장음표시 사용
231쪽
. RE spoNDE TVR. negando assum- formalitas, seu praedicatum vnii tersale, plum ; nam in obiecto adest anteceden- & metaphysicum potest terminare co- ter pluralitas, ita quod obiectum ut gnitionem, siue iniaaequatam,sive adae- subest actibus intellectus secundum quatam. Hinc respondetur distingue unam formalitatem , concipiatur per do maiorem: Non minus contradicunt unum actum, dc per alium iecundum cognosci , & non cognosci , quam aliam ; sicque partitur actu id, quod est existere, & non existere, quoad contra- tantum virtualiter multipleo, dictionem secundum veritatem, concei . OariCr Es secundd : Non do; quoad inserenda ex tali contradicti mi talis contradicunt cognosci, & non ne distinctionem aequalem , nego pari- cognosci, quam existere , & non exi- tatem ; sufficit enim vel distinctio re stere : sed repugnat animalitatem polle iis, vel formalis, vel virtualis ad inse- existere , dc rationalitatem non existe- rendam contradictionem secundum c re : ergo & cognoscere unam, de non gnosci, de non cognosci ; non sic ad aliam : ergo ex parte obiecti utraque existere , dc non existere physicum . respondet actui cognoscenti. Confir- quia idem potest cognosci secundit matur . quia sicut implicat animal ter- unam formalitatem , & non secundum minare unionem physicam , vel ali- aliam ; nec ibi interuenit ulla repu- quam actionem physicam producti- gnantia, ut dictum est. Unde termi-uam , quin terminet ad aliquam disseia nus productionis physicae, cum sit entirentiam ; sic oc implicat in cogni- tas existens ε, terminus verb cogniti tione. nis, quaecumque formalitas, hinc neg ARRI AGA , dc Ovied. in M. t. tur paritas
Iant hoc argumentum desperatum , de malitatem non distingui a rationalita- insolubile in hoc mundo, & hoc solo te, nisi penes connotata attineta a di- fatetur Ovied. se conuictum , vi indu- verss actibus intellectus , retorqueturchum ad negandas praecisiones obiecti- argumentum , vi recte notat Meldul. nas : idque non est mirum , clim utplu- diis. 6. num 3 ii. hoc pacto: Implicaerimum fere omnes aδuersari, in impu- secundum ipsos cognosci animalit, glianda distinctione formali procedant tem , non cognita rationalitate , quia exi falsa suppositione, transeundo ab idem cognosceretur , & non cognosse entitate exilientiali ad realitates: idemia retur : ergo Zc implicat animalitatemque etiam faciunt in hae impugnatione eonnotare sensationes, & has non con- praeeisioli im transeundo abesse existen- notari a rationalitate sbi realiter, detiali as esse cognoscibile. formaliter identificata; quia idem ha- S. BONA v. igi ur lib. a. i.8. beret eadem connotata, di iron habe-art. i. quaest. 3. ad sinem , eo . , ad ret. Patet consequentia , quia dicunt de lib. t. dist. 46. art. I. . ad 3. Contradictoric ex aequo repugnare, siue aduertid, quod processus productionis sint realia , siue rationis, siue snt de- physicae est valde diuersus a processis nominationes intrinsecae , siue extrin- cognitionis metaphysicae ; nam licet secae : erso sicut animalitas potest con- sollim res physica . Ac sngularis exi- . iovi a leniationibus, & non a rati stens possit terminare productionem Dalitate, poterit etiam cognosci anima- physicam, tamen resmon existensi Κα luas obiective . . dc non cognosci rati
232쪽
liras. Et confirmatur, quia sicut ipsi
dicunt , tales connotationes sunt quid extrinlecum; ita & nos dicimus , cognosci, oc non cognosci importare quid cxtrins.cum. Undecdm haec sint fit uola , dc ita uolum conlequenter est e Tum argumentum , quod tanti faciunt, de exiitimant elle dei peratum : quare conclusio sit, quod in opinione nara admittente formalitates distinctas a parte rei , idem secundum unam formalitatem posset cogit osci, & iecundum aliam non cognosci ; & in admittentibus tantum distinctionem virtualem idem euenire ob pli talitatem virtualem existentem in obiecto. IN sTANT contra distinctionem virtualem, quia haec in obiecto importat eandem rem formaliter : ergo eadem res, ne dicatur cognosci , oc non cognosci distincta, est obiectum unicum terminatiuum actus intellectus: ergo disti lictio stat ex parte actus. RESPONDETUR. , formalitates distinctas virtualiter praecedere Opus intellectus tendentis ad ea , ut praedistincta laudamentaliter , de ob id actu recto, inadaequato. & confuso terminare ad ea , ut sunt a parte rei; licet postea actu reflexo eis tribuat distinctionem actu , ipsam non habentibus a parte rei, nisi sundamentaliter.
huius quaestionis superest assignare loca, quibus Seraph. Doct. adstruit hane distinctionem virtualem. Primb in
Breuit. Part. I. cap. . appellat hanc viri lem distinctionem secundum m dum intelligetidi simul,& significa di i sic & lib. i. dist. s. an. I. ad i. de
lib. I. dist. 12. art. I. quest. 4. & lib. I.
nis ratiocinantis appellat secundum i tellectum phantallicum e sic lib. a.
dist. 3T. art. I. 3. arg. 2. ad οπί. aliquando secundum modum dicendi tantum , ut tib. i. dist. 7. quaest. vltim. in carp. de tib. i. dist. 3 Α. crt. I. quas. 2.
HANc autem distinctionem vi tualem appellat secundinia intellectum rationalem ; & m. i. dip. 27. artis. I. appellat secundum abstractio nem ; dia. b. t. dist. 26. art. I. quaest. I. ad L. appellat distinctionem rationis.
quod de saepe facit ; de M. i. distiust. 9.art. I. quast. a. in corp. appellat dis inctionem rationalem, & intellectualem,
ad disterentiam distinctionis realis ; de
lectum semiplenum , idest per conceptus inadae ouatos : de lib. i. dist. 33. art. I. quaest. 2. s. Ο A. appellat hanc distinctionem penes coii notata. V detextum ad Lieram QDe Identitate Rationis. Ex dictis in duabus quaestionibus praecedentibus patet, quid sit identitas
rationis ratiocinantis, S ratiocinatae: illa enim est, per quam aliqua sunt omnino idem sibi ipsis , etiam in ordine ad intellectum concipientem , ut est verbi gratia in una formalitate , in qua nulla potest cadere distinctio rationis, prout talis est in re, & ab intellectu considerata : ista vero est , qua aliquid non potest admittere distinctionem rationis ratiocinatae, ut est in propositione identica , Petrus es Petrus , non enim adest fundamentum , ut possint de eo secundum se fieri plures conc eius inadaequati , lices admittat diue los modos significandi vel Grammatic Ies, vel Logicales.
233쪽
FORMAL ΙΤΑΤ V M. De Praedicationibus varii arumque fundamentiS.
149. VI A ex identitate, & distinctione Oritur praedicatio assirinatiua, vel negatiua ; illa citim
est convellientia extremorum in Unum,
ista est discoluienientia ipsorum ; hinc
pro complemento tractatus Formalitatum aliqua ad mentem Seraphici Doch. subjicienda sunt de multiplici praedicatione , & prius in hoc capite fundamenta praedicationum tradenda , & explicanda sunt.
in i A igitur ens aliud est per se,aliud
per accidens , hinc etiam oritur praedicatio alia per se , alia per accidens. Prima est liabitudo unius rei ad alteram per se, & ex natura sua et Secunda est habitudo accidentalis praedicati ad suta iectum ; Sc hinc oriuntur vatij modi t lis habitudinis per se , dc per accidens, ut notat S. Bonau. lib. φιol. 3. ad x, O dist.7. an. I. g U. P.
Mo D. I per se ab Aristota ser. cas. 4. 1edRcunt adquatuor campita. PR. vs est , Prandb praedicatum
conuenit per se prima 4 subie , non. per accidens, 1cilicet vel quia est d finitio , vel pars definitionis , ut Homo st animal , Est animal ratismati : vel quando superius praedicatur de inferi ri, ut Homo est ens , Est substantia, .
vel tanquam inclusum talentialiter, ut Humo est animal, ctc. vel tanquam essentiale in recto, ut Homo es animat ;vel in obliquo , ut Hamo est ex corpore, o hnima a vel quando per negationem Iemouentur praedicata essentialiter omposita , ut Homo non est irrationalis rvel etiam quando praedicatu natura
impossibilium , ut Chimaera est nihil,
Homo albus est ens per accidens , non
SEevianus Modus est , quando propria passio praedicatur de suo adaria quato subiccto, ut risibile de hominer, si non est de adaequato subiecto , vi risibile de animali , tunc non est propria praedicatio. TE R Tiv s Modus non est praedicam di . sed eisendi per se , competitque re bus , quae in nullo subiecto existunt per inhaerentiam , nec per informationem , sed sunt substantiae per se completae , ut Petrus, &c.per quod excluduntur accidentia, dc formae. Zabarella verbad hunc modum reducit praedicationes de secundo adiacente, ut μι-as. . A n T v s Modus est, quando eia sectus formalis praedicatur de aliquo mediante sua causa formali, ut homo albedi ne est albus , sapientia sapiens :in talibus enim praedicationibus continetur proxima ratio inhaerentiae praedicati cum subiecto, siue necessaria sit siue contingstns. Moo et dicendi per accidens fundi sequentes. Primus est , quando acci- as de suo subiecto praedicatur, Ut Petrus est albus.. Secundus, quando subiectum praedicatur de accidente , v Asimn est Pe--Tertius quando accidenn
234쪽
De Praedicationibus. Caput noe IV Loi
dens praedicatur de accidente, ut isbum est dulce. Quartus , quando inferius praedicatur de suo superiori , ut Animal est homo , quae praedicatio est indirecta, innaturalis , quia praedicat vinhabet rationem habentis , quod est
contra ordinem naturalem. Ad hoc caput etiam reducitur praedicatio effectus de aliquo accidentaliter connexo suae causae , ut Musicus adisicat. Has omnes praedicationes appellat S. Bonau. lib. 3. dist. 7. art. I. qηυ. I. ad excedentis,
α excessi, ob naturas disparatas subi dii, & praedicati, quae non possunt inferre propositionem de omni.& metaphysicam, vel bi gratia, si abstrahis album a pariete , est abstractio physica, dicendo albedo: si vero albuin ab inferioribus,erit abstractio meis playsica in qua melius dicitur albidencitas , quam albedo ; albideneitas enim est eommunis huic , dc huic albedini.
Ex quibus modis concretorum S abstractorum oriuntur etiam multae praedicationes , quae possimi fieri in rebiis
De prima Praedicati,nis diuisione
De cineretis , or Abyractis in ordi
Bonau. lib. I. dist. 4. I. quod concretum per hoc differt ab abstracto , qubd concretum significat formam , dc supponit subiectum , cui forma adiacet: unde est nomen impositum a forma, non ipsi formae, sed supposito, ut album. Abstractum veris est nomen signifieans tantum formam abstractam a supposito : Vnde est nomen impositum formae ab ipsa forma per se considerata. Hoc abstractum , s est a concretis substantialibus , est totum metaphysicum tantum , quia tantum
una abstractio potest fieri ab ipsis subastantiissecundis, in quibus inest forma , ut homo supponens pro Petro, Paulo . &c. admittit unicam abstracti nem ultimata humanitatis.Sic SBonau.
tis accidentalibus , quia supponunt &ro se biecto,& pro inferioribus , ut al-hum admittit abstractionem physicana, R E. de Castravetra Philoseth. P. I xy I. CHO M isrbe primo diuidunt I praedicatio rem in identicam, disparatam , & mediam. Prima est , in qua idem de seipso praedicatur, ut Perem est Petrvi. Secunda, in qua praedicatum disparatum praedicatur de stibi e-cto , ut Homo est lapis. Tertia , in qua
extrema habent aliqualem connexi O-
nem , sed non totalcm , ut Album saluce: Musicus es Logicuri. SCOTVS cum Formalistis primδ diuidit praedicationem in identicam , &formalem r quam diuisionem amplectitur S. Bonau.lib. I. dist.3.art. I, quas .I. . ad i. dc dist. 3 . infra citri Uiui tamen formalem appellat per inhaerentiam , stimens hoc nomen inhaeremiae lato modo. .
scilicet pro quocumque praedicato, qu*d se habet ad lubiectum ut sorma, sue se
accidentalis, & ore inhaerens, Vt P .
reus est albas ; sue sit substantialis, Madhaerens, ut Homo est animal rationale.
Ratio est ., quia ut notat lib. In dist. 3 .art. I. cy χ. ad 4. subiectum te habet adipraedicatum Vt materia non ex qua, sed vel de qua,vel in qua: sicque praedicatum ivel dicit ellentiam, vel actum subiecti dist. a T. Art. I. 3ι Λ. in coxρὸ. C c ' Hiiaς
235쪽
Hincque omnis praedicatio importat semper complexionem ς & compositionem vel re, vel ratione, tib. I. - . rt. I. quaest. a. ad a. 2
aduertendum , quod L valde disterunt praedicari identice, oc praedicari per identitatem. Praedicatio enim identica plus dicit, quam praedicari per identitatem ; est enio' praedicatio sui de se, ut Parus es Petrus ; & dicitur a S. Bonavent. praedicatio omnino, & summe identica, aitque in creatis proprie non admitti in concreto ob desecimn sis inmae simplicitatis, lib. I. dist. s. quaest. I. ad 1. de lib. i. dist. 3 3. dub. I. ct dist. 3 4. art. I. quast. i. inarg. Dct in corP. Vnde haee proprie fit in abit ractione, non in concretione, lib. I. dist. 33. art. I. q. 3. ineor p. Praedicari pcr identitatem, est praedicatio non omni lab identica , & est , quando duo diuersa vel re, vel ratione identificantur realiter, ut lib. I. ds. 34. an. i. quast. 2. ad Et haec est etiam duplex , vel enim est omnimoda identitas ratione summae smplicitatis , &infinitatis, ut diuina essentia est paternitas , estque solum in diuinis, ait S. Bonavent. citatus, & Lb. I. distinct. 4. b. s. vel est , in qua plura identificantur in tertio , ut genus , S differentia in homine . quae tamen inter se praecise non identificantur, nisi ratione terti, Rursus piaedrcatio p r omnimoda iden
litatem in diuinis est triplex : vel enim est ei sentiae at elsentiam, sue ad abs luta, ut Deitas est essentia, bonitas, magnitudo e .vel essentiae ad relationes,ut Deitas est paternitas; Sc utraque dicitur essentialis : vel est proprietatis ad proprietatem , ut Paternitor est filatio ; α
haec non admittitur, quia cxtrema non
dicunt praecise infinitatum , de perfectionem, & quia sunt opposita. b. BO- nauent. lib. I. ist. 33. art. I. qu . s.
ad Ex quibus concluditur, quod praedicatio pei omnimodam identitatem, seu
identica , est illa, in qua praedicatum, de subiectiim significant omninb idem. Praedicatio verδ per identitatem ut sic,
est, in qua subicctum, & praedicatum supponunt idem suppositum t & licet
si inter diuersas formalitates, tamenidentificantur realiter, vcl ob infinitatem unius, vel amborum extremorum,
vel ratione terti j, in quo uniuntur. Ex si quaeras, quare relationes diuinae, item dc senus , & differentia non possunt inter te praedicari identice, nisi
in tertio λREsPONDET S. Bonavent. lib. I.
& lib. i. diri. s. cit. quod cum praedic tio per identitatem communiter fiat interminis abstractis, in quibus praedicatio fit ruione formae, non suppositi; sequitur , quod ubi una forma ab inista importatur , tunc admittitur , ut
Iustitia est Deitas, est bonitaου, cte. at
cum relationes retineant suam rationem
ad , lieet transeatit in essentiam diuinam ratione in , hinc & important diuersas formas respectivas : ob id in istis ratione talis diuersitatis non potest admitti omnimoda identitas i in creatis vero, ut genus, de disserentia, eum dicant diuersas formas , praecise loquendo, hinc & non admittunt prae dicationem identicam omninδ, sed tam
in tertio, in quo identificantur r
236쪽
quod notat S. Bonavent. 5b. I. dist. 3 4.
De Praedicatione Formali, Ieuper inhaerentiam. 333. D R-Dic A Tio formalis ap-
I pellatur a S. Bonavent. per ν haerentiam, ut dictum est , & etiam dieitur formalis lib. 3. dististit. 7. art. i. i. ad 3. dc lib. i. dist. 33.q p. 3. de fit in terminis concretis, estque non ratione unius formae importatae, sed ratione unius suppositi, ratione cuius est vera ; importatur enim diuersitas aliqua in exueinis vel secundum modum essendi, vel se habendi; & haee est vel essentialis, de quidditativa, dein primo modo dicendi per se, ut Homo est aὴhnal rationale , vel est denominatiua , in qua praedicatum supponit suppositum , & importat formam per
modum inhaerentis , & denominantis subiectum, lib. I. distinct. 17. pari. I. an. I. quaest. I. ad de lib. 3. dist. 8.art. I. quast. 3. Haec autem est quadruplex, lib. s. dist. art. I. quast. 3. ad Prima per modum vere inhaerentis, ut
υι est albus. Secunda per modum transmutantis , ut se est dealbatus. Tertia per modum possessionis, ut se est liber Socratis. Qiraria per modum unionis . ut Ferrum est ignitum. Et istae omnes sunt denominatiuae , & acciden- tales proprie , secundum quod in portant denominationem intrinsecam. Vnde de additur quinta denominati extrinseeh , ut Parier est visus. Aous T tamen & alia praedicatio denominatiua , sed dicitur talis impr
prie , ut Homo est Mimμι ι quia est
quidditativa, & haec admitti int in diis uinis eγn , & hoc ait S. Doch. tib. i. dist. 34. art. I. quast. 2. ob intellectus nostri defectibilitatem , quia ut addit
tellectus noster, si habet intelligere obiectum terminatiuum , exigit alia quam rationem, qua ipsum obiectum ut quod intelligat, ut dum aliquis intelligit hominem esse rationalem , Tationalitas est id, quo ipsum intelligit,& ob id semper est cum compositione, saltem ex parte intellectus , ut Deus intelligitur talis per deitatem, tanquam per formam.
De Praedicatione exercita , In
marum intentionum inter se. Is . T R r Mo Notandum, quod du- I plex est praedicatio , alia elicT- cita, alia signata. Exercita est , quae fit per verbum Est , ut Homo est animal, Genus es uniuersale. Signata est, quae fit per verba=radicatur , dicitur,
enuntiatur , ut Animal praedicatur de homine, Homo enuntiatur de Petro : diciturque signata , quia, quod in hac signatur, exercetur in secanda, ut verbi gratia in hac , Homo praedicatur de Petro, di itur signata, quia signatur hominem conuenire Petro. Vnde potest exerceri per verbum Est, dicendo , Petrus est homo. Prima appellatur a S.
Bonavent. lib. I. dist. s. art. I. quast. I.
ad a. praedicatio secundum substantiam i secunda secundum rationem ;vtraque tamen potest reperiri in terminis tam primae , quam secundae intentionis. In primis , ut Petrus eis
237쪽
homo , homo praedicatur de Petro. In secundis , ut Genus est unimiale , genus praedicatur de pluribus speciebus.
is s. SEcv Nnb Notandum, cluamlibet secundam intentionem polle dupliciter accipi : uno modo ut quid ,
alio modo ut modus. S. Bonau. lib. I. dimnet. 17. pari. g. Art. I. - . in
F. primam apeellat ut quo , & veluti in abstracto : lectandam ut quad , &veluti in concreto. Primo modo significat tantum seipsam , ut verbi gratia genus prout fgnificat genereit tem tan um. Secundo ligi, ficat de sei p. am simul cum fundamento . in quo fundatur , ut genus significans genereitatem & simul animὼ , quod per illam denominatur g citus. Vnde secunda intentio primo modo sumpta potest comparari ad inferiora, ut genus ut sic ad hoe . & hoc genus; &species ad hane, vel illam, vel etiam
genus ad lpeciem. Secundo modo com- parantur secundae intentiones cum primis , ut genus ad animal , ad honii nem. Hincis 6 P RiMδ dicimus, quod omnis secunda intentio ut quid , seu quid-ditatiue sumpta, seu in abstracto , superior potest praedicari de inseriori ut quid . tam praedicatione signata, quam exereita. Sipnata est , verbi gratia , Decies , ut quid praedicatur de hac , vel
illa θ eis. Exercita est , ut Hac θecies est 'ecies. ct illa est species. Sic etiam
animal praedicatur de homine : ergo hoino est animal. Quae praedicatio, eum sit essentialis, non potest exerceri in primis intentionibus. dicendo ris nDnal en genus . Ergo homo est genus I cum animali competat tantam denominatiue . & non quidditatiue , ut notat S. Doctor Iib. I. AHis t. s.
Sacv Nob dicimus , quod omnisseeunda intentio ut modus, seu in conis creto sumpta , potest utraque praedicatione praedicali de inferioribus , ut genus de hoc: & illo genere; uniueriaIede specie, & conlequenter potest dici, Hoc gen- en genus. Iton & de prima
intentione , ut Genus pradicatur de animalι 2 .rgo animal cog ι tum ea ge
Tε stet id dicimus , quod licet pocst fieri piaedicatu, signata in secLndis
intentionibu, in ordine ad primas, ve dictum cst ; innacii non potest praedic tio tignata exerci. ii proprie , nisi intermiuIspi imae intcntionis, ut siemuest, Pu pradic. tur, ctc. cVO Lmno euammia. Nisi tamun sit sicut soperitis,&in Drius , ut Vmucrsiale pratiis. tur degenere , Ergo genuι en uniis Gale. Nam si exerceretiar interminis secundae intentionis , et set fallacia accideratis, vere iste notat S. Doct. tib. i. distinct. s. art. r. qua 1. I. ad s. sic dicendo GG-ι pradicatur de pluribψ t ergo homo est genus. Leo est genus t ergo oecisi est genus. Quia fit transitus a proprietate extranea ad propriam . dc intrinsecam: termini enim secundarum intentionum
supponunt pro fundamento , ad quod semper debet attendi , & secundum aptitudinem ipsius debet fieri applicatio exercita ad inferiora r de hineis . QVARTo addimus ad supradictam regulam . quod secundae inteaetiones possunt conferri ad inuicem, 5e ob id praedicari tam exercite , quam signate, ut genus, licet sit tale , quod supra se non detur genus ut quid ; t men intesiectus potest super ipsum
fundare aliam secundam intentionem denominatiue , comparando ipsum genus ad uniuersale ἱ dc tunc uniuersale denominatiue, & ut modus, dicit
senus ad quinque praedicabilia , de
238쪽
De Praedicationisus. Caput GL. 2 o s
genus indilit ut modus rationem spe- cici. ea nouum moduin ab inteste- ei attributum per comparationcm factam cum viuuiarsali , veluti inferioris ad luperius. Vide Meldul. ex Moto d IIutat. s. Logic. num. I 28. ara. c. a. & disputat. s. ε. in De. I. Sic enim intentio fundatis
est ut quid . fundata est ut modus ,
seu secundlim denominationem notiam. Genus eni in consideratum in ordine
ad sua inseriora quidditatiue , est genus I Coinparatum verb ad aliquam secundam intentionem nouam , verbi gratii ad uniuersale . denominatur ut species . & hoc pacto pollunt istae secundae intentiones praedicari ad inuicem, dc exercites& signate. Signate,veriata gratia. Geam est, quod praedicaris de Wribus. Exercite , verbi gratia . RH- uersale ea gem , quod praedistin de pluribus. Item Genus est species r Species en sterae uniuersatis. Vide infra οφ. s. de Guersia. num 3. 237.
De Praedicatione Concretorum, o. Abstractorum.
I 38. omnis praediratio est in terminis vel coneretis,uel
abstractis , de inter ipsos potest fietiqiradruplex combinatio; hinc & mul tiplex consideratio debet etiam fieri de ipsorum praedicatione. P sti ub enim potest fieri combin
tio concreti cum concreto: SecundδConereti de abstracto : Tertib abstinacti de abstracto di inartis abstracti de
Saeus ob aduertendum ex s. B trauent. ιib. i. dimn I. s. quaa. I. quod duo genera sunt abstractorum. Primum est nominum abstractorum omnimoda abstractione di Secundum est non omnimoda abstractione abstractoti m. Prima sunt , ut Essentia , Natura , Animalitas, Humanitas , Deitas , Alia bideneitas , & omnia abstracta in
taphysica si istaque significant puramellentiam. Secunda sunt medio modω se habentia , ut in diuinis Lumen. Sapientia, Voluntas, suntque abstracta potius physea. Prima nullo modo concernunt suppositum : Secunda verbconcernunt aliqualiter stippostum . non per modum inhaerentiae, ut faciunt propria concreta ; sed vel ratio ne aetiis , vel originis ipsorum is positorum; supponunt enim in diuinis persisnam producentem , vel pr duciam. Hincis'. PR i Mδ dicimus, quod quam do nomina sunt abstracta ultima abstractione , non possunt praedicari
conereta de abstractis , ut Humanitas currit . eLF alba o Deitas generat; de hoe ob desectum identitatis extremorum , quia illud abstractum omnindexcludit praecise loquendo ) concretum. Si verδ sunt abstracta medio modo , tunc potest fieri praedicatio , ut Humanitas en ens, en subnantia e Sapientia generat de sapientia , lumen
de lumine. Praedicatum enim conuenit subiecto vel ratione inhaerentiae, vel adhaesionis, vel actus , vel originis. Saev Nnδ dicimus, quod in praeditatione abstracti de concreto, quando abstractum addit alium modum essendi , tune non potest fieri praedicatis r 8e hoe in creatis , ut Rati nati es rationalitas. Ratio est , quia abstractum significat sormam tantum,sci licet rationem quo , seu rationem constituendi. Concretum verb se ha-
239쪽
bet ut quod , sicque mutatur quod in
quo. Cum vero non communicent innio io significat tili , hinc praedicatione identica non possunt praedicari, ut recte aduertit Seraph. Doct. lib. I. diainct. 33. artic. I. quas. 3. Praedicatio enim identica est tantum abstractoriam ; concreta vero praedicantur praedicatione formali, seu per inhaerentiam. Addit Seraph. Doct. ibidem, quod in diuinis admittitur, ubi est extremum infinitum , ut Pater est generario 2 non verb quando extrema non sunt infinita , vel saltem Virilm, ut Faternitar est generatio , fili.itio, spiratio. ico. TERT ib dicimus, quod com- arando abstractum ad abstralium, cumaec praedicatio abstractorum sit ratione formae, non suppositi, lib. 3. dist. 8.ANιc. I. quast. i. de lib. i. distinrit. quast. i. ob idqtie dicit puram identitatem ; haec consequenter in diuinis
admittitur, quando ambo extrema, vel saltem unum extremum est absolutum,& infinitum , ut Deitin est paternitas, est silιario , ctc. quando vero extrema sunt pure relativa, non admittitur, ut
dictum est , ut Paternit, est siliatis, spiratio. Sic S. Doct. lib. i. dist. 33. Art. I. quast. ct 4. In creatis verbadmittitur , quando fit superioris des laseriori , ut Albedo est color ; & hoe quia non sunt ultimate abstracta , Asse perius se habet veluti concretum; de ob id non est per omnimodam identitatem , sed potius se habet ut praedi-eatio formalis , quia subiectum se habet per modum totius , & habentis. iando verb nulla adest implicita concretio , tunc non potest fieri praedicatio vera , ut Animalitas en rationa-
etiam , quia extrema habent diuersum modum significandi, quo unum ab alio praescindit. 16 i. QvARTδ dicimus circa comereta adinvicem praedicata , quod concreta, clim significent formam , Conincernunt suppositum , ut notat S. B
de lib. s. diaetin h. . qnais. I. ad a. possuntque significare vel partem, vel totum , quoad modum praedicandi. Quando verd fgnificant partem, tunc non potest fieri praedicatio vera , Ut Homo eIE corpus o quando vero praedicatum habet rationem totius, icilicet significans formam , & suppositum, tunc est vera praedicatio, ut.Homo eis animal rationale , vel Homo en animal ; ly enim animal , significat i tum potentiale , seu formam , con- cernendo suppositum per modum habentis , vel etiam quando praedicatum se habet ut quid unitum subiecto, ut homo est Deus, de quo vide lib. 3. distinct. 6. art. I. quan. 3. ad 4. sed de hac materia fusius agetur in eop. de
Genere , ex S. Bonavent. in fundamentis.
Qui NTO dicimus , concreta suta stantialia unitatem sumere ex unitate personae, seu suppositi, in quo totum esse rei substantificatur : accidentaliaverd de sumere suam unitatem extrinsecam a subiecto, in quo sunt, & quod
concernunt, licet postea a propria differentia desumant unitatem 'intrinse- eam : sic Seraph. Doct. lis. 3. ius. s. quaII. I.
240쪽
De aliis PMdieationibus. Ica. A Dor Mus ad supra positas
L praedicationes etiam sequentes, quae tamen etiam coincidunt cum supradictis licet habeant diuersas consi
P Rrub, Praedicatio igitur alia est absoluta, alia relativa, lib. m t. I. q/Mn. I. ad 3. Prima est absque determinatione diminuente , vel ampliante , vel variante ; & dicitur si Plex , ut Homo ea animal. Secunda est cum aliqua variatione, lib. 3. H- n l. II. cub. a. ut homo albus est pulcher.
S E c v 9 D δ : Alia est praedicatio vni voca, & dicitur formalis, s eu essentialis ; estque de pluribus sub eadem omninδ ratione, lib. s. dict. 7.
rtic. I. quan. I. ad 3. Alia aequivoca , alia analogica. S. Bonavent.
bid. TE R et 1 b r Item alia est formalis , alia causalis , alia per inhaerentiam, siue per concomitantiam , sue per denominationem , alia per identitatem,
alia per unionem. Formalis est essen tialis , vel accidentalis , quatenus aliquid per modum formae , vel ad hae rentis , vel inhaerentis praedicatur causalis cum causa 1 suo effectu vel in recto piaedicatur , ut Ira ect accenso sanguinis circa cor: vel in obliquo, ut Hamo constat ex anima, ct μγ re. Per inhaerentiam , ut supra exisplicatum est. Per identitatem fit in abis stracto, ut Deitas eΗ paternitM. Per unionem est in concreto , ut Homo est Dein. De qnibus in seperioribus satis dictum est. S. Bonavent. lib. I. distinct. s. artic. r. quail. I. ad 2. dclib. a. distinct. 27. art. I. quast. 2. ad I.& lib. istinis. 3. pari. 2. artic. I. quast. 3. ad i. & lik3. diitin h. 7. an. i.
Qv Anxδ : Item alia est actualis , scilicet quando praedicatum actu inest iubiectos alia aptitudinalis , ut Rosa in hyeme dieitur flos; alia medio modo , scilicet quando suppositum actu est, non verb larma , ut Christus in triduo dicebatur homo , lib. 3. dist. 2 2.
Ei haee dicta sufficiant de Formalitatibus, de Praedicationibus , ad laudem Dei, Beatae Virginis, & Seraphici Doctoris Sancti Bonaventurae.