장음표시 사용
481쪽
aliud, scilicet relatio rationis: Sic etiam Concit. Ephesin una plurimum laborauit, ut Virgo Matia Mater Dei esse de finiretur , Ied si maternitas est lolum
connotatio nominis , vel comparatio nolirae mentis; plane inepti fuere P, tres de vocabulis, & secundis intenti nibus diuidentes cum tanta scilicitudine : Igitur si in Maria nihil aliud fuit praeter id, qnod est in qualibet alia muliere, nempe Clii istus Filius Dei, non pilis Filius Mariae, quam alterius poterit dici.
CONFIRMATUR. ex Sacramento Altaris primi,. Ante consecrationem non erat piae sentia Christi , & tamen erat totum absolutum in rerum natura, scilicet Corpus Christi, & species. Post consecrationem nihil reale est plus siue in Christo, siue in speciebus ex Aduersariorum sententia ; ergo post consecrationem Corpus Christi erittantum praesens speciebus secundum
nostiam intentionem comparantem , vel secundum denominationem conno istativam: idque est, quod dicit Caluinus. S ε c v N D d species ante consecrationem habebant relationem unionis ad
panem, quae significatur per este in Pane ut in subiecto ; si autem relatio nihil aliud sit, quam panis, & species illae , ergo omnino eadem res eodem modo reali accidentia Altaris sunt in pane , ut in subiecto tam post, quam
ante consecrationem. Probatur consequentia, quia illud absolutum scilicet
species sunt ante , & post conlecrationem eaedem , & per Aduersarios habebant este absolutum necellarium ad relationem ante : ergo & post : Idque est, quod dicit Lutherus, Ec cum eo Panistae. εSEo remittamus has rationes discntiendas in Theologia , quae hic appositae sue ruiit a nobis solum, ut patefiat,
quam periculosum, & temerarium sienegare istas relationcs. 34ss. PROBAT vR Secundδ a Maia stilo , & caeteris Philolophis ratione
naturali. Dantur in creaturis deriolarinationes purae relativae: ergo dantur relationes purae, quae sunt praedicamentales. Patet consequentia , quia cM-chus formalis non est nisi forma ipsa subiecto participata. Anteceden S probari potest,& probatur a Scotistis ex denominationibus fundatis in actione,& passione , in unione, dc praesentia, quae important relationes, sed quia in
doctrina Seraphica non dicunt ista sex Praedicamenta puras relationes, sed transcendentales. Hinc probatur ex denominationibus similis , dissimilis, aeqnalis, & inaequalis, aliarum si iidatariam super unum , multa; ergo si illae denominationes sunt pure praedicamentales etiam ex confessione Aduersari ocima, sequitur diui relationes
REsPONDENT has eis puras relationes , & denominationes extrinsecas
CONTRA : non potest dati relatio extrinseca nisi per formam aliquam realem existentem in aliquo subiecto ; scparies dicitur visus per visionem exbstentem in oculo ; ergo si damur denominationes extrinsece relativae , debet admitti serma intrinseca relativa. Nam forma absoluta non potest tribuere denominationem relativam : De nominatio enim debet proportionari sortirae denominanti. REsPONDENT Nominales cum Hurtado hanc denominationem non
pollia derivari ab una forma absoluta, bene tamen a pluribus simul coexissentibus , ut a duobus albis similitudo icum relatio sit duplex conceptus ablolutus: hinc si utile dicκur ad aliud ob talem
482쪽
talem coexistentiam.; album vero dicitur ad se, quia sumitur ab una albedine: Addit Arriag. hanc et se denominationem intrini ecam ratione fundamenti, extrinsecam ratione termini. AvvERs A vero rei pondet talem, concomitantiam extremorum dcbere
explicari ita, quod dicat utrumque cx-ttemum in recto, ut dicebat Huri. sed fundamentum in recto , & terminum in obliquo, sicque recte fieri talem denominationem , ut, V. g. hoc album
67. CONTRA primo : Quia similitudo non dicit praecise conceptus duarum albedinum , sed aliquid amplius scilicet habitudinem illarum, quae
explicatur per sicut , v. g. lPetrus est albus, & Paulus est albus, per hoc explicatur coexistentia amborum alborum , non tamen similitudo , nisi addatur, Petrus est albus, sicut Paulus, S: e conuersd ; ergo ultra coexistentiam dieit habitudinem. Probatur consequentia, nam dicendo Petrus, & Paulus est albus , si ex coexistentia infertur , ergo sunt similes , erit petitio
principij, quia prubatur idem per idem, ted non est petitio principii ; ergo inferendo similitudinem ut quid diuersum non est petitio principij. Confirmatur etiam, quia per illam coexistentiam duorum alborum non essicitur nisi binarius numerus, & denominatio duorum alborum absoluta spectans ad praedicamentum quantitatis. Tum quia si illa duo alba iunt extrema , ergo debet dari medium inter ea, quare dicuntur extrema, & unum fundamentum, aliud
terminus , sed id non potest esse quid
absolutum; non enim unus conceptus
absolutus dici potest terminus alterius conceptus abloluti ; ergo est relatio. Quae argumenta etiam urgent Atauer sam ; licet enim explicet landamentum in recto, terminum in obliquo, ut hoe album' est simile illi , tamen eius sensus est tant lina ponere duo extrema cocxistetitia. Tum etiam quia sic male definirentur relativa, quori. in cile
est ad aliud se habere, sed deberet dici, ad aliud sunt illa , quorum esse est cum alio else. Probatur icri id ex Mair. lib. i. dist. 3 9. i. quicquid est in duabus albedinibus simul coexistentibus, totum est in duabus sibi inuicem succeadentibus, ergo s smilitudo non dicit
aliquid reale supra entitates absolutas illatum, ita similis erit una albedo alteri futurae, ac una alteri existenti : consequens est falsum etiam apud Aduersarios, qui exigunt ad relationcm praedicamentalem terminum asstia existentem ; ergo & antecedens. Probatur consequentia a pari : numerus duarti malbedinum, quia nihil dicit supra entitates absolutas illarum praefrtim apud Nominales ita saluat L r in ipsis actu existentibus , ac in sibi inuic ira succedentibus , ergo & similitudo , si nihil aliud dicit praeter entitates extre
REsPONDENT requiri s multatem durationis. CONTRA primo : Qtii a duciatio est modus consequens rem durantem; ergo
similitudo, si nihil aliud dicit praeterentitates extremorum absolutas, non
potest pendere a duratione sinult .anea illarum : Secundb , quia illa simultas vel aliquid est reale praeter illas albedines, vel non; si non : redit dissicultas supra posita si se: hoc , vel est absolutum , dc se redit eadcm dissicii blas ; si respectivum , sic habetur intentum : ergo scut ponitur simultas relatio, poterit de poni smilitudo relatio realis.
483쪽
morim , tunc ex coexistentia durati
iris possent dici Pater, & Filius.
Relatio praedicainentalis non est aliquid superadditum fundamento sola ratione ab eo distinctum. Est S. Bonavent. D.
Thom. Scol. contra Henric. quol. 9.
PRoaATVR primδ. Vel relatio habetur in fundamento ad positionem termini de novo, vel supponebatur iam in fundamento quoad totum suum esse ; si primum ; ergo erit vel sola
combinatio extremorum, vel denominatio inde desumpta, quae supra sunt
impugnatae contra Nominales , vel supponebatur iam in fundamento quoad totum suum esse, vel forma aliqua de nouo resultans in fundamento ad politionem temini , quae est nostra opinio.
mento identificatam ante aduentum termini. CONT&A : Ergo relatio non est vGrum accidens; cum accidens non identificetur cum subiecto, & semper daretur ante , de post existentiam termini, semperque actu denominaret subie istum relatiuum : cum effectus formalis denominationis praedicamentalis re-
Iationis sit actu referre subiectum: si que Petrus albus diceretur similis Paulo nondum albo ; Tum etiam quia r Latio secundum suam rationem specifi-icam non dependeret a termino, vel es dependens exi steret sine eo , a quo sentialiter dependet. REsPONDENT negando has s melas ex hoc , quod denominatio relativa pendet a termino , in cuius dicti exVlicaitione variant sequaces huius
Opim mis: praeci tui tamen dicunt in
fundamento relationem esse incompletam , compleri verδ pes aduentum aeris mini : ita Baccon. Soncin. aliique.
463. CONTRA, quia per relationem incompletam vel intelligunt solamentitatem absolutam fundamenti, ex qua posito termino nata est resultare relatio, idque & nos dicimus , sed ex hoe male infertur relationem identificari eum fundamento , riam potius recte insertur distinctio relationis a fundamento : Vel intelligunt veram formam relativam ratione solum , vel intentionaliter distinctam ab entitate absoluta fundamento , sicque reddit difficultas super alata, secluso enim te
mino haberetur tota relationis esIentia, ac proinde actu referret ante existentiam
termini; Tum etiam quia adest implicantia in hoc dicto, nempe quod adsit entitas relationis in fundamento, &quod sit necessiarius terminus ad ipsani
complendam ; ergo ad constitnendam eius entitatem non solum requiritur terminus ad denominandum landamentum relatiuum, sed de ad constituendam ipsam relationem completam:
Alii cum Suareet est.dicunt ei te quidem
relationem quoad totum suum este infundamento, sed requiri tantum termi num ad hoc, ut fundamentum denominetur relatiuum, sicque terminus est complementum denominationis.
CONTRA quia in hoc dicto adsunt duo vel implicantia, vel inintelligibilia. nempe unum, quod detur relatio completa quoad entitatem in fundamento sine termino, de alterum,quod licet sit in fundamento, tamen illud adhuc non denominet: Est enim implicatorium, quod adsit forma in subiecto, nec illud denominet formaliter , eum id sit eius enectus formalis : item quod necellarius si terminus ad hoc ,
ut illa relatio posita in fundamento se
484쪽
cundum suan entitatem illud denominet absque eo , quod importet ne- cellariain habiticinem ad iplum terminum , nam si non habet ad terminum necetiariam connexonem quoad entitatem, quomodo ean habet quoad denominationem γREspo Nn ET Sta με cum aliis talem elle naturam connuattuorum , Ut
effectus ipsorum non tri,uantur a forma informante subiectun , nisi ponatur id, quod necessario tonnotatur ;Patet ii R exemplis: si viso poneretur in lapide, non faceret illum identem, quia hic effectus eoia notat si biectum vitale , dc negatio visus in lapate non denomiiat ipsum caecum, quia caecitas con notat , ptitudinem ad videndum: de res in prino instanti dicitur creari,& non conterinci, qiuia creari connotat respectum ad not. esse, & post dicitur conteruari, & non -reari , quia conseruari connotat elle prae edens, licet Diahil in utroque sensu desu ad creationem , conseruationem, sc dc rei tio secundum suum esse totale praeexistit in fundamento,nec illi aliquid deest quoad entitatem, sed quoad denominationem deest terminus. Io. CONTRA hane doctrinam acriter inuehunt Oui ed. Met. contr. 9.p tri. 4. Hurtad. Arriag. dc alij , & iure merith, nam hoc eth merum effugium , quo potest negari etiam veravnionis distinctio inter materiam, deformam , si dicatur, quod in materia de se existit unio quoad entitatem , adueniente autem forma, tunc fit sola denominatio imateriae unitae t si e & quod sola anima rationalis est homo intrinsece connotando materiam , & unionem ut pure terminos , & facta dissolutione animae a corpore remanere in anima tota entitas hominis licet non
denominatio: Hinc de isti Authores
prorsus ablegant con notativa a Scito is, & nimis excede liter ; nam haec docti ina de connotatis licet non una per adhiberi debeat, est tamen nece ilariissima aliquando, & qua ibre utitiar S. Doct. maxime in explicandis attributis Diuinis respicientibus creaturas, ut praedestinatio , creatio , &c. HINC contra respontionem datam a SuareZ insurgimus ex docti ina Seraphica primb , quia de concepetu relationis intrinseco est dicere , non tantum Inr sed &-ergo male dicitur quoad entitatem esse in fundamento , de con notare tantum veluti ab extrinseco
terminum : Tum iecundd , quia, ut arguit Mair. vel ista connotatio est idem prorsus cum entitate fundamenti, vel non : h primum, ergo destructo termino etiam stabit denominatio : si secundum, ergo idem poterit dici de ipsa relatione : con notatio enim etiam est relatio: Tum tertio, quici effectiis formalis proportionatur causae formali, ita quod si effectus, seu denominatio est absolutα. & causa erit absoluta, si est con notat iuva. talis erit causa ; erpos denominatio relistiua, quia est e fiectus con notativus, necellarid dependet
a termino, idem dici debet de relatione: scilicet quod secundiim se sit causa formalis con notatiua ι Tum quarib, quia forma relativa quoad e fictum formalem denominandi, & etiam in abstracto secundum suam perfecti nem propriam praescindendo ab effectu sormali denominationis non potest poni in fundamento , & ibi conseruari non existente termino; ergo rein
latio est quid distinctum ab entitate
fundamenti. REsPONDENT aliqui, quod ante existentiam termini est relatio transcendentalis,dc post fit praedicament lis sola facta mutatione extrinseca ex
485쪽
tali connotatione, & secundum varium modum ellendi, sic albedo de te est alsi initabilis civitatiue alteri , ad netriente postea alio albo dicitur actu assii tui lata ab ulue eo , quod aliquid intrinsece ponatur in prima albedine,
sed tantum extrinsecum complemeniatum : sic Amicus tradi. I quae L 1.
CONTRA primo : Impossibile est,
quod relatio transcendentalis, quae realiter est cum fundamento idensiticata,
fiat praed: camentalis , dc accidentalis ,& ab eo distingu:itur realiter. Tum se-Cundo, quia impossibile est, ut fiat haec Metamorphosis abi ne mutatione fun- danae sui, lioc enim priuilegium solum est proprium Diuinae voluntatis, ut potens ad aliquod obiectum terminari, actu terminetur m illud sine sui mut
CIRCA quam veritatem plurimum inludant DD. ut salvetur Diuina, immutabilita se Tum teri id, quia actualis assimilatio est dissecens ab apti adinali ; haec enim est transcfridentalis, actitatis verδ est accide malis, & in indiuiduo, quae prius Hai in potentia obiectiva, de postea fit in actu.
7 I. TaRTIA CONCLvs Io: Relatio realis es: accidens reale realiter distinctuin a fundamento. Est communis D. Bonau. D. Thom. Scol. & alio-xu in realium.
PROBAT vR primo : Qtiod est realiter existens, 5c quod non est realiter existens, distinguuntur plusquam per opus intellectus , sed huiusmodi ii intiandamentum , de relatio praedicamentalis : ergo. Probatur minor, quia sundamenta relationum praedicamentalium
polsunt esse sine illis absque contradictione, possunt enim esse sine terminis ;crgo de sine relationibus, ut patet
de duobus albis , de causa producente, dec. solitarie sumptis; rgo distin-
REsPONDET Si aeZ cum alias negando conlequentiaia ex hoc , quod tantum ammittitur roua denominatio, non autem entitas idationis : sed CONTRA qilio, ut urgent Huri.
Arriag. Meldul. lac est na anifesta petitio principi j, dcunt enim hoc album habere totam intitatem similitudinis, ut possit dici imite alteri albo possibili, denominaei autem simile per existentiam attreius albi, sed id est idem,
ac dicere, hoc album non dic. ut simile, quia non denominatur simile. REsPONDENT alis relatione i quidem poste separari a fundanunto Vt sc , non tamen a fundamen . , &mino sint ut: id enim repust at omnino. CONTRA pri md : ia multi susti nent potia separari clationem ab extremis ab ipso Do , ita ut sol dira in n-nt fundaminataliter rel.itiva. Tum iecundo , qnia inseparabilitas non est signum adaequatum identitatis realis :multa enim sunt inseparabilia naturaliter , Se tamen distinguuntur realiter, ut albedo in cygno , nigredo in coruo, ideo hinc non recte infertur identitas relationis cum landamento. Tum quias gnum distinctionis realis est diuersa existentia, quam habent landamentum, terminus, & relatio. ιPROBATVR secnndo : & confir- matur supra posita ratio : Idem absolutum activi , & passini manet , dc quando hae causae viainntur, & quando separantur , sed separatae non caulant, unitae causant realiter, ergo viaio , dc separatio est aliud ab absolutis, sid non est absolutum, ergo relatium m , ergo etiam quid reale. 72. PROBATUR terti δ : Imposis bile est simul, de semel eandem formam remitti , dc intendi ; remissio
486쪽
enim , de intensio sunt motus contr&rij, sed relatio potest intendi , quando iuum fundamentum Iemittitur, dc remitti, qLLindo intenditur , crgo relatio , & fundamentum non sunt viri forma realiter. Patet minor supposito,
quod Petrus sit albior Paulo , tunc Petrus fit magis similis Paulo , quando remittitur albedo , & si intenditur, fieminus similis, quia magis recedit a gradu albedinis Pauli ; ergo distinguitur realiter relatio a fundamento, licet non sint ita separabiles , quod ambo in re-Tum natura existere possint.
ET si quaeras , qualis sit haec distinctio. REsPONDE rv R ex traditis in tua-ssitatu formalitatum, esse distinctionem realem similem modali, sed tamen es le inter rem,& te habentes propriam existentiam: relatio enim habet suam propriam existentiam , coni sit terminus licet secundarius physicae caia salitatis, quicquid dicant aliqui Scotistae cum Bordono non recognoscentibus in relatione propriam existentiam. OBiic ills primd cum Nominalibus ex Aristol. 3. Phys text. IO. Vbi docet ad relationem non dari motum, quia aduenit subiecto, ac recedit ab Dque ulla eius mutatione per solam mutationem alterius extremi : Idem de asserit D.Anselmus in Menolog. c. 24.
47 3. Huic obiectioni varie resia pondent DD. dc Seraph. Doch. tum tib . i. dist. 3 O. dub. 3. st dist. 3 3. art. I.
i. ad . O lib. I. dist. 8. crt. I. art. a. quast. I. ad 2. ct lib. 3. Hst. I. an. I. quas . I. ad 3. ct lib. 3. dist. 1. an. 3. quaesi. R. ad s.ct Iib. 4. dist. 3.
aliis locis docet, quod quando relatio est potentialis ex parte unius extremi, tune introducitur cum mutatione in utroque extremo, quando vero unum
extremum est acto , tunc introducit uvrelatio per aduciatum alterius extic micum sola mutatione In nouo adu: lii ente termino , quae doctrina Seraph. Doch. causat maximum scruphiluni, Sedubietatem , nam vid tur contra experientiam; certum enim est, quod adueniente termino ad stili damentum , ve
bi gratia, album , tunc de nouo hoc fit
simile alteri, ergo cum mutatione ἔ alse ter enim se habet ac prius , vel oportet incidere in Nomina liliatum. Scit Ares. . pondetur cum eodem Seraph. Doch. loc. cit. quod per relationc in seni per interuenit in creatis mutatio aliqua sue in uno, siue in ambobus extremis. Aristot. autem tu citaei. Ioc. con- sderat mutationem , qua secundum se aliquid mutatur non secundum accidens , ibique assignat, quaenam formae sint , quae propria acquisitione, ac nouitate acquliantur per se pri inb , ut est augmentum, intensio , quantitas , qualitast , ubi , excluditque relationes ab his terminis, quia relationes per se non intenduntur, sed producuntur secundarib, 5 per accidι ns, scilicet ad postionem alterius absoluti positi in alteio extremotum , di hinc loquendo de mutatione miniis propria negatu relationes non introduci pecaliquam mutationem faciam in cli tremis. Tum etiam quia S. Dc, et . loquitur de mutatione. qi ae aduenit lia creatura ex aliquo estcctu prouciliente a Deo, ut est creatio, praed. stinatio. vni OVerbi eum humanitate, in his cari meertum est cadere mmationem tantum
Ivs TANTI: In Deo dantur verae denominationes relativae c reatoris, de Domini absque ulla nouitare , ergo absque ulla mutatione introducuntur. REsPONDET S. Bonat ent. lib. dist. 3 O. art. I. g. s. negando paritatem da
487쪽
de relatioinibus Diuinis , dc creatis 3 relationes fierent similia , vel eor,
In Deo verae relationes fundantur tan- uenientia.
tum super originem , & transeunt per REsro NDETun concedendo identificationem in essentiam 1, Crea- illa alba el se similia per qualitatemtae vero fundantur super formam acci- eiusdem rationis fundamentaliter tan- dentalem , hinc cum dependentia, oc tum, secundum quam rationem ea deis nouitate adueniunt, & licet de nouo finivit, non vero secundum rationem denominetur Deus , Creator , id ta- formalem similitudinis, formaliter vemen est secundum nostrum modum ro sunt talia per modum superadditum concipiendi, nam a parte rei dicitur Ratio est, quia duo alba dicunt duas Creator, quia creatura terminat suam entitates coexistentes , non vero com- dependentiam ad ipsum, non e com parationem inter se , seu habitudinem, uersδ. cum sint absoluta, Hed exigitur alia D 1 cps : Si relatio non est per quis modus ea reddens relatiua ,& lia se intenta ab agente , ergo nec est cet Arist. ea definierit per fundamenterminus physicae causalitatis , si tum , non ob id intendit excludere reque non habebit propriam existen- lationem , sed ea definiuit per funda tiam, nec distinguetur realiter a sun- menta, quia, ut ait S. Doct. lib. Mdamento. dist. 16. ara. i. a. ad vis. relatio
4 4. RESPONDETVR negando est minimae entitatis, ob idque mini- Consequentiam : Negamus enim re- mae intelligibilitatis, hincque facilius lationes non produci propria productio- definitur, de dignoscitur per funda. ne licet non per se primo , sed secun- menta : Et ad id de relationibus disqui dario piae supposita productione fun- parantiae.
damenti: Vnde licet non appareat re- 47 3. RasPONDET u R ex doctri- lationes generati, & corrumpi manen- na, quam tradit Seraph. Doct. lib. I. tibus extremis , apparet tamen gene- dist. i 8.art. t. quast. I. ad p. 8c lib. 4.rari, & eorrumpi, si ad solum fanda- dist. in ara. quast. x. ad i. v bi d mentum comparentur, in quomodo in- cet, quod relationis non datur relatio, cipiunt, modo desinunt, seque patet prout relatio est , hine per dissimilit habere propriam exi stentiam. dines album, & nigrum dicuntur di DO aiici Es secundo ex Arist. s. similia, licet vidissimilitudines magis Met. text. χo. Similia dicuntur ea, conueniant, quam album,&nigrum, quorum qualitas est una,& eiusdem tamen hanc denominationem ipsi rationis ; ergo talia sunt absque aliquo non tribuunt, quia proprius effectus superaddito : Probatur consequentia, earum sormalis est reddere ea dis quia si daretur talis modus superaddi- milia. tus, non posset sacere ea simi sa ; sed Itis TANT. Duae quantitates dicun- ea supponeret habentia unam qualita- tur inaequales ex hoc, quod una quantem,ergo talis modus ad nihil deseruit: titas entitatiue plures partes includit. Idem & dicendum de duabus quanti- quam alia, ergo ad quemcunque m talibus, de magis vrgetur in relationi- dum superautum antecedenter sunt bus disqui parantiae ; posito enim nigro, tales.
de albo , non possunt fieri dissimilia Rεspo Nn Exun , quod si quant per nouum accidens, quia potius Per tales consideramur fundamentaliter, se
488쪽
Ipsis sunt tantae; tamen se ipsis formaliter non inter se se ordinantur, nisi per
relationem inaequalitatis; sorma enim absoluta non potest tribuere denominationem relativam, ad quam complendam requiritur forma relatiua :Idemque dc respondetur similibus argumentis de relationiblis fundatis indit tantia differentia, & diuersitate inter hominem , de aequum &c. licet enim fundamentaliter se ipsis sint substantiae tales, & tales sic, de sic habentes diuersas entitates, serinaliter tamen non denominantur tales nisi per relationem, & habitudinem inter i e. INsTANT Nominales; omnia haec gratis dicta esse, cum non habeamus vllam experientiam. vel sensibilitatem talium relationum, Ob idque esse potius petitionem primipij. 76. R Espo NDET S. Doct. lib. .
nes quidem per se non est e sensibiles, sed tantum ratione fundamenti: Unde sicut videmus effectus quantitatis, &qualitatis, qui a substantia praestari non pol sunt, inde arguimus dari sormas accidentales a substantia distinctas, sic oc quia videmus dari hunc effectum in rerum natura scilicet ordinari aliqua, S unum habere ordinationem ad aliud praeter opus intellectus, qui nequit praestari ab entibus absolutis , hinc arguimus dari genus relationum praedicamentalium ab aliis distinctum. O n i r c I E s Tertib ex positione relationum sequi multa, & maxima in-
conuenientia , I'ri md namque sequeretur immutari totum orbem ex immutatione vinus digiti ob relationes
distantiae, quae in omnibus entibus distantibus causarentur ad positionem; vel motionem unius digiti : Secundo , quod agens creatum posset agere in quacunque distantia, & infinitos e CR. P.Iart.de Castrovetro Philos P. I. fectus. Item & processus daretur in infinitum , nam si distinctio inter Petrum , & Paulum est relatio, haee debet esse distincta ab extremis, & ista ab alia per aliam distinctionem, sicque in infinitum ; Tertio quod pars esset aequalis toti, verbi gratia, si detur
quantitas malor, in ea erit relatio ad minorem quantitatem, verbi gratia duplum ad subduplum, sicque relatio duplicitatis esset in illo subduplo, & hoe vel diuis biliter, vel in diuisibiliter ; si
primum, cum partes diis licitatis sine eiusdem rationis cum ipsa duplicitate, ut partes albedinis cum ipsa tota albedine , eandem de nona inatione m prae
bebunt singulis partibus, quam tribuit tota duplicitas, quod magis sequeretur, si sunt indivisibiliter, idest tota in toto,dctota in qualibet parte; Et haec sunt praecipua fundam eta Nominal tu,quibus Ω-cile tame doctrina Seraphica occurritur. ET ad primum inconueniens respondetur ex S. Doch. lib. I. dist. 2C. art. 2. i. & lib. a. dist. 13. ara. l. I.
ad i. de lib. I. dist. 44. quaest. I. A. quod cum Mundus factus fuerit cum optimo ordine, ob idque omnia sunts bi inuicem connexa, & ordinata , Mob id de subiecta mutationibus maxime impropriis, ut est mutatio relationum, quae non est proprie physo: Vnde dato , quod totus Mundus immutaretur , hinc non sequitur vllum inconueniens, nec has relationes portare est assumere tantum onus, quale confingunt No- min. est enim tantum graue onus intellectui cras ,& hinc quidam arguia
appellant hoc argumentum Tribuni lium, eo quod conuincat tantum plebem, de ignaros stupentes, dum audiunt ad motum digiti totum orbem ii mutari . de multo miniis urget in sententia Thomist. vi aduertunt Complut. Illa non multiplicantes relationes ad
489쪽
multiplieationem terminoriam numericam , quod & verificatur in sentenatia D. Bonavent. Vt mox tuo loco patebit. 77. An secundum inconueniens, scilicet quod agens ageret in distans sere in infinitum, occurrunt facile Tho-mistae , dc alij negantes relationes produci vere, sed refultare, & solion con- causari, quod tamen non evacuat dissicultatem , nam, ut dicitur in Phy sica, aliquid resultare ex alio potest continis gere tripliciter: primδ causalitate metaphysica, quatenus id , quod resultat,
non causatur per veram efficientiam,
ita quod id, quod resultat, non distinguitur realiter a sua causa , sed tantum formaliter . vi sunt potentiae ab anima, quae simul cum anima ab agente producuntur absque ordine causati posterioris ad causatum prius :Seeunab resultantia physica , ita ut res physice causata, licet realiter sit distitusta a subiecto, tamen non pintest impediri a Deo , quin resultet, non tamen resultat per alium influxum, de causalitatem distinctam a fund
mento , sed quatenus ab ipso id, quod resultat, pendet dependentia sibi idei,
tificata realiter, ignis enim actio est relatio , cuius propria causa est Deus, actio vero dicitur causata ab igne producente , quatenus terminat essentialem dependentiam actionis, quam dicit ad ipsum, ita quod per illam actionem dicitur sormaliter causa ; unde talis actio, siue relatio exit a fundamento non per alium influxum , & causalitatem distinistam , sed immediate fluit ab ipso fundamento dependenter ab ipso non alia dependentia realiter disti itina , sed sibi realiter identificata.
De ratione enim causalitatis, vel relationis est, ut habeat immediatam habi .
tudinem ad id , quod formaliter causam denominat, a quo causalitas sua
qua denominatur formaliter causans, dieitur habere esse non per aliam causalitatem , sed per immediatam terminationem huius in ratione fundamenti. Ratio est , quia illa causalitas est ratio, qua causa dicitur causans, nec exigit stam rationem quae : Et relatio est ratio , qua quid dicitur relatiuum non
per aliam relationem , non enim in e
dem genere datur duplex quo : Et
hac ratione causantur relationes respectu fundamenti, & termini, quatenus fundamentum, & terminus eas perducendo terminant earum dc pendentiam,
de per ipsas denominatur fundamentum relativum, vel causans: sunt enim ratio formalis ipsi fundamento , qua dieitur ad aliud t Tertio resultantia fit per verum influxum distinctum termi
nantem per Veram mutationem ad est
istum distinctum. Hinc, cum relati
nes physice causantur , non satisfie
FE R C H I v s respondet, quod relationes causantur a Deo supplente vices , de defectus naturae , vel quod Deus simul cum fundamento euiciat relationem, & absolutum recipit illam, idque sine coesticientia alterius extremi tanquam causae sine qua non idi de haec responsio fundatur in doctrina Seraphica lib. I. dist. 3 I. art. I. θει i. a. incor'. ubi docet similitudinem for-nialiter dicere relationem , causaliter qualitatem , se aequalitatem formaliter dicere relationem , causaliter quantitatem : Idem & dicit lib. s. distinct. 8.art. R. . i. in corp. scilicet relationes se
cundum rationem specificam causati a
principio, & subiecto. Quare seqiii
tur, quod cύm fundamentum caulae in seipso relationem , quae cum dicat respectum ad terminum , exigit tanquam conditionem sine qua non ipsum
490쪽
terminum , nec etiam agens agere diis catur in quodcunque distans ; α hanc doctrinam confirmant Coimplui. Meld. Ruii. aliique. 78. ET ad instantiam, quia darentur infinitae relationes nctu, quod est etiam argumentum Henrici, vari j varia respondent. Mairon. concedit infinitas relationes actu , quod tamen est contra id , quod docent S. sonavent. D. Thom. & Scot. scilicet non polle dari infinitum actu naturaliter. M E L D v L A negat sequelam,& hanc rationem assert ; quia si Petrus refertur ad Paulum per relati nem identitatis realem realiter distinctam, de diuersam a Petro , illa diuersitas, qua est diuersias Petrus a relatione identitatis , cum non si identificata cum Petro , est quidem noua relatio, sed postea in hac sistitur, quia seipsa est diuersa a Petro , cum in primis sit status ex Seraph. Doch. lib. a.
. incorp. Unde , ut dicit Tartar..hie, cisa Petrus non habet quo,
idest per quod diuersificetur ab illa
diuertitate per ipsam, & ipse est diuersus ab illa prima diuersitate , nec
proprie est 'uod , sed is est , quod diuersitate prima est diuersus ab alia diuersitate. Quae responso non adaequate tollit disticultatem; est enim verum,
quod cum Petrus possit esse sine hae , α illa diuersitate, potest fundare sem-
Per nouam , δί nouam diuersitatem a prima diuersitate. VARE melius respondetur ex Ser h. Doct. lib. 3. distinct. 8. art. 2.quast. h. quod relationes non multiplicantur ad multiplicationem terminorum, ut insta ad quaestionem Sextam Jicetur : hinc eadem numero diuertitate Petrus diuersificatur a quacunque relatione eiusdem rationis. Vnde P trus eadem relatione diuersitatis est diuersus a Leone , ab equo, quia cinnsit ab eodem principio, εc fundamento, habent & unitatem specificam : Nec
hinc potest dici Petrus diuersiis ab illa diuersitate, qua est diuersus a Leone, Equo, &c. quia in primis est status,
sicut unitas,quae facit iubiectum unum, non dicitur una : In relationibus enim non datur reflexio , cum snt quo, non quod , si considerentur lecundum
se ; se ex Seraph. Doct. lib. i. dist. 33.
ad I. An tertium inconueniens respondent Complut. hic negando sequelam, quod pars esset aequalis toti, nam re latio dupli est heterogenea, sicque non potest aequaliter denominare omnes partes subdupli, quae responsio tamen a Meldul. reiicitur ; est enim falsum
talem relationem esse heterogeneam.
Vnde respondetur cum Meldul. aliis que, quod illa relatio est accidens diuitibile habens partes eiusdem rationis, estque extentum, sed tamen , quia primδ sibi determinat totum, & non
partem, hinc nata est denominare tantum totum ut perfectibile adaequatum, etiam si ex consequenti sit etiam in partibus, longitudo enim palmaris primd respicit totum palmum, secundario vero hanc, & hanc partem bipalmarem , sic etiam anima insormae omnes partes , sed tamen non denominantur omne animal; sc & suppositalitas solum denominat totum , non partes , & tale accidens est relatio, quae doctrina est etiam Seraph. Doct.
lib. 1. distinct. 11. articui. I. quast. 3.
ad Ohim. ct lib. . distinct. 6. art. l. quast. 3. ad 3. Vbi docet , quod ternarius est in tribus simul, de simile respicit de sui ratione duo exis