장음표시 사용
171쪽
tione entitatis suae , non ratione unitatis praecise , idest quatcnus cias cst na gis, vel minus compositum. CONTRA pruno, quia unum est passio entis , non ratione tandamenti,
quia sic esset passio sui; sed est ratione
tui, Se identiscatur cum ente : ergo est aliquid positiuum , nulla enim negatio est idem realiter cum positivo. Tum quia unitas in Deo importat perfecti nem simplicitur ratione tui, non ratione fundamenti. CONTRA secundi, r Compositio formaliter est unitas, seu est clus viritatis : ergo est talis non ratione fundamenti , vel entium componentium.
Tum quia aliud est dicere, hoc est magis ens, aliud dicere hoc est magis
unum. Primum dicitur in primo : le- cunatim in iucundo modo dicendi per te. ν6s. PROBAT vR quarto a S. Doct. Nulla privatio constituit suum habitum, nec saluatur in illo ; non identi fi catur cum illo, nec praecodit illum : sed
unitas saluatur iii multitudine , quae constituitur per unitatem mi illi placi tam ue & idens ificatur cum ente, S anicis
cedit ipsam multitudinεm , & diuisonena: ergo est quid positivum.
R Espo NDET Caiet. p. rt. I. I I. art. I. cum aliis , unum tale idem comente negati ue , idcit quia non d: citaliam naturam ab ente, sed eandem alio
tivum : ergo contradictorie opponiturenti : ergo non idelitificat tir cum crate ;vnum contr.idi chorium enim est alterius desti uctivum , eus importat aliquid a nihilo contradistinctum , negatio verδ est nihil, tollentque illud
positivum. REsPONDENT unitatem dicere sati Orκm non Omnimodam, sed tali-
llim diuisionis; ob id negatur consequentia.
CONTRA , quia negatio diuisioni, in eludit ut quid inferius negatione in ut se ut quid superius : ergo dicit nihil, & contradictolium cntis : ergo crit destructiua ipsius. PROBAT vn quin id e Relationes reales identitatis , aequalitatis , de similitudinis fundantur in unitate , tan- qtiam In proxima ratione fundandit sed ratio fundata non potest habere maius esse, quam sundamentum , istae relationes sunt quid positi utina : crgo
PROBAT vst sexto r Unitas in abstracto, concreto praedicatur identice, & formaliter de ente : at si unitas esset formaliter negatio , praedicatio citet falsa. Probatur minor. Entitas dicit aliquid posticum, unitas dicit quid
ne g.itiuum t ergo si dicam , Ens estvstum, crit idem, ac dicere , Ens est negatio e stis r sed de negatione formaliter non potest praedicari clas, it c c conuerio , alias inuoluerent contr. adietoria. Hoc argumentum coincidit cum alio sit pra posito contra responsionem Caietani ad quartum argumentum. PROBAT vR septimδ : Unitas, &multitudo opponuntur priuative pcraduersarios : led multitudo formaliter non est nisi negatio unitatis, ut dictum est in primo fundamento : ergo unitas est positio alicuius entitatis. Noc valet responso Suareet, opponi ratione entitatis, scilicet quatenus vinii in non est aliud ; nam oppositio unitatis , & multitudinis est entium, non ut entia sunt, sed ut plura , dc ut unum sunt; ob idque erit negatio multitudinis, & consequenter negatio negationis identitatis m nitorum : sed negatio negationi.
172쪽
diuiditur in pli ires species postitias, scilicet in geneticam, specificam, &numericam : ergo est qui id possitiuum ,
totum enim potestatare uiri debet cile ei uidem naturae cum partibus. PRO EATVR secuncta pars, nempe quod unitas connotat secundarid negationem diuisionis; nam ut notat S. Doct. in primis est status, de maxime in simplicibus, quae non possunt explicari a priori, alias non e libiat prima : ergo a posteriori. Sed unitascit prima proprietas conuertibilis cumcnte : ergo a priori non potcst explic ri : ergo a posteriori tantum, & per notiora , s cilicet per indiuitioncm, dicendo unum est indiuitum in se. Sic S. Doct. lib. i .dist. de lib. I. dist. 3 D
REsPONDET S. Doct. aliud esse id, in quo res consistit , aliud per quod explicatur : explicatur quidem per negationem , de a posteriori sed consistit in entitate positiua , ut dictum
Osi Ici Es secundδ cum Auersa :Si unum diceret quid potitiuum , sequeretur , quod plura , siue multitudo
diceret minus , quam unum , quia pluralitas diceret negationem oppositam :sed consequens cli falsum : ergo. REsPONDETvR , si multitudo sumitur formaliter, concedo; si materialiter, nego : formaliter enim dicit tanti in diuisionem , seu tacgationem viritati S.
OB I Icies tertio ex Arriaga alserente cis e totam quaestionem de solo nomine. Vnum vel dicit unionem partium , vel dicitur in concreto . secus dimi coniunctionein cum mateIia, ut
unus homo, vinim lignum. Si l ritu. o modo, sic d: cit quid positiuum : led talis vir tas non competit Omnibus enti
bus ; Michael enim d: citur unus absque unione partium, cum non habeat partes : de ideo in hoc sensu non sunt itur unitas transcendentalis, cum non sit couim univoninibus entibus. Si secundo modo , sic cst id in , ac dicere unus homo, id c st non multi liomines: ergo vel dicit formaliter negationem ,
vel est quaestio de solo nomine , vel est
distinctio viaitatis inadaeqtrata. REsPONDETun ex doctrina S raphica tradita in fundamento primo, viritatem p .irtium, siue compolitioia is compctere omnibus per se entibus completis, etiam Angelis scomponuntur enim ex materia cir sol ma ;) v natatem ve id simplicitatis competere principiis : sic negatur pr. ma pars maiori S, tanquaria inlusiciens , datur enim unitas vera , quae non importat unionem pallium. Et ad aliam partem de viri ta- te in materia hac , vel illa , res solidetur hic nos non loqui de tali unitate, quae dicitur solitudiaris excludentis ci iὶ-loitium aliarum ; in quo se illii solum dicit quid negativum, scilicet negationem multitudinis : sed loquimur de
viaitate ut sic , oc transcendentali, qUae etiam admittit pluralitatem unitatii mresultantem ex diuisione , licet excludat multitudinem , de ex consequentinc gationem sormalem, quae resultat ex sui diuisione. Vnde etiam in tali materia diuisa dicit quid positiuum , licci
colas feraiata materiam actu diui iam, illa unitas materialiter sumpta , cinnnon amplius extet, sic quid negittiui. na. Sie negatur conseqtientia.
tia: ted di trisum dicit quid positi imm :ergo aliud extrcmum dicit negatio 2 m.
S a P tuba Diuilia iam by Coos le
173쪽
Probatur minor : Indiuisum realitereompetit etiam chimaerae : sed de chimaera non potest praedicari aliquid positiuum : ergo aliud extremum est posi
6 . PRO solutione obiectionis aduertendum ex summulis , per ea quar. mιm. 3I. tradita sunt, quod ad hoc visit vera contradictio, oportet, ut sit inter absoluta; nam in propositionibus, ubi cst aerminus aliquis syncathegorematicus , potest dari medium. Affert S. Bonavent. lib. i. disint l. 4. art. I. 2. ad a. hoc exemplum : Iste
Monachus est albin , ct non est albus ;si in prima propositione desgnetur natura , in secunda status, non est contra
ductio : silc , se est per se albin , Isse est
per se non albus , utraque est falsa : siein proposito , chimaera realiter est vel diuisa , vel non diuisa , negatur utra-Que pars; nam unum , dc multa ; diuisum , dc non diuisum , sunt praedicata realia , & ly non diuisium, dicit negationem in genere realem, ob idque non competunt entibus rationis. Hinc RESPON DE T vst, diuisum , & in-ὰiuisum sunt contradictoria, si sumantur pro materiali, concedo ; si pro formali, nego : nam datur medium, quod nec est diuisum , nec indiuisum , ut
ehimaera. Tum quia indiuisum, scilicet num, potest stare cum diuiso, scilicet
cum viaitatibus ex diuisione resultantibus ; non enim evanescunt viritates ex
compositione , & diuisione, licet diuiso formaliter opponatur unitati. Qnae doctrina traditur a S. Doct:.lib. I. 6st.24. IMsE. I.incorp.2 ad 2. Vide Mastrium in summul. pari. I. tradi. 2. cap. 7. or/is'. 9. Log. quaest. l. art. . dc sn Metaph.
lis opponitur unitati: sed unitas est carentia multitudinis : ergo est quid negativum formaliter. Prilatur Minor ;nam multitudo est Unitatum repetitio tergo vilitas est carentia talis repetitionis r ergo dc quid aiegativum ; quo enim plus augetur multitudo eo minor eli unitas. Os PONDETUR concedendo maiorem der unitate solitudinis , negando de transcendentali quae semper remanet cum ipsa entitate ; qiralis enim est efi-titas, talis est eius unitas r sic concedutur totum argumentum de unitate sol, tudinis. Sed nihil contra nos.
OBIIC IEs quinto ex Aureoloi Illa est ratio formalis alicuius , qua posita illud ponitur, dc qua ablata aufertur e sed posita indiuisione ponitur unitas,& ipsa ablata aufertur, dc ponitur multitudo : ergo indiuisio , vel carentia diuisioliis est ratio formalis viaitatis. REsPONDETvR tali medio posse probati etiam oppositum ; nana posita unitate tollitur multitudo , S c. sicuti posita materialitate, tollitur immaterialitas , S e conuerso. Vnde argumentum concludit per locum a concomitantibus , non secundum rationem formalem ; sicque conceditur maior, si sumitur id, quo posito aliud ponitur tanquam
ratio formalis, non ut materialis , secundum quam admittimus minorem, dc negamus consequentiam. OB I i C I E s lexid: Reducere multa in unum est ea reducere de esse in actu,
ad esse in potentia ; & e contra diuidere unum in multa , cst de potentia , vel de non ente reducere illud ita actum, Ee in ens : ergo unitas cst quid iaegatinum ; nam multitudo est positio, & reductio in actum.
pliciter , scilicet vel continui diuisio.
174쪽
he , vel socinarum disparatione , vel gradu, siue ordine : ex prima, de secunda oritur unitas subsistetitiae, & totalitatis, siue solitudinis; ex diuisione enim, de constitutione completa entis partes habent suum terminum ; S de
hac conceditur antecedens. Ex tertia oritur unitas transcendentalis , quam de partes seruant etiam in continuo, de dicitur unitas existentiae; & de hae negatuc antecedens, haec enim fert se in semper propriam unitatem transcendentalem. Sie negatur consequentia; priina enim unitas est materialis tandum , non formalis , quia spectat ad integritatem cuiusque partis iam propriis
terminis circumscriptae, non autem ad inultitudinem,nisi materialiter. 68. SEcvNDA CONCLvs IoeVnitas transcendentalis est quid superadditum enti, non sola ratione distinctum , sed media dii tinctione , scilicet rurali, seu ut loquitur S. Bonavent. secundum habitudinem, M. i. dist. I. pari. δ. art. s. qu . a. in sine corp. O ad ultim. &part. a.dub. 1. Est se Scoti, &sequacium apud blastra iam disp. s.M t.
num. ς s. contra Thomistas allerentes unitatem dicere solum ens nouo modo
cxprellium , scilicet per modum negationis , de indiuisionis, secundum quam
rationem non exprimitur per conceptum , Sc nomen Cnt IS.
P R o B A T v R pri md: Quod de se est realiter iii disterens ad plura opposita, de differentia , non potest intelligi contractum ad ea , nisi per aliquid superadditum , dc distinctum a parte rei: sed ens est huiuimodi ad unum , de plura , quae iunt oppositan ergo 1i ens intelligitur ut unum, id erit per unita-tatem distinctam ab pso ente. Tum quia ens, Sc unum habent diuersos conceptus obiecti uos : ergo a parte rei isti aguuntur. PROBAT vR Antecedens primo, quia quae se habent vero a paltu rei secunddin ordinem prioris , S posteri ris, habent diuersos conceptus ob: ccii uos: sed ens est prius ut subicctum.
unitas est quid posterius ut passo:
CONFIRMAT vR secundo eadem propositio: Vbi interuenit vete quo, α quod , ibi interueniunt diu rsi conceptus obiectivi, ex S. Bonalient. lib. I. GR. I9. Part. a. quast .vis. μι oi p. sedens est, quod dicitur unum I dc unum est quo : ergo. Maior est certa, quia ut ait S. Docl. ubi interuenit vere quo est , de quod est . ibi interuenit maior completio. Minor etiam patet. Tum quia ens dicit praeellam rationem essen di: unum dicit singularitatem, indiuisionem , 8c distinctionem : ergo dicunt diuersos conceptus obiectivos. Tum quia modus dicit quid distinctum a re. cuius est modus : sed unitas est modus modificans iplum ens: ergo. Tum quia ens, dc unum habent diuersos termi nos, ergo & diuersos conceptus obiectivos. Probatur Antecedens, quia ens pro termino a quo habet nihil ; pro te mino ad quem habet et se : unum v crbpro termino a quo habet ipsum ens , pro termino ad quem habet singularitatem, vel numerabilitatem , vel distilichionem, vel indiuisionem. Sic S.
Hi NE M/ a S. Doct. in F. Prisc. S. Script. dixit unitatem, v critatem, &bonitatem esse differentias entis sintellige non in rigore. sed ut modos, seu
proprietates non trahentes ens extra
suum genus, ut faciunt differentiae sed supponentes ipsiam essentiam in suo
esse ob id notat in Er Mi pari. I .cap. 6. quod haec contractio est tantum secunia
rationem . non secundum supposi-
175쪽
ta ; idest non eo modo , quo disterentiae specificae contrahunt genus ipsum, trahendo ad ella aliquod specificum differens; & indiuiduales contrahunt speciem ad indiuidua, de lupposita : sed
est per proprietates , v cI modos reais liter, & radicaliter imbibitos in ente. RasPONDENT Thomistae uniuersaliter negando . talem contractionem er4tis a se a in disterentia fieri per nouamentitatem, sed tantum iecundum maiorem expressionem. Vnde conceptus entis, & unitatis differunt tantum per magis, vel minus explicitum; nam ens includit vianna, sed implicite : unum dicit, quod dicit ens , sed explicite , de
tantum addit negazionem diuisionis. . idi: ens in actu consuta continet om n a inferiora, ob is dicit omnia illa, sine determina. ione tamen alicuius ;quod tamen non est dicendum de genere res p ehu inferiorum. Quare genus in potentia tantum continer, non
in actu confuso , ob idque dicit aliquid determinatum in se , sed deteria minabile ad plura per aliquid superadditum , nempe per disterentiam. Sic
At ens omnia inferiora continet in actu confuso, tum viaitatem, tum multitudinem. 69. CONTRA primo ex Scoto tAliquis potest cme certus de ente , dc incertus , an sit unum ἰ vel multa: sicut etiam an sit finitum , vel infinitum , ut de Deo patet apud Philos phos Gentiles in cognitione Dei : ergo important diuersos conceptus obiecit i- uos explicitos. Tum quia conceptus
entis piaeci se vel aliquid explicat, vel nihil : si secundum, ergo dabituri mes- lectio sine intelligib: li, & conceptus sine conceptibili; quod implicat. Si primum : ergo scietur , quod exprimὲtur,
tur per conceptum , & nesciatur: ergo sub rationibus p:culiaribus diu cisis. SEcvs Dd,qula nccptus implicitus,& ex pl. citus, licet possint cise idem ni terialiter , quatenus explicant eandem clientiam , non tamen idem socinalit crobiective sub eisdem formalitatibus, nec eodem modo. Ens enim formaliter, dc praecise explicat rationem esse ii ii , & non singularitatem, v ct inultitudinem : unum vero , & iuulta ex opposito explicant rationem singularitatis , & pluralitatis : ergo impoItant obieetiue diuertas formalitates. Tum quia id tantum concipitur , quod exprimitur : sed non exprimui Hur Tationes inferiotaim per conceptum emis praeci lum : ergo nec in eo concipi vi
tur vel distincte , vel confuses OBIICIEs primo : Si unitas est quid superadditum reale enit , id est vel ens, vel non ens. Si primum , ergo non est aliquid superadditum , sede it ens. Si secundum,ergo est negati O. TO. RESPONDETvR,laoc unum superadditum csse ens identice , non sor- maliter ; nam ut docet S. Doct. Lb. a.ds. I pari. 1. dub. 2. v num in eluditur in conceptu perfecto , dc identico emis, cum realiter idortificetur cum ente, ut
passio cum suo stabiecto. CONTRA inflant ad iter Eiij. Ens sor- maliter sumptum , & nihil opponi uatur contradictorie : ergo , si unitas sol in liter non est ens, erit nihil. RESPONDETvR, Ens si sumitur
identice , de nihil, opponuntur contradictorie , prout sumuntur realiter, concedo antecedens ; si vero ens sumitur formaliter solum, negatur antecedcns: datur enim medium , scilicet entitas,
quae in recto non est ens, sed est aliquid rei, & participative, & dicitur aliquid: id enim lati sis patet, quam ens, ut recthdocet β. Doct. lib. i. dist. 7. dub. 3. G Diuiligod by c
176쪽
1η . so. Vnde unitas est aliquid extra nihil, non per se, sed per aliud, scilicet
ratione cntis, cui identificariar.
CONTRA instant secundo. Viantri superaddit aliquid ad ens : crgo cum non superaddat nihil, supperaddit cris. REsPONDETvR lii peraddere aliquid rei, scilicet formalitatem entis ipsi cnti, in quo imbibitur identice. Vnde
est additio formalis, non realis, & rci. CONTRA instant tertio : Unuin imbibitur in conceptu ad aequato cntis: ergo sit peradditio cit tam imi conccpitis in adaeqitati: ted talis additio est tantum per modum cUnceptus concipientis, non a parte rei, dc eli doctrina S. Bonavent. 2. imn l. I. ci . dicentis, quod secundum intellcchum plene resolue incna includitur vluim ita cute: ergo soliun lup raddit maiorem expressionem , ves tantum iacgationcm diuisionis. Rrs PONDETVR, hoc cis: argu mentum t ii qualigi, sed tamen d c bile ιnam pri b nugatur malor , cns enim& unum habciat proprios conccptus adaequatos per te. N cc S. Bonauci P.
dicit aliquid pro Pai qualigo ; nam ait,
quod secundum intellectum apprehendentem lunt diuerta ens , dc unum : secundum intellectum resoluentem , &comparantem ad causam , vel sit biectum , non potest intelligi virum sine ente , & c conuelso : nam proprietas comparata ad tuum lubiectum dicit radicaliter ipsum subicctum : unde sor- maliter consulerata proprietas, se habet ut forma subiciti ; identice vero dieit idem, quod ii abiectum.
additum enti est etiam vnLm in se: ergo erit tale per aliquid superadditum, seque dabitur processus in infinitum.
Nec valet s ait Oviedus in responde-xe esse unum per se, quia sic etiam poterit dici de ente, esse per se Vmmi.
in primis enim est status. Vnde ut notat lib. i. dist. 3 3. Art. qu. s. unitas non dicitur una, quia forma viaitatis respicit seipsam , victi quo , non
scd est quo ens est unum : quod atri cinest alicui ratio essendi tale, ill hid de te ipso non est tale ; sic viaio stlpba unitur, de
non per aliam unionem : quare est falia laeta dictionis in algumcario, mutando quo in quod. Ens cnim ut sic abiit ahit ab uno, de multis, di iri unum per viaitatem ; pote it tamcn dci umina nc gaiati vh , non politur e , quaicialis dicit negationem pluitum. Vndu Via fias si peria addita nond. citui una , icd ad quo cusest unum.
ΙNsTANT : Ens , ut abstrali it obuno, est quid indisti Deltina a clito libet alio : ergo de se est virum : cigo nihil potest luperaddi cnti pcI Vmtalcm.
RESPONDETVR in tali statu iioncsse
taliter : sic etiam rationato, ut abstri litta risibilitate , nec est risibile . nec notiri sibile. Osi ICI Es terti δ : Omnis passio si biectum supponit via Em : ergo M
Rps PONDETun distinguendo au- tecedens : Omnis passio praeter passiones entis lupponit tuum Iubie ictum, concedo ; omnis passio entis, ncgo. Vnitas supponit suum it bieci iam, scilicet cla s. ut prael cita dens ab vilitate,& in suo cia sentiali constitutum. Ratio disterciuiae est , quia caeterae passiones supponunt si um subit chum este ens in suo totali esse constitutum e 1 nitas vero supponit
ipsum ens quidditati ne sumptum, sicque vi 2 icinaena imium.
177쪽
Ohi I c IE s quartδ : Potest dari ens, quod non varietur in entitate, & quod varietur Unitas : ergo non potest esse illius passio. Probatur antecedens :Detur quantitas bipalmaris, & diuidatur , tunc non Variatur ei uitas , & tamen variatur unitas.
REsro NDETVRex S. Doch. quod alia cit unitas entitatiua , & transcendentalis ; alia quantitativa, quae consistit in terminatione unius quantitatis
per propria indivisibilia, vel in placisione ab alia compat te , cui erat continuata. Dum igitur fit diuisio quantit iis , sit duplex unitas quantitativa, sed
1. Quas RSs primδ , an unum dicatur, quod est indiuisum in se , N: a se ;-an sint idem -REsPONDETVR , rationem se malem viritatis , seti unius esse indiuisum in se ; este verb indiuitum a se , e illa veluti proprietatem consequentem. Ratio primae partis est, quia per talem negationem significatur neg*tio diuisionis, quae iplam destruit, & cum ea est incompossibilis. Ratio secundae par
tis est , quia idem non potest distingui a seipso, & nihil amplius explicat: &eius Oppositum realiter, licia non ratione , est omnino impossibile. Dixixon ratione, quia licet quis realiter non
possit diuidi a seipso . potest tamen diuidi per intellectum,dicendo Petrus est Pinus Hinc sequitur, quod clim possit unum concipi cum diuisione I seipso, etiam nec possit proprid dici passio unitaris ; quod non contingit in prima hia usione, de quo vide Meldul. Met.
relligenda sit haec u iussio entis in se.
REsPONDε TvR , dimissis variis Philosophorum placitis , ex Seraphis
Doct. lib. i. dist. 14. art. I. quaest. I. i
corp. 3. & quast. a. optime explicari per negationem diuisionis in partes. Sed quia dantur varii gradus ii diuisionis , sicut & In diuisione ; hinc si vitum est omninb incapax alicuius diuitionis, & compositionis , tunc talis unitas fert secum summam simplicitatem, solusque Deus est habens talem
vilitatem , ut docet S. Bonau. lib. I. dist. 8. pari. χ. ara. i. quaest. i. ct a. dc
dist. a quast. r. ad 3. 2 ct seq. S.
autem dicat actualem indiuisionem cum possibilitate ad diuidi, vel in se, vel cum alio , quale est onane creatum , tunc tale ens est quidem viatim, & smplex , sed non omninode quodlibet enim creatum vel est compositum, vel componi bile cum alio scilicet vel per diuitionem , vel per aggregationem s. ob id qtie ad multiplicari habet potentialitatem , de ad let ui agi ; quod non contingit in Deo , qui cum non sit inpotentia ad numerum , nec etiam est alij connii merabile. Vnde Deus , 3 creatura non possunt dici duo; cum exiscludat Deus omnem diuisionem, v cIuumerabilitatem. Sic S. Doch. citatus. Qua Ras terti δ , an diuisio unita. tis ab alio dicitur enim unum, quod est in diuisum in se, & dini sum a quocunque alio, ut docet S. Doct. lib. I p i. i. sit deesselatia ipsus. RESPONDETV R,talem diuisionem conseqiii ad rationem postiuam unitatis , tanquam proprietatem ι quia nox identitas, seu distinctio est relatio pra supponens extrema in actu.
178쪽
De Formalitatibus . cus. III. 1 ;
a d sit Identitas, en Distinctio ue
or ansut quid posiι iuunt,anvexo quid priuatiuum, vel negatruum. 4. T E Vnitate hucusque loqnnti LI sumus : sed quia ut notat S.
Bonavent. lib. i. dist. 24. ara. I. Past. I.
in corp. viritas in substantia dicitur identitas , unitas in quantitate dicitur aequalitas , & in qualitate dicitur similitudo ; hinc ab uniuersaliori ad minusvilineisue descendentes, conlequenter explicare decernimus naturam identitatis,item & distinctionis,& non identitatis , quae sunt identitati oppositae. Et clim identitas possit sumi in ampliori significatione, quam illa, qt ae dicit oris dinem ad substantiam solum , nempe
prout dicit essentiam , ut recte adu r-tit S. Doct. lib. I. dist. 3 3. art. I. 3.
ad 3. ct 4. quae ut sic vagatur per
omnia genera, estque ipsa idcntitas,& diuersitas ut proprietates entis , ut ait S. D t. dub. . dc lib. i. dist. I s. para. 2. qnast. q. ad vis. hinc de utraque quaeritur, quid sit, an secundum suam rationem sormalem dicat negationem,scilicet an identitas maliter sit negatio distilichionis,seu alietatis; &distinctio negatio identitatis λὶ PR3MA opinio circa identitatem
est Mauriti j , aliquoruinque aliorum sustinentium identitatem consistere in negatione , scilicet alictatis, seu distin Hionis. Circa distinctionem plures Tli omistae volunt formaliter consistere
R. P. Bart. de Castro vetro Phil P. I
SEc v N D A opinio est S. Bonaliarito infra citandi, Scoti tib. a. dVt. 3. I. argum. 6. dc communis Formalislatum Scotistarum, colastanter assc Iciuiun, tam identitatem, quam disti lictionem dicere quid posititium , esseque ac latio taem duorum cxtreniorum. Pro qua itabilienda s7s. PRIMO Notandum , quod licet identitas tandetur ita unitate , longe tamen habet diu critam nati iam ab unitate. Ratio est quia conccrius via, talis ut se est abio littis ; conceptus vero identitatis curetati ilias.Tum etiam
quia unitas sormaliter ii impia excludit pluralitatem,identitas velo plura supponit,& inter plura versatiar, qnatc nustamen in viatim , & idem esse sunt coadunata. Et hinc S. Bonaiient. lib. i. dist. 29. arr. 2. quaest. s. ad 3. docet identitatem este illam, quae importat unitatem plurium non multiplicabilcm, nec compatitur secum pluralitatem suppositorum ; ob id qtie illa sutat idem, quorum v num non potest elle absque alio.& hoe ab ita trinseco ; nam s talis impossibilitas esset lotum ab extrinseco, non liceret inferre identitatem inter inseparabilia, qualis est immortalitas in statu innocentiae, de motus, & corruptibilitas in coelo. Sic S. Dcch. lib. 2. dist. 38. stra. I. quasi . s. in corp. postmedium t de ob id etiam h .abet plures gradus , nempe geneticum, specificum , di indiuiditatem. s. SEcvNDO Notandum , quod
It plures gradus distinctionurn : de primo loco ponit diuersitatem . secundo multiplicitatem , tertio diuisionem,
quarto separationem e quae Omnes competunt entibus, vel ratione diuisionis continui, vel dii tersitatis formarum, setinaturarum , ut aduertit lib. 1. disp. i .
179쪽
habent secundum superius, & in serius ;nam separatio includit alias tres ; tori Iaalias duas; & secunda primam, sed nonc coni eris. Additque, diuersitatem esse per ordinem proprie ad iubstantiam, &ad principia iii trita leca snbstantiar, ut inter lignum, & lapidem. Multiplicitas importat numerum penes quantita tem : diuisio eandem multiplicitatem penes politionem partium : S separatio penes di nersa obiecta. Qitar Omnes sunt dillinctiones physicae , nec se ha- bent e conuerso; nam diuellitas est inter duos Angelos, & animas ; non ve Id inter duas quantitates , vel quali tates. Item multiplicitas est in continuo, sed non diuisio, leparatio. Item diuisio est inter corpns , & animam
unita , sed non separatio. Metaphysicae vero sunt sequentes, alietas , pluralitas, discretio , & distinctio, quae se habent ut superius , & inferius: distinctio enim supponit alias tres ; tertia supponit primas duas ; ila secunda supponit primam , sed non e conuerso. Alietas enim est quidem inter res di Dcretas, distinctas ; sed tamen est
etiam inter extrema, quorum unum est
positiuum . ali uiu extremum est negatinum; dicitur non identitas, ut inter lucem, & tenebras. Pluralitas verbest inter plures formalitates simul identificatas , quae important alietatem etiam, sed non discretionem, & quamcunque distinctionem. Discretio est inter varia supposta , licet habeant eandem naturam, ut in diuinis tres personae : distinistio ver δ est inter res , &dicitur realis; inter formalitates, & dicitur formalis ; & inter entia rationis, & dieitur rationis. Vide S. Bonau. lib. i. dist. 3 3. art. I. s. asia penust. 7. HINC optime Scotistae ex Rada
part. I. contr. q. ad tria capita omnes re
ducunt. Primum est diuisio. secundum est distinctio, terti viri est alietas, seu
non identitas. Duillio est inter res separabiles: Distinctio est & inter res iuparabiles, de etiam inter plures sor malitates inseparabiles t Alietas , seu non identitas, est non solum inter supradicta, sed etiam, ut dictum est, inter extrema , quorum unum cst quid positiuum, aliud negativum. Primae duae habent varios gradus, ut dictum est,& diccciit in sequentibus. His positis stPRIMA CONchvs io et Identitatis ratio formalis non consistit in pura negatione ali et iis, sed in entitate positiva. Est S. Bonau. citati in primo fundamento , & lib. I. quaest. I. dc
P Roa AT v K iisdem rationibus, quibus probauimus, unitatem esse quid post tuum ; nam in tantum aliqua diacuntur idem , in quantum sunt unum. vel in quantum adunantur in aliquo esse , vel conceptu : ergo si unitas est quid positiuum , etiam identitas. Tum quia cst vera proprictas entis. Tum quia est conuenientia plurium in teristio e sed conuenientia cst quid positiuum : ergo & identitas. ADDIMVs tamen , quod aliquando explicatur identitas p2r negationem distinctionis , scut εe unitas , licet currat maxima diis ritas ; nam viaitas,cum si prima proptietas entis cum
ipso identificata , non potest declarari a priori: at identitas eum sit quid inserius ad unitatem, potest a priori explicari in recto, ut recte notat S. Bonari. lib. i. distinct. 24. artic. I. I. iuco . ut supra in primo notabili di
Distinctio ex sua ratione formali dicit quid positivum, & con notative tantum,& ex consequenti negationem identitati
180쪽
ratis. Est S. Bonavent. r. x . ergo disti malo quid negativum. Pr ara. a. i. alitique locis citatis. b.itur maior, quia di: ba:ctici non P non Arust pii md : Idem, & di- identitas: vrgo dicit u glit:onem. Det uim non sunt contradictoria , licet REso ONDETVR LX Seras i. Doch. idem , dc non idem sint talia , loqueri- primo negando Maiorem : opponui:tugdo de iis, quae sunt idem, S: non idem quidem , sed ves contrarie , improprie
secundum esse completum, de numeri- tamen i contraria enim propria agunt cum, ut notat S.Bonavent. M. i. in se inuicem , 9 vel relative.
ad s. quia datur di L REsPONDETun secundd, opponi ferentia, seu distinctio medians. Sic quoad nostrum modum eoncipiendi, S. Doch. lib. i. dist. . dub. 1. δί Lb. I. non secundum se. Sic S. Bonau. lib. i.
distinctio est quid positivum. Probatur i. Et ad probationem responde- antecedens, quia licet diuersitas dicat tur negando antecedens , plus enim negationem, haec tamen non eli omni- est non identitas , quam distinctio anaoΡ,& extra genus, sed in genere haec enim est inter entia postina, ali uid ponens. Sic ex S. Doct. lib. i. γlla etiam inter ens negat tuum , & po-ds. 28. art. I. quast. l. in corp. de lib. i. sitiuum : lices distinctio lato modod . s. ara. I. cy-'. ad i. sed idem sumpta, scilicet negatine, coincidat cum currit de distinctione : ergo. non identitate ; non autem disti maioPROBAT v R iterum antecedens , proprie lun pta. quia versatur inter extrema positi ita, Osirci Es sectando e Distinctioni clim sit relatio realis faciens disterre correi pondet diuiso ; est enim distinadu extrema positiua : ergo. chio aliquatis Zmilio : sed diuisio est TvM quia per id differt non identi- formaliter priitatio unitatis , comitas distinistione, qubd illa versatur nui rergo de distinctio. inter extremum negativum, & posi- RESPONDET S. BonaΗent. lib. totiuum; ista iliter extrema positiua : 'list. 14. negando absolute malo rem; licet enim diuisio sit negatio con-PArget hae veritas ex Summulis, tinni, distinctio tamen est qnid posi-α ex Toleto lib. 3. eap. ra. nain ver- timim , scilicet resatili inter extremabum , , exponitur per tres pro- positiva. Ratio est , quia ex Aristot. positiones cathesoricas , v. g. mmo disterentia dicuntur aliquid idem entia, dissere ab equo; sic , Homo est . Equus idest aliquo sui quidditatiue conue- est rEt homo non est equus. Sed ista sunt nientia, & aliquo disconvenientia. Sic extrema positiua : ergo non recte dis- homo, & equus conueniunt in animarentia, seu distinctio cxplicatur per non ti, & disconueniunt in propriis disse- identitatem; idem enim , & non idem rentiis ue ob idque disterentia, & distinctiit contradictoria : idem, & diuersum istio est inter extrema positiua , non sunt contraria habentia medium , scili- omnimode is sed limitate, idest cumcet distimatonem , ut supra dictum negatione in genere. Vnde concludi- est. . tur, quod licet separatio, & diuisio '. OB Irctgs primo : Distin stio, formaliter sint priuationes idcialitatis.& identitas opponuntur contradicto- α unitatis ἱ distinistio tamen est quid