장음표시 사용
321쪽
sol viantur quaesita scitu necessria ad
debite resolvendos Casus practicos circa dispensationem UO torum. in eoes primo. quid iit dispensatio votis Q. Dispensatio voti est ablatio leu, relaxatio totalis vinculi. rationabili de causa nomine Dei facta, ab habente jurisdictionem spi ritualem in foro externo. Ita in re omnes. Explico brevissime. Dicitur l. abi Do totalis ; per quod distinguitur dispensatio 1 commutatione, vi cujus vinculum seu ob-- ligatio solum transfertur in aliam obligationem. Dicitur 2. nomine Dei facta ἰ cum enim homo vi voti fiat debitor Dei, necessum est, ut ab hoc debito absolvatur ab aliquo, qui potestateDei fungatur. Dicitur 3. ac habente. jurisdictionems ritualem idi quo innuitur, hanc - Potestatem competere duntaxat personis
Eesesiasticis, jurisdictionis spiritualis capacibus, non item laicis quibuscunq; demum additur mforo eximis ; quia potestas dispentanὸi nequidem omnibus personis E elesiasticis competit, sed illis duntaxat, qui habent subditos pro foro externo regendos. Quaeres adb, quinam dispensare valeant
ais. v ad hoc quaesitum primo. Summus Pontifex potest dispensare in omnibus votis, idque respectu totius Ecclesiae, seu om-
322쪽
nium fidelium. Ita omnes Catholici. Ratio est: quia Summus Pontifex fuit institutus a. Christo velut pastor universalisEcclesiae seu' omnium fidelium, cum potestate ligandi a que solvendi animarum vincula, juxta illud 'Matth. 16. v. I'. QNodcunque ligaveris 'per . retram. erit ligatumo in caelis: O quodcunquo. Diseris super terram, eris holatum ct in caelis. Quemadmodum ergo universalis Ecclesia ob hanc potestatem concessam a Chrit in semper censuit, Summo Pontifici ceu Vic fio Eiusdem in terris omnia vincula culpae, ita hod edum recte tenet, Eidem competere potestatem, re quidem ordinariam, id est,
ip si ossicio Supremi Pastoris annexam dispensandi eum quibuslibet fidelibus in om-
Dices tamen. Ne quidem S. Pontifex suae auctoritate potest evicere, ut monachus te gitime professus, sit, Se simul non sit mona- ..chus: atqui dispensando in voto solemni ca- sitatis aedandoqicentiam contrahendi m / trimonium id faceret: ergo Sec. Accedit infisuper, qubd Religiosus lemel valide professus jure naturali ac divino teneatur ad servandam castitatem Deo promissam: atqui in jure naturali ac divino ne quidem Summus Pontifex dispensare valet: ergo MC. N. Negando suppositum minoris; nam 27ο. Summus Pontifex vi dispensationis aufe4 irendo vinculum votorum substantialium, . .
non facit, ut talis homo sit de simul non sit .
323쪽
monachus, sed ut desinat esse monachus, vere quemadmodum conferendo Primamitonsuram non essicit, ut homo sit α non sit
, Iaicus, sed ut desinat esse laicus Se fiat Cleri- , eus. Ad illud alterum M. distingv. mal. Religiosus semel valide professussure naturali tenetur servare castitatem, quamdiu in hoe voto non fuit legitime dispensatus, conced. supposita legitima dispensatione, neg. ha enim supposita tam parum tenetur ad observantiam voti, quam debitor ad solutio- .nem debiti supposita condonatione credia toris. Hinc negandum est, quod Pontifex ' dispensando in voto, eo ipso dispenset in jure naturali r hoc enim duntaxat obligat ad observantiam voti quamdiu hujus obligatio non est sublata vi legitimae dispensationis, prout jam diximus tract. I. is actib. humau. .
avi. jam ad idem quaesitum adb. Episco pis pro tua cuique dioecesi idem tenendum, de Capitulo cathedrali sede vacante, . ne non de Nuntiis Apostolicis respectu Nuntiaturae itemque Praelatis Religiosorum ex .emytorum, utputa Generalibus,MPro vinis .eialibus ordinum, nec non Abbatibus ac Praepositis absolutis similiter competit po- testas, Sc ' uidem ordinaria dispensandi cum suis respective subditis in omnibus votis,exceptis votis solennibus Religiosorum, Sc illis. quorum dispensatio vergeret in praejudiacium tertii: nec non quinque votis Summo Pon
324쪽
De distensatione votorum OJurament. 3or Pontifici specialiter reservatis. Ita sane communissime Doctores. Ratio prioris est: quia etiam Episcopi iunt in persona Apostolo. rum quibus succedunt)i instituti velut Pastores animatum ceu ovium sibi concredit rum: atqui Apostolis a Christo similiter diactum fuit Matth. I 8.ν. rg. Quacunque asti. gaveritis Aperiterram, eruηt ligata ct in caelo, O quacunque solvextras super terram, erant se Praelatis Regularibus, exemptis pariter im 'cumbit munus pascendi suos Religiosos, in , . quos habent jurisdictionem quasi Episcopalem nedum in foro interno , sed etiam in foro externo exercendam. Quin etiam hane facultatem dispensandi cum suis su ditis. Sancti lib. moral. c. 39. n. F. SPO rer tr. 3. in decalog. c. 3. Iea. 3. n. Fo. Sabmanticenses M alii plures extendunt etiam ad Praelatos minores, quales sunt Guardi ni, Priores, Rectores Ecc. δc in horum abis sentia ad eorum Vicarios, quippe qui respectu suorum sabent jurisdictionem ordinariam in foro externo, qualem non habent . . Parochi , nec Monialium Confessarii, qui ideo non. possunt dispensare in votis, inquit Hermo tr. in decalog.dio. a. q.3. f. a. concl. x. . Dixi: Pralaris Religiosiorum me inruma. U
competere putestatem dispensandi Me. Illi enim Praelati, qui una cum suo Ronu tu
lata O in caelar ergo Sc hi habent potestatem ordinariam dispensandi in votis cum suis subditis. Ratio autem posterioris est: Quia
325쪽
stant sub jurisdictione Epitcopi, de jure or. dinario nequeunt cum suis Religio iis etiam professis dispensare, nisi id ex consuetudine vel commissione Episcopi qui proprieta lium Religiosorum Praelatus est, inquit Saris
cheZ lib. 4. mori c. 3'. n.'. fuerit iisdem cono cessum.' Et ita communissime tenent D D. Lessius lib. a. c. qo. u. 13 3. Laymann lib. q. re
Sed quaenam, inquies, sunt illa quinqua vota isti Summo Pontifici reservatas: a73., M. Sunt in primis tria vota peregrinati num. scilicet i a Romam ad limina Aposto ' lorum. a. Hierosolymam ad S, Christi se . Pulchrum. 3.Compostellam adS.Jacobum. tum est votum Religionis,vel potius ingrediendi Rel gionem approbatam. s tum den,' que est votum perpetuae Mintegrae castita tis. Quocirca Doctores Communiter Moin nent, hanc reservationem velut odiosam stricte interpretandam esse, ita, ut nullum, votum debeat dici vel haberi. reservatum. nisi rerum proprio dictum, id est,mo factum, Seperfectum, id est, cum plena deliberatione, M animo sit graviter obligandi oec. determinatum V. g. ad hanc peregrinationem aec. itemque absolutum quoad substantiam cte integritatem,M non mere conditionatum Δία prout amylius patebit ex dicendis. Videantur de his Lessius cit. c. o. n. 12 2. σ siqnLaymam ubi bupra c. l. n. S. Sporer ciria
326쪽
De distensatisne votorum o Drament. M
Quaeres 3tio, quid vel quantunae circa . vota di spen sanda valeant Confessarii Men. dicantium, aliique privilegiati s - , . Confessarii Mendicantium legitimea 7 . . approbati, aliique Religiosi communica tione Privit torum inter iis eaudentes dispensare possunt eum quibuψυiq fidelibus , m. omnibus votis, in quibus Episcopi de . jure ordinario dispentare valent cum suis subditi si hoc privilegium pr md concessi Martinus-V. Monachis Benedictinis quorum privilegiis etiam nos Mendicantes e6mmunicamus idipsum postea ner Bulis 'Iam specialem concessit Eugenius IV. 'rout videre licet, tum in compendio privilegi tum, tum id super apud Emmmuel. KodriqueZ ωm. D m Regular. q. 63. art. 3. O 4 idipsum hodie sum Doctores com-
Quare cum Episcopi de jure ordinario di spensare valeant in omnibus stolis, exceptis . duntaxat illis mox supr n. a7 i. rel4tis Se Summae Sed speci aliter reservatis, sequitur
Hare, quod id ipsum valeant Confessarii Mendicantium. aliique privilegiati. 'Quaeres ib, utrum ad valorem dis penanti
327쪽
sationis necessaria sit caula rationabilis de
affirmative. Ita eum S. Thoma, Caieti; Navarro re communi aliorum Lemus lib. e. o. dubit. ιγ. n. ιιρ. Ratio est: quia quod Deo debetur, nulla auctoritate humana condonari potest, nisi subsit justa causa; hae enim deficiente Deus hujusmodi conis donationem ratam non habet: sicut non ν let absolutio data indisposito neque indulgentia sine cauta vel supra causae mensu. ram concessae. . . Et ratio a priori est: quia potestas dispensandi fuit Ecclesiae concessa d ae incationem, non verb ad destructionem: atqui cederet in destructionem dem rum corruptelam, si valeret sine caula data iergo hac praecisa nedum illicitiest,sed etiam
, χ Causae sufficientes habentur sequentes I. honor, Dei, per . talem dispensationem promovendusae t. Ecclesiae utilitas, vel 3. honum communitatis. Pax inter Princi Pes concilianda. s. Gravissima voventis fragilitas ερ inde imminens animae pericu lum. 6. Necessitas urgens v. g, ob animae Periculum, occasionem proximam ας. Quocirca bene advertendum est, tanto graviorem causam requiri ad valorem dispens tionis, quanto votum est excellentius, vet uanto majus periculum .scandali imminet
x hujusmodi dispen fatione. Econtra q ua
328쪽
De distensatisne votorum urament. 3os
th miniis periculi imminet, tanto facilius dispensari valet, praesertim si votum fuit factum in tenera aetate, vel mentis perturbatione, prout fieri amat tempore naufragii, vel metus intentati ab aliqua causa extrinseca. Ita Doctores satis communiter, ut viderelicpt apud Lemum cit. n. Ieto. Henno, Heri nex Malios passim. Quaeres st6, quaenam Confessario sint singulariter observanda circa dispensationem votorum s ,
N. Tria sequentia. I. oportet attendere quid liceat siecundum aequitatem. a. quio deceat a77 secundum honestatem. 3. quid expediat siecundum utilitatem. Ita monet Innocentius III. p. Magηa. de νοt. O voti redempr. Et meis' rito: quia Dispensator debet non solum juste feci etiam fideliter re rationabiliter procedere ad dispensationemr atqui hoc non siet, nisi observet tres regulas mox recensitas: ergo. AEquitas itaque postulat, ut quant6 excellentius est votum, tantb dimcilius dissipensetur: immo vero in similibus, votis potius debet fieri comutatio seu translatio obligationis in aliam materiam βία Honestas vult, ut dispensatio seu relaxatio votorum non fiat passim cum scandalo frudelium, vel dissolutione morum aut disciplinae ecclesiasticae. Utilitas animae petit, ut tunc dispensetur in voto, quando illud advertitur svo modo vergere in ruinam vel sal-
329쪽
. tem in laqueum animae V. g. ob perplexi- . tem aut scrupulositatem illius, qui voto sese obstrinxit, vel quando ex dispensatione rationabiliter speratur major utilitas spiritualis, vel major promotio cultus divini αααα. Videatur de hoc SPOrer cit. . m. s. Quaeres sib, utrum Episcopus vel quia cunque demum habens potestatem dispensandi in votis cum aliis, possit etiam dispensare secum ipso in votis propriis 3a 8. Affirmative. Ita Lestius cit. c. o. u. . Ii Q dela Croix lib. ι. n. 7ρρ. Ill sungrr. r. dis'. a. n. q. dicens, hanc esse communem sententiam, licet Henno Sc nonnulli alii
contrarium teneant. Ratio autem nostrae rein
solutionis est: quia licet nullus erga se ipsum possit exercere ach um jurisdictionis conten. tiosae, puta ferendo sententiam absolutionis vel condemnationis, non enim Ocet,ut quis in sua causa sibi jus dicat contra jus Adversarii se opponentis; sic enim esset sibi&Judex re reus Scc. potest tamen quis erga seipsum exercere actum jurisdictionis voluntariae seu gratuitae, quae praecise sit per applicationem alicujus gratiae nomine alterius factae; hac de causa S. Pontifex potest sibimet conferre indulgentiam, ut docet HenriqueZ de indulgentiis c. 3 a. Sc Lessi v s log cit. atq ui hoc
idem facit, qui secum ipso dispensai in votis Sec. Id, quod ulterius confirmare licet exuo, quod ad hanc jurisdictionem voluntata
330쪽
ne distensatione votorum ct iurament. go
riana sussiciat, ut inter dantem principalem, a quo beneficium dispensationis promanat, α inter accipientem detur distinctio: at, hoc fit, dum quis nomine Dei secum ipto dilpensat in voto: ergo Δcc. Videantur
Proponuntur, Sc breviter resolvuntur Casus practici circa du
mitia puella a in circiter annorum fatetur, βnunquam habuisse intentionem nubendi, quinimmo aliquot abhinc annis castitatem νονisse,nver tamen in stonsalia consiensisse; Mης quia Parentes ita Foluerunt λ. tum prasiertim quὲ θοnsus sit homo ralde bonus, ct ampla hareditateprovisius. Scire prom arat a Confess-rio, an, vel quis hanc voti obligationem a serre valeat O an non stante hoc νοro tuta comscientia possit nubere' quia ad hac cinsessarius R. 39. Confessarius Titiae utpote jam praeu diraece dubitanti veritatem aperiat, dicendo candide, quod stante hoc voto nequeat tuta conscientia nubere. Ut autem securius Scsolidius alterum quaesitum Titiae resolvat, prae primis conetur examinando explorare, an Titia emiserit votum perpetuae Mintegrae