장음표시 사용
131쪽
ORACULA SIBYLLINA lectione Sibyllinorum conventro opsopaeus notat. Idem taciteox suo Lactantii codice et auctoritato Sibyllao nlio in loeo l. v. 357. ἰχθυος εἰναλίοιο scripsit. Nam odit. I et II hoe in
και τα περισσευοντα λαβων μετα κλάσματα παντα
δώδεκα πλWρωσει κοφίνους εἰς ἐλπίδα λαων. Primus vero Versus, ut libero Sententiam mentia prosernm, murtatus a quodam videtur in vulgatis I nctantii Oxemplaribus, qui verebatur, no singularis, ἰχθυος, do uno pisco intelloetus, fidei sacrae Scripturao nbrogaret. Λt quo hine quoquo prosecta ebi interprotatio latinn, quam codox noster habet: oet de panibuβquinque simul et piscibus marinis hominum millia in eremo quinque saturabili eι collectis reliquiis fragminum omnium duodecim replebis nota varietato saturauit et repleuit habet eodox cophinos in spe populorum
-9uid, quod eadem Sibyllae carminibus suis ante docuerunt, quarum una, Cuius Supra Supra deost in C. R.) fecimus mentis
τους ἀνεμους παυσει τε λογω στρώσει δὲ θαλασσαν μαινομενθν ποσὶν εἰρήνqς πίστει τε πατησας Multis mendis inquinata sunt haec verba in antiquis editionibus ; sufficiat ut specimen , scripturam oditionis Λ Rfferre, τους αθεμουσ παυσει λογως τρωσει δαταλασσον μαινομενθν τοσ ινε ζε ivssa Diuitiam by Corale
132쪽
ΛPUD LACTANTIUM OBVIA. 73πισει τεπία σας, ubi tamen emendatis orthographicis vitiis nullam lectionis Varietatem exsculpas, nisi quod τε ante λογω deost. Εadom vocula deest quoque in B, C, qu ne praeterea Vorsu sequenti ἐν ποσὶν habent. In Sibyllinis, ubi hi versus leguntur S. V. 273. Sq. , a vulgata Lactnntii scriptura non receditur , nisi quod στορεσει omnes oditionos et εἰρήνη I, II, quod M
μενομενην ποσιν ειπνης πιστει τε πατησας,
ubi in τε prima litora excidit ), in εἰρqν ς ρ excidit et pro
primo II scriptum est II. Cetera vitia loviora sunt.
HEt rur Sus alia, quae dicit κυματα πενυσει, νοσον ἀνθρωπων ἀπολυσει, ζησει τεθνζωτας, omώσσαι αλγεα πολλοῖς, ἐκ δε μιας πνῖγῆς αρτου κόρος εσσεται ανδρῶν, ubi, ut hoc Obiter moneamuμ, Collarius alii quo vertunt ni scubiti In his vorsibus δε anto μας omittunt A, B, C; tum χορτος pro κορος Λ. cf. Sibyll. 6. V. 13. sqq. κυματα πευυσει, νουσους δ' ανδρων -ολυσει στήσει τεθνεοτας κἀπιοσεται αλγεα λυγρα, ἐκ δὲ μῆς ρίζης αρτου κορος εσσεται ανδρῶν, ubi νοσους I, II. Sod audiamus opsopaeum: oLactantiuS hos tres versus allegat lib. IV. cap. 15. dimerente nonnihil scriptura: nam in primi hemistichio posteriori est, νοσον ανθρώπων πιτολυσει. Secun dus ita habet, ζώσει τεθναμοτας ζωσει in nullo Lactantii exemplari reperit απωσεται ἄλγεα reo Iola, ubi in vet. Lactant. membrana reperi στ σει, reSumere faciet, pro ζώσει et πολλα pro πολλοῖς. TertiuS convenit, voce πηγῆς exceptu, quae hic ρι ὶς est. Sed si optimo Lactantii exemplari credimus, neutra valet. Exhibet enim :16 illud ἐκ δε μῆς πήοης αρτου cum interpretatione, et de pane uniuSperionis. Imo haec scriptura conflrmatur Lactantii verbis, ibidem praemissis: Vocavit discipulos suos, quaerens, quantoS Secum steStarent cibos: At illi quinque panes et duos pisces in pera se habere
) nisi παυσειε scribendum i. o. πανσει; cs. statim ad go 29.
133쪽
ες γ δε μιγὶς πηρης ἄρτου κορος εσσεται ανδρων qnno iovissimo tantum immutata veram Laetantio scripturam restituent. - Operno pretium praotorea duxi observare ultimum vorsum in votoribus Lactantii editionibus A, B, C, sic Latine Versum eSSE, G rivo autem fonte potus inanis II) satietas erit risis.
-Deniqtιe Erythraea fore ait, ut diceretur insana es mendaX.
Ait enim. Εtonim sino ait C. R. φήσουσι Σιβυλλην
μαινομένην ψευστριαν ἐπαν δε γένγῖται απαντα τηνίκα μου μνήμην πoisi σετε. κ' ουκ ἔτι u' Ουδεὶς μαινομενην φήσει με θεου μεγαλοιο προφῆτιν, 37 ubi φησουσι deost in C. και Ουκλι με Ουδεὶς A, C. φησει τηνθεου Λ, B, C. προφητην Λ, ut colora portonta omittam. Versus Oxstant in Sibyllin. 3. V. 8l4. Sqq. ησουσι Σιβυλλαν μαινομένην, ψευστειραν ' ἐπῆν δε γένηται απαντα, τροίκα μου μνημην ποιήσετε κ' o κ ετι μ' ουὁεὶς μαινομεν-ν φήσειε θεου μεγαλοιο προφῆτιν ubi I ot ΙΙ μεγαλην δε προφῆτιν. opsopaei nota obseurR PSt. -Lactantii codices hiabent φείσει με θεου. Sed tum prius μ' in δ' mutandum erit, in monstrat reg. cod. Loquitur do pluribus Laetantii codicibus; oditos itaque ni fallor intolloxit; sod in nullo odito praeter D et Buno m. με invoni; votora exemplaria habent την θεου. Prasterea regius illo codex, quo auctore μ' in δ' mutandum suadot, codox ost carminum Sibyllinorum. Verum δ oo loco staro nequit. Do Putoani codico prorsus incet Videamus itaque scripturam codicis Rogii montani: cblIcοyci ci Duili Corale
134쪽
φησουσι Σφαυλλα, )μαινομενη ψευστειραν επαν δε γενηται απιζωζαηνικα μου μνημην πιγιθσατε υκετι μουδεις μαινομενη νγαε θυ ) μεγαλοιο προφητιν. Bis abiectum vi dos N finalo. Rostituos itaquo Lactantio σιβυλλαν pro σιβυλλην; tum ψευστειραν, pro φευστριαν, quod volpropter metrum omendandum erat, ηνίκα pro τηνίκα, πιγι θσοῦταιουκετι pro ποιησετε κουκέτι, et φροειε pro φησει με. Sensus agonim ost: -Dieent Sibyllam insanam, mendacem; ubi vero omnia, quae praedixi, impleta morint, tum si quis mei mentionem laciet, non amplius insanam dicet me vatem magni dei. In his vides, me in omnibus codicis scripturae esse obsecutum, nisi quod ποιησεται pro ποιησατε scripsi; quod pluribus ex cauSissoci, tum quia secunda persona hie minus conveniens est, inter φησουσι et ουδεὶς, tum quia Graoco dicitur ποιεῖσθαι μνημην, tandem quoniam κ' illud, hiatui vitando insorium, sod maxime importunum, a codico prorsus abest. Atquo ni fallor ipsa vo- ferum oditionum scriptura ποιησετε καὶ nil est, nisi ποιησεται.
Quod ad φησειε attinet, hoe pro νγει dictum est, quem hujus optativi usum apud soriores num alii jam renimadverterint, no- scio. Sic 2. v. 237 sq. καὶ πάλιν ας εφθειρεν ἐνὶ φλογὶ σαρκοφάγον πυρ , καὶ ταυτας ἐπὶ βῆμα ωου στησειεν αγείρας. ibid. v. 285. Sq.oπη ἐπουρανίοιο καὶ αφθαρτοιο θεοῖο
lib. 3. v. 258. sqq. καὶ ην αρα τις παρακουσἴ,
ηὲ -μω τίσειε δίκην η χερσὶ βροτείαις, ηε λαθων θνν Ους παση disy ἐξαπολεῖται. ibid. v. 500. Sqq.
ἐκπαγλως πλοαισι δαμάσσειεν παρα πασαν γαιαν καὶ πικρην μοιραν πέμφει θεος αυτοις.
135쪽
Addantur 3. v. 757. 760. Nicet. Eugen. 5, l86. 6, bl 2. 9, 42. 86. Aehili. Tat. 6, 17. p. 99.J Atque sic supra g. 25. codicis scripturam τους ανέμους παυσειε λογιο defendi posse, jam diximus. cf. quoquo infra ad 7, 18, T. Ceterum ψευστειρα quod Lactantio restituimus in lexi eis deest; νευστρια, quod ante R suit, per so non minus bona notase PSt; quamquam Et: ' ipsum in lexica nondum re coptum; ambo quippe proficiscuntura νευστήρ. Addo praeterea Lexicis ἀγγελτηρ Sib. 2. v. 214.
7. v. 33. ubi pro διαγγελτῆρες legendum δη αγγελτῆρες.) αγγέλ-
τρι ibid. 8. V. it T. ἄγκτειρα Zoroast. orneul. magic. pag. 78. ἀλφηστηρ Sibyll. 1. v. 98. βρυτηρ Naucrat. in epistola, quam servavit Cavo hist. literar. pag. 438. θηρατήριος Soph. fragm.ap. Athenaeum l3. p. 564. ιντήριος, ionice pro ἰατηοιος, Quint. Smyrn. 7, 61. ἰητορίη i. q. ἰατορία, Euseb. Praepstr. eVang. 3, 14. p. 124. A., ubi primam correptam habet, quod in ionica
forma secus esse solet. Atti eos primam corripsero notat Draeo
Stratonic. pag. 5 l. apposito Aristophanis exemplo. ἰνευτῆρOppian. Cyneget. l , 76. κακοδρέκτειρα Sibyll. 3. v. 753. sic enim pro κακοήρήτειρα scribendum. κερδαντ io Sibyll. 7. v. 136. κραυγάστρια Hesych. T. 2. p. 591. s. V. μηκάδες. κουπτηριος Pausan. 8, 42. T. 2. p. 482. Fac. κρυωτηριον Grammat. MSer. in bibl. Medicea apud Rithnhon. ad Tim. pag. 297. μαιευτωρ Oracul. do Plotin. apud Gall. pag. 9., ubi male μαιητορες seriptum. Respexit sine dubio po ta ad Socratis artem obstetriciam. μαστικτηρ Sibyll. 2. v. 345.; ubi sequenti versu pro ανω- δεα πρηrξασαν, nisi ita hobotom Sibyllam misso dicas, ut, quemadmodum θρῆῖκες et θρακες, ρ idίως ot ραδίως, sie quoque πρη αι et πραξαι dici posso ero didorit, facito rescribas αναιδέα περ πρήξασαν. μηνυτρια Man. Phil. 5, 645. pag. 200. Wernsd. νειωηγήτρια, i. e. νέα οδχπητρια, Wornsdors ad Man. Phil. pag. 90. 9 l. ex Monte sal eonii palaoographia pag. 396. πολιῆτωρ Sibyll. 5. V. 4. σκιλτρια Procop. histor. arcan. pag. 4 l. Alem. φυχωτρια Theodor. prod. p. 378. Sod χρησμητωρ Sibyll. 4. V. 4. et χωρ γητηρ ibid. T. V. 90. corrupta sunt. D LIB. IV. CAP. 16. g. 17. .Sibylla eodem modo locuta est οἰκτρος, ατιμος, ἄuo ρφος ἐν οἰκτροῖς ἐλπίδα δωσει ubi A οικτοις pro οἰκτροῖς. Q vero perquam multis vitiis scRtet. Dissili Gooste
136쪽
Versus occurrit in Sibyll. 8. v. 257. inter duos alios mutilos δὲ γάρ ἐν δοῖν αλλως, et καὶ φθαρτῆς σαρκος μορφy etc. dedimus locum supra ad 2, 12, 20.) Sed ut ex Botulrii sit Opso
papi notis apparet, etiam hic versus in codico Sibyllinorum mutilus fuit, suppletus o Laetantio, oin quo haec sunt praeterea Opsopaei Verba, severussa Puteani membrana a communi lectione dimeri, ut ea interpretatione addita colligitur, D' οἰκτροῖς ωτίδα δωσy, ut miseris spem praebeat ). Atqui oditiones jam veteres Laetantii hanc additam habent interpretationem: miserabilis, ignominiosus, informis, ut miserabilibuS Spem praebeat, ut eos quoque non ἐν sed ιν' legisso pateat. Neque aliter cod. Regioin. oiktpocatiMoen MopoboeiHoiktooiceat Iavatocet, i. e. οικτρος αττμος αμορφος ιν οικτοοις ελπδα δωσει, hae addita interpretatione, miserabilis, inhonestus, infirmus pro informis ut miseris spem praebeat. Restituendum itaquo ιν pro ἐν Lactantio, sed retinendum δωσει. Nam δώσν vix credo Puteant codicem dedisso, sed ab Opsopaeo sic correctum est, ut legitimum conjunctivum post ινα inferret. Sed ινα cum indicat. suturi conjunctum quis nescit 3 Nequo Sibyllae barbarum δωση erat obtrudendum ut ἀνταποδωσωσιν Andronte. Miod. Ethie. Nicom. pag. 172. μεταγρωνῖς καὶ θησyς Arist. do LXX. interpr. V. D. p. 195. 3. Similiter Matthaei θήσωόμεν pro θησοαεν rescripsit in Planudis interpretatione Graeca loci auctoris ad Herennium de facultate memoriae, arte et studio persicienda. MosquRE. Ma 1810 edita. pag. 8. Sed ejusmodi librariorum et editorum erroribus immorari nunc non vacat. Pergamus. LIB. IV. CAP. 17. g. q. se Ilia enim prior lex, quae per mygen data est, non in monte Sion on eod. R.) sed in monte Oreb. schoreb. e. R.ὶ data est, quum Sibylla, fore ut a silio Dei solveretur, ostendit rῖλλ' oτε ταυτ' ιδν ἶπαντα τελειωθll, απερ εἶπον,εις αὐτον πως λυσετο νομος, ubi αλλ. oτε αν A, B, C. ταυτα απαντα. Α, C. Hoc αν Rute ταυτα in omnibus tribus veteribus editionibus magno mihi est ) Sparkius, quod mireris, hoc in loco lectionem eodicis Puteani
137쪽
78 on AccLA SIBYLLINA documento, fluxisse veteres editiones o ecdicibus, qui in Graecis pandom scribendi ration om obsorvarent, quam codox Puteani et Rogii montanus; quod cur erodamus, Statim patebit. Apud Laciniatium in socundo vorsu metrum violatur. Sed Sibyllina oracula sie loeum sexhibent S. V. 299. sq. αλλ' orε ταυτα γε πανrα τελειωθy, απερ εἶπον,
εἰς αυτον τοτε πας λυεται νομος κ. T. 1.
ubi Opsopaous do collieis Dufonni t et tono nil memorat. Atqui secundus vorsus prorsus ita logitur in codico Regioni. , sed do prioro nova exoritur disputatio. Sic senim scriptum ost: auot paulayinaΠaΠtato notiooria II opsi nouel cayto Htote IIaevolatilo Moc, quod sic logo αλλ οτε δη ταυτα απαντα τελειωθη απερ ειπον
Do sociando itaquo versu non dubium esse potost, quin lectio Sibyllinorum Laetantio rostituenda sit. In primo Vsero Versu VOX tortia orat au, quam δὴ significaro crodimus. Sed eadem quoquo οῦν logi posso, non nogabo, ut votores oditiones Panas legisso perspicuum est. Cur dii prnosorri doboni, nomini dubium osse potost. Sed nondum sic porsanatus locus ost. SeIibo: ἄλλ' ὐτε δ' ταδ' απαντα τελειωθῆ, απερ εἶπον,
Quoties ταυτα et ταδε confusa suorint, non hujus loci est docere. LIB. IV. OAP. 18. g. i5.-Sibylla quoque eadem futura monstravit demonstraru cod. R., Sstd praepositioilom Iinoola transversa dolovit librarius): εἰς ανγους χειρας και απίμων υστεοον ηξει, δωσουσι δε θεω ραπισματα χερσὶν ἀνάγνοις,
καὶ στομασιν μιαροῖσι τα πτυσματα φαρμακοεντα,
δώσει δ' εἰς μάστιγας απλως αγνον τοτε ν ον, ubi vorsu tortio μιαροῖσιν omisso τα Λ, B, C; tum inoτον omittit C. Tandem ανομων logondum protinneiat D. In Sibyllinorum collectiono vorsus hi bifariam distracti loguntur. Duo priores 8. V. 287. sq. p. 738. ubi nihil variat nisi ἀνομων sod ανομους quoque cod. August. apud Botuirium), υστατον, ot καὶ δακ7ουσι. Duo posteriores vero pag. 735. , statim post eos Versus, quos supra 4, 15, l8. attulimus, sic vero toguntur: Duili od by Gocrate
138쪽
ΛΡUD LACTANTIUM OBUIA. εἰς ἐκπτυσματα φαρuακοεντα παρειας αυτ ii δώσει, κ' εἰς μαστιγας απλωσει θ' αγνὸν νωτον, ubi opsopaeus notat, in regio codice manifesta dolaetus notalogi tantum ἐκπτυσματα φαρμακοεντα. Praeterea Vulgatam La-χtantii seripturam assert, ubi jam τα πτυσματα citat. De codice Puteani prorsus tacet. Codex Regi om. haec habet: oicaHoΜOyexeipachia Iliet ouetopouhelaonicioσiune 6o palli Mntaxepeinuatiloychaicto Maelii Miapoyco IIII ti Μatacbap MahocIItaaαν claui CMactita
ubi mira ost eorruptio δωηστεσιν pro δωσουσιν, quod pro δώσουσι, Laetantio reddendum. Praseterea Vides μαροις εν πτυσματα a veteribus editoribus immutatum osse in ροαροῖσιν πτυσματα; mihi vero potius ob notam literarum Η ot κ confusionem et auctoritatom collectionis Sibyllinorum vorsuum logendum videtur μιαροις ἐκπτυσματα. Vulgata certo, μιαροις τα πτυσματα Stare nequit. Tandem quamquam ανομους noster Ptiam eode X confirmat, prassero tamen ανομων propter adjectum omisτων.
ista Sibylla supra dicta καὶ κολαφιζομενος σιγήσει, μή τις ἐπιγνωτίς λογος, ἡ ποθεν ῆλθεν, ῖνα φθιμένοισι λαλησγὶ,
In A desunt duo prioros versus. Reliqua lectionis Vari lasnon magni momenti est, nisi quod τίς τίνος ων. ποθεν ηλ ειν in Sibyllinis libris roperitur, 8. v. 293. Augustinus vero Lactantii lectionsem exprossit; notanto Botulrio. Codex quoquo noster Vulgatam Aeripturam confirmat, nisi quod λαλήση pro λαλησει cum edition. C Oxhibot. Contra φορεσν praebet odit. B. Non opus est diutius his immorari.
-I Iem hoc futurum etiam Sibylla eone nata esse εἰς δε το βρωμα χολην κ' εἰς ὁδεναν oῖος ἔδωκαν, τῆς αφιλοξενίης ταυτνὶν δείζουσι τραπεζαν. Dissilired by Corale
139쪽
ORACULA SIBYLLINA . Nequo in editis Lactantii exemplaribus nequρ in seripto praetor vitia orthographica quicquam reperies, quod Operae pretium Nit. Sibyllina oracula ipsa ita locum variant S. v. 303. Sq.
εἰς de το βρῶμα χολην καὶ πιειν ἴσος ἔδωκαν, τ/ῆς δε φιλοξενίης ταλης τίσουσι τραπεζαν,
quod saltoni non melius est lectione a Laetantii Oxemplaribus SPrURin. Ceterum το ante βρωμα operarum tantum incuria inopsopaei editione excidisse videtur; nam oditio princepη articulum ngnoscit. Gallaeus Suo moro orrorem propngRVit.
,et alia Sibylla Iudaeum his versibus increpat i increpas versibus C. R.): υτ η γαρ συ αφρων τὸν σὸν θεον Ουκ ἐνοησας παίζοντ' ἐν θνγὶ τοῖσι νοήμασιν, αλ ta κ ἀκάνθαις ἔστεψας στεφανω φοβερήν τε χολην ἐκερασας, in qua lectione omnes editi conspirant, praeter leviores aberrutiones, nisi quod παίωντα θνητοῖσι A, B, C. cs. Sibyllin. ii. v. 22. sqq. αυτ η γαρ δυσφρων τὸν σὸν θεον ουκ ἐνοUyας παίζοντ' ἐν θνητοῖσι νοωιασι αλλ' ἐπ' te κανθης ἔστε νας στεφανω, φοβερην δὲ χολὴν ἐκέρασας, ubi παίζοντ' ἐν θνγὶ τοῖσι ab opsopaoo o Laetantii scriptura re' positum videtur; nam editionn. I, ΙΙ πταίοντα θνητοισι. OPSU- pnei praeterea liaec ost nota: Lactantiuq resori lib. 4. cap. 38 . ubi noster eodex γαρ δυσφρων κ . τ. a. Mox plRe et Rcriptura votoris Laetantii, αλλα κ' ἀκάνθης et versu sequenti φοβερην τε χολὴν ἐκέρασσας Ubi quemnam dixerit veterem Lactantium , non Video , cum iam omnes oditiones hanc lectionem R OScRnt: minus vero etiam video, quomodo haec scriptura s praeserri possit; cum κὲ illud prorsus absonum sit. Codicis
140쪽
sunt: librarium, cum codicem deserib rot, duas postremas linoas Graecas transposuisse. Scripta enim sunt haec una cum inter- prptations Latina, ut iam supra diximus, utque ad l, l5, 15. exemplo monstravimus, in duabus angustis columnis, hoc qui-dom loco ita: fel miseu hopaeae isti xOem e ubi aportum est, haec transponi debere πλὴν ἐκέρασας. Ηine quoquo intelligitur, quomodo factum sit, ut ibi, ubi Gras eis adjuncta interpretatio Latina reporitur, nulla linea exciderit in Graecis, eum quot Latinarum Vocum linctae essent, tot quoquo Graecarum esse deberent, ubi Vctro, ut libro T. , sola Graeca deserit, ontur, ibi frequentius linea o aliquot omissae sint, quod suo loco videbimus. Sed redeamus ad loeum Sibyllae, qui, codice nostro duce, ita scribendus videtur: αυτὴ γαρ δυσφρων τον σου θεον κ ἐνοησας παίζοντ' ἐν θνητοιο νοήμασιν. αλλ' απ' ἀκανθης ἔστε νας στεφανω φοβερην τε χολην ἐκέρασσας. Jungo vero στεφανω απ' ἀκάνθνὶς, quemadmodum IIerodot. 7, 65. ευατα απο δυλων πεποιημένα et Aolian. V. H. 3, l. στέφανος απο τῆς δαφνης). Neque aliter logi dobebat, quod vulgaria exempla habebant αλλα κ' ἀκανθης. nota iam literarum 46κ et re confusione. LIB. IV. CAP. 19. g. 5.-Item HieremiaS: exterrita est, quae parit et taeduit animam et subisit set occubuit eod. R.) soI ei, quum adhuc medius dies esset, confusa concussa cod. R.) est et maledicta, reliquos eorum in gladium dabo in conspectu inimicorum eorum meorum cod. R.)ta Sibylla :ναου δε σχισθησεται πέτασμα, καὶ ηματι μεσσω ξ εσται σκοτοεσσα πελωριος ἐν τρισὶν α ραις.
Edita Laetantii Oxomplaria nihil variant. In Sibyllinis leguntur hi duo versus S. V. 305. sq. , Sintim post duos illos, quos ηupra 4, 18, 19.) babuimus, sod hoc modo:
ναου σχισθῆ καταπέτασμα. κ. T. λ. Sod Ι, ΙΙ το καταπέτασuα, ubi Botulrii listoc est nota isScansio constabit nostra, si in tertio loco proceleusinati eum admisseris. Apud Laetantium subi 'tus articuluR scansionem totam intertur-