장음표시 사용
391쪽
dicamento diuerso a proprio, in quo est secundum modum ellendi : attainennonaimittit specificationem, & perfe- chionem, quae ei potest inesse iecun- dum modum ellandi, vel e conuerso,
verbi gratia , proprietas substantialis. quoad esse entitatiuum est in praedicamento substantiae saltem reductive, & quoad modum ellendi est in qualitatis
praedicamento, & est eadem licet secundum diuersas formalitates considerata Ergo illa differentia, quae ei competit in praedicamento substantiae , ab
ea non amittitur , prout reponitur in
raedicamento qualitatis: sic spiritua itas competit substantiae , & accidenti, se figura quantitati , & qualitati: Duplum, te dimidium,aequale,& inaequale sunt quantitatis disterentiae , & simul. etiam relativae : & ratio est, quam adduximus,quia cum tales differentiae non
sint vltimb constitutivae & adaequate, sed tantum diuisiuae generis , & in- adaequale constituentes speciem inseriorem : haec enim habet tuam propriam ultimb constitutivam simul cum illa communi r sic biees non constituit adaequale animal, ipsum tamen constituit, ut habens pedes. 31 F. OB Iici Es cum Meldul. Si eadem differentia siue ultima, siue non vltima adueniret pluribus generibus, sequeretur idem specie, vel genere inferiori esse in diuersis generibus non subalternis , sed id implicat, quia idem specie, vel genere inferiori h
bet unam essentiam, genera verb non subalterna , siue disparata non faciunt unam essentiam ut planta , & animal, . ergo. Probatur sequela, quia quorum
est una disterentia, una est entitas see
cifica, ergo quorum est multiplex din
tum de differentiis ultimo constitu. tiuis , negando de diuisuis commvnibus , & inadaequatis : ut est inproposito. C o υ T R A instat Meldui. Omnis differentia habet diuidere genus , &constituere speciem ergo nulla reiapoiὶsio. REsPONDETVR, quod illis di . serentiae communes licet competant pluribus generibus inadaequale et ait men quaelibet etiam habet constituere suam propriam speciem, ut est bipes, tdictum est, qui constituit animal, ut habens pedes , & cum hoc competere animali ut sic, prout est communiue; sicqtie corporeum diuidit substantiam,& constituit corpus faciens illud differre ab Angelo, & ipsum conuenire cum Omnibus creativis corporeis : sic subiastantia intellectualis continetur inam
diate sub corpore , & sub spiritu, de
tamen spectat ad speciem hominis-Vnde concluditur , quod uniuersaliter loquendo , solum differentiae ultimo constitutivae sunt propriae talium specierum, nec aliis pollie competere : Nec Textus Aristotelicus enervat hanc Ia stram aliartionem , dum in secunda resula dieit , quod generum , & nomiubalternatim positorum diuersae sunt species , & disterentiae , idest generum,
positorum in diuersis praedicamentis, nam eius sensus est de generibus praedicamentorum realiter inter se disti
ctorum et non autem eorum,quae tantum
distinguuntur formaliter r haec enim habent inter se entitatiue ordinem
392쪽
De Subsantia..XPEDITA pri a parte huius libri transeundum nobis est ad secundam, in qua Aristoteles agit de principali intento, hoc est de decem praedicamentis in particulari, de diuulitur in quinque capita , in quorum primo agit de Substantia In secundo de Q antitate: In tertio de Relatione: In quarto de Qualitate: In quinto de sex reliquis praedicamentis simul. C A P V Τ I.
De Sub antia. 3so. N hoe capite Atistoteles
tria facit. Primb diuidit de Castroetro PM . P.I. substantiam in primam , Se secundam, easque definit. Secunde, comparat eas inter se. Tertio enumerat proprietates Substantiae: Qnoad primum dicit, quod substantia prima, quae est maxime suta stantia , est, quae nec est in subiecto. nco de subiecto dicitur , talesque sunt Z a omnes Diuiti oti by Cc oste
393쪽
oinues lubstantiae indi niduae . ut Petrus : Iecutilae iubit uitiae liliat lpecies, ct genera, ita quibus primae iubitantiae infulit idest potenta aliter ; nam actuat ter secundae iunt in primis vel ut superiora in si iis inferioribus: Qiload secundum explicat, quomodo primae iiib- stantiae sint secundis purfectiores , quia ipsae propria virtute sustentant fecim-das, & lubstant ipsis , dc accidentibus immediate. Secundae vero mediate tantum : Qhioad tertium dicit, quod prima proprietas subistantiae cuiuscumque eth non esse in subiecto , scilicet . inhaesionis inhaesio citi in cit propria sollim accidentium : Secunda est, quod secundae sit bstantiae vimi oce praedica turde primis : Tertia est, quCd prima substaiuia significat hoc aliquid idcst singulare , secunda vero quale quid, ideli conam unicabile pluribus : iniu-ta , quod non habent contrarium: Quinta nec suscipit magis , & militis: Sexta , quod eadem subitantia manens est susceptiua contrariorum, quae Onan Sinsta explicabu ur fusuis.
VBSTANTI A potest sumi primo communisi
me . Secundo communiter, Tertio proprie ι primo in do dicitur cflentia cuiuscumque rei, siue sit sui stantia, siue sit accidens ; sic Fides dicitur substantia rerum sperandarum, scilicet transumptitae pro fundamento: Secundo modo dicitur quaecumqtie essentia per se stans, siue sit creata, siue increata , sui e completa, siue incompleta. Tertio modo cst sol imsubstantia per se stans completh, dc aliis substans: Alio modo etiam potest diuidi sic , Substantia, vel dicitiar res, quae est permanens , &per se stans: Alio modo, quod sit permanens, sed non per se stans, sed alij inhaerens: Tertio quaelibet essentia actu siue per se stans, siue non , solumque primo modo est proprie substantia. Lib M distinct.1
B. Suns TANTI A diuiditur in primam , & secundam: Prima est indiuidua sineularis, seu hypostasis, & persona : Secunda est natura communis scilicet vel generica , vel specifica in dicitur autem substantia a duplici proprietate , scilicet a subsistere, & a substare aliis i Primum est perfectionis; Secundum est impersechionis r Pri
ma substantia subsistit in se, dc per se, secunda per se , dc non ino se
394쪽
se, non enim imienitur secunda substantia nisi in prima: Vnde se
cunda inici lectu, de natura, siue formaliter abstrahitur: Prima rati , ne re, natura, actu, intellectu , dc statu subsistit: Vnde verior eo prima, quam secunda. In PD . 38. CT lib. I. dist. 1. I. crlib. i. di r. quasi. I. ad 3 9 lib. 3. disi. IO.. rt. I. quae s. s. Arg. S. lib. ydisi i . Art. I. I. ad I. σ tib. I. dist. 8. άul. pari. 1. lib. .i .a t. 2D art. I. quaest. 2. ad 3.
C. HABET igitur prima substantia , quod per se stat, de non per aliud, id quod alij uibstat, & hoc tripliciter, vel alij inhaerenti, scilicet accidentibus, vel alij distinguenti, vel alij ut perficienti scilicet naturae , quAE potius perficit individuum, quam perficiatur per contrachionem : Primum conuenit solum accidenti ; Secundum disiserentiis , & proprietatibus i Tertium conuenit formae partis, & GF.
tius illi in ordine ad partem matcrialem , isti in ordine ad supposi-mm , vel individuum. Lib. dist. 23, Art. I. quae i. r. nlis que locis tu. D. Sulls TANTIA omnis vel est materia, vel forma, vcl compo stum, &. consequenter alia incompleta, alia completa. Completa
est forma totius, quae nec est pars, nec principium alterius, sed in se est terminata, quia per se stat aliis circumscii piis, estque vel indiuiduum, vel suppositum, vel persona, dc ponitur directe in praedicamento : Incompicia vcro ponitur tantum reducliue : Prinia indiui
duatur tali pacto, nempe per coniunctionem materiae,& formae prae dentem , qua resultat additio contrahens idest differentia induti id ualis contrahens naturam ad esse indiuiduale. Lib. 2. diuin p. 3 7.dub. 4. lib. 3. dist. ay art. I. g st. . ad F. o lib. I. dist. 8. para. Σ. Art. I. quaest. . ad α. o lib. I. M. xy Art. I. quaest.2. o 3. lib. 2. dist. 24. 8art. I. Art. i. quaest. L. ad ultim. er lib. y dist. 1. art. 2. quaest. 3. in corp. lib. a. dist. ypari. I. art. a. quaest.2. o 3. o lib. I. disin Z. 23. Art. a. quael. I. se quaest.2. Cr . b. 3. di se Art. χ. quaest. I. E. SuBSTANTIA igitur, quae ponitur in praedicamento, im-- portat compositionem, & limitationem : Particulare enim de sui nominis ratione importat partem, & impersectionem, scilicet natu ram , dc habentem naturam, ob idque individuum creatum rationalis naturae est in genere, quia multis disserentiis distat, cum distimguamc qualitate scilicet disserentia : Hinc particulare proprie non ponitur in Diuinis, bene autem persona, quia de se dicit tantiim di
strentiam per originem , non per qualitates contrahenteS. Lib. I.
395쪽
F. Ex quibus sequitur, quod primae substantiae sunt completi L
simae, & veriores substantiae, quam secundae. Istae enim in tantum existunt, inquantum insunt in primis. Lib. Ι-d p. 29nu. I. quaes. I
er Lo sepia ad literam B. 9 CG. Qtiare relicta illa proprietate, qua substantia per se substat,
sequentes praecipue considerandae sunt. Prima, quod non suscipiat magis, & minus. Secunda, quod nihil ci sit contrarium, licet sit suo
ceptiua contrariorum. Tertia , quod significat hoc aliquid,&αLio. 1. dist. 8. 8art. I. dub. er se a. di ci. 3. pari. I. uub. 2. orlib. I. distinct. II. pari. 2. Art. I. quaest. I. AEd I. se lib. 2. disina. 36. araticul. I. qu. s. h in Arg. 96b. 2. dist. I. Art. I. quaest. I. ad I. UT tib. i. Hs. 357. ZArt. I. an. a. quaesi. I.fund. y erc. Scholium super Textum
3s8. POM , Nota, qnod substantia, prout dicitur communiter de Deo,& de creatura, non est , de qua hieloquimur. est enim quid Analogum: Vnde hic sumitur tantum proprie,pso- ut habet illas duas proprietates scilicet per se stare,& aliis substare scilliteram A , quae conditiones tamen proprie conueniunt primis substititiis.
SEcvMDδ Nota, quod substare aliis competit tantum primis substantiis, ut dictum est ad lueram B , ct C. Substare vero stat tripliciter scilicet alij inhaerenti, sic sunt omnia accidentia i Secundδ alij distinguenti, in- existenti ; sie sunt differentiae , & proprietates substantiae : Tertio alij per-fieienti . sie est forma partis in materia,& totius in indiuiduo , & supposito,& hine indiuidunio appellatur materia ab , Irist. dicente , cum dico Coelum, dico sormam . elim dico hoc Coelum, dico materiam , quia veluti materia substat naturae perficienti, de quo riasta in quaestionibus. TER Tio Nota ad liseram D, quod
S. Doctor. licet videatur asserere inia diuiduationem fieri ex coniunctione materiae clim forina, idque est verum physice : attamen admittit etiam differentiam indiuidualem. quam ampellat additionem contrahentem, non tamen complentem : Immo vult potius , quod indiuidualitas compleatur Ier naturam, ut dicetur in sequentius quaestionibus, in quibus, & alia explicabuntur.
ad hieram A , R o tituli explicatione iupponendum id, quod est traditum in Texin nempe hic non sumi substantia Dissilir ,s by GOrale
396쪽
substantiam eommnnissime pro natura
cuiusque rei, sed proprie pro substantia, quae dicitur a per se stando, &aliis subitanto , haecque vel est prima
se ilicet indiuidua, vel secunda scilicet natura ut sie existens in indiuiduo : Quaeritur igitur hic, quaenam comprehendat substalitia sumpta pio genere generalissimo, & pro coordinatione ipsius usque ad indiui
PRIMA opinio est Nominalium, Ocham , Greg. aliorumque includentium in hoc praedicamento omnia creata , & ipsum Deum , quam sequuntur Huri. in Is. t. dis'. 9.s t. q. Arriag. diθ. D sect. 2. SacvNDA opinio est communis, aliorumque exclulentium quidem Delim a praedicamento lubstantiae , ob idque hie lolum sumentium lubitaniat iam creatam : At diuisi lunt inter se ;Nam aliqui ut Alb. Magia. hic & aEgidius includunt tantum iubstantias cor-soreas , N aliqui tantum corruptibi es : Alii communiter dicunt omnem substantiam creatam etiam Angelos collocari in hoc praedicamento , estisque D. Bonavent. Lb. i. Huinu. 8.υώ9. D. Thom. Scol. & communior, dc verior : Pro cuius solu
NOTAMDvM est substantiam tam primam , quam lecundam polse considerari vel primo , vel secundo intentionaliter : Primo modo , si est prima , est ipsum individuum reale incommunicabile ut Petrus, si est secunda substantia , est ipsa natura realis communicabilis inferioribus : secundo modo, si est prima substantia , importat ipsam ratios em indiuidui, prout est subitet bile speciei, Jc prout incommuni sumitur: si est secunda substantia, sumitur pro ipsa coordinatiotu:
generum, & specierum. Quare substantia secundo intentionaliter sum pta idest ad hoc ut possit collocari in genere, exigit pro fundamento ipsam naturam plutificabilcm in inferiora, de& contrahi bilem per differentias specificas, & indiuiduales: Hinc.
36o. PRlMA CONCLVs Io r substantia Praedicamentalis non est quid commune Deo, & creaturis, Est D. Bonaueiat. I. dist. 8. PAErt. 2. quast. vIt. per totam praecipue ad a. orlib. 1. dist. I9. Part. 2. Art. I. a sest. 2.
ad aliis locis cit. in quaestione de fila uersali Logico. PROB AT vR prime, auctoritate D. August. dc communiter aliorum S S PP. apud S. Bonavent. lib. I. dist. 8.
dist. 3. quas . 1. δέ D. August. clar. id Goethh de Trin. cap. F. PROBAT vR secundo , quia quod
est in. Praedicamento, est in genere , est lintutati im , componi bile , contrahi bile' finitum, multiplicabile , Meompositum , si est individuum ex pluribus naturis, S differentiis; sed Deus non est capax talium imperfectionum; Ergo : quae omnia probata fuere inquast. de Mniuersali logico , ct in quaIp. de Compositione ex genere, st disserentia, de late prosequitur noster P. Triagosius in D. Bonavent. quaR. art. 3.
PROBAT vR tertio, ia substantia praedicamentalis dicitur, quatenti; per se subsistit, & aliis substat; sed Deus non potest aliis substare; Ergo
HvRTADVs cit. negat haec omnia ex hoc, quod tenet non esse necessarium ullum fundamentum a pam te rei. adhoc ut quid concipiatur uniuersale, de tantum pendere impers
397쪽
esie dist rentiam subitantiae Dei , &Angelorum, & D. August. s. de Tris. cap. 8. docet aliqua praedicamenta dici proprie de Deo , scilicet substantiam , relationem, & actionem, caetera improprie, & metaphysice. Rε spoNDET S. Doch. tib. i. distin h. 8. dub. 4. ct vis. Nomina aliqua generum reperiri in Deo , non sub ratione generis , sed prout per talia nomina significatur Diuina ellantia cum suis persectionibus, verbi gratia per modum qualitatis, quantitat IS, quia non habemus nomina propria talem perfectionem ex pii mentia : Unde negatur , quod proprie loquendo dicantur de Deo, icilicet cum admixta imperfectione praedicamentali. CONTRA, proprietas praecipua suta stantiae ab loluta est per se subsistere, sed id est commune Deo , & creatulae: Vnde Seraphicus Doet. ιι b. I. rist. a. s. art. l . uast. a. in corp. ait, quod haec proprietas proprie magis est in Diuinis, quam in creaturis, sed magis . & mi an is non tollit unitatem conceptus uni vocam ; Ergo Deus propite est in hoc praedicamento. REsPONDET u R ex eodem S. Doct. loco. cit. 6c tib. I. dist. 8. clyrias. iit. quod ille conceptus communis cst proprie, de a parte rci analogus , licet concedatur polle esse viai vocum , ut diximus de ente : Attamen quia in praedicamento proprie collocatur substantialecunddin duplicem proprie
di ; hinc nece si uio remouendus est
Oa i rc Irs secundo cum Hurta docit. posse coordinari laouum piaedica-mcntum, vel sericin praedicatotum Di- uitrorum , nempe Indiuiduum non
alicuius speciei infimae praedicabilis sed ut res tingularis indiuiti bilis in. alias , de quo positiat praedicari conceptos abluam communes finitis, de infinitis , ut lubstat uia campleta , ita tellectualis, cui adde, ase) ens de seriem s ait) praedica totum Diuinorum, de illa particula asi incindit infinitam
persectionem, quam . non ita cludebanupradicata communia ; Tum etiam quia polsumus assignare concepti s communes rerum infinitariam , qui derei minentur per differentiam infinitam simpliciter, verbi gratia, persona Diiii na vi sic ; Ergo Iationes communus non sunt necessario finitae. CONsIDERET Lector hanc timuam Philolophiam Hurtadi alioquin, doctissimi, & acutissimi non amplius excogitatam a quolibet alio , & in. ueniet prorsus nullum aliud fundamentum iii se liabere praeterquam in suo ii uellectu. Impossibile enim est i lem coordinationem praedicatorum Dei esse praedicamentum , cum sit series nimis angusta pro ente infinito, sederit series conceptuum nostetorum sine fundamcnto , & ob id nec est series realitatum, ut est necesse in vero Praeis dicamento ; Tum etiam quia illa praedicata sunt communia etiam creaturis ; ergo illa series non disteri a praedicamento substantiae creatae : nam ens
substantiale, completum , spirituale, competunt creaturis ; Tum quia sit. sim est, quod ly a se formaliter dicat infinitatem. Idem Author postea abiaque eo quod afferat ullam rationem conuincentem pro sua confictione t
398쪽
et iis est in soluendo rationes aliorum. iide hac excogitatione, icu nouitateo milia iit. 361. SECvNDA CONCLVs Io : Omnia entia completa lubitantialia creata directe reponuntur in Praedicamento iubilantiae. Incompleta vero reductive tantum.
PROBAT vR prima pars de Angelis , & Coelis nam de caeteris non elidifficultas) Quia habent omnes conditiones ad id necessarias ; sunt enim entia finita , completa, composita ex genere, & differentia ; ergo quae compositio ex Seraph. Doci . Ortum habet a materia, & forma, ut diximus in quaestione de CNnpositione ex genere , erdifrentia , Tum-quia per se subsistunt , dc aliis lubli.int, scilicet naturis communibus, de accidentibus,
PROBAT vR secunda pars de ii completis. In recta linea reponuntur sollim ea , quae recipiunt in recto praedicationem totius, cic lupzriorum praedicatorum ellianti.iliter in inferioribus inclittorii. , sed entia incompleta non palliint has conditiones Iccipere,
iunt enim tantum partes ; ergo ii ponuntur in praedicamento , id erit suo modo , ut sunt partes , dc reductive
OBIICi Es primo ex Arist. IO. I f. t. text. 26. Corruptibile, dc incorruptibile differunt genere ; sed Angeli , de corpora coelestia sunt incoris ruptibilia , Ergo non conuentulit ita
stinct. 6. quast. io. Arist. loqui de genere physico idest materia non delogico , dc praedicamentali : Seraph.
Doct. lib. 2. dist. 27. art. I. quast.
a . ait, verum esse illud axioma , illa.do corruptibilitas, de incorruptibilitas venit ex natura principiorum componentium, Non veid quando ab extrinleco , sicuti clienit in corporibus corruptibilibus, quae sunt talia non ex principiis intrinlccis, sed ex hoc quod habent qualitates contrarias pugnantes ad inuicem , qui bus carent C i : Tum etiam quia id potest verificari de genere proximo, non de primo, & sit premo. Odiici Es secundo ; Genus, de
differentia , quomodocumque sumat, Wiair , semper iunt entia incompleta, &tamen ponuntur genera in recta linea ; Ergo Sc entia incompleta : inambdc dissere tuta praedicatur de plura bus differentibus specie , vel numero; Ergo Δc ipsa reponenda est in linea di
RESPONDETUR, Genus ponsumi ut partem actualem in composito metaphysco , sicque non ponitur directe in linea praedicamentalitiis ex ratione allata in Concl. de genere ; idest quatenus praedicatur ad modum concreti, de totius; si postea tum itur ut totum potestativum ,
tunc in recto praedicatur, & proprie reponitur in linea recta ; Est enim in se quid completum lices potentiale. Idem de dicendum de differentia, si sumitur ut praedicabile : non vero si ut est pars
Osii cras Tertiδ ; Corpus est pars compositi, & tamen ponitur in recta linea. REsPONDETVR poni in recta linea,vi est totum constans ex genere,&differentia ; & ut est pars componens totum,nempe prout dicit differentiam, se est reductive tantum in praedic
399쪽
inhaesionis 1, haecque coi uenit Omni Libstantiar, siue primae, sue secundae, ite completae , siue incompletae : Vide Textum ad literam C.
Dic εs ; secundae si bitantiae sunt in
ptam S : ergo male assignatur triDprietas liaec, Icc. Rgspo NDETUR e X S. DOct. lib. I. di L 3 3. art. i. 2. corp. secundas subit incias esse in primis non inliae huc, h te enim est tantum proprium accidentium, sed ut in alio Ptahcie lites, &quia .litatem tribuentes. Dic Es , hanc proprietat ira conia. uenire etiam. accidetKi te Parato in Eucharistia. RESPONDETVR negando alsiani-ptum; ibi enim accidentia habent in haerere aptitudinaliter , quod non habet substantia ulla. SEcvMDA Proprietas est univoce praelicui praedicatione recta , de ciseniatiali , quae proprietas non est quarto modo ,. dc propria talitu in substantiae ;competit i enim secundis subitantiis etiam accidentibus uniuersalibus ; sie Seraph. Doct. lib. 2. distMIII. I 8. o. i.
TERTIA est, quod omnis substantia videtur hoc aliquid significare. Advertendum liae , quod in Praedicamento substantiae disterenter significathoe aliquid , de quale quid; Primum est proprium singularis , de indiuidui: Secuntum est naturae, M substantiae
communis, , hinc competit tantum haec proprietas indiuiduo , & primis sub- statua is : nam, ut docet Scraph. Doctiatib. I. Hst. ι7. art. a. quaest. I . fund. b. hoc aliquid significat singularem , M perte subsilientem, & compictam substantiam , de incommunicabilem ut quod, dc Vt quo. J ARTA est , quod substantiae iri hil est contrarium , idqtie est intelligendum de propria contiarietate , quae est inter formas positi iras mutud se expellentes, ut sunt qualitates Thuilvae,. de qua S. Bonavent. I b. 2. HjtLE .. 34.. N. 2. quast. 2. . 3. v ia dc Pr hiativa, nec relativa, nec contradictoria I Ratio
autem est, quia substatuta non iii haei et in subiecto : ergo nec potest expelli ab co. . in i N T A est non suscipere magis,& miniis, id est ut accidiantia , quae Tecipiunt varios gradus intentionis v Vnde idque ait S. Doct. lib. 2. dist. 3.part. i. dub. 2. intelligendum est Logi ce, non Physice, id eis substatuta aequaliter praedicati ir de qualibet, verbi gr. tia, homo dc Pctio , Paulo , S c. Echb. i. dijl. 8. piari. I. arti . a. quast. 2 ad i. IT ad D ct ibid. dub. 4. 2 tib. I ..dist. 7. p. a. art. I. q. I. ad I. ct lib. 2. dist. I I. art. 2. q. 2. docet S Doct. quod si substatui a sumitur in abstracto ut sic, non potest recipere magis , de minus ;si vero, ut in hoc , sic potest recipere aliquam graditatem persectionem maiorem , Vel minorem intra tamen limites eiusdem speciei metaphysice sit in-ptae ; de qua materia alibi agetur proprio loco. Sax TA est, quod una numero per manens potest fascipere contraria, ver bi gratia, modo calorem, modo frigus, B: haec solum primis substantiis eo petit , quae solae habent unitatem numericam , de sunt hoc aliquid , quod
400쪽
tamen intelliget dum de contrariis propriis absolutis princidi liter , & id de stibi echo ultimato, ac inde pei denti, sic enim excluitur quantitas , quae quidem recipit contraria, sed prout est lubiectit ira dependens a subitantia , ut accidens est ; non sic substantiae primae, quae independe iRec recipi init accide u
indiuiduatione. 3a . TN tra istatu de Vn inersalibus in Icommuni egimus de natura incommuni, & consequenter de seci ndis substantiis metaphysice,& logice lumptis, ibique stabilitum fuit naturam de te essie communem , fierique per aliquid superadditum indui iduam , dc singularem e remisimusque ad hunc locum xxamen modi, quo indiuiduatur. Hinc occasione , quod Aristot. agit de primis substantiis pro complemento huius materiae mouetur haec quaestio de principio indiuiduationis , quodnam,ir. Una aduertendnm hic nos non sumere inarii iduum pro secunda intentione , quatenus cli coire latiuum speciei, & vi dicitur de hoc , vel illo , sed sumimus hic ituli uiduum metaphy si cum , dc reale pro eo, quod dicit indiuis bilitatem in partes lubiectivas, cui repugnat communicari ut quod , & in plura, quorum quodlibet si apsi3m: Non quaeritur autem de principio eff- ciente indiuiduationem ; est enim producens ipsum indiuiduum , nec de materiali ; est enim ipsum compositum,
sed de principio sor mali, non quidem R.P. Barti castravetro Phil . R. I.
deiiominati De ; ost enim ipsa indiuiduatio actualis , sed de principio formali fumiamcntali , & radicali indiuiduationis, nempe quodnam si illud, ad quod sol maliter, & immediate consequitur elle indi nidui, seu indiuidua tio. Nee est qDaestio de indiuidiicivago , sed de s gnato , & determinato vi Petrus , quid si, quod ipsum constituat in elle indiuidui, illudque a quocumque alio distinguat. PRIMA Opinio est Nominalium tollentium de medio hanc disputa nem, quippe qui putant quamlibet rem, siue substantialem, siue accidentalem de se, S intrinsece sine aliquo addito esse indiuiduam , S. singularem , quod& sustinent Thomiliae in substantiis
spiritualibus, a quibus remouent maiateriam, quam unicam volunt esse principium indiuiduationis : de qua opinionc Nominalium satis supra dictum est in t iactatu formalitatum , & in tractatu de uniuersalibus in communi. SEcvNDA opinio est omnium realium D Bonaia. D.Th. Scoti, de alloin in sustinetium omnem naturam indiuiduari per aliquid superadditum, siue distin
chii in formalitcr cx natura rei ab ipsa natura, siue realitcr, siue virtuallier tant diu, de per opus intellectus, sed tamen postea diuisi lunt inter se in assignatione talis principi j. Nam aliqui recentiores apud Pal quali g. tons. 2.
Axii , ut Goth Dedus de fontibus,& IF gidius Romanus volunt esse quan
AL i i esse collectionem accidentium, quatenus res, quae producitur, dicit ordjnem ad has numero causas, de circunista inias loci , ct temporis ; se Va'. tora . I. 3n 3. Part. disp. 94- ca P. T.
de videtur etiam esse huius opinionis Aa a Suare Diuitirco by Corale