장음표시 사용
321쪽
Cisput LIL De Disserentia. 289
eonstituunt speciem : secunde, multipliei definitione explicat rationes, de varias formalitates , seu ossicia disterentiarum. Primδ sc , Diss rentia ess,quaspecies abundat a genere, idest plura allu continet, quam genus. Secundo se , Difrentia est, qua medicatur de pluribus disserentibAs specie in quale quid. Terti , sc , Disserentia est uri .
uersale aptum natum aluidere ea, qua
sub eodem genere sunt. Qiuarto se, Dise ferentia e 11, qua disserunt a se singula. a o. N hoc capite Porphyrius primo diuidit disserentiam
in communem, propriam, N propriis-smam. Primae duae raciunt disterre aeci iadentaliter , siue faciunt aliud altera tum. Tertia facit differre essentialiter,
idest ali & inter has aliae sunt se parabiles otaliae inseparabiles a subiecto. Item pro iissime diuidum genus , &Qtiint , sic , D Ferentia est, qua conisuris ad si nitam speciei, ct est pars essentia,
It FERENTI A secundum nomen significat id,
quo res una ab alia discernitur. Lib. I. diis. 7. aritc. I. suaeu. 2. fund. 3. o lib. I. diffinct. IO. Art. 2. quae i. a. ad I. er lib. I. distis r. a dub. I. ct lib. a. diuincit. 16. artic. I. 'quae'. ,
B. DIFFERENNA vero alia est essentialis, alia pure accidentalis u& inter has datur med , quae non est essentialis pure , nee purε accidentalis, estque per proprietates, quae dici potest ess ntialis ex. consequenti: accidentalis, re propria faciunt alium , & alterum regentialis facit aliud. Proprietas autem etiam facit differre, quia. quod immediate consequitur,& addit, se habet per modum disseren- , dc complementi, dc a tali res denominatur: unde notant vel si talem suppositi a supposito, aliquando naturae a natura,aliquando sta, tus a stam, ut puer a seipse sene. Iub. t. dis. dub.9. se lib. I. dist. IM N. I, quaest. 3. ad 1. se lib. I. di tinct. 2. Art. I. quas . 3. AEd I. o ob. I. diu. 4o..t. I. r.fund. 2. ct tibia I. diuiscir.
C. DIFFERENT A accidentalis alia est per accidens inseparabbla, alia per accidens separabile, dc commune. Accidens autem ins . A. P. Zara. de stravem Philos P. L Oo parabile
322쪽
parabile est tale vel per nariaram, ut albedo in cygno, nigredo in como; vel est tale per acquisitionem,ut obstinatio in daemonibus: qvie inseparabilitas tamen, si est proprie in accidentibus, non est talis ab intrinseco , quin saltem per intellectum non possint sepaiari absque laesione rei, cui inhaerent, quia proueniunt ab extrinseco ι 3c ob id dicuntur inseparabilia per accidens talia accidentia : quando vero prouenit ab intrinsecis principiis, ut risibilitas in homine, & proprietates rerum, tunc etiam est de intrinseca ratione subiecti , licet secundario, dc dicitur inseparabilis per se. Lib. 2. dist. 4 I. Nic. I. a. ineorp. ad 1. c, lib. 2.dφ.7.pori. I. N. I. Ad 3. or ob. I. dist.φdub. y. er lib. I. dist. 14. dub. I. o lib. I. risima. 3. pari. a. an. I. quaeis. 3. Ad r. se lib. 4. distis r. I 2. part I. Hrt. I. per totum , lib. I.
hoc capite solum agitur, j habet sequentia munera. Primum est con--vrahere, seu diuidere genus: sic primae differentiae primo diuidentes genus substantiae sunt corporeum , & incorporeum , & per hoc addunt aliquam entitarum veram generi: Secundusta munus est constituere speciem ; disserentia enim dat esse completum rei, ob idque semper debet esse prior eo, cuius est disserentia ι oriturque ab iisdem principiis speciei constitutae. Tertium munus est distinguere sp ciem ab aliis; eadem enim disserentia Zc diuidit genus, dc const ituit
speciem, dc eam distinguit. Quartum munus est speciem denom, nare, quia denominatio fit a nobiliori, Vt a suo complemento. Lib. 2. distinct. i. articul. I. quaest. r. in fund. O lib. 2. disincip. I. para. Σ.artie. I. quaest. 1. ad 1. se distis 1 3. pari. I. Artic. 2. gμol. 2. 6nd. 4. lib. i. distinct. 19 articul. I. quasi. 2. ud I. cfr lib. a. distinct. 1. para. Σ. Art. 3. quast. 2. μή I. o lib. 3. dist. 6. Art. I. quaest. I. ad 4. sequast. yse lib. 4. dist. 3. art. I. luot.4. in Uum. o lib. a. distis r. 19.
E. DIFFERENTI E essentiales simi plures in quolibet composito, in quo adest varietas naturarum, quae in eo sunt secundum gra- dualem persectionem praedicamentalem. Lib. 2. dist. I. para. a. urtic. sequast. a. in corpore , se lib. I. dis.8.part. a. dub. 2. se lib. I. diu. 9. MDrrie. I
F. SED aduertendum est, quod inter istas differentias, at Iae sunt persectivae simpliciter, ut verbi gratia rationale, a quibus genus com
323쪽
trahitur, & constituitur species ultima, quia est optimum in re, quae constituitur. Aliae sunt perstes tuae, sed cum diminutione, quia adhuc
constituta sunt capacia nouae perseetioni S, Vt corpuS, VittenS, &c. Priamae dicuntur vliinaae disserentiae ultimo constitutivae : Sectandae dicuntatur subalternae, seu generi . Lib. 1. dist. I. pari. 2. N. 3. quaest. 2. iu γ. o lib. 1. dist. I 8. N. I. quaest. 3. G. ADvERTENDUM etiam, quod disserentiae diuidentes genus, aliquae denominantur nomine priuatiuo , ut irrationale , inscia tiuum , non vivens , incorporeum. Aliae nomine positivo exprimuntur : hinc hae secundae sunt omnino & quoad rem, Sc quoad nomen posititiae , & persecti . Primae vero quoad nomen impo . tant priuationem , & perfectionem admixtam cum aliqua imperfectione , licet quoad rem sint perfectivae, SI positivae, sicut suae oppositae : sed id euenit, ut explicctur ipsarum oppositio aliqua , secundum quam tamen non se excludunt mutuo ab eodem genere : sed posita una , necessario altera debet poni , licet a specie constituta una alteram excludat. Et hinc diuer rum secund im 1 periem diuersae sunt perfectiones essentiales. Lib. 4. disi. 48. art. a. quasi 4. ad vis.
arg. ad oppos er ob.y diis. 36. art. I. quaesi. 6. ad 2. H. Di FFERENTIA, cinia addat aliquid generi, SI constituto, semper disseri re ab eo, cuius est dissurcnria; nec alternantur circa indi- triduum eiusdem speciei: quare compositio ex genere , &disserentia est vera, & realis, faciensque unum per se. Vnde haec proprie non ostin accidentibus,quae simi sermae simplices. Lib. I. distinct. 23. artic. I.
I. ET quia intellectus noster rarissime peruenit ad cognitionem disserentiae substantialis, nisi posteriori, & quia sicut cognoscit, ita
nominat , ideo disserentias per nathium priores viplurimima nom, nam aposteriori Lib. 2. diu. i. Zara. Σ. quae vis. in fine. Scialium. a a. P R I M δ Nota , quod eism subiecto, ut sunt proprietates, istaequae
ad int disterentiae per accidentia insepa- proueniunt ab intrinsecta principiis . . rabilia , horum aliqua sum essentialia quia n8n trahunt rem in aliud genus, ' Oo a vo
324쪽
ut aduertit seraph. Doct. lib. i. dist. 3.part. 2. art. I. quast. 3. ad I. alia sunt inseparabilia ab extrinseco, idest quatenus proueniunt a tali complexione, M temperamento, nec ob id dicuntur prouenire a principiis intrinsecis rei, quia trahunt rem in aliud genus , idest accidentale. SEcvNDO Nota, quod in hoc capite proprie solum agitur de differentia propriissima: & de propria agitur in tequenti capite de Proprio : & de Communi in ultimo praedicabili Acci
TE R. T i δ Nota ad litoram E, ct m,quod Seraph. Doct. admittit in rebus compositis & compositionem veram,&realem ex genere, & differentia ; M varietatem formalitatum, Ut alias probatum est, quod infra explicabitur ; est enim unum ex suis praecipuis fundamentis , ob quae recognoscit compositionem ex materia, & forma in A gelis.
VARTb Nota, quod hic alio m do sumitur differentia in praesenti, &disserentia, qua unum differt ab alior in hoc capite enim differentia sumitur pro qualitate faciente differre ; de in tractvtu de Formalit. differentia, seu distinctio sumitur pro relatione resultante ex positione extremorum.
De Diuisione aliata a Porphyrio,
o de definitionibus disserentia, an sint recte tradisa , o
a73--IR C A propositum titulum quaeritur primδ , an diuiso differentiae in communem, propriam, de propriissimam sit adaequata a Ratio dubitandi potissima est ob differentiam
indiuidualem , quae nec est communis, nec propria ; non enim conuenit accidentaliter naturae: nec est propriissima,
quia non facit individuum differre eL sentialiter, idque etiam dicitur de RPpositalitate. Secunta, quia sunt aliqua genera, quae faciunt disserre& ta men non sunt differentiae, ut animal facit differre hominem a ligno. Terti b, quia formae phy sicae, ut anima, etiam faciunt differre ; dc tamen non sunt differentiae diuidentes genus. Pro statutione huius dubii
PR I Acb aduertendum,quod hoc dis. erimen est inter diuersitatis nomen , &disserentiae ; diuersitas enim intercedit inter ea. quae seipsis totis secernuntur, vi treis,& Angelus ; Deus , creatura , uc decem praedicamelila: disserentia verb est eorum, quae in aliquo comis muni immediato conueniunt, dc per aliquid differunt. Prima diuersitas facit aliquid totaliter diuersum: secunda facit alterum, vel alteratum, vel aliud
nam si id , per quod duo differunt, est
quid accidentale separabile , vel etiam proprium, facit alterum , dc accidentaliter diuersum ; & ad hoc caput reducuntur indiuidualitates , Sc persenalitates, Ut ait S. Doct. Si verδ est quid essentiale spectans ad constitutionem
quidditatiuam speciei. mit aliud secundum naturam : sic S. Doct. tib. I. dist. 3I. pari. i. dub. a. 3ctib. I. disp. .rio. s. & lib. i. dist. 9.dub. r. & lib. I. dist. 2 . diis. I. quae cum sint vera, a tamen multoties indiscriminatim s muntur nomina diversitati sic differentiae ad significandam propriam differentiam ; quod est in praxi apud Doctores saepissimE , & maximὶ apud Sp-raph. Doct. λ74.SEcv Nob aduertendum,quod disserentia
325쪽
disserenia potest sumi primit intentio- dare a genere, recte explicare di fieren
maliter , & secundb intentionaliter. tiam realem constiriatiuatri speciei. linto Primo modo est differentia metaphys- batur: Tum quia per hanc dc sinitionem ea, & pars actualis contractiva generis, explicatur ratio differentiae constituti-& constitutiva speciei prime, intentio- uae, & qua differt a genere , ut per senaliter acceptae : secundo modo sumi- patet; abundare enim a genere est alitur, prout dicit relationem rationis ad quam realitatem ellentialem habere, genus, quod diuidit, & ad speciem, quam non habet genus. quam constituit, dc secundum quod est REsPONDETvR secundo, secun-
quid commune pluribus disserentibus dam definitionem , Disserentia en id, in quale quid, vel specie, vel nume- q-pradicatur de pluribm disserensibusto : hinc stecie in quale quid, competere differen-PRiub respondetur , disserentiam tiae subalternae secundo intentionaliter distributam in communem , propriam, sumptae : & si auferatur cum Scoto illa& propriissimam, esse adaequatam 3c particula oeciis, competit omni diffe- analogam : Ratio est, quia omnes dif- rentiae, liue subalternae , siue ultimae; ferentiae ad haec tria capita reducuntur, applicatur enim secunda intentio uni& eum faciant differre inaequali modo, uersalitatis logicae essichae differentiae hinc est analoga. Addimus , quod, reali, & ideo quatenus explicat mo- cum faciant di nerre realiter, compe- dum se communicandi in quale quid, tunt differentiae primd intentionaliter differt ab aliis uniuersalibus. sumptae. Dic Es e Praedicari in qnale dicito ali cras de indiuidualitate, de qualitatem: ergo & accidens. genere ,& de forma physica , quae fa- REsPONDETVR ex S.Doct.
ciunt differre, & non spectant ad unum dict. 3. Part. I. Qt. 2. quas. 2. ad a. dictorum membrorum : ergo non est σ3. concedendo antecedens de quali-
adaequata. tate substantiali ; negando de acci-REsPONDET u R ex Seraph. Doct. dentali , sic negatur consequentia. quod differentia indiuidualis spectat ad REsPONDETvR terti δ,tertiam de-
proprium ; se habet enim ut proprie- finitionem , scilicet, Id quod suis otas consequens ad naturamaicuti etiam natura ea, qua sunt sub eodem genere, δε-
ad hoc caput reducuntur proprietates. parat, posse competere naturae gene-
Ad id de genere respondetur, propriε ricae, vel in statu realis existentiae, vel non facere differre, cum non superue- in esse obiectivo, ut est quoddam i niat rei pluribus conuenienti. Ad id de tum potentiale ; sed differenti modo. formis respondetur , & ipsas essentiali- . Nam primo modo competit generi,non liter facete differre ; tamen clim non ipsi scinde do,sed tant lim determinam. dividant genus, non sunt in rigore dif- do, & limitando ; sic enim vere multi- serentiae , nisi reductiuὶ spectantes ad plieantur species, per quod alia est membrum differentiae propriissimae. tuta equi, alia hominis, retinens ta-276. QVAER ITVR secundo, an de- men suam indisserentiam, ut dictum
finitiones allatae a Porphyries sint est in tractatu de Uniuersalibus: secun bonae 3 do modo vero propriὸ ab intellectit REspo una Tun primδ definitio- coneipitur diuidi ad modum totius p nem primam,in qua dicitur ipsam ab-- tentiari in suas subi putis partes, de
326쪽
inferiora, quatenus scilicet natura est concepta prius ut abstracta ab inferio tibus , & deinde concipitur ut inexistens simul in pluribus, ut alias dictum est. O air c iE s Primδ contra primam artem et Tota natura vere est integra inpeciebus : ergo non est vere divisa.
fieri veram diuisionem , veluti totius actualis in varias partes : sed dicitur diuidi, quatenus contrahitur per varias differentias ad hanc, vel illam speciem, retinendo suam indisserentiam. Oa It c iE s secundb : Si remanet una per inexistentiam confictam, ergo
quentiam ; illa enim unitas stat cum diuisione materiali inferiorum, idque non ut est totum ei sentiale , sed ut potentiale diuidi concipitur. Vide Meldul. dis . s. num. Iao. st seq.2 76. Qv ERIT UR Tertio, an genus in suo conceptu includat sermὼiter disserentias , & an disserentia superior includat inferiores , & e contra In hac quaestione aliqui assirmant, alij negant, ut videre est apud Meldul.
RESPONDET u R ex principiis alias allatis ex Seraphico Doctore de distinctione sorinali , nec genus in suo conceptu formali includςre inseriora, nec interiora includere genus. PRIM A Pars patet, quia ut instavidebimus , compositio ex genere , de differentia est realis ex realitate, dc re
litate. Tum quia genus est quid potentiale tantum ad disserentias et ergo acta eas non continet. Secunda pars
etiam patet ex saepe traditis ; formalitasentiri non includit in suo conceptu aliam
formalitatem. Tum quia si dissimentia institor contineret tamaliter genus, & differentiam superiorem, species non disserret a differentia. Tum quia genus
dicit conuenientiam, disserentia dii conuenientiam. Tum quia dicendo, mo est animal rationale, bis repeteretus genus, oc disserentia generica superior.
Hinc optime dixit Seraph. Docti. quod semper disserentia addit qualitatem, Miarmalitatem ad genus distinctam , per quam fit vera compositio ; quod & infra in sequenti quaestione melius p
tebit. Oa I Ic et E s primδ ex Arist. . Ast.
text. ubi tria docet e .Primum,
quod in definitione parum refert, si ultima tantum disserentia ponatur, Vel etiam omnes superiores , quia ultima includit omnes. Secundum , quod vitima disserentia est tota rei substantia , dc . ideo hane sufficere ad completam definitionem. Tertium , quod ad inu niendam ultimam disserentiam alicuius
speciei , debemus diuidere snperiorem per duas inferiores oppositas: sed diuia sum includitur formaliter in singvlis membris : ergo & genus in differentiis. Vnde etiam potest de ipsis fieri praedicatio inabstracto,& ob id quidditativa.
striori f. s. ninn. 1 . sensum esse Phialosophi, quod definitio data per genus
proximum non exigat differentias superiores expresse, quia includuntur identice in genere proximo. Hinc & addit disserentia ultimam esse totam rei su stantiam,scilicet completiue,& vltimis. actuantem : dc tertium dictum quoiudiuisem formaliter includitur in me bris , &c. intelligendum est identice,& materialiter, scilicet non differentia
superior diuiditur, sed est henus, quoiuper differentias diuiditur , de se fieetiam praedicatio identica, non formalis. Vnde in abstractu est praedicatio impropria,
327쪽
Seeundo : Non tentiae ; licet per se praedicamentaliter, quatenus spectant ad idem praedic mentum. Vide ,bidem - Meldul. cita
a T. Oa I I cI Espotest concipi rugibile formaliter, quin formaliter concipiatur sensibile, de vivens r ergo hae dinerentiae superi res ineluduntur formaliter in illa inferiori. Antecedens patet , quia rugitus leonis est sormaliter quaedam sensatio. M actus vitalis e quod argumentum existimat Artiaga ilisolubile in nostia
sentetitia admittente conceptus obiectivos. REsPONDETvR negando ant
cedens, & ad probationem respondetiit negando antecedens ; nam differentia in ior, de praecipue quae non eleuat genus ad altiorem statum naturae non est si inpliciter, de adaequato Principium perationum, quae sunt proprie talis .eeiei . sed est tota natura , oc essentia completa. unde differentia inferior non addit actionem . sed solum formalitatem nouam, per quam illa operatio determinatur ad talem se alitatem di se rugitus non facit sensationem , sed determinat sensationem ad rugitum.Vnde actio sensitiva alicuius animalis , verbi gratia leonis,secundu in se totam considerata, sic est sormaliter sensatio ; considerata verb inadaequale formaliter
rentia sit realis, an rationas
278. VasTro procedit de g. a nere , α differentia met
physica, non logica. Certum enim est, ex entibus rationis non posse aliquid vere componi. Et quia ex radice', &origine generis, &disserentiae pendet haec quaestio, hinc examinabimus etiani in hac quaestione,an genus desumatur a materia , de disterentia a forma ι sum enim necessario connexae. PR1MA opinio est Nominalium, inham lib. t. risti I. 1. quaest. 6. Mibidem Gabr. Hurtad. O vita. Aversis, aliorumque sequacium , negantium fieri vetam compositionem , sed
cere tantum com sitionem quoad --
non est sensatio . nisi praesuppositi vh ; dum intelligendi , vel maioris explic sed est rugibilitas, quae formaliter dieit tionis. aliam formalitatem. Quae omnia Ro& docte tradit Meldul. Cos TR A instat Auersat Corpus est substantia ; eorporeitas est substantia rue animalitas , sensibilitas , quia se stantia est superius inclusum in ius
tioribus. RESPONDETVR ex traditis de genere , non posse diei diffisentias inseriores esse substantiam, nisi in conere- ω ; formaliter verδ tantam sunt alia qnid sebstantiae , flee. Vnde illae praesae v NDA Opinio est D. Thom. Caiet. dc sequacium apud Complut. diff. s. s. Ruu. Suareae dist. I s.
Met. sect. II. asserentium, genus, de differentiam , elim distinguantur tan-thm ratione cum sundamento in re, non fit aere compositionem veram, sed tantam esse unius conceptus obiectivi
per modum determinabilis, & alterius per modum determinatiuit ob idque Mnanc recognoscunt etiam in Angelis. α Adduntque apud Ruu. qmest. 3. da dicationes sunt per decidens praedicabi- Disserentis, utrumque conceptum d laticiam genus sit extra rationem diia sumi a tota enuine, si est corporea, Prove Diuili oci by Coos e
328쪽
prout constat ex materia , & forma; si est spiritualis, ab eadem entitate pura,& simplici diuersis modis concepta: se Ioan. a S. Thom. de genere
quacium allerentium et se veram comis politionem , tanquam ex realitate, dcrealitate, quae in cntibus corporeis de-
sumi debent ex materia , & forma in spiritualibus exactu , M potentia. in ARTA opinio est Seraph. Doct.
te ivis primam partem cum Seotistis esse veram compositionem : & deinde contra Scotum dc D. Thom. sustinet ex opposito omne genus desumi a tota entitate, prout componitur ex materia;& disserentiam desumi ab eadem,prout componitur ex forma : hanc enim compositionem physicam sustinet debere
praesupponi tanquam radicem omnis compositionis metaphysicae in omnibus entibus creatis : quae opinio vera, ut magis pateat, 179. PRiMb Notandum ,& supponendum cum communi, quod ad compositionem veram requiritur pri-mb, quod partes a parte rei sint disti
liue realiter, sine formaliter : Secundo , quod Vniantur tanquam potentia, dc actus, ita ut altera dicat intrinsece inclinationem passiuam ad actum, de actus inclinationem activam ad potentiam per modum determinabilis, & determinatiui: sic S. Docti dist. 6.
SacvNDO Notandum, quod licet gradus metaphysici sint minimae entitates, quales sunt genus, & differentia quarum primum est potentia, secundum est actus ; habent tamen radicem in propria causa physicarentia enim. metapnysica emanant a physica causa.. Et ccon potentialitas Pinua, re a alitas sint proprietates entis mala c solus enim Deus est purus actus ideo diabent reduci ad aliquod adaequatu principium,quod sit primum lubiectum, Madaequatum: unde genus, sue potentia reducitur ad primum potentiale passinim, receptiuum ; & differentia, liue actus ad aliquod erimum activum , &perfectivum. Hinc oritur dilcrimen im ter Philosophos, quaenam sint ista prima principia Conueniunt , in rebus corporeis esse materiam , & sormamat in incorporeis, ut in Angelis, & anima rationali, in quibus est potentialitas physica , & metaphysica verε enim recipiunt accidentia, & habent esse limitatum , de contractum , ) dicunt desumi vel ab actu de potentia, vel ab eadem forma sub diuerta ratione considerata ; quod rationabiliter non potest sustineri , ait S. Doch. lib. a. dist. I. art. r. quaest. I. in fundia praecipue in . fund. ct in carp. Alias. deberet assignari in praedicamento substantiae duplex primum principium , dc subiectum potentialitatis ; alterum in ordine ad spiritus, alterum in ordine ad. corpora ; sicque substantia non esset unum per se , & primum in praedic
mento. Hinc S. D. reducit in quocum que ente creato compositionem ex genere, dc differentia ad materiam de re mam , tanquam ad propriam istarum,sormalitatum radicem physeam di dehine optime infert in id. . cys . cit. compositionem ex materia, de forma im gelis, ex eo quod constant ex genere, de differentia,& reponuntur in praedicamento substantiae.18o. TERTib Notandum, quod
potissima disticultas in hac opinione
Seraphica est circa accidentia, quae cum non componantur ex materia de forma, & tamen certum est continere genus M
329쪽
. senem & disserentia recognoscat pro
sua radice materiam, & formam. Attamen rei pondet S. D. loco Mi. Omi. 4.
hanc initantiam nullam esse : quod &-Per quae litonem latera: em infra subjiciendam explicatur , & patebit, quam sublimis fuerit doctrina metaphylicalis S. Doch. in A RTO Notandum, quod haec disserentia est inter partes physicas,& metaphyticas, quod illae non possunt praedicari in rebo de toto : ista verb praedicantur de toto in recto ; sed tamen in concreto , & per modum totiuS, quatenus significant formalitatem, S concernunt luppositum ipsam habens, seu ipsa informatum : quod & supra tradidimus ex Seraph. Doch. in quaestione
de genere , ad A. conclusionem. Vnde in abstracto non recte praedicantur, cum dicant in recto purram formam, &partem. His positis sit
nus, & differentia non desumuntur immediate ab eadem entitate, & forma simplici, nec a pluribus sormis existentibus in eo, sed a toto composito, prout constat ex pluribus naturis, scilicet ex materia, de forma. Est contra Thom illas, maxime in entibus spiritualibus, de accidentibus ; de contra Auer-millas asserentes de sumi ex variis se mis existentibus in composito.
PRIMA pars probatur , quia si ab
eadem entitate simplici desumerentur genus, & differentia, sequeretur,quod idem secundum idem faceret conuenire', & disconuenire : conuenire, Ut genus : de disconuenire , ut differentia. Consequens est impossibile: ergo dc antecedens , quod de in sequenti conclusione magis patebit. Probatur secunda pars, scilicet quod desumatura toto composito ; quia genus, Ut no tat Seraph. Doct. lib. 2.
R.P.Mn.de Ostrovetro Philos P. I. .& lib. a. dist. I 8. art. I. quast. 3. est ima habens incompletionem, Sc p tentialitatem ad differentiam supneiadditam : ergo immediath non potest esse a materia. Probatur consequentia, quia si genus immediate oriretur a materia, diceret puram potentiam; quod est falsum , ut patet in siibstantia , corpole, vivente, &c. Tum quia si desumerentur realitates immediate a diuersis partibus, leu sormis existeritibus In composito, ut dicunt Averroistae , sequeretur, quod tot formae deberent es Ie incomposito, quot Variae realitates ; quod
est impossibile, cum plures, de plures
sitit formalitates ; dc csim compositum non sit capax tot sermarum, e si . t cnina
multiplex,& varium quoad est e spe ei Geum Tum quia deberent produci diuer-ss productionibus, quod patenter est falsum. Tum quia genus esset separabile a differentia ; de animalitas, quae est in homine, ratione suae indifferentiae realis poli et fieri animalitas in boue, . sicut materia est transmutabilis ad sormas ob distinctionem realem : sed haec
omnia sunt maxima absurda: ergo. Dci
quo videatur id , quod dictum est supra in quaestione prima de V niueis alibus in communi, ad Conclusionem se
vo D postea radix generis, & dis
serentiae mediata sint materia, dc forma , patebit in tertia conclusione. Oaiici Es prim ὁ : Qtria Arist. 1.2 et . text. χ. Ostendit non dari processum in infinitum in causis formalibus, .& naturis,ex eo quod non datur in rcalitatibus quiddilatinis: ergo ad multiplicationem horum praedicat otiim qui Lditatiuorum multiplicantur sol niae ergo non immediate desumuntur genus , de differentia ab ipso coirpo
330쪽
bandi . quod si darentur formae infinitae , darentur etiam realitates in iiiiitae ex illis prodeuntes; hinc ad exclusionem innnitatis realitatum inseri sinitatem formarum , estque per argumentum a maiori ad minus, idest non datur infinitas in numero realitatum: ergo multd minus in naturis. Tum quia loquitur de emanatione mediata, nempe si totum formalizatur a diuersis formis, etiam ab ipso debent emanare diuersae formalitates. INsTANr ex Aristot. Genus desumitur a materia , dc differentia a
forma : ergo non immediate a comis
polito. R Espo NDET Meldul. talem tex-tnm debere sumi in tentu accommoda titio, ideli non de omnibus realitatibus, sed de iis, quae insunt in composito corporeo tantum. Attamen vere secundum Serapit. Docti concludit de omnibus generibus , dc differetitiis , sed
tamen quoad et se mediatum, non immediatum, ut infra dicetur. Oai ic igs secundo. Idem secuniadum idem non potest fundare similitudinem, & dissimilitudinem, quod eueniret, si genus, & differentia desumerentur ab eodem compotato.
182. REsPONDET Meldul. pri-mb , quod si hoc argumentum valeret, probaret etiam in Angelis, & accidentibus adese materiam. Unde respondet secundo , quod eadem entitas secvngam diuertas rationes fundat de conuenientiam , scilicet ratione potentiae, de disconuenientiam ratione aistus; potentia enim, e& actus inuenitur etiam in Angelis, licet non materia. At nec
iste Doctor, nec alii effugiunt disseultates inextricabiles per has respoirsio-ia es limitatas, ut patebit in tertia conclusione , quas euitare Deillimnin es in doctrina Serae hici Doct. recois
gnoscentis compositionem ex materia,& sorma in omni substantia completa znam a substantia eadem , prout continet materiam , oritur genus ; & ab eadem , prout habet formam, oritur differentia.
Oni ici Es Terti δ : Si animal in ho
mine non desumitur a diuersa forma, ac rationalitas ab anima rationali, sequitur non dari uni uocationem in animali respectu hominis, oc brini, quod
est falsum nam in homine desumitura potentia, in bruto ab anima. RESPONDETVR, quod duplex est univocatio, alia physica , & de hac conceditur debere dari unam formam physicain realiter a pluribus participatam , non Iealiter diuisibilem in plura diuertae rationis , qualis est natura specifica , ut humanitas, quae aequaliter ab omnibus indiuiduis secundιim idem nomen , dc secunddin eandem rationem participa ur. Alia est metaphysica , vel etiam logica : illa , scilicet nacta physica, conuenit conceptui abi raeho a rebus , quibus ratio conuenit quidem essentialiter , led cum aliquali inaequali tate , ut sunt generica piaedicata , in quibus , ait Aristol. 7. Phys text. I s. latent aequi uocatiola es , & conuenit omnibus gradibus, tam transcend cntibiis , quam praedicainentalibus : ista vero, scilicet logica, conuenit intenti
ni primae sub aliqua seeunda intentione logica conceptae , &c. & de meta- physica viai uocatione negatur sequela maioris , hancque uni uocationem aliis terminis explicat Seraph. Doch. lib. 1. distinct. 3 i. I. ad vit. 5 Id. I. dist. 21. art. 2. quaest. 2.
OB Ii C I E s Q ii arto : Vt abstractio horum graduum nat ab intellectu sine fictione, non requirit pro sundamento