Flores, et fructus philosophici ex Seraphico Paradiso excerpti. Seu cursus philosophici ad mentem sancti Bonauenturæ seraphici doctoris. Per R.P.F. Bartholomæum De Barberis à CastroVetro Mutinensem, ... Pars prima tertia Pars prima. Continens totam L

발행: 1677년

분량: 611페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

,go Mactatus VI. Logicae.

de ipsum confirmat sere iisdem terminis , sed occurric optime Seraph. Doct.

dicen , quod indiuidualitas, si tumitur quoad encitatem , est substantialis , &in eodem ordine praedicamentali ; si quoad modum, est accidentalis, idest non inclusa sormaliter in quidditate

naturae indiuidui , nam natura dicit

quid, individuum dicit qui, vel qnis,

ex lib. i. di T. I9. Part. 2. quast. vis. INsTAT Hervaeus magno apparatu

verborum : Ista disserentia, vel eit substantia, vel accidens; si primum , ergo vel materia, vel forma, vel compositum ex Arist. si secundum, ergo indiuiduatur res per accidens. RESPONDETVR, nec esse subsantiam in recto, nec accidens, sed esse realitatem metaphylicam lubstatitiae , vel accidentis distinctam formaliter a iubstantia, identice vero esse substantia, de si est accidentis,esse accidens. o Bi I c i E s Tertio : si quaelibet res indiuiduatur pera aliquam differentiam supperadditam, ergo & incomposito erunt plures differentiae in- diuiduales, de pri md erunt tres scilicet in materia, forma , Ze composito, deinde in partibus integrantibus, dc in accidentibus existentibus in substantia , sed hoe est multiplicare entia sine necessitate, de darentur etiam plures

existentiae. N3 8 i. Hoc argumentum petit solutionem plurium difficultatum tangentium indiuiduationem partium . dc a cidentium , quae dabitur in sequenti quaestione Pro nunc respondetur incomposito substantiali dari tres indiuidualitates scilicet pro materia, s ma, dc tertia entitate, quae ex Seraph. Doct. distinguitur realiter a suis partibus, ut dicetur proprio loco e verum quidem

est , quod tu doctrina Seraphica proineri e materia non est indiuidua de se,

ted habet tantum unitatem numericamentitativam , sic tib. 2. dist. 3. y rt. I. art. I. 3. Idem cie dicendum de forma licet magis proprie et Unde negatur consequentia , cum istat i duuenalitates non sint propriae, occ.

. dualis emanat a composito ex materia,

de forma, ergo in entibus simplicibus non erit aliqua differentia ri nec in gelis. REsPONDET ust differentiam in diuidui, quod est prima substantia cominpleta , quales sunt etiam Angeli, Manima rationalis, oriri ex compositi ne inareriae , 3c formae : In coeteris Oriri ex propria entitate phy sica, ut in sequenti quaestione dicetur. INsTAnis ; Ergo si ad multiplieationem entitatum physicarum multiplicantur differentiae indiuiduales , multiplicabuntur etiam ad multiplica-ttirem realitatum: Probatur conseia

quentia ; nam prius concipitur in homine haec substantia, hoc corpus, &c.

quam hic homo , sed id est absurdum,

cum una sit satis. M v x xi Scotistae admittunt Consequentiam, oc negant id eme absurdum. Vide Meldul. u . disp.1. quaest. I. art. 3.

ct ad 1. qnod differenti modo proc ditur in cognitione graduum metaphysicorum, & in eorum productione, nam metaphysicus procedit ab unineris salibus usque ad indiuidunm ; At via generationis prids est hic homo, quam ut hoc animal, hoc vivens; dc hine omnes gradus per unicam disserentiam habent eme determinatum; Ratio est,

quia 'gradus individualis , adhoc vic trahat speciem, supponit eam in Diuiti eo by GOrale

412쪽

De Si santia. III. 381

suo esse quidditatiuo , non elatitati uocompletam :. Vnde, si dantur indiuidua generim , dantur per conceptus intellectus inadaequatos , ut diximus cap. de genere , Nec valet paritas de entita- tibiis physicis, nam iliae, clim habeant propriam existentiam , & sint termi nus per se physicae causalitatis , etiam habent proprias differentias ; non sic gradus metaphysici. O ait c iE s quarth ex Caiet. de eme,

ct essentia cap. ct . Actus singularis supponit potentiam singularem ex 2. P0f. tract . 38. debent enim proportionari ad inuicem ; sed disterentia indiuidualis est actus singularis, ergo supponit naturam singularem ;ergo eam non reddit talem : Confirmatur , quod conuenit uni indiuiduo,& repugnat alteri eiusdem speciei, supponit eorum distinctionem 3, sed Petreitas Petri repugnat Paulo ; ergo suppo- nix anteeedenter ipsos diiunctos indiuidualiter. H v i o argumento tenentur respondere dc ipsi Thomistae admittentes differentias indiuiduales, quicquid ponant enim pro differentia indiuiduali, certum est id debere. esse actum singularem, sicque dc supponere naturam singularem. Nos tamen Respondemus, actum esse singularem vel ut quo, vel ut quod i Primo modo disserentia est per septimo singularis secundo modo est ipsum individuum : hinc maior desumpta ex Arist. verificatur de actu, α potentia physica , quae adactum debet praeexistere , non de metaphyllea quae sunt realiter idem ; quorum proportio non habet consistere in singularitate, sed in tali ratione, quod unum non destruat rationem alterilis r Vnde actus debet es Ie simularis ut quo, natura vero , quae est in potentia est comtrahi bilis per differentiam , & ob id Se comunicabilis pluribus: Valet etiam illa propositio, S proportio sic,quod actus ii eth singularis ut quod , 5c potentia

debet esse talis ; sic haec anima supponit hoc corpus: Ad Confirmationem reia pondetur, si illud , quod conuenit viai,& repugnat alteri, est prima ratio colostitutiva illius, negatur debere praesupponi distinctionem eorum ; sic etiam rationale conuenit homini, & reptignat asino, nec tamen praesupponit e

tum distinctionem specificam, sed eani Deit ; si verδ id est quid consequens. ut est aptitudo , verbi gratia , risibilitas,&c. id non facit ad rem, cum dissurentia indiuidualis faciat distinguere. OBII cIEs quinto : Indi uidualitates, si sunt intra eandem speciem, important conuenientiam, & maiorem, quam inter diuersas species ; ergo non sunt primb diuersae. REsPONDET u R ex S. Doct. Iib. i. distis t. is .art. 2. quaest. I. 92. Indi uidualitates convenare in aliquo conceptu abstracto per intellectum secundum consimilem habitudinem, qui elim sit iliadaequatus, non tollit, quin a parte rei sint primi, diuersae ;& si datur maior conuenientia in alia quibus idest non ratione sui, sed ratione naturarum, quibus identificat tur, de se enim sunt partes a parte rei. 332. OBr ic IEs e tra aliam

partem Conclusionis , scilicet quod sit quid negativum ipsa indiuidualis differentia. Indiuiduum formaliter est tale per indiuisionem, ergo per negationem diuisionis. REsPONDETun ex doctrina in simili Seraph. Doct. lib. I. dijLM .as. art. 2. quast. I. S lib. I. distitit. an. I. quast. I. quod licet explicetur per negationem, tamen vere impor-

413쪽

. 33α Tractatus

tatur positio, quatenus individuum est tale per gradum ultimum praedic

mentalem. . O B I I C I E s contra ultimam

partem Conclusionis ex Pasqualig. 4o. 3. Indi uiduatio distin guit unum individuum, eiusque naturam ab alio adaequate realiter, &secundum esse physicum ; ergo a natura non distinguitur solum formaliter; Probatur conlequentia , quia nihil. realiter ab alio distingititur per quid extrinsecum , sed per intrinsecum prinpriae entitatis ; eadem enim sunt principia constitiitiua , de distinctiva, . ergo differentia haec est idem omnino cum indiuiduo, & natura eius. .

num. 28. Concedendo antecedens

nega icio consequentiam : Ad, probationem respondetur distingui illa ii diuidua penes differentias , quatenus

identificantur realiter cum natura,

quia se sunt capaces existentia, . & secundum hanc identificationem distinguuntur , non penes extrinseca , sed penes intrinseca talis entitatis. INsTAT Pasquali g. Natura a pam te rei in quolibet indiuiduo distinguitur propria indiuiduatione ; ergo , ut

distinguitur L habet sibi appropriare

talem differentiam,.qnae est tibi extrinseca, cum non includatur in eius ratione formali ; ergo requirit aliquid determinatinum per quod sibi eam appropriet, & transeat a sua indifferentia, ergo per illud determinatiuum erit ante indiuiduationem indiui

to , & ipsos Thomistas teneri respondere, cum dicant talem differentiam distingui virtualiter,& naturam appropriare sibi eandem differentiam: Nosverd respondemus concedendo ant

cedens , negando consequentiam ; &ad probationem respondetur, quod determinatio per extrinseca competiventibus realiter distili s, ut materiae per dispositionem ad formam in ordine ad constituendum compositum ι At negando, quod requiratur talis determinatio in formalitatibus metaphysicis , nam ex vi productionis talis ad turae determinatur ad elie in Petro, de non in alio genere, in genere enim, efiicientis, eae in generes formali per indiuiduationem sibi realiter identificatur ; producitur enim natura ait. S. Bonavent. lib. I. distinct. F. ara.

ut in hoc.

An entia ineONDIa habeant propriam disserentiam

diuidualem.

DL v K A entia incompleta, I enumerantur a Philosophis ;haee sunt vel substantialia , vel a ei dentalia I substantialia sunt materia, & forma ; item & partes heterogeneae, & homogeneae, & realitates substantiae . Accidentalia su ne ipsa accidentia ; quia dependent lubstantia, & eorum realitates , item,& modi extrinseci ; Quaraitur ergo , at, omnia ista habeant propriam differentiam. T HO MI s T AE consequenter ad sua

principia docent materiam indiuiduari per ordinem ad formam, & quantitatem veris per ordinem ad materiam,. item de &rmam quamlibet etiam animam rationalem pei ordinem ad sub- lectum , idemque dicunt de accidentibu& ; sic Ioan. a . S. ThOm.

414쪽

. de generat. aliique. SCorus, &,4 tistae unanimiter docent omnia entia incompleta , de

- etiam accidentia indiuiduari propria indiuiduas late , sed circa realitates diuisi iunt inter se; Nam aliqui sustinent habere proprias diffirentias indiuiduales , unde dicunt dari hoe corpus , hoc vivens , hoc animal immediate , sic Pontius dissutat. 6.

dul. disp. . Met. sed . s. aliique, sed

male, nam in loco cit. nec facit ver

bum de sermalitatibus, de iure meri- id , nam eas negat alibi : Opposita

sententia est communior, dc vera negans , sed sustinens indiuiduari per

differentiam rei, cuius sunt realitates. S. Docr. videtur stare cum Thornistis, cum pluribus locis dicat accidentia numerari ad numerationem subiecti, sic lib. i. dist. 26. art. I. quaest. F. ad 3. Odist. 11. pars. I. art. I. quast. s. de lib. distin re. 6. art. r. quaest. 3. ad ic& lib. 3. disp. a 3 .art. i. qu i. 2. de lib. 1. distinct. 13. art. 3. quasi. 2 alliserite locis, de communiter citatur

pro hac sententia, sed immeri id, ut videbimus, nam de ipse sustinet op-Positam, ut mox patebit ό Pto cuius

solutione.

38 .PR i Mo Nolandiam,& supponendum csim communi ex Seraph. Doct. lib. 4. disi. 3O. pari. 2. art. I. I. ad vis. quod ordo praedicamentalis in eadem linea est ab indiuiduo ascendem do v oe ad genus generalissimum, &e conuersd infrendendo terminatur ad individuum . idem & habet lib. 2. distinct. 18. art. i. quast. s. Unde s

quitur,quod, quidqn id spectat ad rati nem indiuidui formaliter sumpti. debet collocari in eodem ordine,& linea.

S ε c v N DO Notandum,& supponendum ex traditis in tract. formiatit. q. r. quod omnes realitates , quales praecipue sunt omnes gradus metaphysici incipiendo ab indiuidualitate, cum non habeant propriam existentiam, trahunt suam originem per emanationem

ab ente physico, siue a re habenterropriam existentiam , & quae est petie terminus physicae causalitatis: Vnde sequitur, quod ista entia quaecunque illa sint,dum habent propriam existentiam , etiam necellario habent suam disterentiam indiuidualem cum caeteris realitatibus; Clim hoc dii crunaine tamen , quod accidentia ph sica, cum ortum habeant alitii d c, nc nare vela subiecto, in quo sunt , vel ab alia caiisa extrinseca, ut sunt gratia Diuina, lux in aere, & species inteiitionales in speculo, & in oculo, quae ortum habent a suo principio oliginali, non , subiecto, in quo sunt, ut docet S. Bo

8e aliis pluribus locis; Hinc cum accidentia omnia habeant este ph, ficum a

subitantia , conscquciner etiam com-

politionem metaph scam, & gradus metaphysicos habent quidem emanantes ab ipsis, sed cum dependentia a suo principio, vela subiecto, . id tameti non ossicit, quin habeant propriam disserentiam indiuiduantem, quod ut melius percipiatur. TER Tib Notandum ex S. Doct.

lib. a. dist. art. I. quaest. I. in cor .

ad 3. quod accidens potest sumi dupliciter ; Primo sermaliter, de absol te in se: Secundb materialiter per ordinem ad causam, δc si biectum , & ratio formalis accidentis est prior in accidcnte ; materialis est posterior Vnde a cidens non multiplicati r ad multipliacationem subiecti, nisi prae intelligat multiplicatio formalis accidentis, α

415쪽

38 Iractatus VI. Logicae.

nisi etiam nulltiplicetiir illa ratio, se- per se ; ergo & habent essectum mei cundum quam dicitur subicctum. Ex physicum disterentiae. Maior Ptet ex

' qua vera doctrina infertur, quod in eo. traditis in prima quaestione formalita .dem subiecto numerantur, Vel diuersi- tum. In quacunque enim entitate phy-scantur mi mero accidentia , quando sica adsunt propitae sormalitates ; Mi- Melt diuersa ratio formalis acciden- nor est certae: Subsumpta Minor patettium , ut verbi gratia , in codem de materia , forma , de modis extrinse-poino albedo , & dulcedo, illa est se- cis, quae, ut probauimus in o MN. de diis cundisin rationem diaphani , ista se- reali , ratione productionis pecu-cundum rationem humidi praedomi- liaris sunt tales scilicet terminus physinantis, unitas vero subiecti in ii occa- . eae causalitatis. Tum quia,Vt probatum si se habet materialiter tantum. Hi ne fuit in s. de Univers. In commilis

infert S. Doct. quod plura accidentia ni omnia entia incompleta habentiam:sunt esse in eodem subiecto secun- propriam existentiam pollRint fundare dum se , sic plura lumina in eodem uniuersalitatem logicam, ob idque &acre, plures sincies in eodem oculo, sunt capacia coordinationis priaica. sic lib. 1. dist. I s. auast. vltim. ad arg. mentalis generum, specierum, & indi- Ista enim habent sIngula diuersam ra- viduoruni ; sunt enim praedicabilia, vitionem formalem principis, & entita- sumpta in communi de suis inferioritis, quando vero in illis adest unica ra- bus cum tandamento vero in re. Tum lio formalis in eodem subiecto, tune quia, ut infra dicetur, nullum ens innumerant cir ad multiplicationem subie- diuiduatur per rem alterius generis, cti , & habent viaitatem ex unitate cum non intret in eius coordinationem subiecti , ut multiplex albedo in pa- praedicamentalem. Hocque est consor riete: Uide Seraph. Uoct. ibid. dc lib. 1. me doctrinae Seraphicae traditae in cit. dissi. 2G art. r. quasi . s. ad a. π 3. id locis. Tum 8c lib. 2. disinst. i. pari. E. tamen euenit ex ipsa ratione formali art. 3. quaest. i. in pne ; id fateriri de -- accidentium ut a priori , ex subiecto ma rationali ; tum tib. a. dist. 3. Part. F. vero a posteriori. Quibus praemissis art. 1. quast. 3. in corρ. de mater asit. est de te una unitate uniuersalitatis, δο381. PRIMA C ONc Lusio : oc etiam numerice . lices sit impeis Eiuia incompleta habentia propriam ctissima unitas. existentiam , & quae sunt terminus per Q v o D postea realitates carentes -se physicae causalitatis , habent pro- propria existentia indiuiduetitur disse- priam disserentiam indiuidualem ; ea rentia indiuiduali rei, cuius sunt reaia Verb , quae carent propria existentia, litates, patet ex traditis , clim non ha- indiuiduantur per ditarentiam rei, in beant proprium elise physicum , &c. qua sunt. . SED dices ex supra traditis,exi sten- PROB-T UR prima pars : Diffe- tia non est principium indiuiduationis, rentia indiuidualis est realitas meta- ergo ex hac non potest inferri indiui- physica emanans a re physica, sed haec- dualitas.

Mitas est talis, ergo emanat a quacun- -REsPONDETvR negando cons que re physica ; at multa entia incom- quentiam ; nam ex existentia tanquam

416쪽

De Substantia

Accidentia physica , dc realia indiuiduantur per propriam haecceitatem,& non per materiam , vel subis

humo

cipium indiuiduationis, formale rei debet esse eiusdem generis cum ipsa re in-- diuidua , quia spectat ad eandem coordinationem praedicamentalem; ergo ac

cidentia non possunt habere pro principio formali indiuiduationis subiectum , quod est alterius generis. Tum quia accidens de se praeciso subiecto est unum per se, δc praedicabile de suis inferioribus essentialiter ; ergo habet in suo ordine differentiam indiuidualem , alias esset praedicatio accidentalis. REsPONDENT Thom istae indiui- dirui accidens non praecise , & intrinsece per subiectum, sed per ordinem, &habitudinem ad subiectum, quae est accidenti intrinseca. CONTRA, haec habitudo vel est actualis , vel aptitudinalis ; si primum,

Ut tenentur fateri, quia causa, ad hoc

ut causet , debet elle in actu; id est impossibile, & probatur, quia haec habitudo actualis est quid extrinsecum accidenti, & ab eo separabile, quia inhaerentia actualis est ei extrinseca, ut probauimus in de Accident. vi patet in accidentibus Eucharisticis, tunc si separaretur, accidentia essent indiuidua absque disterentia sua , quod implicat. Tum quia actus singularis physicus supponit potentiam physicam in actu , sed illa habitudo actualis est talis ; ergo praesupponit accidens in esse indiuiduali , & hoc est argumentum , quo Vtitur Caiet. contra nos, ut alias in antecedenti quaestione

visum est , nec in ulla sententia potest negari in dicto sensit. R.P.Sara.de Castroverro Philos P. I.

REsPONDERT Thom istae pintes eri accidens individuum per habitudinem aptitudinalem. CONTRA primδ.quia illa habitudo indisterens est ad quodcunque accidens subjectum, ergo non potest ipsum determinare , ergo requiritur, -ut si actualis habitudo, quod implicat. Tum quia posset eadent Arma successiuc trans uitari a Deo de subiecto in subiectum , immo naturaliter lux transmutatur , immo de facto plura accidentia eiusdem riationis sunt simul in eodem subiecto, ut dictum est de specie biis in oculo, SP in speculo, sed idem principium sei male non potest simul pluribus tribuere suum efi

quaest.2 o. art. 9. requiri non solum unitatem subiecti secundum rationem formalem receptiui, sed ut conditionem sine qua non, etiam Vnitatem temporis , & videtur etiam idem asserere S.

Dossit. lib. 1. dist. a I. art. I. ad I.

ubi notat, quod actus numeratur sv lecto, tempore , & termino. 387. CONTRA quia circuirinstantia temporis se habet per accidens ad indiuiduationem : respicit enim indeterminate quodcunque tempus, in quo fiunt, non a quo , Textus Seraphicus nihil facit pro hac sententia, nam ibi loquitiir de accidentibus su cessivis secundum continuationem ipsorum, non secundum indiuiduationem :vnde patet sali Meldui.) imbecillitas

huius opinionis, quia cogitur abire in diuersa , ut effugiat vim argument rum , & c. OBII CI Es primo ex Seraph. Doct. Accidentia numerantur ad numerationem subiecti. RESPONDETVR, ut supra ibi loqui S. Loct. a posteriori, quia di se C c e serentia

417쪽

386 'mactatus

ferentiae ut plurimum ait ipse i lib. a.di P. I. para. 2. art. 3. quast. h. in sine is innotescunt a posteriori. Oar I cIEs iecundb ex eodem S. Doch. lib. 3. dist. 8. art. 2. cysis. 2. ad 2. Idem Pater non est capax plurium pa-- ternitatum numero simul ratione vilitatis subiecti, ergo a se biecto recipit indiuiduationem , sed iam responsum est in praecedenti algumento, de nunc

iterum.

RESPONDET ust, quod saltem est capax plurium paternitatuna successiue :Tum etiam quia remanet haec quaestio examinanda suo loco, ubi patebit, quod haec repugnantia non venit ex multitudine numerica accidentium, eum & ipse asserat dari de facto, ut dictum est , sed id ut plurimum eu nit, ex incapacitate subiecti non valentis recipere plures effectus formales eiusdem rationis. INsTAnis iterum ex eodem Seraph. Doct. lib. I. distinct. 2 s. art. 2.quor. r. ubi dicit, quod Petrus, &albedo uniuntur in ratione indiuidui, sed prius conuenit Petro , & postea albedini ; ergo albedo indiuiduatur in diuiduatione Petri. RESPONDETVR , ut prius dictum est,concedendo totum physicei: Secundo concedendo totum a posteriori; Tertio S. Doct. non dicit, quod e dem principio indiuiduentur Petrus, Meius albedo, sed quod prius, & principaliter conuenit Petro , & posterius albedini, dc verum dicit, quia albedo habet dependentiam a subiecto, ob id que & eius indiuidualitas , ideo nihil

contra nos.

Os ii e IE s Tertid : Res, a quo recipit else, recipit dc unitatem, & indiuiduationem, sed accidentia, dc omnes formae corporeae recipiunt esse 1 subie ; ergo: Confirmatur ex traditis in

. . Logica

qua'ione de compositione ex genere i ct disterentia accidentium , quod istam habent ab ipso composito physico.

tum de principio physco, siue materiali , sue essiciente ; negando de formali , de quo hic loquimur : habent

enim ortum 1 subiecto; attamen eorum esse continet in se proprias differentias Metaphysicas. INsTAT IGan. a S. Thom. de gem e y Nulla forma receptibiligi est de se indiuidua nisi per ordinem ad subiectum recipiens , a quo limitator, & irreceptibilis redditur in alio subi icto: ergo. RESPONDETUR, ut supra dictum est in piast. antecedenti ad Comisclus Tertiam: Irreceptibilitas individui non est ut quo, sed ut quod, idest non est per modum formae in subiecto ; scenim etiam materia est irreceptibilis,& tamen non est indiuidua proprie, dcaecidentia Eucharistica sunt indiuidna, α tamen sunt receptibilia , sed inconsemunicabilitas indiuidui est ut quod, idest ut uniuersalis de particulari, hi ncque negatur antecedens, & Con sequentia. OBI. io I Es secundδ: distanctio i diuidualis , dc numerica est materialis, dc non formalis , ergo a materia habet radicem primam. 388. SED iam responseni est alias,

quod si est sermo de radice physica,

conceditur antecedens, 3e consequemtia ; si est sermo de differentia Met physica, & radice Metaphysea, respondetur, quod dicitur materialis, 'n tenus reddit individuum subjicibile gradibus superioribus de ipso praedicabilibus dcc. ipsum autem non est praedicabile de inferiori: hinc coiisequentia, vel consequens non facit ad

418쪽

oa r re Ias Terti δ : sent multa accidentia, quae non habent propriam existentiam , sicuti passio, modi intrinse-ci, de mutui modi, ergo si in his indiuiduatio non est a propria entitate, nec in aliis. Hoc argumentum est Pa 'tiali g. cui rei pondetur, quod si dantur talia accidentia concedimus non habere propriam indiuidualitatem , ut dictu ira est in fund. sed negatur habere eam a subiecto , in quo sunt, sed bene a suo subiecto accidentali, sic modi intrinisci albedinis indiuiduantnr per indiuidualitatem ipsius , sic passiones accidentium , sic & gradus iuperiores. OamCIEs Qii arto ex S. Doct. lib. 1. dist. I. pari. 2. art. qHol. Anima rationalis dissi ri ab Anselo per uni bilitatem ad corpus; ergo si specificatur per talem ordinim , Etiam cpoterit indiuiduari. Item potest argui de materia, quae dicit ordinem clienti lem ad formam , & vice versa &c. de de aliis entibus incompletis. REsPONDET idem Seraph. Doch. in fino, disserentias ut plurimum a nobis ignotas et se, id ed a nobis nominaria posteriori &c. idemque & dicendum de omnibus ent; bos incompletis ; hinc-que non sequitur non habere antecedenter suas differentias ; Tum etiam qnia, si per talem ordinem desumerentur eorum differentiae lpecificae, non bene hinc insertur etiam de sumi indiuiduales, quae sunt extra ipsorum quid-

ditatem. .

Dic gs Anima est pura serma , si-eut dc accidentia ex Seraph. Doct.lib. a. dist. 3. pari. I. I. I. fund. 4.& Lb. 1. dist. I. pari. 2. μ . 3. res. . incorp.ergo de se non habent propriam disserentiam indiuidualem; nam, i cet Seraph. Doct. lib. I. do 3. para. I. n. I. quaest. I. fund. 4. habent hanc a , subiecto composito Physico. . REsPONDETUR, ut diximiis, de genere, x differentia , quod ma rationali, quia est composta ex materia, & forma , sicut in Angelis, dis ferentiae oriuntur ex tali composito

physico; in caeteris formis simplicibus.1 iubiecto, licet postea Metaphysicε

habeant ortum ab ipso .accidente. Dic Es : Si dantur in uno compos to tot haecceitates, sequitur aggregatio plurium entium in actu, cum sint plu

res actu S.

RESPONDETVR negando sequelam; Nam sicut admittuntur plures dissere tiae specificae,& plures partes in composito , quae in unam tertiam entitatem comiqetam coalescunt ι sc & plures indiuidualitates incompletae, de parti les, quae in unu in totale individuum coaleicunt, quae responsio est consormis iis, quae tradit Seraph. Doct. de pluribus formis in composito, lib. a. dist. 3 3. art. 2. quast. a. ad 3. de lib. I. di Ir. 8. 8art. a. dub. 2. QV AE R E s , quid de partibus heterogeneis, Si homogeneis. REsPONDETVR, quod ,Vt sunt in tegrales, non habent propriam indiuidualitatem , maxime heterogenae, at homogeneae,Vt sunt entitatiuae,& subiaiectivae toti uniuersali, habent suam inia

diuiditationem, ut supra dictum est.

419쪽

SECUNDA PAR sTRACTATUS VI.

De Praedicamento si uantitatis.

38'. . E C V N D A pars huius tractatus Praedicamentorum in particulari est circa Praedic, mentum Quantitas , dc iuremeritὀ ponitur ab Arist6t. secundo loco poli substantiam , eo quia Qinintitas est primum inter omnia accidentia, quae a substantia causiantur , ut dicit saepe Seraph. Doch. infra it., Tum etiam quia analogiam habet ad esse subiectum aliorum

accidentium; subitantia enim est ipsorum ultimatum , quantitas non vltimatum subiectum, quia inhaerent in substantia inedia quantitate.Tum etiam,vt probabitur in Phil. lib. t. quanti-ras interminata est coaeva materiae primae. Vnde Arist. in hoc capite ida facit. Primo diuidit Quantum in quantum per se, per accidens. Primum est , quod de se habet extensionem ut linea. Secundum, quod habet per aliud, ut album , albedo enim est extensa per quantitatem. Deinde diuidit quantum

per se in continuum , dc discretum 1, continuum est, cuius pam tes copulantur communi termino, ut linea, superficies, corpus, tempus ; Di cretum esst , cuius partes non copulantur. Communi termino, Vt numerus, & oratio, dc Vtruinque est

vel habens positionem , permanentiam partium , vel in ordine ad ipsum totum vi- linea secundum se, vel in ordine ad locum , ut eadem linea extensa in corpore, vel non habens

420쪽

Tractatus VI. Logicae . 389

bens talem permanentiam , sed successionem , & fluxum, ut

tempus.

SECvNDo assignat species quantitatis 1, Primo enim eam diuidit in continuam, & discretam : Species primae sunt linea , superficies, & corpus ; linea est longitudo sine supers. cie , & latitudine ; superficies cst utitudo cum longitudine sine profunditate ; colitus est profunditas cum longitudine,& latitudine. Alias duas species assignat huius quan titatis, scilicet tempus , & locum s species discretae quantitatis sunt numerus, & oratio, numerus est aggregatio plurium unitatum; oratio est aggregatio plurium Vocum. TERTIO aflignat proprietates; duarum prima est, quod quantitati nihil est contrarium; Secunda, quod non sulcipit magis, S: minus id est intensionem, & remissionesu, sed bene maius, & minus, id est magnitudinem, & paruitatem : Tertia, quod ficiat aequale , & inaequale: Prima, non est proprietas quarto modo, cum competat etiam substantiae , 5 relationi, & etiam aliis : Secunda est propria quarto modo , sicut

tertia.

VIA quantitas consequitur maioriam sectandum esse, idest pro ut materia est unita formae, quae tamcn principaliter respicit materiam, minus principaliter formam, & directe ipsam substantiam, aqua oti cincintrahit , 8c in qua stini primo, & immediate accidcntia substantve, ratione cuius sunt Uc , nunc , dc subiecta immutationi lensuum ;t non enim possunt sensus immutare, nisi sint extensa. Hinc ordo exi-ugit, ut post substantiam sequatur consequenter consideratio quantutatis. Lib. 2. dist. Ir. art. a. quaest. I. senil. 3. lib. 2. dist. I, Art. a. q. I. in C cc 3 ἰωγ Diuitigoo by Corale

SEARCH

MENU NAVIGATION