장음표시 사용
181쪽
ctionem; Deut. 7, 6. qua peculium Dei erant, ex omnibus gen tibus selectum. Ad hoc igitur λόγyi, qui ante in mundo soli, dicitur venisse, propter novum dc extraordinarium praesentia modum: eodemqtae non Ioarnatio tantum significatur, sed totum etiam Redemtionis opus,& quicquid λ incarnatus fecispasiusque est in adsumta carne. V. Beneficium adoptionis, seu potestas, qua homines, na rura filii irae, Dei filii fiant. Non enim frustra λογρο in mundum venit. Quanquarn enim plerique , ex gente cum primis Iudaica, ipsum rep. obarint .r inventi tamen sunt ex Judaeis &gentibus non pauci, qui firma & constanti s de eum sunt amplexi. Illis autem hoc beneficii contui: t, ut coetui filiorum Dei aggregarentur. Notetur ι. beneficii universalitru , non absoluta quidem sed limitata Ad ptio ha fenus fuerat ferme Iudaeorum tantum: Exod ar. Lom. 9, . Jam dicit οσοι per particulam universalem benes. eium exaggerans facitq; adoptionem communem, sine distretione gentium, populorum, sanguinis,conditionis, aeta tis,sexsis,omnibus, quotquot fide λ ον recipiunt. a. Elficientis authoritas: Ipse dedit. Est ergo opus non humanarum virium, sed λόγου atque adeo solius Dei proprium.
. I a adoptioni potestas εξουσίας vocabulum fgnificat non tam tum facultatem aliquid faciendi, vel acquirendi; sed etiam
jus, dignitatem, honorem, prae eminentiam, excellentiam
den votiugi bas sin bes Tedit cum essi caci gratia conjunctam. Qui enim potestatem hanc de nuda licentia interpretantur, qua qui velint, postea filii Dei ex sese fieri possin . nempe ut sic patrocinentiu liberi arbitrii viribus,diluteiis nimis pro Christi beneficio facit. Sensus itaque est: quod 41-lis, quibus natura hoc jus non competebat. qui servi pecca ti, rei mortis ac damnationis aeterrue, si Cluilium recipiant. eonferat hanc gratiam , ut credendo non modo in familiam
ejus ad se istamur, sed in silios etiam Dei ad optentur. γαεδε ..is s.;;, ςnim ct fieri & ζzο-Hactenus beneficiorum ea talo- Christi qui gus. maeritur jamna fluatur. II. Auinam beneficiis illis fuantuν 8 Respondet ut
Christu a in nomine Vin credentes. Posterius est ἐξ γηπικον prio-i..ihi Edui. xi a QMMens, quia instrumenco Cl.ristus recipiatur,fide nimirum. Hae Dissili su by Cooste
182쪽
Haec enim est vera ejus receptio,qua in nomen ipsius creditur. Creditur autem ab his,qui Christum, h.e. Regem & Sacerdotem ; qui Iesum , h. e. Salvatorem firmo a mi allensu S iiducia eum agnoscunt,merito mortis ejus nituntur, docentem audiunt, mandanti obediunt, in i pso denique uno omnes vitae, justi t iae & salutis suae rationes ponunt. me enim ob illam cum Judaeis insolescant, quaeritur tandemi III. Unde cultaι istastuendi dependeas 2 Hoe indicat subje Benefleta statim filiorum Dei vel piorum ita γραφη - τίν cιωτίων, qua Ch isti per αρτνώθεειν causam tam illustris ac nobilis adoptionis decla..rat. Obtingunt nobis ista omnia duadeat I. non per carnasem nativitatem,sκεξαιμά ν: Opponit ut . hoc lactantiae Iudaeorum degeneris nobilitate, ibi ostendi tur adoptionem filiorum Dei de reliqua lalutis propria beneficia non propagaria parentibus in liberos , nee quenquam ideo esse Dei filium , quod ex sanctis majoribus de-iCendat. Ita generaliter potest intelligi de earnali hominum nativitate. Christiam enim,Tertulliano teste,non nascuntur, sed fiunt. a. Non per arbitrii psttestatem,vel carnis voluntaetem. Volu n lassigiriticat summum hominis studium de conatum e Caro, quicquid natura suis viribus potest de essicit: Viri Hebraeis vocantur heroes praestantes & fortes. Sensus itaque est r. nullis vel vulgaribus,vel heroicis studiis, meritis, virtuti- . bus, operibus aut dignitate dc praestantia hominis quacun- ηue acquiri posse veram adoptionem apud Delim.) Sed ι. per regenerationissalubristem: Ex Deo nati sunt, inquit Evangeliis a. duomodo vero illa παλιγ γε α, sive ex Deo nativitas sese habeat,uberius traditur Ioh.3, . vide Dona.Trinit. a. Per eisinceritatem. Atque ita non hereditate constat salus& religio, ted dono & acquisitione, h. e. generatione ea, quae est ex
Deo, de qua I. Pet I, 23. Ill. In carnem veniendo , seu humanam naturam adsumenis
do. Nam Verbum Caro factum est. Unico versiculo,mira brevitate, panditur mysterium ab aeternis temporibus tacitum. νομωσις sive Incarnatio verbi:pro cujus ερογ,us simplici notentur quatuor: I. Subjecti repraeditati onquam terminorum simplicium con si demtio, subjectum esto λογzm praedicatum Caro. Λογου nomi. Λογου no ne quid Veniat,ex prima parae didicimus: ipse nimirum Unigeni-' R qu si
183쪽
onam Christi Naturam, divinam scit. sed in una Personarum Ilitatam, nequis vel Divinitati, vel Persona saltem ejusdem alio put istud ad ἰcribi opinetur. Vo Cabulum cara is est mλύ ίον
uisueta ι. Sieni icat humavam naturam , peccato polluram re comm aream mortu damnatioηDi aeterna. Gen 6, l. Joh.3,6 Rom8,is. haec significatio a myiterio Incarnationis ebl a lien: Carnem enim peccatricem λογί non adsumsit. Ebr.' a. Partem corporis mollem σ rubicundam. Gen. 2,ro. & q,
m hominis, Ps. 3s, q. utione infir mlummmiseriarum consideratin ιmanam naturum, vel totum hominem in subsantia Ii vel essent talibus luis partibus, quatenus exanima es corre ille Constat,cum omnibus infirmitatibus, solo pede excepto, Esa. o, 6. Ioel. 2,r8. Quae sgnificatio sola loci jus est propria; ubi per synecdochen nominata una printelligitur totum. Neq; enim Filius De cibi uin corpus inum, sed totam & integram naturam humanam , et main & corpus, atque Ha carnem animatam adsumst. Q aeritur,cur carnis potius, quam hominis vocabulo utiluerit EVanget illa ZR,sp. i . Ut Uenderet λογον nonpersonam sed nacuram humaν adsum se,quae per se non est imo piis , sed cutim τ .a ut doceret. λιγγν non fictrum Imphanmsma, sed veram a naturast a uiam ad uri se ,. I. Ut pateret immense Fili, Dei charitaι, qui cum posset de sibi creare naturam humanam, nostra longe sublimiorem biliorem, maluit ex homine naturam nostrae per omnia, toto i
Ut arctissimam naturae nostrae cognationem zco angvisim considerandam exhiberet, qua Filius Dei nobis conjungi volui
II. Utriuia, Verbi s carnis copulario; quam monstrat volum H diem sed tam est. Copula loquitur de unione, inquit Pi Mel. Λογο siquidem in earnem non conversius em quemadmoda aqua inivinum,Iola. 2,y. quae fulcia aeresis Apollinaris ; nec carcλογον mutata nec ex carne dc λογα tertia quaedam natura coiisd
184쪽
si ori i e at delirium: Sed Verbum manem quod ei at, iactum est quod non erat, secundum versicultam: Sum quod eram nec erum quo um nunc dicor utrumf- m is Cati ei una usus eis Evangelisti Verbo, non G, sed fracem far b. . . tim quidem ad significandam arctissimam illam & inditi Olutatam bulo ιγῆ Ne ibi eum came Unionem, qua hypostatica appellatur, sic n im sudithri ira comparata Ur duae it ae naturae,inon tantum pro dispensat Ciri uiuia temporis unitae, sed aeterno cedere sociatae intelligantur, & non litalia atque alia , sed una ct eadem ἔλογου &adfinitae carnis
aeris: partim ad notandam naturarum inter sese disserentiatri,quae in-
tet,ilas sempiterno te ir pore manet. Spiritus Sanctus illud fieri explicat per adsum Ge, Ebr. 2,I6. Phil. r , 7. Sensus itaque propositioni, verissimus est: Filius Dei adsumsit in Personae suae unitatem humanam na urom integram , ita ut Deus & Homo sint unus Chriti u .ύτ ' sic αρκα,άλλά προσληψει ἡ πιθρωπι τη-το- Ela θεον, tui B. Athanalius in Synibolo loquitur. III. Subjecti determinatιo. Quo referimus verba ra si χαί- νγ ο 1Λιας. Rei piciunt nimirum illa , non ad verbum, Vi. voeabula drinus; Nec latis commode sequenti versiculo adaptantur: lo pira gra hannes plentis gratia & veritate todificatur: Sed ipse diei - ur plenus gratia & veritate. Expona potest active di passive . A dii - Σὸ Iri.
rxe, atra tenus rivulo ςgiatiae suae incredentes derivat. Passive, qua . relligendar tenus Spiritu gratiae supra consortes suos unctus est. Utrumque vocabulum Om Πκως ponitur. Gratia opponitur miseriae,in quampriit optastorum culpa genus humanum pi olapsum est: Veruas opponia ui in On falsitati, e d tin b t i s ct figuris, quibus sublatis cois usi plum in Christo successit. Ratio.appellationis est : 1. Pia omnia quae in Legipraefigunumsuerunt, in Christo ver sunt .
- implera ea. q t uos vere renorat Spiritu mentis , haec veritas in Christo dicitur, Eph. JG
duca Ied vera fiΘma & sLibὲlia. IV. Ab Unione dependens Communicatio. Fa vero aphorismo hoc Iohani eo, tanq iam sundamento inci incusso,ad versus cmnes Erebi pomas firmiter est sus et structa. Dum enim dicit t. Verbum caro factum eHCommunicationem statuit Natura. propositis-rum , qua Concretum unitis naturae de Concreto ait crius naturae
eradicatur, ut Deus est homo: Vcibum facium est caro, Has pro' tauiu es.
185쪽
positiones intelligimus, prout sonant, simpliciter. Deus enim est homo, quia humanitatem id Personae suae unitatem adsumsit : Homo est Deus, quia humana Natura Personae Filii Dei vere κοινωiὸς
Verbum et . Dum dreit ; Verbum habitarit in nobu : adstruit primum ge- - λ it in nus Communicationis Idiomatum ; ubi naturarum propria di '' ' Christi Persona praedicantur ; vel vere ac realiter tribuuntur ipsi P seυνθ ρωπου Personae: ut,Filius Dei est natuς,passus, mortuus; Dominus gloriae est crucifixus: non in proprietate Naturae sed in uni. ltate Personae. Ita habitarem hominibus, vel inter homines pro- lprium est Humanae Naturae: quia vero λιγ γ eandem adsumsit, ideoque non nudae duntaxat humanae Naturae sed Filio Dei in
gloria πω nicationis genus, quo divina Natura b it i i propriam suam gloriam, .sua qu0- excellentiam & Majestatem Humanae Naturae vere ac realitet
Σ ' 'ub communicat, manens ipsa in te passorum Carnis expers. Quibusqv ' dam dicitur secundum , aliis secundum tenorem F. C. tertium se nus Communicationis Idiomatum. Consularitur de sublimi haemateria Thcologorum scripta, pro concione π ysteria tanta populo simplicite rena irasse,& et citi turis deduxisse,nec non ad usu nuaccommoda se sat est. Vide piae celetis D Chctrin.lib. de duebos lNaturis in Christo: Excses. D.Gci Laid. D.Hunn. de perso ua Christi, & alios.
V. Spontπnea, itatu nostra causafacta,exinanitio: quam pro bant modo dicta Evanselistae vel ba : habitavit in nobis. Poterat enim λ -camem adsumtam,si absque opere Redemtionis fuisset,illico ad coel cliis gloriae consortium abducere : ut vero salutino tirae in serviretur λογo iste incarnatust Κισει , h. e. fixo quas ' , tabernaculo inter homines conversatus est, ea faciens de pariens , quae sunt hominis propria. Metaphorica line est locutio, desum- Loeui Α, ta vel ab exulibus & peregrinis,habitantibus in tabernaculis , quae Habitavit Graeei αἶμαι vocant: vel a militibus, in tentoriis hosti oppositis, in D, εν tantiliu commorantibus,donec bello feliciter confecto, partaque suis . victoria desertis cast ensibus tentoriis ad lares patrios redituc .. Applicatio ad Christum incarnatum est facilis. Loquitur iraque Johannes de conversatione inter homines, tempore exinanitionis& humiliationis spontaneae durante . Na
186쪽
Ne vero tempore Exinationis. gloria sua prorsus exutus λό- putaretur , radios non raro Majestatis conspeelos fuisse perhibet ab iis, qui in eo ortio ipsius vixerunt, quibus seipsum con voeabu Isnumerans Iohannes inquit: ἐγα με, , sλα significat non hαπιβ obiter videre, sed diligenter ac fixis quasi oculis aliquid intueri & V iprobe contemplari :J conspeximus ipsi in λογω incarnato gloriam UM' 'non vulgarem,sed gloriam quasi Unigeniti a Pax e- pinicii l. . Particula adverbiali, Ac non habet vim κεοιας Hu , aut ομοι ώ i. iai nκtui; sed λλα πικu Sc assirmativam, aequi pollens vocabulis omnino, certe, vero: petitumque est ex Hebraismo, ubi Caphuon tantum est similitudinis, sed etiam veritatis nota , ad innu endum eam gloriam,quae solum Unigenitum Patris decet,nec ulis alteri quam ipsi Isimo Dei Filio eompetit. Quomodo vero gloriam Christus istam suam conspiciendam Apostolis praebuelit, non modo in do. ctrinae coeteilis speculo, sed praecipue etiam in miraculorum & patefactio nutri insolitarum spectaculo, abunde hoc ipsum. ex Euan conlpieiono lica ad oculum liquet historia. dam prae
L. n. minister, thm digniote, tum e acta. ula eX eo patet , qnod non humanitus, sed divinit instre tum sit : Iohannes enim a Deo die itur missi ri: Haec inde est manifesta, quod Johannes in id binda.
a Deo missius legatur,ut omnes crederent per ipsum. Mait. y,θ8.Eph. H. Luc. lo, l6. ROm. Io, II. I.Cor. I, .vide fest. Andr.
H. Finis ministerii est, de Cluillo vero mundi lumine te. Ministerii stari, ut homines credant dc salventur. Vide praeced. pari. & Do. 'min. Exaudi
ideoque dicitur,Iohannis Baptistae ministerium eo unice colline- vult homi a ste, ut omnes crederent: λογον etiam in mundum venisse illum lia uiui/lux. natum omnes homines,obicem luci nullum ponentes,. I.Tim. 2, T. PetrH,9. Iv. De summa mundi erga summa Dei beneficia ingratitu-d ne. Esci, J. . Luc.7,lo. Vide feli. steph.
quam organum sive medium divinitius destinatum , ad recipiendum Christum vel meritum ejus in promissionibus Evangelii no bi ropositum. VI. Chri si Incarnatio ae meritum prodest illis tantum, qui vera fide ipsum recipiunt, Joh.i,io.
187쪽
3. Quod ada Getiae ignariasini deditio sub quibus in αν pio tio eriolis usuris victi racit. Quod praposiet o ardeant zelo s inνidia comm Christi argentiles, quos ivisi tanquam veteri populo praesem indigne, serunt, 3. Quod peccMVm in Christo, Messavero. Lilio Dei Unigenito cra' tisitendo G occidendo enormi ab inis coram sum
IX. De notitiis in mente naturalibus ita statuendtam . quod Iicet in suo senere lucis aliquid habeant, ad salum in me doctrinam adhibitae , tenebzarum appellationem merea muta. . rectissime.
In /x' ' φ' X Loeu, praecipuitet est, de salvifica ν λόγου Incarnati '' i ne. Arduum hoc eli & lublime pietatis mysterium , quod ope
μ' ro,e At prolixe tradere instituti ratio non pei mittit. Punctis age mus. & per breves saltem aph Ortinios lumma in tanti niasterii pro ponemus. I. Variis in Scriptum S sab orthodcxa antiquitate mi lirium hocce appellationibus insignitur. Dicitur enim Inearnat Io- I. Incamatio, I κωως, uti patet ex Symbol.Nicaen. ma nomina a. Defensu de caelo Eia. 6 , . I Gh. , J. y. Adpentus Chrasti, Mal δ. l. Mart. i I, 3. Act. 7,J7, . Manis statio in carne, I.TIm .l, I 6.1. Arearit/o, i JOh ὴ,3. o. cui ληψις, apprehe: is: o vel adsumtio seminis Abrahae.Fbna,is. dymbolum Athanasi vo cra adstitiatione o humani tatis in Deum. Plura require a D. Chemnit. de duabus u Chri ilo naturis.
II Fassum esse Incarnationem, h. e Messam in mun um τε nisse, M a Judaeos occaecatos bo tici dubio ur. apud si es ifcta ores minιme. soli anni ς aphorismo unico ; Verbum c y0 factu in eit : c: cd: mus mag s, quam uni ver ae Iudaeorum tu digac ternae fallaci. Argumenta probationis huc conferre lupςU
188쪽
vacaneum est. Videat, qui volet, Apodixin Messiae anno fit. publici juris a me factam, ubi ad oculum demonstratur, S. venisse in carnem Melliam , & aniles Judaeorum fabulas, quibus veritatis lueem obfuscare illi conantur, ne unius quidem hili omnes est: Mimanda v. III. In Chrisi Persona semperfuit, en, erit 6 in aeternum Dipinitiis, ratione cujus veri Iime de ipso praedicatur, quod si i 'issimus Deus, Patricμρου ri , benedictus in secula, qua de re
pari. i. pluribus actum. Humanam. In Christipersonaser Inc. ira ationem istam coepit esse verara ni Numa Nrtura, gratia cujus de eodem vere praedicatur, quod situra. verus, re quoad pat les Π: τυεως nociscita ου γ Homo, corpore
& anima rationali constans. Τόγμά προσληπιον es Beei τευς ν. Damasu. de orthod Ad. lib. V. In ad umptiones ominisis quam uno vocabulo Incarna-Assu tiotionem dicimus, facta eis duarum naturarum , divinae & humanae, Unio non est nitalis; qualis est corporis di animae; non ae-c.h; stocidentalis, qualis eli subjecti oc accidentaς; sed perlonalis, qua unio peti humanam naturam in Personae suae unitatem adium sit,nalis. Stam arisie sibi copulavit, ut duae illae naturae sint una Persona
VI. Unio istas cta est in persen , ita ut natura utraque nente integra, una sit utrimque persona. Estque unio secundum Chiuiis ta sti ille nitam taut subsistemia Veibi fiat & sit subsilentia natu eiu in pu .rat humanae. sona.
verum etiam et oinstat et , milio cujusque loci intervallo tanquam datincta. Pio inaequemadmodum a primo concepti- oriis momento natura Divina: λογου, e tra carnem sibi unit .ian neque vult, neque potest. neque debet rogitari, quae i4 aut apo ebeii di : Ita caro etiam 'ad: unata min qua a do nuspiam cxtet coac sumetis em cogita a aut qua sen ta esst. Unio ergoti P non admi iit se ratios em aut absendia ni natura unius ab al- teta, ted narii rarum praesentiam unit illim Ani, & unione di praesem.
IIX. Uriinui proxim a dia Commtinis 'io , mae talis est, quD Communi. Iis timo. Erit enim Communica o ipsa unio non sit; quae le- eatio.
189쪽
m st unionis conlequens,adeo ut sine Communicatione recte intellecta, ipla Unio nunquam recte adprehendi queat. IX Communitatio autem dari pozeli multiplex:. I. ea κωνωι πιαίν σε έν, Communic/llo naturarum , qua . iii Concretum unius naturae, modo quidem inustato, verissimo ta-yle, natu- men, de Concreto alter us naturae praedicatur, ut, Filius hoministarum. eii Filius Dei vivi; Matth. 16 16. a. Eil κωωώια τίν ἰοιωαια αν. Proprietates enim unius Prop naturae ita communes fiunt alteri, ut reciproce etiam de natu- um' ris invicem praedicentur, non abit radii vc tamen, sed concreta ve
Op.ratio- 3. Lst κο -2M A Ἱμῶν, communicatio operationum , num . praecipuo in arduo Redemtionis opere, ubi una natura agit cum communicatione alterius, quod cujusq; est proprium. D .h; .isi Est ης νων τοῦ ναο φαπιν, communicatio dignitatum, 's '' idque ex parte tantum humanae naturae. Divina enim, quia ilia se perfecta & immutabilis, in meliorem satum transferri no potuit: humana autem, quia gloriae & perfectionis majoris ca. pax, oc in se ad regni & sacerdotii opera peragenda non suffciens, ex Unionis gratia eam nacta est dignitatis accessonem , quae alioquin est Filii Dei propria. Qiue accessio tametsi in prium o statim conceptionis punelo facta est; usus tamen eius plenaa. rius, propter status servilis intervenium , ad tempus est suspensus, usque dum opere Redemtionis plene & plane peracto ad gloriam ingrederetur eam, quam ex parte divinitatis apud Patrem ab aeterno habuit. Radios tamen communicatae glorie multoties conspectos esse. Iohannes ipse,testis αυτος triscommemorat. Vide ΛΘ log. Decisionis Theolog. Sax. passim.
Solatio nostro vel maximi inseruit: i. quod nos , natura irassii, in Christo Dei j ectisumvi, quae summa est credentium gloria. Eph. 21 . 1-JOh. , l. Rom. 8, Ia. I. Cal. θ, d. a. Quod Mγ carofactus, nulla sui indίgentii vel necessitate, sed loto salutis noli ree desiderio compulsus; unde humanae naturae dignitatem aestimare vel maxune liczt,I.Tim,s,lo. Eph. 3, 29. 3. Muod in Christo de Ialute nona esse queamtu quam certis id Est enim plenus gratiata veritate. Ier.23,odi. Cor. I, 3ο. Johan.1,2'. I.Cor. iu. Matt.u,r . J Oh,6, 7. Ebr.i,iis.
190쪽
omnium haereticorum,qui doctrinae de Incarnatione & Per. sona Climsti unquam contradicere ausi fuerunt, hodieq; ore S c Or- de blasphemo audent. Reduci autem possunt haereses omnes ad quatuor potissisnum classe ,secundum quatuor distincta ea pila ad quae omnisi ju; mysterii consideratio refertur; persona I λόγου
natura humana; naturarum unio & proprietatum communicati .
. In prima itatas classe continentur,qui divinitateChristi negata, Di.7- ε, ς. eum φλον ανερωπιν matre sua nunquam priorem blasplumam, hoste,chriuquo in numero fuit Ebion, Cerinthus, Samosa tenus, Photinus quin alii. His proxime accedit Arius, qui etsi mali e Maria priorem . fuste Chri itiim concederet: tamen verum eundem esse Deum& τοίμεούπιν negavit: quarum αἰζεστων bonam partem renovavit Seris vetus,Campanus & alii hujus farinae, in Polonia potiis inum,Anti trinitarii a. Secunda classis eorum e I qm humanitutem Christi oppugn-t, Hum dira partim iubstantiam ipsam humatur naturae simplicuer infic: ando, de pro eadem σιωτασαα sive spe strum hominis substituendo, quae Marcionis & Maccdonii fuit blasphemia r partim ejusdem verita, tem abnegando,& carne coelestem fingendo, quem Valentinianorum furorem superiori s.culo Schmenckies dius interpolavit, corpus Cliristide cos Oadlatum , & humanam naturam mediae cu'jusdam naturae suille nugatus: partim integritatem ejusdem, an iis mam nimirum rationalem tollendo, qui error Apollinari potissimum adscribitur Vide D. Chemia. de duab. nat. in Christo. 3 Tretia classis er=rantium e strum ess, tui circa Naturarum Unio- unionIsnem erroneas foverunt opiniones, vi l κατευ ει ι n defectu, vel murarum
καθ' et i ἔολίω dc in excessu a vero deviantes. Ex priori parte Nellor is ita simia erravit , ut Concilii Nicaeni anathemate ''μ' percusib, fuerit. Is vero Umone bypostatica abnegata, confictoque ad naturarum numerum etiam numero personarum , eum
Uti ionis dum axat statuit modum,qui dependeat, a mutuo naturiarum affectu atq. constensi ἰa. ab Venutione, quia praecipuum Divinitatis instrumentum .i, tisaestet humana natura: stor u unde