장음표시 사용
221쪽
Beli. x. dis3.3.art. I. Rest. 3. de aliis locis citatis in qt aethione de entis rati nis caulis , quicquid concipit intelle- et Is I concipit per ordinem ad aliquam rem realem ι negando antecedens de proximo fundiamento existente in ipso obiecto, sicut euenit in distinctione rationis ratiocinatae , ut mox dicemus: sed totum fundamentum est in ipse intellectu valente ex sua vi essingere ens rationis in obiecto ad similitudinem entis realis. Ο a ri e i E s secundb: Cum dico,pe- triti est Petris , nihil aliud fit nisi repetitio eiusdem conceptus et ergo Vera est opinio Nominalium. R Espo NDET UR esse quidem repetitionem , ted non eodem modo, sed diuersis modis r verbi gratia sub ratione subiecti, & praedicati. Sic negatur consequentia. Is . Ivs TANT Suareae, & Ua'. pari. I. G .li T. cap. 3. Si cadit distinctio in obiecto, sequitur, quod non sit vlla differentia huius distinctionis eum diltinctione rationis ratiocinatae; in hae enim hoc pacto cadit in obiecto distinctio rationis factae per intelle
REspo MdE TvR negando sequelam maioris. Ratio est . quia in disti ctione rationis ratiocinatae non unico conceptu exprimitur adaequale existentia obiecti: in hac autem unico conceptu concipitur res obiective sumpta secundum se, secundum vero . quod ab intellectu exprimitur , unico conceptu non exprimitur , quatenus importat pluralitatem conceptuum ex parte in-eel L ctus . de molocum se tenentium ex parte tiatella ctus qui se habent iub- ordinato modo in ipsi ; & ex hoc resultat in obiecto talis noua denomi
distinctio non est omninb vana, nseris.
uit enim ad explicandos varios conceptus, tum grammaticales , tum logicales , tum metaphysicales, tum ad cognoscendas praedicationes identicas di uersas a formalitatibus.
De Distinctisne Rationis ratio
is s. π Oe est aliud membrum di- Instinctionis rationis, & factae
per opus liuellectus ἱ diciturque rationis, quia formaliter, & actualiter non est in rebus , sed per opus rationis ; de dicitur ratiociliatae ob praeuium fundamentum in re , in qua quasi inchoate reperitur, & ob id dicitur etiam virtualis, circa quam P RiMA opinio est aliquorum Se tistarum, & Formalistarum apud Meldul. hanc coincidere cum distinctione formali ex natura rei. S E C v N D A opinio est Nominalium, ochain. Gabr. oviedi , Hurtad. ali rumque negantium praecisiones obiectivas , de quibus in calce quaestionis dicetur, qui sustinent hanc distincti nem nullatenus esse in obiecto , sed tantum penes conceptos intellectus. TER τι A opinio recognoscit hane
distinctionem emctam ab intellectu in obiecto : sed isti volunt ipsam fundari
in aliquo extrinseco tantum,nempe Vclin connotatis effectibus , vel ex aliis
rebus distinctis , ad quarum similitudinem fit illa distinctio in intellcctu. Sie
aliqui Nominales , VasqueZ etiam ρArt. r. di .i I . cap. s. aliique. Qv A R T A opinio est D.Thomae,S. Bonavent. Scoli , & sequacium rem-gnoscen
222쪽
' De Formalitatibus. su . X. 189
gnomentiren landamentam intrinse- ad literam Ε, quod duplex fundamen . cum in ipso obiecto, ob quod ab intellectu fit talis dii tinctio. Pro solutione quaestionis, PR I Mb Notandum,quod ut dictum
est in praecedenti quaestione ex S. B nau. lib. i. dist. 8. altilque locis ibidem citatis,duplex vis est in intellectu ; alia est compositiva, alia resolutiua , & ex utraque potest fieri distinctio rationis ,
tum ratiocinantis, tum ratiocinatae per Conceptus in adaequatos : nam si est per Conccptus adaequatos, tunc insurgit distinctio formalis ex natura rei: li vero est per conceptus inadaequatos , tunc
conlurgit dit tinctio rationis ; & si habet fundamentum in re , dicitur rationis ratiocinatae ; fitque tunc, quando in re adest eminentia , & ob id pluralitas virtualis, ita quod illae rationes , seu formalitates, quae iunt plures tantum virtualiter, singulaeque sunt sint ut termini plurium conceptuum,& ex trema distinctionis , lunt inadaequatae, non sollim quia non dicunt totam essentiam rei, sed etiam quia non exprimunt proprias entitates illis conceptibus co rei pondentes, clim omnes , & singulae
ab una , de eadem re inadaequale concepta sumantur. Et hinc sequitur, quod non adsit pluralitas in hac distinctione secundum esse reale , vel sormale; sed secundum elle obiectitauum, idest prout tantum objicitur, vel concipitur ab intellectu ; S: ideo liaec pluralitas virtualis praecedit opus intellectus; actualis autem coi seqiritur, quatenus tales rationes terminant diuersos conceptus formales.
I 36. SEcvtinb Notandum ex s. Bonau. lib. l. dist. s. art. a. quaest. I. incorp. st ad i. , lib. i. distinct. 8 fart. I. ad arg. e dist. 11. quast. 1. ad 3. G . Ne dist. 17.ου. s.& dist. 34. an. I q. a. aliisque locia citatis in textu tum repetitur in hac distinctione virtuali, aliud intrinsecum , estque eminentia ipsius obiecti ,aliud extrinsecum, nempe imperfectio nostri intellccti: non valentis concipere , & exprimere
illud obiectum , sicuti est , id est adae
quate , sed taluum in adaequate : ob id desumit ab extrinseco motivum distinguetidi actualiter , quo a parte rei non est distinctum, nisi virtualiter , nempe vel penes con notatos cflectus, vel penes alias res vere distinctas; S: hinc distinguimus bonitatem Dei a iustitia ,&c. nempe quia videmus diuersos effectus prouenientes a bonitate , 5 iustitiaitum quia videmus has esse distinctas in nobis. Et per haec patet disserentia inter distinctionem rationis ratiocinantis, de ratiocinatae. Nam in disti iactione rationis ratiocinatatis ni illim fundamentum in re respondet, nisi illa capacitas, vel non repugnantia, ut dictum est ; nec adest ulla pluralitas vir tualis, & ideo a S.Doctore appellatur distinctio secundum intellcci una phaim tallicum , vel tantum penes modum dicendi. In hac veto non sol in adest
haec non repugi antia,sed etiam viit
lis pluralitas , dc eminentia praebens occasionem intellectui ipsam actuandidi i sis conceptibus. Dic Es , quod ex hoe sequitur, naelum dii crinacia esse inter utran que,quia in utraque actuatur distinet O ab intellectu in obiecto , nec a parte rci adest
REsPONDETvR negando hane sequelam ; nam licet distinctio rationis ratiocinantis cadat etiam in Ob cctum, tamen adhuc est discrimeia; nam distinctio virtualis ita tangit Obicctum,quod
non omnia, quae ex Prim L latur uno conceptu, exprimuntur & alio, sed singulis conceptibus singulae correspondent
223쪽
formalitates obiectivae exprimendae sed
Diadaequatae, quae coiitinentur eminenter in eodem obiecto , nec nisi virtualiter distinctae. At in distinctione rationis ratiocinantis ita bene exprimitur obiectum uno conceptu , quam alio ;& ob id haec distinctio tangit obie- extrinsece tant dira, quatenus diuersis modis concipitur.
I 37. TER Tio Notandum , quod est maxima disputatio inter Philoso- hos, & Theologos, an haec distinctio isticiat ad verificanda contradi ctoria de extremis ipsius, ut verbi gratia, Pater generat intellectu Filium, & non Spiritum Sanctum , & voluntate Spiritum Sanctum producit , & non Filium : quod per ideam hominis producit hominem, dc non asinum , cum V
luntas , Sc intellectus , & ideae sine quid unum formaliter in Deo , distincta tantum virtualiter. Scotistae absolute negant de. prae licatis contradicto- si is veris, & realibus: at in contradictoriis. .rationis suffcit, ut verbi gratia, quod in luce eadem virtus sit exuccatiua . 6c non calefactiva ; haec enim distinctio est per opus intellectus,& etiam praedicata sunt contradictoria tantum per opus intellectus, quia non est illa duplex v irtus in luce.
tum docent : sic S. Doct. lib. I. i. ad I. de lib. D. dist. 34
aret. I. int. I. ad F. & quas. 1. ad 7.& alibi saepe. Sic Soncin. Capreolo aliique apud Meldul. in Ast. disput. 62Art. 3. Utque id pateat,aduertendum ex S. D Oct. lib. r. as. 28. ara.
quod negationes in diuinis praecipuoec idemque proportionalitcr in illis re bus creatis , in quibus adest eminenter pluralitas virtualis formalitatum P suntiae nationes in genere , idest tion abl
lute . sed limitate, ut ingenitus in Patre : dc licet aliquid negent, tamen pocnimi aliquid commune cum altero zxtremo , ut in creatis dicendo, . me coloratum non est album ; tam uia supponiecolorem alium, ut nigrum, seu qualitatem, in qua conueniunt extrema : ex consequenti importat colorem alium.
Hinc unum extremum , licet aliquid neget , ramen ex consequenti ponit aliud, quod est ambobus extremis com mune. Sic dicendo , Pater inteluctu senerat Filium, ct non voluntate, licet sincvmim, & idem formaliter a parte rei intellectus, & voluntas ; tamen important virtualem distinctionem , quae iussicit ad veri scanda contradictoria dicta. Ratio autem , quam afferundcommuniter Thomillae , & eam affer
S. Bonau. lib. I dist. q. art. I. quast. 2. ad 3. est, quia,.ut sit vera contradicti in in complexis, oportet, ut negatio feratur super totum complexum , alias non est vera contradictio : contradictoria enim compIexa habent esse tantum per opus intellectus; & cdm conceptus nostri non adaequent totam rationem
obiecti, hine & obiectum potest admittere plures propositiones contradictorias, ut si dicam, Patir intellectu generat; ct non veluntate , ly voluntate cadit super generare, non super tot unucomplexum Patris, de Dei, qui est principium productivum. Sic etiam re pondetur, ait S. Doct. illi dissicili ob
lectioni : Pater genuit alium : ergo vel alium Deum, vel alium non Deum. In qua obiectione adsunt tria , scilice dDens, Deum, & alium in Deitate: negatio fertur super ly alium , non supe Deum : sicque alius Deus, & alim nondDeus , non contradicunt; alius Deus re non alius Deus, contradicunt. Vndo
de eodem obiecto poterunt verificarucontradictoriae propositiones ι M hoo quia secundit iu diuei sum modum , M
224쪽
seeundum formalitates tantum virtualiter diuersas exprimitur. Hinc verum, hominem produci per ideam hominis , & non asini, licet sint una res formaliter a parte rei ; idque fundatur
in diuersis connotatis per talia nomina, quae vi sunt connotata, includuntur ab aeterno in illis nominibus, v. g. in idea
Rominis e licet yt sunt in se, sint in tempore diuersa; idque in diuinis absolutis verificatur, non in relationibus, quia relationes important veram negationem absolutam communicabilitatis rub id important distinctionem a parte rei. Vide S. Bonau. lib. i. dist. 3 s. per rotam, & M. 3. dist. s. q. r. ad 6ctib. t. distinct. 28. qiust. I. His positis stati 38. PRIMA CON etvs ro : Vere datur distininio rationis ratiocinatae, seu virtualis , ut membrum distinctuma quacunque alia ex supra positis. Est D. Thom. Seoti apud Meldul. disp. 6.
di in calce quaestionis , qui appellat
hanc distinctionem secundum intellectum,rationalem, & secundum modum DuelligenduPROBAT v R ex S. Doct. lib. I. dist. 1 . art. I. corp. quia duplex abstractio dator , alia quae habet , vel supponit totum esse a parte rei : alia, quae habet totum esse ab intellectu: sed haec est sillinctio rationis ves sine, vel
cum tandamento in re e ergo. Prob tur Minor de distinctione rationis cum fundamento , quia per vim abstractiatiam intellectus producit varios coria ceptus inadaequatos circa rem existen
tem Vnam ,-eminenter tantum mulis
tiplicem , ut patet de vi exsiccativa, dccalefactiva in luce, in Deo de bonitate . iuititia, dcc. Tum quia dantur rationes formales rerum , quae in prostpriis naturis reperiuntur, vel formalb
ter, vel realiter distinctae , ut virtus exsiccativa, ac calefactiua in diuersis iubiectis : at si istae reperiuntur unitae in aliqua re superiori eminenter eas
continente, tunc conueniunt in vitiam formaliter, de sunt tantum virtualiter
distinistae : ergo datur haec distinctio virtualis in rebus. Tu in quia distingui hae distinctione,est distingui secundum
extrema inter se identificata formali ter, prout terminant diuersas cognitiones secundum diuersam rationcm obiectivam explicite : sed multa sinit, quae sic distinguuntur, ut quando obiectum cum simplicitate aequiu.ilet multis perfectionibus ex natura rei distinctis, ut diximus de Sole,& in Dei abi
PRO EA TvR secundδ ex doctrina Seraphica : Quo res est simplicior, eo
est eminentior,& continens maiores,&plures perfectiones, & simul magis una : Sed Deus est huiusmodi, de inrcbus creatis dantur huiusmodi res, ut 'per se paret: ergo de continentes cum unitate formali multas persectiones: sed istae unico conceptu non polliunto quati obiector ergo ut inadaequathconceptae tantum. Sed haec conclusio probabitur fundatius in sequenti qua stione laterali. I 39. Osrici Es primδ cum Sa-xio r In hac distinctione supponitur pluralitas: ergo non est rationis. REsPONDETvR , supponi viria qualiter pluralitatem tantum fieri actu
tem per intellectum OBriCIEs sectiab : In hae distinistione verificantur contradictoria realia r ergo non est rationis. RESPONDE TVR negando abs Inte antecedens,& licet aliud extremumst negativum, non est tamen tale abs
luid , sed cum positione alterius cxtremi existentia quid unum formaliter
225쪽
eum illo positivo, in quo ponitur negatio. Oaiici Es Tertib : Pluralitas extremotum est tantum entium rationis: ergo eoincidit cum distinctione rationis ratiocinantis. REsPONDETUR esse entia rationis , .prout sunt adhu ab intellectu di stilicia : esse entia realia fundamentaliter sumpta , quae ad sui explicationem
exigunt varios conceptus inadae liratos, conuenientes tamen in unam rem, se- qtie sunt plura virtualiter a parte rei, actualiter per opus rationis.
Oa IIci Es quarto : Id , quod est
unum in se, natum est producere unum conceptum sui, & per eundem unicum adaequatum exprimi, quia immutat intellectu in , quantum natum est immutare : ergo immutatio per comceptus inadaequatos est sine fundamen to intrinseco in obiecto.
cedens , caeteris paribus, id est dumin do non adsit impedimentum vel ex parte obiecti , vel ex parte intellectus, ut euenit in habente eminentem perfectionem respectu intellectus in
persecti , & indigentis alienis speciebus. t o. SECUNDA CONOLVs Io:
Sola relatio obiecti ad connotata non . est sussiciens fundamentum huius distulistionis virtualis. Est contra Vasq. citatum, aliosque. Ratio est, quia haee connotatio est communis utrique distinctioni rationis. Tum quia est re sectu& extrinsecus obiecto ; unde di Rerentia inter concretum , & abstractum est penes connotata , nempe pMnes subiectum quod connotaIur, et non connotatur : ergo aliquod aliud sundamentum exigit hane distinctionem distinguens a ratione ratiocinante.
ADD I MYS tamen, quoiuiae ita pectus ad con notata valde iuuat ad di gnoscendam hanc distinctionem de ad ipsam exprimendam, & hac regula saepissime utitur Seraph. Doch. licet sit
signum tanquam a posteriori. I I. TERTIA CONCLvs Io: Distinctio rationis ratiocinatae sufficit ad velificanda contradictoria, non solum rationis ; led & realia, etiam at qua, ut patet ex fundamento tertio. Sic virtus, dum est calefactilia , non est exsiccati ua: sic idem intellectus formaliter est apprehensivus, iudicativus, &discursitius ι quae praedicata sunt vera, unumque importat negationem alterius , praecise loquendor & tamen in
his rationibus Ast solum distinctio
rationis. Sic & inter attributa diuina, ut dictum est. Tum etiam, quia Vere praedicantur conceptus, seu formalit tes inadaequatae contrariae de eodem
subiecto cum veritate , quod nullam distinctionem actualem , sed tantum virtualem habet: ergo sola distinctio rationis eum fundamento in re iussicit Tum quia per praedicationem v mus
formalitatis non evacuatuc tota eminentia subiecti: ergo aliam opposuam potest admittere. Oaiicias prim, Qualis est comtradictio, talis est distinctio : ergo sacontradictio est praedicatorum realium, erit etiam distinctio realis.
tradictio , talis est distinctis , scilicet
vel actitatis, vel aequi pollens, concedo ; actualis tantum,nego. Tum etiam, quia ita dato casu est contradictio tantum apparens , non vera, ut ingenitus,
Sc gemzus ; nam negatio in genere dicit quid positiuum ex consequenti ; ad contradictionem enim veram requiri tur , ut in altero extremo sit absoluta. neotio, nihil ponens commune inera exuemo positiu CONTRA
226쪽
Ergo idem obiectum erit Iib. I .dist. 8. pari. I. ad v.'t. oclib. I .dis. 22. HIL 16. ONTRA ipsum, de noni plum simul, verbi gratia lux est exsiccativa, de non exllccatiua : sed consequens est impossibile :
RESPONDETVR negando seque- Iam maioris, quia obiectum integrum manet secundum esse formale , & vi tuale , licet diuidatur per conceptus inadaequatos terminantes ad plures rationes distinctas virtualiter tantlim. CONTRA : Ergo frustra ponitur distinctio formalis ex natura rei ad sal uandas contradictiones de eadem resumpta vel realiter, vel formaliter multiplici.
I 2. REsPONDETVR negando consequentiam ι ponimus enim distinctionem formalem ex natura rei in enti
talibus, seu sermalitatibiis, quae habent diuersum modum essendi, vel se habendi a parte rei, ad quem postea sequitur praedicabilitas contradictoriorum: sed naee non est signum in fallibile distinctionis realis, vel sormalificii mdi stinctio antecedat ipsa praedicata , dccontradictionem, ut alias dictum est. CONTRA: Si non praecedit distinctio actualis a parte rei in huiusmodi praedicationibus, sequitur,quod praedicata erunt synonyma : consequens est
falsum : ergo & antecedens. Minor patet, quia non potest dici catholice , δε- iesie ju Pater spirat Spiritu Sanctuor, voluntate generat Pitium. Probatur sequela maioris, quia illa sunt synonyma, quae omnino eandem rem significant: sed per nos intellectus, & voluntas in diuinis sunt una res larinaliter : ergo
sunt synonyma ; de si sunt synonyma: ergo pro libito adhibesi poterunt unum
pro alio. REsPONDETVR negando mai rem cum sequela. Ratio est, quam adducit S. Bonavent. saepissime, praecipue AP. Bari .de Castr etro Philos P. I.
quia cum nomina sint instituta ad ii gnificandas res, in iis debet considerari ratio,seu modus innotescendi, ta eorum institutio. Nam si in iis est unica ratio,& modus innotescendi, de institutio, tunc proculdubio sunt synonyma, v d gladius, ensis ; synonymia enim imporistat tantum diuersitatem ex parte vocis, consormitatem verb ex patio rci significatae, de modi significandi. Vnde cuin est diuersa ratio itistitutionis , Se innotescendi, tunc lunt plura nomina, nee sunt synonyma. Cum autem per nomina imposita rebus cieatis signiscemus, de intelligamus diuina , dcchiri in ipsis nominibus Icmaneat ratio innotescendi, quae non dicit imperfectione in , hinc sequitur , quod ipsis pro libito non missi amus uti ad conuertentiam. Vnde licet in Deo sint idem formaliter intellectus, & voluntas ; tamen cum in istis nominibus adsit diuersa ratio innotescendi, SP institutio. sequitur, quod non pollumus dicere, ratensius spisat, voluntas generat s de patet etiam in aliis praedicatis diuinis. Licet enim estentia , Je veritas snt unum , de idem sornmiliter; tamen cum veritas in creatis sit proprietas entis. non pollumus dicere, Heritas est D maliter essentia , vel 'sentia en veritin ;haec enim concipitur, scire exprimitur,. idest ut proprietas conscq iretis. Et haec est potiuima ratio , quaru admittuntur praedicationes contradictoliae, ut Padcrintella tu generat Filium , non vesuntiate.
INsτAs : Ergo distimato virtualis
desumitur penes nomina , seu connotata extrinseca. RErro NDETVR negando conse-
227쪽
quelitiam ; nam praesupponitur multiplicitas virtualis iii obiecto , quod formali .er est unum. Oai i C 2 E s vltimb : obiectuin consideratum per unum conceptum est idem consideratum per alium 1, idemque euenit de diuersis nominibus : ergo distinctio erit tantum ipsorum conceptuum, & nominum. RESPONDETvR obiectum esse idem secundum rem ; multiplex secundum aequi ualentiam , & etiam secundum rationem variam innotescendi ii minum. Sic negatur consequentia; nam illa pluralitas virtualis est vere in obiecta per aequi ualentiam ob eminentiam obiecti continentis illa plura eminenter, quae in rebus creatis, dc peculiaribus subiectis sunt distincta ; sicque
non sollim est pluralitas conceptuum, de nominum, sed dc in re aequiualenter.
Isset Ar in Mi. dsput. 6. . x ε. haec aequi ualentia , scilicet multiplicitas est virtualis tantum, non formalis, alias faceret res distinctas a parte rei, de actu : sed talis aequi ualentia virtualis tribuit solum intellectui oecasionem effligendi di tinctione ni in re, quae est una f rinaliter : ergo cuin formaliter initia sit pluralitas ac uaelis,
nee etiam erit capax praelica Orum contradictoriorum. REsPONDETUR. negando Mai
rem ; haec aequi ualentia enim est vi tualis , & eciam formilis , ciuia illa eminentia formiliter est in odiecto ;seque negatur sequela maioris , nempe quod faceret illa plura actu distin cha : de ratio est , quia aequi ualentia plurium formaliter dicit quid unum, 'de plurificabile per opus intellectus
inadaequale concipientis ipsum. Ex quibus sequitur, quod Vltra prae . eisiones sormeses dantur etiam obiectivae: sed quia his temporibus aliqui
recentiores, ut Hurtadus, Arriaga, aliique suscitauerunt hanc opinionem
de praecisionibus formalibus , hinc fusius ipsam hic discutiemus.
An praeter praecisiones formales etiam
, mus , dari distinctionem rationis ratiociliatae , fierique per opus intellectus prae scindentis ex parte obiecti varias formalitates in ipso existen tes quid virum formalitei ; ut in Sole vim calefactivam, de exsiccatiuam. Sed quia aliqui Recentiores ut dictum est ) negant has praecisiones obiecti-uas , solatque forniales , quae se tenent ex parte actus praescindentis , admittunt , hinc ex Mesdul. in M taph HL at. 6. num. 29 a. ct seq. ut omnia, quae ad huius quaestionis notitiam , de solutionem faciunt, pateant: PR1Mb Notandum , quod cum intellectus habeat vim abstractivam soris malitatum, quae sunt identificatae in
ipsa re, de obiecto, id duobus modis potest excogitari posse fieri : quod dedocet S. Bonavent. M. I. distinct. 1 .art. I. q/-st. 3. Primb , quando intellectus praescindit diuersas formalitates, quae 3ieet sint unum eum re realiter, dc identice ; tamen habent secundum se diuersum modum vel essendi , vel se habendi : dc tunc isti conceptus dicuntur inadaequati rejectu rei, adaequati verδ secundiim se , fundantque distinctionem formalem ex natura rei, ut dictum est : quando verδ continentur in re tantum virtualiter, dc emi
228쪽
nenter, ut in luce calor , & siccitas, tunc talis abstractio, vel tales. conceptas fundant distinctionem rationis Tatiocinatae ; differunt autem isti duo modi praeci sionum obiectivarum , quia Primim praeeedaein formalitatibus distinctio tormalis ex natura rei , &actualis: secundum verb tantum praecedit distinctio vitiualis in obiecto, actualis vero fit ab intellectu ; & ob id haec consequitur ad ipsas praeciso-ms, quia varij conceptus sumuntur ab eadem re inadaequale concepta,& aequi- ualenter multiplici. Has duas praecisi nes negant Nomitiales citati , easque admittunt S. Bonau. & Scot. D.Thom. veth cum suis tantum hanc secundam admittit.
SacvNDb Notandum , quod scuti habetur ex Himiado in Metaph . de Meldul. citato, formales praecisiones explicantur ab ipsis N ruinalitata hoc pacto: Idem obiectum cum indivisibiliter possit ita attingi, ut lices totum attingatur formaliter per quemlibet actum , ita quod ex parte obiecti non correspondeat aliquid uni actui, quod non correspondeat alteri ;potest tamen ita confuse cognosci, ut apparere videatur solum secundum unum praedicaxum, non vero secundum aliud, ut patet de colore de longinquo viso, qui totus videtur ; tamen non discernitur, utrum sit albedo,
vel rubedo: qui actus cum sit a potentia materiali , & intuitiuus , non praescindit , nec abstrali it ἔ tamen i rum illud. obiectum ita imperse ste cognoscit , 'ac si cognouisset solum ratio em coloris , non vero albedinis. Hoc pacto asserunt Nominales intellechum res distinguere in obiecto pet conceptus , de praeeisiones brmdes , sci licet per maiorem , Vel minorem exaressionem ; non vero per
obiectinas, quia nulla distinctio adest
in ipso obiecto illarum formalitatum. Vnde concipiendo animalitatem in homine , totus homo indivis biliter attingitur , sed confuse , & imperfecte. Quare in hoc conueniunt praeciso sor- malis, & obiectiua , qu bd utraque cst cognitio imperseeta: differunt postea, quM sormalis attingit totum obiectum , obiectiua ver. attingit obiectum secundum unam formalitatem tantum, seu secundum unum gradum.& non secundiim alium. Quibus positis sit,
I 4. VNICA CONCLVs Io: Praeter praecisiones formales dantur etiam obiectinae. Est D.Thom. Scoti, S. Bonavent. ut probatum est in seperioribus.
chio sormalis ex natura rei item 3c distinctio virinalis, ut probatum est in qnae Ilionibus antecedentibus : ergo dantur praecisiones obieci tuae. PRO EA TvR secundo : Natura potest concipi sine eo, quod est extra enis essentiam : sed dissi rentiae sunt extrael sentiam generis , & cuiuilibet ratio-ms communis et ergo potest concipi obiective sine ipsis : ergo dantur pIaecisiones obiecti t. ae. Haec Qtima consequentia patet , quia ex eo , 'nodaliqua distinguuntur obicisti ue , suo formaliter , siue virinaliter ab aliis ,
dantur conceptus obicctivi naturae
communis distincti ab inserioribus. Probatur Miivir primδ auctoritate S.
ubi docet genus praedicari de disserentia, non per identitatem , scilicet omnimodam , dc. formalim. Probat ut secundb eadem minor ex eodcm S.
Doct. Genus non distinguit, disserenistia distingnit: ergo , cum habeant diuersa atIributa, habent aliquam distin-B b. 1 ctioncm
229쪽
ctionem. Tum quia habent diuersias definitiones. Tum quia superius includitur quidem in interiori, sed non e contra. Tum quia animalitas est quid commune pluribus speciebus, non verbae Frentia. I s. ARRI AG A. cum aliis duas res pontiones affert a nobis in suminam re-ddaictas,& ab eo su sius traditas in Logicadis'. s. num. feci. ct num. 47. ct sq. Prima est, quod si animalitas, seu
ratio alicuius communis sumitur ex parte obiecti , tunc differentiae se ut de ratione ipsius communis , non tamen
ita ut quaelibet sint de ratione cuiuscumque communis: sed differentia haee est de ratione huius animalitatis, de illa de alia. Unde animalitas. verbi gratia hominis, bene potest concipi obiective sine differentia equi , quia est extra essentiam ipsius, non vero absque rationalitate. Unde in hoc sensu admittit differentias non eise de essentia generis ut se sumpti in sensu expli
SE c v N D A responso est , quod si
sumitur conceptus animalitatis ex parte actus , tunc datur conceptus Communis desumptus ex diuersis connotatis . scilicet leniationibus, quae sunt
communes omnibus animantinus : &in hoc actu , qui dicitur confusus, confunduntur in unum species inferiores: sed tamen illa confusio stat ex parte actus, 3c est causata a specie imperfecta extrinseca sensationum ; nam causa intrinseca talis actus est ipsa di fi rentia specifica cognitionis repraesemtare habentis obiectum cum hac potius , quam illa claritate , verbi gratia magis per animal, quam per rational C.
CONTRA primδ : Si ratio animalis ex parte obiecti non potest concipi sine rationalitate, sequitur nec posse concipi ut communis equo & homini
magis qsim rationalitas : patet cons qtientia , quia sunt unum, & idem indivisibiliter : Secundb, quia ratio animalis in homine de se est indisserens ad plures species , ut probabitur in quaestione de natura communi. Terti b,cum conceptus communis animalis abstrahitur ab homine, & equo, quaero, an de ratione talis conceptus sint differentiae contractivae Si non, ut fatentur rergo nec etiam erunt de ratione huius , vel hutns animalitatis, nec in hae , vel illa specie. Probatur Consequentia. Tum quia ratio communis . dum ad inferiora contrahitur, non amittit suum sermale constitutivum. Tum quia, quod est de essentia superioris, est etiam inferioris et sed differentiae non sunt de essentia animalis ut sierergo nec huius animalis , quod est inferius, vel individuum animalis ut sic.
R Espo NDENT concedendo totum si sumitur animal ex paste actus confusi ; negando, si sumitur ex parte o lecti. Cour RA & est instantia contra secundam responsionein supra datam γse arguo: Actus ille confusus, in quo
confunduntur omnes species in ratione animalis , vel exprimit, & repraesentat solum id , in quo conueniunt illae species ; vel etiam id,in quo differunt: hoc secundum est impossibile, quia actus ille dieit communitatem e ergo exeludit id , quod dicit disserentiam rergo primum , sicque habetur intenatum , nempe quod differentiae nee ex parte actus sunt de ratione essentiae animalis : ergo animal in homine erit sollim rationale per identitatem, & re lem unionem eius cum illa differentia in tertio , & non per formalem inclusonem unius in alio, alias non posset
abstrahi ab illo nee ex parte obiecti,
230쪽
De Formalitatibus. cius. Lateralis.
Me ex parte aetiis. Probatur haec viti-- consequentia, quia actus ille non repraesentaret rationalitatem: ergo necaninialitatem. PROBAT vR quarto : Per genus, &differentiam fit vera compositio patet , quia non potest poni in Deo abiaque ostenta suae sinaplicitatis summae: ergo important distinctionem, dc praecisionem : quod & in capite de differentia probabitur fusius. PROBAT vR quinto : In dininis
paternitas est vere incommunicabilis; et lentia est communicabilis: ergo datur inter has praecisio obiectiva. REsPONDET Arriaga concedendo in diuinis, negando in creatis: sed vere urget haec ratio contra Nominales ;aram ex regula Seraphica , accessiis ad perfectionem in diuinis , & spiritualilibus est per accessum ad maiorem simplicitatem; & in creatis per accelliam ad maiorem multiplicitatem : si admittitur in diuinis, ergo multo magis in creatis. Tum ex hoc , quod verificantur contradictoria in diuinis , & in creatis. Tum quia praecisiones formales specificantur ab obiectinis: ergo si illae dantur . debent admitti de
istaea OMITTO alias rationes , quas
solide, & fuse congerit Meldulati . a.
quae ibi poterunt videri. 1 G. OB II E IE s primo cum Hurtad. Distinctio rationis est in intellectu, quia est actus ipsius . ergo non est inc lector ergo non datur praecisio in o lecto. Conhrmatur , quia illa distinctio rationis non potest attingere duas formalitates in obiecto . clim in ip non adsint distinctae r sed cognitio te minatur ad obiectum,ut est a parte rei rergo ut habet esse cognitum tantlim
distinguitur : sed iae est in intelle
tantum t 'ergo ex parte intellectus tantiim stant praecisioneS. H v te argumento Oviedus tr. 4. in Ast. para. 8. conatur respondere, qui tamen in fine concedit,quicquid intendit Hurtadus, admittendo ex vi distinctionis virtualis non posse admitti praecisiones obiecti uas, quod recte aduertit Meldul. cis. SED respondetur primδ, hoc argumentum nihil urgere contra admittentes distinctionem formalem ex naturaret , quod dc aduertit citatus Hult das,sed contra distinctionem virtualem.
Respondetur secundo distinguendo a tecedens, distinctio rationis cst in intellectu serinaliter , dc actualiter, concedo ; virtualiter , nego r est enim in obiecto antecedenter ad opus intellectus. Addo,quod licet actus intellectus sit in ipso intellectu , tamen quia distinctio virtualis erat subiectitie in re. se ratione talis fundamenti, postquam
facta est actualis, dici debet este subiective in re . di obiecto ; dc obicctinhianthm in intellectu , quatenus actu recto illas. attingit ut virtualiter plures: fiunt verb plures actualiter ex vi actus reflexi quo cognoscuntur ut actualiter
plures, de distinctae. Sic etiam diximus de ente rationis , quando actu recto fit, & reflexo cognoscitur. Umde ante actum reflexum habetur in obiecto pluralitas formalitatum in esse intentionali: sed tamen in eo signo priori non cognoscitur illa pluralitas ut actualis, sed tantis per actum reflexum in posteriori signo. IN s T A N T r Distinctio rationis non ponit in obiecto nisi denominationem extrinsecam rationis , quia obiectum redditur se,vel sie cognitum: ergo AG maliter distinctio haee est tantom in actibus intellectus,pluralitas enim non resultatnisi ab actibus intellectus.