장음표시 사용
161쪽
s. nvocaraonis ZIgentia Matth. , i 8. & ς,ς. VI. Iterum D. Petriis curiositate sua nobis exemplum praebet infirmitati , quae sanctissimi, etiam hominibus iac renatis adi haeret. Vixdum a lapsu petius surrexerat, de ecce iterum labitur, is curiosa in res alienas inqiisitione graviter pecca t,ur nova Dcm in eorrectione opus habeat. lac. 3b. I col. ,r I. Iob. , s i , - α ii, i I. Reg. 8, 5, Exod.; ,7. Luc. 3 8 I. oh.t,'. Ei s VII. Abiit ergo Omnis secum itus, s in timore Domini quotidie vitam agamus, ne Satanae tentationibus luccumbamus, EphS,i . Phil. 2,I2. Luc. 2I,Jη k6. I Pet. S, I. I COGis,3 - IIX. Admiranda Der sapi c.nia ac justula conspicitur.' crucis diri ibutione inaequali. Sap. i r . Gal. o, . Maith. IO,HO. Aoy l6. 2. COr. I, 2ῖ. & seqq. Vide seli. Steph. IX. Πολz- αο ὶ 1, ut grande peccatum summo studi,
uni cuivis cavenda p cum homicidis enim, furibus ac maleficis re
Luc. i8,IA. Rom. 2, 16 Auguli. Curiosum ea genis hominum ad cognoscendum vitam al. enam, d fidiosum ad c orrigendi. msuam. N. Quam turpe vel desim λυοτ αγμοιεῖ im late patet hovitium, horninibus quodammodo συμφυτον , adeo ut species ejupercenseri vix queant. XI. Peccanti nim per πιλυπωγμο tu, qui non contenrvocatione sua vel ea etiam relicta,alta nam tam ei e Invadunt. I. Pelε, IS. r. ThessH, M. Opint ephippia bos piger, Not arare caballiv. XII. IΠολυαπάγμονες sunt, qui simiae se est sanctorum , opera sc facta eorum sectam praesumunt. Vade L Ler. in Polliit. Ecci s. h. l. Multa sapit vulgin, vult qu libet esse Lutherus. XIII. Πολυαπάγμονες etiam sunt, qui futuros rerum evenisis,quos Pater coelestis in sua posuit potestate, investigare& praedicere praesumunt: qud spectant varia ex astris Genethliacorum nugamenta. Quae enim Deus sibi praeservavit, ea a nobis non vult turiose indagari. Opponimus curiosis istis dictu ni Mattia. 6,lε. Actri7. Eces ,1
162쪽
XIV. Sancti non sunt Stoici, qui omnem affectum humanum exuerint, sed mortem etiam naturae instinctu reformidan .sir.Αε r. Matth. 26, 4 . t XV. Quaestiones et i m curio sie, quorum notitia in Vel bonon est revelata ,studiose vitentur. Matth.r ,I6. Actor. I,7. I. Tim. I,3 2.Tim. λδ. Tit.3. V. XVI. Ruinoso admodum Papi lae sundamento nituntur. ex malitiosa depravatione&corruptione textus Evangelici,Johannem mortuum e set, plane negantes . .
XVII. Nee rhinum fallunt δι salluntur ex papillis illi, qui
mortuum quidem concedunt, sed eodem statim die resurrexisse inque coelum tranciatum esse Iohannem, ad Exemplum B. Virgi
nionis assecla inter neotericos est Ian senius , se serens; in monu H. m. .,ν. mento reliquias corporis Iohannis nusquam reperi .s; pie ta i ,.men credendum esse , απια κα ς ων ουδενὶ quod post mortem , ob singulare privilegium cnaruatis, mox re luscitatus, Oc corpOIe. immortali in coelos translatus sit XIIX. verὸ itaque Iohannem mortuum verris statuimus: de mortis genere sumus sive violenta morte is perierit, a Trajano occisus , sive, quod verissimilius, naturali obieri morte;) haec enim sententia verbis firmatur subsequentibus; quod non dixerit Christus, ipsum non moriturum, sed mansurum usque ad tempus praefinitum,donee veniat,donec ipsum evocet. Apoplexi a placide extinctum,no tat Eusebius,anno a resurrectione Christa 6o. aetatis tro. secundum alios 89. Vςl 99 Voeat Ionia: XIX. Suae quisque vocationis rationem habeat m. imam si o=itura de aliena non admodum scilicitus. I,Cor. I,26. Eph. Α, .lionam qui
err. I, lo Iibet obser. XX. Deus multa recte promittit & facit, quorum rationes νος inquirere nostrum non est. E. g. Cliristus promisit in Coena dare corpus suum in , cum & subpane manducandum,quom odo id prae-
fate potest ZResp. Quid ad te curiose XXI. Caveant pii affictiones sibi accersant vel imponant spontaneas; quod Flagellarios Capticinos in regno Pontificio facere videmus) sed a Domino impostas patienter serant.
XXII. Martyrium recensetur triplex: I. Volunmtu sopers, qua Ie erat si ephani : a Volunmtis no visis, quale Iohannis i&Lu Uetheri: p. elis non volunratu, quale puerorum innocentum, bHe- rode immani facinore trucidatorum,Mati. 2,i6.
163쪽
Tyranni M XXIII. Tyrannis & persecutoribus certum Deus termini b. '. i. ' constituit , ne contra pios pro libitu grallata queam. Macili. io, est eonstitu XXIV. Antiqua Bibliorum versio hoe loco deprehenditus. vitiosar iniqui ergo sunt Pontificii, pro Canonica eandem. no Versu Bi' obtrudere subsulmine arathematis)aborantes. Turio tem insimus viam, si ad fontes, tanquam auth nticum Spiritus S. se: n
XXV. Plus quam absurdi sunt iidem Papistae, qui man to Christi, sequere me peregrina tones ad sepulcra , l)atuas & isticas sanctorum stabiliri somniant. Nulla est a baculo ad anilum consequentla.
Colloquium Christi cum Petro, excipit inter discipulos Ibitum poss- colloquium: ejus vero notetur I. sire occasio, quam praebuerunr verba Christi speram intellecta. Exiit enim sermo inter fratres, quod diici pu
i. Verbum ἐξ tχ QMa. idem fgnificat quod di manare,irornare, iamrs serpere, divulgar . o. Pe tres interiguntur non iam Apostoli, qui tum praesera derant, quam reliqui Christi fideles. Qui eni in postii dum dicti lunt i liri iliani: Achor. ii, 26. illi initio propitfidei de charitatis unitatem animorumque conjunctione stat res dicebantur. Ad illos igitur fratres hic pro manavi sermo, quod discipulus ille, de quo Chri istus loeutus fuer intelligitur Johannes ipse plane non sit mori tutus. r. Ανα- Ilae consumtio falsae stius opinionis , ex ipso vborum sono simplici petita.Non dixerat et Jelus non moritur: si volo eum manete donec veniam, quid ad tet Dupliciter aut falluntur erroneae hujus opinionis authores I. potheticam proposition pro Careeorica babendo Ipothetica autem nihil concludit: & hypothesis ni it ponit in eunde oritur ἔλεγχ ni τλως. a. 'et verbis c. bos i manifestam committenEx verbo enam fluiunt,on m sit .Tm itaque in erroic tam crassiam fiatres induxerunt. ι. I sis collectio. sic. cnim illi concludebant:
164쪽
Chrisius peculiariter Iohannem diligit cE non Morietur sed vivus in coelum transferetur. a . Verborum CPristi in sekseum alienum detorsio, uti jam modi dictum. A conditione autem ad assirmationem non vale consequenti M. f. i. In Iob. Ineae prorogatio ; unde quem defunctis Apostolis. reliquis diu superstitem fore videbant, illum semper victurum
Poris ima ta&Theoremata Theologica / secutulae partis.
a I. Non scandalizernur, si hodieque errores circa Verbum Dei oboriri, dc latius indies serpere videamus : idem enim verbis orti nou se- Christi, de Iohanne prolatis, contigit. Jerem. 6, iq. dc 8, 8. &ducane nos ID, ri.& i , iq. dc 20 I . 2. I. Thren .r, I . Esaiae 9, s6. Ss5,io. Matth. 4 in QP irais. Rom. I 6, 7. I. Cor.N,I'. d. seqq.. 2. Petra,I. I. Tim. 6, r. Luc. 17, 2S. II. Errores in Ecclesia plerique nascuntur ex prae conceptis 'λ' opinionibus , depravatione dc falso intellectu scripturae , necurid. ori non ex ineertis collectionibus , ex sophisticationum funiculis antur,. contextis. Matth. 22Gy. COl. 2,ψ,8. 23. I. Timoth. ,2. &6,I. q.S. Matth. Π, r. &l6,I . A I7,lo. dc 23, 27. 2. Corinth. II, 3 14. Jer. 7,ψλ.
III. Errores ex falso verborum Christi intellectu enati, non et ι' . ἱ
γ possunt rectius, nec debent aliter corrigi, quam tumChristi r. accumsai .rπm verborum in=ectione j consideratιone et intellectua. in ρropria cujuslibet artisreliferi r quomodo i. non obstant . qu)da resam eadem dcta adpraeconceptas s sal ' 'S'R ' fas imaginat trydi torqueant: - mutno Onritis, s .d scripturae testimoniis; contra ad vir- nilios veritatis certetur. Matth. . . I. io. de I9 q. 6c at,2q.ῖο.
es diabo licum, Gai is,1 manum. V. Merito exploditur error Pontificiorum , quem illi, vitios 1 loci hujus versione7dc interpretatione inducti, Circa Iohannis α ανα iura fovent ac defensant nunquam nimirum illum
165쪽
ometum P .illorum quid i equi. ibi scri
lum esse mortuum, sed vivum sepulcrum ingressiim, & inde in coelum adsumtum. Errorem hunc Johannes ipse 2D ρρη improbavit & rejecit. VI. Ex errantium multitudine de veritate nullatenus est judicandum. Credimus uni Iohanni coniradicenti magis, qui in multo tum discipulorum sermoni egre . Matth. 2q, . I i. 2 .
di ir, i I. ira VH. Deus omnibus temporibus quosdam excitavit . qui erroribus obortis contradicerent. Vide Catalos. testium ve
IX. Insignis modestiae exemplum Iohannes praebet. qua omnem a se gloriae vanitatem & ambitionem quam longissime te movere studui c. I. Cor. ID, I 8. & 3, . l. Cor. I. I. Sarno,ῖ. a Pet. , IX. Verbo Christi, quippe in fallibili,unice nude& simpliciter est inhaerenduin, Es. 8.iy,2 O. ROm. 2,6. I. Pel ψ, ii. I.Thess. ,ro. a. Pet. I,i'. ct l,I Luc. I 6 29. X. Officium Pastorum requirit errores obortos aperte, mascule & publice refutare, sive illud fiat scripto, sive viva voce, sive utroque modo simul. Tir. I, 9lo. 2.Tim. 2,23. Es. 8, I. Act. 8,9. Mart. 7,is Aet. 2o,t8. y Phil. I, 2. i.s Oh Α, i. i. Reg. 18, 18 2 . & ιῖ,ἰq. a S. Jer. 27,'. & 28, 2J. Mari .3,7, Act. 3 2O. Sc Is.ly. PLIO 2, ly. l .
bolica ; calumniosa vel borum interpretatio. I Oh. 2,Iy. Mati. 22, 2I. Lucas 2. Aef.έ, IJ. Pici S r. Xi I. Pater ex hoc loco summa Verbi scripti necessitas. N -s enim Iohannes manifestam illam verborum Christi depravationem iiiii oriae hujus seriptione correxisset, invaluisset penitus error, Iohannem non esse mortuum. Ioh.2O,ll. Ps. io a. ly. 2. Petr. 3, l . At, c. I, 9. Ex Od. 24. . & sq,2I. De ut .st, y. Ier. ,ο,2. Hab. 2, 2. ROM. is l. Tim .l,l6. XIII. Deus Iohanni ideo tam longaevam concessit vitam,ut 1. Canon veritatis in N T esset certiu σ m. motus. ne vel suppositiae traditiones, vel adulterina Apo Yo orum scripta pro veris ci genuinis irreperent: a Ecclesia baberet idoneam adversus HGH olorias I opugnaro
166쪽
Restat Iohannis de seipso scriptisque suis testimonium.Consat autem tertia haec pars I. HectorumsPθεεηγη tri,sire. δη λωM,qua quis ille sit discipulus, de quo Christus haec dixerat, haud obscure significat. Testem nimirum seipsum oc scriptorem actorum illorum professus. . d. Ego Iohaones is ipse sum, te quo opinio immortalitatis vana & er tonea sparsa fuit. Scribere autem haec volui, ut palam testarer de his suae audivi,dc errorem illum publico scripto corrigerem. Amst e vero sive te lam sese appellam, ostendere voluit, setamon privato ausu , non temete, sed instinctu plane divino, ossicii
vocationisque ratione urgente, ad scit bendum acccssisse. Nihil likeiii. enim Obstat,quo minus de to .a historia Ex angelica,Johannis calamo conscripta, inque monumenta relatas extus hic intelligatur. a. Huphoruuetscriptoris a veritatis ipsius πλη- ρ .c live firma perlvasione; quod certo constet, verissima esse ouansa, quae divino Sp. S. instinctu in literas retulerit. Testem se. ανυ et int v omnique exceptione majorem sese constituens, de , - . cuius testimoni cmiihil quicquam sit dubitandum. Ratio 1 t. stimoni. i. quia fuit μάρτυς testis a Deo cur credinis
' Iniuraeordinatus, Act. io, . dum.
a. Euiuuit G eorum quae deIesu Christoscripsis, adeoq;
i quis Spiritum S in die Pentecostes acceperat.
μ τυο θαυμα οργ , edidit miracula , quibus ,
piae dicatio moc scirptioni tua: fidem plenam conciliavit. 9 Dicendorum veluti generalis totius scripti vel operisclis ululi, quam ani vocare malunt Occurrit etaim interrogantibus . tum omnia Chrilli dicta de facta in Evangelio suo recitat :t Respondet,se multa,immo pleraque praeteri is- nini, se :Ωcisi ibi vita eis ea, quat lcmpi 'rit , Iam ad veritatem Evangelii A facta . ad 2 uendam ; tum ad haereticos arguendos, quorum potissim unae, Christi Ev- a lab Heni hunc ii: sceperit. A bror pcre autem sese flum,non , Πῖς iv 'μ' re u n ut sc indarum penum, cηm niateria restet, vel mille libris , imiaio tot libris de Clinito iser benii; Arro, ne mundus quidem caperes. Verbuin χωρης ulli spatur tum de loci, uim de intellectus
itidem dupliciter accipitur, mna de vis bili coeli &eabulla quid
167쪽
terrae systemate,Iob. I,io. Mati. ik3s partim de hominibus,in mundo habitantibus, Matth. , l . Joh. 2,Iq. I.Joh. ,r . und ' duplex hii justoc emersit interpretatio , alii tertiam addunt. Equi me nimia non ad locum, sed ad animos hominum reserunt. Alis ad mundum infidelem restringunt. Nonnulli tropicam hyperbolem agnoscunt, quae postrema sententia fautorem habet Dra. D. Gethar dum. Quicquid sit, loquitur Iohannes de miraculis, in diebus carianis a Christo perpetratis; quae omnia scribi Spiritus S. noluit, cui hie subsistere 3c pedem figere placuit. Johannes itaque amanuensis illius, non debuit aliud velle, sed monum & calamum cohiber . . Quae enim scripta sunt, tum ad dogmata stabilienda, tum ad errores ' confutandos, tum demum ad mores formandos satis Nisa sunt si ma, idonea ac perspicua . B. noster Hunnius Augustini amplexus sententiam ita in Iohan. Non intelligit capacitatem localem, sed libe innuit, udd perlegendis & expendendis,qui scriberentur, libris, nulla hominio, aetas, nullaque vis ingenii sussicere posset. Ideoque hae in tete , consultum esse hominum imbecillitati, ne multitudine librorum gravaretur aut obrueretur, sed pauca ista ex multi si criberent ut , quae ipsa tamen perfectam viam ad saluten, ostenderent. Huic ad stipulatur D. Pelargus, quaest. in Ioh. fol. ult. in hunc modum scri- bens: Nihil opus tropum fingere, cum in re infinita 6c incompre-hensibili balbutire quodammodo nobii cum Spiritus . . nostroque loqui more videatur: si quidem tanta est abystus majestatis diuinae, quae est in Christo , inque operibus ejus, ut non tant sim omnes omnium hominum sensus, sed &terram ct coelos absorberet: id eb Christus cum operibus suis non potest ab ullo mortalium pso di gnitate & amplitudine imajestatis describi,quam: ne totus quidem mundus potest capere. Simpliciter ergo dc assertive intelligi inus iverba Iohannis ultima, deinde docemur.
Porismata & Theoremata Theologica
168쪽
IV. Scriptura enim semper in se certa satisque perspicu. , , Scriptura intrinseca autoritate 'οπις &in necessariis ad salutem perse- certa per-cta est manetque, ut frustra desiderentur plura, impie autem inceris ' Mi traditiones admisceantur , cum Evangelista expresse contestetur , plura de Christo scribi nec poturde, nec debuisse. 8 U. Laudem meretur Iohannis candor & integritas, quem nominis sui in confutando tam crasso errore non puduit, multum absimilis lucifugis vespertilionibus, e Calvinianorum potissimum sodalitio qui inhonesto & famoso hoc scribendi genere immane quantum delectantur, loli. I8,2 O. VI. Apostolorum ossicium,divinitus ipsis a Christo deman. Apostol datum fuit uαπτυρῶν, tei limonium perhibere de Iesu Nazareno , μ visi' quod sit Christus & destinatus mundi Salvator. Ioh. tu . & is, 17. & 'μφ' ly,:. Aebi ,3. 9 ε,3b S i O,ly. ΑΙ. & 23 Il. & 26, 22. I. Cor. IJ, i S.Gal.3,2. i. lol, .i,2.& q, ΙΑ. Eph. 4,Z. a. hesi. I, lo. 2.Timoth. I, S. Apoc. I, 2.9.
VII. Conjungitur me: α κα . Apostoli enim non viva tantum voce, sed do scriptis de Christo testimonium perhibue-
II X. Quia enim justi sunt docere omnes gentes , non istius solum, sed secuturi etiam temporis, Matth. 23,Iq. necessarium utiq; fu it,ut Evangelium, quod vivi voce praeconiaverunt, postea per Dei voluntatem In Irteras etiam referrent. iIX. Voluit autem Deus verbum suum , ordinarium salutis Db., u nostrae medium, non viva tantum voce praedicari, sed &scribi inq; luti hiilueras referri,ob causas pondere gravit limas; quarum no tantum .ea Uitae humanae bremt-s,Gen. id. dca. Homnum numerosias es. C. sod an traditionibin expectanda infidesitas oci ,3. Gen.
F. Caelestis do trinae stabilitas, Luc. iis. q. Phil.3,I.
169쪽
s Augusti Uriptionis initid, quod Deus ipse fecit , Exod.
2 ,r. dc r,i6I .an .lἱ- XI. Eis aurem haec, quae di sta sunt proscriptura tant sim V. stia Dei, T. militare videantur: Evangelistas tamen & Apostolos manda- ψρο dederi tum quoque in N. T. scribensti habuisse potet . datum t. ex impulseu dirino, quε ad scribendum permoti semper fuerunt sancti Dei homines. Ose. 8.l2. 2.Tιm.3.76. - μα- ίη λόπνά, τ . Ergo etiam N.T. sci iptura) a. Peta,rI. a. Ex Christi Fsim mandato, Matili. 28,Iy. s. Ex Apostolorum scio, de quo paulo ante monebamus. . Exllectabsi ribendist teZto, Apoc. I, in ly. & 2,Ι. 8. I 2.13. αἶ,i. & r , 'I.& ly,9.6 2I, s. Ex ipso Spiritus S. castulo Aist. Is, 28. Ioh. ,39.2. Cor. , et XII. Contenti ergo simus , gratoque animo utamur illis j qirat de Christi dictis & factis in Evangelis fatum & Apostolorum scriptis consignata, ad nostram aetatem pervenerunt: possunt enim nos γισφ'- νω, 2.Tim.3, 6. quam in nobis omnibus ope retur per Spiritum S. suum Dominus noster Iesus Christus, cui cum Patre sit laus, honor& victoria per in sinita secula, Ameno
D Is POSITIO SECUNDA.ex Evangel. Job. i. a veri. I. ad I se
A Cu rem omnem petiisse videntur illi, qui pra senti Iohannis
Evangelistat 3c Apostoli festivitati destinarunt splendidum illud Evangelii Iohannei exordium , quo Sa Ivator noster Messias graptaice admodum thm quoad personam, tum quoad bene ia . lalutaria depidi iis magis quam descriptus proponitur, stylo lacris Di ''e' subtili,ut penna aquilina ab iplo aut hore t hanne, qui aquilae 2 ' quondam alii volanti comparatus fuit. omnia scripta videri, ne
lae fumete immerito, queant. Quantum enim Aquila volatu & pernicitate . comparat aves alia; exsur erat: tan rum scriptionis acumine Evangelista Iohannes reliquis praestat quod vel ex solo hoc Evangelii primordio o φ, υιος-ρῶς liquet. Agitur enim hic ex professo de duobus fidei Chianianae, ad 29εθλα Salvatoris vel maxime spectantibus
170쪽
I. De veraJesu Christi Diriniextera; II. de manifestationis sDicarnasionu majestate; de quibus infecunda hae dispositione piam ac simplicem instituere , festi praesentis institutum monet, hortatur,emagitat.
PARS I. Divinitatis Messiae demonstratio
Propositio demonstranda est isthaee: Iesus Christus puerulus
ex Maria virgine recens natus, est verus ac naturalis Deus. In confiderationem venis.
I. Mιbjectum, Iesus Christus, qui peeuliare h. l. sertitus est 1.s,chii nomen, dictus a Iohanne λογDa, Verbum. Voce autem hac non stus eurest intelligendus verbum mentaler nec λαλιας dieatuessive sermo accidentalis, qui in aerem evaneseit, λόγ24' alias προφοροκος nuncupatus ι Sed λογγ Uare πικος ut aiora δης, Verbum substantiale sive personale, h. e. ipse Dei Filius, hoc nomine tam in V. T. quam in N. T. scripturis insignitus. PL l, 6. & Ho, I. ubi Thargum legit: dixit Domi s Verbo: ὶ Esaiae 3,τ.&- ,2 .dc S,in Ossio. Genes I,3. Iri reliquorum Evangelistarum de Apostolorum scriptis terminus istius appes lationas nu-spiam extat, ut eum Evangelio Iohanneo demum natus, atque in usum Ecclesiae ab Apostolo introductus esse videatur. Uti autem voluit Johannes hoc nomine, quia tempore illo receptumiseratae usitatum. Quem enim Hebraeo stylo Messiam, eunde ria ob α
Quaeri hoc in Ioeo soset flatim ge causis, quare Filius Dei di
ca tu rλογροὶ Sanc inter Theologos sunt . magni alias nominis Viri, qui causas appellationis indagare ab perpendere nolunt a , rem mysterii propriam in abscondito relinquendam, ab Aposto- Io terdeum singulari mysterii intentione adhibitam esse statuentes Quanquam autem me ma Filii generatione e ratione perei-pi. nec lingua humana explicari quear: dubium tamen non est, aut a Deus per aegni mala & Figuras ouasdam, a natura nostra dea n tas , nos ad considerationem mγsterii hujus deducere voluerit; cum praesertim ipse Dei Filius in scriptura appellatione Ver-