장음표시 사용
501쪽
inter utramqne, qua responsione data Meldul. fatetur non videre aliam magis adaequatam euadendi procesium
in infinitum: sed vide infrὰ - 4-isi. ubi tangitur & soluitur hic nodus. D i C E s : Si similitudo , & dissimilitudo differunt specie , quomodo possunt per eandem relationem specificam referri.
REsPONDET u Resse quidem sor- maliter unam specie , sed virtualiter elle duplicem , & eidem posse diuersa competere tecundlim diuertas rationes, scilicet in ratione subiecti, de formae, ut dictum est, nempe ut dicit S. Bona u. lib. i. dist. 18. cit. in ratione principi j, ct in ratione formae, seu relationis. Qitare stat Conclusio, quod relatio ut relatio eth, ut quo,& ut forma,& ut sic non potest denominare seipsam, sed tantum ut quod , cic ut habet rationem
stippositi, se lib. I. dist. - . incorp. 2 ad i. ct dist. 3 o. dub. 4. 496. TER Tio Quaeritur ; An ad
relationem praedicamentalem requiratur aliqua distinctio inter sundamentum, Ac terminum, Se qualis. ALIVI negant requiri ullam distinctionem, nam idem ad se ipsum realiter potest referri: Alij admittunt distinctionem Armalem ex natura rei suffieerd , nam idemiad seipsum potest referti sub diuersis formalitatibus, ut dum quis mouet seipsum.
Co M M v N is opinio D. Bonavent. Scol. de aliorum est, quod ad relati nem proprie , dc rigorose dictam requiratur distinctio realis inter extrema realia : Probat autem Seraph. Doct. lib. i. dist. 9. art. i. cy R. x. ex hoc,
quod ubi est relatio, ibi est ordo uni iis ad aliud , quia nihil ad se refertur, Jc ordinatur; ergo necessario ibi est distinctio realis inter ordinata. Et hinccx oppositione relativa Theologi coleligunt distinctionem personarum realem in Diuinis ; Tum quia idem non potesὲ esse simul subiectum relationis,
S terminus; lunt enim diu citae rationes reales : Vide S. BOnau.l b. I.αι II. 3 I. Part. I. urt. 2. ct 3. Vt autem
intelligatur lentus Seras h. Doct. NOTANDVM id, quod ii adit Seraph. Doct. lib. I. distinct. Ο.art. I. 3. nempe triplex genus relati Dis polle excogitari: Primum est, quod fundatur luper dependentiam est eiula-lcm , ut relatio creaturae ad Creatorem rsecundum cst eorum , quae dicunt si iam originationem , T rtium est eorum, quae dicunt dependcntiam accidentalem , vel quae fundantur super proprietatem accidentalcm , quam taliten S. Doct. I Unit primo loco , & secundam tertio loco : primi generis relationes non di Frunt realiter a fundamcnto ex hoc , quod fundamentum ellinii aliter dependet a termino , talisque est in omni effectu per ordinem ad causas intrinsecas, ut in toto per ordinem ad materiam,& formam,& per ordinem ad primam causam extrinsecam in omnire creata ; sic S. Doct. lib. a. dist. r.
dum genus proprie est tantum in Diuinis, sed tales relationes, prout dicnnt causationem causae, & productionem veram effectus, sunt etiam in creaturis, de istae ambae necessarib important distinctionem realem inter fundamentum,& terminum :Tertium genus verblicet communiter importet distincti
irem realem inter extrema,attamen non
Potest negari, quin etiam idem possit in ieipso causare persectioirem accidentalem , ut mouendo se ipsum,&voluntas volendo, & iiitellectiis intelligendo. se Petrus senex differt a seipio pue-
ro,& potest etiam dici sibi similis
502쪽
M. r. 3I. l. 2. Atta- guentem , & distinctionem ut exeres. men, ut ait Seraph. Doct. tales rela- ram,sic Pater paternitate distinguitur L. tiones non sinat vere , & in toto rigo- Filio ; Quaedam sunt relativa distinis te telationes, nam relatio de sui Π - 22sumi vῖ timilis, aequalis,&alia im- tura importat ordinem, & distinctim portant respectum coii sequentem assi. nem inter extrema , sic tib. I. dist. s. distinctionem , de dieitur distincti, quest. a. quare loquendo de qualecun- Vt concepta , prima dicitur exercita . - que relatione potest etiam versari inter idest actu faciens distinctionem, secui distincta formaliter tantum, quatensis da concepta, idest consequens ad pra importatur Per varias formalitates ali- cedentem distinctionem , ut diximus quis ordo. de mente Seraph. Doch. in tract. -- 9 . QvA RTδ Quaeritur: An ratio malit. ad quas . 6. in sine. fundandi ad hoc, ut multiplicentur re- 498. CvM igitur in erratis omnis Iationes , debeat esse diuersa in funda- relatio consequatur positionem extrementis, ut si Deus poneret eandem morum, & luppositorum habentium albedinem numero in Petro, & Paulo, in se rationem fundandi relationem, an iussiceret ad multiplicandam simi- dummodo ipsa sint realiter distincta, litudinem, seu ad conitituendam simia hinc sequitur, quod in tali casu ei seelitudinem veram inter ipsos : Hic au- vera similitudo, licet cantaliter pr tem sumitur ratio fundandi pro funda- ueniret ab eadem causa:Probatur ex e mento proximo relationis , verbi gra- dem Seraph. Doct. ibid. quia relati tia similitudinis, quae remote inhaesiue larmaliter est orta inter exrema cauia. est in subiecto , proxime verb ianda; sata ab unitate vel essentiae, vel formae tur in qualitate, eiusque ratio , qua- in pluribus suppositis existentis, sed assire est fundamentum, cst unitas, & id sufficit unitas specifica , ergo multo
conuenientia, verbi gratia albedinis magis de numerica. Probatur Conse- duorum extremorum quentia, quia quδ maior unitas, e, THOMisTAE negant tunc inesse maior similitudo, & aequalitas , Tum veram similitudinem , veramque re- quia relatio denominat fundamenta, lationem,sed tantum esse rationis; sic D. non ipsam rationem fundandi, ergωΤhom.part. I. 41. art. I. &alij licet una numero sit ratio fundandi, seq. communiter, dc ob hanc rationem dummodo extrema sint distincta . haee in Diuinis nesant aequalitatem esse re- lassicit ad suum effectum produce lationem realem inter Diuinas peris dum. Confirmatur ex Seraph. Docti finas, quia eadem essentia est in lib. i. dicit. I. dc lib. I. dist. 9. tribus. dub.a. dc lib. I. dist. 27. pari. r. iab. μAFFiRMANT ex opposito Scot. quia nomen concretum adiectivum, Iib. t. dist. 3 ι .ct quol. 6. de Scotist. qui- cum dicat formam per modum adiaceniabus praetuit S. Doct. lib. i. dist. 3 1. tis in subiecto, & ab ipso deter
pari.I. per totam praecipue qi Ih. 2. qui minatur ob effectum formalem, quem ad affert pulcherrimam hanc doctri- ei tribuit , ergo cum sit multiplex nam dicens, quod quaedam dicuntiir determinatio ex multiplici subiecto, secundum relationem, quae sunt di-.multiplex ctiam erit denominatio , dc stinctiva relatorum, ut Pater, & Filius,' relatio.
ec talia important respectum disti REspo NDET C let. in tali casu
503쪽
De Relatione. si uas. V. 47 et
extrema dici similia fundamentaliter tantum ob ipsorum distinctionem, non Drmaliter, quia non adest diuersa ratio tundandi CONTRA ; quia ex Arist. s. auet.
text.I. o. Relationes maxime primi modi exigunt viaitatem in ratione fundandi, non vero distinctionem , & pluralitatem nisii jn extremis : Tum quia si inter producens , & productum , licet sit eadem ratio fundandi paternitatem in Diuinis scilicet potentia generativa, adest Nera relatio , ergo cicinter similia, S: aequalia: Tum quia in tali casu insunt duo effectus formalas a parte rei distincti in duobus extremis prouenientes ab eadem forma ;Tum quia sunt duo subiecta denomi nata , de denominantia ipsam rationem te ferendi diuersis determination: bus ergo & per diuersas relationes : Hincque illae duae praesentiae multiplicatae in D. Antonio,dum erat simul in Italia, de Vlyspoiae, erant similes, dec.
OB Iic igs primo : Intantum extrema referuntur , inquantum habent
quo, de rationem landandi relationem ;ergo ea, quae pri md referuntur, sunt fundamenta proxima, sed hoc est ipsa ratio fundandi. verbi gratia , albedo , ergo si est unica numero, non poterit tribuere effectum sor malem pluribus extremis , scilicet reserri. Probatur Consequentia , quia ubi non adest ratio formalis, ibi non potest esse effectus formalis,ergo ubi adest unica ratio formalis, ibi erit unicus effectus formalis. 699. RESPONDETVRex Seraph. prire. 2. quaest. vlt.
concedendo Maiorem, & Minorem, de negando ultimam Consequentiam ;Ad probationem respondetur concedendo antecedens, & distinguendo consequens : si est unica ratio tarmalis, det; P.Mrt. de Castr etro Philos. P.Letiam unicum quod, concedo, si est multiplex quod, nego , nam ad multiplicationem ipsius quod est , necessarid debet multiplicari, seia communicari ipsum quo ι idest enectus fot malis: Et patet in Diuinis, ait S. Doch. quia licet ipsum quo non sit multiplicabile, est tamen conantii nicabile pluribus, ob idque non impedit, quin plurificetur ipsum quod : Et haec quoad fui
damentum ; quo ad terminum autem. Hinc
sco. IN TO Qt aeritur, an neceLiarib Relatio realis petat terminum realem , & actu existentcna : &stio est, an chira necessario relatio resia piciat terminum, iste terminus necesilarib debeat esse realis,& actii existens.
Relatio transcendentalis potest terminare ad terminum etiam actu non existentem , idque patet manifestis exemplis , nam effectus dicit depcndentiam essentialem ad suam caulam actu etiam non existentem; materia ad formam actu
non existentem , sed solum possibilem, sufficit enim diuersitas ellentiae in
R Espo NDE TvR secundb dari etiam relationes habentes elle possibile tantum, vel habentes terminum in habitu tantum, ut ab aeterno Deus dicebatur Creator, Dominus ante creationem, sic S. Bonata. lib. I. distinct. i 8.ar . I. r. ad Sc quaest. 3. ad 3. de lib. i. dist. o. art. I. quast. I. ad I. In quo casu tamen relatio proprie non est actualis , Vnde reducitur quaestio ad relationem actu existentcm, ara I quirat terminum actu existentem:Hino ad relationem actualem. REsPONDETVR Tert id requiri extrema actii existentia, sic S. Bonavent. cit. cum communi D. Thom. Seot. dc
504쪽
se suum terminum Dqtie afficit, iro II alit similiti id a viariis p .iteleum alia , sic luc p illi oppol Nar 1, uigota ci , ii compa tur ait
iii:I l .i . x Hi .illo terna Verbi gi .uia similitunitatuita comparata duorum alborum , valiarum paterimatum alia relatione. Probati
quia per Scorum relacantur ad multiplicat Tum i Tum quia dei disp.iratis, tunc non arillae duae paternitate Saliis albis, vel duabustibus deliructis ; ergo i
per lupera lditam pacernitur limilcs. RE si ONDETUR concedens. quando deno. tali ueriae rationis ad te miti,
quia lic liabent rationem do , quando est denomirationi S relatio enim leti' in eodem genere ratio re se ratio quo , quod non tiquod. Et ad probationes multiplicationem terminiplicantur relationes: Nos 1 oet. negamus hanc pro Scotitiae respondent concei multiplicationem terminoriplicantur relationes in fund litto , non in relativis : qilan satisficiat dubitationi, ipeit enim valde dubium, Stest videli Meldul. dii ut.
cip. Et ad confirmationem b tur concedendo, quod destr
in cedrigem e stilla admittaes nente Seniti die. Em inierationem sata
505쪽
diei similia fundamentaliter b ipsorii indistinctionem, non
er, quia non adcit diuella ra-
rix A ; quia ex Arist. s. Afri.
Relationes maximo pii mi mori unitatem in ratione lundan-verd dii linctionem, Plu-nili in extremis : Tum quia in Odiicens , dc prodi: ctum , diadem ratio fundandi paternit se h iuinis scilicet potentia ge- ae idest . Veia r latica , crgo e&. tacitia ia , .ae lualia : Tum quia iniunt duci effectus sorma rei distincti in duobus ex- in ta di renientes ab eadem forma ;lla lunt duo subiecti denomi . . ce, namantia ii Iam rationem a se te iri 'i uersis det Crmination: bus ;: Maan d. diuersas relation zs: Hinc- praesentiae multiplicatae in
xima, sed hoc est ipla verbi gratia , albedo ,
m sol malem pluribus t et referri. Probaturl quia ubi non adest raron potest esse effectus adest vilica ratio for- unicus effectus for- DE T v R ex Seraph.
em, & Minorem, in Conte luetitiam ;
istinguendo conseratio formalis, &υctro Platos. P. L
etiam unicum quod, concedo, si est multiplex quod, nego , nam ad multiplicationem ipsius quod est, ne cellarici debet multiplicari, scii communicari ipsum quo , adest enectus sol malis: Et patet iii Diti in is, ait S. Doch. quia licet iplum quo non sit multiplicabile, est tamen communi c. abile pluribus , ob idque non impedit, quin plurificetur iplum quod : Et haec quoad sundamentum ; quo ad terminum autem. Hinc
iarib Ri latio realis petat terminum realem , S actu existentcna : & maestio est , an cum neces larib relatio rei piciat terminum , iste terminus nec siniario debeat ei te realis, S actu existen S. REsPONDETvR prii avd , QtiodRelatio transcendentalis potest terminare ad terminum etiam actu non existentem , idque patet manifellis ex zmplis , nam etfectus dicit depcndentiam clientialem ad tuam caulam actis etiam non existentem materia ad numam actu non existente in , sed solum p si ibilem , susticit enim diu ei sitas euenti ae in
R Espo Nnt Ture secundo dari etiam ictationes habriates elle posit bile tantum, vel habentes terminum in habitu tantum, ut ab ceterno Deus dicebatur Creator, Dominus a me creationem, sic S. Bonati. lib. I. a=t. I. r. ad 3. & quaest. s. ad 3.& lib. i. disi. o. art. i. qitas. I. ad i. In quo casu tamen relatio proprie non est actualis; Vnde reducitur quaestio ad relationem actu existent cm , an Ie-quirat terminum actu existentem: Hinc ad relationem actualem. R Espo NDETVR Tert id requiri extrema actii existentia, sic S Bonavent. cit. clam communi D. Thom. Scol. dc
506쪽
ctum est qM13. 4. in Not. h. Relatio praedicamentalis distiirguitur 1 tran scendentali in hoc , quod est accidens
superadditum actu referens fundameniatum ad terminum ; ergo requirit te minum ut existentem , alioquin Mater
Dei posset dici non solum Mater Christi, bed etiam aliorum , quos potuisset
habere. Hic tamen aduerte , quod iste terminus sub ratione actualis existentiae requiritur in relatione proprie dicta, de sumpta in toto rigore: nam datur etiam relatio, quae aliquo modo est re
lis terminans ad realem negationem,& priuationem, ut recte docet S.Bonau. lib. 2. din. I. pari. . quan. vltim. Creatio enim passiua creaturae dicit ordinem ad non es le praecedens, sic & generatio, de infirmatio, sic& relationes non mutuae, ut scientia ad obiectum scibile, de eum hae distinctione soluuntur omnia
obiecta in contrarium. so I. SEx To quaeritur. An terminus relationem terminet sub ratione absoluta, an respectiva. Tu o MIST AE alseriint semper quamcunque relationem terminare ad terminum sub ratione respectiua , & relationis. Sic apud Complut. disput. ΙΑ. rnan. 6.ALii dicunt relationes mutuas terminare ad relatiuum , non mutuas ad absolutum. S c o et v s, & Scotistae docent quamlibet relationem terminare ad absolutum , & haec est sententia S. Doct.
Iib. i. dist. s. .iri. 2. quaLE. I. in corp. 2 alibi toris cit. Pro cuius solutione.
relatione concurrunt fundamentum, re
latio, & terminus, haecque sunt diuersa , de habent diuersa munera, nam funiamentum importat subiectum , dc rationem fundandi, ut in Patre est humanitas, & generatio activa, in albo est paries , de albedo ; Relatio est , quae reddit fundamentum relativum qi terminus verb est id, quod te inat ipsam relationem, & ad quem terminat ipsum fundamentum , ut relatiuum est. Unde referri, & terminari praecisE loquendo, sunt diuersae rationes, δc munera, sicut& oppositio , & terminatio ; nam re
ferri conuenit relativo ratione relati nis ipsum referrentis, conuenit S correlativo , non prout est terminus , sed prout dicit ordinem ad aliud correl tiuum ; at terminare, cum praecise loquendo non dicat referri , vel referre, seu relationem , conuenit etiam enti absoluto, cum dicat solum terminationem dependentiae relationis ad ipsum. Sic S. Bonavent. lib. I. din. 26. citat. Oppositio item conuenit relativo , &correlativo, seu relationi, & correlationi , prout mutub per relationem se respiciunt, terminatio vero ut quo, 6c praecise conuenit tantum termino, qui est fundamentum correlationis, & prout respicitur ab alio relativo. Hinc-que sequitur , quod terminus potest sumi dupliciter , scilicet vel ut quo , vel ut quod ; priori modo est tantum terminus passivus relationis existentis in fundamento, ob idque praecise nullum respectum importat; at ut quod in relatione mutua includit etiam correlationem superadditam ordinantem ipsum non ut terminum , sed ut fundamentum talis relationis ad aliud ut ad terminum. Hinc sor. VNICA CONCLVs Io: Relationes non sol sim non mutuae, sed de mutuae terminant ad absolutum; Prima pars de rclationibus non mutuis asseritur a S. Bonau. lib. I. diti. 3 . art. I. quaR. 3. Vbi docet , quod relatio creaturae ad Deum non habet responden-
tiam ex parte Dei nisi Diuinam essentiam
507쪽
tiam, se & scientia ad scibile, & mensura ad mensurabile habet pro obiecto quid absolutum, non aliquid superadditum. Sic ibidem in corpore, O ad 4.
ct s. Secunda pars asseritur a Seraph. Doch. lib. I. dist. 26. art. I. quast. 3. ad I. PROBAT v R ergo prima pars ex ipso S. Doch. ibid. Relationes tertij modi, quae sunt non mutuae, terminan tural terminum , in quo nulla est correspondentia relationis , & ideb diei - 'tur non mutua , ergo terminatur ad absolutum , alias esset relatio mutua. REsPONDENT Complut. cit. num. 79. cum caeteris Thomistis. In termino nulla est correspondentia relationis , concedo, denoPinationis, nego, quae a relatione alterius extremi prouenit, per quam formaliter constituitur terminus, & correlatiuum illius : Vnde hoc modo extrinseco scibile denominaiatur relatiuum : sic etiam Arist. s. Met. text. i s. dicit, in relativis tertij generis alterum extremum dicitur ad aliquid,
non quia ipsum dicatur ad aliquid , sed quia aliud dicitur ad ipsum , idest alterum dicitur relatiuum, quia terminat
CONTRA : effectus formalis relationis est denominare subiectum relatiuum , sed implicat e flectum sormalem inesse in aliquo absque sorma inhaerente, sed haec sorma non inest intermino , ergo nec denominatio : Tum quia implicat relationem in uno extremo esse sui terminum in alio, in quo non inest. Tum quia referri proprie est habere in se relationem ; ergo terminus non est relativus per relationem existentem in alio extremo, alioquin relatio esset veluti Chorda, & interuallum inter extrema: Tum quia prius scibile intelligitur terminare relationem, ' antequam accipiat denominationem re-
lativam a relatione scientiae; denominatur enim, quia terminat, ergo terminatio antecedit.
NE c Aristoteles aliquid dicit pro
Thomist. quia ibi expresse docet te minum non esse relatiuum, & quod non refertur, sed tantum posse spectare ad
genus relationis, quatenus teIminat relationem.
so 3. PROBATUR secunda pars rRelatio mutua definitur per suum correlatiuum, ergo praesupponit illud inn- quam quid prius : Definitio enim datur per priora ; alias, si una relatio termiliaret ad alteram , utraque deberet per alteram definiri, sicque idcm per idem. Tum quia relatio consequitur ad extrema , alias una relatio praeiupponeretur alteri, quod est salsum , cum relatiua sint simul natura. Tum quia terminare relationem in termino est denominatio mere extrinseca proueniens
praecise ex eo, quod aliud ad ipsum terminat ob rationem terminandi in ipso existentem. Tum quia sic ratio fundandi est ratio , ob quam proxime una Iesrefertur ad aliam , ita ratio terminandi est ratio proxima , ob quam aliud ad ipsam referatur, sed haec causa est eadem in relativis mutuis aequiparantiae ad fundandam , de terminandam relationem , sc unum album est alte-ti smile in albedine , sed in rati ne fundandi est quid absolutum , ergo& terminandi : Vnde dicitur , Palinus est aequalis alteri palmo, non aequalitati illius palmi , album alteri albo est simile, non autem similitudini, im- md comparatum smilitudini est dis smile.
R Espo NDENT Complut. 6.nmn. 72. in termino duplicem esse rationem terminandi , alteram radicalem, siue nraterialem, alteram serm
lem, concedunt omnia supra dicta de O O O a . Prima.
508쪽
prima ratione, negant de secunda, &fomiali, nam v crum est dicere relationem resultare ex positione termini cum fundamento , scilicet materialiter sumpti; at si sormaliter sumitur relatio, non dependet a termino, sed ad terminum, id est resultat per formalem oppositionem ad terminum relatiuum , verbi gratia , in Patre ratio radicalis terminandi relationem est potentia gener
tiua, vel generatio ipsa , supra quam
fundatur paternitas, estque radix , ob quam conuenit Patri terminare relationem filiationis, ratio vero formalis
terminandi est paternitas, quia est id, pζr quod primo per se opponitur filiationi , nec est par ratio de fundamento,& termino, nam illud, cum sit causa relationis,praesupponi debet inelle tecundum rationem communem accidentis, at terminus conuenit relationi, vi r
latio est , ob idque ut dicit oppositionem ad terminum.
Ο . CONTRA; Ille dicitur terminus sor malis relationis, qui est iussiciens ad specificandam rc lationem ; hoc
enim est formaliter esse terminum re lationis , ted hoe totum habet entitas absoluta alterius extremi, ergo. PROBAT vR Minor. id specificat relationem, quod habet rationem vitimi, & finis relationis, in quem tendit relatio, sed id est quid absolutum , verbi gratia albedo speeifieat similitudinem alterius albi, non autem similitudo ipsius termini. CONFIRMATUR . quia solumentitas absoluta ab lolute est necessaria ad terminandam relationem , Ut patet in relationibus non mutuis , cIgo per se terminus ut talis non est rei
REsPONDENT Complut. soria malitatem termini cise oppositionem ipsius ad fundamentum relatiuum ι ob
idque non posse dici opponi, nisi ut
CONTRA, ut dictum est, opponi alteri relativo, & terminare, sunt rati nes omninb disparatae ; oppositioque
mere accidit terminationi. Patet ex lupra traditis, nam opponi relative est ad aliud tendere , terminare est respici, &sistere tendentiam alterius ad te ipsum. Tum quia concipi potest relationis tota essentia , ctiamsi non concipiatur reis 'latio in termino , vi Paternitas in Petro absque eo , quod retuliaret filiatio in Paulo genito. Sic enim dicunt
nitatis creatae ad Filium Christum , Miamen non datur in Chi isto filiatio realis creata ad B. Uirginem , sed in tali casu maternitas est vera relatio absque eo, quod in termino adsit oppositio relationis. REsPONDENT talem oppositi nem conuenire relationi Vt mutuae, non ut lic sumptae. CONTRA : Relatio non dicitur mutua per rationem terminandi, sed per rationem referendi, quia virumque extremum refertur ad aliud , ergo ut mutua est, necesse non est , ut sit ratio terminandi, sed satis est esse rationem referendi in utroque extremo , quod verum est , etiamsi absolutum ponatur terminari. Tum quia si ratio terminandi relativo modo competit ratione mutuitatis , non amplius competere poterit absoluto in non inuis tuis. Tum quia, ut dicium est , terminare, & referri, sunt rationes omnino dilpMatae.
dicit relativa dici ad comi ertentiam ,
idest per relationes hic inde , at ablata relatione in termino non amplita dicuntur Diuitigod by Coralla
509쪽
dicuntur ad conuertentiam , sic ablataxatione dominij tollitur ratio serui ;ergo terminus formalis relationis est
So I. RESPONDET S. Bonavent. lib. i. dist. 26. diib. 8. Maiorem est e Veram de relationibus mutuis ; 1 ed addimus hinc recte non inferri relationes terminari ad relatiuum , conuertentia enim respicit praedicationem , S multoties est rationis, ut in non mutuis.
Et ad Min. Respondetur, quod ablata ratione domini j aufertur ratio serui,
quod euenit non ratione terminationis ad relatiuum, sed ob simultatem naturalem eorum : Immb addimus,quod ablata relatione domini; remanente fundamento icilicet potestate coercendi adhuc remaneret relatio seruitutis, licet non ellet tunc reciprocatio, dc mutuitas. Addimus ulterius , & iplos teneri ad solutionem huius argumenti, cum
doceant in non mutuis non currere
hanc propolitionem , dc tamen Arist. loquitur uniuerialiter de omnibus relativis. OB I I C i E s secundδ cum Compliat. Ruii. aliisque , Relatio ut talis est, exercet Oppolitionem'relati uam , sed haec oppolitio citentialiter includit rationes referendi, de terminandi, dcxulpicientiam mutuam, ergo utrumque munus Exercent relativa, ve talia sunt, dc fecundum esse relatiuuio. Prob.itur Minor, quia relationes sunt rationes
referendi, idest quare rotativa mutud se respiciuat, ce ob id i elative opponuntur ; ergo lectandum Elle relatiuum terminant, & confirman i, quia relativa oppolitio est ad correla.tiuii in forin liter ut ad terminum , includit enim talis oppositio relationei u cum suo ter
so 6. PRO respons one ad has , &similes obiectiones, et1uae fere in idem coincidunt, aduertendum , quod in tali
modo arguendi committitur aeqtii uocatio ; Nam, ut dictum est supra in fundamentis , aliud est referri duo relativa, & mutuo sese respicere, id enim
obuenit ex ratione referendi, & ex relatione pioveniente ex ratione fundaniadi relationem. Aliud est praecise te minare relationem ; terminatio enim non est tendentia, nec relatio ad aliud,
sed est formaliter sistere tendentiam alterius ad seipsum, ob idque praecise dicit quid absolutum : Unde correla
tio , & esse duo correlativa non est unam relationem terminare ad aliam , sed duo extrema fundare mutuam relationem , quare in forma respondcturconcedendo Maiorem , & distinguendo Minorem ; haec oppositio esset uialiter ilicitidit relationem , & terminationem , de respicientiam mut Uam , con cedo secundum diuersas rationes, scilicet secundum rationem relativam importat rationem reserendi, Si secundum terminationem importatur in te mino tantum si stentia tendentiae, nec
aliquid aliud ; inamb hinc sequeretur
non polle dari relationes non mutuas , si de ratione relationis esset haec mutua respicientia resaliua ; hinc sicut in non mutuis datur oppositio tantum terminatiua , & tamen est vera relatio, se & in mutuis quaelibet praecise considerata est tei minatiua , lices in te
mino adsit postea alia ratio fundandi
OB IiCIEs tertio : Relationcs Di uinae respiciunt formaliter suos terminos quoad relationes mutuas oppositas: Pater enim terminatur ad Filium, ut Filius est, de non ad essentiam ut sic. ergo idem erit de creatis, quae non munus sui it relationes. VARii varias rc sponsiones asserunt apud Meldul. Uc num. I I 3. nam Mai
510쪽
respondet etiam relationes Diuinas teria minari ad essentiam Dulinam, quod
videtur concedere S. Bonauznt. ιιb. I. ἀιν. s. art. 2. quaest. I. attamen addit,
quod terminat ad elsentiam ut in hoc, idest ut in perlona distincta. Alii communiter negant paritatem de relatio nibus Diuinis, Sc creatis : Illae enim sunt constitiuiuae personarum, istae consequuntur ad conliHutionem FcII
se extricat ab hac dissicultate docens Iib. i. Amni art. 2. quast. I. dclιb. I. distin T. io. an. i. quas . . quod perlinriae diit inguuntur per OrigineS , quare prilis intelligitiatur origineS , S persena generans, tu generata, quam relatae
ad initicem. Vnde in Diminis licet idem sit oriri, & eile , & ad alterum se
habere , tamen iecundum rationem intelligendi sunt ordinata, ut primum sit oriri , deinde esse in his, quae habentelle ab alio , & deinde ad alterum se
habere. Hi NC generatio activa intelligitur prius terminari ad originem passivam, quam ad relinionem , ratio est, quia, ut dicit lib. i. distinis. s. cit. gen rans
intendit producere sibi sitiite , ideo primo terminat ad substantiam , sed quia in Diuinis substantia non multiplicatur, hinc terminat ad primam substantiam , seu ad commune ut in hoc tiare negatur antecedens in sensu e plicato, & consequentia. OBIICIEs quart5 : Relativa sunt smul matura, & cognitione ; ergo non potest intelligi paternitas, antequam terminetur ad correlatinum. so8. REsPONDET u R ex S. Boianauent. lib. I. dist. 26. cit. ct dist. 27 . artis. 1. & lib. 2. di tinct. r. pari. I. quaest. vltim. in corp. ct aliis cis citat. verum est antecedens,
quia snt in eodem signo relatina , Iicet sint simul duratione, nam utraquα substantia generans, & generata pi aecedunt relationes prioritate sgni, siue originis : Pritis enim est generari, quam esse, de prilis esse, quam reser ri, & licet una rclatio abique terinino non possit adaequale cognosci, id
euenit ob necetiariam concomitantiam causarum concurrentium ad iplam; rarum enim extremum concurrit ut fundamentum, aliud ut terminus, non tamen absolute cognitio unius est necessaria ad cognitionem alterius , ut
patet in non mutuis , in quibus suff- est cognoscere terminum absolutum, sed quia cum fundamentum sit causa, de terminus si conditio sine qua non resultantiae relationis , sic etiam Mipsius cognitionis communiter loquendo. VARE pro solutione omnium, obiectorum aduertendum est, quod, Vrdictum est, terminus potest sumi ut quod , & ut quo : Primo modo est ipsetcrminus, ut est correlativus: Secundo
modo est ipsa entitas absoluta, verbitratia album , prout aliud album ad ipsum refertur ut simile, ut quod dicit albedinem, Ze similitudinem , ut quo dicit ipsam albedinem tantum , quia hoc album fit simile tantum , quate nus respicit terminum , ut album est, non ut simile.
VNDs respicit illud album vi simile non reduplicatiue , sed specificatiue