장음표시 사용
401쪽
Suareet x. n 3. pari. dissut. 4 . de aliis locis. Hinc pro solutione quae- se l. s. licet in metaphysica oppositum monis, & ut pateat semus Seraphicus,
doceat. . de veritas huius sententiae.. Acit volunt esse materiam , sunta P R i Mo Notandum, quod istae v que Thomili. qui tamen sunt inter se ces virum numero, individuum . res diuisi in varias clatses , signum potis- singulares sunt synonima , competun .. simum imbecillitatis huius opinionis. que tam substantiae, quam accidenti Aliqui enim volunt esse materiam si- singulari , ut notat S. Docti M. r. gnatam idest cum quantitate determi--2. ct clusi. 3.
natam. Alij esse materiam vi capacem pari. I. an. 2. Fcr totum Hiis locis.
illius , vel illius quantitatis. Alij esse Suppolitum vero, Hypostasis.&Pα-
materiam ut radicem causam quan- sona competunt tantum substantiae. Utatis, quos & alios ad longum recen- Suppositalitas enim est ultimus termi
set Suarea in Met. diff. s. fcct. 3.& nus substantiae et Dissimul autem se Meldul. in Met. du'. I o. art. I. ex S. Din. lib. 3. distinct. Im quoi . s. num. 66. ct seq. & Ser bellonus in Met. in corp. Indiuiduum aliquid dicitur du dis . I. quast. 2. Art. . Pliciter imis,quia dicitur de uno solo. Axia volunt esse formam, sic Auer. quatenus est quid indiuisum in se, se Durand. 1. dis'. s. quot. a. Zimara albedo Petri est individuum : seeundo Theor. 97. Bacon. lib. 1. dissut. Ita dicitur, quod est ab alio diuisum , & uast. a. an. a. aliique Aueroissae. Ad subsistit in se , & per se, Se proprie hane classem spe stant alij, qui volunt dicitur suppositum ; individuum primo hoc principium individuationis prin- modo importat incommunicabilitatem .eipale esse formam, materiam vero mi- Vt quod , non vero ut quo. idest inianus principale, α potius conditionem plicat, quod diuidatur in partes , quasne qua non ;& Midetur. idem asserere rum quaelibet sit ipsum individuum, etiam S. Doct. lib. a. ristin l. 3. pari. i. & de qua possit praedicari in quid inart. i. qua l. 3. ad vis . de cuius men- recto, eo modo , quo communicatur,
te infra, &c. & praedicatur natura humana de Petro ;Αx ti sustinent prurcipium indiui- & cum ista incommunicabilitate adhue duationis esse quandam realitatem viti- stat, quod possit communicari ut quo. mam , quae est differentia, & quam scilicet vel ut forma, sicut anima r appellant ob defectum vocabulorum tionalis corpori. & albedo haec illi su haecceitatem. me Scotus lib. a. dict. 3. lecto , vel per aliam unionem , ut hu- quop. s. st quodlib. ra. S I. Metaph. manitas Christi per unionem hyposta. q. is. & omus eius sequaces licam communicatur supposto verbi. v r D sentiat Seraph. Doch. est Suppositum vero individuum est in valde dissicile dignoscere ob varia di- communicabile . & ut quo. dc ut Utia, & apparenter opposita. Attamen quod, quia dicit substantiam totali- hanc opinionem , quam Scotistae te- ter per se, de in se subsistentem vitinent fuisse veram . dc germanam male completam, & terminatam. quae, ipsius Seraph. Doct. mox apparebit si est in Angelo, ves homine . dicitur euidenter , ut etiam adnotauit Fer- persona ratione nobilitatis naturae ; sichius doctissimus, fidelissimusque Bo- est aliarum inseriorum substantiarum,
tiauenturista iom. a. de Angetis dicitur suppositum , vel hypostasis,
402쪽
sent tamen a parte rei unum , & idem
suppositum, hypostasis, & perlona, &differunt solitin per connotationem. Suppositum enim ut sic connotat tantum substantiam completam ut lignum
lapidem, hypostasis connotat substaniatiam sentiti uam , & persona si ibstantiam rationalem. Vide S. Bonavent. distinct. s. are. 2. 2. ad I. ct Hyl. 1 o. citat. dctib. a. distinct. 3.Part. r. artis. E. per totum , de lib. I. ct d . 1 f. per totam. Indiuidualitas a Seraph. Doctia appellatur res naturae,& individuum quod; suppositum vero Mi. Sic lib. i. dist. Ii pari. 2. q/ήλ.
366. SEcvMDO Notandum, quod circa principium indiuiduationis S. Doct. videtur sibi parum constans , &
docet fieri per differentiam indiuiduatara , quam appellat additionem contrahentem, ut supra dictum est. Adest de alius locus non miniis dissicilis in Seraph. Doct. nam a. distinct. I 8.
MN. I. qua l. 3. in corp. asscit textum Aristoteli cum ex i. cal. tradi. 9 s. cum
dico Coelum, dico formam, cum dico hoc Coelum , dico materiam, & ibi Ioquitur de forma totius , qu ae est quid compositum ex materia, & forma , siue ex genere , de disserentia: est enim tertia entitas , ergo si ad illam tertiam entitatem , seu ad com
positum sty Me in idest individualitas
addit materiam , in indiuiduo erit duplex nisteria , quod videtur impli-eatorium, quia α notauit etiam Fert
chius tom. a. de .Ataciis ohast. 94. num. a. ct seq. quod tamen allerere de S. Doch. nefas essec, cum inter omnes
Doctores Scholasticos sit constantinsimus . & unus, & idem temper in suis assertionibus , ut patet eius scripta eumienti , quare ut sensus verus ,& subtili Sinius Seraph. Doct. P
367. TER Tio Notandum , qnod substantiam indiuiduari , potest este Physice, & Metaphylice , tib s. dist. F.
art. a. 'mast. t. ad 4. Cum enim dist
rentia indiuidualis sit realitas Merais physica, debet ει habere ortum a causa physica , a qua metapli yiice emanat,
ut euenit in omnibus Icalit glibus metaphysicis , ut diximus in traft. forma- ιιι. Igitur indiuiduum fit tale, di meis taphysice , dc physice , quodnam igitur est principium physictim talis in diuidualitatis
RasPONDET u R ex S. Bonavent. lib. 2. dist. 3. p. i. art. χ. 3. quod non
est materia sola, nee focina sola, sed est ex principiorum indiuisione, S: appropriatione,sed principaliter a forma, mi nus principaliter a materia, ob id dieit
hanc concurrere, ut conditionem sine
qua non, idest ut partem miniis principalem ; ipsa enim principia , duin coniunguntur inuicem , se appropriant, Mnciunt individuum , sicut patet, cum impressio, vel expressio fit multorum sigillorum in cera. quae prius crat una, nee sigilla plurificari pollunt sine cera, nec cera numeratur, nisi quia fiunt in ea diuersia sigilla ; se & materia cumst homogenea, & una de se ; ex lib. 2. distis t. 3. pari. i. art. I. cy3 ast. 2. ct 3.& lib. . distinct. 4 3. artic. I. ρονυ. F.
ad s. 6e ob id, quantom est de se , in quavis portione sua proportionali est receptiua cuiuslibet formae eiusdem rationis ; & formae eiusdem ra-Αaa a tionis Diuili do by Corale
403쪽
tionis sunt similitet informativae cuiuscumque partis matellae ; si ergo
haec sorma iungatur huic parti male riae , tunc resultat tertia entitas, seu forma totius compositi, ex hoc quod utrumquz principium partiale internum eth vitum , ex qua coniunctione contractum est quasi sordus maritale,& hine in restirrectione mortuoruin anima habebit inclinationem non ad qiio3cumque corpus, & e conuersb, ted ad suum proprium, cum quo coninstituerat compositum individuum ;Qtiare tria tequirtamur et Primum est
haec materia , α forma . secundum est coniunctio materiae, formae secta ab essiciente; Tertium est appropriatio
huius materiae ad hanc formam, ad quam constitutionem unitatis itidi ui
dui ph)uci consequitur et se distin
ctum ab alio,& iurgit ex hoc numerus completus ἔ Haec S. Bonavent.
quoad indiuiduationem physicam loc.
quitur, quod ii diuiduatio physica formaliter, dc physice sit ablque ulla fomnia , vel entitate superaddita , de patet ex traditis; nam physice indiuiduum constituitur per sua principia unita, & m se indiuila , quod & notauit Guarinusu de indiuiduo exp. s.
Se insta in Conclusionibus probabitur , sed quia per hanc unionem res vltimate non distinguitur ab alia, nam licet Petrus sit hic homo, quia
cc nstat ex hac materia , dc ex hac for ilia; hinc vlieritis quaerendum remanet, quonam a principio haec materia.
de haec forma fuerint singulari Zatae , de hqe est ultimMulti indiuiduatiotus principium , de quo hic est sermo :
nire principiis physicis , debet fieri
recurius ad differentiam metaphysicam ; quare quoad hanc iudiuiduati nem metaphysicam addimus ex eodem Serapit. Doct. lib. I. disti t. a I. cit. hane fieri per disserentiam indiuidualem , quae sicuti, & omnes alij gradus praedicamentales , realitatesque substantiae trahunt originem ab ipso
composito physico substantiali , de
quibus omnibus S. Doctor. lib. 4.
ita quomodo dicit Seraph.Doct. quod
individuum addit ad sormam totius, quae physice constat ex materia. S forama, dc metaphysice ex genere.& disi
rentia . nouam materiam , cum dico Coelum . dico formam , scilicet totius, cum dico hoc Coelum dico materiam 3 hine 368. Qv ARTO Notandum, quod Seraph. Doch. lib. I. HAE. 23. art. I. quast. a. d i .assignat paucis quidem, sed succosis verbis discrimen, quod est inter differentiam specificam, & indi uidualem dicens; In creaturis est specificatio per additionem, idest differentiam complentem : Indiuiduatio est per additionem , seu appositi neu contrahentem , Ac ideb eum dicitur lubstantia indiuidua . indiuiduum,idest indiuidualitas realiter addit supra substantiam , de substantia indiuidua supra naturam , ideo necesse est personam creatam esse compositam. Ex quibus potest in serri, quodnam di climen sit inter disseientiam specificam,ila indiuidualem,&etiam in quibus conueniunt. Nam in specificatione
sunt tria scilicet genus. & di fierentia,& species constituta: In indiuiduati ne pariter sunt tria , natura specifica, disterentia indiuidualis , 8c indiuiduum : Hinc sicut in specificatione differentia specifica, si comparetur ad genus, habet illud cum alia diuidere, dc contrahere ad speciem, hancque constituere, eique tribuere indiuisibilitatem
404쪽
bilitatem in alias species, in qua contractione, ait S. Doch. differet uia complet , quia est persectio in ordine quid ditatiuo potentiae quidditativae dc perfectior , & nobilior materiae : Vii de fit, quod species est totum esse indiuidui, scilicet quidditatiuum: In indiuiduatione vero differentia comparata ad speciem ipsam diuidit, & contrahit aditidi uiduum , cui tribuit elle omnino indivisibile in alia ; hicque patet differentia inter utramque , quia specifica complet, Indi uidualis non comis Plet , quia non spectat ad quidditatem indiuidui, sed tant lim contrahit, & d terminat speciem ad esse indiuiduale ut principium formale indiuiduationis, ob id dieitur spectare solum ad entitatem totam indiuidui , non vero ad
quidditatem. Et hinc patebit, quare haec differentia indiuidualis appelletur
nomine. niateriae, non quod sit materia
partis, vel physica , sed quia per comparationem ad naturam se habet potius ut materia , quatenus dat indiuiduo lublici bilitatem , qua subitat omnibus praedicatis superioribus praedicamentalibus de ipso praedicabilibus,& etiam accidentibus. Vnde S. Doct. lib. I. dist. 23. art. i. a. ad aT.
ait, quod prima substantia dicitur a substare tripliciter, scilicet alij inhaerenti, nempe accidenti; item alii distinguenti nempe differentiis. Item alij
perncienti nempe naturae communi
perficienti, ergo prima substantia seliabet ut materia persectibilis, quam expositionem postmodum tradiderunt Scotus lib. i. distinct. s. quaest. 6. O
que plures apud Mel. in Met. di p. t o. Dum. 7 . 273. & hinc individuum
a Seraph. Din. appellatur suppositum de quo , & in quo, de quo scilicet di cuntur praedic. ala superiora , in quo totum ei te rei stabili tur ; sic lib. s.
369. QVINTO Notandum hic, quod valde dii crepat laaec doctrina a Seraph. Docti posita ab illa Thomista rum quorundam , qui dicunt , quod differentia indiuidualis contrahit quidem naturam specificam , attamen ipsam non actuat, seu perscit , sed
potius natura contrahitur , sicut peius
per tuam potentiam, hinc a differentia indiuiduali potius impet ficitur, limitatur, cum de se est et pilus omnimode perfecta in omni gradu, alioquin non ei set species atlioma ; Nos verb dicimus, quod differentia in diuidualis contrahit nam ram specificam, & contrahendo actuat eam non quidem in elle quidditativo, sed tantum in ordine entitatiuo , quia tribuit totum esse , quod indiuiduo competit in tota linea praedicamentali : Hinc tamen non sequitur , quod haec diffe-ientia sit sin,pliciter perfectior ipsa na- inra specifica, sed tantum secuti dii niquid, clim illam actuet tantum entitatiue, & vi dicit S. Doct. lib. a. distinnt. 3. cit. accidentaliter , &Zin genere entitativo, sue potius hypo- italico, quatenus eam reddit incommunicabilem : His politis stat 37o. P RiMA CONCLVIIo: Exi stetitia non est principium indiuiduati
nis rerum nec sormale, nec radicale. Est communis D. Bonavent. D. Thomae Scot. contra aliquos recentio
nes ab aliis adductas praecipue a Suareκ disp. s. sca. s. earumque imbecillita tem demonstrat, & deindε affert hane A a a s poti
405쪽
potissimam ex Scoto lib. i. dimnct. citrast. 3. od ex se non est distinctum, & determ natum, non potest essepcimuin distinguetas , ac determinans aliud , sed et se existentiae est huiusmodi, quatenus distinguitur ab elle essentiae, ergo. Probatur antecedens , quia else existentiae non habet proprias differentias diuersas a dissi rentus essentiae r alias haberet propriam coordinationem diuersam a conidinatione ellentiarum , sed determinatur praecise ex
determinatione alterius , ergo non determinat aliud. . Confirmatur, illud, quod praesupponit coordinationem , &distinctionem alterins, non est prima ratio distinguendi ipsum, vel determinandi ipsim , sed existentia ut determiliata, de disti sta praesupponit ordinem,
3e distinctionem essentiarum : ergo. Coordinationes enim praedicamentales
abstrahunt ab existetitia actuali, siue communi , siue particulari, quia ponuntur in praedicamento res secundum esse cognitum, oec. ted substantia indiuidua ponitur in tali coordi iratione: ergo aiastrahit ab ex i stentia. P Roa a TvR secundb : Nullum constitutivum est posterius natura suo constituto, sed existentia actualis esto sterior natura indiuiduo: ergo. Pro-atur minor: existentia actualis est modus essentiae, & ob id posterior ipsa re,& est ultimus actus ordinatus ad constituendam rem extra causas , ergo supponit rem completam in suo ordineelsendi praedicamentali , in quo est etiam individuum , & patet, quia imp ,ssibile est, quod fiat existens anima- Iitas sola absque rationalitate , & catinteris prae sicatis necessariis pro complemento enti tis. Confirmatur ex S.' Doch. tib 1. I. pQt. I. avrtis. 3.1. ire sine corp. quia prius est rem
ad esse , siue existere : ergo individuum prae intelligitur natura i Hile , quam
Ti. OBIICi Es primδ r existentia est ultimus actiis , erpo vltimb disti it guetas indiuiduuin ab alio , ergo Δc constituens ipsum.
REsPONDE TVix concedendo antecedens de vitiivo achti cxtrinseco,& extraxcoordinationem praedicam n talem, negando de intrinseco , sicque extrinsece etiam facit distinguere, noli per id tamen insertur etiam constit nove. O a I I C I E s lecundo : Ad existentiam actualem pri md te iminat generatio indiuidui ; ergo est id, per quod: est individuum formaliter. REsPONDETun ex Seraph. Doct. Iι b. I. dist. s. ari. a. quast 1:. quod gen ratio principaliter terminat ad naturam sed vi in hoc id est ut indiuiduam, α hinc etiam ad existentiam conmmitanter ; si e negatur Consequentia. O a It c iE s tertiis : Unitas indiuidualis fundatur in ei se rei , ut in radice , sed exi stentia est ultima ratio, essendi rei,. ergo fundatur in ipsa immediato. REsPONDETun unitatem indini
dualem fundari in elle indiuiduali, non in existentiali , sic negatur Minor , ω Consequentia CONTRA : Indi uiduatio non ingreditur esse intrinsecum rei , sed est extra ipsum , ut quid consequens ἰ at existentia ingreditur esse rei, & vltimo complet, ergo existentia indiuiduationem , ergo erit fundamentum indiuiduationis. REsPONDETVR : Indiuiduatio non ingreditur esse intrinsecum quid-ditatis rei, concedo, esse entitati mim, nego : Ad minorem respondetur existentiam ingredi rem ut modus , non
ut praedicatum quidditatiuum , vel ut differen Diuitiaco by Cooste
406쪽
distentia; si e negatur consequentia.
01. SECUNDA CONCLVs Io Nec quantitas, nec collectio accidentium . nec ordo ad extrinsecas circumstantias est principium formale indiuiduationis. Est S. Doch. ω. cit. Lb. a. dist. s. ct alιis. PROBAT vix primδ de quantitate: Subit vitia prima non habet elle aquantitate : Accidens enim non potest elle ratio constitutiva , vel emitati uasi abstantiae : ergo nec a quantitate habet indiuiduationem. Probatur sequela,
quia idem est constitutivum , Sc distinctiuum, & ob id etiam idem tribuens esse unum, ergo. Tum quia quantitas quid posterius productum a substantia , ergo. Tum quia sequeretur substantiam posse esse si iniit , & semel indiuiduam . 5c non indiuiduam, quod implicatorium. Post et enim Deus separare iubstantiam a Pantitate , &
PROBAT vR secundo decollectione accidentium. Accidentia non continentur in coordinatione praedicamentali substantiae directa , ergo non possunt tribuete esse indiuiduale ipsi lubstantiae. Tum quia substantia est semper prior omnibus accidentibus , & est ipsor una causa. sed causa non potest causare, nisi sit actu : ergo antecedenter est indiuidua. Tum probatur ex separabilitate, ut supra. PROBAT vR tertib quoad circumstantias agentis, subiecti, loci, temporis , dcc. i ita illae circumstantiae sunt indilorentes ad hoc , vel illud individuum. Tum etiam quia data illa combinatione accidentium adhuc possent dari alia indiuidua eiusdem rati Dis non dependentia a talibus ei .cumstantiis ι ergo non potest illa combinatio esse adaequata, & formalis ratio indiuiduationis lubstantiae.
373. OB I I cIEs : Porphylii m definire individuum per colle chiolum indiuiduorum . ergo , cum ingredianti reius definitionum, erunt de quidditate , vel saltem ipsum constitvcnt inesse. RεsPONDET Seraph. Doch. lib. 1. dist. i. art. h. quaesi. h. id fit ri ad ostensionem nostram, oc a P stcri ri, Sc. On it c IE s secundo : Discretio in diuidualis , de personalis est secundum numerum , ergo secundum quan
REsPONDET S. Bonavent. ibid. ad ultim. quod s intelligatur discretio secundum numerum quoad elle intrinsecum, falsa est maior, quoad quid consequens, transeat. Tum etiam quia duplex est unitas. & discretio , scilicet intrinseca, & subst .antialis, & acciden talis , &c. Vide ibid. S. Doct. in resiponsionibus ad alias obiectiones , quae sunt refertae optimis doctrinis. Aduerte tamen , ne confundaris in lectione Textus Seraph. ex lib. 2. dist. . fart. I. - t. I. ad I. a. ct 3. quod ibi admittit qu.indam Vnitalcm numeralem cntitatiuam antecedentem ad est eandi uidui , & ad numericam de genere quantitatis, prima unitas est entitati scilicet conlequens ad essentiam rei absque aliquo superaddito, & dicit eandem rationem in toto , & partibus, ut in materia considerata secundum se, de ut abstracta ab omni forma, S quam litate , nam de se non habet indiuidua litatem, nec unitatem numeralem prompriam , sed bene unitatem quandam numericam entitatiuam homogenerutatis , quae potius dicitur privativa, de quo agitur in lib. r. Physic. de unitate materiae lib. I. pvast. 6. nunc sat
407쪽
3 4. TERTIA CONCLusio: Materia pura, ii ire u gnata quantitate non est principium indiuiduationis. E st S. Bo uent. lib. 2. H i. s. p./rt. I.
PROBAT UR a Serapti leo Doct. se primδ : Quod est unum deae ii, Omnibus , non potest este principium di Dcretionis , sed materia in omnibus m teriatis est huiusmodi ; ergo. Maior patet , idem enim non pote it este ratio conuenientiae, & dii conuenientiae , sed materia est ratio conuenientiae indiuiditorum in ipsa communi ratione - materiae ergo: Tum quia materia est prima pura potentia, receptiua pastiua , individuum vero ut tale dicit vltimam actitalitatem , sed acui alitas non potuit eise a potentiae pura passiua,
ergo nec induit dualitas. : Tum etiam si mutaretus materia a forma aer is ad formam aquae , Vel ignis , esset eadem unitas materiae, Sc dii tersitas indiui duoriam, ergo & essent ambo unum individuum. RESPONDENT comminiter Thoamistae, transeat totum de materia ut
sie , negatur de signata quantitate ;Ratio iplorum est , quia incommunicabilitas, & unitas , seu iudiuisionidi uidui ortum habet a materia , &distinctio a quocunque alio , a quantitate, se Ioati a S. Thom.
CONTRA, Materia lignata quantitate supra materiam nudam non adisdit nisi signationem, seu dinitionem , sed talis signatio ad nihil determit, ergo nulla responsio : Probatur Minor, quia illa signatio vel est eadem climmateria , vel non, non primum, quia nullum dependens a posteriori potest esse idem realiter priori, sed signatio dependet intritasece a quantitate ; ergo est quid posterius substantia : ergo. Nec tecalidam. 24M ea accidens Aa
liter distinctum a materia , ad nullum. accidens potest indiuiduare substati- Liam , ut probatum cst. 73. PROBAT vR secundδ, Quolest neci staria conditio alicui caul in caulando , non potuit habere elle , caulato , sed signatio materiae secundum Aduersarios est conditio neces laria , ut maturia sit principium indit. duationis, de quantitas oritur a materia , ergo subitantia nequit habere else individuum a quanti clite se quae est causata a substantia. Maior est certa: Caiisa enim iecundum totum tui melle piaecedit naturaliter e tactum , sed illa conditio itidi uidi ii pertinet ad cise Cauiae : ergo conditio illa non potest habere et te ab cst. etu , scilicet a quantitate: Tum etiam quia eadem materia cum eadem quantitate potest esse in genito, ct in corinpto , ergo tune non est et ratio itidi truluationi S..
Oario iv NT Thomistae plures Textus Aristotelis asserentis materiamelle principium indiuiduationis , &praecipue supra allatum , cum dico Coelum, dico formam, cum dico hoc Coelum , di eo materiam, ut videre est apud Ioan. a S. Thom. de gencro.
Quibus omnibus. RESPONDETVR Aristot. vel
loqui de principio physico , non de formali Metaphysico indiuiduati
nis, vel loqui de disterentia indiuiduali , quae appellaxur nomine materiae , ut dictum est supra in Not. Tertio. O a ri E IV N T secundδ t omnis proprietas debet reduci ad unum primum subiectum,ergo & incommunica
bilitas , & irreceptibilitas, & subjicibilit s individui , sed materia est primum subiectiun receptiuum , & irr ceptibile.
408쪽
eeptibile , ergo omnis ratio indiuidui, quatenus est incommunicabile ut quod , de aliis subiicibile ad materiam, ut ad propriam caulain debet reduci.
do antecedens de proprietatibus ei undem rationis, negando de diuellis: Ad minorem , & probationem respondetur incommunicabilitatem,& subiicibilitatem dici de materia, de de indiuiduo atqui uoce, nam materia est communicabilis ut quod, ut sic enim in communi diuiditur in hanc , vel illam,& est irreceptibilis, incommunica bilis ut quo, quia non potest elle sorma alteri : Indiuiduum vero est incommunicabile ut quod , & communicabile ut quo. Item materia est subiectum primum per ordinem ad formas diuellae rationis ; at Indi uiduum est subiicibile gradibus praedicamentalibus eiusdem rationis sibi identi fleatis : Vnde aliunde deium cndae sunt istae conditione S. OB II c i Es tertio , cui per se pri-mb repugnat communicati pluribus
eo modo, quo uniuertate communicatur inferioribus I illud est principium indiuidui, sed materia signata est liar tui modi, quia ita est unius, quod impossibile est esse alterius cum tali signatione , ergo : Minor est Arist.
ex 2. de an. traei. I. ubi dicit, quod omnium natura constantium determinata est ratio magnitudinis, de augmenti. Confirmatur, quia si materiali indiuiduo praeter niateriam signatam quodcunque aliud remoueas , adhuc remanebit incommunicabilis substantia, non autem si auferatur,
RESPONDETVR negando Minorem, nam, ut dictum est,materia signata cum
eadem signatione potest successive esse sub diuersis formis, & plura indiuiduacissura.de Cistro/tro Philos P. I.
numero, immo specie diuersa constituere, patet hoc , quia in substantiis homogeneis id euenire potest, nempe quod plures formae, verbi gratia , in
aqua, in aere retineant eandem mat
riam cum eisdem di inentionibus; Tum etiam per miraculum , ut si sub eis dein numero accidentibus Eucliaristiae Deus poneret aliam substatu iam panis, ex quo patet indiuiditationem intrinsectnon pendere a materia ut signatae quantitate, sed tantum extrinsccc . Nec Arist. aliquid probat ad hanc rem, sed intendit tantum viventia exigere certam mensuram debitam tali speciei non indiuiduo soli ; Hinc ad confirmationem conceditur antccedens ex hae parte, scilicet quod ablata materia signata , non amplius erit individuum, idem etiam si auferatur forma non ex
hoc, quod sint principium formale indiuiduationis , sed quia sunt principium phy si cum iubflantiae compositae indiuiduae ; Hinc ab soliit E loquendo negatur antecedens in sensu Aduersariorum , de simul consequciatia : Et patet salsitas m tecedentis ex hoc , quod etiam ipta matella signata est indiuidua , Sc singularis Vt quod, ergo per aliam materiam sigi ratam crit talis, tu in ex indiuiduatione Angelorum, a quibus ipsi os nitem materiam re
377.QVART A CONc, vsio: Forma sue partis, siue totius nequit eis e principium per se indiuiduationis. Est
Bonaueiat. lib. 2. dim 3. cit. Scol. Maliorum cit.
PROBAT una Seraph. Doch. Qiiod ex se est multiplicabile in plura eiusdem rationis, non est ratio essendi incommunicabile in plura, quodque est ex se multiplicabile, non est ratio constituens in esse immultiplicata, sed omnis Arara causata quantula,
409쪽
ex se est , siue sit partis, ut anima rationalis , siue totius, ut humanitas est communicabilis , & plurificabilis, constitutivum indiuidui est ratio constitit ens in esse immultiplicabili, & indiuidui: ergo. Maior est certa : Idem
enim formaliter non est ratio necessarib duorum formaliter oppositorum. Minor probatur . quia omnis forma creata nata est habere similem, ut docet Aristol. 7. Met. tradi. 77. ut patet
in Sole , & Luna, & probat S. Doct. lib. i. distinct. ara 1. qt st. 1. & lib. I. dist. 3. cit. dc id maxime patet in indiuiduis causuis ex diuisione continui. Q niici Es pri md ex Aristot. t. Phys. tract. 69. appellante sormam hoc aliquid 1. de an. tradi. a. ait per formam fieri hoc aliquid , ergo per formam fit singulare.
interpretum , hoc aliquid sumi aequi- uoce aliquando pro indiuidito 3, aliquando pro certa, & determutata specie, & quidditate, & ut quo sic forma est ratio , per quam sipecies habet determinatam essentiam.
o a it c ias secundd , ab eodem est aliquid . & unum , quia idem est esse, & unum esse. sed per formam aliquid est, ergo & est unum , ergo dcindiuiduum ; Maior . de Minor patet, quia ad formam est terminus generationis , ergo de ipsa est ratio indiuidui.
iorem de eodem esse vel specifico , vel indiuiduali. Ad minorem respondetur per formam rem habere esse specificum, ipsamque cum materia esse principium physicum generationis essἰ- ciens, non formale, de metaph γ ficum,oc ultimatum. Ad probationem respondetur ad formam ut quo torminare generationem, non ut quod, quia est
ad totum, dc ad naturam , sed ut inhoe , idest per aliud indiuiduatam. ADDvnx hic plures Scotistae sei-
licet Faber Theor. 9 o. aliique ; quod licet , forma non desumatur indiuidu tio , desumitur tamen ab vltima realitate formae, quae est haecceitas; nam iam clauduntur multae realitates , s lichtrejiciatur a Meldul. dιθ. ι o. n.
seq. st io a. non quoad indiuiduati nem ipsius formae, ted compositi, quod est & conforme Seraphicis principiis;
vult enim, quod disserentiae emanent 1 toto composito non a parte licet principaliter ratione formae , ut diximus in Cap. de disserentia. 378. QVINTA CONCLVsio: M teria, de forara unitae, ipsarumq rear
propriatio sunt causa playsica indiuiduationis physicae indiuidui, est & S.
Bonavent. lib. 2. dist. 3. ct aliuisc. cit. PROBATUR , quia indiuiduatio non oritur ex materia sola, nec ex forma sola, at inest in composio per aliquid intrinsece existens in composio; ergo ratione materiae, & formae unitarum. Tum quia ideo est hoc compositum unum numero, quia constat ex hac materia, & ex hac forma unitis sergo. Tum quid principia physica essendi sunt etiam & unitatis physicae, sed haec materia , dc haec forma sunt huiusmodi t ergo. Et hine infertur
unionem materiae , & formae esse primcipium indiuiduationis causaliter non formaliter, dcc. quod de plures docent eum Meldul. diri. Io. Asel. m n. I s.ct io'. 379. SETTA Co N C L V s I o et
Principium formale indiuiduationis metaphysicae naturae est aliquid postiuum viperadditum ipsi naturae se stantiali, quod est ultima realitas ab ipso emanans, de distinga formaliter ab ipsa , quae a Scotistis appellatur hae cestas, a Seraph. Doch. lib. I. dist. 1s.
410쪽
ara. I. a. ia r. additio idest appositio , seu diiserentia contrahens. P ROBAT vR prima pars : Natura
de se non est forinaliter singularis, ergo per aliquid superadditum, sed id est quid positiuum , nec iunt
materia, nec forma , nec unio ipsa-Tum , nec existentia , nec accidentia , ergo est aliud nempe ultima realitas differentialis : Maior iam alias mira t. de miners ct communitate natura est probata contra Nominales, S ulte-Lius confirmatur , quia humanitas de se est indifferens ad esse in Petro , & in Paulo, ergo requirit ex sua ratione formali habere esse determinatum. Tum
uia si natura generica specificatur obuam indisserentiam per di&rentiam specificam, ergo & specifica per indiuidualem superadditam determinabitur, non enim est maior ratio de illa,
quam de ista. Tum quia sequeretur, quod indiuidua de se possent essentialiter mutuo praedicari, nempe si seipsis
indiuiduarentur naturae, & non per ali quid superadditum sor maliter ex natu-
τλ rei, quod est falsum; quod enim inest alicui ex natura sua , semper ei inest, ergo si natura de se est determinata
cum Petreitate, ubicumque erit, erit
et .am cum ipsa. Tum quia, c ut arguit Scotus) omnis disserentia disterentium reducitur ad aliqua primo diuersa, eum enim in aliquo conueniant, & per aliud differant, ne cetarib debet dari status in eorum differentia, sed indiuidua proprie in aliquo conneniunt, scilicet in natura, & in alio disserunt, clim sint
aliquid idem entia , ergo assignari debet , in quo sunt primo disserentia, sed tales sunt disserentiae indiuiduales , ergo per has superadditas differunt. Probatur Minor, quia in natura indiuidua conueniunt, ergo solum indifferentia disconueniunt, ergo Eer aliquid superadditum. Quod verb hoc superaddituni sit quid post tuum , deest minor principalis argumenti, patet. Tum quia per id positive dister urit in diuidua. Tum quia individuum constituitur in esse positivo per ipsum. Tum quia individuum est maxime substantia, & perfectior , quam secunda substantia; ergo.
PROBAT vn secunda pars nempe talem di fierentiam cile a natura distinctam formaliter. Natura formaliter non est sita gularis , alias nunquam potest fieri uniuersalis, ergo distingi itur formaliter a singularitate ; quae Con- elusio alias probata est in tra . . de natura communi, ubi etiam probauimus talem distinctionem formalem in esse inter gradus praedicamentales, ipsosque facere aliquam compositionem , inter quos est haec ultima realitas. 3 So. OB i I C i E s primo contra primam partem Conclusonis cum Nominalibus ; nulla res extra mimam est,
quae non sit singularis ex Aristot. ergo natura non cst indiuidua per aliquid superadditum. RESPONDETvR , quod omnis
res est singularis vcl exti insece , vel intrinsece ; natura cst stagni aris extrinsece , id est per aliquid si1 pcradditum
non inclusum fornialiter an ratione
formali quὶdditatis : individuum vero est singulare intrinsece ; sicque natura extra animam non est singularis de
OBII cIEs secundo : Id, quod est additum, vel est essentiale, vel est accidentale ; si primum , ergo indiuiduoedistinguuntur percile iitiales, & speci-fieas disserentias ; s secundum , ergo
individuum erit ens per accidens, sicque 'species non poterit piaedicari de itidi lilia. duo per se. Hoc argumentum conficitura Ioan . a S.Th. de aliis Thomistis, qui