장음표시 사용
141쪽
im , seque & psum ens rationis , ut
repraeseiuauam in illa specie repraesentatur secundum nouum esse fictum , quod recipit ultra denominationem extrinsecam cogniti : vi v. g.
si prima operatio apprehendit illam connexionem luter subiectum, & praedicarum . ut formam inhaerentem in illo uno , de per iudicium fiat collatio
expressa inter illa extrema, concipiendo ea ut correlativa realia; tunc nouum. ens rationis fit, haecque reflexio est noli
speculativa entis rationis, sed factiva. α practica. Ex quibus omnibus seqnitur primδ, quod intellectus potest simpliciter peractus rectos in prima . secunda, ac tσ-tia operatione facere ens rationis. Per primam quidem ens rationis absolutum, ut verbi gratia . concipiendo negati
nem , priuationem , tenebras ad modum nigredinis . iplam simpliciter vitalem apprehendendo : & per feeundam , & tertiam iudicando else talem , vel inferendo ex congregatione visus illam esse nigredinem ; sic lite per actus colluti uos, cic relativos, sed rectos, fundatos in entitate rei verae. SE v Nob per actus reflexos ; estque differentia inter rectos,& reflexos, qudd recti fundantur immediate in &titate reali , ut verbi gratia, relatio Dei ad creaturam fundatur in vera teria minatione rellationis creaturae ad Deum; tenebra in nigredine. At reflexi sun- latitur in actibus intellectus , verbi gratia in denominatione extrinseca cogniti , talesque sunt secundae intentiones ι dc istae fiunt tantum per secundam , vel tertiam operationem intellectus; cum importent relationem e pressam. Intellectus enim reflectendo coneipit denominationes ortas ex priori cognitione in obiecto ad modum rela violiis , seu forme intrinsecae.
TE RT id , quod ens rationis potest
vere cognosci, & tunc accipit denominationem extrinsecam realem cogniti; est enim intelligibile, ut factum est.& potest ut tale assici denominatione reali, cum in se habeat entitatem obiectivam , qua potest assici per talem
An aliae potentia praeter Intellectam p. t facere Ens rat Ionis.1 s. Ri Mis supponimus, quod ens 1 rationis poteit sumi stricte pro
ente ficto , quod sollim ex vi rationis habet elle obiective tantum in intelli
ctu . hoeque solum potest efflagi ab
proprie pro ente ficto habente proportionem cum intellectuali, quodque solum obieetiue existit in aliqua alia potentia cognoscitiua , vel rationali, ut sunt voluntas, sensus interni. Et quaestio de hoe secundo ente ficto, & de his potentiis est,an ab ipsis possit effet
quod ad vitandam confusionem vocabulorum appellabimus ens rationis, licet improprie. PR1MA opinio absolute negat de quacumque alia potentia , praeter intellectiim. Sic Compint. hic, Ioan. a S. Thoma , Conimbrie. aliique Thomi
Sacutio A est Scoti, aliorumqne apud Mastrium disp. 2. admittentium ens fictum etiam in voluntate,& negantium in quacumque alia potcntia, tum interna, tum extCrna.
TERTIA opinio ens fictum admittit etiam in sensbus internis. Ita Faber 4.
142쪽
De Ente Rationis. Quas . V. I o '
Suarez di Iut 2. num. I 8. Qv ARTA est ad inittentium etiamens fictum in sensibus externis. Sic Atalaga disp. 6. Ast. subsest. I.
O s. ianduirus,aliique, cum quibus adnumero S Bonau. ut mox patebit. Pro
P R i Md notandum , quod cum alias dixerimus ad ens rationis tum cere actum comparativum imperfectum , consequenter illa potentia, quae potest facere aliquam collationem , & quae sit capax crroris , de fictionis . etiam habebit vim ei ieiendi ens rationis. Vt autem id clarius elucescat, notanda est doctrina,
quam innuit S. Bonavent. lib. i. dist. I. art. i. quest. I .ad ρeniat.quod duplex redatio datur: alia jecundum rem, alia secundum modum chanc aliqui appellant rationis. Sed notanter S. Doct .appellat
secundum modum , ut etiam recte aduertit Ferchius tom. i. de Angelis , num. I. nam aliae potentiae vltra intellectum habent suum proprium actum immanentem in se, ob idque nihil ad extra ponunt in obiecto, nisi
denominationem extrinsecam , vel le- lationem secundum modum , quia ita operantur circa obiectum , ac ii obiectum reciperet aliquid, vel re ipsa referretur ad potentias. 26. SEC UNDδ notandu,quod ad ens rationis estingendum reqniratur, ut esse
fictum entis rationis sit impossibile perceptum ad modum entis possibilis, ita quod talis impossibilitas intelligatur in
sensu compolito , ut verbi gratia vas fractum , ut tale est impossibile, quod sit integrum ; alias raro darentur entia
TE R T Id notandum, speciem posse immutare, dc fillere potentiam pluribus modis, de praecipue , ut ait S. naueiat. lib. 2. distinct. 8. pari. 2. ad I. quando non saluatui debita organi, med ij, & obiecti uis positio. Hi neque oritur duplcx falsitas , alia persecta , ct consistit in disirmitate iudici j , quo determinaic assii matur, quod non est , vel negatur, quod est.
Alia imperfecta, & est quaecunque dinformitas cuiuscunque cogititionis, vel sensationis , qua res peicipiti r non sucut est. Prima est propria intellecti is :secunda aliarum potentiari m ; & tunc adest in tali actu fictio in ordine ad otaiectum cum similitudine aliqua entis realis. Sic ex S. Bonavent. Isb. a 7. . A R Tδ notandum ex Serapi
ceps, quod in homine adsunt potcntiae, quarum aliquae sunt inorganicae , aliae sunt organicae. Primae sunt intellectus, de voluntas , quae possunt Oper, ri independenter ab organo corportio :Secundae sunt potentiae sensitiuae internae, & externae, quae in operari dependent ab organo corporeo, in quarum operationibus duo sunt considerandac ait S. Bonavent. lib. 2. dist. 8. pari. I. an. s. quaest. a. ad vit. 9 Primum cst receptio speciei: secundum est virtus animastica, dc iudicatiua ι non enim
possunt sentire , vel aliquid iudicare, nisi uniantur cum obiecto mediante specie ab ipso immissa, & recepta in
organo , verbi gratia in oculo, ex qua unione resultat actualis di indicatio circa Obiectum, ut docet S.Doctor in Di-
28. in i N Tb notandum ex Seraph. Doct. in comp. Theol. lib. 2. cap. 34. oesq. quod post receptioncm speciei intentionalis supradictae in sensu externo. verbi gratia , visu , auditu , olfactu , gustu , de tactu, immittitur species ad potentias interiores , scilicet ad sensit in communem, qui residet in parte ani
143쪽
rioli cerebri, cuius ossicium est recipere species obiectoium praetentes sensuum externorum , & iudicarc disteremiam inter obiecta sensuum , visus , auditus , &c. Deinde transetint ad imagiliariuam , cuius est retinere perceptas, etiam absente materia ; dc haec cum aestimatiua elicit achus expresios lentationum ι α deinde receptis his in phantasia, ista potentia lpecies com-onit, diuidit & cognoscit , quod si-i est proprium. Sic ovis vi phantasiae cognoscit lupum aduertarium , agnus inter alias oves propriam matrem cognoscit; auis scit nid incare hoc, vel illo modo. Deinde adest memoria retinens species expressas, quas omnes sub unica numero potentia habente plura munera S. Bonau. comprehendit , ut suo loco tradetur in tractatu de
Anima sensitiva. Deinde phantasia offert suum phantasma, vel speciem intellectili agenti,cuius est depurne illam speciem a conditionibus indiuiduantibus, singularibus, & eam imprimere
in possibili intella diu ; & deinde pos
sibilis informatus specie producit intellectionem. Ex quibus patet , quod in qiralib t potentia scia siti iis adest vis iudic.uiua , ut recte , & fuse probat S.
tem possit decipi quaelibet potentia,
tam interna, quam externa, patet etiam, 'nod potest effiagere ens rationis. Siectare lib. 1. dist. 8. pari. 2 art. I. q. s. ad i. de aliis locis citatis. 29. SE xTb notandum , voluntatem
esse potentiam reflexivam super se, si pus proprium actum , & obiectum , ob idqtie de ipsa potest conferre viamno m altero, & consequenter pro libito proponere, & praefigere sibi finem ap- Parentem , qui communiter appellatne. Enis praefixus di item dc imperare intel
lcchia , vi illud essingat , ipsumque
amare. Si e S. Doctor lib. a.dimns. r.
ei set effinxit similitudinem diuinitatis,
eamque amauit, ait S. Bonavent. tib. a. dist. s. art. I. qu i. 2.
ADVERTENDv M tamen est, quod totum est verum de reflexione perfecta , quae competit tantum intellectur,& voluntati : at loquendo de imperfecta, piovi importat applicationem conceptus praeexilientis in potentia ad rein, quae non est talis, & cui non competit , nec competere poliunt in sensu composito , verbi gratia accidentia asini , prout concipiuntur in homine ;haec potest competere etiam phantasiae. Sic S. Doct. loco cit. lib. a. dist. 8. His
3 O. PRIMA CONc Lusin: Voluntas potest facere ens rationis, seu cffetum Est S. Bonavent. tib. I. distis r. arric. r. quast. i. 3. & aliis loeis proxime ci- .
tatis. Elt Scoti , & sic quacium , dc plurium aliorum apud Malirium
P RoaATVR primδ igitur ex eodem S. Doct . citato. Voluntas habet vim collatinam , non quidcm per m dii iudici j, sed ordinis, de acceptationis,
qua potest praefigere tibi finem fictum,& falliam in eo fingore bonitatem, ubi non est. Habet vim reflexivam, licet haec non sit neeessaria : ergo potest facere ens rationis. Anteeedens raret ; nam finem ultimum ponit in mediis in peccando, utiturque fruendis, de fruit ut utendis , ut docet S. Doctor Iιb. r. iust. I. prefotam. Potest 3c amare fictionem ab ipsa imperatam, factam affintellectu, ut docet de Lucifero lib. 2. dist. s. cinCONfEQUENTI A probatur, quia cum apprehenditur ens , seu bonum fi
144쪽
ctum ad similitudinem entis , vel boni realis, tunc fit ens rationis : sed voluntas cuin praefigit sibi finem , & in eo bonum apparens , tunc attingit nonens ad similitudinem entis boni et ergo. R Espo MDENT Thomisiae illam apparentiam fieri ab intellectu , nim a
voluntate. Sic negant conlequentiam.
CONTRA primo , quia ipsa imiel himperare talem fictionem , ipsam qiae amplecti pro libito : ergo de praefigere sibi aliquod ens fictum. Secundo , quia etiam postquam intellectus ostendit veritatem , oc Lalsitatem ob tecti, ipsa potest relinquere veritatem, re eligere praefigendo tibi finem apparentem pro libito suo, de aliquod talium de malum pro bono : ergo & Ω-cere ens rationis. Vide S. Bonaucnt. lib. 2. di L 7. pari. I. Grt. I. quast. I. ad T. p. n. 2. art. I. q. 2. de lib. 2. dist. 13. pari. I. art. I. I. ad c . qui
egregie hanc doctrinam demonstrat, de ea quae diximus in notatione tertia iupra textum.
O si ici Es primδ : Voluntas est patentia caeca : ergo quidquid vult, siue bonum , siue malum, ab intellectuessicitur. RESPONDETVR concedendo
Antecedens : sed addimus elle potentiam liberam , re pro libito polle velle
bonum verum , vel apparens , etiam contra dictamen intellectus. Si e S. Doch. Dc. cit. de fuse trademus in libris de Anima. Oaiici εs secundb : Qitantumcunque voluntas ordinet unum ad aliud , non tanaen resultat relatio rationis, sed tantum denominatio extrinseca amati, Δί ordinati : Ergo per talem ordinati
tum quo.id actum directum ; negando quoad actum reflexum , scia repetitum, seu proteruum : potest enim ordinare politiue unum ad aliud , ct illud velle ut finem principalem. Sic negat Dr
Senius externi, & interni pollunt sacere ens rationis, seu fictum. Insertur ex doctrina , & principiis Seraphicis, vi dictum est. Piobatur : Sciasiis interni . 5: externi habent vim iudicatiuam,& perceptiuam obiecti , di possunt in Perceptione obic cti dicipi: ted id est apprehendere ens fictum ad similiti di-ncm cntis veri : ergo. Anicccdcias ratet tum ex fundamcntis, tum cx per Icntia. Potentiae enim omncs s. nstiuae apprehendunt multoties ropugnantia in obiecto. Sie oculus videns pol tam pici. am apprehendit eaim ut veram : sic videlitui colores apparentes in itide, in vitro triangulati, in collo columbae , concauitates in picturis , unum , &idem obic chum multiplicatum compres Ib oculo ex aliqua parte ; baculus in aquam ad medium immellus apparet si actus , S curvus. Elgo si cxterni lenius apprehendunt ens fictum , multo magis interni.
REsPONDET Mastrius n. 13. C seq. cum Moran l. ik aliis, animalia per lenius internos apprehendere tantum accidentia , vel ut sibi disconuenientia, vel ut conuenientia, nec ullam collationem facere ; idemque a sortiori dicendum de externis.
CONTRA, quia in tali visione semper interuenit aliquod iudicit m , licEt imperfectuna, scilicet apprehcnsuum, qtio decipiuntur: sed id fit apprehendedo quid fictum pro vero: ergo. Tum quia animal timens umbram, ideo timet,quia concipit illam utens habens potentiam nocendi : ergo illam potentiam concipit
145쪽
REsPONDET Mastrius , talem fictionem,& apparentiam esse in obiecto, non in potentia, Ob idque esse veram, quia apprehenditur, Iacut per speciem
CONTRA , quia dat, tali repraesentatione in potentia, fit iudicium falsum, apprehendendo tale esse fictum pro vero; dc id patet maxime , quando non adest apparentia vera, & tamen interuenit deceptio, verbi gratia, si proueniat ex di stantia, vel ex debilitate potentiae , vel ob indispositionem medij, ut notat S.Doc ..tib. 2A .8.cit.& lia. a. art. a. quaest. 3. quod aeque currit in internis ,& externis. Ergo talis deceptio non oritur ex specie : ergo fictio est in potentia. 3 2. OB II c i Es primδ : In his sensibus non adest iudicium : ergo nec est
euas rationi S. REsPONDETVRex S. Bonavent.
quod iudicium potest sumi pro quacumque apprehensione : secnndo pro
cognitione duarum rerum Vnitarum , non tamen attingendo unionem, vel distinctionem per collationem extremO- .rum, sed tantum illud concretum. Tertio proprie , cum collatione vera , cum affirmatione , vel negatione. Primum ,& seeundum est in sensibus t Tertium est in intellectu se negatur consequentia unicit enim primum, & Iecundum ad em rationis, ut alias prob tum est. O a II c IE s seeundb: sensus non a tingit nisi aecidentia r sed ista possunt simul esse r ergo non concipit impossim tale. Ergo nec format enS rationi S. , RESPONDETVR irim a negando Minorem absolute album enim , dc
nigrum in summo sunt incompossibilia: Nnebrae item, & lux r item illa accidentia simul e repta in sensu composito stat incompossibilia ; nam , veIbi gratia, accidentia asini concepta ut homunis , hominem esse in illo loco , di visi alibi , se negatur consequcntia. OE I Ic IE sterti δ: Potentiae praetellintellectum non afirmant, vel negant: ergo nec efformant ens rationis. RESPONDETVR, quod hinc etiam sequeretur , primam operationem intellectus, in qua nulla est assirmatio , vel negatio , posse facere ens rationis , quod sit sum esse probauimΠS. REsso NDE TvR secundo , quod apprehendere aliqua vi conuenieritia . vel disconuenientia, est idem, ac aequi- ualenter assirmare, vel negare. Sic oculus apprehendit tenebras ut formam aliquam in subiecto : ouis apprehendit rubum pro lupo, & fugit, occ. quae vesie sunt incompossibilia in sensu composito. Qv ARE Atendum est, ad omnes p
tentias , tum lationales , tum cognosciti uas,tum externas,tum internas posse facere ens rationis. Addimus tamen hoc esse ens rationis valde imperfectum , nec habere perfectas conditiones entis
rationis, sicut habet illud essictum ab intellectu.
s s. o E intellectu humano iam pro- I baium est. De Angelico non .in magna dissicultas ; nam , ut ait S.
t. in daemonibus est rhantasia proterua, concupiscentia amens, & R-ror irrationalis. Hi ne & ipsi decipiunt, de multoties decipiuntur indicando debia , qxiae eosum iudicio non subsunt. CER TYM
146쪽
Ente Rationis. Vuasi . VI. . II
CF R T v xt est etiam , Angelos libbere lpecie, inclitas omnium reIum , ipsasque posse ad in icciri unire , decen ferre , multaque noua excogitare ;ob id lire lion est negandi ira polle facere ens rationis. Sic S. Bonavent. I b a. . pari. 2. art. 2.qu.61. l .iu sive cory.
γ An ε quaestio reducitur ad solum
intellectum diuinum. In qua non est dissi euitas apud sentientes denominationes extrinsecas esse ens rationis; se enim sequitur . MDeinn facere ens rationis : sed cum supra probatum si, haselle reales, nec elle uias rationis nisi findamentaliter ; hinc cnm ipsis non si nostra concertatio , sed est cum aliis si, hinentibus eiis rationis elle quid Hetum',.dcc Pni M.A opinio est nc gantium, non sollim Deum essicere ens rationis , sed& cognoscere, eo quia totum importatim persectionem ex parte intellectus. Sic Vasque apari. i. dis'. II 8 .cap. 2.9 Coelestin. in Log aliique. SEcvNDA opinio admittit, & sacere , & cognosccre , eo qnia imperfectio tota stat ex parte obiceti, non pintentiae. Sic Faber in Met. c. I. dc ScOtistae. Tenaei A admittit in Deo ens rationis cum standanae tuo; negat ens sine sundamento. Sic Amicus, aliique. ARTA concedit Deum cognos. re entia rationis , nullo autem modo ea facere. Sic Suare E HIIM. Met. Rutilus, aliique plureS cum S. Bona u. infra euando. Pro solutione quaestionis 34. Pni Mδ notandum, quint ad ens
rationis duo concurrunt. Primbens reale, simulque ens rationis: illud est sui tamentum , in cuius locum hoc succς-dit, & constituitur ad eius similitudinem. Secunab deordinatio consistens in fictione, qua apprehendatur ad modusu R.P. de Ostrovitro Philosopb. P. I.
eluis veri , qu. d Vc Ic non est. Unde deordii latio forivabicrcst in e lite rationis, non solum ex parte obicim , scd etiam ex parte a azs. Sic S. Bonam lat. lib. a. dist. 37. art. I. civ68 3 Cerrium est autem , Dei in concurrere ad id , quod est politionis , tum aciem ad dc ordinationem. Sic lib. I. dist. I. art. a. 'vest. i. & lib. r. dist. 36. art. kquas. 2. Ex quibus sequitur, quod formalitas entis ratationis , cὐm ina sit in cile ficto pe- actum fictum, per conlequcias non consistit in cognosci , sed in objici postiue intellictui, aliter ac sit res , ad cuius similitudinem fit. Vnde cius deordinatio , & impersectio , licet insit in suo
esse obicctruo, tamen maior est in modo fictilio , quo istoi matur , cum ei deficiat vetitas , de conformitas cum vero
ente, & ob id talis imperfectio est in actu . de in intellcctu eiungente cum
deordinatione veritatis. Si e S. Bonavent. tib. i. dist. l. art. 2. quast. I.
SscvNDb notandum , quod ad cognitionem dii inam susscit, ut res cognita sit in D c o , vel ipsus causa , vel ipsus opim situm,& hoc idea liter. Vnde
ex ratione opposita cognoscit peceatum, tenebras , & ens rationis. Sic S. Bonati. lib. i. dist. s. arr. I. quast. q. ad vit. δίlib. 2. dist. 37. cri. 2. ρου. 3. TE R Tio notandum contra Oviednm,
quod per acti:m dissensus, vel bi gratia, Chiana a est impossibilis, dcstruitur e sic n-tia , & existentia chi in aerae ; non enim tunc intellectus habet duo obiecta, viatim post tuum chimaerae, aliud negatiuum ipsius, ut male asseruit Oui edus; sed concipitur impliciantia illius vitionis, Per quam concc ptionem destruitur non solum existentia physca entis rationis, sed & intentionalis, quia obiectum ii, tellectus sunt extrema realia, & negatio unionis inter ipsa , quae est a parteret. Sic S. Bonavent. citatus in tertia P notatione
147쪽
notatione super textum. His positis ,
gnoscit ens rationis a nobis effictum perideas illarum rerum , quae sunt veluti fundamenta ipsitis. Sic S. Bonavent.& diminet. 39. art. I. qitast. 2.&-lib. 2.rist. 37.
PROBATUR: Ens rationis est cognolcibile vere , realiter : ergo Deus id cognoscit. Probatur consequentia , quia Deus cognoicit otiane cognoscibile , in i pib enim ratio cognoscendi est
prima , summa Vesitas, quae est expressiua cuiuscumque veritatis participatae ised ens rationis habet veram proportionatam entitatem, S veritatemelsentialem, seu sfigni, ut alias ex S. Doctore lι b. t 'd t. 46. dc lib. 2. haec veritas in iplo relucet, licet non reluceat veritas accidentalis ipsius entis rationis,quae
est adaequatio signi ad rem. Tum quia
Deus cognoscit nostram cognitionem :ergo & eius terminum. Tum quia, si cognoscit peccatum , multo magis ensrationis. OB I I C i Es : In Dei cognitione estens rationis: ergo ens rationis cit Deus;
quicquid enim est ia Deo, est Deuε.
quentiam; plus enim est cognosci in
Deo, quam else in Deo : Deus cognosci t peccatum, & tamen non est in Deo.
36. SECvNDA CONCLVs Io :Deus ex vi talis cDgnitionis entis rationis non facit ens rationis. Probat tar,quia ex vi talis cognitionis ens rationis accipit tantum denominationem extrinsecam cogniti: sed haec est ens reale : e go.Tt,m etiam quia ens rationis ad hoc,
ut fiat, exigit, ut apprehendatur Obie chum modo, quem in se non habet: at
per cognitionem entis rationis apprehenditur modo,quem in se habet, scili- cet illud ens rationis effettim ad modumentis realis, quod in se non habet. 37. TERTIA CONCLvs Io: Deus non potest facere ens rationis. Probatur, tum quia id importat imperfectionem, non sol sim ex parte termini, sed magis ex parte actus , modique concipiendi ; iacmpe quia extraneo modo intelleistus operatur, ec fietitio,& diuerso a veritate , nempe diuersis modo, acres est a parte rei. Tum quia ens rationis vere non est in rebus, nisi effiagatur per actum fictionis: ergo est ex palmte intellechns fingentis : orgo per imperfectionem actus. RasPONDENT aduersarij negando,
fictionem , & imperfectionem e sse ex parte actus,sed tantum ex parte obiecti; nam est aliquid , non nihil: ergo potest attingi per verum conceptum,ob id que& estbrmari : imperfectio enim in o lecto , dummodo sit aliquid, non impedit, quin Deus illud non efficiat. bieconcipit relationem rationis inter duo indistincta , inter quae licet non sit vera relatio realis, est triuen rationis , dc
aliquid. CONTRA : Ergo concipit id, quod
non est ad modum entis : ergo cum
fictione i sed hoc dicit imperfectionem
a parte actus : ergo deordinationem. 38. A L i Q v I cx aduersariis piobant, posse D cum facere ens rationis eX eo , quod ad ens rationis suffcit, ut apprehendatur ens rationis ad similitudinementis realis; nec est necesi ria cognitio falsa, sed est vera, quia cognoscitur esse tantum obiective in intellcctu. CONTRA, quia talis apprehensioentis , quod non est , ad similitudinementis , quod est , fit extraneo modo, de per species alienas, dc rei aliter ac sit.
148쪽
De Ente Rationis. si uast. VI. . II S
AL ii dicunt sussicere,quod cognoscarur habere esse tantii in obiecti u E. CONTRA , quia Iepugia. It id c gnoscere, & non intelligere ens aliter, ac sit,idest ad modum ciatis realis,ob id
qua per actum fictum ; ob idque arguit
imper fectionem in modo cognoscendi. 39. OBIICi Es priuao : Si Deus cognoscit figmenta nostra , ergo attingit rem , sicuti non est : ergo cum impei sectione. Sed haec remouenda est ,
tionis. sicuti est scilicet a nobis emctnni,& sicuti non est , & ob id illa cognitio est persectionis, non impersectionis ;haec enim est in nostro modo operandi. Ad hanc rem vide S. Bonavent. lib. I.
INSTANT contra: Ergo dat illi obiecto ei se obiecti uuum : ergo de lacitens rationis.
R Esro Nng Tun, dare illi denomi-rmisonein extrinseca: sic negatur consequentia. Sic ehim cognoscitur ut quod,& in actu s gnato , non exercito , Vel praestico. Sic ex S. Bona v. lib. I. dist. i.
REsPONIE TvR secundδ, tale esse obiectivum emis rationis est in Deo, sed per actum diisensus , per quem destri litur ens rationis.
Co N T R A: Si cognoscit ens rationis, ergo habet ideam ipsius:ergo de ipsum tacit.
lib. I .dist. 3 6.q. est. quod in ente rationis est esse des eiens ab ente reali,& eiis rationis. Secundum primam rationem dicit imperfectione; sic non habet ideam, unde cognoscitur a Deo eo modo, quo cognoscit priuationes, & peccata, scilicet per suum oppositum. Vnde non attingit haec obiecta directe per modumentis, sed indirecte, iudicio quodam diuisitio; Sc attingit in tali org.ino non esse potentiam visivam, sicque cognoscuntur, sicuti sunt per modum non entis. Oni Ic i Es secundo : De iis cognoscit, v cibi gratia, chimaeram non citc : ergo habet conceptum chimaerae. t robatur consequentia, quia ubi intre uenit nugatio alicui iis rei,interuenit etia conceptus talis rei negatae: ergo datur aliquod ens quod habet cile tantum obiective in intellcctu drii ino. RESPONDET S. D. Dcum attingere in tali actu veritatem clientialem signi, per qua non fit ens rationis, sed tali tu rei ultat denomi regio extrinseca; immd per talem cognitione destiunt i , Iroia fit, non solum eius cxistentia rhysica, scd N intentionalis: tu lac enim obie duim intellectus diuini iunt extrema realia, dc negatio unionis inter ipia. di ae docti ina est contra Ouicdum altercntem ex hac conceptione negativa neces latio poni ipsuens rationis; quod cst falsum. Nam p tius negatur , non ponitur, ut in simili
quasi. a. in sine torp. OB Iic IEs tertib. Intellcctus nostere ficere potcit ens rationis ob latitudine
obiecti, in quod icndere potest : sed id
importat persectionei mei go dc in Deo. PROBATUR consequci tia, quia qtio intellectus plura potuit cognoscete,co pzrsectior est. REsPONDETVRex S. BOnau.tib. I. dimiat. 39. qmst. i. ad Vltim. dc lib. t. distinZZ. I. art. a. I. negando Maiorem,& Minorem ; nam ex parte intellectus nec est persectionis, nec imis persectionis; scd imperfectio stat ex modo concipiendi .Quare imperse ctio entis rationis non tantum stat ex parte obie
cti, sed magis ex parte modi ipsu facitat. Ei haec de Ente Rationis,ad Laudem Dei,Beatissimae Virginis Mariae, S: Se- taphici Doctoris Sancti Bonavent irrae.
149쪽
De Formalitatibus , seu de Identitatibus, M. Distinctionibus.
i. RACTATUS iste proprie spectat ad Metaplaysicum, qui considerat per se ens abstractum , eiusque proprietates , dc modos. Sed quia cognitio identitatis, unitatis, didistinctionis rerum, ob id que 5c formalitatum est absolute necessaria ad eorum persectam notidam comparandam, quae traduntur in Logica, & in Philosophia ; hinc breuis tractatus ante omnes alios post considerationem entis rationis hic subjicitur, desumptus ex variis Seraphici Doctoris scriptis msCRIBITvR hic tractatus de Formalitatitas iure merito nam licet agatur etiam de identitate, & distinctione reali ; at
tamen quia potissimae dissicultates sunt circa sermalitates, redistinctionem Armalem, hinc ab hac parte sumitur denominatio.
AVΤHOR Formalitamm communiter sertur Scotus ; sed immerito, nam di Thomistae habent etiam peculiarem sermo
150쪽
Traeludium. II Tnem de hac materia, ut videre est praecipue in Aquario, qui in tegrum de ip a scripsit librum : item & in Bai tholomeo Maia Eollo,aliisque. Tum etiam, quia plurima,quae Scotus scripsit, notauit, & docu t, mutuauit ipse a S. Bonavent. ut quis' 'e poterit patenter videre voluendo utriusque D storis stlipta. Nec id est mitum; nam cum paulo ante ingressum Scoti in Seraphicum ordinem obiisset Seraphicus Doctor, & cum esset recens eius sanctitatis , & subtilissimae doctrinae men siria, etiam ipsius sci ipta tunc prae manibus omnium Fratrum Mino rum voluebantur, & a Magistris in Scholis explicabantur, ut videri potest in Clu onicis ordinis Minorum , pari. h. Cuius veritatis non modicum argumentum habetur ex Operibus Ricardi de Mediavilla, Stephani Bruleser, dc aliorum, in quibus patet manifeste, tantos Doctores ex sente Seraphico haussieplinima , & praecipuas subtilitates , quas postea cum tanto decore ampliauerunt, & sea ipsorum scripta exornarunt. Idem & euenisse credendum est Scoto, qui postea ob eminentiam sui ingenij a nemine Arsan unquam aequatam,& plura addidit,& inuenit, it concinnavit tam subtiliter, docte , &egregie , quod merito nomen Subtilissimi Doctoris adeptus
HINC cum & Seraphicus Doctor saepissime tractet de hac eadem materia, operaepretium duxi omnia loca Seraph. Din. sparsim tradita in unum concinnare, dc per plures quaestiones explicare , & hoc ut habeantur fundamenta propria a sequentibus doctrinam Seraphicam, te ut postea melius eius senses in Philosophia, & in Maeologia attingatur. Quare Seraph. Doctoris auxilio confisus, primo loco Textum Seraphicum apponam, deinde Scholium super dictum Textum, & tandem quaestiones proponam , & soluam eodem fere ordine, quo ab aliis Formalistis proponuntur.