장음표시 사용
261쪽
causa per te ipsum praestare, pariter non teneris id praestare per alium a te substitutum. a I a. Dixi tamen : Vota perso lia qua talia enam quatenus simul realia sunt, possunt praestari per alium substitutum; quia qua realia solum exigunt rem, non item personam vel actionem voventis; atqui res potest praestari per alium ; pecunia quippe tua aeque per alium, ac per te ipsum Potest erogari seu distribui in pauperes: ergo si non possis per temetipsum, teneris hoc praestare per alium quendam tertium. SMmiliter si vovisti peregrinationem ad B. Vt ginem Oetinganam cum oblatione cerei, vel alterius anathematis. 6c hoc posterius nequeas Per te ipsum offerre, teneris illud transmittere per alium cnisi vovendo contrarium expressisses perinde enim est, sive per te ipsum id facias, sive per alium. At- , tamen si quocunque demum casu factus es impotens, ut de tuo vel tuis mediis non possis praestare hujusmodi votum reale quutale, nequaquam teneris procurare, ut ab alio tuo nomine id ipsum praestetur: neque, teneris laborare si id antea non consis vini ut hoc modo acquiras, unde voto satisfacias Sec. non enim vovisti id praestare per alium vel per bona alterius, aut tua, sed primum aquirenda&c. sed per ea, quae velut propria possedisti. SancheZ lib. q. m rau. c. I I. n. l. Laymann lib. q. rr.q. c. s. v. sta in
262쪽
De obligati e, ct interpretat. votorum. 23'Quaeres to, utrum, vel quando haeres teneatur praestare vota defunctis , : m. Haeres per se loquendo non tenetura ILad vota personalia defuncti, bene vero ad , realia de mixta, quatenus haec onus reale involvunt; idque a. non ex virtute Rel gionis , sed ex obligatione justitiae. Ita ex communi DD. Tamb urinus lib. r. in decalog. s. I a. s. q. am. a. SPOrer cit. c. a. n. 33. Babenstuber tr. s. dij. 3. an. q. n. 67. O O l. Ratio prioris, facile patet tum ex dictis , tum inde etiam, quia haeres succedit in bonis, actionibus ac ruribus defuncti: ergo etiam debet succedere moneribus haeredi.
tatem concernentibus, ut qui semit commσ-dum , sentiat oe onus. l. Io. 1. de R. 1. Et . certe juxta communem DD. iueres tenetur solvere ea, quae testator promisit homini-has: quidni ergo teneatur solvere, quae idem promisit Deo l. Ratio autem posterioris qubd sciliceto ad haec non teneatur ex virtute Religionis, sed justitiae est haec: quia nemo ex virtute Religionis contrahit obligationem voti, nisi habuerit aliquando animum vovendi, seu aliquid Deo promittendi: atqui haeres ni hil promisit Deo cuti supponitur sed so- his testator modb defunctiis: ergo haeres non tenetur ex virtute Religionis porta hujusmodi onera, sed ex virtute justitiae βοaequitatis naturalis : Res quippe transit inra
263쪽
a4. Conferentia octaνὰ 'μο onere c. s. de pignor. Atque hiuc sequisitur, quod, si haeres nolit adire haereditatemι etiam non teneatur ad portanda ejusmodi onera. Sequitur insuper qubd si hujusmodi onera voto promissa exeederent f cultates haereditatis , haeres deductis prius aliis debitis re expensis funeralibus, teneatur illa solvere pro rata tantum. Videan
conclus a. Resiolat. 4. ct seq. Quaeres sto, quomodo obligent vota facta sinου determinatione temporist Sc quomodo vota facta sine determinatione quantitatis vel qualitatis u. ad primum membrum hujus quaesiti.
Votum sine determinatione temporis fa- etiam obligat tempore proxime commodo seu oportuno. Ita post D. Thomam χι R. q. 88. art. 3. ad 3. Oq. ult. arto. omnesThe ιMi. Ratio est: quia omnis promissio abis
seluta sine eestrictione ves limitatione fa cta illico parit obligationem; unde L I4. f. de R. I. diciturr an omnibus obligationibus, in quibus dies non ponitu. , prasenti die debe-
Rursus Deuteron. 23. habetur: cum votum voveris Domino, non tardabis reddere; quia requiret illud Dominus Deas tuas ro si morarus surris, reputabitur tibi istud in
peccatum. Quocirca tamen communiter
notant Doctores, ob dilationem temporis,.
264쪽
De οιligat ne, o interpretat. istorum. 24t
i etiam sine causa factam, neminem de fa-i cili condemnandum esse peccati mortalis, i nisi ob dilationem nimiam quis is pone, rei periculo omnimodae oblivionis vel in
, potentiae satisfaciendi voto ; ut si juvenisi differret ingressum Religionis usque ad ili lud tempus, quo omnem speni susceptionisi sibi praescinderet; vel , nisi ob hujusmodii culpabilem dilationem honor Dei notabias liter periclitaretur, prout contingere posset in dilatione votorum perpetuum Dei cibisi sequium concernentium. Videantur de hoci Sanchra lib. q. c. ι . n 22. Lδymann lib. o. tr. . c. 3. n. i. SPOrer c a. n. in 7. vel R. D. Augustin. Michellom. a. pari. a. sea. 3.
, 39. jam ad adum membrum eiusdemai c. i quaesiti. Votum factum sine determina-j tione, quantitatis, numeri, vel qualitatis &α, obligat quidem, sed ita, ut huic satisfieri possit offerendo in qualibet quantitate veli qualitate, nisi consuetudo vel circumstaniat tiae personae aliud exigant. Ita communis Theologorum apud Tamburinum in decalog., ο - 3. ς, I s. s. 7. n. a. i Ratio est; quia interpretatio voti ita fieris debet, ut potius restringatur, quam extemi datur. Insuper accedit, quod habens yoi tum V. g. eleemosynae dandae, revera dici
ossit dedisse, in quacunque demum quanini tilate vel qualitate distribuat. Subinde ta-i R. P. Euel rara IV. de Iuram eo. mςn i
265쪽
241 Consere,ia octapamen circumstantiae personae vel finis Scc
aliud dictant ; etenim si persona magnae
dignitatis aut magnarum opum supponatur se voto adstrinxisse ad dandam eleemosynam, rationabiliter praesumi non potest. quod intenderit dare in quantitate minima.
Similiter qui vovit Ecclesiae dare calicem vel luminaria &c. pro Sacrificio Missae. praesumi non debet vo visse calicem de stan- no vel plumbo , candelasve de sebo Me. sed tales, quae ad Sacrosanctum Missae Sacrificium solent adhiberi, puta candelas de
cera, ct calicem argenteum juxta morem ac consuetudinem Ecclesiae.
, Quaeres sib, quid sit interpretatio voti, de quid circa hujus interpretationem sit observandum 'M . Voti interpretatio idem est, ac clarior ejusdem expositio, quando scilicet vel
verba sunt ambigua, vel non satis determinata, prout frequenter fieri assoleti; vel quando de mente & intentione voventis non satis constat. Neque vero dubitandum, quin haec obligatio vel maxime d pendeat I mente seu voluntate voventis ,
quemadmodum obligatio legis a mente i gislatoris: quia tamen saepissime de simili-hus dubitari solet, de homines praesertim rudiores seipsos juvare non possu ut ad in mandum prudens dictamen conscientiae in
similibus dubiis; hinc a Confessariis, aliisve doctio.
266쪽
De obligatione, ct interpretat. retorum. 2 3
doctioribus dirigi debent Minstrui; quod,
ut bene fiat, juvabit observare sequentes Regulas. I. Votum interpretandum est vel maxi-λI . me secundum expressam, vel rationabiliter Praesumptam voluntatem voventis. . Ratio patet ex hactenus dictis r quia obligatio voti non introducitur , nisi per voluntatem voventis: ergo vovens in tantum obligatur, in quantum Voluit, aut certe ratio innabiliter praesumi potest se voluisse obli-gλre. II. Ubi de mente seu intentione voventis non satis constat, praesumi debet, voluisse se obligare secundum communem α usitatam acceptionem verborum . quibus fuit usus, cte illud exequi secundum extingentiam naturae aut communem hominum. Ecclesiaeve consuetudinem ; qui enim nihil excipit, censetur se communi usui ac consuetudini accomodare.
III. Obligatio voti quantum usitata lepropria verborum significatio patitur, sem- Per magis restringenda est, quam extendenda. Ratio est: quia quivis potius r linquendus est in possessione suae libertatis, quam privandus; M aliunde constat, odias vel odiosa cuti est omnis nova obligatio , esse restringenda potius, quam extendenda.s Videantur de his Sancheg tib. 4. in decalog.l λ ι ι. a. n. vestaliung tr. F. ist. I. n. IO7. , i . IV.
267쪽
conferentia octa IV. Ubi verba, quibus vovens usus fuit, ex se non significant votum, promissionem vel pactum, praesumi non debet pro voto 3 bene verb quando constat, qubd verba de se significent votum, promissionem aut pactum, licet suo modo dubitetur, an vovens intenderit sese obligare I nemo enim censetur dicere id, quod non habet in mente. I. labeo. g. de 'pellere. legat. Videantur Gobat tr. II. n. 3δε. Vel dela CroiX ob. 3. pari. I. n. 38 I.
solvunturCasus practici de obliga
tione 6e interpretatione votorum.
v Itius homo infima conditionis, per gratiam Dei tamen evectus ad satὶs amplam fori nam, ut pro tam insignibeneficio Deo ceu Authori ac distensitori. liberalissimo omnium bonorum sie gratum . monstraret, vovit quotidie de dapibus sua mensa reficere; certum quendam paverem studiosum , id, quod etiam Sex,
I septem omnino annis Metissme prastitit post bac uti familiare est mortalibus nonis
nihilsensim refrigesi ente per si timanam rictum bis aut ter, tandem pauperum oblitus, ρror
fas nihil de mensa sua dare solebat pauper istudiosio. rarum enim reo, quia ab eo te o-
268쪽
De obligatione, ct interpretat. toram. 24sre in varias calamitates incidit, hinc suistic ri capit, se fortassis per memoratam auristem erga pauperes divinam Nemesim contra see pro
voca se: petit proin scire a Confessario λι an vi prafati voti non teneatur deinceps quotidie de sua mensa pauperem studiosium alere Z et. An Confessarius credat' grariter deliquisse ex
eo, quod jam ab aliquot annis vel nihil, vel cer- ,
re non singulis diebus de flua mensa aliquid δε-
derit pauperi studioseo ' Quid ad hac confessarius
ad prius quaesitum, explorandam es-2Iν. se a ConfessarIo mentem hujus poenitentis, re inquirendum, an hoc votum fecerit intuitu alicujus hominis seu studiosi in particulari seu in individuo, idque ex particulari motivo v. g. quia hic homo erat sibi consanguineus, vel quia prae reliquis diligens, devotus, aut indigens fuit repertus an vero praecise intenderit pauperem studiosum in communi, idque non alio fine.' uam ut se gratum monstraret Deo si prismum, cQncludendum foret, praefatum UO-
tum non obligasse diutius, quam ille pauper studiosus in individuo determinatus indiguit; cessante enim causa finali principali , cessat obligatio voti, juxta dicendae inferius n. 23'. Si adum: concludendum erit, qubd Titius voluerit se obligare, M vi hujus obligetur in perpetuum, de sua mensa alere pauperem studiosum. Ratio
269쪽
a4s ciuerentia octava hujus desumitur ex eo e quia haec Verba: νονeo quotidie de mea mensa aure pauperem sudiosum oec. de se significant quandam Pe petuitatem seu illimitationem: si ergo aliunde non constet ex fine, aliisve circumstantiis, qubd. Titius voluerit hanc obligationem restringere ad certum tempus, Pe sonamve partieularem &c. dicendum,quod, teneatur ad alimentationem perpetuam, fere quemadmodum is, qui dixit: νονeo castia ratem , juxta communissimam Doctorum praesumitur voluisse se obligare ad servamdam castitatem Perpetuam.
Accedit insuper, quod finis principalis hujus voti videatur fuisse gratitudo debita
pro obtento beneficio perpetuo elevationis ad iam pinquem fortunam et 'uemadmodum ergo finis hic principalis semper m net, ita probabilius semper manet obliga- tio hujus Voti. . ato. N. jam ad posterius quaesitum ejusdem Casus, hujus opinionem non petendam esse ex opinione Confessarii, sed partim ex intentione Titii voventis; partim etiam, Sc Vel maxime quidem ex judicio practico ipsius. Vel enim negando pauperi studioso alimenta existimavit se graviter peccare, vel non ' si primum ; dicendus erit gravia ter peccasse , sin minus ex conscientia recta, saltem ex erronea, secundum dicta in araratu decalog. para. I. cocor. s. n. ι37.
270쪽
De obligatione, ct interpreto. votorum. 24 Si vero suseponatur didum, concludenis dum erit , Titium non peccasse graviter peccato saltem formali. Dico : formati rnam qubd una duntaxat vel altera vice negando alimenta ne quidem materialiter ' igrave peccatum commiserit, mihi prope certum videtur; tum quia victus unius ' diei pauperi dari solitus non est materia , vere gravis; tum etiam quia in promissi snibus liberalibus uti est haec ex voto orta paulb major quantitas requiritur ad Pec Candum mortaliter, quam in promission, bus onerosis, prout sapienter advertit Les- sius lib. c. I 8. dubit. 8. a n. 36. Filllucius i
Sed quid, ais, si Titius fateatur, se apprehendim quidem, quod male agat, tunc
praesertim, dum simpliciter omnem victum negavit pauperi studioso, non tamen magis nopere deliberata, an mortaliter an veni iliter tantum peccet, modo tamen petat es
ram resolutionem hujus dubii ' : v. ad hanc propositionem Titio rotun-αxi ide dieendum I. qubd per se loquendo pec- 'caverit mortaliter negando simpliciter omnem victum. Ratio est: quia obligatio alendi pauperem quotidie de se gravis est, prout procul dubio quivis fateretur, easu quo aliena potestate hoc onus eidem imis Poneratur et ergo Titius absolute negando 'rus om- i