장음표시 사용
201쪽
TERTIA erat distinctio relativorem; & haec , si sumitur relatio praedicamentalis, non admittit identitatem realem , nisi in diuinis, quia in creatis relatio importat accidens realiter distinctum : si sumitur relatio transcendentalis, in creatis admittit identitatem
De Distinctune, ct Identitate formati , seu media, seu ex natara
ret. xi 1. A B hae celeberrima distincti L A ne desumpsit totus iste tractatus denominationem de Formalitatibus ; est enim haec distinctio potior , celebrior , & magis impugnata simulque magis apta ad multa Philosophoor , α Theologiae arcana enodanda.
Ci Rca quam prima opinio est N minalium, de Thonustarum,negantium hane distinctionem formalem esse veram actualiter,& nullo cogitante intellectu ; sed tantum admittitur a Thomistis distinctio virtualis, quae est a parte rei fundamentaliter, & virtualiter; actualiter vero fit ab intellectu : haneque multi perperam confundunt cum distinctione forniali actuali. sustinentiaque nihil amplius admisisse S. Bonau..& Seotum , quam istam virtualitatem. Sie Suarea in Mu 180f. di Iutat. 7.
Hurtad.dil'.6. I t. sest. Dadnodue plures,& quod est mirabile, aliqui etiam
Scotistae , & Bonaventuristae , ut Her-rera , & Trigosus, & P. Bandunus noster cap. de Disserentia, s ct. 3. qui de more trahunt semeet S. Bonau. ad partes Thomistarum, sed immeritδ , ut
patebit .SECUN D A opinio Vera est S. Bonau- Scoti, & sequacium, de Fercliij in D. Bonati. de Angelis rem. I. q est. 1 F. admittentium hanc distinctionem actua' lem , ut membrum distinctum a prima supraposita, realique: qui tamen Doctores,nempe S. Boiam. & Scotus pr cedunt diuersis fundamentis , & viis in hae distinctione admittenda, Ut pa tebit in quaestionis decursu : pro cuIus solutione. II 3. PRIMδNotandum, quodn mine identitatis formalis non sumitur hic, quatenus importat unum cum es sentia , seu ratio formalis quidditatiua alterius, ut animal rationale est ratiosormalis , seu essentia hominis : nec disti iustio formalis sumitur hic , prout importat ea, quae sunt extra essentiam formalem alicuius rei , ut est albedo respectu hominis, vel quatenus est inter duas formas cssentialiter diuersas, ut est albedo , de musica in Petro haec enim spectant ad identitatem, α disti iustionem realem, seu essentialem vidictum est ; sed sumitur identitas soria malis pro unica ratione conceptibili
simplici, dc pura; distinctio formalis
vero quatenus est inter duas rationes,
seu conceptus obiectivos puros,& si plices, seu inter rem, de eius formalitatem, seu conceptum obiectivum praecise sumptum. Conceptus autem est duplex ; alter dicitur formalis, estque achiis intellectus , quo concipit aliquid ;. alter dicitur obiectivus , estque ipsum obiectum conceptibile ab intellectu: . quod , si est ens completum , dc secundum se existens, fundat cum altero consimili distinistionem realem. Si velo estiquid incompletum , vel secundum se . non existens, sed existens ad existenia. tiam rei, verbi gratia animalitas, ratio
202쪽
De Formalitatibus . cu . VII. 16
nalitas, vitalitas , &c. dicitur formalitas, realitas , seu conceptus formalis obiectivus : hancque appellat Seraph. Doct. etiam rationem , lis. I. dist. 26.
art. I. i . ad 6. & lib. i. dist. a . Art. I. q. 3. eam appellat conccptum secundum abstractionem realem: cliui conceptus obiectivus fundat distinctionem ωrmalem , quae est actualis a parte rei inter plura distincta secundum se si qui
conceptus dicitur conceptus inadaequatus respectu rei, adaequatus vero, &perfectus in ordine suo ; habet enim totum a parte rei,ait S. D. Lb. I. dis. 27. cit. Si vero a parte rei nullam habet rationem conceptibilem obiectivam de se , dicitur inadaequatus in ordine pro-Prio,& ad rem. S. Bonao. dist. 28. b. I. appellat conceptum obiectivum conceptum secundum intellectum plene resoluentem ; inadae' uatum v cibsecundum intellectum semiplene resoluent m.
H i c autem insurgit maxima disticultas , an talis conceptus, se ii formalitas inserat necessario compositionem in re Scotus, & Scotistae negant: D. Bointuent. affirmat in realitatibus
absolutis , & etiam respectivis in creaturis , & etiam in absolutis in diti inis; negat in relativis diuinis , ob idque hane distinctionem S. Doch. admittit in respectivis diuinis , negat in abiolutis.
II 4. SEcvNDO Notandum, qnod discrimen praecipuum inter S. Bonau. α Scotum in hac materia est in assignando gradus unitatis, & identitatis; in hoc autem notabili explicanda est opinio Scoti , deinde in tertio sequenti explicabitur sensus S. Doct. Scotus
igitur apud Radam pari. I. contr. 4. in secunda .rvendice , S. u.ιrto obsima, fol. Io . primo diuidit unum in unum Per compositionem , & in unum iden-
R. P. Bara.de Castr etro Philos. P.Ltitatis, de simplicitatis. Piimum est vel unum per accidens , scilicet aggregatum ex pluribus entibus in actu ; vel diuersi generis, ut album , accruus lapidum : vel est virum per se unitate compositionis, quod est ex actu, de potentia , adest quando adest mutua inclinatio potentiae ad actum, de e convcrso, ut inter materiam, de formam : de quibus etiam S. Bormaent. lib. d1D. 6.iart. 2. 2. in cov. dc lib. i. dist. 8.Part. a. μrt. I. quaest. I. ad a. ct 4. &ιn comp. Theol. lib. r. cap. 2I. qui ibidem tib i. dist. 8. addit de aliam compositionem similem uni per accidens, qu .mdo est plurium entium positi v um , dc coaceruatio fit plurium uni
AL r v D unum Scoticum est unum identitatis , dc simplicitatis , estque id, in quo omnia , qnae ibi reperiuntur, iunt idcm persecta identitate reali, quia ibi nihil est, quod habeat i attoncni pOtentiae , dc actus ; sed omnia ibi lunt idem actus perfectus in ultima unitate, dc actualitate , per quod distingui-tiir ab uno compositionis, in quo omnia non sunt perseeta identitate riali idem:& haec identitas realis non opponitur distinctioni formali, quia secum hanc compatitur; sed tantum opponitur distinctioni reali, de compositionis uniatati : illa enim dicit summam actualitatem ; ista admittit potentialitatem cum actu. Quam doctrinam admittunt Sc
ti stae tant im in diuinis , ubi est perfecta simplicitas, & infinitas, per' uam identificantur in Deo in rctho omnia, quae sunt in ipse. At in creatis , quae distinguuntur formaliter, verbi giatia
genus, de disserentia, rationali as, animalitas . &c. faciunt compositionem,
non ob distinctionem formalem , qtae inest in eas , sed ob desectum simplicitatis, & ratione non identitatis; solum Y enim
203쪽
enim identificantur innicem ratione terti j, quod deficiente deficit & identitas. Vnde cum identitas realis in cre
iis non sit summa. sed redundans in
identificata ex unione eorum in tertio, per consequens una realitas in ordine
ad alteram se habet vel ut antecedens,& potentialis, vel ut actuans, ἐχ in sormans , ob idque & componens. Sic Scotus lib. r. dist. 8. 3. ad literam I, 6c ιι b. a. dim s. quaest.
Iis. TERTIb Notandum, quod ut pateat senius S. Bonavent. qui in aliquibus a Scoto est oppositus , supponendum ex eodem S. D Och. cum communi lib. I. dist. s. art. I. cyus. I. ad L. & lib. i. dicti ni P. 8. pari. 2. art. I.
qua l. a. ct seq. quod in solo Deo reperitur summa, & perfecta unitas identitatis , & simplicitatis : haec autem
simplicitas sintellige de summa , deprima ait S. Doct. ibidem di inst. 8.θ a. a. non est conditio generalisentis , clim nulli creaturae sit omnimoiade,&absolute communicabilis ; sed est modus entis nobilissimus, ob idque intrinsece inclutus in deitate , per quem
excludit ostianem multitudinem , Sc pluralitatem, sue actualem , sine potentialem, ut aduertit S. Doch. lib. I. dist. 1 . Ara. I. qua D. 2. ad 3. er A.
Ex quibus infert S. Doct. quod talis simplicitas importat puriorem Vnitatem, de simpliciorem, quae possit excogitati : haec autem est formalis , quae
est conceptus simpliciter simplex , &remotior a pluralitate quacumque. Hi ne in opimone Seraphica primus, de supremus gradus identitatis erit for malis ; secundus vero erit identitatis realis, admittens secum aliquam pluralitatem. Qxiod vero prima identitas tollat distinistionem formalem , docetob. I. dig. s. art. I. q. a. ad υθιmum.
II 6. Q U A R T δ Notandum ex S. Doct. lib. I. din. 4. quas . a. in corp. quod omnimoda distinctio non cit, ubi
non est ex diuersis causis unio, ut inter Petrum, dc Paulum ratione duarum humanitatum : & inter corpus animam
in homine ; & e conueriti non habet locum omnimoda identitas, ubi est simul cum vnione disti iustio. Et hine Pater, Filius, & Spiritus Sanctus ratione plurium relationum distinguun-inr realiteri sed non omnimode ratione vilius deitatis, in qua non adcst ulla diuersias rationis. Hinc etiam sequitur , quod ubi nulla est diuertitas rationis, ibi si omnimoda , de simplicissima unitas, nee possit ulla esse absoluta distinctio; quae diuersitas rationis, cum non adsit in ablolutis diuinis, quia unitur in Deo Iatione deitatis, dcin quibus est omnimoda, & eadem ratio , consequenter nec in ipsis potcstinueniri alia unitas , nisi illa , quae exeludit quamcunque pluralitatem , quae
est identitas formalis; quippe quae est purior, & simplicior. Idque est , quod
docet S. Bonavent. lib. I. dinin P. 16.art. I. quast. I. ad 3. nempe disterentiam sundatam super absolutum tollere simplicitatem , non autem si est iandata super respectivum , seu secundum diuersum modum essendi, vel se habendi. Et lib. i. dinιnct. 24. dub. I. dicens, quod in diuinis remoueri debet diuersitas, & multiplicitas, quia haec respicit substantiain, scilicet deitatem ; admitti verδ debet alietas, Zedistinctio rationis relationum. Idemque lib. I. dimn t. 26. art. I. qua R. a.
in findament. de lib. I. distinct. 34. articul. I. quast. 1. de alibi saepissime. Vt autem haec veritas radicitus innotescat.
I I 7. Q V I Nid Notandum, quod unitas , seu identitas formalis per id dissert
204쪽
differt a reali , qudd formalis est inti
mior , & per intrinleca , & simplici Gsima , de absoluta , & omnimoda : at identitas realis admittit plura, &ea, quae sunt de conceptu secundario, uti sui it relationes. Nec hinc in diuinis sequitur compositio in hac identitate reali , sicuti sequeretur , si talis identitas esset in absolutis cum distinctione formali, quia diuersias per relationem non est per additionem alicuius entitatis absolutae , inamb propriE loquendo nec relativae , sed proueint illa diuersitas ratione origilaum, & productionum , & solum per comparationem passivam , de habitudinem ad Obiectum ; ob idque non tollit summam simplicitatem , licui facit diuersitas facta per additionem entitatis absolutae. Sie S. Doct. lib. I. distinrit. 8. pari. a. art. I. quaest. I. ad 9 4. Dixi, quod disti milio per relationes non fit peradditionem entitatis,nec ablolutae , nccre latiuae , quia entitas relativa d: citduo, scilicet quid absolutum , & ipsam
relationem quod , & quo 1, S additio e t tantum secundum habitudinem : ratione in transit in diuinam lubstantiam, id est cum dicat ea iaciem rationem ac deitas, Ie quodcumque absolutum, non disteri formaliter : remanet vero ratio
ad , idest respectus ad obiectum , qui
dicit diuersam rationem ἰ ob id tantum allitur haec comparatio respectiva. Sic S. Doct. lib. i. distinct. 3Cv M autem accessus ad simplie ta tem sit per maiorem dcpurationem , excitisionem pluralitatas, ut ait Setaph.
Da 2.1. ad 3. hinc u simplicitas pura,cu n sit summa unitas, opi onitur e iam
cuicumque pluralitati absolutae. Eth lac etiam pilet , quam falso d cant
Se illae , simplicitatem summam orponi tantum compositioni , quae est
v crd pluralitati , cum simplicitas sit
modus summae unitatis :4rgo & opponitur pluralitati entium diuersorim a parce rei , quae vcrces t in Dco, si admitteretur distinctio foliualis inter attributa , cum sint actus per se mi
istissimi. Siccxlib. I. risi. 26 Gub. I.& lib. i. distinct. a 6. suaest. I. ad deratio est, quia cum d itas te habeae codem modo , linia. δ Qimallon , de magis intrinseco modo ad bonitatem,tultitiam , misericordiam , dcc. sequitur , quod ipsa deitas, S alia attributa simul dicant quid umina formaliter simplicissimum . de considetata seci.ndum se , S per se dicant tantum conis ccptum obiectivum inadaequalia m. per consequens & admittunt intcr se tantum distinctionem rationis : quod non potcst dici de deitate rcspictu rc lati
num , cum habcant rationes diu cr-ias, ut mox patcbit. Qitibus sic Dositis sit
Ii 8. P Rr MA CONCLUSIO: Formalitates si ni rationes c buelitae conceptibiles in se , S: de se conci piuadaequato, Si per Leto, ob idque ne- celi trio debet admitti distinctio sor- malis ex natura rei, de praecisa quac Umque operatione intellectiss. Est S. I' nauent. insta citandi , & maxm e in calce quaestioliis , Scoti , & liqua
P RrMA pars iam paret ex huiusti actatus qi aestione prin:a , ae s
205쪽
tius opposita contrarie : ergo datur medium fundans distinctionem forma- lenonediam : ergo datur distinctio media participans de identitate reali,& di stinctione reali. Circa vim huius rationis vide,quae dicta sunt in quaestione 4., ad mentem S.Boi u. contra Meldulensem.
PROBAT v R. secundd ex doctrina tradita a S. Bonau. lib. 1. disp. i8. art. I. in corp. Dantur inultae pers ctiones, quae in tertio, vel in aliquo ente superiori, vel inferiori inclusae retinent suam rationem formalem adaequa te conceptib; lem , & de fimbilem per se :ergo de tandant distinctionem formale in . seu mediam ex natura rei. Consequentia est euidens , nam id, quod per se est conceptibile adaequate , perfecte . de definibile per conceptus adaequatos , importat dili inctionem mes rem , quam rationis definitio enim propria explicat rem, sicuti est a parte
rei. PROBATUR. antecedens r Inanima rationali est ratio formalis potentiae vegetatiuae, & sensitiuae secundum proprium ei se quidditatiuum : item in homine est animalitas , vitalitas , &c. sed ista sunt de se conceptu adaequato con-eeptibilia , definibilia ; immd aliquae ex dictis formalitatibus habent oppositas definitiones . ut est genus, de disterentia : ergo ista distinguuntur plusquam ratione.
REsPONDENT aduersarii negando minorem, & consequentiam , Definitio enim est opus intellectus,ob idque & explicat res secundum esse intentionale, non secundum esse subiectiuum, & reale. II s. CONTRA r Definitio adaequata explicat rem , sicuti est, ut docet cum communi S. Doct. FH. I. art. I. quast. I. Iunc . ergo definitum est ens reale r sed dantur defianiciones plurus adaequatae formalitatum existentium realiter in una re : ergo de habent diuersum esse obiectivum. Minor patet in rationalitate , animalitate , S. c. quae diuersis definitionibus obiective explicantur. Confirmatur, quia si animalitas, de rationalitas essent idem formaliter , liment etiam adaequale conuertibiles, & unica definitione definibiles ; nec pollit concipi animal, quin concipcrctur rationale. Sed patet id esse falsum , clim animal vere iit in plus. quam rationale , immδ, ut ait S. Doct. lib. 2. dist. i 8. art. I. quasi . 3. ad a. aliquando prius est genus in esse naturae, quam species: in Genesi enim cap. I. prius producta suerunt animalia, quam hic homo ; & tunc animal ut sic erat indissi rens ad hominem , & alias species: ergo ut sic dicunt conceptus o lecti uos adaequatos diucIsos. REsPONDENT Nominales eum
physicam polle diuersis definitionibus explicari, nec ob id importare ullam dinerentiam obiectivam, sed tantum penes con notata, & diuersum modum explicandi, ut verbi gratia , homo est una simplex entitas Metaphys ea, &potest definiri in ordine ad sensationes; sicque induit nomen animalis, & definitur , quod sit substantia animata sensibilis i, si in ordine ad discursum itidii it nomen hominis , & definitur animal rationale. Vnde diuersitas est penes e L chus diuertos , non penes obiectum ipsum. CONTRA pii md,quia argumentum nostrum procedit de definitionibus extili cantibus adaequale naturam rei,qua- es non sunt assignatae. Tum quia dantur entitates disserentes specie, conuenientes in genere , quae non sunt degenere activorum ἱ oo idque nec posi
206쪽
De Formalitatibus. Vis i. ZII. II r
sunt explicari penes connotatos effectus , ut qualitates non activae, quantitates, relationes, modi extrinieci, &intrinseci, &c. Tum quia idem argumentum currit in iisdem operationibus, quae in vita ratione generica conueniunt, & disserunt specie : ergo non pollunt definiri in ordine ad alias operationes. Tum quia genus, & ditarcntia dii linguuntur penes suos primos
conceptus intriniccos , non penes extrinlccos,qirales sunt operationes; pri cis enim res in I. est , quam sit operativa, ut ait S. Doch. lib. I. dist. lari a tra. I. PROB AT v R teri id a Scotistis ex eo, quod de sor malitatibus vere prae dicantur contradictoria ipsis conuenientia, quae tamen formalitates conueniunt identice in tertio , Verbi gratia , quod essentia diuina sit communicabilis , relatio sit incommunicabilis; quod genus sit quid commune pluribus speciebus , species nequaquam : ted de codem secundum idem sos maliter ii ossibile est verificari contradictoria : ergo habent aliquam distinctionem a parteret. Sed haec ratio nullam vim habet in doctrina Seraphica. REsPONDENT Thomistae, suis cere di itinctionem virtualem. idem & do
ad i. de lib. i.dist. 3 .art. I. Iuo. I .ad F. aduertit enim, quod illa contradictio , in qua unum extremum est negativum
negatione non absoluta, sed in genere, ut in diuinis incommunicabilitas , im nascibilitas ε, in creatis immortalitas , incorruptibilitas, tunc non licet inferre distinctionem realem. Hinc in aliquibus , ut in absolutis diuinis praedicat Α-nibus , verbi gratia , Pater intellediugenerat Hlium , non vero Spiritum Sanctum, sed voluntate , sufficit virinalis diluinctio : in iis vero, in quibus est
diuersa ratio, ut inter relationes, & ab soluta, ut dictum est in iundamentis .& in creatis, non sufficit eadem distinctio virtualis , quia important aliquam differentiam in obiectis , & magis patebit in solutione obiectionum. I 2 o. PROBAT vR quartd ex doctrina Seraphica lib. I. dist. 26.artιc. I. quast. i. ad 6. qBol. 3. ad 4. Sc lib. i. dιH. 3 3. art. I. qVHLI. ad 3.Vbi est ab solutum, ocrei pectiuum,nullo cogitante intellectu , ibi absolutum vere non est relatio , quia importara oppositos conceptus: ergo vere distinguuntur: Sed in diuinis, de in creatis damur abloluta, & respectiva, ut ellentia est quid ablolutum , paternitas est relatio; at in multis non possunt distingui realiter, ut p.itet in diuinis , & in creatis rmateria dicit rei pectum essentialem ad formam , & c conuerso forma ad materiam , ex Arist. & S. Bonau. tib. r. dist. 26. art. I. quaest. I. ad 6. qui respectus non pollunt distingui realiter a suo subiecto: ergo distinguuntur formali ter. Minor est Omnium : Maior probatur , quia quod est vere prius, distinguitur vere a suo Posteriori: sed abso lutum est prius rei pectivo i ergo vera
P Ron A TvR quintd ex S. Doct. lib. 2. dist. 2. pari. I. quast. Σθ. in corp. creatio passio est prior natura ipsa crea tura , δc tamen ellentialiter in ea inclusa; idque patet, quia prius intelligit ut terminus in esse in ordine ad causam producentem , & creantem , quam in ordine ad suum esse existentiale , ut ire prima quaestione huius tractatus probatum est ex S. Doct. sed creatio rassio formaliter non est creatura ; & tamen in illa est realiter , & essentialiter in Elusa : ergo formaliter distincta. P non A TvR sexib : datur compo
207쪽
utputa per genus,& differentiam: ergo distinguuntur plusquam ratione. COII-
sequentia patet , quia si sollim per intellectum distinguerentur, non facerent compositionem , nisi per intelle
batur antecedenι, quia talis compositio repugnat si inplicitati Dei , ut notat S. Doch. cum communi, lib. t. dist. 8.part. 2. q. I. 2. 2 vlt. quod non ellet, si esset tan cina per intellectum , cum etiam per intellectum almittatur ab omnibus es npositio inter Deitatem, Mattributa , q ae est tantii δε ex parte imtellectus concipientis, ut recte aduertit S. Doch. infra citandus in quaesti ne de distinctione rationis ratiocinatae. Reae ratio fultus examinab: tur in tria f. de V, uersuιbiu in particulari, scilicet de genere , & diffrentia.
Er h.ibet maximum robur contra
Thoatillas, estqire unum ex praecipuis fundamentis Seraph. Doctoris , quare ponit comp 3sitionem ex niateria , &forma in Ang 'lis. Iai. E r confirmatur , quia si harue ompositio est tantum in conceptibus formalibus , non autem in obiecti uis, vel in concep ibus inalaequatis, ut diuersi node procedunt a luersari j,
semper sequitur , nihil ossicere pol se D i liinplicitati ; quod tamen est
falsum. N E c valet responsio Suaro, &alioru .n, n 'g mtium hanc sequelam ex hoc , qn ad licet talis compositio non ponat actualem distinctionem in O tecto ; ponit tamen fundamentalem in re. Nam haec distinctio fundament iis, ex lententia SuareΣ, & adversari ru n a parte conceptuum est vera , 1 parte rei est extrinseca denominatio nihil achii recognoscens in se, quoi tollat simplieitatem divin.im :ergo nihil incit, quin ponatur in
Deo , s est tantum per intellcctum.
P ROBAT vR septimo : Vbi cst ordo ex natura rei, ibi cst aliqua distii etio a parte rei , quia nihil ordinatur ad seipium t sed inter gladus meta- Physicos datur vere ordo secundum superius , & inferius in ratione dete minatiui , cc determinabilis , Inter quae est prioritas & secundum ordinem , dc secundum subsistendi consequentiam ς nam ab inscriori ad superius consequentia icnet assii maliue , non c contra et ergo & inter hos gradus datur d stinctio ex natura rei. R Espo NDENT Thom istae , t in m id concedere ex ratione fundamenti existentis a parte rei , non quia ibi sit aliqua distinctio actualis. Coux RA illud fundamςntum, secundion aduersarios a parte rei est una omninδ entitas simplex , nihil actu liter distinctum importans : ergo Pr libito intellectus poterit inuer Iz talem ordinem: ud non potest: ergo actuerit in re distinctio. PRO B A T v R Ochai δ ex separatione homina gradium ; nam videmus
gradus si periores sei arari ab inscii oribus , verbi gratia animal a rationali in equo : ergo lignum est , quod distinguuntur a paIte rei , ut notat Serapho Doct. lu'. a. dist. I 8. Art. I.
ad a. Rrs PONDET Oviedns negando, quod si parentur ; nam animalitas equi
non est animalitas hominis ; & ob id nunquam datur separabilitas ista. CONTRA . quia sic tollitur communitas naturarum e sed vere conue- .niniat homo , & equus in animali :
animal vi concepi iam p.r intellectum in arari non vel 1 ut contractum : hinc negat consequentiam.
208쪽
De Formalitatibus . Vuaest. VII. 171
CONTRA hanc responsonem agetur in quaestione de natura communi: pro nunc sussiciat dicere, quod datur unitas communis a parte rei formaliter distincta ab inferioribus ; vere enim animal est de se indifferens ad homunem , & ad equum. I 11. OBI Ici Es prinab ex Paia qualigo , O viedo, alitique : Omne ensactu vel est reale, vel rationis: ergo de omnis distinctio : ergo non datur haec distinctio media, & tormalis.
est reale , idest habens propriam existentiam, vel existens ad existentiam alterius , vel est rationis, concedo rergo omnis distinctio vel est realis , vel rationis , idest vel inter entitates habentes propriam existentiam , vel non habentes, concedo ι sic vel est realis , vel formalis, vel rationis. Oa I i c I E s secundo : Omne, quod vete definitur, est vera res in recto , definitio enim explicat naturam rerum : sed formalitates vere definiuntur iergo sunt res; & si non definiuntur, ergo non sunt res : ergo sunt ens rationis. REsro Nnet et Meldul. sormalitates non definiti persecta definitione, quia non constant ex genere , & di Liarentia , sicut constant res. At v rior responsio est Bordoni, estque doctrina Seraph. Doch. lib. x. dimn h. 18.art. I. qu . 3. 1n corp. quod formalitates habent propriam uni uocationem
veram , ob idque dc propriam e gnoscibilitatem, de definitionem. Unde tam res , quam formalitates habent suas definitiones, quas appellat Seraph. Doct. nomine rationis, scilicet obiectinae, lib. I. distinct. 26. n. I. st. I. 1. sed cum hac di fierentia , quod res definitur per ordinem ad propriam existentiam; sormalitates Veto per ordinem ad existentiam alienam. OBir cIEs tertib : Identitas soria malis , Se distinctio formalis opponuntur ad inuicem : ergo distinctio fora malis tollit identitatem formalem: sed non tollit eam : ergo est distinctio tantum secundum nomen , & Iationem.
PROBATVR minor r In homine includitur anima formaliter ἱ dc tanten rationale , de animal distinguuntur per nos formaliter : ergo identatas sor- malis non opponitur distinctioni formali. REsPONDETVR negando minorem. Ad probationem respondein prout in homine includitur animal, de rationale, constitui identitatem essentialem, quae est eadem cum reali&cum hac stare etiam dissilietioncm formalem.
Dic εs Seraph. Doct. lib. i. dist. Part. a. art. I. quast. 3. ad i. distinctionem formalem appellare essenti lem : ergo si haec inclusio dieit identitatem essentialem , erit idem cum formali. R Espo NDET ust distinguendo deessentiali: alia est, qnae est idem cum reali, in qua plures formalitates identificantur in unica essentia; alia , quae dicit tantum unitatem unius seirnae, vel naturae , vel formalitatis ; & de
utraque ibi agit S. Doct. sed de secunda loquitur tanquam de formali. OBII cIas Quarto : Si formalitates distinguuntur inter se : ergo v est extra aliam : sed hoc est falsum , Iram omnes sunt simul a parte rei rergo una non est extra aliam. REsPoNDE TvR concedendo maiorem , si sumuntur sermalitates se- eundum propriam rationem , negando ; si secundum esse existentiale, dcidenticum, seu secundam identitatem
209쪽
realem,& essentialem, secundum quod
currit totum argumentum , sicque nihil contra nos concluditur.
O B Ii o i E s Qi intd ex Pasqualigo: Contradictio aqualis de aliquibus infert distinctionem realem inter ea: sed distinctio formalis admittit contradictionem actualem t ergo est realis. RasPONDET Bordonus,&optime .
Contradictio actualis infert distincti nem realem, si est inter entitates habentes propriam existentiam ι infert verb di itinctionem formalem , si est
inter formalitates. R E S P o , D E T v R secundδ ex doctrina S. Mnau. quod si in contradictione unum ' extremum est absolute negatiuum , infert distinctionem realem, non
verb si est negatio in genere ; tunc enim infert distinctionem vel virtualem, si est in diuinis circa habentes eandem rationem formalem ; vel formalem, si est in creatis: in diuinis verb si est inter habentes diuersas rationes formales, ut inter abloluta, Sc relationes, de quo in sequentibus quaestionibus. iis . Oa Iic IEs sexto ex Arriaga,& Hurtado : Esse aliquid a parte rei est esse quid reale r sed distinctio λει malis est aliquid a parte rei: ergo est
realis. REsPONDET u Rex doctrina S. Bonavent. lib. i. dub. I. de lib. r. b. a. de ex Scotistis, esse ali
quid i parte rei est eise quid reale,idest
vel res, vel sermalitas, concedo ι idest vel habens ratitudinem in se , vel in alio, ut loquitur S. Doct. & eodem pacto distinguitur minor , & consequensiunde nihil contra nos.
Osrici Es septimb cum supradictis D D. Distingui realiter nihil aliud
est, nisi quod unum non est idem re liter cum altero; sed datur una formali- s , quae ante omnem operationem in-
tellectus non est idem cum alia r ergo realiter distinguitur : ergo haec distinctio non nisi verbis differt a reali. REsro NDE T v R in hoc argumento committi fallaciam accidentis, de consequentis. Tum quia proceditur a superiori ad inferius. Tum quia fit transitus ex non identitate ad distinctionem realem , unum enim non esse aliud, seu non identitas , non est ratio formalis distinctionis realis, ut supra fuse dictum est : si e negatur consequentia. CONTRA in iurgit Ioat .ab.Thomaart. s. Distinctio formalis non tollit identitatem in ipsa re, sed solam identitatem conceptus, seu formalis r tionis r sed ad hoe sufficit distinctio rationis, nec est necessaria actualis, quia . lassicit, ut unum stib distinctione ab altero conci piatur, di sine illo repraesem tetur : ergo superflua est haec distinctio. REsPONDETVR concedendo hane distinctionem non tollere identitatem realem rei eum sua formalitate, Zc formalitatum inter se in ordine ad existentiam rei ; tollit autem identitatem conceptuum formalium obiectivorum. Si enegatur minor , & ad probationem reia pondetur . quod si illa repraesentatio unius formalitatis ut distinctae ab alia formalitate est per eonceptus inadaequatos , tunc concedo , quod sussicit: si est per adaequatos, de obiecti uos , neso. Sic postea negatur, quod id non inferat distinctionem ex natura rei. Oar IC i Es octaub. Hae e distinctio, s est realis, debet esse relatio : sed hoc est falsum. Et probatur, quia relatio
realis est inter extrema realiter distincta : ergo. RESPONDETVR negando minorem : ad probationem respondUtur, esse
extrema realiter distincta , idest acta indemendenter ab intellectu. Aliam re pontionem dat Meldul.in Logica dist.
210쪽
min. 82. sed haec est verior, estque tiae , quod de in Metaphysica milius
Valloni j, aliorumque. examinabitur. COMPLvTENfEs hic oppoliunt Issr et Arriaga : Ensformaliter multa, quae Omilia desumpta sunt ex di- praedicatur de iubilanta : eigo ab hac uitioite entis, de distinhionis in re non praescindit. lem, dc rationis , ad quae ii Ucienter Rhspo ND TVR. concedendo supra latis tactum est et hallucinalitur antecedens, negando consequuntiam , enun in hoc, quod dum appellatur haee nam praedicatio formalis non tollit diis di itinctio media , non intelligimus, stinctionem formalem , inana O ncc rea- quod timui participet de ente reali , de lem, vi patet de praedicatione accidun- rationis et ted tantum dicitur media. tium de substantia , ut docet S. Dcci .i quatenus mediat inter ens, quod habet
propriam existentiam dc ratitudinem , ct inter ens rationis, &c. eademque aequivocatione laborant argumentaVas. quea , Recupiti, aliorumque,aBOrdono allata , de solide soluta ab ipso.
riaga : Sa gradus superior metaphysicus esset ex natura rei distinctus ab inferioribus , de differentiis, indifferetriaque ad illas, ut ratio entis, substantiae, sequeretur substantiam , quae est in
Angelo, posse esse in lapide : sed hoe est impossibile ; nam substantia lapidis
est corporea: ergo, sicut & ratio entis,
quae in in Deo , posset esse in i
pide. REspo Noa Tv n. hune Authorem, sicut de fere omnes alios aduersarios, committere fallaciam consequentis;
transit enim a gradu praeciso ad non praecisum, & colatractum. unde tespondetur comedendo maiorem cum
sua sequela , de nefando minorem : lcad probationem respondetur, substantiam lapidis praecise sumptam nec esse
corpoream , nec incorpoream , sed praescindere a quacumque di Trentia inferiori, a qua contrahitur iuxta exigentiam inferiorum. Et ad illud de ratione entis ut sic respondetur eodem modo : Ens ut praescindit, non dicere
quid finitum, vel infinitum : sed vere praescindit formaliter aratione substan- tib. Gad a. OBII ci Es decimo : Si quae sunt
idem realiter , distinguunt tir formaliter, sequitur, quod ab uno, p. eodem sumitur unitas, de dili inctioia undum rem : sed hoc implicat. Prcbatur le-quela, quia ab unitate sui tur identitas realis , dc ab eadcm est distri, etio
formalis : sed ista sunt implicantia tergo.
RESPONDETvR negando sequelam maioris ; ab ipsa re, quatcnus cst unum subiectum plurium formalit tum , sumitur idei ititas realis , diuersitas vero sumitur ab illa multiplicitat*conceptuum obiectivorum.
OBII cIEs undecimb : Quae sunt eadem uni textio , sunt eadem inter se :sed gradus metaphysici sunt idcm fot,
maliter uni tertio , verbi gratia hom ni , de quo formaliter piaedicatu ur homo enim formaliter est animal, vi-uens , dcc. erso ambo sunt idem sola maliter inter te. REsPONDETvR ex S. Bonaven lib. r. dist. 33. anis. I. qua l. ad I. maiotem , ex illud axionia tale verum de identitate , qua sunt idem extrema illi tertio , negando autem minorUm , nam licet praedicentur sermaliter tala- quam ineluia sormaliter in includente, tamen simul etiam distinguuntur, cum