장음표시 사용
531쪽
cantur quotquot Concilio Lateranen si V. ea ratione detraetum Volunt, quod generale non fuerit.
Concilio itaque Lateranensi V. adstipulati sunt Ferdinandus Rex Aragonum, & Siciliae , suo , &johannae Castellae Reginae , cujus ditionum administrator erat , nomine , oratoremisso Hieronymo de Vich , uti constat ex sessi a ; Maximilianus Imperator Oratore misso Matthaeo Episcopo, & Principe Gue tensi, uti legitur sess. 3 ; Leonardus Laure dantis Dux Venet tum , & serenissima Respublica Legato misso Francisco Foscaro, ut patet ex se T. 4 ; Sigismundus Rex Poloniae , cujus litteraesess. 7. reseruntur; Emmanuel Rex Lusitaniae; Sabaudiae , Mediolani , & Montisserrati Duces λ Brandeburgi, & Mantuae Marcitiones; Lucensium , & Florentinorum Respublicae, aliique Principes. Praeterea Ludovicus XII. Galliarum Rex per oratores suos Fridericum Cardinalem de Sanseverino,Claudium de Seysello Episcopum Massiliensem, & Ludovicum Forbin Pisano conventu eiu-xato pure , libere, ac simpliciter sacrosancto Lateranensi Conis cilio tamquam vero, unico , & legitimo adhaerere se professus est, uti legitur sess. 8. Ea quoque de re Episcopos quinque, Theologos duos , in jure Doctores binos ad Conciliam direxit , qui suci, & totius Ecclesiae Gallicanae nomine Lateranensi Concilio ad sociarentur : sed Maximiliano S serti a Duce Mediolanensium , in cujus dominium Galliarum Rex praetendebat, commeatum liberum denegante , in Coenobio Ulciensi Ord. S. August. Tatiis rinensis Dioecesis , quatuor pene meusium spatio substiterunt, quibus elapsis de salvo conducto recipiendo desperantes coram
ordinario Judice ejusdem loci , Notariis Apostolicis , 3e viris spectatissimis protestationem edidere, quae juridico instrumento
excepta, atque expressa ad Leonem X. ab ipsis missa est , una cum litteris obsequii , & observantiae resertissimis . Profitebanis tur porro erga Sedem Apostolicam hujusmodi hactenus aequum sibi animum insedisse, ut ab illius unitate nunquam voluerint, minusque in futurum velint ullo modo desciscere t sed illius mandatis imo jugiter, ut par erat, parere .Ad haec Pisano convenis tu abdicio , individue adhaerere is , adhaesurosque , quoad i
rivis agerent, Lateranensi Concilio pollicebantur, infimis in
532쪽
terea precibus ad ipsius Pontificis pedes provoluti postulantes
a Leone X. absolutionem a quacumque censura , & poena , quas forsan occasione dictae congregationis Pisanae incurrissent, praestito juramento de parendomandatis Ecclesiae, & Sanctissimi Domini Leonis Papae X : ita habetur sese. s. Postremo adhaesere An glia, Dania, Nor vegia , Scotia, &c. missis amplissimis legationibus , reserente Raynaldo ad an . I si1. Quae demum Pontificis adjecta praesentia desectum quemlibet affatim supplente, ad Concilium generale conficiendum , efficiendumque , ut ad oecuismenici auctoritatem , locumque Concilium Lateranense V. assuris geret , & ascenderet, siquidem nondum satissuerimi, profecto nescio quid tandem satis futurum sit. Ad trutinam modo ut revocemus, quae ex Concilio Lateranensi V. ad vindicandam supremam Pontificis auctoritatem aD serri possunt, operae est pretium aiserre, quae se T. I i. sacro approbante Concilio statuit Leo X : scilicet constitutionem , quae incipit Pastor aeternus, quave pragmatica sanctio abrogata fuit: ejus in locum pactis Bononiae concordatis eumdem Leonem X. inter, & Franciscum I, substitutis . In ea ergo egregia haec in
ter alia habentur : Nec illud movere debet, quod sanctio ipse , C in ea contenta in Basleens concilis edita , ρο ipso cincilio insante
a Bituricens congregatione recepta, cs acceptata fuerunt: quum ea
omnia post translationem ejusdem Basleenses Conciliit per felic.
mem. Eugenium Papam IV. praedecessorem nosrum factam, a Basileensi conciliabulo, seu portu conventicula, quae praesertim pos
hujusmodi translationem Concilium amplius appellari non merebatur , facta extiterint, ac propterea nullum robur habere poterinti, quum etiam solum Romanum Pontificem pro tempore exsentem, tanquam auctoritatem super omnia Concilia habentem , Conciliorum iEdicendorum,tron ferendorum,ac dissolvendorum plenum ius, ο- tesatem habere,ne dum ex S. Seriptura tesmonio,dictis M. Patrum, Saliorum Pontificum praedecessorum nostrorum,scrorumque canο- num decretis , sed propria etiam eorumdem Conciliorum confessione manifese eonset, quorum aliqua r ferre plaeuit, reliqua vero, utpote notoria , flentio praeterire . In Alexaridrina enim Θnia
Athanasi ibidem exi sente Felici Rom. Antisci is eadem Synodo scria
533쪽
so a PRIVI LEGI ARO M. PONTIFICIIcriptumfusse legimus et Nicaenam Synodum satu se : non debere ab ve Romani Antiscis auctoritate Gncilia celebrari. Neque nos latet etiam Leonem I. J Antiscem Ephesnam H. Synodum ad Chalcedonem transulisse . Martinum etiam Pupam M. Praes- dentibus suis in macilio Senen potesarem transferendi Concilium , nulla consensus ipsus Concilii mentione habita, dedisse . Ephesnam quoque L Synodum Caelesino , ac Chalcedonensem eidem Leoni ;sextam Agathoni 3 septimam Hadriano I; Octavam Nicolao I, es
Hadriano II. Romanis Pontiscibus .... maximam reverentiam
exhibuisse, eorumdemque Pontis cum insitutionibus , es mandatis in jacris conciliis per eos editis, i factis reverenter, or humiliter obtemperasse . Unde Damasus Papa, es caeteri Episcopi Romae congregati scribentes de Concilio Arimiἡiens Episcopis in Il-brico consituris praeJudicium aliquod per numerum muc orum Arimini congregatorum eri non potuisse tesantur; quandoquidem eon et Romanum Antificem, cujus ante omnia debebar nectari decretum , taliisus non praebuisse consensum 3 eumdemque Leonem
Antiscem universi Siciliae Episcopis idem scribendum molasse
appareat: consueveruntque antiquorum Conciliorum Patres pro eorum , quae in suis Conciliis resa fuerunt , eorroboratione a Rom. Antisse subcriptionem, approbationemque humiliter petere , es obtinere ; prout ex Nicaena, Ephesna , Chalceae,sexta,septima . . . quod etiam novis e Gnsant. Patresfecisse consat. luam laudabilem consuetudinems ctituricenses, is Sassee et jectili fuissent , hujussmodi molesta procul dubio careremus - Haec ille, quae explicata, & dilucida, expressa, & decretoria adeo sunt , ut glossemate , quo planiora fiant, ac persuasiora vel ingenio fastidiosioribus, non indigeant. Legitur inter const. Leonis X. subnum. ao. in Bullar. Rom. , in eaque continentur pacta concorda
ta Bononiae cum Francisco I, atque caussae gravissimae recensentur, quibus ad abrogandam pragmaticam sanctionem, eidemque subroganda concordata Bononiensia Rex Galliarum , atque optimus Pontifex adducti fuerint et quamvis Senatus, &Univerinstas Parisiensis illi constitutioni in lenter intercedere , atque ab illa audacissimam interponere appellationem non fuerint veriti. Ad haec eadem sess. ii. constiIutione edita, quae incipit Pri-Diuitiaco by Corale
534쪽
ViNDICATA. ARTICU Lus V. s . ΙΙ. so 3 Primitiva illa Ecclesia, paucis quidem, sed praeclaris Romanae Ecclesiae prae aliis praerogativas complexus est; quae Ecclesiae universae gravissima sollicitudine distenta, ut nulli unquam deesset, sed quibus praeerat , omnibu, prodesset, in omnem Ecclesiam curas suas dividens, aliasque in partem sollicitudinis advocans: Paro-ehias instituit ; Diorceyes disinxit , Epycopos creavit, o Metropolitas praefecit , ut tanquam membra Capiti obsequentia cuncta fe-
eundum ejus voluntatem Ialubriter in Domino, tanquam rivulia perenni fute , Romana videlicet Eccles a derivantes, ne anguis tum quidem Dominici agri irrigatum dimitterent. Praetermitto silentio Petri Maronitarum Patriarchae,&Eliae eorumdum Principis litteras obsequii, obedientiaeqtie plenas Pontifici sub id temporis redditas, nam de his alias opportunius. Accedit, quod sesLia, ac ultima absoluta Leo constitutione edita quae incipit Constituti inter Bullas ipsius num. I I. in BulIar. Romis, postquam Imperatorem , Reges, ac Principes Christianos, quod & nos supra adnotavimus , eidem Concilio legitime in Spiritu Sancto congregato adstipulatos suisse perhibuisset , Concilii Lateranensis gestata, &facta omnia, & singula, & litteras editas sacro eodem approbante Concilio approbavit, & confirmavit, prohibens sub poena excommunicationis latae sententiae omnibus, &singulis Christi fi delibus , ne absque speciali Apostolicae Sedis Iicentia ea interpretari praesumerent. Quid demum, quod in Concilii sess. 1 a. praefuisse Pontificem ; octodecim intersuisse Cardinales ἔ tres Patriaris chas Alexandrinum , Antiochenum , & Aquilejensem 3 octoginta sex Archiepiscopos , & Episcopos ; nec non Regum , Imperatoris , ac Principum oratore S re se Iuni acta ξ Jam vero quis non adversariis, quum de Concilio Constantiensi ageretur, conclamantibus actum de Pontificis potestate supra Concilium , vicem rependens, potiori jure pronunciet: absolutisIime tandem actum
de potestate Concilii supra Pontificem ξ Quis , inquam , confidentissime cum ConciIio pariter , & Pontifice non pronunc tetractum , basilice actum ΘNihilominus viden homines praeiudicata opinione praeoccupatos ad evadendum aditum per devia quaelibet,& detorta qua re re Natalis Ioc. cit., Bossuetius caP. IS. poit Latin um , de
535쪽
Dupinum , eorumque symmistae frustra haec ex Lateranensi Con. cilio , seu ex Leonis constitutione ab ultra montanis Theologis contra decreta Conciliorum Const. , dc Basileensis de suprema Conciliorum auctoritate objici obtendunt. Nam x. inquiunt fatente Bellarmino lib. a. de Concit. cap. i 3 , & post ipsum Duvallio 4. par. lib. de suprema Ponti f. potestate q. 7 , a nonnullis dubitatum est an hoc Lateranense Concilium fuerit vere generale . Et sane Lateranense V, subtexunt, Gallicana Ecclesia , Parisiensis Academia , virique ex Nationibus aliis plerique docti,
probique cecumenici nomine non esse inscribendum existimant , utpote quod ex 8 .dumtaxat Patribus magnam partem Italis conis stans , universae Ecclesiae repraesentandae impar fuerit. Leo itaque cum sua Lateranensi Synodo Conciliorum generalium Constant. , Ee Basile. decreta abrogare , graduque detrudere nequivit. a. Sed nec , subjungunt, abrogare voluisse ex illi mandus cst : nam nec ante controversia ista ad examinis incudem, satis , ut oportui siset , ac rei magnitudo expostulasset , exacta est 3 nec rogatae sententiae Patrum , ut suisset par : unde sententia illa e Romanum Anti cem tanquam auctoritatem super omnia Concilia habentem &c. habenda est uti propositio incidens , non ut principalis:
non ut decretum , sed ut decreti ratio. Nemo autem nescit, inquiunt, falsis interdum rationibus Pontifices Maximos dissserenis do uti posse. 3. Nisi conciliari ea ratione possit, pugnantia , sub- inserunt, sensit , scripsitque Leo X , quum hinc significet non
improbare se , quae ante translationem a Synodo Basileensi decreta fuerant, decretum vero fuerat Pontificem Concilio esse inseriorem : inde vero affirmet Pontificem auctoritatem habere super omnia Concilia. Verumtamen adeo perspicuus est constitutionis illius sensus , ut eum interpretari sit intorquere , sed 3c illum ita interpretari, ut supra adnotavimus, prohibuit Leo. Nam I. mirum est , quod ii, qui quamvis tam exiguus, longeque minor Episcoporum numerus cum in Constantiensi sess. , di , , tum in Basileensi maxime adsuerit, nihilominus generalia illa fuisse contendunt, nunc autem in dubium revocent , non enim dubitarunt Bellar minus, de Dii vallius, sed aliorum dubitationem retulerunt
536쪽
Ierunt num Lateranense V . fuerit generale . Generale siquidem fuit convocatione, generale suit congregatione, generale fuit confirmatione, & acceptatione . Quid amplius, sodes, avent Convocatione quidem , nam a Julio II. ad illud omnes undique Episcopi accersiti fuerant: congregatione quoque , nam ipsi ultra Pontificem , quod praecipuum est, Patriarchas, & Episcopos, ferme centum adsuere per Oratores, & per oratores pariter Imperator , Reges , S Principes serme omnes, ut supra retulimus, adstipulati sunt: confirmatione demum, de acceptatione , nam illud confirmavit, atque quidem sacro eodem approbante Concilio, Pontifex, illudque imposterum ab Ecclesia observandum, Iocoque habendum suo jussit, eiusdemque decreta in Ecclesia obtinere liquet. Quid plura i Decretum ipsum abrogans pragmaticam sanctionem in Ecclesia Gallicana omnino obtinet. Falso vero dixisse illos ab Eccles a Gallicana non esse receptum exinde spatet, tum quod Ludovicus XII. primum suo , & Ecclesiae Gallicanae nomine Concilio uti oeciimenico adhaerere per oratores ,& per instrumentum ab oratoribus ad Leonem X. missum professus suerit, ut reserunt acta, & Spondanus ad annum Isi 4: tum quod Franciscus I. una cum Gallicana Eccles a Bullam 'sor aeternus , qua pragmatica sanctio abrogabatur, ei suffectis concordatis Bononiensibus , recepit, & executioni mandavit : unde refert Puteanus in hist. abrogationis pragm. sanct., quod Antonius a Pratis Cancellarius mi suis ea de re ad Senatum Parisiensem nuntiarit a Ludovico XII, & a Francisco I. Concilium Lateranense fuisse. receptum. Equidem a Senatu Parisensi, & Parisiensi schola adversus praelaudatam constitutionem interposita appellatio est: sed quis exinde riteque Ecclesiam Gallicanam non adhaesisse Concilio Lateranensi conficiat ξ a. Veritati in aprico positae vim inferre est, Mere a Leone non siisse abrogata Basileensia decreta. Tota in eo convertitur illa constitutio , ut abroget pragmaticam sanctionem , quam ex Basleensibus decretis de potestate Concilii supra Papam consarcinatam ait Ponti sex , quibus nihil obsistentibus illam abrogat, eaque decreta nihili facienda affirmat, sed ac Venticulo potius edita fore censenda , praesertim , inquiens, postranslationem: quo adverbio praefertim noluit asserere antet Pars L S s s transla-Disiligod by Cooste
537쪽
ς os PRIVILE Gi A ROM. PONTIFICI
translationem obtinuisse , sed non ita clare innotuisse, quod a te translationem non obtinerent: propterea dicere solent jurispe. riti , quod haec dictio praeVertim casum minus dubitabilem exprimit, & implicat magis dubitabilem . Quid ergo inde adstrimur a Pontifice rata decreta Basileensia edita ante translationem habita fuisse Θ Uerum enim vero nonne apertissime asserit Leo sacro approbante Concilio Pontificem super omnia Concilia potestate in habere λ Quorsum igitur quaeritur tergiversandi locus ξ Ratio cur pragmaticam abolevit illa fuit, quod potuerit abolere pariter decreta Basileensia ; cur & hoc potuerit ratio adducta a Ponti file suit , quod super omnia Concilia potis sit et si nutet , si falsa sit ratio haec, nonne totam nutare, ac corruere a fundamentis , quibus superstruitur, constitutionem oportet Θ Non item ratio illa decreti suit , sed decretum ipsum , scilicet declaravit apertissimis verbis convocandi, transferendi, & dissolvendi Concilia juris esse Pontificis , adeoque Pontificem supra omnia Concilia esse potem : declaravit Concilia nisi a Pontifice confirmentur , robore omni carere , idque ex S. Scriptura, Patribus,& Conciliis confirmans, unde consequitur id , quod praedixerat Pontificem super omnia Concilia auctoritatem habere. Quare itaque ea propositio incidens dicitur, quae proinde salsa esse posis sit , sueritque , quippini principalis , veraque perinde unde quaque 3. Ludunt , vero ludunt, dum conciliandum secum Lemnem volunt, ut quem probasse contendunt decreta Basileensia ante translationem edita, quippe nihil hujusmodi vero absimilius hactenus dicta satis confirmant. Piget enim , pudetque hisce ficulneis responsionibus refellendis operam diutius navare , tamque bonas horas insumere in hasce nugas, utilius aliis impendendas , quandoquidem nos ad Tridentam Concilii examen revocet
538쪽
Eae conellio Tridentim. S. III. Concilium Tridentiniim in Ecclesia Latina XI. generales inter
Synodos undevigesimum , ac postremum sub Paulo III. Pontifice Maximo die I 3. Decembris anno I 343. cceptum I sub Julio III. continuatum ἱ sub Pio IV. die 4. Decembris anno I 363. absolutum , cujus sub Paulo se si . a I. celebratae sunt, Tridenti scilicet 8 , Bononiae 3 , quo translatum an . t 347 , ob Iuem Tridenti grassantem , Concilium fuerat ἔ sub Iulio III, a quo Trbdenti restitutum Concilium fuit an. assi. Kalendis Maji, sessiones 3. habitae sunt , post quas suspensum an. I s 3 a. die a 8. Aprilis ob bellorum tempestatem a Patribus ad biennium dumtaxat fuerat , quae tamen suspensio ob simultates inter Christianos Principes effervescentes decennio perduravit; sub Pici IV. tandem, a quo anno II 6 o. Tridentum revocatum, ibi die i8. Ianuarii anno I 36 a. reseratum est , sessiones si omnes simul a s. numerum componentes suere celebratae 3 Concilium, inquam, Tridentinum Romani Pontificis supremam potestatem, ac in fide inerrantiam proculdubio agnovit, & praedicavit. Enim vero id I. exordium Concilii serme ipsius ostendit : quandoquidem, quum Bononiam auctoritate Pontificis Legatis demandata Concilium translatum suisset, ubi, Bononiae scilicet, frequentioribus Patrum suffragiis tres sessiones habitae plane sunt, CaroIo V. Imperatori, & Hispanis Episcopis translatio non placuit, ut proinde Tridenti remanserint, Oratores vero Caesaris adversus Bononiensem, ut vocabant, conventum protestati sint; cujus dissidii ratione suspensum Concilium est, &a Paulo III. Tridentini,& Bononienses Patres Romam anno I 3q9. evocati fuere . Vides eam Paulum III. agendi rationem ita tenuisse , ut se supra Concilium stare satis ostenderet ; nec Pauli mandatis, vel qui Tridenti se Concilium generale facere, nec qui Bononiae revera
faciebant, obsistendum sibi sore, aut obsistere sibi fas esse rati sunt, decretis Basileensis Concilii suffiiti, atque confisi 3 quod
539쪽
scilicet Patrum consensus in antecessum exploratus nequaquam , neque expectatus fuisset.
Paulo III. eo anno fatis suncto Julius III. eiusdem successor Concilium Tridentum reduxit diplomate , quod incipit: uum ad tιllenda dato 8. Kalendas decembris an . I o. , quo in diplomate , quamvis Imperator adhiberi vocabulum eontinuationis optaret, quo scilicet significaretur Concilium Tridenti coeptum , nec alio translatum , ibidem continuatum jam ire, id tamen votis Caesaris non ce I t, sed illud a Pontifice repudiatum vocabulum est , quod translationi legitimae praeiudicium in serre videretur, voxque proinde resumere , es prosequi usurpata : Ad ipsum Con-eilium , inquit Pontifex , in eo, in quo nunc reperitur latu , r sumendum , ἐπ prosequendum &c. Quomodo plane Pontifex se a Patrum placito non pendere , sed uni sibi, prout res postularet, Ecclesiaeque bono expediret, Concilium sicut indicendi, sic tran serendi integrum manere jus Ostendit, atque ita sessiones tres Bononiae habitas ratas habuisse ; quae revera uti a generali legit mo Concilio habitae , ab Ecclesia admissae sunt. Idem Julius ob belIorum discrimina Concilii suspensionem decreverat nullo h bito in antecessum Patrum consensu , sed Legati oeconomia quadam utendum esse arbitrati Pontificium diploma in medium non proculere, sed praehabito Pontificis assensu id potius sibi sat gendum duxerunt,ut ipsa Synodus spartam istam per se susciperet, atque ita suspensio ad duos annos decreta est. Pius IV. Julii successor Concilium Tridentum revocavit diplomate dato Kalendis Decembris anno i s . , quod incipit: Ad Ecclesae regimem sacrum, inquiens, arcumentum , generale Concilium ex auri
ri tate ejusdem Dei, RH. Petri, S Pauli Apsolirum , qua noa qu que in terris fusimur , freti, i subnisi , in Civitate Tridentina ... ivdicimus, ibi celebrandum jublatas pensone quacumque saluimus , atque decrevimus . Haec verba)ublata suis ensione, difficultatem sacessivere Germanis, Gallis, & Hispanis, adeo ut Grana tensis Archiepiscopus , antequam Synodus aperiretur , suo , & Hispanorum Episcoporum nomine declarari postularit : an nova haec Synodus esset , an pristinae continuatio Θ Sed omnis sublata dissicultas est quatuoc propositis,& acceptatis condi
540쪽
tionibus , nimirum : ut in aperienda Synodo nullum usurparetur verbum continuationi contrarium : ut Synodus juxta Pontificii diplomatis tenorem aperiretur z ut continuaretur quum primum opportunitas obveniret : ut postremo Pontifex cuncta Synodi Tridentinae acta, tum habita, tum habenda confirmaret. Plane
his Ponti sex demonstravit se absque Concilii sententia posse Synodum suspendere , Synodum continuare 3 Synodum transferre
teneri quoque Synodum Pontificii mandati formam sequi ; juxta modum a Pontifice praescriptum aperiri debere , postremo nisi
Pontificis praeeunte , vel accedente auctoritate nec formiter auis
spicari, nec seliciter absolvi; nec fore ut in EccIesia fiat accepta. Id ipsum, scilicet Pontificis suprema potestas supra Co
cilium ostenditur a. ex agendi ratione , quam Ponti sex erga Carolum V. Imperatorem , & comitia Spirensia tenuit . Illis in comitiis Spirae anno i 34 . habitis Lutheranis, ut eos sibi, qui bello a Turcis , & Gallis graviter premebatur, devinciret, studens Carolus V. libertatem Religionis, sive Augustanae confessionis ad usque generalis Concilii tempus publico indulserat edicto e quod quidem Concilium intra sex menses a Pontifice imdici , & post annum celebrari Caesar curaret: quod si obtineri non potuisset, in comitiis Imperii de summa rei tractaretur. Edictum hoc Spirense si quidem in religionis discrimen, & Seis dis Apostolicae dedecus vergeret, Paulus III. reprobavit, & pulit, Caesaremque gravissimis litteris, nec absque minis , quas Cardinalis Pallavicinus hist. Conc. Trid. lib. s. cap. 6. describit, coarguit, violatae religionis eum objurgans, eique objiciens, quod quum in rebus ad religionem spectantibus judicium Apostolicae Sedi integrum deserendum sit, nihilque statuendum absque Sedis Apostolicae facultaete, εpse Concilium generale, vel
nationale , aut comitia Lutheranis celebranda pro rebus religi nis spondens id ageret, tamquam qui agere praesumeret absque
illius auctoritate , Pontificis nempe qui jure divino ,&humano supremam potestatem habet cogendi Concilia; idque statuendi, & decernendi, quod Ecclesiae intersit, & expediat. Hisce litteris nihil ad iram commotus Caesar tametsi verecundia su D susus duxerit supprimendas , dolueritque, quum publici tu is factas
