuendas praeberr. a demonstraremque eas non ali unude quam a cuItu, mysticoque sensu originem suam duxisse , tempusque desii gnarem quo ab ipsarum auctore Deo fuerint primum institutae, in lege quidem naturali per inspirationem eae testem , in Mosaica vero per solemnes sanctiones . Huc prima mentis intendenda est acies. Hic profundisii in is mysteriis , ct sublimibus symbolis contextam telam me perspi cere opinor. Hi sacri illi ritus sunt, qui mentem meam ad altissima attollunt , quique per mysticam se in bolorum a Deo ipso traditorum viam , ad c jus magnitudinem, perscctionem, Omnipotentiam penitus cognoscendam perducunt. Certum itaque S constans est, eae remonias , si stiis primae institu- tionis perpendatur , necessario esse mysticas , easdemque actiones , quae a D. de Vert rude naturalium , ' necessaria ruin functionum chaos creduntur, optimo ordine continuatam mysterior sin esse seriem: quae ad imbuendos salubri doctrina hominum antinos sub hisce eae reinoniis latent. Faciis
78쪽
CIRCA fACRARUM CAEREMONIARUM USUM.
Faelli iam negotio intelligetur , quo principii mei scopus collim et , ac quispiam me facile antevertet in illis deducendis rationibus,quibus mysteistiorum vim sub huiusmodi rituum velo latentem constantissime tuebor . Quis enim serio affirmare ausit legem naturae , aut Hebraeorum sublimio iarem suis in iunctionibus, quam Ecclesiam Jesum Christi Sponsam extit in se Z quis contendat, universas imperfecta illa lege caeremonias excelsis mysteriis animatas , Sanctissimis suturorum symbolis sulcitas suisse , Eeelesiam vero Christianarum in omni bas , aut fere omnibus suis riti. bus non alia ratione quam necessitatis, vel commodi ductam suisse, aut naturali instinctu permotam ad certos quosdam adhibendos gestus quippe quod , ut ait de vert: ferme omnes oc pracipue qui palam atque ex altiori Ioeo verba faciunt ita sunt a natura insituti ut voees ipsas eum
gestibus eertoque membrurum motu conjuvant.
verum quidem est ac indubitatum Religionis Christianae dignitatem majestatemque exigere , ne amplius Sacrificiorum importuna multitudine, externa lustrationum puriscatione, moroso antiquae legis oneretur pondere. Ast honori ne S gloriae ejusdem cedet, si omnino mysteriis careat, si eunctae , aut pleraeque reliciantur Sanctissimarum rerum figurae ;si exterior noster cultus congestam mortuarum solum functionum essiciat molem, in qua mystici quidam vano S irrito eo natu syinbola scrutantur . quae nou uisi post longum tempus inventa , additaque sunt, Sin spida prorsus domoribus Videntur Z Fateor equidem , nos nequaquam signis egere, quae futurum nobis vaticinentur Messiam verum nonne sexcenta alia nobis suppetunt, de quibus edocendi sunt fideles, quaeque nulla effcaciori, nulla simpliciori , nulla iaciliori methodo tradi queunt, quam si sub symbolorum specie S sensibus illorum Ohjiciantur, & animo imprimantur 2 Hoc certe instituto mysteria antehac completa in memoriam iterum iterumque revocantur. Hac via cordis compositio, Ssanctitas, qua ad sanctarum iunctionum exercitium accedere debent, menti eorum insinuatur; sic deuique firmissima futurorum spes excitatur. Iam qua ratione id melius praestari potest, quam per caeremonias , ct sacrifieia , quae testante Augustino: nostra maxiis a titiIitate signifieativa θυι om via , ct quarumdam rerum similitudines, ct quae traden. te Cone illo Tridentino instituta sunt : ut me uter fideliam per hae visibi IIa REII Iouis O pietatis signa ad rerum altisonarum , quae in iis latent, contemplationem excitentur Prosecto si eae remoniae ad instructionem nostram comparatae sunt, id habent profecto a mysteriis sinibolisque,n':i vero a necessitate commodo aliaque huiusmodi ratione: illaeque unice vi mysteriorum, quae concinebant, utiles fuere antiquis Iudaeis, at . que ad hunc utilitatis snem tam apud Hebraeos quam apud Christianos institutae sunt. Convenit nobiscum D. de Vert quod complures caeremoniae a Iudaeis ad nos traductae sint; quid amplius , conscisone hae ad evellendum ea dicitus ejus systema requiri potest Z Quis enim dicet , si eae apud He-hraeos symbolorum locum obtinuere,illas'apud nos ex hoc dignitatis gradum decidisse, cumque earum usum retinuimus , nos non pariter earun dem
79쪽
dem sensum , mentemque suscepisse Sensus porro mensque Iudaiei eultus mystica prorsus , symbolica que fuerat. Non etenim necessitas , comis modum , gesticulandique consuetudo caeremonias illorum constituerat. Omnia ad augendam cultus majestatem , uni versa ad indicanda quaedam mysteria conducebant , suumque in singulis caeremoniis peculiare sym-holum latebat. Sic animalia, terraeque Ductus Numini offerebantur, ut creaturis sancte, innocenterque uti unusquisque meminisset. Sic prona voluntate oneroso functionum morosarum jugo se subiiciebant He-hraei . ut gelum , pro tuenda amplificandaque supremi numinis gloria , patefacerent. Sie omnia symbolis figurabant, ut gratum de receptis animum, ct certam de futuris honis spem exprimerent. An non signa haec ritibus illis quos Religio Christiana adoptavit, cor uncta permanere justum aequumque fuit Z Imitati sumus sussitus , vestitum Saeerin' dotum , lustrationes , impositiones manuum , cur mysteria ipsa his es remoniis inclusa reiicere debebamus Z Dignumne Religione nostra , quae tam sublimis, tam Sancta, tamque excelsa proponit, est , rudem solum illam corporeamque rituum massam suscipere, mentem vero illorum,
S mysteriorum medullam omittere Non ita rudis presecto suit Christi Eeelesia nee Apostoli, primique fidelium Pastores tam mentis impotes τut reiecto eo, quod in veteri cultu purum, purgatum, persectuinque elueebat, crassiora solum , vilia, S rudia in Ecclesiam transferenda deis legerint .
Novum argumentum Θmbolicae in caeremoniarum usu mentis,
ductum a persona , moribus, ta vitae ordine
I Udicium de Ecelesiae mente auctoritate ipsius Ecclesiae seramus. Quod
ut recte fiat , adducamus in conspectum nostrum caeremoniarumulum, ut a Christo observatus suit, ac in il Io tamquam in prototypo cons deremus quid nobis imitandum, quid sequendum, quid sentiendum sit. Exercuit ille persaepe singulares quasdam iunctiones, quas merit caeremonias compellare queo ς qudd non necessitati originem sua in deserant, verum mystico suo sensu ad nos instituendos , doctrinaque divina imbuendos factae esse videantur. Silentio praetereo caeremonias legis , quibus tam exacte satisfecit, omitto etiam complura miracula, quR ea ratione perpetrata sunt, ut symbolica ratio nullatenus ab iis exeludi possit. Ut sunt horror, conturbatio , lachrymae, quas Deus in resurrectione La Zari ostendit. D. de Vert qui lutum in curationem coecia Christo adhibitum naturalem ab Ethnicis petitam medicinam fuisse contendit, hic etiam reponet haec repeti facile posse ab illo naturali horrore sormidineque quam exanimis , putridique cadaveris aspectus h minibus incutere solet. Ad alia itaque recurrere necesse est , quae Eccles ae caeremoniis & magis consormia appareant . & Ioquacitatem vidi
hujus penitus illinguem reddant
80쪽
ci cA IACRARUM CAEREMONIARUM USUM. 4 et
Eius generis sunt illa , quae ultimam cinnam , & Sacrosanctae Eucharistiae institutionem comitabantur . Sensus symbolicus , & figura tua
hic tam elare expressus cernitur , ut in eo falli, ni caecutiamus, nequaquam possimus. Initium a consueta ccena duxit, ct ipsa haec paschalis agni eaena symbolum secuturae mox institutionis praese tulit. Qua peracta surgit, linteo se praecingit, Apostolorum pedes lavat, dein iterum mensae accumbit, panem & panem quidem azymum assumit, consecrat,ae Ievatis in Caelum oculis Patri gratias agit. Nonne id genus singula totidem sunt caeremoniae mysteriis resertae non solum ad actionis hujus
religionem augendam comparatae, verum etiam ad instituendos animos nostros sexcentis aliis solidissimis doctrinis , quae non alibi quam in expositione mystica detegi queunt ὶ Nam quid nos non edocet panis ille azymus 2 Ipse S. Paulus csγ profundum hoc nobis pate eit mysterium.
Illo enim interprete agyma haec symbolum sunt: veritatis , ct sineeritatis eordis puri, O malitia earentis . Discat nunc D. de Uert intelligere, S revereri sermone in mysticum quem sanctissimi sapientissimique viri Deo aselati nos docuere . Ast eur Dei filius panem, S uinum in Sacramenti hujus materiam elegit 7 An forte , quod haec facile passimque inveniantur Z Uerum enim vero si id intendisset Deus , aquam potius quae multo facilius comparari potest ubique gentium , in huius Sacramenti materiam delegisset. Nulla itaque opportunior ratio afferri potest quam illa , quam S. Paulus indicavit, SS. Patres explicuerunt, & universa Ecclesia adoptavit Panis quippe ex pluribus farinae granis aqua conglutinatis compositus ,
vinum ex pluribus uvae racemis acinisque expressum , unitatem fidelium figurant, qui cum Christo in unum, idemque corpus coalescunt. Hoeillud mysterium est, quo Dei filius in Eucharistiae institutione collimavit. In dubitatum itaque est mysticum hie in eludi sensum . Si autem D.de Uere nullum Sγmbolum ne hie quidem videt id sibi tribuat. Ipse enim Apostolus: Unus panis , unum c inquit eorpus multi sumus omnes qui de uno pane partieψamus . Ecclesia vero cum perspectum habeat eam I. C. suisse mentem in sua Liturgia preces , quae evertendo Vertiano systemati abundantissime suffetunt, effundit: Domine unitatis , O pacis dona concede, , qua sub ObIatis muneribus mssice defluatur . Verum ullane unquam caeremonia magis aperte mysterii signifieationem praest tulit, quam abiecta , humilisque illa pedum lotio λ Consuetum id Ethnicis aeque , ac Iudaeis D. de Uert clamitabit: Ast nequaquam ,
ut ustato mori obtemperet, caeremoniam hanc Christus peregit. Cur enim id non initio eaenae adgrediebatur ἱ Cur agni paschalis consumationem praestolatur Z Itane mos viguit, ut medio epularum tempore convivarum pedes lavarentur Majorum ne instituto receptum , ue Dominus, ut Magister, hoc erga servos , erga discipulos munere sun staturὶ Sed ne mysteria huic caeremoniae involuta qnem piam lateant, ibium.
ipse Dei filius cavet, dum sermone manifeste svmboli eo ait: aeui lotas '