장음표시 사용
341쪽
De Disserentia Lateralis. 3 oci
, Si ex tali ordine recipiunt compositionem. Additque S. Doch. quod Mic quaerimus, quid naturis computat, non quid Deus possit sacere per miracula, quae sunt vel contra naturam, veli upra naturam. Vult dicere, quod si Deus crearet accidens separatum, tunc illud accidens estet supra naturam, vel contra naturam sui, scilicet cum nouo modo perseitatis , vel alterius modi, α c. sic negatur consequentia.
OBi Ici Es quarto : Seraph. Doch. admittit quaedam accidentia, quae aliud pro su hecto, aliud pro cauta requi-Iunt, ut gratia Diuina, lux in adre, &species intentionatus 1, nam gratia Ortum habet ab influentia Diuina, lux acorpore lumino lo , & species ab objecto, de ab his dependent principaliter: sed ista habent compositionem ex genere , de disterentia, & non a subiecto deferente : erso falsa est dicta assertio
sumpta uniuersaliter. REsPONDET S. Bonavent. quod ista accidentia non habent rationem accidentium , & formarum naturalium,
sed potitis habitus , de formarum spititualium , sue etiam intentionalium ;quod patet de gratia. Alia duo sunt poticis similitudo formarum naturalium, quam sint formae ; de ideo non currit parit. - de istis, ac de accidentibus naturali bss : M in istis omnis diuersias prouenit a suo principio, habentque cise potius ab Itrache , S c. Vide lib. a.
Per totam quaest. de lib. 1. distinct. 16. rti . t. s. ct quaest. q. in fund. Qitare istat firma conclusio Seraphica , quod ubicunque datur vera composito ex genere , dc differcntia, ibi ne- celsar id debet recognosci materia , deforma , ut origo , S radix talis compositionis. R. Es P pNDE TvR secundb , quod etiam ista accidentia dicunt eundem ordinem intrinsecum ad subiectum compostum , scilicet sustentati ad sustentans, de insormantis ad insopia matrim: Sed negatur consequentia. 294. in .QR Es .an differentiae specu ficae recipere possint magis, dc mi
I Espo NDETVR hanc quaesti nena soluendam esse in tractatu de generatione, ubi quaeritur , an substati tia suscipiat magis, & minus ὶ Pro nunc dicimus, quod substantia, s sumatur secundum osse praecisum , & de se, non suscipit magis, dc minus; prout vero est in tali, vel tali sub e- 'O magis, vel minus disposito , potest luscipere magis, dc minus; sed i men id ei est per accidens. Idem dicendum de disterentiis : sic ex S. B
nauent. lib. I. dist. 17. crudest. I. ad r. de lib. 2. dist. I 3. art. 2. 2. ad
. Ras secundδ, unde disserentiae specificae dignoscantur RESPONDET ust ex Seraph. Docti primd, quod illae dignoscuntur eademi pecie , qua producuntur univoca generatione, licet aliquando alio m do habeant esse, ut sunt, quae generantur, vel per generationem propriam, vel ex putri: Iic lib. s. dist. 3Α .psi . a.
REsPoNDE TvR secundδ ex eodem S. Doct. lib. 1. distinct. I. pari. 2. quaest. vlt. in sine , quod intellectus rarissime peruenit ad cognitionem dasserentiarum specificarum , ni si h p steriori: Se quia scut cognoscit, ita nominat; ideo vlpturi in im disterentias per natur. aria priores nominamus
a posteriori, idest per aptitudinem,qnae rei inest secundam principia intrin-
342쪽
seca, quae priora sunt per naturam. Ad- sed non omni indiuidito illius sipecie dimus , quod saepe saepius has aptitudi- ut else Grammaticum, Philosophuin, .nes cognoscimus ab effectibus, a rebus, , quod soli homini conuenit: Secundis. . . ProducentibuS , cic. . quod conuenit omni indiuiduo alicuius. speciei. , non tamen soli , sed etiari aliis , It tale bipedem : Tertio quod conuenit alicui speciei & omnἱbus.
C A P V Τ Ι V. . . indiuiduis eius , sed non semper, ut
canescere t Quarto , quod conuenie
De Propria. omni, soli, & semper, ut in homiω risibilitas , & hoc solum est , quin N hoc capite Porphyri constituit quartum praedicabile, quΜi tradit quatuor acceptiones, praedicatiu: de pluribus differetiti . Proprii , ω deinde assignat, quodnam in quale proprium idest conuerti, ex his sit quartum Praedicabile. Dicit biliter praedicatur de illo , cuius esti igitur, quod Proprium primd sumitur proprium , & non est de eius eL Eo eo, quod, accidic alicui soli' speciei, sentia. . L
ROPRIUM potest sumi dii pliciter, scilicet vel simpli,
citer , vel proprium alicui.' Primum est, quod cormenis 'onani, soli, dc sempor: Secundum est, quod ita conuenit alicui proprie,quod etiam conuenit aliis, ut esse bipedem. Potest 3c s mi primo proprium, prout contradistingititur ab accidente communis, ut esse ris1bile: Seciando contra id, quod improprie dicitur per metru iphoram , ut rationalitas homini proprie conuenii , & Petro esse ho- minem , statuae autem conuenit improprie. Tertio pro appropriato, quia conuenit etiam aliis, .ut in Diuinis appropriate conuenit Patri: potenti . Lib. I. distina. 26. articu . 3. ct ib. I. diuinor
B. PROPRIET As autem potest comparari ad Uuum subiectum εdupliciten Primo: ad ipsum , ut suum subiectum, est quid reald conmetens ei inseparabiliter a sui primordio. Secundo , quatenus , causatur a principiis intrinsecis subiccti, & . per quam afficit operaritionem naturalem Primo modo proprietas dicitur etiam accidena. Lamune, ut est albedo in cycyo, nigredo in coruo. Secundo moda
343쪽
De Proprio. Textus Seraphicus. 3II
ian tradistinguitur ab accidente communi, quia Oritur ab intrinsecis
ipsius subiecti principiis , ut esse risibile in homine. Lib. y di pinu.
Art. 2. g est. y incorp. o lib. y dist. I 6. art. I. quaest. 3. in corp.-tib, i. dis. 16. dub. S.C. PROPRIE ΤATEs autem, quae causantur a principiis intrin- secis subiecti, non oriuntur per veram efficientiam, sed per emanaiationem naturalem : quare proprietas dicit duo , scilicet cmanationem , de habitudinem. Vinle dicitur essentialis consequutive subiecto, non trahens ipsum in aliud genus. Lib. I. distinct. 17. Art. I. quaest. I. in Eorp. se lib. a. arpina. 26. art. I. quas. 3. urgum.6. ad oppos ullisque lac. Iupra est. er lib. I. distin f. pari. r. art. I. quaest. y ad I. D. PROPRIETAs habet haec tria. Primum est conuenire solii
Secundum est ratio innotescendi subiectilis r Tertium cst differre ab ipso subicinos quae differentia tamen non est eadem in creatis, Min Diuinis: nam in creatis est vera disserentia fundata super aliquod absolutum, faciensque compositionem, ob idque non dicit persectam
identificationem cum subiecto : at in Diuinis transiit in essentiam Diuinam ratione in , 8c remanet ratione ad: in creatis vero addit aliquid, & ob id se habet ad modum disserentiae, nominatque a posteriori easdem differentias essentiales. Lib. I. dismD. 8. pari. I. Art. I. η MAL ad arg. cr quaest.2. ad 8. o lib. I. distin Z. 27. AN. I. quae st. I. in
E. Hi NC proprium potest dici serma, seu qualitas substantialis, manans ex principiis intrinsecis subiecti , habens modum accidentium, in qua plura conueniunt inseparabiliter. Lib. 2. dipi Z. M
funa. 4. G. QvARE mimera proprietatis sunt primo asscere suum se tectum e secundo ipsum distinguere ab aliis: tertio cuc rationem innotescendi ipsum et quarto esse cim ipso convcrtibile, haecque se diabent consequentcT , ut secundum oritur a primo, & sic de aliis.
344쪽
' lib. i. dist. 28. dub. I. Icholium ad visum de Proprio
196. PRIMb Nota, quod ea , quae in textu a Seraph. Dost traduntur,. . proprie veri scantur de Proprio ineta- physico, cui tamen potest applicari definitio allata ad literam E, eo modo,. quo applicata fuit caeteris praedicabii bus. SεcvNDO Nota, Seraph. Doct., recognoscere distinctionem formalem ex natura rei inter subiectum , & pr Prietates , ut patet literam C, ct D clim autem Proprium metaphysice lumptum sit fundamentum Proprij logici ;hinc prinid de Proprio metaphysico aliqua disseremus: Sccundd de logico
QI AESTIO I. Iuid, quoi uplex sit Proprium ρ
297. Aduertendum, quod nomine Proprij venit pri md id , 'quod
' contradistinguitur comtra improprium , leu metaphoricum :Secundo pro eo , quod dicitur appr priatu .n alicui, ut in Diuinis potentia appropriatnr Patri , sapientia Filio bonitas Spiritui Sancto, licet sint attributa communia. Tettiis proprie dicitur M quod Piritium, quod ita conuelut
duni rei, ut aliis non competere possit,
dc dicitur contra comi vinitatum , u-cut definitio dicitur propria definitio , & differentia propria speciei , MN propria passio propria itatulae. Sic
S. Bonavent. libro I. diuinfisone Ia..dub. HINC Ortum est, , quod mulioties Seraphicus Doch. vetitur hoc nomine proprietatis indilcriminatim; atis
tamen liic est sermo de piopria pasti
ne, de proprietate intrinlcca naturae.
Alia enim habent sua propria voca. bula , scilicet definitio, de disteremias estentialis. SECvNDo supponendum, quod: proprium potest sumi dupliciter , vel. pro prima intentione , scilicut pro proprio metaphysico , re reali, quatenus
dicit realitatem emanantem a natura :
vel pro secunda intcntione, idcit prout proprium reale affectum est secundat intentione logicali , & concipitur uti nexillans simul in pluribus. In hac quaestione sermo est de tyroprio realiquatenus est fundamentum tyroprii logicalis , & in seque nil agemus de hoc secundo. De Proprio igitur metaphysico multa disquiruntiar, scilicet pri-mb , an dicat concipium obiectivum realem : secundo , quid sit : Iertii, , anicompetat proprio omnibus quatuor modis a Porphyrio allatis, ala tantum ultimo , de quo dicitur , quod conuenit omni , loli , dc temper. Qi arto an sumatur munduin aptitudinem tam tum , an velo sccundum actum. Quinto an distinguatur rcaliter
345쪽
subjecto 3 Pro solutione harum dif
navit. lib. I. 26. art. I. per
quast. 3. quod Proprium aliud est ab iolutum , dc simpliciter , aliud est respectivum, dia non simpliciter, idest
quod secundum se est commune : t men si subiectum, cui inest, aliis com paretur , illi est proprium. Et quia comparatio haec potest fieri tribus modis. sic hoc proprium respectivum est triplex. Primb vel enim tale praedicatum accidentale soli alicui speciei inest, non tamen omnibus individuis illius speciei, ut elle Medicum, & Philosophum conuenit soli speciei hominis, diciturque proprium soli, sed non omni. Secundo vel omni indiuiduo alicuius speciei, non tamen ei soli, sed etiam altes , ut esse bipedem, quod conuenit omni homini , & etiam aliquibus animantibus; diciturque proprium omni, sed non soli.Tertio vel omni,& soli, sed
non omni tepore, ut canescere;canet ce
re enim couenit soli homini in determinato tempore ob debilitatem caloris naturalis non valentis consumere humores frigidos: caetera arii malia dicuntur tantum g risescere, non tamen canescere. Sic Tartaretus hic : & dicitur pro-
.prium soli , S: omni sed non semper. Haec tria propria dicuntur respectiva :Proprium Nerd absolutum est, quod conuenit soli , omni, & semper, ut homini e Ise ris bilem. Hocque Pr prium absolutum est duplex , scilicet positiuum, & priuatiuum : sic S. Doct.
ad 8. Primum est , quod emanat ex
principiis intrinsecis positi uis subjecti:
secundum est , quod conuenit ex principiis priuatiuis ; creaturra enim s ait S. Doci. prout est compacta ex suis R.P.Bari de Ca ovetro Philos P. I. principiis, habet & proportionatas proprietates ; & prout est ex nihilo a Deo,
dicit defectibilitatem , Vanitatem, Vcr-tibilitatem , S: instabilitatem. Hic est sermo de Proprio post tuo tantum. 299. SE C V N Do Notandum, quod Proprium ab lolutum potest sumi vel quoad aptitudinem, vel quoad actum. Primo modo dicit tantum entitatem , seu formalitatem inexistentem in subjecto ex suis principiis intrinsecis : secundo modo prout in actum exit, ut risibilitas dicit capacitatem ad ridendum , risus dicit actum. Hic autem sumitur secundum aptitudinem tantum ;actus enim est acccidentalis subiecto :se Seraph. Doct. lib. 2. dist. I. pari. 2.art. 3. 2. ad ad 4. lib. 4. dist. Ιχ. arr. I. quaest. I. Hocque Pioprium ex eodem Seraph. Doch. lib. 2. distin l. 3. pari. i. siri. 1. quast. 2. incorp. st ad i. potest dicere proprietatem vel quoad rem , & quoad modum simul ; secundo quoad modum tantum, non verb , quoad rem. Primo modo est proprietas specifica, nempe accidens fluens a principiis intrinsecis lubjecti, licet ut dicit lueoedius, emanet degeners accidentium ; est enim in genere qualitatis subitantialis , ut risibilitas, capacitas disciplinar : alia propria respectiva supra allata dicuntur propria quoad modum tantum. Hac tamen aduerte , ne decipiario , quod
quando a j. Doct. hoc proprium dicitur absolutum , per id non excludit ab eo relationem transcendentalem
in ipso inclusam ad suum subjectum ;
sed appellatur absolutum , quatenus
absolute ipsi , omni, soli, di semper
conuenit, non sc caetera propria. 3oo. TERT id Notandum ex S. Doct. lib. I. dist. 8. pari. I. dub. 2. ct artio. I. quast. I. ad A. ct dub. 16.art. I. quaLI. I. fund. 3. CV 4. & lib. 3.
346쪽
distinguentes subiectum ab omni alio. 3οχ. TER Ti A CONCLVs Io: Proprietates di stinguuntur formaliter ex naisra rei a suo subiecto, ob idque habent connexionem ita necellariam, tum physcam , tum metaphysicam, quia identificantur realiter; tum & logicam , quia non potest intelligi subiectum sine pallione , & 'b id nec per
Dei omnipotentiam possunt separari a. subiecto. Est S. Bonauerat. lib. I p. 8.
ω ad i. ubi appellat proprium essentiale ibi quarto modo iumptum, sine quo res non potest intelligi habere ei se perfectum, nisi intelligatitur simul proprietates. Est de Scoti quast. 33. de
u. de lib. i. dist. 3. qu s. s. Fabr. q. M t. disp. s. Lleldul. dup. s. n m. IT F.& communis Scotistarum, contra Tlaomistas, qui tamen lunt diuiti inter te :nam licet omnes admittant distinctionem realem inter ipsas , tamen aliqui negant polle a Deo separari subiectum a proprietatibus : sic Capreol. lib. I. dij inis. 3. quaest. 3. Caietan . para. l. quaest. 3 . artic. s. Soncm. 8. Met,lph. quae i. i. ad . aliique. Alij assirmant,
ut Ferrar. . contra gentes , cAp. 6 F.
Soto quερ- 1. de Proprio , Bafiezpart. I. quast. 73. Qtuus. 6. Alii admittunt halic te parabilitatem in proprietatibus realiter distinctis, ut quan . titas in materia , calor ut octo in igne , seigiditas summa in aqua : negant in proprietatibus , quae non diastinguuntur realiter a lubiecto , visunt appetitus materiae, ex passiones
PROB ATVR prima pars , scilicet quod distinguantur formaliter : Quo-t; cumque aliquid a pa in rei competit alicui , quod non alteri, tunc signum cit , quod illa distinguuiuur a parte rei, ex S. Bonavent. lib. i. dist. 26. AN. I. quaest. i. ad i. sed ita se habent subiectuin, de eius proprietates : ergo. Maior est certa , minor probatur, quia subiectum est quod, proprietas est qDo. illud materiale , illa tot ma assciens subiectum: illud se habet ut causa, ista ut effectus : sic S. Bonavent. lib. 3.dimnu. 4. araic. 2. quaest. 3. in corp. ubi aduertit pioprietatum comparari poste ad subiactum ut iubiectum, de de ad ipsum ut caulam. Primo modo naturaliter dicitur ii teste a primordio sui , dc inseparabiliter : secundo modo dicitur oriri ex principiis subiccti intriniecis , dc per quam iptum iubiectum ecticit operationem. P Ron A TvR secui ad b, quia habent divertam definitionem : eigo dc diu cr- sum conceptum obiectivum. PROBAT vR Secunda pars, nempe non distingui realiter, ob idque non posse separari ad inuicem , quia quαi denti ficantur realiter , non pollimi separari: sed proprietas , & iubicctum identificantur realiter : Ergo. PROBAT vR minor; quia proprietates non sunt terminus per se physicae causalitatis; producuntur enim per emanationem ad productionem subiecti. P Ron Arust secundd a Meldul. Conclusio demonstrationis, in qua pal-sio demonstratur ineste suo subiccto, est ita necessaria , & vera , Ut per nullam potentiam possit reddi falla : sed si posici proprietas separari a subiecto, pollut ei se salsa : ergo est inseparabilis , ut vel bi gratia, es risibilis , quia en rationalis; vel, Homo est rationalis : ergo est risibilis.
illam conclusionem redicaliter , idest R r a quate
347쪽
quatenus in sub,ecto radicaliter inest PROBAT vR Tertiδ, quia simia
proprietas ; non vero sumptam forma- set separari proprietas a subjecto, nul- Iiter. Tum etiam, quia licci secundum tum esset dilcrimen inter accidens pr connexionem iraturalem sit semper ve- prium , dc commune inseparabile ;ra, tamen secundum existentiam po- quod est falsum. Nec valet, si dicas test esse falsa per ordinem ad poten- cum Didaco, negando sequelam, quiatiam Diuinam absolutam.Sic Didacus a separata risibilitate , adhuc homo esset Iesu , Arriag. & alij. radicaliter risibilis,non se coruus sep 3o3. CONTRA primis : Si est sein rata nigredine Non valet, inquam, de per vera illa conclusio sumendo , ver- ob id insurgo, gratia risibilitatem radicaliter, erit CONTRA : Separata risibilitate, ad- vera praedicatione primi modi, scilicet huc homo potest dici radi ealiter risbi- ratione rationalitatis de homine ; falsa, lis, quia manet principium radicate ri-& contingens sumendo proprietatem sibilitatis: sed in corno manet princi- in secundo modo dicendi per se , quod pium radicate nigredinis, scilicet talis implicat: implicat, inquam, quod prae- complexio, vel temperamentum , & obmissa sit necessaria,& conclusio contin- id idem debitum habendi nigredinem: gens. & falsa. ergo nulla est disserentia. CONTRA secundδ : Connexio per REspo Noa et Didacus , diserimense praedicati cum subiecto oritur ex necessaria inhaerentia praedicati cum subjecto : ergo si risibilitas necessario non inest homini, non erit Vera propositio secundum connexionem per se in se
CONTRA tertib , quia veritas propositionum necessariarum, licet non pendeat ex actuali existentia extremorum , postulat tamen , ut amplietur ad omne tempus ; ob idque etsi extrema existunt, etiam praedicatum verὸ in
subjecto existere debet, sicut patet in
aliud esse, quia maneret rationalitas , ex qua naturaliter adhuc di manaret ι non sic de accidente inseparabili.
CONTRA , quia multa sunt accidentia, quae si separentur a subjecto, illud relinquatur in sua naturali faculi te , adhuc eadem sibi naturaliter com-i parat, Vt patet de aqua calida se ad pristinam frigiditatem reducente e ergo.
cum nulla sit disparitas, sequitur quod prius.
CONTRA quartb : Veritas neces- corp. quia licet possimus intelligere ho-saria conclusionis non solum est phvsi- minem non intellecta risibilitate , ta-ca, sed etiam logica, alias accidentia men non possumus intelligere homi naturaliter inseparabilia possent etiam nem absque risibilitate, vel cum suo demonstrari de suis stibiectis , cum opposito, absque datructione ipsius physica connexione illis inhaereant: essentiae : sicut enim ex positione risi- ergo praedicata secundi modi necellario bilitatis recte insertur a posteriori huc deo ent competere subjectis absolute, manitas, seu rationalitas : sic ex neg α in ordine ad potentiam absolutam tione risibilitatis infertur negatio r . tionalitatis. Ex quo Patet, quod necessitas
348쪽
cessitas connexionis inter subjectum, de proprietates est etiam logica. Vide
S. Bonau. lib. I. dist. I. pari. 2. Art. I.
3. ubi tractu haoc eandem quaestionem sub nomine potentiarum, &animae rationalis, quas ipsius proprietates appellat: & lib. a. dist. 4 l. art. r.
quod quodlibet accidens commune est 1eparabile , si non secundum rem, saltem secundum intellectum, idest potentia logica. 3o . OBI I cIEs primδ : Causa,& causatum reale distinguuntur realiter : sed subjectum est causa realis proprietatum : ergo distinguuntur realiter. Probatur antecedens, quia subjectum vel est principium essiciens, Mel materiale : sed virumque potest separari a Deo in effectu : ergo , Deus enim potest impedire effectus causarum secundarum, & causalitas materiae est contingens. Tum etiam , quia materia, de essiciens non pollunt coincidere, ex Arist.
iorem de culta physica causante este-chum per realem influxum ; negando de caulante per causalitatem metaphysicam ; haec enim necessarid emanat adpositionem causae physicae. Nec Deus potest impedire productionem Passionis , necessitate non quidem abioluta, & simplieiter, sed suppositionis, comnon requiratur alius concursus, sed ob necessariam connexionem intra subjectum , & proprietatem : de quo videS.Bonam lib. s. in corp. quia ut notat S. Doct. lib. I. dist. 3. para. a. art. r. cysest. 3. in cor'.
ad i. proprietas est quid essentiale subjecto, a quo intrinsece, & immedi te emanat. Et ad id de materia, & eLficiente, quod non coincidunt Respondet S. Doα sis. i. dist. 12. Part. a.
an. i. quaest. ad a. dc cum eo Scotus. este verum de materia ex qua, siue pariatis , non in qua, sicut est subjecitim respectu suae passionis.
Oar ici Es secundδ : Actns, de potentia lunt in eodem praedicamento. ex Arist. 9. MN. Nxt. I s. sed actus proprietatum sunt accidentia : ergo &ipsae : ergo differunt realiter a subjecto.
3os. REsPONDET S. Bonau. lib. i. dist. 3. cit. concedendo maiorem devictu, dc potentia diuisua entis, scili cet de potentia obsectiua , S actu entitatiuo ; negando de potentia, qnae est principium operationum ; haec enim est substantialis, de in eodem praedicamento reducti uc : nam ut qualitas est, de ut habet modum accidentis, est in praedicamento qualitatis; provevero est quid innatum substantiae, spectat ad praedicamentum substantiae : se
quasi. 2.loquendo de proprietatibus substantiae.
O ait c i a s secundb : Subjectum est prius proprietate : ergo ut tale potest ei se sine illa.
R Espo NDETVR esse prius natura , non secundum existentiam , &tempore. Ad consequens respondetur,
quod prius, ut prius est, potest esse s ne posteriori sed tame repugnat postea ob identificationem, & coexigentiam : scS.Bonavent.Γλχ.dist. I 2. quast. I. ad 3. Prius enim non potest esse s ne suo posteriori, quando ad hoc habet necessaliam ordinationem; se enim subiectum se habet ad proprietates quoad compleri , quoad coexistentiam, de quoad operari: sc ad rem idem S. Doct. lib. r. di L 3. pari. χ art. I.quast. 3.ad I. . ct s. On i Ic iEs Tertib : Proprietas suta stantiae vel est substantia, vel accidens. Non substantia : ergo accidens : ergo
349쪽
R Espo NDE TvR ex Seraph. Doct: ιι b. i. distin t .a 2. ad r neutruna esse praecisi , led per identitatem Vtrumque z in iubilatat iis quidem est subsilantia, in accidentibus est.
accidens. Sic S. D Oct. citatus. O a ii C iE s quarth cum Nomina- Ebiis: Piaecisa ritibilitate a rationali, tunc rationale est adhuc capax ridem
di : ergo implicatoria est haec praecilio :ergo nulla distinctio.
cedens ; est quidem fundamentaliter, non vero tarn aliter capax, & positive; cum talis aptitudo competat iii biecto in secundo modo , dc in posteriori signo. Qiod argumentum tamen euidenter viget Thom istas asserentes distingui realiter; nam piaecisa, & seiuncta talibilitate , debet assignari capacitas ad praedicata, & attribi: ta connaturalia. Vnde ait CannCn. hoc argumentum adhuc in limam manere. Vide Meldul. Gl. mιm. I 83. VAE RES , an proprietates suscipiant magis, & minus REsPONDENT Vari j varia r S. Bonavent. ret pondet, quod sit considerantur secundum se , re praecise , de prout dicunt praecisam antitudinem, non recipiunt; ted si conliderantur ut in hoc, idest ratione dispositionis organicae , vel compositionis indiuidualis, recipiunt magis, & minus t sic S. Doch.
De Proprio secundo intenIionaliter sumpto.
3 s. omnia uniuersalia log - - ca fundentur in uniuertati.
metaphysico, & reali, explicata natura/proprij realis, quaeritur hic, in quo-nam consistit ratio ipsius uniuersalitatis logicae, scilicet an per ordinem ad tuum subiectum, an per ordinem ad inferiora desumi debeati Pro solutione quaestionis PRIMO aduertendum, quod altu Pest loqui de Proprio in ratione PrO- .pti j ; aliud in ratione praedicabilisnam in ratione Pror ij dii linguitur ab accidente communi per conuertibiliter:
praedicari de suo tu cho ; sic enit n.
respicit solam naturam, cui adaequatur,. de a qua emanat immediate : quam rationem non habet in ordine ad tua inferiora , quia cum eis non conuertituNin subiistendi conlequentia : in ratione vero praedicabilis respicit necessarib, intaiora. Hinc dicimus, quod per definitionem datam a Porphyrio, nCmpe Proprium est , quod accidit Maeni, soli, o semper , constituitur quartum piaedicabile . & coincidit cum ista : Proprιum est pradicabile de pluribus in quale ac-eidentale necessarιo , ct intransmutabiliter . PROBATUR ,&explicatur. Dicitur id, idest uniuersale, loco generis.
Dicitur , quod accidit, per quod explicatur modus, quo communicatur inserioribus , scilicet accidentaliter. Dicitur omni, soli, ut explicentur tubjicibilia Proprii. Dicitur semper V v: explicuim illa necessitas , de conn Diuili os by Corale
350쪽
Uo , ut distinguatur ab accidente communi.
ADvERTENDVM etiam, hanc definitionem polle competere Propri subalterno, ob idque & posse alia tria Plopria eri merata a Porphyrio ad dioecaput reduci; nam omnia dicunt habilitatem superadditam naturae . aduenienteiri ex principiis intrinsecis ipsus. polsulatque assici uniuersalitate intentionali : se nutribilitas conuenit omni corpori animato. so T. Oat I cI Es primo : Proprium,& uniuersale opponuntur ; uniuersale enim dicitur respectu multorum. Prinprium verb rei pectu unius tantum, contre nititue uni soli : ergo male collocatur inter uniuersalia. Et confirmatur , quia uniuersale praedi eatur immediate de inferioribus e at proprium,
verbi gratia' risibile , praedicatur de Petro , & Paulo, mediante homine:
cedens; nam proprium dicitur quidem tale per ordinem ad speciem , sed s- mul etiam importat communitatem ad inferiora talis speciei : ille ordo autem e habet ut materiale , iste ut formale. Ad confirmationem res' ndetur , proprium praedicari immediate immedi tione modi praedicandi, secundum quem praedicatur ; non enim aliquid mediat
inter ipsum , & inferiora subjicibilia; licet mediet immediatione causae , & subiecti, quod tamen non impedit. O aii e t E s secundo : Modus praedicandi est idem in proprio, & accidente t ergo non constituitur per proprium disti iactum praedicabile. Probatur antecedens, quia dantur etiam a cidentia inseparabilia , & tamen spectant ad accidens commune. Tum etiam, quia connexio proprietatis cum
subiecto est ex tis egentiam ipsius , se habetque per accidens ad praedicatio-Nem , Per quam amn explicatur talis connexio , cum e primatur tantum
modus si adicandi accidcnIalis in q-le , A non per modum lubstantivi inquid.
REsPONDETvR negando antecedens e ad probationem respondetur
negando , quod modus praedicandi a cidentium inseparabilium sit idcm cum proprio ; potest enim subiectum saltatem potentia logica esse abs tae tali accidente, non vero absque proprietate , quia est quid ellentiale subia hiecto , ut dictum est ; & hinc ratione necessariae , vel contingentis connexionis variantur etiam praedic
bilia. OBII cirs Terti δ : Proprium in ratione uniuersalis dicit aliquid commune multis, eo modo quo genus, vel species respiciunt sua inferiora ; nam risibilitas praedicatur e flentialiter de hac , vel illa : motus corporum prae dicatur essentialiter de hoc, vel illo motu ad quantitatem , qualitatem .
locum , Sc. ergo non differt a caeteris praedicabilibus generis , & sp
ciei. REsPONDETVR concedendo ante
cedens , si sumitur secundum rationcm realem, materialem, & in abstracto; negando secundiim rationcm. Im lem , & in concreto. Ratio enim distinctiua ipsius a caeteris consistit in modo, quo descendit ad inseriora, scilicet quatenus sumitur in concreto, dc ut est in subiectis, & ut praedicatur in quale necessari ima, &c. nam sic comsideratur ut accidens proprium subi
chi i se risibile de hoe , vel illo