장음표시 사용
631쪽
Medicus dare testimonium ratus fortassis, hanceiborum nauseam vel dis=licentiam non esse sat ponderosam; quod tibi Titius animadvertit. auri pondus adjiciendum censiuit: ducatam Medico obtulit, ct illico testimonium impetra rit . quo exhibito a Parocho loci dispensatis fuit, ct deinceps sine scrupulo carnes comedit. Iam ad nostrum propositum dubitare licet r.
quid de hac d 'ensatione tenendum fit di
a. An Meiacus dando tale testimonium none ' peccaverit 'isIt. N. Ad prius quaesitum, hanc dispens sonem probabilius valuisse, M per conseqquens Titium exemisse a lege jejunii. Ra. tio est: quia Ecclesia viso Medici sapientis testimonio, absolute solet dispensare, Ec insuper potest dispensando quempiam eximere et ergo censetur id fecisse etiam in : hoc casu. Esto etiam sola ciborum esuria. lium displicentia de se non sit sufficiens as quempiam simpliciter eximendum a lege jejunii. sussicit tamen, ut hujus intuitu valide dispensetur; nam quod cum nausea Mdisplicentia manducatur, Plerumque.. minus conducit ad nutrimentum aliti, sic post se trahere solet periculum infirmitatis. - Η c., Filllucius tr. 27. pari. 2. n. ι ast . . de Bebe nuber tr. 6. diu'. r. art. s. n. I. sapienter, dicunt eos, qui dispensare possunt, non debere esse nimium scrupulatos. M irressiq
iutos erga subditos, qui proposita causa
632쪽
De Causis Excusantibus a jejunio m. 18s
dubia petunt dilpensationem , remque in 'petentium conscientias rejicere; quando, quidem ipsorum est tunc dispensare , causamque dubiam dispensando essicere ceribmoraliter justam.
R. jam ad posterius quaesitum eum di- s 13
stinctione. Vel enim testimonium Titio . dedit praecise intuitu auri. Vel quia revera / apprehendit illam ciborum nauteam posse post se trahere quoddam periculum infidimitatis , Sc hoc ipso esse causam saltem dubiam exemptionis a jejunio t si primum concludendum foret. Medicum hunc gra- viter deliquisse. eo quod in materia gravi contra conscientiae suae testimonium turpiter deceperit Ecclesiam , vel Superiorem Ecclesiasticum , qui sine rationabili causa tc qualis utique non sunt Schmirbalia Me- dico offerenda non censetur, quempiam' velle exemptum a jejunio , α per cons quens hujusmodi dispensatio velut obreptitia revera est nulla , juxta communem DD. opinionem apud Reiffenstuet n. 7 1. Vide- rint proin Medici sine rationabili causa, vel ex mero respectu humano, aut intuitu pecuniarum talia testimonia reddentes. qui aliquando coram DEo possint horum rationem reddere. i
. Si vero secundum, dicendum foret. --dicum non peccasse dando testimonium Titio &c. Ratio est: quia ad validam Sc. , ' . Q o s si
633쪽
s 8ς conferentia decima octava
licitam dispensationem sufficit quaevis causa' rationabilis. etiam talis, de qua dubitatur, sitne de se sufficiens ad aliquem eximendum, nec net minime vero necessum est, ut causa sit certo sufficiens; nam ubi talis; occurrit. obligatio jejunii per se cadit , nec opus est dispensatione. prout bene adve tit Illiung tr. . dist. r. n. ορ. de la Croixl. 3. p. a. n. 3οι. at . si Medicus,ex tali ciborum nausea animadvertit Titio immu- nere aliquod periculum, eo ipso habuit cau-. iam rationabilem dandi testimonium: ergo potuit hoc dare sine peccato. esto forsan illud non dedimet, nisi aurum vidisset.
Sed quid judicii ais ferendum est de illis poenitentibus , qui in Paschate primum . sese accusare solent, quod tempore Quadr
gesimae carnes manducaverint non petita
dispensatione. eo quod vel pro hac, vel printestimonio a Medico obtinendo debuissent pendere pecunias , quibus ipsimet india
U. Sententiam circa tales ferendam esse dependenter ab ipsorum judicio practico , vel enim bona fide comederunt carnes, vel
mala, aut dubiat si primum: non Peccarunt saltem formaliter. Si secundum; certo concludendum est, eos mortaliter deliquisse toties, quoties veluti constare potest, ac d bet ex dictis tr. 1 .pralim. Confer. 6. n. t '. ubida Conscientia dubia. Pro capienda tamen ci riori,
634쪽
riori notitia juvabit examinare talem poem- tentem,quam ob causam carnes comederit,&bene ponderare, an causa illa fuerit vel certo excusans, vg. infirmitas, paupertas aec. Vel
alia moralis impossibilitas αα an vero sperit insussiciens, vel dubia 3 si prius, facilius praei sumendum, quod non peccaverit mortaliter; sin vero posterius: potius concludendum . erit, qubd mortaliter deliquerit; quia causa de se dubia, vel dubie sufficiens praecisa di- . spensatione non habet vim quempiam exb . . mendi ab hac lege, quippe quae stante tali du-' bio manet in possessione certa obligationis. 'Monendi tamen sunt tales poenitentes ι ut in futurum vel dispensationem petant, vel si timeant petere ob expensas hinc inde utique minus laudabiliter) faciendas, rem conferant prius cum aliquo Viio pio ac doctovg. Confessario, quatenus securitis sine offensa Dei vel periculo scandali procedant; prout recte advertit Sancher. Sc Illsung I. proxime citi optandum profect6 foret, ut auctoritate Superiorum Ecclesiasticorum G i
635쪽
s 8 8 conferentia decima Octava
. CE ronius ad initium Quadragesima. O tabilis ob aliquem excessum tempore Bais , nasiorum commissum periculum febris incidit. proptereaque licentiam comedendi carnes Obi, nuit : sed quia medicorum peritia ct medic mentorum escacia po' octo vel 1 a. dies deni a reconvaluit, hinc noluit amplius uti beneficio diastensationis , sed a carnibus omnino abstinuit. secundam tamen refectionem per totam quadrage simam absque scrupulo sium t ; jam vero dubitatur circa hanc Speciem facti. An Sempronius potuerit recuperata iam valetudine secumdam hanc refectionem sumere tuta conscientia's i s Probabilius non licuit lumere secunis dam refectionem. . Ita SancheZ de Matη. lib. l. dio. o . n. o. quem sequitur de IaCroix cit. n. I 3o'. contra Burghaber, α nonnullos alios. . Ratio est: quia Sempr nius non potuit juste praetondere dispens ' tionem pro casu, quo non ampli is indigeretr& dispensans censeri debet dispensusse tantum Pro eodem tempΘre; secus enim illicite dispensasset: hac de causa c. I. L q. I. dicitur: quod pro necessitate temporis statutum ej . ce sante necessitate debeo utique cessare pariter : ergo cum ex Parte Sempronii recuperata valetudine post octo vel duodecim dies cessaverit necessitas secundae refectionis. etiam
636쪽
ne Causis Excusantibus a jejunio M. s3ν
censeri debet cessata facultas dissipensationis. , Ex quo facile liquet, ad fundamentum Ad- 'versariorum negandum eme, voluntate Su-
perioris legem jejunii respectu talis subjecti
simpliciter auferri, sed sollim secundum quid . in quantum scilicet exigit necessitas. Secus dicendum, casu quo talis homo nondum recuperasset integram sanitatem , vel 'certe dubitaret rationabiliter de recuperata valetudine. Videantur DD. cit.
Sed quid cais tenendum de illo, qui obtinuit dispensationem in jejunio quoad esum
carnium, eo quod nequeat comedere pisces, vel alios cibos esuriales, licebitne huic non solum comedere carnes , sed etiam adam sumere refectionem ὶ Probabilius non licet sumere adam re- sic sectionem. Ita contra alios sat multos Ile rhicX noster cit. dis'. a. n. yy. de la Croixcit. n. I 26'. Hurtadus Lessius. Reginal dus M alii contra Azorium, Wiestner is alios plures putantes, talem simpliciter eximi, eo quod substantia jejunii consistat in 'abstinentia a carnibus hoc ipso dispen- , satus in esu carnium censeri debeat dispem satus quoad secundam refectionem Scc. R tio autem nostrae nedum tutioris, sed cic multo probabilioris opinionis haec est: quia Ob- ligatio abstinendi a carnibus est omnino di-,stincta ab obligatione abstinendi a secunda silectione, M una etiam juxta mentem Eo
637쪽
s 'b Conferentia decima octava .ὼ clesiae, separabilis ab altera et ergo dispen
satus quoad esum carnium, non eo ipSo cem seri debet dispensatus quoad abstinentiam a secunda refectione, prout jam superius Con. fer. ι F. n. 4 aώ. dictum fuit et neque etiam videtur ratio, cur talis simpliciter eximere- . tur ab hac lege; cum nulla prorsus sit ne- cessitas, vel causa rationabilis simpliciter illum eximendi. Secus dicendum ae illis,
qui propter infirmitatem naturae simpliciter dispensantur in jejunio ; quia tales praesu muntur M supponuntur indigere ampliori refectione ad recuperandas vires. Dices adhuc. Sed quid , si dispensatux fimpliciter in lege jejunii nolit comedere caris nes prout plures assueverunt tempore Qua- .dragesimae, quo simpliciter cκm omnibus dispensatur in lege jejunii velit tamen in ci- bis esurialibus sumere secundam refectio nem poteritne Confessarius huic condescendere 'rij. Poterit, imm6 debebit. Ratio est: quia Confessarius nedum potest . sed ten tur etiam sese accommodare poenitenti, Uouenti sequi sententiam vere probabilem et a qui quod in tali casu fas sit sumere secundam refectionem , est vere probabile actutum nedum ab extrinseco leu auctoritate DD. Agorii, FagundeZ, Wiestner titi de ' observat. jejunii n. 7. Picliter in jurei can.' practice explicato eod. tit. ad q. a. Sed etiam a
638쪽
De Causis Excusantibus a jejunio M. s' I
ratione et nam dispensatus simpliciter in je- junio vespexi posset sine peccato carnibus sese reficere ι certe nullus fidelium simplicia ter in jejunio dispensatus propterea sibi ne
rei scrupulum : at , si fas est sumere secundam resectionem in carnibus, cur quaeso nefas foret sumere secundam refectionem in cibis esurialibus ' Si quis enim ex parte velit acceptare dispensationem, M corpus suum ac gustum mortificare quoad esum carnium, cur quaeso id non possit, cum tamen aliun- . de .constet, abstinentiam a carnibus esse prorsus separabilem ab abstinentia a secunda refectione'
. . Subdit tamen sapienter R. P. Picliter i. cit. Hanc doctrinam fateor cum La mannθ lib. 4. i. r. i. c. s. n. t. allegante Lessium O Tot
tum , procedere solum in casu di stensationis simpliciter, O absolute concessa ; nam,si quin ad inum carnium duntaxat distensatum fit, eo quod alii cibi prater carnales facile haberi non possint. πι eo quod nimium abhorreas ab aliis
cibis, tunc admitto, ratem non obstante, quod carnes licite comedat, teneri adhuc abstinerε- secunda refectione etiam in carnibus ψ licet putem, ei propter talem causam licitum esse. ιoco caena collatiunculam sumere etiam in carnibus. Ita Doctor cit. vix non iisdem ter minis : Se hoc ipsum est, quod nos numero priori diximus. i . '
639쪽
Ajus agricola catem in devotus, jejunii saltem quoad abstinentiam a pluribus re fectionibus osor Est eximius, nec facile pesu deri potestt, ut vel in minimo sese morti icet, sed qua lubet homo manducat panem, fructus ct similia: quia tamen subis ob incidentias
sta per duos vel tres omnino dies nihil laborat. quin potius otio oe bacis indulget: quia insemper animadrertit, se viribus valde potentem ac robustum, laborando cum aliis non usque ade defatigari, quis minus stante etiam labore commose posset abstinere a secunda. vel saltem a. pluribus refectionibus quolibet tempore vel hora sumendis; hinc nonnihil coepit exagitari commentiae stimulis, consularique Confessarium, an revera inon peccet contra legem jejunii per hujusmodi iteratas refectiones. Quid Confessarius habet respondere sciscitanti Crius probabilius non peccat contra I gem jejunii. Ita Tamburinus lib. o. c. F.
f. Z. n. Z . referens Pro eadem opinione Fagundra, Diana pari. I. tr. . resOL 9. Sa cheZ in consit. c. I. s. r. n. ZO. Ratio est z.
qui Eugenius IV. in sua constitutione videnda apud Sylvestrum U. jejunium n. o. absolute declarat, quod Artifices laboriosa vera exercentes, ct rustici. sive sitit divites. Me paupere . non reneamur ad jejunium sub
640쪽
De Causis Excusantibus a jejunio cte. s
pracepto: S merito: quia hujusmodi homi- nes laboriosi indigent frequentiori refectio- e, ne . quando minus putant, minus habiles ad functiones ordinarias e Nadant. Nec refert, quod Cajus subinde uno vel altero die festo vacet a laboribus , immo viribus 'tam potentem se animad Uertat , ut. more aliorum tam facile non defatigetur Scc. quia cum hujusmodi homines temper egeant magno robore ad sub eundos labores sibi PropriOS, merito praesumitur, Ecclesiam ve- aut piam Matrem iisdem condescendere, ut si quandoque uno vel altero die etiam non festivo a laboribus vacent, possint nihilo minus saepius refici, sin minus ad vires re cuperandas, saltem ad eas conservandas pro subeundis Iaboribus in futurum. Si tamen contingeret eos aliquot aiebus,
puta, tribus aut quatuor omnino infra heb- domadam vacare ab omni labore, tenerentur jejunare ; quia tunc nec exculatentur ob , abores praeteritos, neque ob futuros. Ita Sancher cit. de la Croix n. 1333. Ec alii.
Sed quid, ais, tenendum est de illis, qui ipso die jejunii sponte suscipiunt laborem
improbum, α valde eebilitantem, puta litium pilae, hastiludium, aut venationem Moadque eo fine praecise , ut supposita tali fatigatione a jejunio eximantur, possintque