장음표시 사용
201쪽
Quaeres sib , an vel quinam Ministri
Ecclesiae obligentur ad eXorciZandos daemones vel etiam energumenos in Supposita vera necessitate, He in defectit alterius quivis Exorcista tenetur ex charitate , Ρarochus autem proprius seu Pastor animarum insuper ex justitia obligatur adjurare seu exorciZare daemonem Parochianum infestantem aut possidentem. Ita SancheZcu. c. 42. n. 4. Τambur. lib. R. in decalog. c. 8. f. a. n. 22. Filii uc. tr. ΣΑ. n. 2G2. Ratio est: quia ex generali lege
charitatis quivis pro possibili in defectu
alterius tenetur succurrere proximo suo in necessitate constituto: Pastor verti animarum non minus, quam Medicus corporalis respectii infirmi corporaliter) tenetur ex justitia vi sui officii sive per se,sve per alium) subvenire necessitati spirituali suorum fidelium per remedia con Uenienti Se ab Ecclesia ordinata r atqui unum ex remediis pro sublevanda gravi necessitate stygiae Obsessionis vel infestationis e1t exorciZatio seu afuratio per exorcismos Ecclesiae: ergo Pastor nedum ex charitate, scut quivis alius Exorcista, sed insoperex justitia tenetur succurrere suo Parochiano a daemone infestato. . Quaeres Itimo, quaenam Exorcistae in
actuali adjuratione daemonis sint speciaIiter observanda s invi
202쪽
De Adjuratione, prasertim damonum. N. inque sequentia specialiter esse Is'.
observanda. I. Ante omnia conetur explorare, an
talis homo sit vere a daemone obsessus Vel f noni ad hanc autem possessionem neceL sum est 1. ut in tali homine diabolus vereric personaliter exis at seu habitet, a ut in illum exerceat potestatem aliquam, utpote affligendo, torquendo, aliisve molestiis aH-ciendo Ecc. hoc autem non praeci Se eX agi
tatione inordinatisve corporis gestibus, sed vel maxime etiam inde colligi potest ac debet, si talis homo loquatur linguas antea 1ibi ignotas, aut ita loquentem exorcistam intelligat, Se respondeat Ecc. vel si canat, 'scribat, aut legat, aliaque opera artium Priussbi incognitarum exerceat: si e loco, in . 'quo existit, dimoveri nequeat, ne quidem a robustissimis aec. de quo videri potest Dei clo lib. o. disquis magis. cap. 1. sere. a.
Τhyraeus lib. de damoniac. pari. I. c. 22. usque ad 27. Tam bur. lib. 3. decalog. c. 8. I. R. n. I.
II. Explorata igitur vera obsessione daemoniaci Exorcis a sese muniat armis spisi ritualibus. Se primo quidem scuto duplui eis fidei, id est, non solum assentiendo omi nibus, quae fide catholica credere jubemur, sed etiam firma fiducia de divino succursu Ee adjutorio, de qua Christus Luc. 17. Mi habueritis tantam fidem, quantum granum apii, dicetis huic monti transi hinc illuc, ct tran
203쪽
iro Conserentia sexta sibit, ct nihil impossibile erit vobis. Et quia fides sine charitate juxta effatum APO-
noli I. Cor. I 3. mortua est; hinc a. non . praesumat aggredi hunc conflictum, nisi in statu gratiae, α conscientia bene expurgata. Insuper 3. confugiat ad orationis praesidium, re . jejunio aliisve carnis macerationibus sese praeparare satagat: M li- cet fortassis tantus armorum spiritualium apparatus non sit simpliciter necessarius , sine illo tamen saepius parum vel nihil omnino adversus daemonem efficiet Exo cista. Videatur de hoc Laymann lib.
tr. q. c. I 4. n. F. Thyraeus pari. 3. cap.
O 3 ρ. vel Complementum artis exorsistica pari. I. doctrin. 8. sit. L. IlI. Conetur personam energumenam persuadere ad exactam, seriam ct doloro- Iam poenitentiam seu confessionem Sacramentalem, Sc ad implorationem divinae misericordiae, nec non ad firmam conm, dentiam, tum in potestatem Ministri, tum etiam in divinam clementiam, fore scilicet, ut ex merito Christi liberetur I tyrannido nisi eidem placuerit aliud disponere ad majorem gloriam suam Ec animae salutem.
videatur de hoc Brognotus rom. a. Alexic. dist. 4. pari. 3. cap. 3. ab articula 2δε. IV. Exorcirando daemones utatur ex
orcismis in Ecclesia Romana, vel in sua
saltem dioecesi approbatis ; nam peculia
204쪽
res formulae vel ritus exorctgandi meritb solent esse suspectit proptereaque ejusmodi 'formulae diligenter sunt examinandae ab Episcopis, nec facile permittendae, nisi judicio piorum de doctorum Virorum sint approbatae, uti bene advertunt Del Rio, Sancher, Filii ucius de Babenstuber tr. V. Demum caveat Exorcista, ne adju-'rando daemonem jocetur cum eo, longosisve inutiles discursus cum eo instituat, sed . potius secutus exemplum Christi Domini Tuc. . cap. paucis jubeat malignum hostem tacere. Ratio est: quia per ejusmodi discursus daemon non quaerit, nisi occasionem vel confundendi Sacerdotem seu exorcistam, vel alios circumstantes scandaligandi, effutiendo diversos errores, detraditones&c. revelando occulta crimina, vel infamando alios, quatenus eircumstantes , i
ale de ipsis judicent. Quin immo quos-gam suis discursibus ad avaritiam, alios ad
Iasciviam vel inordinatum amorem concipiendum inducere satagit, veluti experientia multiplex docuit, non absque detrimento animarum. Videatur de hoc Del Rio Iib. o. douis magic. c. a. sedg. 3. qMrriam Remedium. SancheZ lib. 2. c. 42. n. v et Tamburinus lib. decalog. c. 8. s. n. q. Quaeres tandem octav b, an Exorcismi
Ecclesiae babeant vim infallibilem ex utendi daemones M u. Mub
205쪽
rso. N. Multi Doctores, nominatim valeriistia, de V. Ρ. Ubaldus Stoiber in suo Armamentario Ecclesiastico probabiliter existimant, eis competere vim in fallibilem ;eb qu bd hanc virtutem habeant ex opere operato, sicut Sacramenta. Et licet experientia constet , eos saepius quam par est, suo frustrari effectu id tamen haudquaquam ldebilitatiExorcismorum, sed vel indignitati, seu etiam indispositioni Ministrorum, aut certe Energumenorum adscribendum esse putant. Nihilominus ego cum Del Rio, Thyraeo, Castropalao cit. tr. I . 4.pu. q. n. I9. probabilius arbitror, hancvirtutem esto ex opere operato exorcismis non infallibiliter competere, sed frequente duntaxat, quando scilicet, id quoties Divinae Providentiae visum fuerit conveniens tum ad Dei gloriam, tum etiam ad Energumenorum aliorumve salutem; fere quem- admodum Sacramentum extremae unctio. nis ex opere operato quidem confert etiam ad salutem corporis, non tamen inis
fallibiliter vel universaliter e saepe enim ob
aliorum utilitatem δc exemplum, aut ene
gumeni fructum Deus permittit, ne daeis mones exorcismis expellantur, idque sine ulla Ministri, vel ejus, qui curandus est, indignitate, ut ex historiis Sanctorum conis stat, Se tradit S. Augustinus lib. 33. q. 7st.
206쪽
De Ad uratisne, prassertim monum. IUnde igitur, inquies, potissimum oriri putandum est, quod exorcismi Ecclesiae toties videantur in cassum adhiberi 'R. Id a diversis iri diversas causas fundi, Sc primo quidem fieri assolet vel ob defectum fidei ac debitae praeparationis eK parte Ministri requisitae, secundum proxime dicta; vel a. ob defectum fidei ac praeparationis ex parte Energumeni necessariae, vel 3. ob punienda peccata energuismeni. Vel denique tb solet illud contingere ex occulta Dei providentia, ob majorem utilitatem spiritualem animae , Vel Pro peter aliud Ecclesiae commodum, vel denique ad magis exaltandam Divinae potentiae majestatem, ob quem finem DEus. subin permittit hominem a daemone agita ri de amigi etiam sine sua culpa, quemad- modum in Evangelio ex eodem fine abs-raue sua, suorumque parentum culpa quidam homo legitur fuisse caecus natus, ut manifestirentur opera Dei in illo. Joannis c. v. a. Videatur Bonacina tom. a. dist. q. q. I. punct. ult. n. 7. Laymann lib. s. tr. λIq. n. s. vel Babenstuber tr. s. dist . 3.
207쪽
si nProponuntur, Ec breviter resolvuntur Casus practici circa Ad-
IVB- homo plebejus venit ad psrtam certi cujusdam Monasterii nostri ordinis i portans in tergo quandam sarcinulam, pusuan que, ut portarius omnium e toto Conpentu sapientis um fibi νocaret. ' Res hac per portariam Henerabili Communitati proposita, prima fronte videbatur omnibus riseu digna, nullιsque' voluit portam accedere, ne plus quam oportet sapiendo prarogativam omnium sapientissimi sibi videretur arrogare. Necessum proiη fuit, ut Superior Monasterii quendam abigaret .visurum, quid causa portaret Nuncins. Vixdum is ad portam pervenit , tum peregrisus ille Pater ait: habeo aliquod secretum, quod, ut secrete prout oportet, tractemus, pestem δε- duci ad aliquam cameram privatam: ad hanc istud deductust porto, inquiebat, in hac meae sarcinula diabolum, stu uri germanice appellare botent, den Sirmi ) cui ductus cupiditate pecuniarum memet quinque abhinc annis tradidi in perpetuum, jamque proxime imminet ominus, quι elapso me secum abripiet in in-- ser
208쪽
De M uratisne, prassertim damonum. I s sernum. Rogo jam instantigone, velit me ab Me hospite inviso liberare, moxque aperta sarcinula prodiit quisem homunciolus nigerrimus, Isinc Me per cameram saliens ct exiliens. Iam quaritur ad nostrum propositum, in hoc vel milicasiu consessario sit agendum ' . Conformiter addicta n. 1 s'. qu bd , Ict clim in hoc casu vix dubitare liceat de quodam commercio a Titio cum hoste maligno inito, Confessarius praeprimis debeat sese munire armis spiritualibus, utpote certaturus cum hoste vaferrimo Sc ait utissimo. Tum verti a. conetur Titium eX- citare ad firmam fidem ac fiduciam, qui firmissime credat, dari in Ecclesia potestatem super omnia daemonia, Detamque Ue- Iut Patrem misericordiarum nedum posse, sed te quotidie velle peccatorem recipere ad veniam Sc pristinum statum gratiae; quo semel obtento eundem 3. disponat ad 'veram contritionem, sinceram confessionem peccatorum, seriamque detestationem Praecipue commercii cum diabolo initi, Idque non tam timore poenae aut supplicii sibi imminentis, quam amore Dei. Post haec quarto procedat ad exorciZandum A. hominem, hostemque stygium fugandum per approbatos Ecclesiae exorcismos quorum ingentem numerum reperiei in libro .
cui titulus Damoniastix Sce. edito a R. P. Hieronymo Mengo. Neque verb dubi-M e tan
209쪽
I . Ouferentia sima tandum, quin in hoc casu hostis malignus sit abiturus, relicta in manibus Exorcistae praeda. sto demum sat agat poenitentem spiritualibus armis munire atque instruere, circa modum pugnandi cum diabolo, eidemque resistendi, casu quo is reversus niteretur eum denuo seducere. Hujusmodi .utem arma erunt actus fidei, spei, charitatis, contritiora s, confessionis frequentioriris, praesertim apud unum eunciemquct, Confestatium deponendae, Sacrae Communionis : oratio item α imploratio auxilii divini, nec non patrocinii B. Virginis ceu Refugii specialis omnium peccatorum Scc. aliori imque Sanctorum Ecc.
Sed quid, inquies, si talis homo denuo seductus incidat in statum pristinum, ac
denuo revertatur ad poenitentiam is 3. In hoc casu non fore tantum peric luna relapbus i nam timore gehennae difficilius a diabolo persuadebitur ad consortium protinus continuandum. Dato ta
men Ec supposito qubd relapsus fuisset.
- eodem fere modo cum illo procedendum foret, quo cum constitutis in oecasione proxima, velut in casu haud multum absi- , mili resolvimus in I eolog. morat. Sacram. sart. 2. Conser. 16. u. a . quo benevolumectorem remittimuS. σ, Dices fortassis. Sed nunquid pecuniam - a diabolo obtentam tenebitur Titius resti tuere eidem
210쪽
De Aduratione, prasertim damonum. I 87Fia Nequaquam; tum quia omne com I 64mercium cum maligno hoste deinceps cane pejus Sc angue fugiendum est Titio: tum etiam quia diabolus non habuit verum dominium in illam, uti bene advertit Leiasius de Τ. O Τ. lib. a. c. q. dubit. I. n. I. De jure tamen positivo quidquid per artem magicam aut prohibitam fuit acquisitum debet dari pauperibus vel applicari fisco. at non, nisi post sententiam Judicis. Quinimmo, si constaret talem pecuniam a diabolo fuisse cuidam alteri furtive subtractam,
huic tanquam vero proprietario ante omnem sententiam Juoicis deberet restitui, prout bene docet R. P. Claudius de la Croix
CEmpronio Pa scho oblatus fuit homo viginti circiter annorum, qui a dianione mirum in modum exagitatus fuerat o vexatus, utpote in terram sapiὸs illiseus, mox iterum in aquam pracipitatus, aut in praceps actus: dipersa insuper loquebatur linguarum genera oc. Sempronius ergo suo muneri satisfacturus, diabolum exorcisenis Ecclesiasticis Ivit aggresus, ei-devique inin exorcitandum diversas movit