장음표시 사용
151쪽
A. N S aliud cst in anima, aliud extra animam , idest, alitiae a. I reale, aliud rationis. Sem. . in Hexaem. σ Iimer. mcnt. B. EN s reale aliud est per se, idest unum per se , ut homo : aliud est ens per accidens, ut album.
ITEM aliud est substantiuE , aliud adiective idest, aliud est per se, aliud cum alio. ITEM aliud est ad se, idest absolutum; aliud ad alterum, idest relatiuum ITE M aliud in actu , idem extra suas causas; aliud in potentia, sci licet suae caUsae. ΙΥEM aliud creatum, aliud increatum.
ITEM aliud substantia , aliud Accidens. ITEM aliud uniuersale; aliud particulare. ITE M aliud unum, aliud multa , aliud simplex, aliud compositum Maliud causa , aliud causatum. Serm. 4. II. Hexaem. It ncr. ment. cap. I. 23. μrt. a. quaest.2. ad 4. se lib. I. di stiunt. 33, art. I. quaest. I. fund. 4. cr lib. a. dist. 37. q. h. ad 2. C. Mo Dr entis sunt existentia, subsistentia , dc inhaerentia. Primus competit omni rei exua suas causas: Secundus substantiae : Te tius accidentibus. Serm. 4. Hexae . er lib. 2. disi. y para. I. art. I. q. 2. in corp.qquaest. 3. in argum. 6. ad oppos D. PROpRIETAa Es Entis aliae sunt incomplexae, suntque Unum, Bonum, d Verum et Asiae complexae , quae non comaeniunt dc simul,
de semel enti , sed sub disiunctione : ec sunt Idem , & Diuersum , . Actus, & Potentia , Contingens Necessarium. Dc quibus cst peculiaris consideratio in Metaphysica. Ad rem nostram tantum sunt Unitas, Identitas, & Distinctio , inde his enim tantum hic cst agen
152쪽
E. VNtTAs est multiplex. Aliacst simplicitatis estque sorma lis ad mentum Seraph. Doch.) estque proprie in principiis. Alia est totalitatis, seu plenitudinis 3 estque proprie in principiatis. Alia est uniuersalitatis , seu consormitatis, seu in uniuersalibus. Alia est in diuidualis, estque in indiuiduis, suppositis , & dicitur innumero
statis. Alia cst unitas essentita, seu sermalis, seu essentialis. Vnitas uniuersalitatis, seu communicabilitatis est secundum genus, vel speciem , 5 venit ex parte quo ipsius rei. VnicaS Vero numerica venit a parte quod, & Ps rei; hacque multiplicata multiplicatur & ipsum quo. Quae autem differimi genere, vel specie, dicuntur differre r tione : quae vero numero, dicuntur disserre re. Et in his idem , di itersum diuidunt ens, non vero in illis : illa enim distinctio venit ex parte essentiae , ista ex parte materiae cum Q a. Et hinc propris distinctio numerica non cadit in Deo, nisi cum addito personalitatis.
F. Hi NC QI E sequitur , quod omnis diuersitas, & unitas naturalis, quae est in rebus creatis, ad haec capita reducitur, ad genericam, specificam, & numericam, vel ad unitatem definitionis, scilicet ad Qrmalem, &ellantialem, ec ad collectivam, seu aggregativam. Lib. 3. distinct. 1. an. i. quaest. I. m corp. CT tib. 3. distris. 6. Hrt. 2. quae φ. a. funa. Σ. se ad ultim.-lib. i. disiunt. 14. quas . vltim. dis cI. 19.
G. VN1TA autem, seu unum quoad in dum intclligendi, explicandique dicit priuationem diuisionis; quoad suam rationem ser-malcm verbdicit se aliter quid positiuum, linast tale ratione se mae,& perfectionis positiuae ue ob idque addit aliquid ' sitiuum ent L
H. VNiTAs autem in substantia dicitur identitas, citius oppositum est distinctio, seu diuersitas , seu alietas, seu non identitas. In quantitate dicitur aequalitas, eiusque oppositum dicitur inaequalitas, seu pluralitas qnantitativa. In qualitate dicitur similitudo , eiusque oppositum dissimilitudo. Quae omnia dicunt quid positiuum sorma
litUr. Lib. i. distincr. 1 . an. i. quaest. I. se dub. se lib. I. dist. I9. art. I. quaest. I.
I. HINC est, quod valde disserunt inter se diuersitas , multiplicitas , diuisio, dc separatio , quia se habent ut iuperius , dc inserius. Omnis
153쪽
Misenim separatio 3c diuisio est multipl itas,&divcrsitas, sed non. E conuerso. Ιlcm omniS multiplicisas est diuer1itas , sed non e coiruuerso, & ista non recipiuntur in diuiniS. Lib. I, dub. I. cp tib. i. distin I. 1. dub. T. X. SEQFENTIA Vero recipiuntur in diti is, alietas, pluralitas, discretio, dc distinctio, quae similiter se habent ut superius , dc inferius inter se. Omnis enim discretio est distinctio, pluralitas, dc alictas, non e conuerso, dc sic procedendum ordinath. Distinetio & discretio diicuntur per comparationem ad nostram cognitionem: discretio per comparationem ad visum s ex dis, & cerno distinctio ad laetum sex dis , dc tactus , vel tinfrio se & signatio plurium, qua exigitur , quod unum non sit aliud. Alictas , M pluralitas dicuntur per comparati nem ad rem; alictas per modum substantiae x pluralitas per modum, quantitatis. Pari modo unitas, singularitas, & solitudo se habent utua perius, M in serius omnis enim solitudo supponit singularitatem, &vilitatem, sed non e conuerso : ob idque Deus dicitur unus, nec singularis, nec solus, quia cum unitate stat communicabilitas, quae re mouetur a singularitate , & solitudine. Lib. I. dist. 14. ct a. rit. L. CuM autem idem, & diuersum non sint opposta contradici 'ctoriE, ob id sufficienter non diuidunt ens; datur enim medium, hincque oritur distinctio in rebus, scilicet quae est inter rem, & rem ;& quae est inter gradus, vel sermas , idest sermalitates. Prima, si est cum quantitate ,& materia, est absoluta suppositorum, Zc sermarum, . seu essentiarum compositarum : si est tantum originis, & supposit rum tantum, est sine compositione. Prima est in creatis; secunda pro prie est tantum in Diuinis. Lib. I. diu. 4. dub. a. o IIb. i. di ne 1. 1μquaest. vlt . ad mltim is lib. I; dist. 2..du L tib. I. dist. 7. Art. n. quaest. r. in corp. ct d φ. II, quaest. I in UAm cse lib. I. dist. I9. pari. L
M. Dis TINCTIo, quae ab aliis dicitur realis, potcst appellari diuisio, separabilitas, multiplicitas , diuersitas, alietas, pluralitas, discretio, 3c distinctio, idest absolute sumpta, vel distinctio inter rem, quatenus res dicitur a ratus, rata , ratum. Item distinctio sermarum, seu Brmalis distin , ut exerciin, vires, ut modus, Vel secundum csse,
154쪽
vel secundum pluralitatem distinctiomam. Lib. I. druinG. . du i. r
dlim relationem. Res enim dicitur a reor, raras, dc a ratus , hala,
ratum. Primo modo comprehendit omne cognoscibile , vel quod habet esse a parte rei conceptibile , vel quia hal ct esse tantum exactibus animae, idest obieetiue tantisim in intellcctu : Secundo m do significat rem habentem propriam ratitudincm, idest existentiam
O. DIs TINCTIO medians inter idcm, dc divcrsum quae ab aliis appcllatur sermalis in potest variis nominibus appellari, scilicet iecim- dum modum se habendi; item rationis, idest conceptus obiectivi ; se cundis,uibutionem, secundio habitudinem, distinctio graduum,& ordinis, secundum modum, secundaen varietatem sermarum, M
P. GTRA supradictas datur alia distinetios quae ab aliis dicitur
rationis ratiocinatae, vel ratiocinantis, & est, quae fit per rationem, - dc operationem intcscctus, vel resiluentis, vel componentis. Libo I rip. 8. pari. I. dub. D se lib. I. dis. 27. quaest. 3. tu corp. . α PRIMA sidcst rationis ratiocinatae, in habet fimdamentum tum in nimia persectione obiecti, tum in impersectione intcscctus non va-Iciatis unico actu i Ram rationem obiecti comprehendore ι ideo distin-gtiit, 'ine iunt unum, & idem a parte rei disius distinguitur bonitas di uina a sapientia, caetera attributa : dc ob id appellatur distinctio secundum intellecthim rationalem, ec tunc intellectus in operando di- R. P. Zara. de Caproveno Philos P. I. Q. Cittae Diuiligod by Cooste
155쪽
1LL mextus Seraphicus. . 'citur sciniplenus: quare disserentia stat tant- ex parte modi inte Iigendi, & significandi, & haec susticit ad tollenda contradictoria. Ap
pellatur etiam distinctio secundum rem conceptam. Lib. II l. pari. 2. q. I. CT dist. 22. q. r. ad dis. 27. art. I. q. y ct disi. 34. Art. I. l. 2.er dis. 8. pari. I. Art. I. quaesi. I. ad argum.-dsi. T. quae p. 3. Α,
dis. 3 s. qa. p. r. y o istinct. 34. Art. I, quaest. I. Ad D quaest. 2.9 dist. D a; t. I. quaest. I. ad I. cst dub. r. se dist. dub. I.-distinis. 10. Art. 2. Irri. I. quas. 2. ad 4. di in s. 34. quae s. r. ad argum. ct disi. i. Art. quae s. i. se distinct. I 8.art. I. quaesi. y ad vis. Omnia in libro primo Sent. lib. y ἀisi. se art. I. qua I. ad 4. I m. M. Hexni m. R. AOA distinctio quae ab aliis dicitur ratiocinantis est,quando stat tantum in nomine , vel modo dicendi , estque secundum in
Scholium super Textum Seraphicum.
3. PR IMO Nota , quod aliqui pauci termini additi sunt a i,obis s signati per p.,renthesim ) ad textum, ad clariorem iiitelligentiam ipsus
SEcv Nno Nota , quod S. Doch. supponit, quod ab omnibus admittitur. nempe ens, & rem ella synonyma : ob idque sumpta transcendentalissime dicere quid commune , vel aequi uocum, vel analogum ad ens reale, Δ rationis.
TERTId Nota, quod ens potest stimi vel verbaliter, siue adiective , Ut loquitur Seraph. Doch. lib. I. dist. 23. art. 2. quaest. 1. ad vit. idest ut participium verbi Sum , ω , est ; vel nominaliter . siue substantiue, & ut nomen substantinum derivans ab eodem Verbo Sum. Primo modo sumptum significat concietum ex exulentia, & essentia, sed primario existentiam , idest quod est actu. Secundo modo significat in concreto ipsam essentiam, idest rem habentem formam essentiae , & quid-ditatis ; & hoc secundum spectat ad Metaphysicum proprie , & ad nostrum
intentum ; dicitque quid commune, aequivocum ad estentiam realcm , de rationis. Et haec realis magis proprie . stat, vel pro re completa capaci existere per propriam existentiam, vel pro re reali non capaci existere propria existentia ; ob idque significat formam inesse diminuto , vel formalitatem , vel realitatem ; est enim s licet minimaeentitatis ) talis, quae potest concipi ab intellectu obiective ut quid distilictuma quacunque alia re. IDEM QI E dicitur de hoe nomi
ne , Res ι nam prout dicitur a reor , re-
ru, significat rem , vel quae habet m
156쪽
dum aliquem in anima , idest rationem conceptibilem in se, estque idem quod realitas, & formalitas, licet Seraph. Doctor eam appellet utplur dry n mine vel rationis , scilicet obiectivae, vel sorinae , vel gradus , scilicet meta- physici , vel aliis terminis , ut dictum est in textu ad literam O. Vel secun- db significat rem secundiam modum, qui inest ei ab actibus animae , de dicitur en& rationis, ut genus, species, stib-iectum , praedicatum , ut docet lib. I. dist 11. cub. 3. & lib. a. dist. VI. dub. r.
Prout verb dicitur a raim, rara,ratum,
significat rem habentem esse fixum in se, idest completam , & existentem. Ex quibus constat, quod cἰim istis entibus competat propria , & proportionata entitas, unitas , & distinctio; hinc & oritur multiplex distinctio , &identitas, de quibus agitur in hoc tra
S. Bonavent. vocabula, quibus nunc in Scholis utuntur scholastici circa hasidentitates, & distinctiones, non erant in usu ; hinc aliis terminis eas explicat tunc eo tempore usitatis , quibus tamen exprimit earum quidditatem, &suum senium proprium, quos de reducemus ad ustina temporis praesentis.
in i Neto Nota, quod sicut datur multiplex gradus in unaquaque distinctione, de identitate : sic & S. Doch. eas diuersis terminis explicauit, Vt pa
tet tu . I. 26. art. I. quast. ad 2.
ubi nomine rationis se explicat, resse stare elLntiam , formalitatem , & ens rationis, quae secundum subiectam materiam debent discerni : quod & nos in quaestionibus Tequentibus aduertemus,
SEx TO Nota, quod Seraph. Doctor lib. i. dist. 3 3. dub. I. st qMIE. I. ct 2.ec lib. I. di .r '. pari. a. an. I. quaeI1.2 ad 4. docet , nempe quod Pater alio est Deus, alio Pater : ibique se explicat, Deitatem dicere aliqt am o Ticntiam a parte rei a paternitate. Et deinde lib. I.d. 3 3.dab. dicat elle discretitiam solum in ratione intelligeiadi, & dicendi, oc ob id videtur sibi contradicere. Attamen ibi se explicat, quod sumit modum intelligendi , prout pratul poni tur aliqua distinctio an re. Id cni &lib. a. diB. 38. dub. de l. b. 3. dist. 8.art. 2. quast. 2. ad s. & lib. i. dist. F. quaest. I. ad argument. Vnde in his,& similibus aduertenda est scin persit iecta materia, & modus, quo ipsam re infert, ut habeatur sensus verus Seraph. Doctoris. S E p T i Mδ Nota, quod ad literam x, dicit diffretionem, &distinctionem dicere comparationem ad nostram cognitionem : & sensus est , quod prima institutio talium vocabulorum orta est ex tali comparatione, licci postea exprimant veram distinctioiaem a palle rei. Et si alia sit persunt notanda, NI explicanda , in s equentibus quaestionibus fusius traci litur. Ur autem melius percipiantur ea quae tradit S. Doch. dc dii crimen , quod est in eius doctrina a doctrina Thomistarum, Ze Scotistarum s hic subjiciuntur summarie ea, quae utraque Schola tradit.
Explicantur summarie distincti
nes Thomi statum ex Aquario. primo distismo realis , Dard gradus.
44. PRIMA distinctio realis est ii, ter ea, quae existunt per se, & positae separari, & separata conseruari, ut Priatres,& Paulus : de appellatur distinctio realis realitate existentiae. . A SE O vir Dissiligod by Coos le
157쪽
Stev vo A est inter rem includentem intrinsece aliquid reale, de non illud includentem, ut inter animal, α hominem; inter suppositum, & natu
TtReti A dicitur realis essentialis inter duas e flentias realiter distinctas, licet ambae sint in eodem sirpposito, ut in lacte albedo , & dulcedo.Qv ARTA est realis relatiua , vel inter personas diuinas , vel inter duas
Qv res T A est modalis inter rem , &modum , ut inter Petrum,& sessionem; vel inter duos modos, ut in ex stare, Scsedere. SεxT A est priuatiua, seu negativa, quando unum extremum habet aliquid,& aliud illo caret, ut inter Petrum album, & non album.
Secundo, Distinctio mtionis, eiusque gradus.
S. PR I M li dicitur distinctio rationis secuntum rem conceptam, seu Aationis ratiocinatae , seu secundiim modum significanii , ut homo, humanitas , --nitas , lapientia in Deo : dc appellatur etiam virtualis, quia virtualiter intellachiis habet fundamentum in redistili-guendi illa. SEc v NDA dicitur Grammaticalis, idest secundum modos grammaticales, ut inter verbum , de participium. TERTIA dicitur secundum rationem concipientem, vel ratiocinantem, ei quet sine funaamento in re, ut quando intellectus loco duorum utitur uno, ut Petrus est Petrus.
Expiscantur Identitates oppositaem sententia Nomisarum.
P Ri M A identitas opposita di-
stimstioni reali maximae est, qui aliqua
sunt ita unum , ut non possint existere unum absque alio, ut in diuinis intelleiactus , dc voluntas. SEcvNDA est eorum , quorum unum includit intrinsece , vel extrinsece aliud, & quicquid in hoc includitur , ut Deus , oc Deitas i homo , &humanitas.
TER Tt A dicitur non alietas , seu unitas aliquorum , quae identificantur uni e sentiae singularissimae, Ut diuinae Personae inessentia, praedicata essentialia in homine. Qv ART A est identitas rerum absolutatum nullum respectum importat lium , ut absoluta in Deo. De Identitatibus rationis. P RiMA identitas rationis est , qua absolute non possiunt verificari contradictoria, ut Petrus est idem sibi. Ahi A identitas rationis non datur opposita disti lictioni rationis ratiocina
De Distinctionibus, & Identitati
bus Scotistarum. 47. ANTI VI Scotistae, qui dicuntur Formalistae apud Fabrum in trach. itu de Formalitatibtis , & apud Meldul. in Metaph. dist. 6. & apud Steph. Bruleset tractatu de Formalitatibus , plures distinctiones reales, formales, S rationis assignabant, quae tamen rejiciuntur a supradictis, & ab omnibus recentiolibus, S hic subjiciuntur, ut habeatur notitia saltem terminorum, quibus ab ipsis irradebantur. PRt, A distinctio realis dicitur Maxima , estque inter res separabiles, ut inter Petrum , & Paulum. SEcvNDA est distimato negativa
158쪽
De Formalitatibus . nas. I. I r. c
inter duas negationes , ut inter tenebras , & caecitatem, vel inter extrema,qnorum unum est negativum, aliud est positiuum, ut inter tenebras , dc l
TR Ret i A dicitur positiua . estque
inter entia positiva, quorum Vnum non est aliud; & hoc vel essentialiter , estque vel inter varia genera, vel species: ves accidentaliter, ut inter album , MNigrum , quia vere una essentia negatur de altera. Essentialis etiam .appellatur, ut inter partes , dc totum ; inter caiisam, & effectum. Ad hoc caput reducunt distinctionem , quae est interrem , eiulque modum extrinsecum, ut inter Petrum sedentem , & llantem.
Qv ARTA appellatur se totis subie ctive, estque inter realitates separatas loco,ut inter rationalitatem Petri,&tisibilitatem Pauli ι estque eadem , ac distinctio realis maxima. in i N T A dicitur te totis obiectine, estque inter duo extrema, quae in niillo conceptu obiectivo, & quidditati uoconuentulit , ut rationalitas, & irrationalitas ; & dicitur etiam distimato realis essenti disT
IDENTITAT Es oppositae etiam assignantur, quae ex opposito dictarum disti itistionum possunt facile cognosci. Vnde docent identitatem realem esse eorum , quae ab intrinseco sunt inseparabilia ob unicam existentiam. IDENTITATEM essentialem este eorum , quae conueniunt in unicam et sentiam , ut genus , & differentia :Modalem inter rem , de modum intrin
S g totis subiectine esse eorum , quae subjiciuntur eidem generi, ut rati ale,& irrationale animali. Sa totis obiectine esse eorum, quorum unum potest quidditatiue de altero praedicari, quia conueniunt in aliquo conceptu obiectivo vniuoco, ut Petrus,& Paulus respectu hominis: Petrus, relapis respectu corporis. De itina assignant secundum caput distinctionum formalium : & tertium , stiliaet distinistionum rationis,&c. Carumque membra. Recentiores tamen ad tria capita omnes has distinctiones reducunt. Primum est distinctio realis maximar Secundum est distinctio formalis , seu ex natura rei, estque inter sormalitates: Tertium est distinctio rationis vel ratiocinatae, vel ratioci irantis,
ut dictum est supra, & suo loco fusius
H i s praeiactis deueniendum est ad quaestjones , in quibus explicabitur sensus Seraphici Dcctoris.
sum Seraphici Docroris. Vbi pura, variaque ad plenam utriusque cognitionem spectantia tra
8.MQVt A diximus sermalitatem .
rem disterre, illamque est e tantum rem in obliquo; ideo explicanda est primo natura utriusque, & distorentia. Hinc P Ri notandum,&supponendum est ex traditis intextu ex S.BOnan.lib. I. dist. 11. dis. 3. de lib. 2. dig. 37. dub. I.
quod ens, seu res potest sumi primo , prout dieit quid fixum , & completum
per propriam existentiam. Secuiadδ,proin ut dicit rem in obliquo, prout importat aliquam minimam entitatem,non quide
existentem proprii existentia . ut risibilitas in homine S, sed tamen haben-
159쪽
tena proprium conceptum obiectivum. Tertio pro re,quae habet solumelle peractus intellectus , dc obiective tantum in ipso : quae triplex diuisio traditur a
S. Doct. sis. I. as. 3 6. AN. I . quast. I. sub nomine rMionis tripliciter consideratae : nempe ratio primo modo sumpta
stat pro ellentia , dc quidditate perfecta : Secundd pro ratione obiectiva, de conceptibili , lices incompleta , seu
inadaequata: Tertio pro ratione te tenente ex parte intellectus. Et hinc oritur triplex distinctio : Prima realis maxima : Secunda formalis inter realitates, & formalitates; dicuntur enim formalitates in elle diminuto, quia carent propria existentia , nec possunt esse terminus physicae causalitatis, ut est priama. Tertio est distinctio rationi So49. SECvNDd Notandum , quod existentia , & essentia non sunt idem;
nam essentia , ut notat S. Bonavent. lib. I. rist. 3 I. p.rra. 2. dub. 4. & lib. 2.d3 P. IS. ara. r. q-st. 3. significat ipsam quidditatem in .ibstracto, Sc ut prael cindentem ab existentia : existentia verbest modus substantialis, & intrinsecus ipsius ellientiae , quo ponitur extra suas
causas. Unde per existentiam res transit ad extra de potentia ad esse actualet verbi gratia , rosa in hyeme est in potentia , de virtute plantae : in vere recipit existetitiam , scilicet nouum modum essendi, quia, dum erat in potentia, fit in actu. Sic Seraph. DOct. lib. I. dist. 3 i. ad oc lib. 2. dist. 7.
in sine eorp. de alibi saepe. Hinc essentia spectat ad quaestionem Si est , dc importat id, quo est, & quod est. Existentia ad quaestio m Qod est, respicitque naturam, rem naturae, idest indiuiduum , & suppositum , idest quod est, & qui est. Sic Seraph. Doct. cb. a.
3Ο. TERTIO Notandum, quod ex supra traditis sequitur , quod solumellcntia cum propria existientia potest esse terminus physicae causalitatis , pr ducitur enim per veram , dc propriam actionem , qua intenditur productio talis essentiae in actu ; ob idque est tam
tum veIe res in recto cum sua indiuiduatione. Sic S. Bonavent. I. dist. s. ara. Σ. quast. I. Alia Vero, quae
carent propria existentia , solvirque comproducuntur cum ipsa re , ut est risibilitas, rationalitas, animalitas, ali que praedicata quidditatiua in homine, vel Petro, dicuntur realitates, & res in
obliquo, vel aliquid rei ; a S. Doct.
dicuntur rationes, scilicet obiectivae vel krmae , scilicet obiectivae ; vel naturae: utque id intelligatur, 3 I. A RTO Notandum, quod sorma alia est physica, estque simul pars cum.
materia componens compositiim : alia
est Metaphy lica, & est, quae habet elle non per physicam causalitatem , sed per
emanationem , ut rationalitas , animalitas. Et haec est vel forma partis, vel totius. Prima est , quae simit cum g
nere vel potentia constituit compositum metaphysicum , ut animal rationale : hocque comm siti m , quod dicit essentiam metaphysicam , dicitur forma totius. Sic Seraph. Doct. lib. 3. HL1.2. an. a. quaest. 3. tu corp. de Iib.. a.
dist. IS. ara. r. quast. 3. aliisque locis pluribus: de haec forma metaphysica, siue partis, siue totius est, de qua hic est sermo. Nam de forma physica agitur in Physica. Vnde dicitur formalitas
non solum in esse diminuto , ut vult Meld. disp. 6. Altare n. 1 I. scilicet quatenus importat formam partis , sed etiamluia sormalizat rem, de dicitur etiam de
160쪽
de Arma totius cum S. Bonavent. vetusta dicemus. His positis sits 2. PRIMA CONCLvsto : Id quod liabet esse a parte rei absqtie opere intellectus, recte , dc adaequale diuiditur in rem, & realitatem, siue formalitatem. Elt S Bonavent.. b. s. &lib. 2. dist. 37. dub. I. ut explicatum est in Textu, de supra in prima notatione : scilicet res appellatura Seraph. Doct. & a Scotistis res in recto, vel res habens esse fixum, idest existentiam ; vel entitas absoluta , idest absolii te habens esse. Sic Seraph. Doct. m. i. d.' 3 s. art. i. quam 3. ad s. locis cit. Secunda appellatur realitas , vel formalitas a Scotistis, S a s. Dodi. forma, & aliquando ratio, scilicet o lectiva, de aliquaudo natura. Sic lib. I. dbi. is . de lib. 1. dist. o. cit. O dub. a. de lib. i. dist. 3 s. cit. de lib. 3. GR. s.
praedicament. Su . ubi post quani dixit Primam subitantiam ei se secundarum iubstantiarum subiectum , quae sunt genera , & species , concludit: Non ergo existentibus primis subitantiis impo sibile est aliquid aliorum esse, id est
cxistere : ergo ad mentem Aristot. dantur subitantiae secundae , quae non habent propriam existentiam. Idem de
primo Psys. text. 29. arguens contra eos, qui asserebant omnia elle virum,
concludit, quod etiamsi nullum dareturens praeter substantiam ; attamen cum ea sit definibilis per genus,& disserentiam, esset quid conflatum ex pluribus ellentialiter ; ob id qtie necessano deberet admitti multitudo componentium : at nullius esset momenti argu
mentum , si illa duo, genus , & differentia, et sent per intellectum , de non a parte rei. Idem & r. Phys text. 6 o. confirmat dicens , idem esse aliqua esse unum , vel duo forma, δc ratione tprobans, quomodo subiectum primum iit unum cum priuatione, de quomodo duo : forma enim, clim ibi causaliter sumatur in ratione causae formalis, patet, quam merito Arist. ibi cognouerit formalitates , quae de triae formae sunt, quia ordinantur ad subiectum , quod formalizant, & de quo praedicantur, ut de suo lii biecto ; & haec est causa,qua
re S. Bonavent. Vt plurimum cas nuncu
pet sub nomine formae , & rationis. D. Aug. lib. 7. de Trinit. c. p. q. dicit rem habere propriam existentiam his
verbis : Omnis res ad seipsam subsistit, id st eximi. D. Bernard. Icrm. 8 C. in
CιL. t. ait : Anima , ct anima magnitudo,
es inseparabiles , diu Ga tamen ab inuicem sunt. Ergo anima, S eius magnitudo, i cilicet virtus, distinguuntur ut res a formalitate, quae sine ea non potest tale. P non Arust deinde ratione. Primo, dantur aliqua entia realia, quae sunt capacia propriae existentiae , de aliqua, quae nequaquam ; δc ob id illa sunt terminus Physicae causalitatis , ista nequaquam, sed solum comproducuntur :& tamen remanent in este , quatenus existunt in prima subitantia : ergo datur differentia inter rem , de formalitatem. Consequentia . patet ex ratione adducta. Antecedens etiam patet, quia Petrus producitur, vel humanitas Petri : de comproducitur in eo rationalitas, animalitas, risibilitas. Ergo verum est illud Antecedens. CONFIRMAT vR: Ad aures Th mistarum materia existit existentia formae, de ita eorum opinione accidentia
existentia subiecti ; humanitas Christi
existentia Uerbi. Ergo dantur res,quae non habent propriam existentiam, &tamen distinguuntur a re habente propriam existentiam : sed ista, quae non habent Diqitigod by Ct 3Os