장음표시 사용
211쪽
folus ipse, an vero ct alii plures Angeli ins- flata, ct quot banc creaturam inhabitent 'Qui ex omnibus in 'mbolo Apostolorum contentis maximὲ horreant seu formident P4ro demum, utrum anima Salomonis defacto' in inferno, an vero in caelo ' Cui diabolus restondit ad primum, sie jam ultra quinque nium hanc creaturam possidere, stropterea, quod Parentes inius si ius fuerint imprecati, ut ad nne possideretur. Ad adum, se multos alios habere collegas ct inquilinos ejusdem cre rura. Ad 3tium, se omnixin maximὲ perbo resere illud: inde νenturus est juaicare riνos O mortuos. Ad tum dedit retonsium non. minus inriseu , quam probrosum exorci . Diu acl nostrum propositam quari potest 1. An D. Parncbus fuerit obligatus ad exorciaxandum diabolum posessiorem siri clientis seu
Parochiam' a. An bene egerit exorcizania, ct memorata interrogatoria formando 'cs. Ris Iulus quaesitum. D. Parochum per se loquendo fuisse obligatum, non solum ex charitate prout quivis Exorcista debite instructus sed insuper ex justitia. Ratio hujus patet ex proxime dictis n. i s 8. Dixi: per se laqueu nam si adfuisset alius in hac arte magis peritus, qui hoc charitatis obsequium voluisset in se suscipere, potui ias et per illum satisfacere suo moueri. Quocirca insinuandum existimavi Mnitum s pientissimi Gobat Theolog. mperim. tr. 3. o n. εy.
212쪽
De Alaratione, prasertim monum. I 8 '- n. s'. ubi ait: Quia longe difficillimum
is est, cognoscere, utrum aliqua perionari sit vere insessa a stygio hospite, nec ne is quia etiam communiter multi menses, ne,, dicam, anni impendendi sunt exorcismis, ,, interVeniuntque interea multi valde peris plexi calus, suadeo inprimis, ne quisquam hoc muneris in se suscipiat, nisi ,, ex consilio plurium virorum sapientum, pioriamque, Sc singulariter, ne sine Drae ., scitu Superioris. Deinde, ne quis Cari pellanus etiam curatus id auspicetur.
,, sed potius relinquat suo Parocho ; huic
,, enim praecipue incumbunt haec extraordinaria, Sc majorem prudentiam eXigen- ,, tia ministeria. Ita Gobat L cit. -
jam ad posterius quaesitum, Sem-i6s. Pronium bene egisse formando tria priora interrogatoria, non item formando illud' quartum. Ratio hujus resolutionis facile eruitur ex dictis : Exorcista enim vi sui officii potest daemoni injungere, seu etiam Praecipere, quidquid ad ejectionem, vel
etiam ad dissolvenda ejusdem opera conducere videtur: atqui scire, quo tempore. qua de causa, M quot cum sociis, quid- nam insuper omnium maxime formidet φεια suo modo conducit ad facilitandam ejectionem: e contra nosse, utrum anima
Salomonis sit in coelo vel alibi &c. prorissus nihil contribuit in ordine ad expulso-
213쪽
nem caco daemonis: ergo Exorcista bene fecit movendo tria priora interrogatoria . non item movendo illud quartum. Videantur de hoc Filii ucius tr. 24. n. ZIZ. Baben stuber tr. I. dist. 3. a. 3. D. 22. Tam-bur lib. 3. in decalog. cap. 8. I. 2. v. .
Sed quid, si daemon spondeat, se egre iasurum, sub conditione tamen, ut Permit, latur invadere seu possidere aliam creaturam rationalem , vel saltem irrationalem
prout olim a Christo Domino postulata legitur Idalib. t. v. 3I. 167. Hoc probabilius permitti non posse
salva conscientia. Ita Thyraeus, Tambu rinus, Bona cinna Sc alii plures contra Cain stropalao M alios nonnullos, exi1timantes posse permitti iuppositis saltem quibusdam conditionibus, videndis apud Castroispalaum cit. tr. ΙΑ. 6 p. q. pu. 4. n. I 3. Ratio autem nostra haec est: quia Exorcista asseuitiendo hujusmodi petitioni, in praejudicium tertii vergentis , suo modo in honorat exorcismos Ecclesiae, Jc potestatem a Christo concessam , dum ad expulsionem acceptat conditionem a daemone libere praescriptam e quod utique absque injuria Christi Se Ecclesiae neutiquam fieril otest. Illud tamen certius ac vero simiis itis existimo posse scilicet daemoni per mitti, ut ab Exorcista non relegetur in in femum novis ibi cruciatibus affigendustum
214쪽
De Aluratione, prasertim damonum. 1 9Τtum quia per hoc neque Deo, neque Pro ximo infertur injuria; tum praesertim, quia non legitur fuisse a Deo Exorcistis concessa potestas, ablegandi daemones quocunque libuerit, sed solum ejiciendi illose corporibus Mergumenorum. Videatur de hoc Brognotus dis'. q. pari. l. c. 3. q. I 4. O I s. vel Tostatus q. I s. in cap. IO. Matib.
trajus juvenis professione lanio as Hero μο
jtibetur hine inde coemere jumenta, pra sertini agnos, ονes, ac vitulos; qui, ut ab 'onere revera molestissimo indomitos vitulos domum deducendi sese liberet, eosdem in nomine M. Trinitatis adyurare conseverit, inclamando certum quendam ν bimum in aures eorum , subitoque postea eos ter circumeundo ἔquo facto ad instar canis domestici nudo prorsus impellente Ca jum comitari afiunt, quoquὸ demum libuerit, prout non absque stupore plures alii viderunt. Tames autem plures Consessaria modum hunc velut superstitiosium C σinterdixerint, nullatenus tumen vult eum intermittere . tum quod hac adjuratio in nomia
ne ipsius Sy Trinitatis facta, non, nisi Sanctis a verba contineat is tum praserrim, quὸd hac intermissa cum maxima defatigatione d beret
215쪽
I9 a Conserentia sextaberet vitulos domum conducere. Jam quariatur, an Cfus peccet, an pero modus iste proin rivus permitti queat a Confessario ἐ
Is 8. M C Jum porro practicando hunci
modum adjurandi procul dubio peccaturum, &quidem mortaliter, Sc propterea a Confessario permitti aut dissimulari haudquaquam posse. Ratio est : quia omnis superstitio Jc vana observantia cum e
vel implicito pacto daemonis juncta sub
dispendio aeternae salutis fugenda est, ve Iuti ex communi DD. tradidimus pari. a. Theolog. decalog. Cofer. n. 43 s. at, in hoc casu vanam observantiam cum pacto saltem implicito daemonis intervenire liquido constat; tum ex eo , quod vitulus velut creatura irrationalis adjurationem
non intelligat, atque hoc ipso vi hujus moveri nequeat ad Caium quoquo lubet. comitandum ad instar canis domestici; tum insuper ex aliis circumstantiis hujus adjurationis, vanitatem nimium Quantum sapientibus , ut puta quod debeat fieri ad aures vituli, itemque quod ad jurator debeat illico ter circumire vitulam Ecc. Nec refert, qu bd verba hujus adjurationis de se sint vel supponantur Sancta; quia ad veram superstitionem sufficit, ea ex aliis circumstantiis vitiari, quod planei in nostro casu negari minime potest: cum snim neque eX lua natura, neque etiarn
216쪽
ex aliqua institutione humana aut divina habeant vim movendi seu etiam cicurandi
vitulum, profectb nemo prudentum hunc effectum ex illis infallibiliter exspectar Potest e neque etiam sperare licet I Deo vel ab Angelobono i consequenter a solo diabolo exspectare convincitur, quisquis hoc modo utitur. Videantur dicta loco Proxime cit. Praesertim a n. s I 3. aod autem hic diximus de adjuratione vituli, id ipsum dictum intelligas velim de adjuratione locustarum ac vermium detin Populantium fruges agrotum, vel arborum. aut prata Scc. in qua nonnulli vanissimi observatores feruntur' instituere quendam apparatum seu processum juridicum, hine
instituendo accusatorem, illinc advocat um, tandemque auditis partibus pronun/aiando sententiam, tanquam si eum hujusmodi bestiolis noxiis coram praetore con . tenderent: qui tantus Uanorum rituum aP- paratus fieri plane non potest citra pactum saltem tacitum seu implicitum cum daemone: estoortassis a simplicibus propter ignorantiam subinde exerceatur sine formali Peccato mortali. . Videatur Filllucius tr. 24. n. LI'. SPOrer tr. 3. decalog. cap. I. n. 168. Τambuti L decalog. c. l. n. a. q.
217쪽
Corollaria ex dictis inserenda.
mones nunquam adjurandos esse eo fine, ut aliquid faciant vel omittant divini honoris causa; frustra quippe hoc obtunere niteremur, quandoquidem ipsorum voluntas in malitia ita fuit indurata, ut quidquid agunt, ex capitali odio DEI agant, semperque conentur Dei gloriam diminuere. Subin tamen prudenter ad jurari ac cogi possunt, ne impediant aliam
creaturam rationalem U. g. energumenum
a procuranda Dei gloria vel animae salute, utpote per susceptionem Sacramentorum, praesertim poenitentiae M Eucharistiae. Videatur Valentia rum. 3. disp. 6. q. δ. ρ .arr. Colliges adb, neutiquam fas esse adjurare daemonem deprecati ve, vel etiam imperative, seu ita, ut adjurans quasi paciscendo sese obliget ad sequendum diabolieonsilium vel voluntatem. Ratio est: quia quivis fidelium vi obligationis in bais Ptismate contractae tenetur renuntiare dia. holo Sc ejus operibus malignis: at, hoc non facit, qui se eidem subjicit vel consiliis ejus aquiescit: ergo Acc. Hinc Apostolus I. Cor. ι o. ait: Nolo res socior fieri
218쪽
Colliges 3 lib. Illicitum quoque esse adjurare daemonem eo fine, ut nobis opem ferat v. g. in cognitione rerum O cultarum, in eruendo thesauro, in curando seu depellendo hoc vel illo morbo M. in avertenda grandine vel tempestate Me. Ita communissime DD. Ratio est: quia Gmilia fieri nequeunt sine commercio cum diabolo ineundo. Dein vel fieret hoe deprecative vel imperative 3 si deprecatuve, diabolus suo modb colitur; quod nutili fidelium licet. Si imperative, frustra noe modo laboratur; siquidem Christus Ecclesiae suae non dedit potestatem quidlubet imperandi, sed ejiciendi duntaxat da mones, eorumque opera maligna dissolvendi juxta ilud Marc. ulti In nomine mes monia ejicient. Et Lyc. lo. Ecce dedi rebis potestatem calcandi siupra stumus cia est daemones O scorpi es, ct hvor omnem virtutem inimici, O mbit rebis nocebit Me. Gmburinus in decalog. lib. s. c. t. s. t. a n. t. SuareZ lib. q. de Mjurat. c. n. 7. Sanchra l. a. c. qa. u. I Colliges tb licitum eo nomen div I7 iboli earthae inscribere, M ita inscriptum in contemptum ipsius comburere. Lici . tum insuper esse a. Energumeno praebore medicinas seu herbas , praesertim benedi .etas , non quod naturalem vim habeant
219쪽
vel eo fine, ut superfluos humores co poris, quibus daemon utitur ad vexandum seu affligendum energumenum, dispellat. 3. Insuper licitum esse in contemptum diaboli energumenum flagellis vel etiam at pis moderate Percutere. Ratio horum exd ctis facile constabit: quia praedicta meis dia deserviunt, vel ad diabolum velut spiritum superbissimum fugandum, vel ad ipsus opera dissolvenda: at, quae in hunc finem faciunt, licite ab Exorcista adhibenis tur: ergo S . Secus dicendum foret, si mergumenum gravius cedendo flagellis per modum earnificis potius, quIm Exorcistae tentaret aggredi: quia per talem exoticum modum potius creaturam affligeret, quam diabolum. Secus insuper dicendum foret, si diabolus ipse postulasset, ut energum nus ab Exorcista flagellis, alapis vel aliis poenis affligeretur: quia similes poenalitates non possunt nec debent adhiberi , nisi quatenus cedunt in contemptum diaboli, de hoc modo quodammodo eundem compellunt ad deserendam creaturam r atqui si fiant ad petitionem daemonis, hoc ipso non vergunt in ipsius contemptum, coninsequenter nec serviunt ad eum fugandum. sed potius ad eundem honorandum te ad beneplacitum ipsius: ergo Zec. Videaturda hoe Del Rio lib. a. disquis magis. q. 3 o. sea. s. vel Bab nuber ιr. F. dist. 3. art. 3.
220쪽
De Adjuratisne, sec. conferentissima. Colliges denique sib, fas esse postula
re, seu etiam exorcizando cogere daemonem, ut emigrando e corpore energumenidet aliquod signum sui egressus U. g. ex tinguendo lampadem, frangendo vitrum reci vel quid simile. Ratio hujus des mitur, tum ex Sacerdotali Romano, in quo jubetur Exorcista hujusmodi signum Petere; tum eX eo etiam, qubd exhibitio talis signi conducat aliquo modo ad exinpulsionem diaboli, in quantum inde afflugitur ac confunditur, vel etiam, In qua tum Exorcista inde colligere potest, an
corpus energumeni deseruerit, an ulteriori exorciratione opus sit, nec ne. Ita Tambur. in decalog. lib. 3. c. c. 8, f. . . . Bonacina rom. a. dio. 4. q. r. m. M n. I a. Fillluc. tr. δε. n. a ι .