장음표시 사용
291쪽
Idibus rabies eo erat ratio uniuersatis. 227. 'VasT Io haee disquirit, quaenam possint fundare uniuersalitat in logicam 3 Ratio dubitandi est , quia multa sunt siligularia , quae non habent alia sinitia numero diste
rentia,quae constant ex tota sua materia,
ut Sol, Luna Phoenix,& apud Thomistas Angeli: quilibet enim Angelus in opinione ipsorum constituit propriam speciem , estque numero immultiplicabilis ab intrinseco. Idem etiam dicitur de natura Divina; hinc quaeritur,an omnes naturae praedictae postini fundare uniuersalitatem logicam PRiMA opinio eit aliquorum asse rentium non sufficere aptitudinale multiplicationem , sed requiri actua- Iem : sie Pauesius, Zimara, &c. SEcvs DA opinio est Caiet. ρ-. I. I s. art. dc de ente , ct essentiac p. 4. 7 in Log. ωp. de Decie,& communis Thomistarum , qui dicunt non requiri multiplicabilitatem, sed suffieere, quod natura obiiciatur intellectui non lingulari Eata : tunc enim concipitur, ut non repugnans ad essendum in multis: quod & clarius e plicat Ioan. a S. Thom. q. 3. de φιu. artisul. 4. ad 3c quaest. 8. δε specie,
TERTIA opinio est scini, & s quacium asserentium requiri in fundamento multiplicabilitatem potentialem ipsius in inseriora, non autem necessarid actualem. S. Do ero R idem docet lur. I. d Oct. I9. para. a. art. a. quot. 1. 3c distinct. s. an. a. pus. r. ct a. sed i metu recognoscit talem multiplicabit talem oriri ut a radice 1 potentialitate. quam habet natura ad additionem . de ad compositionem , tum physicam. tum me aphysicam. Pro solutione quaestionis,a18. PRiMb Notandum , quod ad fundaniam uniuersalitatem logicam
duplex fundamentum requiritur. Primum est remotum , Se est natura re iis , considerata praecise secundum se :Secundum est fundamentum proximum , estque eadem natura , ut est
abstracta per intellectum ab ipsis imdiuiduis per intellectum agentem I tunc enim est in potentia proxima ad fieri uniuersale logicum , & ad concipi vii nexistentem in multis , si addatur comparatio activa intellectus, ut diactum est. Hinc SEcvNDd Notandum, quod sim tali abstractione, adhuc non est uniuersale logicum ; haec enim potest fieri
in quacunque natura , tam multiplicabili , quam immultiplicabili ; intellectus enim , ut ait Seraph. Doct. lib. I. dimn I. I9. pari. 2. artis. I. a. de lib. i. distinct. artis. 2. quast. I. ct 1. de lib. i. distinis. 27. an. I. quasi . .
habet de se hane vim abstrahen)i etiam in Deo naturam Diuinam a Deo,& a Personis Diuinis; in quo casu tota abstractio, & distinctio stat penes modum concipiendi intellectus, & cum in Deo non possit admitti uniuersalitas logica, sequitur, quod aliquid ulterius requiratur. Scotus ait , requiri multiplicabilitatem , seu indifferentiam ad multiplicari. S. Bonavent. ait,& feth in idem recidit , requiri potentialitatem ad componi bilitatem. Et ratio est . quia repugnantia in Deo ad
multiplieari est pura eius simplicitas tergo potetia ad multiplicati est recessiis
292쪽
,simplicitate, de capacitas ad recipiendam additioite in differentiaruin, tum specificarum, tum indiuidualium : sic m. i. dist. 8. pari. 2. art. I. 2 2. de lib. i. distis; t. i'. pari. a. q MI1. 2.ct de lib. i. distinct. 24. artις. 2.1. ad i. dedistinct. 23. artis. a. i. & lib. i. dimn l. s. citat. Odimnct. 4. art. I. 3. ad 2 4. de lib. 1. dis in E. 3. Part. I. artic. 2.quo. a. in corp. in improb. 2. opis. creata enim , cum non multiplicentur per origines , ut est in Diuinis,
necessirib mul plicari habent per adcitionem. His positis sit,
219. PRIMA CONCLVsio: Multiplicatio actualis non est nece itaria ad constituendum uniuersale logi-ςum. Est S. Boiiauent. lib. i. distin I. .cit. ct distinct. S. ari . a. quast. 2. D. Thomae , Scoti, & communis; patet- qiae , ait Serapit. Doct. in Sole, Luna, Phoenice , in quibus potest concipi natura ut uniuerialis, communis pluribus inserioribus, quae pol sunt elle in Ierum natura, vel potentia physica, vel logica. Σ3o. SECvNDA CONCLVsio: Nulla natura, quae est pura forma, Mde se haec, vel quae habet repugnantiam ad mi altipliciari, est iussiciens fundamentum uniuersalitatis logicae, sed Tequiritiir multiplicabilitas , saltem aptitudinalis , vel supernaturalis. Est S. Bona u. citati, & Scoti, &c. contra. Thom istas. P RoaATVR primὁ : Non repugnantia , seu capacitas ad multiplicari, est fundamentum uniuersalitatis logi- ear ; est enim unum in multis tale universale : sed natura immultiplicabilis caret hac non repugnantia : ergo ne potest fundare uniuersale logicum. Probatur antecedens, quia ob id natutara Diuina non potest fundare talem v net salitatem, quia est de se haee, & h
bet talem repugnantiam ad multiplica ri : ergo. PRO EATVR secundo , quia illa natura immultiplicabilis, prout concipitur sub ratione uniuersalis , vel concipitur cum repugnantia ad esse in multis, vel sine tali repugnantia , ω cum indisterentia ad esse an multis : sed utrumque implicat : ergo. Probatur Minor, quia ii concipitur cum repu- nantia : ergo non potest ei ab intil. ectu tribui plurificabilitas, quia conciperetur I ub modo repugnanti suae naturae. Deinde si concipitur sine repugnantia , tune concipitur sub modo sibi opposito : cum autem intellectus non possit tribuere illi, quod ipsi intrinsece & radicaliter repugnat, sequitur,
quod talis natura , etiam adueniente operatione intellectus, non potest fundare uniuersalitatem logicam; & si concipiatur, non ipsa concipietur natura, s ed aliquid aliud, eritque uniuersale chimaericum , siciit si conciperetur natura Diuina ut multiplicabilis. THOMISTAE vari j varie respondent: communior responsio est Ioan. . a S. Thom. disputat. 8. Log. artic. 3. tale uniuersale adhuc elsectim landamento in re creata , non verb in nat
ra Diuina ; quia repugnantia ad multiplicari in Angelo est non secundum omnia praedicaIa naturae, sed ex modo, indiuiduationis Angela , id est quat nus non indiuiduatur per designationem materiae , ut euenit in corporalibus ; sed indiuiduatur per eandem Om- 1 inb formam, & entitatem simpliccm,. in qua considerata praecise ut sic, d
antecedenter formaliter concipitur cum carentia materiae , in quo statu adhue non habet repugantiam illam,sed hanc habet, quatenus consideratur, ut iam
indiuiduata ; tunc enim habet repu-K x x grum.
293쪽
gnantiam ad multiplicari. Natura verbDiuina secundum omnia praedicata dicit
23 I. Co N TR A primδ : Si natura Angelica de se est secundum sua praedi-
cata quid ditatiua , non indiuiduata: ergo habet api tudinem ad multiplicari. Probatur coi sequentia, quia indiuidualitas consequitura posteriori. CONTRA secundo , quia est implicantia in terminis , dicere naturam de se non habere repugnantiam ad multiplicari , & de se, & intrinsece indiuiduatam eme, ut dicunt Thomistae.Tum quia , si illa multiplicabilitas tribuitur
naturae , quae de se , & intrinsece estimauiltiplicabilis : ergo erit uniuersale sine fundamento, ut in natura Diuina: ergo praestat dicere cum Seraph. Doct. quod ad uniuersale logicum requiritur differentia a parte rei inter naturam , &differentiam contrahentem ; & quod differentia addit aliquid entitatis ad naturam creatam , ob id natura est multiplicabilis de se. Ex quibus patet, quIm sit vera altera pars conclusionis , nempe sufficere multipcalibilitatem potentialem,vel naturalem , vel supernaturalem, ut in Sole , & in Phoenice, ut notat Seraph. Doch. loco cit. nam si talia entia sunt in
unico indiuiduo , id euenit, non quia ab intrinseco sint immultiplicabilia,
sed ex defectu materiae: constant enim ex tota sua materia, & hoc ratione sum positi, non naturae, quae de se apta est pluribus communicari ; & si actu non
communicetur , id euenit per accidens,& ex consequenti. OBI I C i E s primo : Vniuersalitas logica est relatio rationis, quateuus est una in multis coniumstim : ted haec non
inest in re sed nee potest inesse : ergonlurificabilitas lassicit , ut sit tantum per intellectum.
232. RESPONDETVR concedendo antecedens, negando consequentiam; requiritur enim indifferentia realis in natura, ne sit ens rationis sine sundamento, dc ut sic ad similitudinem entis realis ; alias erit chimaericum, ut eu niret in natura Diuina.
INsTAs r uniuersale potest concipi in entibus rationis ; dc tamen ipsa a parte rei sunt immultiplicabilia.
tecedens , sed dicimus , quod illa entia rationis sunt possibilia sub modo , sicque tale uniuersale est de ipsis praedicabile. OB Ii c Ia s secundδ : Ex personis Diuinis potest abstrahi natura Diuina, quae inest in ipsis per disserentes proprietates et ergo erit uniuersalis , & t men est immultiplicabilis.
quentiam; licet etiam Diuina essentia sit communis pluribus;tame haec uniuersalitas dicit tantum communitatem incontrahi bilem per differentias , & ob id immultiplicabilem , estque aliquod
commune, quod de sui ratione primbinest pluribus: non autem est uniuersalitas logica; haec enim importat communitatem in aliquo communi, dc superiori ad inferiora contrahi bili per differentias formales, vel indiuiduales. Cum autem personalitates addant tantum modum se habendi , non autem aliquid entitatis facientis compositi riem , sicut in creatis omnibus, hinc negatur paritas de Diuina, & de creata
natura: illa enim tantum importat commmunicabilitatem pluribus ; ista etiam multiplicationem naturae in inseriori
Quodlibet ens creatum , siue per se comple
294쪽
completum , siue incompletum, potest fundare rationem uniuersalis logici. Est S. Bonavent. citati in tertio notabili ritem & Scoti, & communis contra Toletum de specie, ad 3. Alberti
1. Praedicab. cap. 8. SOncin. T. Adet. quast. 39. Caiet.-LE. captae gen contendentium solas naturas directe reponibiles in praedicamento fieri vitia
uersales. PROBAT VR , quia omnes naturae
sunt vel compositae , vel componi biles ex actu , & potentia , ex genere , &differentia ; item ex quo , α quod: ergo habent id, quo possunt abstrahi, idque est natura ipsorum , quae de se est una , & indifferens ad plura inferiora tergo dc potest concipi, ut inexistens
in ipsis. Probatur antecedens, quia verbi gratia plures materiae, plures formae, ditarentiae , &c. ad inuicem collatae habent id, in quo conueniunt, id , in quo disconueniunt : ergo dicunt naturam ut unam , & communem : sed hoc est lassiciens fundamentum ad uniuersale logicum t ergo. Et confirmatur , quia ut aliqua natura sit apta fundare uniuersalitatem, non oritur ex eius complemento, nec ex eius limitatione.
sed praecise ex eius multiplicabilitate in plura eiusdem rationis : sed id aeque
Conuenit omnibus naturis e ergo.
OB I I o I E s : Vniuersale est id,quod constituit praedicamentum : sed in praedicamento reponuntur tantum entia completa; incompleta vero tantum reductive: ergo. REsPONDETVR ex Seraph.Doch. IV. 1. dist. I. Part. a. art. 3. I. in eo p. & lib. 2. dist. 26. pari. I. an. 2.
ad 'li. quod constitutio praedicamentorum desumitur ex essentiis rerum , quatenus sumuntur fundamentaliter , sicque tantum entia completa directe reponuntur in ipsis et at uniuer- -
salitas desumitur formaliter per ordinem ad inferiora, in quo conueniunt omnes naturae creatae, licet completius completae , quam incompletae et an qDostatu habent esse completum sutilia
Qua RE s , quare Uniuersalitas uniformiter non attribuitur omni naturae communi ; nam alicui tribuitur ratio generis, alteri ratio specici REsPONDETUR, quod intra limites naturae datur maior, S minor latitudo conuenientiae in rationibus formalibus contentis in indiuiduis repertae ; hinc secundum maiorem , vel minorem conuenientiam intellectus tribuit uni naturae rationem generis, de non speciei ; alteri e convcrso gradatim procedendo. Vide S. Bonavent. m. a. d-. I 8. artis. I. quas. s. incorp.
An misersale recte diuidatur in quinque capitar er an haec diuisi immediata , o vmaoca generis in isteries; an veho me diata, scilicet an uniuersale im-- mediat e, dr essentialiter descendat ad omnia quinque aquaister, an ad aliqua essentialiter , ct ad alia secandatio , cst accIden
taliter. 23 - 'VO AD primam partem ali-
a qui unum tantum membrum recognoscunt, ex co, quod omnia conia ueniunt aeque in unica similitudine essentialium praedicatorum in rc bus. Alii duo membra tantum admittunt,
scilicet genus, & speciem. Sic PaΩ '
295쪽
muniter Graeci. ΑLis auxerunt numerum praedica bilium ultra numerum quinarium, addendo individuum vagum , item dc definitionem : sic Caiet. item & praedicationem naturae substantialis de persona Uerbi ; cum isti modi non sinest perior is de inseriori , nec ellentiales , nec accidentales , absolute loquendo. Co M M v NI s opinio admittit hane diuitionem esse adaequatam , & exactam in quinque praedicabilia, quae est
etiam Seraph. Doch. vi patebit. PROBATUR enim primo ex parte uniuertalitatis ; nam , quidquid est in multis , vel ult eisentialiter , . Vel. accidentaliter. Si clientialiter, vel est tota ellentia rei, Sc haec est species
vel pars , & haec vel potentialis , sicque genus ; vel est actualis , sic est differentia : si vero accidentaliter , id vel promanat ab essentia rei, sic est proprium, vel ab extrinleco prouenit, sicque eli accidens commune.. ' SECUN Dc, ex parte praedicabilitatis ; quidquid enim praedicatur de aliquo , praedicatur vel elsentialiter, vel per modum inhaerentiae , dc qualitattis,
idest vel in quid , vel in quale. S.
paro. 2. art. I. quaest. I. adia de lib.
as. 3. in fund. dc lib. 2. distis. I 3. Art. I. quest.2. ad 2. Si in quid , vel ut tota essentia , sc est species ; vel ut pars , sic est genus. Si ita, quale vel essentiale,sic est differentia ; vel iii quale acciden Me emanans ab intrinse
co , sic est proprium; vel ab extrins
co , sc est accidenS commune. Oai I cI Es cum Aversa: Species noni
est tota eslentia indiuidui,& vere se habet in indiuiduo ad modum partis materialis , cum contrahatur per disserentiam indiuidualem : ergo male diacitur, quod species praedicatur per mindum totius essentiae. 233. RESPONDETVR ex Seraphis Doct. lib. I. dist. 23. artic. I. quaest. I. - . dc lib. i. dist. I9. pari. 2. quast. vi
quod proprie species dicitur selum
totum esse indiuidui ; nam indiuidualitas, de suppostalitas dicit additionein ex consequenti, dc spectat tantum ad integritatem totius entitatis ; de indiuidualitas se habet potius ut quid materiale superadditum , alias indiuidua disterrent inter se essentialiter. Et quod id si verum, patet, ait Seraph. DC 2 quod ad interrogationem factam, Qui est Petrus p Respondetur per speciem per indiuidualitatem vero respondentur ad interrogationem, Guis est 'O B I i C I E s secundo , quod notae bene distinguitur species a genere , er eo quod illa dicit totam estentiam istud verb partem , qui. genus dicit
totam naturam communem, sicut spericies ; tam enim illud, quam ista conntrahitur per disserentias: ergo Vἐraque dicit partem , vel utraque dicet totali
naturam , si non obstat contractio dis ferentiae. Tum etiam , quia disserentia ut sic est genus , vel species, si con 'sideratur per ordinem ad inseriores dis'
ferentias : ergo dici d totum VniueI sale. . R E s P o N D E T V. R negando paritatem de genere , Δ specie , nam genu*dicit solum partem potentialem Contrahi bilem per disserentiam essentialem ; species vero contrahitur per iam
diuidualem tanquam per quid extra
296쪽
.emi ad quidditatem essentialem , ex ratione addui ha in responsione ad primunt. Et ad id de differentia , negatur etiam paritas, Sc assuniptuira : nam differentia est actus simplex , & perfectivus , scilicet diuisuus generis , dceonstitutivus speciei , non persectus, nec perfectibilis ; sed sollim realitas. Hinc non dicitur genus, vel species, nisi identice cum genere , vel specie ;& sic identice praedicatur de specie , &inferioribus eius. O IIci Es Terti δ : Vniuersale est uni vocum , & ob id praedicabile e Gntialiter de suis inferioribus : sed accidentia non praedicantur essentialiter de suis subiectis: ergo accidens non est unum ex praedicabilibus. 136. REsPONDET Meldul. n. 7. quod aliud est esse praedicatum univo cum , aliud praedicari uni uoce , dc quidditatiue : accidens in ordine ad subiecta est praedicatum uni vocum, licet non praedicetur quidditatiue, sed tantum accidentaliter a praedicatur
enim ut unum , & secundum unam ra tionem praecisam. Et cum in accidente praedicabilitas per ordinem ad subiecta sit diuersa a genere , & spe ei e ; hinc de uniuersalitas variari debet. ADDI Mus nee definitionem, nee indiuiduom vagum posse constituere peculiare praedicabile r non primum, quia cum proportionetur in .praedicari in quid, vel in quale, iuxta qualitatem definiti, hinc induit rationem ipsius :nec secundum , quia est praedicatio ali- ins singularis tantum. OEiici Es quartδ : Decem sunt praedicamenta ob diuersos modos praedicandit ergo & decem sunt praedic bilia. RE sp NDETVR distinguendo antecedens , decem sunt praedicamenta
ob diuersos modos praedicandi minui
principaliter, concedo; abs Olluc, nc pori iam desumitur talis numerus penes res ablolute secunddm se sumptaS , attendendo, an sit substantia , vel accidens. dc quale accidens. At praedicabilia absolute desumuntur penes modum piaedicandi vel essentialem , vel accide
OBIICIEs quintδ : In Christo Domino praedicatio naturae humanae de Deo est substantialis ; di tamen non est generis , nec speciei, nec alterius praedicabilis: ergo debet addi sextum membrum, non enim est essentialis ha bitudo , nec accidentalis inter subie ctum , & praedicatum.
lib. s. dist. 7. art. I. quaest. I. ad 3. est quod proprie non est praedicatio uni-Uoca, nec aequivoca, nec per se , nec per accidens ; alio modo enim homo praedicatur de Petro , alio de Deo, nec est ess entialis habitudo, nec accident iis, quia humanitas non est cilentia, nec accidens Dei r participat tamen magis de praedicatione accidentali, quia natura humana per accidens unitur Verbo, scilicet quia est extra eius essemtiam. Addit tamen, quod non est in- conueniens dicere , quod talis praedicatio sit extra illa quinque genera, cum non habeat similem unionem in
ADDIT tandem Meldul. citatus num. Io . hanc diuisonem traditam non esse tam exactam , quin per rati
nes generales non possit reduci ad bimembrem diuisionem generis , & sp ciei, dc per rationes speciales non pos sit multiplicari in plura praedicabilia. quam in quinque , v. g in dissi rentiam genericam, de specificam , in genus supremum , dc stibalternum. T men his non obstantibus , ex modo Praedi
297쪽
praedicandi re stilis ad quinque membra
237. SECUNDA pars exigit solutionem alterius quaesiti, an liaee diuisiost immediata generis in species , an vero si mediata 3 nempe an per su diuisioiaem reducatur ad quinque capita dicta, scilicet quod prima diuisio iit, quod uniuersale praedicetur de aliquo ellentialiter , & accidentaliter , & d inde descensus fiat ad specialia. Cui quae ito, REsPONDETVR primδ, osse diuisonem viii uocam uniuersalis, tanquam
- generis, scilicet in quinque species :Secundδ, qtiod prima diuisio sit in prae- dieabile ellentialiter, de accidentaliter, deinde in quinque species. Prima pars patet, quia Veie uniuersale praedicatur de ipsis quinque,& secundum rem, &secundum nomen ; verc enim aequaliter dicitur de omnibus,& de singulis , quod est uniuersale. Secunda pars etiam per se patet , quia uniuersale prius diuiditur in illud , quod dicitur essentialiter . & accidentaliter : quae duo iterum subdiuiduntur modo supra allato et ergo non est immediata diuisio. Oarier Es : Si Vniuersale est genus: ergo datur genus generis , sicque uniuersale, ut est genus, praedicabitur de prima specie eius , quae est genus ;& sie idem de seipso, vel labitur prOeessus in infinitum.
sequentiam, vel distingno consequens e ergo datur genus generis , ut quid ,
concedo ; denominatiue , nego. Id explicat Meldul. num. Io 9. tai. pacto ex Seoto , quia una secunda intentio potest fundari super aliam , vel bi gratia, si secunda intentio generis comis paretur ad aliud superius, tunc genus denominabit illud tu petius genus sumptum ut quid, & secundum rationem qua comparatur hoc superius ad in se riora , ut est uniuersale ad genus comparatum : in quo casu genus sumitur ut modus, seu ratio sub qua uniue sale consideratur in ordine ad sua inseriora , & tunc genus ut modus, sen d nominative sumptum denominabitur species uniuersalis, licci sumptum secundum se , dc ut quid , seu quidditatiue, sit genus. Hinc respondetur argumcnto , ergo generis datur gelans, denominatiue, concedo; ut quid , negor
sollim in hoc casu datur unum genus quidditatiue sumptum, & dicens ordinem ad plures species , inter quas genus adnumeratur , sumptum ut m dus , & denominatine. Eodemo e m
do respondetur alteri obiectioni de specie, quod plures species ultra secundum praedicabile darentur conceditur enim denominatine , non Verbut quid: sic enim una datur tantum. Vide supra tractat. a. de Formalitat.
Et haec de Vesuersalibus in communi.
298쪽
O S T tractatum de uniuersalibus in communi, ad specialia consequenter est descendendum, de singulis quaestiones instituendo iuxta ordinem a Porphyrio seruatum,qui fuit author eiusdem Tractatus, cuius que obiectum adaequatum est Vniuersale in communi, quia ad
ipsum tanquam ad scopum reducuntur omnia, quae tractat
tur in ipse, & de quo demonstrantur passiones, maxime praedicabilitas: qui tractatas est valde utilis ad dirigendas operationes intellectus, tum per definitionem, siue essentialem, siue accidentalem: tum per rectam diuisionem, tum per de monstrationem, &c. Vt per se pater.
ci te tria praestat. Primum est,r Geitu tripliciter sumiatur : Primo pro aggrega-vione populorum , ut genus Romanorum , Iudaeorum , &c. Secundor o principio generationis , a quo ali derivantur , ut genus dicitur Aristo teli ex genere Nicomachi : vel pro principio conseruationis , ut Mutina dicitur genus Mutinensium. Tertio R.P. urti cornetro Philas P. I pro eo, cui supponitur species, ut animal dicitur genus per ordinem ad hominem , leonem , &c. SEcv Noo tradit definitionem Generis sequentem : Gemu est id , quod praedicatur de pluribus disserentibus pe-cis in eo quod quid est. TERT id explicat hane definiti Mem hoc pacto. Dicitur idystvni uersale , loco generis. Dicitur quod praedicatur, ut explicetur ratio piaedi cabilis. Dicitur , de pluribur, ad disserentiam indiuidui, quod de uno solbpraedicatur. Dicitur , di remibus θ cie , ad disterentiam speciei, quae pia dicitur de pluribus differentibus numero. Dicitur, in quid, ad disseren-Li tiam
299쪽
tiam Differentiae , quae praedicatur in tio solum Generi competat , & facinquale quid ; item A Proprii, & Accidentis , quae praedicantur in accidentale. Hinc, cum haec quale definiis ipsum differre a quocumque a io praedicabili. sequitur , quod sit botri dem
E N V S, clim dicat aliquam naturam pluribus communem , potest sumi dupliciter. Primo largE, & hoc vel prout significat varietatem sexus ; sic genus masculinum, vel scemininum significat personam solam; item Sc neutrum , prout significat non personam , sed naturam. Vnde Christus dicitur ubique totus, quia lysignificat persi nam , non totum in neutro, quia habet non solum naturam Diuinam, . sed & humanam , quae non potest cile ubique ; vel prout significat aliqua plura conuenisntia secundum quandam relationem analogiae: sic dicitur per ordinem ad principium originis, ut genus Christiano ruin,& Act. 17. Genus sumus Dei: vel secundlim aliquam operationem consimilem, verbi gratia seiritualitatis, vel corporalitatis. SscvNDo potest sumi stricte pro aliquia forma communi, in qua
plurcs species assimilantur, ut in tertio seciandum assimilationem non completam , & hoc est genus logicum. Lib. 2. dist. I p. art. i. quae . i. ad 3.-lib. i. distine 2. 14. art. I, q s. 2. o tib. 3. disyinc'. 22. dub. 3. o lib. i. di nct. 19. pari. a. quae s. vltim. 9-2. dialina. I 8. art. i. quaest. 3- R. HAEC autem conuenientia dicit communitatem plurium, in
qua si est prima, &. suprema assimilatio incompleta, & maior potentialitas, facit genus generalissimum; si minor est assimilatio, facit genus, seu speciem subalternam ι &si est persecta assimilatio simul
cum essentiali acbaalitate totaliter complente, sic est species infima. Vnde unitas, seu identitas secunddin genus, & speciem venit a r etione quo, seu naturae,& formae. Lib. 2. distiULi. I 8. Art. I. quas. 3.ib. a. distini f. i'. pari. r. quaest. vltim. selub. 2. distinct. ypari. I. art. Σ. Pol. 3. in GV. O lib. I. dist. 8. Ian. r. l U. vlt. e lib. I. di nci. is
300쪽
C. G E N v s autem potest considerari, sicut & species in triplici statu. Primb secundum quod talis nat'ra existit a parte rei, silcque identificatur cum indiuiduo : Secundo sec dum esse , qtiod habet esse in anima, idest in esse abstracto , sic est uniuersale metaphysicum : Tertio, prout ali uid ei de nouo aduenit ex opere intellectus, vi subjicere , praχlicari : sic est ens rationis logiciam. Lib. I. dist. 13.-dub y ct art lib. y tib. i. dist. 8..
D. in A RE Vniuersale ut genus dicit formam non partis, sed totius, quae de se nata est esse in multis, praedicarique de ipsis, in concreto
tamen, non in abstracto, non enim dicitur, Homo cst animalitas, sed animal; praedicatum en im significat formam , concernit subiectum: habens animalitatem. Lib.3. disimGL 3.pista urs. rhil p. 3. in corpi se' lib. i. dist. 17. quaeIL I. d 3. lib. I. dist. 33. dub. I. ari . 3.m cor' lib. I. dist. I. art. I. quaest. I. ad 2. ct lib. y disin Z. 7. art. I. quaest. ad LE. is quo sensu Vniuersalia de se dicunt sermam non concerrinentem materiam, nisi ratione indiuiduorum, pro quibus supponunt quando definiuntur, vel subjiciuia r. LikΣ. dismis. y fart. I. Art. a. quaein. 3. Ad I. F. SΕ Ο quia genus, licet sit forma, & natura, tamen est contra-hibile ad inseriora ; hinc ut tale per comparationem ad inferiora, d ad disserentias se habet voluti materia, & ut quid potentiale. Lib. 2. dist. 36. dub. s. o lib. 2. diis inris. I 8. art. I. quaest .se
G. GENus igitur est aliquod superius univocum contrahibile per discrentias ad inferiores species determinarus, & Consequenter importat componibilitatem , in ordine vero ad speciem,clim sit contrahi bile ad ipsam , necessarib dicit limitationem : & hinc Deus cum sit ens simplicissimum, illimitatum, non potest esse in genere, sicut de facto est in genere quaelibet creatura, idque vel per se, Vel reductive. Lib. i. dist. 8. pari. a. quaest. q. 9 Db. 2. di nct. 24. pari. I. art.2. o quaest. I. ad ultim.
FH. PER se autem est in genere, quod participat essentiam completam illius generis, ut species,& indiuiditum : reductitie vero sunt, , quae non dicunt completam cssentiam, ut materia, forma, disseremtiae, motus.. Lib. 2. distinct. a . supra cit. lib. r. distin I. Ir. art. L.