장음표시 사용
251쪽
reprobat io Quaeritur hoc loco, an causa reprobationis sit meta Dei isCh. an sit Dei κ. α Veli an haee sit Dei bona voluntas, ut sapientes in sua caeciai .es. '' late&ignorantia Evangelii pereantὶ Resp. Distinguendum inter voluntatem Dei antecedentem & consequentem; prior est miseri-eordiae, posterior divinae. Hoc loco agitur de consequente seu judiciaria Dei voluntate.Vide uberiorem explicationem apud D. Hunn.in Matt.p.37s. & D.Gerh. Tom. 2. L. C. pι l. & 3I .
Porismata & Theoremata Theologica primae partis.
Christi hu. Veritate humanae naturae in Christo, eujus in falli bl-mana natuι'testimonium est, cludd non tantum corpus dc animam rationara unde sta lem, sed λα quoque παθη proprinque hominis affectiones habu-bilienda, isse legatur: hoe loco ob successum Evangelii exultat dc laetatur. Hinc dicitur semen Abraliae Matth. 3, I. Hebr. 1, 6. Rom. y.S. dc Da vidis, 2.Sam.7,l2.psal m. I9,36. dc lir, II. 2.Tim. 2,2. Jer.23, . &33, i. Rom.I,3. Apoc.χr,l6.i7. radix Iesse. Esa. lI, IO. ROm. i3 I1. Semeα mulieris. Gen. 3,r . filius Mariae, vel natus ex Maria.' Esaiae 7, I Matth. I, Iό. 23. 2s. dc 2,H. dc II, 46. Lue. 2, 48. Iohann. I9, a Dpraeditus anima rationali. Matth. 26.38. Luc. 23, 6. Esaiae Ss,II. Vid. locos.
Christiano. II. Nostrum quoque est de Evangelii prospero successu &
Muri ili . . Mundus non est a seipso, sed authorem & ereatoremio, D.ur habet Deum. Gen. I, 1. Job.9,8. Pial .lJ H. Ec J,6. Iera M. Mai. 2,: O Hebr. 3, . ROm. , ly. Act ιε,l . Nost.. V. Sapientes hujus seculi plerunq; deprehenduntur hostes ruit Christi,dc persecutores Ecclesiae partim manifesti, partim clandem. ni. Ioh 7, 8. Rom. 8,S. 6.I. i.COr.',26. Phil.J,I8. VI. Laterem lavant cum Arianis Neo. Photiniani, ex hae Christi oriολομα ijusdem divinitatum impugnare praesumentes,
252쪽
. ic si hoc ipso Patre se minorem eique inaequalem se cognoveri a. Nam l. Christus hic in forma servi coram Patre sese humiliata , omnia ipsi transscribens, quae ossicii ratione in terris peragebat . i. Committitur fallacia finis; non enim ideo gratias Patri agit , ac si ipso sese inferiorem Deitatis ratione cognosceret, sed ut Patrem coram mundo glorificaret. Iohann. 7,l6. &seqq. & 8, 3 o. &
Vii. Ecclesia ex splendore externo, schemate sapientiae &m titudiἡe adhaerentium non est aestimanda, quod contra Pontiscios, nothas hasce Ecclesiae suae notas ad ravimusq; inculcantes, est observandum. Ef. y I.&JA,II. Soph.J,I2.Luc. I 2,J2.I.Cor. I, 26.2Irsitar 27. & 74,ri. Ne h. φ,r; joh. 7, 3. II X. Ex mysteriorum divinorum absconsione, κέει Dei nael, nullatenus sequitur, absoluto hoc Dei odio, vel ab - soluta ejus voluntate feri. Et si enim in negotio Electionis&sa lutis nostrae sola & unica Dei ch ία dominatur & celebratu . et
20m. 8, 28. 2. Tim. 1,y. non tamen absoluta prorsus illa eli voluntas, certum ordinem, certas causas& media salutis omnia exclu. deas. Marc. 16,res. Joh.3,to. Act. I 6,li. IX. Voluntate misericordiae, quam antecedentem vocamus; Deus omnes homines serio cupit salvos. I. Timoth. I, 4. Titiui. 2,lo. r. Petr. 3. q. Roman. II, II. Luc. 12, ψ I. Ea ech. is, II. quemadmodum & omnibus Redemtor datus. r. Tim. 2, 1. 2. Consi I, 2. Petr. 2,I. Omnibus quoq; promissiones universales de gratia deictremissione peccatorum an nunciari jubet. Mattat, I p. Marc. ro,i . A ct.I ,ῖοι X. Dei cαοκία, voluntas seu beneplacitum suprema quidem salutis nostrae, omniumq; mysteriorum fidei ratio ac causa unica en debet,mille humanis rationibus, & omnibus quastioni I mia praeserenda : ita tamen, ut in Christo omnia fundatati rara sint. Act. ,ir. I. Cor.3, II. Eph ι,δ. . &seqq. XI. Falsus itaqi fuit Cinglius gentilium heroibus, virtutis studio prae caeteris insignioribus, vitae aeternae participationem ad scribens. Iola. 7.I6.17.18. MarC. I 6,l6. Eph. 2,la. XII. Non offendamur miseria illa Ecclesiae specie, quando videmus,sapientes negligere, contemnere, persequi; parvulos contra, spretos& abjeeliri homines amplecti Evangelium. I. Cor. ι ro. Martii I,6. Es8,I . Mat .is,l7. XII l. Nullum vero praesentius remedium est contra hoe
scandalum, qu in si ab illa specie abjecia oculos avertamus, &a
253쪽
querelis animum ad justiciam & bonitatem Dei revocemus,arcana ejusdem judicia reverenter adorantes, & in beneplacito xjus sanctissimo acquiescentes. Sapientiam XIV. Sapientiam & prudentiam, maxima Dei dona, Chri-R P VJ D stus non abjicit, non damnat, sed ne sapientia humana ad Eva D.u, ubiq:gelii contemtum abutamur, nec meritis nostris in salutis nego Ekangelii tio efferamur, graviter monet. Jerem. y, 23. I.Corinth. I, 2y. de contemptu 3, id. &Α, 7. umn L. XV. Danda est opera,ut ratio attollens se sapientia sta ad versus Evangelii mysterium, in fidei obsequium captivetur. a. Cor. Io, . Eph. I, 6. I.Cor. 2,Iq. XVI. Simplicitati ex adverso Christianae quam maxime studeamus, fide simplici verbo revelato adhaerentes,ejusq; ductum ad amussim sequentes. Mati. Io,I6. &I8, . Rom. 6, 29. 2.COLI,Ir. αII,3. Pscas, M. & Ia6,5. & ιIy,Ilo. A ct.2,2 O. COl.2,3.
Eaomere suam pater coe Iestis, de salutis nostrae impetrandae dc obtinendae ratione, revelavit in Filio & per eum. Is enim est χηνὸς igi τε mih fidei ac salutis nostrae, Hebr. Ir,2. quid ergo de persona ejus ientire debeamus, jam porro cdocet. Commendat autem suam nobis personam, I. a Naturarum duplicitate. Ad divinitatem spectat id, quod . Deum Patre sum nominat, non adoptione, sed genera
Chjist, eus - nisse tur, intimo nimirum notitiae cogni. solui pii εtionis gradu, qui essentiae divinae est proprius. Ad humanitatem nosse dua- referendum est illud, quod omnia sibi a Patre suo tradita esse adse- r. verat. Manet enim antiquitatis regula firma di inconcussa: Quaecunque scriptura Christo in tempore data esse dicit, ea non ad Divinitatem, cui in tem pore nihil dari vel accedere potest; sed is iam humanitatem restringenda sunt. Ea enim cum creatura sit per personalem cum divinitate unionem, ex gratia in tempore accepit Omnia, quae ο per naturam, vel aeternam a Patre M nerationem habuit ab aeterno. Atque ita ulterius commenda . personam suam a. a communicamsibi dirina Majestate, ad quam spectat . Potentia Hyina, illis verbis notata: Omnia mihi tradita sunt a Patre meo. Iam cui omnia tradita sunt a Patre, is divinam revera habet, posIidet di quando vult exercet potentiam. Neque dis-Disiligod by Corale
254쪽
dissimulat hanc omnipotentiae divinae communicationem post Re
a. Sapientia Ocientias notitia divina. Nemo novit Filium,ni- 's Pater. dc nemo novit Patrem, nisi Filius. Quis verborum istorum, e si sensus,exsequentabus D. Chemnitii verbis colligere promptum 'in 'D: est: Loquitur de tota persona&ossicio Filii Mediatoris. . dillas persona, ita tunc exinanita ,sit in forma Dei: quod omnes thetaurio coelelmi im bonorum, a d salutem generis humani, in illam perso-- nam collati & depositi sint: quod det qui modo ad nos deriventur: quid accipiamus& habeamus in Christo : quomodo ab ipso gubernemur di contervemur,nemo novit nisi Patet. Is vero nobis haec omnia manifestat,Filiumque nobis revelat, r. voce Gangetid mentem riguminando sa. voluntatem re cor renovando
Dilatatur e natura relatorum ,reciproca ni m. Filii notitia: Et nemo nova patrem pisi Filius. D. Ch cmnitius ita exponit: Non desola e sentia loquitur, sed praecipue de voluntate; quid nimirum denos bis iter statuatiquomodo erga nos affectus sit, in cruce praesertii tentationibus,quod σ quomodo nos recipiat, donet gratiam, la lutem & vitam aeternam,subernet de defendat nos; haec&similia , nemo novit nisi Filius. Haec ille. . Quaeritur,an Spiritus sanctus a reciproca hac notitia excluda- Spiritus M. 'tutὶ Inde eni in personarum sequeretur inaequalitast Resp. Nullo ηna notitia' vero modo. Propositiones enim istiusmodi non exilusiseMd ob pi ἐφ
essentiae unitatem inclusise furit accipiendae. Hinc D. Chemn. d. l. .i zί exclusiva nemo inquit opponitur omnibus creaturis. Veram esse hanc sententiam, patet ex parallelo iit hoc D. Pauli, I. COr. I, II. quae pei sunt, nemo novit,nisi Spiritus Dei, qui omnia scrutatur, etiam profunditates Dei. Iam quemadmodum in dicto Paulino non excluditur Filius: ita neque in dicto Salva totis Spiritus sanctus a notitia vel Patras, vel Filii. y. Repelialιonis gratia. Ne enim quis existimet, Filium istam Pa tris notitiam in sele abs scinditam retinere,illam lese cum ho ni- b: omni tanicaturum profitetur: Et cui Filius voluerit revelare .potibias ὀe ergo eam velle revelare diserte adfirmar. Verbum signis E. tritidiol cathoe loco complacitum habere, I cum amore a C bene Vlentia Mari h i cit amplecti. Sic uuod supra dixerat ευδοκ. ιυ, hic simplicuer nominat quid
255쪽
r 'significat autem, ion secundum merita,aut respectu dignit - ii: Filium revelare notitiam Patris ac sui, sed ex mera gratia & be. i ne placuo,id ue cum delectatibne quadam, di propensissimo erga. i. genus humanum alseima. Est enim ille εξαμελταος, qui i sinu Patris existens omnia nobis enarravit. 'scnsus itaque est, quod absque revelatione per Filium in verbo Evangelii exterius, & per Spiritus sanisti illuminationem interius factam, necessentiae, nee voluntatis divinae salutaris &salvifica cognitio cuiquam hominum in hac vita obtingere possi. Ne vero imaginatione particularit iis quispiam turbetur, immediate subjungit universalem , de qua mox tertia videbimus parte , si prius de praxi quaedam monue
Porismata & Theoremata Theologica
1. Testimonium habemus gloriae Majestatisque divinae generatim,at omnipotentiae speciatim ,humanitati Christi vel Chrsesto qua Homo est,communicatae. Ioh 3,33. & IJ.3. Matth. 28.18. Ebri. I, 2. Matth. y,6.8. dc Iob. Ioh.S,27. Eph I, 2 o. ri. ApDe. J,Ia. Dan.7,I .mde Apol. II. Verbis autem istis, omnia mihi tradita sunt:) nullate-log.s On. nus inmν vel usurpationem plenariam & incessantem aeceptae ves β' commuRicatae Majestatis juxta carnem adscriptam sibi voluit . Quia erit m propter intervenientem Exinanitionis flatum usu Maiestatis sese abdicavit, ut pati ix purgationem nostrorum peccatorum perseere posset; hinc adeo fit,iιt ratione plenariae usurpatio is nis Constitutus fuerit Dominus super opera manuum Dei, in dira Exaltationis suae ad dexteram potentiae divinae. D. Hunn. InMatth.
III. Christus est verus Deus,a Patre suo ab aeterno genitus, illique plane ομα moi, ejusdem cum ipso ementiae, potentiae isc la-Pientiae. Prov. 8, 22.23. Mich. ,2. Ioh.i,I. & g, 8 COl. l,l7.13. Matth. 16, 6. Ac'.go,23. Ps. 3,I. E 23,y. Ole. I,7. ROm. ς, . Col. r, I . IV. Si omnia Christo,qua Homini tradita sint a Patre, utique nihilexcluditur ipsi nosti raditum; nes vel sola licentia,vel εξε - α,υelli initata potetia notatur,quod volunt Calviniani: sed ipsis-fima, infinita omnipotentia, quae dominium coeli & terrae complectitur. Matth. Il.2j. Ebr. i,2. Apoc.J, in. Psal. 8, . Dan .i, I Iq. Matth. 28, I . I Cor. II, 26. 27. V. Rex itaque evasit secundum utramque naturam; seu P
tiam secundum utramq; naturam est noster Mediator, I demtor
256쪽
θ Propheta, Iicet in statu exinanitionis non dominatus fuerit se. t cundum carnem omnibus creaturis. ApDL Sax sect.r. cap.F.pag.6y. Djistunt enim Regem esse,& regnare. Id. pagata VI. Maria non habet omnia a Patre & Filio sbi traditata; ' salso igitur a Mariolatris Regina coeli salutatur. Es 2,8. Pro ma-
VII. Anti Christianar in Ientiae nbta est , qudd Papa IuliuslI.i Concilio Lateranensi sibi ad Clamari passus est, tu es omnia , a super omnia & potestas tibi data in coelo dc in terra. II X. Verbis Christi, nemo novit Patrem, summa hominum
IX. Christo itaque Doctore opus habemus, extra quem ira . possibile est agnoscere Patrem,& statuere, quod dc quomodo Deus. st Pater noster, loli. I, 18. De ut. I 8, IS IS. Esa. 2,I. dc O,4. Matth.laitar. l7. dc II,3. LuC.7,Is.& 24, 3. Ioh. 4,Iy. &6, 4. X. Evangelium non est natura notum , sed .est mysterium a seculis in Deo absconditum, in Filio ve: o nobis revelatum,IOh. I, IsiSNarc. , H R6.l6, J.l.Cor. , I .Eph.I,ς.&I,I. 6.9.Gal l,l2.COl. I,26 XI. Emergit inde discrimen Legis & Evangelii, quod illa b natura qua dant enus nota, homini quippe primaevo per creationem scripta , Rouian. a, i S.hoc vero naturae humanae prorsus est igno-ὰ tum, Eph.3,9. XII. Christo omnia sunt a Patre tradita: Ergo etiam pote- . rite habet ut ubiq; Ecclesiae suae, graesertim in S. Crena adesse pos- st 2 velit, Mati. i8,ro.& 23,ro. Ioh. I ,3.23 Eph.3,i7. APO I, I 2.13. yy. XIII. Promittenti itaque Christo fides adhibenda est plenaria. PL. 33, . & Iit,9. Ioel 2,32. Gal.3,I .dc seqq. 2 Cor, I,2O. XIV. Per rationem naturalem impossibile est ad notitiania i di, inae essentiae pervenire. Matth. II, 27.IOh. I, l8. I.Cor. 2,Iq. - . XV. Falsum est Te cher manni principium, qui Philosophicis ratiunculis mysterili S. Trinitatis indagare dc t uperstruere,ausu plus quam temerario praelum lit.System. Theol. pag. LO. Scis. XVI. Aγω ν enim est natura nobis & racioni humanae , unum esse Deum est entia,trinum personis. Vad. locos D. Hulte si ,
li . . XVII. Meri id a veteribus etiam reprehensum fuit Eunomiis delirium, quod fides in hac vita tam perspicue,dctam perfecte agno-
257쪽
scat Patrem & Filium , sicut pater novit pilium, & Filius Patre
Restat dulcissima Christi invitatio, qua jubet fideles suos
ι venire ;a. juum tollare vel sincipereias ;3. ducere. Unde tria emergum partis ultimae membra. In membri primi φιεξοδω expendantur quinq; circumstanti. r diuis vocet Z Is qui nuper dixerat,i ibi a Patre omnia est edita, sed lator Dei & hominum, in quo Deus cum hominibus homines cuni Deo , ad salutem ipsorum sempiternam, conj
a. rauid agat ρ Invitat veI venire jubet. In graeco est vocatum eja, quaeso, agedum venite, ace edite, quod est non tri quid tum imperantis, sed & amice obsecrantis, familiariter adhortar εου' βῆς t eompellantis,di. siderantis,effagitantis. Germani dicunt, her
3 tactem vocet Z omnes. Ne enim quisquam putet, gratia Dei in Eni illo paucis duntaxat Jc certis quibusdam hominibus propositam ; quia paulo ant E dixerat; cui Filius voluerit revelet ideo benigne omnes sine ulla exceptione compellat & od se verjubet.'Additur illustratio objecti ,opposita indigni at istentatio adjecto προσδιο ισμ ex prcsse notans, quos venire velit: omκ : e R Πωντας θ Περλοζ συδῆους, laborantes oneratos. Κόπῖε,, .ii. i. mole illati Q i ta ligatio, ex labore proveniens, generali; er, qYConfer. D. qi id n to a vita molestia ruin de misellarum homini accidit. HCaς .na. P verbum κο Παω, quod exponitur tum active nepotium facesso, le' si tidationem adfero:tum neutralitur,labore fessus tu ecumbo. est onus, proprie quod navi imponitur; genemliter de quovis onφο τ ον cs ei tur: memborice de re gravi de molesta;hinc sporr sv oneras ι . . D n. D.ChemniIius acen in idat ad peeeati onus impoptabile. Es
, . utitur verbo P a quo vocabulu oneris dedutur. Colligitur ex hac vocabulorum εμφάσί quos Christus a, humaniter in unci 9 nimii um
258쪽
r. ceremoniis legis, aut inrditiomisti stimani praegravatos; aut ii ipsis etiam legis operibus, o labore, aio estia & d Seu l. tare salutem quaerentes. Lex enim est jugum oneris. Ei ς,
a. oninpeccatorum, ira σμάicii dirini in teri scientia sua sentien-
ρυ, & sub onere isto ita labo fantes, ut eoide cottii i 5 3c contribulatoSpiritu desperabundi circumspiciant,ubi Squomodo refici queant . I. Mole aerumnarum se lamitatum. mpressos, ut sub onere laborantes, nullum mali exitum possint Invenire... tauo vocet 2 Ad se, cui omnia a Patre sunt tradita, ut in ipsos bio saluti6 nostrae momentum unice sit repositum. s. Cur σquo est Ego reficiam vos; ι. si erando a maled et one legis, ab onere peccati, & pondere irae divinae. a Mitigando aerumnat Vitae hujus r. Si vel maxime καὶ' cλκιαιθες, in aerumnis sit manendum, vires σrefocillationem sub nsmndo. Gi acu m α--υα --υ-u surpatur communiter, quando a laboribus nos in otium se vobirecipimus & quieti tradimus, ut vires exhaustas recolli. HuVisa.
Multum lucis accedit huic sintentiae , s terminus a quo
αλ λως observetur. Gen ς, dieit Lamech t 1leιναπret σ .con se labitur, quiescere fici et nos a labore nostro,& a dolore manuisvmno:itarum. 2. Reg .i I. & I. Par.21,9 dabo tibi isquiem ab inimicis tuis. Emi.' II. d, ωαπα-στως dicuntur, quos Iudaei a sententia mortis liberati celebi abant. Ruth .i, ρ. dicitur invenire re 'diem; lc Ruth. s. I. quaererere requiem, ut benest; Ap Oc. . s. re. quiescere a laboribus Ide. Hae e collatio ostendit, quid per m πια--b istoc intel Iigat & promittat Salvator: ι.ιn hac vimrefigerium ab aestu miseriarum , peccatorum & irae Dei ner fidem. ROm. ,3. a. In altenr vIm, plenariam ab omnibus mssieri & oneribus, quae nos 'ita cc rpus qua animam preuratim, liberatissem; de 3. Omn um Amum malorum in veram aeternamque quiete sp udiu Ac gloriam tm, mutationem. Elegariter Bornhar. dus: Mundus clamat, ego deficiam: caro clamat, ego interficiam: Christiu clamat, ego reficiam. Ad quem ibis 8 Hoc unum
259쪽
PMesa: Secundo membro jubet nos jugum suum portare. qiug .m quid nonnulli de jugo N.T. accipiunt, in quo populus sumus Dei spsigo ficet. taneus, Psau so. I. serviens et , in sanctitate & justitia omni diebus vitae tuae, Luc.I,7 . IS. Aia de jugo doctrma', quo non venit Evangelium, intelligum , ut respondeat tam σή, de jug gi Getas:- , Eia. 9, AO .iS,Io. Matth. 23, . At si de jugovae ooedientiae exponunt. Neque enim Evangelio filo nos vi Christus ad licentiam carnis, sed ad piam obedienta am,qtra vo. rati ipsius parere, studeamus. Alij denique de jugo crucis irpretantur, quae sententia prae reliquis D. Chemnitio arridet. senior, inquit, usitatissimum est in scriptura, quod jugum de cridis iplina & castigatione severiori, qua homines coercentu cohibentur, usurpatur. Quia igitur dixerat; venite ad me Ego refocillabo vos ; mox attexit admositionem de cruce,nenal Φm refocillationem imaginentur ; sed illis, quos refocildos luscepit, opus esse in hac vita jugo, quo malitia & petulancarnis reprimatur, coerceatur & cohibeatur.
Tertio demum membro praeceptorem agit Cluillus, &a exemplo dicere nos jubet duas virtutes squarum I. Em αοτης, manseetudo ; πφαρο est homo lenis, mantus, humanus, clemens, placidus, qui moderate adversa se
a. Tαπεινοτης, humilitaN. Ad crucem enim moderatirendam nihil virtutibus istis accommodatius, nihil utilius , rmagis necessarium. Ceterum ut ubique faciliores dc obseq tioi es habeat discipulos, Colophonis loco subjicit τα πιθανά argumenta persuasonis tria, ex loco τ ηαμου .s lex δι ου, utiliae facilitati S petita. Horum. a. Hi quietis suavitas. Promittit enim per fidem ad se ventibus c, di, tranquillam ac pacatam conscientiam, cetde bona Dei voluntate, licet caro prematur iugo crucis. crux eue a a. Pgi commodi 1.suum jugum vocat crueem , quia Christia ipse pro sua voluntate istud imponis; a. sitiin exemplo nos stortamus, 3. Discrimen ostendit, inter crucem piorum , dc flagella piorum: ἔ-. Corpore suo μεctificarit; F. Gniatia sua moderatur ,l ut sit leve ; & spiritu S. suo me Cons. latur, tuis en tal dc confirmat, ut patientiam & idaeatiam Deo praestare possint. Hinc jugum essicitur
260쪽
ve, bonum, jucundum, gratum & utile , idea quod εαμ ον. s. oneris tostas. Graecἡ ἐλαφον, a levitare dc agilitate ee vorum : Gλαψρο enim graecis cervus est q. d. κωφον cci 3 τον. Leve dicitur Christi jugum. i. quia nilnisi chararatem praecipit;
a. quia auxilio divino Iublevatur ;. 3. qui assem cs retributionem habet aternam.
Porismata & Theoremata Theologica tertiae partis.
I. Testimonium φιλαν'ωπίας κω ineffabilis piabet blandillima Christi in vivatio , dulciis mam conto lationem suppeditans iis, quiue lictorum suorum mole pressi seriam
egunt poenitentiam , invitationi huic inorem ita gerentes. Matth. y, i 3. &l8, H. ι . Luc. ry, IO. loli ann. 6, 37. i. Timoth. I, II. Tit.ῖ, 'II. Vocatio Christi est universalis, ad omnes homines, etiam impios, sese extendens. Omnes enim peccatorum pondere onerati laborant. Marc. I 6, is, Matth. 2I, Io. Luc. 2 , 7. Ael Or. .'7 70. Colossi. I, 28. Psalm. Iy, . Roman. Io,i8. & IJ, I8. Esa. 63,1. Actor. IJ, 46.lli. Nostrum est vocationi obtemperare, & omnia obsta. cala removere, ut Patre trahente , Filio vocante, & Spiritu S. per Verbum & Sacramenta operante veniamus. Psalm. y , L. Elaiae S, 22. IV. Errant pontificii, Christum ut iratum judicem hominibus proponentes, ad quem non nisi intercessorum & mediatorum aliorum interventu pateat aditus. Esa. 62, 2. I. Eph. 2,l8. r. r. ψ, i s. - . V. Errant non minus Calviniani, noxia sua particularitate Dei nobis voluntatem dubiam dc incet tam facere ad laboran
VI. Errant etiam Novatiani, in peccatum post Baptismum vel regenerationem semel prolapsos, in Ecclesiam non am, plius recipiendos impie admodum statuentes. Esa. 3, 38. Ier. 3, 21. 6c
VII. Multa & innumera sunt onera, quae genus humanum miserrime premunt di tantum non opprimunt. Iob.7,l. & I ,1.2.