장음표시 사용
191쪽
quod Confessarius non respondeat nisi qua homo, non autem qua Confessarius, cti L Ut talis moraliter loquendo respondere nori possiti atqui Confessarius qua hora A, ni hil prorsus scit de peccato in confessione intellecto et ergo potest jurare, se nihil scire dcc. Nec obstat, qudd tyrannus supponaturrestexe interrogare Sc petere res orsum sine restrictione mentali; quia ut sapienter notat R. D. Michel .cu. etiam haec reflexa interrogatio fit 'tique ab homine quat li, Ed ad hominem quὲ talem i consequenter adhuc ad mentem interrogantis bene respondetur a Confessario sine restri ' ctione mentis per verbum nescio: nihilsicialde tali delicto Scc. Scio quidem a Laymanno Se liis ponnullis doceri, qu64 Confess rius in tali casia deberet potius eluis dere interrog ntem, dicendo v. g. quid ad te 8 aute interroga paenitentem ipsum M Verum quia in Naxi satis periculosum foret ludere vel illudere tyranno ; hinc cen. seo, hanc nostram sententiam tutb practi-ςari posse. Vide de hoc, si placeti Sporer de paenitent. tr. 3.
192쪽
I s I. Acjuratio est obtestatio Dei vel rei saccie ad alterum mΟUendum &c. Isa. Alia dicitur privata, & alia solemnis: potestque utraque fieri vel deprecative,vel imperative. Is 3. Adjuratio est licita, modo fat cum Veritate , justitia, & judicio. 'Is . Omnes & solae creaturae intellectuales, etiam daemones licito possunt adjurari. 31 s. Omnes insuper & solae creaturae ratione pol lentes possunt adjurari, esto non omnes cum solennitate. 1 F6. Quisnam modus sit observandus in adjura tione daemoni S. I s I. An, Vel quaenam interrogatoria ab Exorcista licite possint poni Caco daemoni. Is g. An, vel quando Minister Ecclesiae teneatur
s s QuaenamExorcistae specialiter sint observanda. Τco. Utrum exorcismis Ecclesiae competat vis in fallibilis ejiciendi daemones. L 1 I 6 I. Unet
193쪽
Isii. Unde potiti imum pro vcniat, quod saepe saepius in casum videantur adhiberi Isia. Resolvitur Casus I. de quodam plebeo,asportante diabolum in sarcinula, & desiderante ab eo liberari. 16 3. Quid si diabolus siepius redire, & talem hominem infestare soleat.
I 6 . Pecuniam a daemone obtentam non tenetur
eidem restituere, saltem per se loquendo. I 6 s. Resolvittir Casus II. de quodam Sacerdote
actu exorci Zante energumenum.166. Qui non bene fecit, interrogandi diabolum de anima Salomonis Scc. I 6 . Quid, si diabolus spondeat se egressurum ,
sub conditione tamen, ut permittatur intrare corpus alterius hominis, vel bestiar. 68. Resolvitur Casus III. cujusdam Lanionis, assueti adjurare vitulos ad eos cicurando S.I69. Reprobantur adjuratores locustarum & ve
17 Oi Daemones nunquam adjurandi sunt eo sne, ut aliquid faciant vel omittant Divini honoris causa. III. Nec adjurari debent deprecativo, vel etiam imperative, seu cum pacto, ut exorcista sese illis quodammodo siubjiciat.
I a. Neque eo fine, ut circa agnitionem rerum occultarum, vel curationem morborum nobis opitulentur. 17'. Fas tamen est, nomen diaboli carthae inscriptum comburere in contemptum ipsius.174. Insuper fas est eundem cogere exorcismis ad dandum aliquod signum sui e corpore energ meni egressus. ' ι
194쪽
De Aluratione, prasertim damonum. I I
Praemittuntur, & breviter resolvuntur quaesita scitu necessaria ad
debite resolvendos Casus practicos circa adjurationem daemonum &c.
inaeres primo, quid sit adjuratio, de
quo tu plex N. ad primam partem hujus quaesiti radjurati proprie dicta idem est ac inuo i x'catio, seu obtestatio Dei, vel alicujus rei sacrae ad alterum inducendum vel cogendum , ut is aliquid faciat vel intermittat. Ita communis D D. cum S. Thoma E. a. q. sto. a. I. Dicitur invocatis seu contestatio &c. adjuratione enim proprie dicta divinum Numen quodammodo praesens adducitur. quatenus hujus praesentia vel auctoritate adjuratus permoveatur ad aliquid praestandum aut intermittendum, veluti constat ex illa Apostoli Rom. ra. Obsiecro ros per misericordiam Dei, ut exhibeatis corpora vestra hostium sanctam Ecc. Dicitur a. Dei, Vel alicujus rei sacra; adjuratio enim fieri potest vel per Deum ipsum, cujus auctoritas summa est ; vel etiam per Sanctos, quatenus ad Deum relatos, id est, quatenus speciales Dei amici aut praepotentes intercessores sunt &c. Si verb fiat per dignitatem aut merita Sanctorum absque relatione ad Deum
195쪽
. I 2 conferentia sexta. Deum, non erit adjuratio proprie dicta , sicut non est juramentum proprie dicturn, nisi invocetur in testem Sanctus, quatenus est aliquid Dei Sec. prout sapienter ad Uertit Castropalao pari. 3. tr. I . dis'. q. pu. I. n. a. multo miniis adjuratio, sed potius
amicabilis obtestatio dici debet, si quid ab
altero petatur per obtestationem rei profanae & non sacrae, V. g. per merita Parentum aut majorum 6cc.
Is a. 19 jam ad alteram quaesiti partetm. Adis juratio mox descripta duplex est, alia scilicet solemnis, alia privata. Solemnis dici. tur illa, quae fit cum praescripta forma Mceremoniis ab Ecclesia institutis, M a Ministris ad id consecratis. Privata autem, quae fit a laico, vel a Clerico quidem, sed absque dicta solennitate. Porrb utraque haec adjuratio distingui solet in imperativam , dc deprecativam e deprecatisa, qua contestatione rei sacrae alterum ObsecramuS,
, velut liquet ex illa Apostoli proxime allegata: imperativa, qua mandamus, veluti Princeps Sacerdotum fecisse legitur Mati K as. dicens ad Christum: Adjuro te per Deum vivum, ut dicas nobis, si tu es Christus Ecc. Ad hujus generis adjurationem pertinent exorin icismi Ecclesiae, quibus daemones adj urantur. Quaeres adb, sitne adjuratio licita' a. Est licita , mod6 fiat cum debitis conditionibus, scilicet I. cum Ueritate. a.
196쪽
De Aluratione, prasiertim Δmonum. I 3 cum jus ilia Zd 3. jqdicio. Ita rursus omnes Catholici teste Sporer tr. s. in decalog. c, L. Explico breviter singulas conditiones. . I. Veritas requiritur, re quidem triplex. I. Ex parte rei contestatae, id est, ut stati Per Uerum Deum aut rem vere Sacram,
non item per fictitiam, ut puta per Jovem, aliudve idolum. 2. EX parte adjurantis, ut is habeat verum animum permovendi alterum ad praestandum id, quod intenditur; licet defectias hujus conditionis non excedat culpam venialem. 3. Requiritur veritas ex parte causae motivae ad adjurandum; inde fit, ut adjurans alterum per Dei amo rem ad dandam sibi eleemosynam allegata paupertate fictilia peccet saltem venialiter. Sanchez lib. a. decalog. c. a. n. F. SPO rerabi supra n. 16 F. . II. Ad licitam ad jurationem requiritur justitia, quae in eo sita est, ut res postulata vel impetranda justa sit atque honestar sicut enim invocatione Divini Nominis ad rem turpem obtinendam Deo fit gravis injuria, secundum dicta superius Conser. . n. pr. eb quod tali invocatione denotetur. Deo iniquitatem fore gratam te ita probabilius non levem sed gravem injuriam Deo irrogat, qui obtestata Dei auctoritate nitiis tur alterum permovere ad faciendam rem iniquam: etsi me non lateat sententia Sua ἐ
197쪽
3 4 Conferentia sexta reati, Sancherii, Bona cinae M aliorum, ex stimantium, tunc sol uni gravem injuriam Deo irrogari, quando res postulata est graviter ini' ua, seu mortaliter peccaminota. IlI. Ulterius ad honestatem adjurati nis exigitur judicium, in eo consistens, ut adjuratio non fiat, nisi cum debita consideratione seu circum spectione; indecens quippe foret, passi in Sc absque ratione Dei Sanctorumve nomina contestari, licet deis sectus hujus conditionis non excedat cui pam venialem, prout in simili dictum fuit de Juramentis. Praeter has conditiones inasuper& modus adjurandi est: observandus, ita scilicet, ut Deus aliique Superiores non nisi deprecative, inferiores autem, praesertim diabolus, imperative adjuretur, prout amplius constabit ex dicendis. Videatur SuareZ tom. a. de Relig. lib. ψ. c. 4. n.'. Vel
Quaeres 3tiis, an omnes, vel quaenam creaturae licite adjurari possint R. Non omnes creaturae, sed solae intelis lectuales quales etiam sunt daemones ι cspectra Scc. directe εc per se loquendo
possunt a furari. Ita ex communi DD. Suaarer, Sancher, Castropalao cit. ρμη t. s. n. 3.
Ratio hujus facile eruitur ex dictis : quia adjuratio idem est, ac obtestatio Dei, vel alicujus rei sacrae, facta eo fine, ut adjura
tus hujus intuitu moveatur ad aliquid prae, itandum:
198쪽
nandum: atqui solae creaturae intellectuales possunt intuitu talis obtestationis moveri ad aliquid praestandum : ergo solae creaturae intellectuales possunt perse&directe ad jurari. Nec obstat, quod de mandato Ecclesiae etiam sal, aqua, nube S &c. adjurari possint , vel omnino debeant ;quia per hujusmodi exorcismos Ecclesia
non intendit adjurare creaturas illas irrationales, sed potius Deum, vel daemonem: Deum quidem, quatenus ad eorum usum velit nobis elargiri suam benedictionem 'coelestem; daemonem vero, ut fugiat, auta nocendo sive per aquam, sive per nubes seu etiam grandines Gesistat. Ita Valentia a. a. dist. 6. q. g. p. a. ad sit. Lessius, Bois nacina Sc alii. Quaeres At b, an etiam omnibus creaturis , intellectualibus potestas seu facultas ad urandi competat Ist. Omnibus equidem competit pote-Is s. nas adjurandi privatim, at non omnibus,
sed solis Ministris Ecclesiae in gradu seu
ordine exorcistatus constitutis competit - ' potestas solenniter adjurandi. Ita omnes C tholici. Ratio prioris est: quia omniS creatura ratione pollens potest alteri Not aen . . D ei, vel rei Sacrae obtestando reprae lentare eo fine, ut horum amore vel timore in Οαveatur ad aliquid praestandum: at, hoc idem est ac adjurarer ergo qua vis creatura
199쪽
Constrentia sexta rationalis potest alteram adjurare saltem privatim. Ratio autem posterioris est rquia soli Ministri Ecclesiae sunt ordinati seu consecrati ad exorciZandos daemones , Ec ad eorum opera dissolvenda αα ergo hi soli gaudent potestate solenniter exorci-gandi. Uideatur SancheZ lib. a. decal. c. a. n. ιδ. Vel Filii ucius tr. a . c. 8. n. Eo Quae res sto, qualisnam modus sit observandus in adjuratione daemonis se I . Sequens. i. ut diabolus adjuretur adjuratione imperativa Sc non deprecativa, id est, non rogando , sed imperando Mobjurgando illum velut hostem omnis boni. a. Ut adjuratio fiat ex fine a Christo praefixo, scilicet ad expellendum daemonem , duSdemve opera maligna di luen. da, non verti ex mera curiositate aut vanitate. 3. Ut fiat a Ministro legitimo. Ita pluribus allegatis Valentia a. a. dis'. 6. q. pu. a. q. a. Lessius lib. a. c. E. dabit. I 3. n. 7O. TI. Castropalaorr. 14. . . pu. n. r. Ratio primi est: quia obsecrare aliquem idem est, ac se illi subjicere tanquam majori, ejusdemque benevolentiam quo . dammodo captare: at nefas est, daemonisese subjicere, ejusdemve benevolentiam captare, quippe qui velut hostis Dei, totiu que humani generis nunquam aliquid pra stabit in nostrum uel Dei commodum aut
Obsequium et ergo Ratio adi est i quia
200쪽
De Adjuratione, prasertim damonum 1
quia Ministris Ecclesiae potestas exorci-gandi seu imponendi manus super eneris gumen Og non fuit concessa in alium finem . quam ad eos ejiciendos , Ec ad eorum opera dissolvendar ergo quisquis in alium finem id facit, frustra laborare, suaque PO testate abuti convincitur, utique non absque periculo prostitutionis. Ratio autem , tertii patet ex proxime dictis. Dices tamen contra hanc resolutionem rconstat de pluribus viris Sanctis, quod exorctgando daemones in humanis corporibus residentes plurima interrogarim, immo εe praeceperint nonnullas actiones prorsus alienas ab expulsione: ergo Ecclesiae non competit sola potestas expellendi daemones, vel in hunc praecish finem exorciZandi.
ad hoc cuni Valentia, Silvestro &is Idaliis, hoc quidem saepilis contigisse, ast non sine speciali instinctu Dei, idque ob virtutem specialem, quam hujusmodi homines Sancti habebant sibi communicatam
a Deo, nec in alium finem, quim ad comfundendos daemones, veluti legitur de S. Antonio Eremicolarum Antesignano: neganda pro in est consequentia r regulariter enim nulli licet aliud daemonibus imperare, quam ut a nocendo desistant, Se quae In hunc finem conducere videntur. 4