장음표시 사용
331쪽
distinctionem in composito veram, & mistae , Ruu. Mori sanus, aliique ne- realem partium , sed iusticit eminentia gando , quod haec compositio non lae- subiccti simplicis, in qua poteth iunda- dat simplicitatem Dei , ex eo, quodo diuerta conceptibilitas inadaequata : est facta per intellectum,& hoc ratione ergo genus , dc differentia ab eadem landamenti, quod importat unam entia entitate si inplici poteli desumi. tatem resolubilcm in duos conceptus, 283. REsPONDETvR negando quorum alterum est determinabile, alte- antecedens, quod N patebit in sequeli- rum est determinatiuum ; quod repu-Li, & in tertia conclusione. gnat Deo ob tuam infinitatem , & ob SEcvNDA CONCLvsto : Ge- defectum vnii:ocationis, quae requirinus, de dist rentia faciunt veram comia tur in genere, & specie. politionem realem , non quidem ex re, CONTRA pri md : Tum quia de de re, ut probatum citan antecedenti ipsi admittunt cum D. Thoma distin- conclusione ; ted ex realitate potentiali, ctionem virtualem inter uilentiam Di-& actuali, quatenus iunt realitates for- uinam, & eius attributa , S personali- maliter ex natura rei distinctae. Eit tales, quae te habent ad modum deter-
S. Bonati. lib. 2. dist. 3. ρ.ira i. an. i. q. i. minatiui; & tamen talis conceptio non
per totam , fund. de lib. r. laedit simplicitatem Diuinam ex eo, dist. l9. pari. a. quast. a. ct e . lib. i. quod compositio stat ex parte intelle- dist. 8.part. a. q. l. ct 2. de lib. i. dist. 1 f. ctus nostri: ergo similiter in proposito. an. I. q. 2. . d 3. cfart. 2. I. aliisque CONTRA secundo : Si in creatis , locis citatis in quaestione de distinctio- datnr fundamentum reale, non in Diui- ne formali. Est de Scoti, de sequacium, nis r ergo illud ens , in quo standatur de plurium aliorum citatorum a Mel- genus, non ost idem a parte rei , indui, disp. s. Log. nu . i as. quo fundatur disti tantia. tyrobatur con- PROBAT V R pri md ex Seraph. sequentia , quia idem omnisad forna Doch. loe . cit. de lib. i. distinct. i9. liter non potest fundare similitudinem, ct 8. Haec compositio repugnat sim- & dissimilitudinem. Tum quia una for-plicitati Diuinae: ergo est realis. Ante- malitas vere negatur de altera, Vt anticedetis ab omnibus Philosophis , de malitas non est rationalitas : at quando Theologis admittitur. Probatur coim unum realiter est aliud, non sollim non
sequentia. Compositio facta per opus . potest unium negari de alio, sed verEintellectus cum fundamento in re non pollunt mutuo affirmari, scuti vere dilaedit Diuinam simplicitatem : ergo si citur in concreto , & ratione tertii, in haec ex genere , de differentia laedit quo identiscatur , Imno iplam, erit realis , dc non tantum facta ens, ore. & e contra falsb dicitur, Ho- per opus intellectus. Patet apud Tho- mo non es substantia ,ens, oec. mistas de D. .Bonauciat. antecedens, CONTRA Tertib, quia si repugnae quia admittunt distinctionem virtualem lixe compositio infinitati Dei: ergo da- in Dei absolutis, quae quia est facta ab tur limitatio realis in creatura : at non intellectu cnm sundamento in re , non potest dari, ut ait S. D. Dc. cit. ni si per laedit eius simplicitatem , chira tota disserentiam superadditam a parte rei: compositio si apud intellectum t ergo & si non datur a parte rei, sed tantum haec erit realis. per opus intellectus, nec poterit laedere REI PONDANT communiter Th. infinitatem Dei.
332쪽
Pston AT v R. secundb : Gradus superior, & inserior ellentialiter suboria ditiantur adinvicem in ratione determinabilis, & determinatiui ; de inter illos datur prioritas, & posterioritas secum dum ordinem,& subsistendi consequet tiain; non enim potest intellectus pro
libito inuertere talem ordinem : ergo datur etiam inter ipsos vera distini hio: ergo Be compositio. REsPONDENT non posse inuerti talem ordinem ob fundamentum existens in objecto. CONTRA: Ergo si non potest in- uerti talis ordo , scilicet generis indifferentiam , & e conuerso, ob fundamentum in re : ergo datur duplex fundamentum in re, in genere,& differentia, idque est,quod & nos asserimus. P Ron AT v.R Tertib : Compositio realis differt a composi ione rationis,
quia illa habet partes actu distinctas,
quae inter se non sunt idem sermaliter, sed tantum ratione tertii. habentque se una per modum potentiae, alia per modum actus i sed istae duae conditiones insunt in genere, dc disterentia: ergo est realis. PROBAT vR minor, quia cum non possit diei, Rationalitas est ama litas ;sed bene, Rationale est animal in concre-ra ; sequitur, quod eorum identificatio est imperfecta, & tantum ratione te , in quo uniuntur : ergo inter se formaliter non sunt idem. Tum quia verὶ species resultat ex hoc, quod una est potentia, alia est actus, ex Arist. 7.
PROBATUR quarib, quia vere di-nersis conceptibus adaequatis, & definitionibus explicantur istae duae realitates : erpo eis respondent distinctaeentitates a parte rei. Videantur aliae
rationes allatae in quaestione de distin-istione formali.
18 . o a I I e et a s quiniδ r Si 2 genus est vere a Prte rei potentiale ad
differentias : ergo habet indisserentiani antecedentem , sicut materia prima: ergo poterit transmutari de una in aliam disserentiam specificam, sicut materia de una in aliam formam: sed hoc est impossibile, ut etiam cum communi aduertit S. Bonau. lib. a. dist. 43.
Art. I. civist. a. infund. ergo non adest
illa potentialitas distinctari parte rei. REs potio Ex v R distinguendo primum consequens: Habet potentialitatem, & indifferentiam objectivam, concedo ; habet subiectivam, ut materia , nego : sic negatur secunda comsequentia ; ratione enim identitatis realis, quam continet illa indifferentia objectiva inter genus, & differentiam, non datur illa transmutabilitas, ut dictum est in quaestione secunda de uniuersalibus in communi. O a Ir c iE s secundδ : Genus est idem realiter cum disserentia: ergo non possunt facere compositionem veram. Probatur consequentia, quia idem non
potest eme in potentia ad seipsum, vel a seipso perfici. Hoc argumentum est Ocham: nec valet respondere, quod suffieiat distinctio sormalis; nam etiam in Diuinis secundum Scotum Diuina vitributa distinguuntur formaliter, &secundum S. Bonau. relationes Diuinae distinguuntur formaliter ab essentia Diuina ; & tamen non faciunt compOsitionem veram : ergo distinctio formalis non sufficit. RESPONDENT Scottis negando consequentiam, de ad probationem respondent negando paritatem de attribuistis Diuinis, qnae identificantur inter se ratione propriae infinitatis: at genus, de differentia identificantur ratione tertij tantum, a quo mendicatam habent identificationem, non sec uadum seo
333쪽
se , S: ob id si abstrahantur a tertio .
tunc non sunt idem formaliter, sed retinent suam propriam rationem forma liter potentialitatis , & actualitatis rquam doctrinam innuit S. Doct. dist. s. art. l. a. ad i. qui tamen magis adaequale respondet concedendo , quod si admitteretur distinctio ve- . ra inter essentiam, & Diuina attributa, daretur vera compositio,quae tamen non sequitur ex relationu distinctione , com
sit tantiim penes origines , di per res- Iectum ad aliud et & tam genus, &ifferentia sint entitates absolutae distimctae, quarum una est potentia . alia actus, hinc negatur, ser distincti nem sermalem non sequatur compo-stio Metaphysica. Sic S. Bonat .lιν. I. dist. 33. dub. I. & lib. I. distinct. 19.
Itis et As ex Seraph. Doct. lib. r.
.ando duo simplieia eiusdem geneliisso ML sint, ita quod unum est in altero, non distinguuntur ab inuicem,
sicut punctus in punisho : sed genus, dc differentia se habent huiusmodi r
REsPONDET egregie S. Din. ibid. ad x. ct s. concedendo maiorem,
quando illa simplicia distinguuntur penes id, in quo sunt, ut euenit in punctis , qui distinguuntur penes diuersitatem quantitatis, quae cis non
adsit, hinc nec distinguuntur. Falsa est autem major, quando illa simplicia seipsis distinguuntur, licui genus, 3c dis.
ferentia r sie necessarib unum est veluti materiale alteri: sic negatur minor,& consequenti αIusTAs ex Oeham , si sunt ante-ordenter distincta ante identificationem in tertior ergo possunt separari antecedenter. Probatur consequentia, quia per unionem in tertio non amittunt suam distinctionem , nec pollunt acquirere identitatem , quae imporici inseparabilitatem , cum sit quid consequens ad ipsorum este, ut patet etiam de unione materiae, & formae in tertia
entitate. 183. RESPONDETVRex S. Din. lib. D. .i8. artic. . ei p. 3.ad I. or 1.
quod aliud est sumere genus, & disterentiam secundum elle existetitiale, secundum quod producuntur in esse ; dc aliud secundum esse objectivum , quod habent : & quia separatio importat
existentialitatem physicam, hinc negatur sequela utraque , dc paritas de ma teria , & forma, quae antecedenter habent esse 'existentiale, & ob id nee identificantur in tertio, nec amittunt separabilitatem : at genus, dc differcntia clim praecise habeant solum esse ob jectivum, secundum quod sunt tantum non idem, hinc in tertio cum aecipiant esse existentiale, etiam acquirunt identificationem,& inseparabilitatcm.Vnde unitas materiae , & formae est tantum unionis , generis vero,& diffirentiae unitas est identitatis in tertio : Ratio vetb differentiae inter utramque est, quam innuit S. D t. lib. s. dist. t.
art. I. ν D. r. ad 1. ct s. nempe quia viaio physica materiae, de formae fundatur in partibus componentibus, quatentis materia recipiendo formam, Ac forma actuando materiam facιunt unionem ; hinc non tollitur earum distinctio realis : Vnio verδ metaphysica fundatur in toto existentiali ob id que in ipso arguit unum induusum, de indistinctum : quae identitas redundat etiam in partibus, quatenus quae sunt eadem uni tertio, sunt & idem in ter se. Oar I cI Es Tertio r Animalitas
Erari: ipue sumpta in homine differt ab
334쪽
animalitate, quae est in equo : ergo non praescindit a differentia, sed eam includit. REsPONDETVR, quod genus praescindit a quacumque differentia, ob id ab exilientia, a loco,a tempore, ab indiuidualitate, a speciebus , &c. Hi ne si lumitur praecise , negatur distingui ; si lumitur ut contracta, di stinguitur quidem, sed ratione diffe
C o N T R A instat Auersa: Genus differt differentia: ergo in se includit
differentiam , per quam differt. REsPONDETUR, quod genus prinprie non distinguitur per differentiama differentia, cum non conueniant formaliter in aliquo quidditatiue , nisi quatenus sunt ens nominaliter ; ob id
sitiat se totis dissimilia , oc non per aliquid sui ; ob id diuersa dicuntur proprie t sic & Arist. . Asel. rixi. IO. OB II C I Es quarto : Haec propositio eli vera formiliter, Rationale est semsibila d ergo uvat idem formaliter: ergo non distingiuimur sormaliter. RESPONDETUR, quod duplex est identitas forinalis; alia, In qua plura conueniunt in eodem conceptu
formali, ut Deus , deitas , alia, in qua aliud includitur in conceptu sormali alterius: sic superius formaliter includitur in inscriori, animal in homine: se est verum antecedens in secundo
sensu ; falsum in primo : & hinc sit
sum consequens, & mala consequentia. Ratio est, quia ratio constituti hominis non est animalitas ; unde solum potest praedicari in concrcto , non in abstracto : ob idque verificatur in sensu materiali, quatenus scilicet identificantur in tertio , & ly rationale ,
stat pro specie, non verδ in sensu formali.
cui genus immediate desumatur a tot composito , tamen mediate desumitur 1 materia , & differentia a forma , tamquam a radice . Est S. Bonaucnt. tib. a. dist. 3. pari. I./rt. I. quaest. I. fund. q. qui ob id infert compositionem Ex materia, & forma in omnibus substantiis creatis, etiam in Angelis, & anima rationali. PROBATUR autem contra Tho-mistas, de Scotistas admittentes hanc. conclusionem tantum in corporibus , negantes in spiritibus, Angelis, & anima rationali: primo ex Arist. qui lib. 8.Met. text. 9. docet genus sumi a materia , differentiam a forma : ergo pe
Philosophum non datur genus sine
materia. REsPONDENT communiter aduersaris, Arist. loqui de stibstantiis tantum corporeis, non verδ de spiritualibus , cum aperte negauerit materiam in intelligentiis separatis, sed voluit esse putos actus; de in his genus de- sumi debet a tota cinitate simplici secundum conci ptibilitatem potentialem
aiunt Thomastae , ) vel a realitate potentiae , quae inest in ipsis c aiunt Scotistae. CONTRA primo, quia Arist. imtelligentias exciti sit a praedicamento substantiae , eo quia eas putauit vel esse Deos, vel aliquid aliud supra entia
physica, vel actus puros : sed quidquid
collocauit in praedicamento suostantiae, putauit compositum esse ex materia, de serma. At secundum Catholicos Angeli reponuntur in Praedicamento ;sunt enim entia completa , s nata , PO-tentialia, causata: ergo compositi ex materia, & forma. Probatur Minor,& consequentia ex Aristot. quia ut d
cet I 2. Met. num. I9. ad 29. omnium
praedicamentorum sunt eadem principia , scilicet in substantia sunt materia,
335쪽
sorma, & priuatio ; & in omni genere est unum principium maximum , &Vnuin minimum primum , quod est mensura illius generis ; solusque Deus
non potest menturari, ex S. Bonavent. lib. i. disp. 3. pari. a. quast. vltim. sed mensurans creata maximum est forma, minimum est materia, scilicet actus, de potentia, seu Ieceptibilitas i ergo demente Aristot. quicquid reponitur in praedicamento substantiae , est compositum ex materia & forma. REsPONDET Meldul. in Met. d4'. I o. 27- .8O. in sim, negando, quod materia sit primum mensui aias omnem receptibilitatem , sen subjicibilitatem primam ; datur enim aliud in substantia, quae habet hanc rationem receptibilitatis , & subjicibilitatis , scilicet per se subsistentia; haec enim in Angelis est
ratio , quare sunt incorruptibiles , dei receptiui.
CONTRA, quia deberet assignari duplex primum jubiectum in 1 tib stantia , alterum pro corporibus, alterum
pro spiritibus: sed hoe est impossibile. Probatur minor : Genus generalissi-inum substantiae est quid per se unum ,
uni vocum , & commune ad corpus , dc ad spiritum, de non unum aequivocum rergo genus , de differentia in utrisque desumuntur a materia, & forma. Antecedens est axioma , & primum principium in Philolophia Peripatetica, ali quin erit substantia qui Laequivocum, dc continens duo contradictoria , scilicet immaterialitatem per ordinem ad spiritum , & materialitatem per ordinem ad corpus ; sicque erit duplex species , de non genus generalissimum; idque est maximum absurdum. Consequentia probatur. In corporibus realitas generis, seu potentialitatis desumitur in lubstantia pro generalissimo, materia, quae per differentiam corporeitatis ad corpus contrahitur: ergo dein spiritibus erit eadem materia contracta per suam differentiam ad speciem spiritu S. CONFIRMATUR, quia sequeretur, quod eadem quidditas eisci fundata in re in corporibus, & fundata in opere rationis in spiritibus, sicque nec esset unum per se: at corpus, & spiritus verEconueniunt quidditatiue in substantia genere generalissimo : ergo utriusque potcntialitas desumitur, α mensuratur
REsPONDET D.Thom. quod cum disterentia constituat speciem , unumquodque constituitur in specie, secundum quod determi matur ad aliquem specialem gradum in entibus, quia species sunt sicut numeri: in rebus autem materialibus aliud est, quod determinat ad specialem gaadum , estque forma; de aliud , quod determinatur , estque materia. Vnde ab alio desumitur genus , & ab alio differentia : sed in rebus immaterialibus non.est aliud determi nans , & aliud determinabile, sed una quaeque secundum seipsam tenet de terminatum gradum in entibus; sicque genus, & disterentia non accipitur secundum aliud, & aliud, sed secundum unum, & idem : differentia tamen secundum nostram considerationem, quatenus scilicet consideratur indeterminate, & determinate.
187. CONTRA primδ, qui arcia ponsio allata, sicut dc aliae supra traditae videntur petere principium : resipondent enim per id, quod est in quaestione.
CONTRA secundb : Qiiod distinguitur a parte rei, & quod distinguitur
praecise a parte intellectus, non habent rationem per se unam : per se autem genus substantiae in materialibus redi stinguitur a disserentia determinante, in
336쪽
immaterialibus distinguitur ratione' tantum: ergo ratio subitantiae non est per se una. Tum quia si potentialitas in Angelo non sumitur a materia : ergo
cum materia, quae est in corpore, sit prior, quam forma eorporalis constitit ens corpus, sequitur, quod ante primam diuisionem substantiae detur alia prior substantia, quae diuidatur per materiale , de immaterialer se duae primae disterentiae substantiae non erunt corporeum,& incorporeum , v. g. si enim ab Angelo , & corpore velis abstrahere subitantiam, seu genus generalissimum, necesse est, ut dicas corpoream substantiam, & incorpoream substantiam esse, atquc relictis corporeo, de
incorporeo retinera unam rem commu
nem inclusam in Angelo , & corpore. Cum autem gentis sit realitas potentialis , di fierentia sit actualis, planum est in corpore materiam esse substantiam potentialem , formam corporeita tis esse substantiam actualem : ac proinde in corpore abstrahitur realitas substantiae potentialis, quae est genus; &xealitas corporei, quae est differentia actualis 1 Hrma: ergo si in Angelo est materia , & sorma, clarum est , quod substantia potentialis est a materia, dc actualis est a forma; sicque substantia erit genus commune corpori, & Angelo. Qiaod si negas materiam in Anselis , iam substantia non erit unum in Angelo , dc corpore ; sicque genus substantiae non erit per se unum, & sinpremum , sicque corpus per duas differentias constituetur, scilicet per materialitatem, dia corporei tatemide spiritus per immaterialitatem,& incorporeitatem : quae omnia sunt absurda in doctrina Peripatetica Secundδ sequitur , quod una species pri md polita sub genere distinguatur iabstantiali mr ab alia specie di atata pex duas disserentias, quarum alia sublata, adhue
disseiret sebstantialiter,uerbi gratia corpus differret per corporeitatem, & materialitatem, de sublata eo porcitate, adhue differret ab Angelo. Sed haec omnia sunt maxima absurda,& frustra multiplicantur istae disterentiae, & diuisones : ergo sequitur, quod si substantia
est genus generalissimnm , de per se
Vnum , dc concretum, quod necessari, includat aliquid commilite potentiale ad utramque speciem : sed corpns desiimit suam potentialitatem a materia, Se differentiam a tarma : ergo de spiritus. P Roa TvR secundi, prinei paliter ex Arist. a. P . text. Ios. ct 8 i. occlarius explicatur allata ratio a Seraph. Doct. lib. . dist. JO. para. 2. I. ad vis. oc lib. 1. dist. I 8. art. I. quast. 3.3n corp. ex Arist. qui explicat progressum intellectus in abi rahendo ; ait enim, quod cognitis Callia , de Sorte, quatenus sunt homines, abstrahit primum uniuersale, icilicet humanitatem,.& eadem ratione abstrahitur gemis aspeciebus; sicque habetur unum comis mune speciebus immediatis ; de hoe pacto proceditur usque ad generalissimum, in quod terminatur resolutio spectiins ad cathegoriam determinatam, .& quod commune vere debet esse in
rebus, a quibus fit abstractio, alias nulla estat abstractio, ut si a lapide, de
leone abstraheretur animat: at genus est realitas potentialis I differetitia realitas actitatis, de in corpore substantiai potentialis est materia, adrealis est forma corporeitatis , ac proinde in corpore abstrahitur realitas substantiae potentialis, qirae est genus,a materia, & realitas differentiae a forma quod & aD seritur ab Angelico Doch. 8art. I. o. an. 2. ad i . ergo si in Angelo non erit nuteria conciete , neque
337쪽
que rest materialitas abstracte, nec erit lassicit compositio ex natura, & suppo- una ratio substaruiae per se una in spi- sto, ex est ei.tia & ess e , ex genere &xitu , & corpore, sicut si abstrali ere- disserentia ; nec eli neeeit uia compo
tur animal a leone, & lapide : ergo ge- sitio ex materia & forma , ad laoc vinus substantiae erit nomen aequi uociam, aliquid reponatur in praedicamento scilicet dicens unum in re , & aliud lubitantiae : ergo falsa nostia conclusio in mente. Qiae doctrina docetur ab generaliter silmpta. Antecedens patet, Aristot. S. I t. rext. 33. ct text. I . quia per talem compositionem rc mo CONFIRMATum Imposabile est, uetur res ab actu puro, & id etiam do- ut principiatum in genere est chus for- cet S. Docti lib. i. di liuet. 8. pari. 1. malis habeat majorem unitatem, qium M'. I. q/MM 1. ergo supcrilia cst dicta principium : sed per aduersarios ge- compositio. Hoc argii mentu cit Suareenus substantiae accipitur in corpori--i s. t. sedi. I . qui nimia licen-bus a materia, quae eth formaliter in tia aulus eii dicere nostram allei tionem potentia ; in spiritibus ab immate- esse contra principia i idei, licci nil l-riali, & actuali secundum se determi- tum articulum Fidei asterat petens pi innato , dc non a potentiali formaliter : cipium, nec aduertcns suille alteriam, ergo materialitas, dc immaterialitas in defensam iub auspiciis D. August. nullo conueniunt, nullamque unita- Boetii, D. Bonavent. Alcralis, Scotem quid ditatiuam habent:ergo impon ti, aliorumque plurium D D. de Tita sibile est, vi ab eis accipiatur una per se logia, e Philosophia optime meruratio formaliter potentialis, quae sit torum. generalissimum substantiae ; alias ma- REsPONDET u R igitur ex eodem jor unitas esset in principiatis, quam in Seraph. negando antecedens o S ad principiis : ergo totius praedicamenti probationem respondetur ex Seraph. substantiae non erit principium per te Doch. ibidem, quod alia est compositio Vnum : ergo nec unum genus : ergo cx his, alia cum his. Ex prima otitur Nec conuenientiam habebunt in eo compositio cx genere , & disteremia, corpus, & spiritus. Tum quia seque- quatenus ortum habciat iliae duae rcali-retiis Angelos non poni in praedica- tates ex materia , & forma, quae sunt mento reali metaphysico, sed tantun, principia intrinseca compoliti Physici essecundum rationem, de eodem modo ex secunda Oriuntur compositiones ad ac Deus : at vere definiuntur: Drgo ve- ductae in argumento Suare Z.ritas utriusque realitatis in ipsis repe- Og i i c i Es iecutulo : Deus est sub-ritur I acitus enim, de potentia sunt stantia, de purus a stus, ut lubilantia principia omnium praedicamentorum, est: ergo non implicat dari lubitan-M definitionis, ex Alistol. II. tiam , quae sit pura forma.
ῖ88. Ex quibus patet, quam ra- nam omnis creata substantia est iutionabilis ,i& philosophica sit com- praedicamento, re ob id composito. Postio ex materia , dc forma in An- Dic Es ex Seraph. DOct.lib. 2.dist. 6.selis, & anima rationali, tam com genus est Fbrma, licet per com-. Banter afferta a Seraph. Doct. . . parationem ad differentias su potentia et: OBII cIEs prim5-t Da substantia ergo potest dari forma, qtiae sit si--
338쪽
mul in potentia, dum se. REsPONDETUR genus esse formam , scilicet quidditatem iubstantialem , quae cum tuo actu dicit potetitialitatem ad differentias . ex hoc quod constat ex materia, dc differentiae ab ea emanent ex hoc, quod est composita ex forma. Vnde prout dicit informitatem, in eontrahi bilis, de . Di c ε s: Si Angeli constant ex materia , dc forma : ergo sunt corruptibiles. Haec obiectio petit altiorem doctrinam . nec facit ad praetens institutum, sed soluetvir tum in Physica , tum in tractatu de anima . & in Theologia.
PRO nunc respondetur negando consequentiam ; corruptibilitas enim non Oritur praecise ex materia , nisi remotissime, sed quatenus substat sormae corruptibili, & habenti qualitates con
Osi ac x Es Terti δ : Accidentia ponuntur in praeticamentis, oc constant ex genere, & differentia; Id tamen non constant ex materia, & forma , alias
essent substantia i ergo falsa illatio Seraph. Doct. H, e obiectio mouet dissicultatem maximam in hae lixateria , ob idque &petit altiorem considerationem, quae in sequenti quaestione laterili tradetur. Ac.
An Aecidentia habeant eompositis-nem ex genere, disserentia.
de in actu secun- sit, componi ex genere, de differentia. Ee est potissima dissentias L 1 in hae materia, quam praemnibita liabemus ι nam cum certum nec constare ex materia, di forma , non apearet, quo fundamento Seraph. Doct. interat compositionem ex materia , dc forma ex eo , quod constant ex genere. de disserentia. Et augetur dissicultas idi doctrina Seraphica . cum dentur accidentia aliqua , quae non recognoscunt
pro suo principio subicctum , in quo
inhaerent . ut fiant gratia Diuina, species intentionales , lux corporea , quae habent eme ab alio principio. Vnde nec videtur posse recognosci pro principio generis, & differentiae ipsorum sutilectum substantiale. prout est cominpositum ex materia, Sc foi ma, lec. Attamen Seraph. Doch. cum sibi obiiciat has dissicultates lib. I. Eist. 3. pari. I. artis. I. I. fund. 4. addit hanc instantiam nullam esse, &α α ut id
P R i M δ Notandum ex S. Doctilis. i. disinst. 8. paret. a. quast. 2.quod duplex est compositio, alia dicitur ex his , alia dicitur cum his. Prima est entium, quae sunt composita ex suis principiis , siue physicis . siue mei phy scis : Secunda est entium simplicium creatorum . O cum sint simpliaeta, nec ob id de te composita ex liis. sint tamen componi bilia cum aliis. Sic materia non est composta , sed comeoni bilis cum forma : sc genus per se, se Arma, sie disserentiae, sic Se accidentia, quae sunt formae simplices ;vnde componi bile in plus se habet,
quam compositum. Differunt autem ad inuicem compostum , de componi-bile, quδd compositum , siue phys-
cum, siue metaphysicum, est posterius ipsis partibus componentibus ; COmp ni bile verb est prius ipsa compositione. Compositum item propriE importat duas partes , quarum una se habet admodum potentiae, altera per modum actus;
339쪽
De Disserentia. Vuaest. Lateralis. 3o 7
actus,componi bile verb competit tamenti actuali, qIram potentiali , quia virumque dicit ordinem ad aliud, quod ei potest addi ad hoc, ut fiat compositio,.& vniatur cum squa comparte. Sic S. Bonavent. lib. I. dist. 17. 8art. 2.-art. l. 2. ad vis. ct ad a. 2 lib. i. dist. 8. Para. 2. art. I. quaest. I. in corp.
29o. SE v Nod Notandum, quod cum ens metaphy licum habeat eide per emanationem ab ente physico, necessa--rio debet praesupponi in esse ipsumens physicum; ob idque ubi non est ensphysicu in , nec potest esse emanatio metaphysica : ubi enim non est causa, nec ibi potest esse cilectus ab ipsa intrinsece dependens. Cum autem duplex sit componi bile, scilicet physiis
cum, & metaphysicum ; hinc neces lario sequitur, quod nunquam compO .nibile metaphysicum vnietus cum ibacomparte , nec faciet istum , nisi p
supposita compositione componi bilis physici, ex quo emanare debet. Et cum acciduntia sint formae simplices, non habentes partem dc partem ex his, ob idque nec facientes de se unum per se, sed tantum importantes componi bilitatem cum ali O ; hinc insertur, quod in ipsis non possit resilitate compositio metaphysica ex genere, de dict-rentia, nisi praesupposita compositione physica ipsorum ad suum subiectum, ad quod duplicem habitudinem dicunt, sei licet sustentati ad sustentans , & timsormantis ad infornutum. Qitare dicendum est accidentia de se, & praeciso considerata, quatenus sunt entitates simplices , non poste constituere proprias jecies, nec componi ex genere, de dinserentia , nisi ex consequenti, scilicet nisi praesupposita unione cum subiector. ex qua unione physica cum subiecto resultant realitates generis, & disserentiae in ipso accidente. Et csim subie-9um debeat habere capacitatem intrinis
secam ad hoc, ut pollit recipere tale accidens, eique viairi ; hinc consequii ter debet in ipso subiecto iaccessa rid praedus poni con positio ex materia, ct forma. Idque voluit innuere Seraph.
Doct. tib. a. di l. s. pari. I. art. I. q. P.
Fart. I. art. a. in corp. ubi docvt, quod
accidetis potest sumi dupliciter. Primo Vt accidetis in communi : lecundb ut hoc accidens, verbi gratia color, albedo, Primo modo dicit ordinem ad substat tiam, & subiectum intrinsece : Secundo modo dicit, ordinem ad proprias disterentias, de species. Primo modo expliacatur in concrcto : Sccundo modo in i
to, tunc totum cile virum v ci genus.
vel speciem recipit a subiccto. Ex quibus i equitur subdit S. Bonavent. tib. I. pari. a. b. 3. S lib. i. dis. I 6. b. s. quod inhaereiatia accidentis ad
subiectum prae lupponat compositio-nem in subiecto ; hinc in summe simplici non potest este accidens.
19 i. TER Tab Notandum , totam
hanc doctrinam fundatam esse in s hilosophia Aristot. oc traditam saepe a S. .
Doct. lib. 1. dist. 3 4. Art. 2. q. s. ad& lib. i. dist. 8. pari. i. dub. 8. dc Lb. 2. . dist. I 3. art. a. quaest.2. nempe quia accidentis elle est inelse, od idque & in i suo esse includit dependentiam intrinsecam ad subiectum, a quo exit,lum acti-ue ratione formae s tum passive ratione materiar, & subiecti. Unde cum exeant in esse cum tali intrinseca dependentia, . per consequens & recipiunt variati
nem, de multiplicitatem , de compositionem generis, & differentiae ab ipsa isubstantia tanquam principio extrins co , quatenus habet formam activam , .& potentialitatem receptiuam, ob id quod Matenus est ex materia, & sorma. a Di cras
340쪽
Dicas et Mastria, & efficiens non coincidunt, ex Arist. a. P0ssext. To. ergo ab eodem subjecto non pollunt prouenire actiue , de subjective accidentia. REsPONDETVR concedendo an
tecedens de materia ex qua, negando de materia in qua, qualis est lubjectum, quod ratione formae est activum, ratione materiae est receptiuum. Vnde veritas huius doctrinae patet ex exemplo sequenti in qualitate , quae est di iapositio, seu modus modificans substantiam ι prout verb eth a corpore naturali, fit passibilis qualitas prout est a
corpore Elementari, est tangibilis; prout est a corpore leui, est calor. Qirare eoticludendum est, quod omnis compositio metaphysica in accidentibus Praesupponere debet compositionem physicam ipsorum accidentium cum
Iubjecto ; dc in hoc praesupponi debet compolitio ex materia, de serma. ibus positis sit,
positio . siue physica , siue metaphysica in accidentibus dependet intrinlccea subiecto composito ex materia, dc forma. Est S. Bonavent. lib. a. H-sintil. 3. pari. I. βrticul. I. quaest. I. fund. ΑοPRos A TvR primo : Accidentia sunt formae simplices: ergo de se nullam compositionem habent ex his ut
partibus ; ted habent componi bilitatem cum subjecto , a quo intrinsece dependent , & ad quod dicunt ordinem
essentialem, tum lustentati ad sustentans, tum informantis ad informatum: ergo cum tali dependentia recipiunt compositionem : sed composito meta-
physica necellar id piaesupponit physicam : ergo eorum compositio ex genere. dc differentia praesupponit ipsa viaita cum subjecto, ad quod dicunt essentialem ordinationem : sed nullum subiectum est capax recipiendi accidens , nisi sit compositum ex materia,& forma, ut supra probatum est : ergo
a materia, & forma, tanquam a pro pria radice debent recognoscere Hiam compositionem. Confirmatur , quia a sub ecto recipiunt omne esse, tum actiaue , tum passiue , scilicet in genere causae efficientis, & materiali S : ergo& omnem compositionem , tum Physicam, tum metaphysicam. 293. OBIICIEs primo: Vere datis tur gradus metaphysici in accidentibus , praecisa quacunque substantia,& praeciso quocumque ordine ad suta
stantiam : ergo ab hac non' recipiunt compositionem metaphysicam. REsPONDETUR. ex S. D Oct. danis
tur gradus metaphysici modo dicto in
antecedente in abstracto, concedo ; in. concreto, negon sic negatur consequenditia; nam compositio metaphysica facit unum per se, & in accidentibus unum per se est in concieto, scilicet concernendo subjectum , in abstracto enim nullam compositionem inuoluunt, sed tantum habent rationem pariis. Oataci Es secundo: Uere dantur species: sed istae sunt compactae ex ghnere. & differentia , praecisa quacunque substantia, ut verbi gratia qualitas , color, albedo. &c. ergo. REsPONDETvR , quod si sumuntur in absti acto, dicuntur species Lanin
ilim nomine, non re i in concreto Ue
to dicunt ordinem ad subjectum , aqno habent omnem compositionem,
O ait c IE s Terti ὁ : Possunt a Deo produci accidentia separata a lubitat ..tia : ergo nulla responso. REsPONDET S. Bonavent. lsb. I. dist. D . ad vis. quod senaper habent ordinem intainsecum ad iubstanti ama