장음표시 사용
381쪽
analognm sermaliter sumitur. ita meis
diat inter virili ocu in , & aequi uocun , ut nunquam cum alterutro coincidat:
se Scotus M. f. ad 3. E , apii a Meldul. dispuφat. a. mUN. 78. Sie & Seraph. Doct. lib. t. distini. I .art. i. quast. 2. is corp. dc lib. . dist. χ .part. I. artιc. a. quast. q. ad a. de tib. s. dis. 34. p-2. dub. 4. & lib. 2. dist. 11.dub. 3. Part. i. In quibus locis admittit analogiam secundum unam rationem, stilicet formalem ; & negat secundum aliam, scilicet materialem. P R o B A T v R : Analogia essentialiter dicit conuenientiam , & smid
disconuelaientiam in nomine , & r tione : ergo eius unitas est m. ior , quam unitas aequi uocationis, quae est nominis tantum , & minor VnuIocatione propria , quae dicit omnimodam conuenientiam rei absolutam. Probatur consequentia , quia unitas analogiae est per attria
butionem , S: habitudinem ad aliud :
ergo est minor. Unde analogum ut analogum nunquam coincidit cum alterutro extremo, de id probant tant 1 argumenta allata a Ferchio, , 347. SECUNDA CONCLVs Io:
Analogum , si sumitur materialiter , necessario vel est aequivocum, vel uni vocum. Est S. Bonaventurae lib. I. dimnst. 7. quae T. vltim. & aliis locis infra citandis, ubi aperte admittitvninocationem cum analogia in praedicatis , quae participant candem formam , & aequi uocationem cum analogia extrinseca : sed duobus modis potest esse participatio eiusdem formae, scilicet vel realis communis , ut est innumeris, in genere, in libero arbitrio aespectu Dei, & creaturae, in timore, ex traditis ex Seraph. Doch. supra in quaest. h. ct vel eiusdem conceptus
communis Messi. ut dictum est de
ente, de analogia attributionis intrinsecae secundo modo sumpta, in funa. Sed his duobus modis praedi
& si est analogia attributionis Extrini E- cae , timc Est aequivocum. Piobatur utrumque ; nam si analogia est attrinbutionis extri illecae ; tunc cst unitas tantum nominis ; in re cnim est metaphorica tantum : ergo aequi uoca. Sicit intrinseca, tunc ita omnibus iaciae
analogatis, vel cst quid commune ipsis
secundit in eandem rationem , licui cum inaequalitate , & attributione ad unum principale : at talis inaequalitas nota tollit in analogatis univocationem , Ut patet in gem re , quod est uni vocum dc tamen liraequalitur principatur a speciebus, ab una participaliter, a caeteris min is principaliter per ordinem ad primam , quae est metIum , metasura aliaIum. Oaraci Es primo : Analogis praeter viritatem nominis competit solum habitudo, non per modum vilitatis, sed attributionis , vel proportionis : scd
unitas univocationis est iraturae et Iam
absoluta: ergo non possunt coincido C. Et confirmatur , quia analogia de sui ratione plura immcdiate significat s eundum rati Cnes diuelsas , non absoli te sumptas, sed ut proportionabiliter se habentes : ergo. Tum etiam , quia uni vocum ut sic dicit conuenientiam plurium sub eadem ratione , praesciu-dendo a diuersitate : aequivocum dicit disconuenientiam plurium praescindendo a conuenientia: ergo alaalogum, mutrumque dicat, non potest coincidete cum alterutro. REsPONDETUR haec argumenta probare tantum, analogiam formaliter sumptam non coincideIe cum alterutro: at negatur , si materialiter sumatur.
382쪽
De Ante dicamentis. Quaesi. V. 3 e r
uersitate praescindat non tamen prae- vel in quale, & denominatiuE . sicoties purun , Praecli inenta accidentalia o , ipsi enim potest competere & conue & di onueni eutia secundum
diuertas rationes , cum diuersitas nonrita sit ex ratione communi, in qua analogata conueniunt, sed ex diuersa ratione contrahentium.
dicantur de iubstantia, tanquam de ibi lecto ultimato, & hoc vel aequi uocE, vel analogice:. ergo suffcienter tradi tus est modus praedicandi. 'SEcvNDA CONCLV sto : Se cniadum Antepraedicamentum est si R6ciens ratio dignoscendi substantiam citiuslibet praedicamenti ; & probatur, quia omnia praedicata sunt vel complexa, Iet incomplexa. Illi vel sunt distantia, ut sunt propositiones ; vel in- .distantia , ut sunt ca, inter quae nul-
uatercedit medium, ut homo albus
primum dignoscendum valet definitio, inhaesionis, nulla sunt, ut homo leoud lecundum diuisio.ad tertium regu- & omnes substantiae communes', I- λ' honio, animat: vel nec sunt in subie dus praedicandi vel una uoce , vel aequi- isto, nec dicuntur de subiecto, ut ne
uoce, vel analogice, vel denominatitie, Π
tradita suerunt, quae ad haec tria spectant. Ad secundum dignoscendum Arist. disserit de incomplexis , & complexis, do substantia, accidente, gene- . speciebus, & indiuiduis , & hoc in secundo Antepraedicamento. Ad tertium tradit dispositionem praedicatoriam , 6c eorum, quae ponuntur in praedicamento eodem , vel in diuersis, scilicet in recta linea genera, species , ει indiuidua, & a latere differentiae. Hinc PRIMA CONCLVs Io : Primum Aia tepraedicameiatum sussicienter demonstrat modum praedicatadi cu- iussi bet praedicamenti , tum respectu Inferiorum, tum respectu aliorum nO-uem praedicamentorum de substantia, ad quam ordinantur : & patet, quia
modus praeli candi est vel in quid de 1uis inferioribus, sicque sunt univoca ;
lubstantiae particulares, ut Petrus e vel sunt in subiecto, & di; subiecto dicuntur , ut sunt accidentia generica , de specifica , ut albedo , color: vel sunt in iubiecto , non tamen dicuntur de subiecto in seriori, ut sunt accidentia indiuidua, ut hoc album ; quae licci praedicentur de subiecto hibitantiali, non tamen habent inferiora sub se, sed per haec dignoscuntur accidentia, de substaintiae reponi biles in praedica
TERTIA CONCLVsio : Tertium Antepraedicanaentimi tussicienter notificat ordinem cuti stib t praedicamenii,& declaratur sic ordo praedicamenti
iussi bet. Primh consistit in dispositiosae eraedicatorum essentialium secund limsubiectionem, .la praedicationem. S cundo, quod res unius praedicamenti ita assiciant tale praedicamentum , ut nullo pacto enuntiaci valeat per se prinio, vialecundia
383쪽
seciuido modo, idest Uniuoce de rebus alterius praedicamenti : lcd haec prae stantur per duas regulas , primum per primam, secundum per secundum i ergo. Probatur minor: Prima regula est, quando alterum de altero praedicatur , ut de subiecto, quaecunque de eo, quod praedicatur, dicuntur, omnia etiam deii biecto dicuntur ι verbi gratia, homo dicitur de Petro, ut sit perius de suo ii serioli quid ditatiue ; & animal de ho mine ; & ob id etiam de Petro: & hine
sequitur ordo praedicatorum essentialium uni uocorum in serie praedicamentali secundum liab, & supra. Sic S. Bonavent. lib. 2. dimndi. 34. art. I. q stione 4. ad 4. M lib. I. dist. I. art. I. I. ad 3. SecvNDA regula est , Quod diuersorum generum , & non subalternatim
positorum diuersae sunt species , & dita ferentiae : subalternomm verb geneiarum nihil prohibet esse easdem species,& distbrentias; superiora enim de iis, quae sub ipsis generibus sunt, praedicanis tui : sed ex hac regula dignosci: ntur ea, quae reponi habent in uno praedicamento, & ab alio excludi: cigo. Sie
dedLcitur etiam ex Seraph. Doct. Lb. i. distinct. IS. ara. I. quaest. 3. cογ.
Explicatur tali pacto : Genera possunt diei diuersa tripliciter. Primb , quia
sunt diuersorum praedicamentorum, ut
animal, δc scientia; illud enim est in raedicamento substantiae . ista in qua
rite ; quo L tamen amplius explicabi tili in ultima quaestione. Secun d b, quia sunt eiusdem praedicamerati , &viiii .n ponitur sub altero in recta linea
praedicamentali, ut animal, corrus, vivens. Tertio , quia sunt eiusdem prae icamenti, non tamen Vnum potatis
tui sub alio, sed ambo sub uno tertio , ut animal, & planta sub corporo aniniato. Hinc sequitur, quod , quae di-
iteria sunt primo prodo, sub eodem praedicament9 non ponuntur I diuersa vero secundo, & tertio modo, possuntellia in eodem praedicamento. Qia ibi is positis ab Arist. descendit postea ad
assignandum numerum praedicamentorum. Hinc
De numero denario Praedicamen torum, ausiι recIe assignatus.
349. IRCA numerum Praedic umentorum multiplex est sententia. Alii enim unum tantum
constituunt, scilicet ens finitum : alij duo, scilicet substantiam , & accidens: alij tria, alii quatuor, alii octo, alij
viginti, aliique plura etiam. COMMVNis opinio Peripateticorum est,est e decem , ncc plura , nccpauciora. Est Arist. S. Bonavent. inna citandi, & communis. Pro solutione quaestioni, , PRIMO notandum , quod praedicamenta realia dupliciter possunt distingui, scilicet a priori , ct a posteri
ri. Primo modo distinguuntur per suos modos intrinsecos , siue differentias, qvae tamen nobis sunt innominatae , supplentuique per hos duos inodos, petse,& in alio : Sectando modo distinguuntur per diuersos modos praedicat di de prima substantia ; modus namque praed. candi lubstantiae est in quid ;quantitatis inqylantum , vel quotum; qualitatis in qtiale ; relationis in ad
aliud , re sic de singulis, ut di
SEC VN Dd supponendum , Praedicamentum posse sumi in toto rigore , oc materi abier tantum, vel formaliter. Primo
384쪽
De Ante aedicamentis. V U. VI. 313
Ptimo modo sunt ipsae res, quae ordinantur in praedicamento : secundo moto pro ipsa coordinatione rerum se eundum sub, de supra sub ratione secuimaee intentionis generum, specierum,& indiuiduorum ; & hac ratione praedicamentum definitur , Ordo predic torum deductus ab aliquo supremo genere , scilicet ab illo, quod uniuersalicsimum est in vi intuoque membro diu uidente rationem emis usque ad indiuiduum ultimum.
TERTIO supponendum solum ens finitum esse membrum diui in in praedicamerta, vi alias probatum est in capite de genere,& dedi flerentia, oc infra magis patebit ex S. Doct. m. i.
Qv A R To supponcndum ex summulis, bonam diuitionem debere tradi per proxima membra, de ob id dicunt. Philosophi debere esse bimembrem , excepto quando aliquod genus distribuitur per jecies plures ex aequo, &immediate subiectas, & id maxime quanta aliquod membrum diuidens esset vel aequiuoeum , vel analogum, quale est accidens ad suas species varias , quatenus dicit rationem efflendi in alio ; id enim multiplieiter inest in accidente. Hinc Arist. non diuidit ensin substantiam , & aecidens. sed in substantiam, quantitatem , & alia, &c.
His positis fit, P RiMA CONCLvs Io : 'hilosophi , qui ponunt vel plura, vel pauci a Praedicamenta, mi talis ratiotiabiliter procedunt. PROBAT vR primo , quia Plato posuit unum praedicamentum sciliceteris , genus Reneralissimum : at ens ut se realiter Hamptum est analogum, vel aequiliocum ad ens finitum, & infinitum : ergo cum genus debeat esse univocum , irrationabiliter in ocessit.
SE v N Do alis posuerunt duo tantum,icilicet subitantiam, & accidensi sed accidens ut sic ad absoluta & respectiva est vel aequivocum , vel analogum : ergo propri non sunt loquuti. TERT 1 δ,qui omittunt quantitatem,& passionem , ut Valla, dc alij, non considerauerunt substantiam sub iei m toritati,& niinoritati secundum quantitatem , de subiici doloribus, & passionibus : sic defeceruui.
. A R τι , qui viginti posuerunt,
scilicet decem concreta , S dccem a stracta,non considerauerunt,concietum& abstractum non distingiti nis ratione idemque significare , licet diuerso m do : sic excesserunt, sicut & alij, qui
SEcvNDA CONCLvs Io : Rationabilior omnibus est numerus denarius praedicamentorum ; dc probatur , tum quia hunc numerum sere omnes
Peripathetici, Theologi , de Phil sophi receperunt ut talem. Tum ex Seraph. Doct. qui in se . I. super de cem pracepta Decalogi dicit, quod s-cut decem sunt piatdicamenta, super quae fundantur omnia per intelle utimspeeulabilia, sic decem sunt praecepta,
super quae fundantur omnia per v luntatem operabilia. Et smoue 3. is Hexaem. dicit,quod tunc est vera adce- quatio rei cum intellectu, quando estres secundum hanc substantiam tanta, talis , ordinata , agens, patiens, s-tuata , bce. secundum Alfierentias praeis dicamentorum. Et in Breuit. pari. I. V. 4- notat, quod omnia creata dictitatur de Deo, quae continentur in decem praedicamentis secundum id,
quod est perfectionis: prima proprii
quinque , scilicet Substantia , Qua titas, Qualitas, Relatio, Actici Passio : alia Pinque vero , quia se
385쪽
sam ad corporalia, seu mutabilia, dicuntur trantumpriue tantum , & modo
figuratiuo , suntque Ubi, Si tus Passio , Q .ando , dc Habere. Idem ii
ad lyROBATVR secundo, quia ens ianitum imbibitur in omnibus rebus creatis, ut docet cum communi Serapti. Doct. lib. i. dist. 8. quaest. vis. in corp.
sed deseendit prilis in subitantiam , sc-que habetur primum piae dicamentum et de quia accidens in quod polletius descendit oum ordine ad substantiam , vel est absolutum, vel respectivum ; si primum , sic habentur dι.o praedicamentia, scilicet quantitas, & qualitas ; si est rus ectivum , aut intilia sece secundum te totum , se est relatio ; aut est tale,
quatenus cum absoluto importat aliquem respectit in trant cendetrialem , seque habentur alia octo; vcl enim importat respectum caulalitatis activae,
vel passiuae . scque habetur actio , dcassio ; aut menturae permanentis , sic abetur m i ; aut successivae, sicque γ habetur Quando ; aut respectum ordinis partium totius locati ad partes lotaci , sicque habetiar Situs : aut ordinem totius ad totum , sicque habetur Ha
P non Arust terti δ ex codem S. Doct. sim . s. Hexa. n. S lib. i. dist. . art. I. quem in argum . ad oppos quia numerus iste colligitur a IKiori ex numero modorum ellendi, per quos ensfinitum descendit in praedicamenta; eadem enim sunt principia est endi,&distinguendi : sed sunt decem modi tantum ; nam cum isti modi sint nobis innominati , luppletatur per hos duos, per se, & in alio,& per priorem constituitur sub tantia , scilicet modus praedicaudi iubstantiam in quid ; per i cundum constitu uutur alia, nempe esse
in alio , scilicet in substantia praedia , cantur , alia scilicet in quantum , sequantitas ; in quale , vel qualiter , fisqualitas ; ad aliquid , vel in ad aliud se habere , se relatio ; vel ad terminum actionis, scilicci a quo, sic actio, &quod patitur , sc passio; vel in quo loco, sic Hi, vel quando, se situs ; vel qualiter est habituata substantia , sic est habitus. Aliam viam tenent alij in hac
enumeratione , ut quisque poterit videre apud Meldui. Ovied. Ruu. Ioan . S. Thoma , alloiqΠe. Oni 'igs primo ex Meldul. ia Astaph. disputat. a. quan. 6. artis. a. Ens finitum contrahitur ad substatitiam , & ad accidens per suas di fierentias , scilicet per se , dc esse in alio: ergo ad duo capita reducenda erum
REsPONDETun, quod ly in alis continet intrinsece novcm ni odos; hinc rectius diuist immediate accidcias in
nouem praedicamenta. O vir cIEs lectandδ. Praedicamentum est coordinatio pluri irim pia dicat rum- sed non solum coordinantur praedicata quid dilatina, scd S disserentiarergo male ad decem reducuntur, sed ad trigit ita. REsPONDETvR ad minorem, quod a lateribus ordinantur diste Icntiae oppositae diuidetates gcnus ; sed
quia in recta linea ponuntur res , &disterentiae laterales, cum eis identiscantur in specie ; hinc nec exigunι dia uersitatem piaedicamentorum.
386쪽
De Ante aedicamentis. V I- , s s
Hrum Prae icamenta inter se rea liter distinguantur 's s o. DR i M A opinio est Scoti, ali
x rvmque plurium , piaedica menta nece ilario inter se realiter distingui. SEcvso A opinio est D. Thomae,& sequaci lim , non neccssario Icaliter
inter se distingui , sed aliqua realiter,
liter tantum ex natura rei. Pro soluti
P ni Mo Notandum ex S.Bonavent. lib. 2. dist. 3. pari. I. art. a. quaest. 2.u 2. er 3. quod Pi aedicamenta distin-gni dicuntur inter se vel quantum ad' es lentiam , vel quantum ad modum essendi : quantum ad eisentiam illa lunt distincta , quae teipsis sunt primo di-
nersa , ita ut non conueniant univocc
in aliquo gradu superioris naturae, nec distinguantur per alios gradus inferiores ellentialis perfectionis , sed quatenus habent quantitatem omnino diuersam , 5c sep.uabilem , ut est inter sub stantiam , quantitatem , qualitatem, dcc. lecundo modo distinguuntur . ea, quae licet habeant esse in genere aliquo quoad cnt italcm, tamen habent modum essendi alterius praedicamenti : sic sunt disserentiae, proprietates substantiae , quae non disserunt realiter a substantia , de tamen spectant ad praedicamentum qualitatis , quatenu talem modum euendi habznt. . His pinsitis sit,
CONCLvs Io : Praedicamenta aliqua distinguuntur realiter, alia formari
PROBAT v R ex Seraph. Doct. dedistinctione formali; nam de rcali est certum , dc patens in aliquibus , ut in substantia, re qualitate. Eo modo distinguuntur praedicamenta , quo constituuntur : lcd constituuntur plura ex ipsis penes modo. varios essendi , qui non inducciat distinctionem realem , scd sor malum
tantum : ergo. Maior est certa ex tr
ditis . S patet , quia plura accidentia differunt penes varios modos inhaerendi in substantia ; non enim differunt in ratione inhaerendi , sed in tali, & tali ratione inhaerendi, ut patet de ubi, & Si tu : ergo. Tum quia piOprietates substantiales sunt qualitates reddentes quale subiectum : crgo spectatat aA praedicamentum qualitatis directe.
PROBATUR consequentia , quia proprietas est qualitas sobstantialis, habetque modum accidentis : ergo spectat ad qualitatem. Ogi ICI Es primδ : Praedicamenta sunt impermixta ex Aristo t. ςrgo unum potest ingredi aliud. RESPONDETVR esse impermixta vel quoad entitatem , Vel quoad modum ellendi , susticitque, ut veri ficetur uno ex dictis modis. Ο Β I I c I E s secundo : Praedicamenta sunt prim b diuersa ; Ergo in
entitate non conueniunt uni uoce , at
si Aron distinguerentur realiter , cqnuenirent in aliqua entitate pluribus commiliai : ergo sicut repugnat talis conuenientia, sic a ratis identitas ealis. REspo NDε TVR Praedicamenta
387쪽
sans nimb ὁiuersa secundum rationes fibrinales, sic conceditur antecedens ruam secundum modos diuersas ellendi sie sunt distincta . ut non conueniant uni uoce in aliquo communi modo : sulit pri inb diuersa secundum entitates reales, nego, nam in eadem entitate reali conueniunt plura , ut diactum est. Co M T R A : Praedicamenta sunt res.& diuiduuiitur in decem res: Ergo in decem entitates reales ; Ergo realiter sent dii hin stae. R. ESPONDETVR , Praedicamenta sunt res , idest extra intellectum , concedo; nam tam diuisum, quam membra diuidentia non si int entia rationis sunt res realiter distinctae : nego dcc.
Doct. 1. distinct. 1 . Part. I. ar- licui. 1. I. ad vis. Alia poni in
praedicamento per se ; Alia reductiuε tantum ; prima sunt, quae participant ementiam completam illius generis ut species , & indiuidua ; vel quae habent
ratione formae totius, ut aduertit lib. 2. distinct. 18. art. t. quaest. 3. Dcorp. ex
quibus recta linea consiluitur; Alia vero sunt, quae non dicunt completam essentiam , sed sunt aliquid ipsius Sc extra lineam. SEovNDO supponendum quaestimnem versiri inter Philosophos , quaenam entia constituant rectani rsei licet an Deus cum creatura; an etiamentia rationis ἔ an etiam partes physicae,& mecas hysicae. No Mi MALEs collocant omnia entia , etiam Deum in praedic
S E c v N D A opinio est L aniens de Aliorum reponentium directe in praedicamentis omnes res finitas tam com
pietas , quam incompletas, re partiales. TERTiA opinio est communis S. Bonavent. cit. D. Thom. Scoti reponentium tantum res finitas reales , &completas, incomplex. asque in Praedicamento : Hinc. PRiMA Cotichvsio : Nullumens infinitum ponitur in praedicamentis, est S. Bonavent. lib. a. distin h. 8.part. a. quaest. vlt. & lib. i. distinct. 1y: pari. a. h. ct 3. & lib. I. dist. 3 .art. r. quast. I. & lib. a. distinct. 3 i. μυ. 2. qi . I. ct 1. 3c communis contra Nominales.
PRO EA TvR, Quia solum genera, dc species, & indiuidua ponuntur in recta linea praedicamentali, ergo solum entia limitata finita, & persectibilia ; Tum quia ens, prOVt commune est ad Deum, & creaturam, est quid tantum per intellectum fabricatum , ergo.
OB I I C i E s primδ r omne praedicamentum dicit aliquam perfectionem ;Ergo pertinet ad Deum. REsPoNDE TvR, dicere persectionem admixtam cum imperfecti ne , & in hoc sensu , quatenus dicit perfectionem, dicitur de Deo, verbi gratia, stubstantia, magnitudo, bonitas ; sic S. Bonau. supra cit. inquast. c. ad 1. Cones. 3s 2. SECUNDA CONOLVs Io: Ad hoc ut aliquid reponatur in praedicamentol
388쪽
De Antepraedicameniis. VIII. sue p
Meamento ἀirecte, & per se . requiritur : Prind, ut id sit ens reale, per
quod excluduimur entia rationi s Secundo, ut sit ens finitum, per quod excluditiar Deus t Tertio , ut sit quid limitatum, per quod excluduntur transcendentia: inarto,ut sit incomplexum,& ideo complexa ut propositiones non sunt in senere, Quintd , ut sit uniuOcum , sic excluduntur aequivoca, &analoga proprie : Et hinc omnia entia finita, & completa tam substantialia , quam accidentalia ponuntur in
praedicamento, quia habent rationem Drmae totius: Ad praedicamenta verb reductive pertinent,ait S. Doct.lib. 2.dist.2 .cit. Primb principia , siue essentiantia siue integrantia, ut materia, forma per se, pes,manus: Secundδ,quae sunt alia terius complementa ut dii serentiae:Ter tib,quae sunt viae ad res,vi mutatio,g neratio, vel a rebus, ut potentiae acti-uae , passiuae, & proelietates : Quarth, seut similitudines, species intelligibiles : Quinto negationes , 5c priua
OBIICi Es . Genera sunt etiam partes, sicut differentiae. Ergo reducti-ue tantum spectant ad Praedicamentum. REsPONDETVR, quod genera vise sunt quoddam totu Q potestativum,& tali pacto spectant ad praedicameniatum directe, prout vero sunt parte in
TERTIA CONchvs Io,substantia ponitur in Praedicamento in concreto :
Aeςidentia vero proprie in abstracto: Probatur prima pars, quia substiuitia in abstracto est quid incompletum, verbi gratia, animalitas , humanitas, quae significant naturam , ut est principium animalis, & hominis, at in concino dicit quid completum ex natura existentia, & subsistentia in com
P Roa A TvR secunda pars, Quia accidentia per hoc disserum a lubitantia, quod substantia in abstradici abstrahit a propria existentia, S liippe suto , quae spectant ad idem piaedic mentum. Accidentia verb ab alici
supposito , S divers generis. Vnde in abstracto significantur per modum per se stantis, & ut seiuncta a subiectophy sieo. Ergo ut sic debent reponi in
Praedicamento ; At in concreto impcitia tant res diuersi generis, nec sciat quMunum; Ergo hoc pacto non repor avn. tui in praedicameiato.
ADvERTENDvM hἱc, quod abstractio accidentium alia est Pli,sea scilicet a subiecto inhaesionis , alia est Metaphysica, esto ue, quando at bedo, vel bi gratia abstia hitur non a subiecto, sed ab hae, vel illa albedine , & dicitur albedeneitas, se habet modum partis, & entis incompleti, de dicitur abstractum ultimate , scut Physicum dicitur media abstractione
abstractum : Addimus tamen ex Scoto etiam accidentia in concreto, prout dicunt ibiam naturam , & proprium modum actualis inhaerentiae, licet concernant secundario suppositum, possunt reponi in praedicamento, ut verbi gratia coloratum dicitur uni uoce de albo, & nigro. Oaiici Es primδ : Accidentia deabent poni in praedicamento eo m do , quo de substantia praedicanair, distinguuntur enim per orduiem ad se stantiam, sed praedicantur in cono
to de substantia non in abstracto ;Ergo. RasPONDETVR concedendo diuisonem accidentium fieri iuxta ordianem diuersum, quem dicunt ad sub stantiam t coordinatio tamen ipsbrum non facta est secundum hunc respectum, sed per ordinem ad sub , α
389쪽
supra ; sic negatur Consequentia. O a it c t E s secundo : ConcIetum acci acntale concernit subiectu in : ergonce potest pam in praedicanu lato. REsPONDETVR poni in praedicamen o , prout lubiectum est con notatu iri, & non significatum per te, sic
An genera non subalternat impi sta
33 3. CC As Io NE seci dae reis giuae antc pr. edicamentalis positae ab Aristo t. SI a nobis explicatae supi a iu q. 6. ad qu nt ιm Conclusi ncm, proponitur liaec quaestio , qnae est valde utilis ad digno icendum natura, , dan rentias Ieriim : Hine. P Rarao supponendum cst clim communi ex Tatar. in βmu utis hoc loco sex Meldul. dis'. 6. num. 3 9. Rnu. hιc P. 3. per genera subalternatim polita intelligi ca, quorum viarum est sub altero, corpus sub subitantia, vel quae lunt sub tertio, ut cle planta , de animal sub vivente. Et conliquenter per genera non subalternatim posita intelliguntur ea, quae non sunt lub altero, vel 'hiae non sunt sub tertio gcnere. Et ideo hic qi: initur , an ea , quorum unum sub altero non collocatur, ut anima' ,& planta, possint habere eandem disterentiam communem , licet ambo sub tertio non contineantur, Ut planta, & animal respectu corporis: Nec est quaestio de differentia constituti ita illius generis , a quo oriuntur, ut planta, & animal respectu viventis , curtum enim est hanc competere uuiaque, sed est quaestio de diuisitia inserto
ris, Ut verbi gratia quantitas prinid diuiditur in contimiam , & dii cretam, &
aliorumque ad iugantium. SECUNDA opinio allirmativa estque Ruuis, aliolumque : PIO 1olu
qtiaedam sunt disteremiae via lucri. ales , quae totam lineam praedica nactu alim diuidunt, ut coipus , & spiritus, q ae constituuntur per corporeum , & m- riporeum , & de istis certum est non
habere disterentias divisivas superioris
generis communes ; sunt enim Oppositae I corpori enim non potest commi Fc incorpor cum , nam corpus inchoat lineam uisterentem a spuitus linea:
Aliae lunt disterentiae particularcs, par ticulare gonus diuidentes , ut planta, .& animal, quae nullam Oppositionem habent , sed tantum sunt disparatae. Hunc PRIMA Ne Lusio : Genera subaltei natim ' lita , quorum Viril me si sub alio, h.ibent omnes differentias constitutivas superiorum generum communes, & dithii uas aliquas, non tan en omnes , verbi gratia animal, de vivens h.ibent disterentiam di iii siuam
substantiae communem ut cor loleum, de etiam constitutivam corporis e non
verb oppositam scilicet incorporcum. Ratio est , quia si genus superius praedicatur de generibus inferioribus, quae sunt species sit balternae, sc qnitur etiam praedicari disserentiam constitutivam
390쪽
illam: sed consequetis est salsum,ut per se patet. Ergo
SEcvNDA CONCLUsio : G nera eiusdem praedicamenti posita sub tertio possunt habere communem aliquam differetitiam diuiuiuam superi ris generis licet non necellario , nec semper , est Aristol. 6. Top. cap. a.
PROBAT v R ex hoc, quod quantitas diuiditur primb in continuam , dedi lcretam , de utrique conuenit per manentia ; continuae vero etiam iuccessiua; ergo inferiores disserentiae possitiat competere speciebus luperioribus; sic etiam corpus diuiditur in vivens, &aron vivens, de tamen etiam Angeli sunt viventes. Tum quia tales disterentiae important aliquam conuenientiam in tu purioribus ό Tum quia illae differentiae ultimate non constituunt illas species ue ergo nec distili girunt iplas, verbi gratia , discretum , S conitinuum non distinguunt permanentem , S luccessiiuam quantitatem, sed tantum continuam, & discretam , quorum sunt ultima e constitutivae. Tum quia aliquae non sunt differentiae adaequata , Sc. Ergo pollunt competcre simul cum aliis, simul sumptae, cum definitio conuertatur, ut docet Arist. a. Post. cap. I . sic ternarius definitur, quod sit imp.:r primus et sic etiam s. Top. loc. I. cr . Top. loc. II. ait Arist. genera sub communi tertio contenta non esse inconueniens habere
communes species , & disserentias :hincque animal diuiditur per rationale, & irrationale, & postea 7. Met ipb. cap. s. ipsum diuidit in habens pedes. & non habens pedes , & hic cap. . in gressibile, aquatile , & volatile , fgnum euidens disserentias aliquas inadaequatas pollie competere
pluribus generibus : Et talium dis-
serentiarum plura genera iriuverantur ; sic quantitas p.rmanens , Se successiua , Sc. & corpus Vivens , ut dictum est , conuenit Angelis, & animabus, de tamen diuidic corpus , &constituit plantas. Habitus diuidit ut per naturalem , & supernaturalem, per intellectualem , & moralem , quae disterentiae convcniunt etiam actibus intellectus : Potentia coenoscititia dia
uiditur in corporalem , S: spirituaalem , dcxcompetunt ictae disterentiae etiam potentiae appetitiuae : Bipes est differentia gressibilis ; de volatilis: Incorruptibilitas competit substantiae corporeae, de incorporeae : Practicum,&spcculatiuum sunt disterentiae scientiae vi sic , & actuum scientificorum '. Prudentia est sub genere habitus , &etiam virtutis moralis: Idem actus moralis ex duplici motivo duarum viri tum , ut charitatis , de obedientiae erit
simul in illis virtutibus : Praedicari in quid , S: in quale sunt disserentiae praedicabilium, de tamen utraque conuenit differentiae t Propositio aflirmativa diuiditur in veram , de salsam, & tamen competunt etiam negatiuae,ergo vera conclusio. RasPONDET Meldul. has omnes disserentias esse accidentales , hinc negat consequentiam ; sed haec responso gratis datur , dc etiam gratis rcjicitur: Nam secundum omnes tales sunt verae disserentiae, dc
ADDixius amplius huic Conclusioni contra ipsum, de Ruuium , aliosque , quod disserentia praedicati unius praedicamenti potest etiam competere alicui praedicato alterius praedicamcnti, dummodb tantuin inter ipsa adsit solum distinctio formalis, vel secundum Thomistas virtualis 1, Et ratio est, quia
aliquod praedicatum , licet ponatur quoad modum essendi in aliquo praedicinam