장음표시 사용
711쪽
dumimielius fingitur, in tanta ignorantia & indigentia rerum seruasi potuis-M 3 Ad quod hi e verbis respolidetur etiamsi quis siem literas ignoraret, ex quibus confixi, Deum ante & post lapsum singulari cura primos tomines inplexum filiae tamen si quis solo rationis lumin. sus supponat, hominem vindemnque in mundum incultum fuisse pisiectum, simulque consideret eius modi honi inici norantiamin indigentiam, non aliter eolligere potest, quam possibile suis eum sine pereuliari Numini eis servi potuisse. Quis non videt, heic per sinu ram,=nim . a stirpem recentem orbis colam 1 nobis non intelligi Mamum, ed illum, qui iii orbem ineutrum undecunque proiectus fingerum seu upponebatur Milio si quis abstrahatis e nitione ex sacris iueris hausta, super originibus generis humani ex isto rationis lumine meditari in ip Et it l,lie prinu illas 1 e litati it suis humanum non extatuste ab aetemo, ed aliquando initium eepiste, o quidem orbe terrarum iam Exsistem te. Inde ulterius p ogrediendo alterutrum praesupponere coritur, primo ita los homines vel insantes fiuisite cumprimum exsisterent, vel iusta iam statura
praeditos trisque cilligit tanta miseriain inopis su se confitetundum, ut
Pereundum ipsis iterum fuerit, nisinua peculiarem eorum utam egillet, quo usque eo prouecti orent, Ut inuento adparatu ali O vitae, iuncta atque
clum inducit prima a morialium indigeritia ce imbee illitas, id est, quam indigii,m sint homines cimbecilles, quando recens nascuntur. Quis ita stupidus est quin intelligat, haec ad Adamum non pertinores Quanquam nee hvio peculiarem Dei curam de uiue ex diuinis Seriptiiris aperiti simum P. Sic &quod recentem istum incolam orbi te Nam dicimus attonitrum fuisse, id ne quaquam ad Adamum spectat, sie ad eum, quem nos tantisper apponimus Talem enim si fingas repente in hoc mutido constitiitum, omnium rerin ignarum prima cice adspexiste clarum Solis iubar, vastissimum e li spatium, motas arborum atque animvlium sipectes, mox bonas tenebras, coelum stel- I. consitum, si solum inter omnia noua locatum anno credimus talem ista, VI SED&alio ex loeoecinatu Euineere insectis Di is, quasi Adamus in statu integritatis a me miserrimus fuerit pronundiatus. Sm enim eum L. Il. . i. instituesem ostendere, quare naturae hominis non congruat, ut vivat lex rationes desumo eae cimedimne naturae himmae primigem aut post D perueniente. Cum enim in natura hominis deprehendantur quaedam egregia, quaedam praua,' vero per solam ratioriem firmiter demonstrari nequeat, tu persectionem Maiam illam ex culpa iosius hominis prouenisse inde origo eius labis in medio relinquitur in divitas una, quae ultra rationem adsurgere non vulti Etsi ex diuinis litoris constet, quae praeclara fiunt in fici nis namra exprimaeva conditione praua, ex superuente te esse. Unde illi quidem, qui ibi ratis agit, non opus est ex ea re, ex quo sis te bonae aut malae asse etiones hominii roma ent. Sed Chrisiana raigione imbutus etiam me non
monent in ligit, ex conditione Imminis post aperueniente, id est, qui e per
712쪽
per i Lm Mami in genus humanum redundauit, esse quoque hominis recens nati imbecillitatem auae tanta est, ut nisi accedat alimum hominum auxilium, vel pereundum ipsi ellit, vel in animal quouis bruto horridius adoles endum. Eum locum hile verbis claudor stim quod homo non serrimam vitam inter omnia ammonita degit, a coniunctione societate ui mi is habet Non s dinum hominem esse solum non ad matrimoniam duntaxat, sed adficietatem eum
fit Ac σι. t rib in D lati eriti u ne inruet. Hei manifestum est, sermonem mihi
esse ion de Adam in Paraddo, sed de insantibus in ista, quae nunc conspicitur, imbecillitate natis. Sententia autem illa, non es -- hviminem esse μiam quae initio a Deo ad significandam necessitatem comparis Adamo adium gelidae proferebatur, a me latius extenditur,m ad praesentem materiam adpli ratur id quod in materia graui seriaque facere fas piumque est. Hine patet, uantum specimen calumniae sit, quod Nouisurum, verba mea hoc mo
ae redire fuerit, probari κωρυμ dicto p - Non es hcmum homiramisso, VII. A quoque corradit Auctor Didicis, quae Guilletur, tanquam pugnantia cum dogmatibus, quae super primaeuo statu homini in nostris Ee etesiis recepta sunt. Dicit me p. 4: primos homines, prout in origine s is Misaeam se habuerunt, nae osmum mortalium nomine a pedum
pretiissent. Atqui iam abunde ossensium fuit, mihi dicto loco sermonem nota esse cle statis Adami paradisiaco ted unie mihi propositum suist quadam fi Etione repraestentire conditionem hominis ab omni ope aliorum hominum in orbe terrarum adhuc inculto destituti, indicio capto ab illa instellia, ignora ii: incultu, quae nascentes iam mortales comitantur. Ham quippe istoloe nobis est primam indigentia is imbeciditis. Igitur nullo modo a me Adamo in statu innoceimae mortalitas tribuitu neque negatur m ne demum per peccatum in mundum in mississe. Sico manifesta calumnia est, quod ulterius arguit, me assereret Moria iratis citus genus humamzm diuersit. sexus, propagandi a se facultate creatum es eo. Ita enim mea vertia sint Postquam igitur morti o-H- Derat redditum genus humanum, ne aut mus 'per stren creando esse sis iam is, aut tam n is specie duratis unius aevi spatio extingu retur, sapientissimus cremor prospexerat discrimme
cine impudentissime mihi tribuitur hae e propolitio genus humanum ab initio mortale creatum, eoque in datam ipsi diuersitatem sexus. Sed dum verbis plusquamperfecti temporis utor genu humanum misti fueras reddisum an mum, Crinor prospexerat satis 1 nuo, ab initio genus humanum morti non fuitae obnoxium, sed ex secto post accedente tale redditum. Et qui omni icius Creator illum casum inique praeuiderat, eidem quoque velut eventuali ter prospex e per clis crimen lexus, & ficultatem propagandi, ne genus h manum ultra aetatem unius hominis no duraret Eoq
toris mammi inediam aetas diuersitate usum habuit per sepientiam Crea statu he
713쪽
regis, quam corrupto. ii illo enim statu prouentura erat Aboles prima in teg itatis haeres, ut plures Deus haberet cultores in laltero autem stam prouentura erat soboles corrupta, ne per irrepentem ex peccato mortem intra unam aetatem genus humatium interiret, postquam Deo visum non fuit, extincto priore nouum genus hominum innocentium denuo creare et eoque maluit orbem terrarum a corruptis hominibus ineoli, quam plane de Brium iace te. Patet ergo A Mem LMicis eiusmodi errores in meo libro non inuenio, sed de suo intuliste, ac postquam decisserat Omnino quosdam enores mihi impinge te, verba meaintroius modo ad scopum suum detorsis, quae aiae e. Nos eruiasti quoque Atiare Indicis aliam non paulo atroeso
s iis ii Si ioc iiii ieium viri cordatis probatur, ut ex diuersis lorus, a qui clem integrae sententiae, ita singula verba omhilientur, ' nonnulla d alleia
ratem ex primo colanderandi modo, per quam tenetur esse creatum auctorem Dum agnoscens, colensque, opera eiusdem admirans, & cui vita sit ditier se aitutis exigenda, expresse trado hominem comitari abissa natiuisasi tri
Iem vi talem comitamur. Q modo igitur in mentem mihi venire potuerit, asserere, hominem physice periectum unquam sine lege, ordine e lectare diti iii Id. 8 Si obligiuiosius liliant homini ut tali, quomodo lex unquam ab eo ab esse potuit ' Siem nullibi in meis scriptis doceo h iam ab ipsa creario recisontem ratisvi habus Muntatem, rustisque ipsis is aes avita emfuisse. Quin potius etsi meum non fuerit doliominis integritate aut corruptio ne tradere, cum ea doctrina Theolosiae fit propria ; tamet ut cimnem eauit. latio albus anum praescinderem, duertis verbis e filivmem noturae humanae
il migma ipsi conditionem, stata pes sum mentem, inediante Ad mi lapsu reserendum Et valde lippum est oportet, qui cernere nequeat, ea qui dicto loco l. 6 s. inducitur, ad conditionem hominis primigenit tit, illa 26 7 8 ad post superueitientem flatum periinere. Sed & in eo insignis sta
ne naturae humanae colligo, non congruisse nomina, ut viveret exlex ι igitur
714쪽
me statuere&praesupponere hominem unquam a lege immunem extitit . ut lo inquam modo sequitur: sea incongruum est honisti ipsus contemplemur, ut sit ex lac agitur homo vilege extitit. Sane enim & Me
istum positive ostendunt, cui usui quaevis pars in compore liumatio inseruiat Sed λ quam neomino dura , noxium aut indecoriam fuerit, si i l pars deesset Nuin idcirco statuunt aut praesiupponunt istam partem aliquando abfuisse, post deprehensi ea incommoditate superadditam Sicilii am verhi gratia, coligruum valde est homini, ut ceruicem habeat ilexialem ne temper toto eo pore sese in elinate aut circumuertere Opus habeari Num ideo statuunt, homines aliquando rigida cenaice extitisse. vertebras post aceelsit, Nisi quis sorte eo absit iratis velit deleendere, ut dicat Deum lio i pomis velut in antecessum prospicere, quid crea rae ab se pro ducendae decorum sit futurum, sed capto prius e perimerito deseetim deprehensium stuppleuissici stetit imperis A ad resti silent, qui leti intrii et v Di di
1 p iri Nint rel. ΠI11t t. lic mutant quadrata Iotundis. Scilicet imperiae bonis humanae hoc opu e t tentando demum re - - - . a & Creatoris opera, ab ipsis uno velut molpiari, SI addes iret illes: in titillion m in it1 ari, ut lim vi. xenii iaci apientiae diuinae leutique depreliensi xclinii Is in liceat. Ex eo autem creaturarum attributa re ipsi leparare velle, inius sine
clero, exsictentiam comminisci, summa ruditas aut malitia solet f. IX. Eod ea, quae super indole entium moralium in generem didip. 3. ab Dificis tam latore arripiuntur, velut grandem errorem aduerius orimaevam hominis stanim, prout Theologi hunc considerant, continentia, eum
mmi ρυμ persecto stiperaddita serit m mmimreeris se. Ubi planio emnabis resipondendi viam fecisset, si paulo disertius explieassiet, aduersus quem articulum fidei nolitam sententiam pugnare iudiearet, aut ubi in talis Theci logi eis de natura entium moralium in genere traderetur Nunc conieetiam rationem ornamenti cuiusdam accessiarii, quo sublato de peisectione hominis nihil decessent. Enimuero in hoc hor Mem istum ratio vehementer fiigit, Ulpiti ros b. o le
715쪽
iatio im1ginem Dei in classem entium moralium eoniicere vult, eum taminilis quam maxime inter entia naturalia loeum seriatur . Equidem videre mihi
traderentur, quae classes denique extundem confluerentur ' iis en nitet spectis facilesiisset iniimaduertere, imaginem Dei dona primi hominis. Equibus Theologi gulit, nullo moclo ademia moralia posse referri, prout illa
a m definiuntur. Alias enim si quae iste sitime entibin moralibus somniat, oblitterent, in eorum classi quoque censeri deberent omnes libri, qui ad mores peltant, imagines itidem sanctae apud Pontinctos tum ipsa templa, rus, quo homines euo satur ad audiendos sacrossi ahleruientes toga insuper holo serie ad talos des endens, capillus eastigatior, cistare fistulosium, bd me rone i s perciliumque, tanquam grauitatem morum arguentia: Miuque & ipsium pariabulum, mi maxim inest emeaei ad malos mores dedoeendos. Quo cum tu hilabitu Ilius cliei iiiteat. Ues hcti cim licio esse potest, quam turpiter se dare staleant honruae semidocti, idiotis longe intractabili ordis, magisque importu i , qui ad censiuram serendain prouolant iste rebus, quas vix Irili, ichali licii grassarunt: c quam horribilia fingendi insim sua institia praebeat ingeniis turbulentis, S quibus ad timam, cuius tam ardens sitis eos eoquit, nulIa alia patet via, quam ex litis iis alluc filii Lirn celebres susceptis. Sicuti & ex eodem sonte promanat alvis arti lus Indicis Emis moralia eorum se efectus origini
ea famori, R S s. Vbi itidem primvanda est foeda illa verborum meorum interpolatii; non nisi triobolaribus ciaialumniatoribus stirpata, quippe quae fraudem ita Verte aprica ur. Nam nul- tibi in meo libro extant haec verba stris tui etiam cresiderati, quorum siem
omini de suo addidit eo em Indicii. Tum S die o pro lubitu insidicis polita
est, quae fortasse imperitiori insinuati possiet Tatia moralia pro nudo lubitu eius, cui inhaerent, deleri osse cum tamen haec sint mea verba Entia moralia eorumque effectus deleri iterum post pro lubitu eorundem, a quihus imam habent originem. In quo ipso eum utique momenti aliquid sit ad istorum naturam exprime dam, a viro candide age te id miti non debebat. Deni quem ho malitiose in postum via nisi .ve aru corruptio eius rei, eminam fueram. Quot non leuiter abit a meis verbis uti a mutationaphas c. ui ui eram superaddit noueniente item Asa per aram auris sutra si biti m. phygkil B titi lytitiae iti uir immut- Sane enim licet stibstantia H stibieetino mutetur, sublato ente morali potest autem eundem fiubi 1ionem grauis mutatio, aut comptio alterius equi Sie, verbi gratia, bist tu suo quis exuitur, eius substantia physica non mutatur; sed nilulos iusgra
716쪽
uissima inde mutatio ipsi prouenire potest, quae ad contemptum, insultatio nem aliorum pausistit te in , at aqfie rata ulim aedile alent. Sic dominio in res has amista non mutatur cibi alitia 1 lysii s ac nihil molem tan anidei mutationem incla sentit, e diuite pauper factus Sic dispensator ille in quus munere dimotus uana substrantiam physicam retinebat, ut tamen mox de inlisi iris laboribus aut mendicitate metuere inciperet Igitur cum ego dem, ratio e substantiae pbsi ea ita scilicite inculcarim, malitiosum est, pro ea substia
latius deducta lunt ad ostendendas foedas ealumnias di artes isti hoNini latit miliare Nani ad me ab opinione erroris eximet dum sufficit divus, amagi nem Dei, qua primus homo pr. eti lI ilia. per lapsium amissi natura no stra labo peceat originalis est in seela, non fuisse ens morale sied fuisse perse estionem quas clanii lylicani alturae lui illa ille, ei, ille ipsa sublata utique sub stantiam phyli ram ininis scissim mutationem, dum morti variisque imbecilli senipulos oncepit, 'illi itidem ignorantian agno leunt parentem. Neque ex eo quod dicimus, emia morallia rebus iam es isteritibus thystae persectis sis. perindi in erre licet nos asserere, hominem per ullum temporis momentum
ni naturali p. 6. & oblitritionibus congenitis p su diserte docemus, quaeli inini utique eoaeuae sunt, de sine quibus nullo momento temporis homo extitit. Seo dum indolem entium moralium penitus rimamur deprehendimus ea diuersum quid esse substantiis, eoque ad modos, aut si ita uis, accidentia est reseret da tam autem modorum natura est, Ut intelligat tur praeregu men natura & ordine eoncipiendi prius et t. Eoque summa institia cui si quis naturain ordine mathpiendi prius quid alieto dieat, arguere, quasi idem tempore quoque prius exsistere asserat. Sane clita attrit it i lilly1 ita plute S LIMeetum, quam adiunEdium, prius materiam, quam quantitatem concipimus, ut tilla nunquam sine hac extiterit. Quia porro entia moralia non ex substantia quia latibus hominis physeis retulitis It . dii nil in aridi s determinatione, decre to atque imperio Creatoris Inde istorum ubieetum non aliud animo concipereo niti in II, ita licii 1lli in dii illi iure et stetit in , cui l . sit tri DLita ex mensatione Creatoris superaddita intelli istud. Nam de caeteris entibus, ali g,
minis iam perse stae post uperaddi, eoque tempore posteriora ipso homi e
que denturentia moralia, quae humano generi concreata, id est, in ipso creationis momento siueerimpcilita sint Eoque si perimi ostionis vorabulo inon notatur producti a ill ra creati ilicis luat Pi tyri u kl cisterior, ted idem adlithetur peculiariter ad exprimendum modum o maritimi dueendi ei iti moralia; licui ex usu lieologorum modus originarius entia Physica finita producendi iinatio nuneu tin rugis Id. Eri ta a S XL Dipitia 'ν. oos e
717쪽
S. I. CAETER v . His mus longe post stipellatum laeseem inter luto, calumniam, quam stupra g. 8 excussimus, alia dissertationa remouere non erubuit et paulis et interpolatam hoc modo: eluctam legi volio ate, qua
sine istitur, vetus re Ferses, muram si uni illi serit1ti , creatum esse homi
nom. Ubi mirari libet hominis vesaniam, cui non suffecit de eadem calumnia semel conuinci, & insuper ruditatem suam edis modis apricari. Nam isthaec pronositio, quam mitii malitio te affingit, reuera est ineptissima; caperie contra thmonea involvit, si μὰ et i in s ista rem osse ora respectum ad ἰω . Quod perinde est, ac si dicerem qui taedalem habee barbam citra re hinctum a pharbam imberbis est. Deinde moe magnam ipsus in rebus,
ratibus iis ilia mitti lut vi nil iiihi elyti alii te suntate diei posse putet.
Sine honitas malitia, quando stin attributa actionum medium habent in. fierentiam. Sed quando perisna aut rei Physicae, inritiam honitatis aut malitiae denomin1tio eadere potest, non datur medium, verbi gratia, interre erum&e auum, ius rumin iniustum, integram corruptum. Ex quo ge nere est etiti voluntas hominis, quam aut bonam aut madam, seu integram, aut corruptam esse oportet indifferentem, seu quae neque bona neque mala si dari Murdum dictu est. Denique miserabiles plane lane consequentiae, quas ex somniis sitis elicit quasi nempe ex sentensia, quam mihi astingit, ibolia D 1Deum ereasse situ id qua infinitae ipsius sanctitati & iustitia adueratur, Pilium Dei de rebus per se indisserentibus hominem factum, in vita aerema
rebellion m assiectuum locum habituram. Quarum ineptiarum absia itis elaiarius 1 dparetiit, tria et illatici cuni t Ieli Ires con thramr. Ita enim iste rati rei
r cur Si lex in ipsa creatione homini seperaddita, de nuncium sine lege homo fuerit. Et Deus creauit aliquid, quod infinitae ipsus fanctitati &Hsime ad uersetur. Id est, quia Deus statim in creatione horninem esse bonum iussic Ergo eundem malum ipse creauit. Item: Si Deus nullo momenti, homi nem fuit exlegem me. Ergo Filius Dei de rebus per se indimunt strili Sitio factus est. Item: Quia malitia hominis post creationem 1 su mente Ergo in vita aetem reheta assecraum locum habebit. Antecedem melim est, illatio Sismarii Quem instes morbum eiusmodi ratiocinia arguant, Me s. XII. D svr ut illud summi stuporis est argumentum, quod male uia statum hominis naiuiralem, de quo milii sermo est, confundere instituant
Quinto vestram fidem Quid comationi mea dogmata misitis ommentis habent Ubi ego de puris naturalibus Schol Itieorum4go' hi loeotum miluinquiritur, dona gratiae, sic quae hominem in statu statiae ponunt, Adamo est eoncreata, an post superaddita' Neque vero qua voeabulo superaddendi incilia materia utitur, is statiin cum Redarmin Hii t. Et plura, Que fiunt. quae homini superaddira dici possunt, praeterea, de quibus inter
Theodosos nostratesin Pontificios visceptatur
718쪽
PsT AM constitutiam mihi fuerat, Ius naturale iustae formam disset
plinae redigere, cuius partes inter se bene eohaererent, ex se euiden. ter fluentat Prima cuta fuit citra constituendum idoneum si nil 1 mel, tum seu propositionem fiundamentalem, quae videluet omnia eiusdem pra cepta compendio Omplecteretur, & ex qua ista Mili4 perspicua subsiumptio. ne deduet in eamque resolui pollent. Quae quidem, si congruere debebat scopo nostro, quo eam distiplinam ad captum uniuerii generi. mani attem perare, diapra controuersias circa peculiarem cultum diuini Numinis eleuare studernus, debebat talis esse ut noti tum raetera praeeepta per euidentem consequentiam inde fluerent, edin ut eiusdem veritas ex solo rationis lumine exsplendesceret; adeoque ad eandem agnos endam omnes hominesse spicuis demonstrationibus adigi possent, quamcunque de modo propitianes Numinis haberent opinionem. Neque et opus erat, ut isthaeo propositio ellet ex
e pum numero, quae communiter natura notae vocantur, eaequatum euidem icti ita cilline in f tyileiae ii ueste illi et mi prodat. Sed Dula ellebat alii ex eiu ς
modi extructam obsieruationibus, quas Ut natura rerum hominis suppediutat & quae a nullo ianae ratio is compote in dubium vocari possunt. Hae porro propositio licet eundem in disciplina iuris naturalis usum praebeat, quemini ivsseis' a nomicis exhibentitypo laeses eadem tamen hypolliciis m-prie dicta non es, ideo quod, id uaxat tanquam vera supponatur non
definito, truni reuera cum nitur rerum congruat, an minus; sed en eri lac exiit telati: itiaiyik llige tertisti elaro ill ratiosa ibis stillities illi itatur tauod
si quis voeabulo finti monti in alio sensu utatur, faciat id suo lubitu, dummodo rion putet, eo ipsi, mihi contradicere, aut per ea, quae ipse super ea pi declamat, destrui ea, quae ego de alliis commentor Sicuti UEL Tu ut o 1 d Nnt' nil in laris in cittit is, quo aliquid optumes, Di ' ἡ tas inlpecie Iim emum murales iuris emissisitur natura obiees iuris Murae, ideo
siquis recta rati in utitur is de hisce practio luteare uis, siter uviscare reauit, quotu quod huismodi actus ex sua natura nec orii sincim genere martiis.
719쪽
eruditum nouum dux irr1diabit, quod plerideat velut inter ignesTun mi. S. II TALE Migitur quam designauimus, propositionem fundamenta lem ut inueniremus, visum sui eas, Isiae a quibusdam loco talium adlii bitae sunt, paulo curatius excutere,', num scopo nostro congruant, examinare. Ex hoe ipsi enim ratia adparebit, quare taeteris 1 a stis illa quam ei et i, ele
ut ad hoc ius spectetit illi actus, laquN eonnata quadam necessitate fertur. aut a quibus diuit hominum aeque, ac natorum animesium indoles. Ex hori 1111 mente fundamentalis propositio legis naturalis haec 1set in quascunque actus homines aeque a brata seruntur, illi legi naturali praecepti, quos utrique refugitant, alit elle letiti in te lin)nti tr. Istha et i it laci liii 14 rin bis repudiata fit, nono Sest ut heic repetamus. Nixiue ad rem pracit, quoa non nemo hoe sevi ius naturale in bruta eadere tradat, quate Sint Irin ncertae actiones instine hi quodam voluntatibus hominum simili, perae laeci nn gruant cum diuini Numinis ordinatione, latenus sim iussae e per consequens in bruta hactenus eadere inelitudinem iborum ac uum . itatem Eue LM dum ordinationem diuinam peraguntur. Nam licie non obstante dii imilitudo i adaequatici inter actus si minunx. brutorum remanet, dii diuersum utique si pum actibus hominum ouam brutorum Creator praefiixit is diue . . sae specie brutorum aestus non minus cum hominum ae libus, quam inter sdidis repant. Et si vel maxime regulat illam, lixta quam Deus ab aetem actus creaturarum suarum regere decreuit, legem Dei aeternam vocare velimus, cui bis intuiti brutorum ae ita ac hominu1n actus aeterna lege Dei regamur, aut ad eandem quadrenti xuiquauuam tamen ideo actus brutorum inomi lium e dem modulo metiendi simi; Lim ex illa aeterea bruta regat tanquam machinas vel automata quaedam, queis nulla ab regula sibi praeta di celle 1
lex regat homilies, taliquaui tales, quibus aeriaum suorum antegressi cogniti
, ill l MD tanquam seopci me in cons fit 1im rete, ille ut is hanc quod in sein si natura honestum aut turpe st, id lege naturali praecipitu aut tatur. De qua sequenti eapite peculiariter erit disiceptandum. Dum vite rius a me inquisitum itum commode ad finem meum adhiberi queat dogmali 1 l Pit linis Ut et mutis se mi igri I l,lod ii et naturale sit ἐὰΦυ ὐμα iustitiae Dei elletitia is a tenet te num in disciplina iuris naturalis, ad milium hominum
eipit; quicquid eidem repugnat, eadem lex hominibus interdicit. Haec p- ῆtim, quare a vibi ii ii potiterit ad eum, quem diximus, e pum adsumi, I. α . ,s k in Apologia, dicis expositum fuit. Quasuper rene cuiu
720쪽
pnopos ITIONE LEGI S NATURALIS. 1ῖν
stitia diuina nobis persipeel sant, vel ex loli I 11inis heri frausta esse, rationi nostrae ria se incognita, vel ex lumine rationis, conspirantibus imul sacrisse iuris, mona se . Ad posteriorem alia in perti et quod Deus t omissa sua firmiter le ruet in ve his iii ii ve acillimuς item, ni iniuriam laetae, munu elut hi lit,irtuti in creatis an legi Is ob it in i :It 13 uptas exercear, etii regulas iustilla silui is vilicii Catiuae non parum a regulis ultitiae 1 frit humat o exerceIidae abire, satis patere potest, si quis , quae nos . l. it. . tradidimus, cum articulis fidei, ait ad muni miliciarii 1 Dei respectum
habent, conferre velit. Et quidem ut haee iustitia eompetat Deo eillentialiter, se agere. Nam lomtia etis in Deo concipitur unquam attribulum, quod respectum ad alios inuoluit Non autem quod adsuetudui sibi talem perseitionem comparauerit, aut quod ad eam exercendam lege aliqua a superiore lata
sedit emunturin implicuntur inoculis fides Christivitae de lapsu Adami 1 h-1ecuta inde miseria ger eris humani de iii arnatione Filii Dei, eiusque latissa Elicine, merito, lassone de iustificatione hominis de poenis impiorum aeremis Haec uti captum humanae rationis itineranti ita ealem excederere .gulas uictitiae immanae, eoque has ad illam adplicandastio esse, diserte protestati sumus L Illaecia. f. a. Nam nisi quis litae discrimini citius diuinis
v lin alia ei Elle in iii a ii , ni 1 ili sitiem noli adparet, quomodo soci an
rum strophis latisfacere queat, ui regulis iustitiae humanae ad iustitiam diu nam ratistatis, alticulos iam memoratos adeoque integruingystema Theologiis Orthodoxae siubuersim eunt. Quae ergo a me obiter super iustitia diuitina tanguntur, unice ad posteriore t classi perilitent. Hi ris generi dogma ta captum humanae rationis superantia Theologiae in solidum reseruantur. f. IU. Dii nos quamquam Deum esse iustum essentialiter etiam ex lu'ine cognoscendi principio nostrorum dogmatum circa ius naturale fuit ast impia, liat. exi, rinitae it iiit,litia iii cellὰinia leni lii alii iti iiit aut sanc ne Lellii nster manam pelsettonum diuinarum adam 1ate praesertim, repraefur larem in de rationi nostrae ihi isti pelieta iustitia humana prius cognita est, quam iustitia
Dotest, iustitiam humanam ciuinae elle λαύ-μα Ratio enim humina sibi siti reli ela Deum ex operibus suis cognoscit, eiusque attributa colligit M persectionibuE, quae eum in aliis creaturis, tum inlimiaitae pracriptae coiisipitiuntur, depurando impei sectione quie exestEntia si ita, aut molem morea pro uini istunt,