De imitatione Christi libri 4

발행: 1640년

분량: 571페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

eXOrandus est, ut omnes ipsum cognoscant , dc diligant. Numquam cupias singulariter laudari, vel amari: quia hoc solius Dei est, qui similem sibi non habet; nec velis quod aliquis tecum in corde suo occupetur; neque tu cum ali cuius occuperis amore: sed sit Issus in te, & in omni bono ho

mine.

, Esto purus, & liber ab intus,

sine alicuius creaturae implicamento. Oportet esse nudum , & pia rum cor ad Deum gerere, si vis Vacare, dc Videre quam suauis sit Dominus. Et revera ad hoc non peruenies, nisi gratia eius sueris

162쪽

praeuentus , & intractus Vt omnibus euacuatis, dc licentiatis, solus cum solo vniaris. ndo nim gratia Dei venit aa hominem, tunc potens sit ad omnia. Et quando recedit, tunc pauper, dc infirmus erit, & quasi tantum ad flagella relictus. In his non debet deiici, nec desperare ; sed ad voluntatem Dei aequanimiter stare, ει cuncta superuenientia sibi ad

laudem Iesu Christi perpeti: quia post hyemem sequitur aestas; post

163쪽

De carentia omnis solatiii, TON est graue, humanum contemnere selatium, cum ades: diuinum. Magnum est, ct valde magnum, tam humano,

quam diuino posse carere solatio;& pro honore Dei libenter exilium cordis velle sustinere: & in nullo seipsum quaerere, nec ad prinprium meritum respicere. Quid magni est, si hilaris sis, & deuotus

adueniente gratia ' optabilis cunctis haec hora. Satis maulter equitat , quem gratia Dei portat. Et quid mirum, si onus non sentit,

164쪽

qui portatur ab omnipotente, &ducitur a summo ductore t

, Libenter habemus aliquid pro

solatio , & dissiculter homo exuitur a seipse. Vicit sanctus martyr Laurentius iaculum cum suo sacerdote: quia omne, quod in mumdo delectabile videbatur, despexit:& semmum Dei sacerdotem Si tum , quem maxime diligebat, pro amore Christi, etiam a se tolliclementer serebat. Amore igitur

Creatoris, amorem hominis sup rauit: & pro humano solatio, d1- uinum beneplacitum magis elegit. Ita dc tu, aliquem necessarium, ocdilectum amicum, pro amore Del, Τ iij

165쪽

disce relinquere. Nec grauiter Dras cum ab amico derelictus fueris; stiens , quoniam oportet nOS Omnes tanJem ab inuicem separari. 3 Multum, & diu oportet ho minem in seipso certare , antem

quam distat seipsum plene supera

re , & totum affectum suum in Deum trahere. Quando homo

stat super seipsum, facile labitur

ad consolationes humanas. Sed Verus amator Christi & studiosus

si stator virtutum, non cadit super consolationeS, nec quaerit ta

les sensibiles dulcedines: sed ma gis sortes exercitationes , dc pro Christo duros sus sinere labores.

166쪽

. Cum igitur spiritualis a Deo

con latio datur , cum gratiarum actione accipe eam: sed Dei munus intellige esse, non tuum meritum. Noli extolli , noli nimium gaudere , nec inaniter praesumere: sed esto magis humilior ex dono, cautior quoque, SI timoratior in cunctis actibus tuis : quoniam transibit hora illa,& sequetur tentatio. Cum ablata suerit Conso

latio , non statim desperes: sed

cum humilitate, dc patientia CX-pecta caclestem visitationem: quoniam potens est Deus ampliorem tibi redonare consolationem. Istud non esst nouum, nec alienum VIam

167쪽

Dei expertis: quia in magnis Satinctis, & in antiquis Prophetis fuit saepe talis alternationIS moduS.

, Vnde quidam praesente iam gratia) dicebat: Ego dixi in abun

dantia mea, non mouebor in ae

ternum. Absente Vero gratia, quid in se fuerit expertus , adiungit dicens: Auertisti faciem tuam a me,& sectus sum conturbatus. Inter haec tamen nequaquam desperat, sed ins antius Dominum rogat, Δ dicit: Ad te Domine clamabo, icad Deum meum deprecabor. Denique orationis suae fructum re portat , dc se exauditum testatur, dicens: Audivit Dominus, & mi

sertus

168쪽

sertus est mei: Dominus sictus est adiutor meus. Sed in quo ' Conuertisti, inquit, planctum meum in gaudium mihi, & circumdedisti me laetitia. Si sic actum es cum magnis Sanctis, non est desperandum nobis infirmis , dc pauperibus, si interdum in seruore, & ine stimus: quo niam spiritus Venit , dc recedit, secundum sitae beneplacitum Voluntatis. Unde beatus Iob ait: Visitas eum diluculo, & subito probas il

luma

c Super quid igitur sperare sum , aut in quo confidere debeo, nisi in stila magna misericordia terdum in s igiditat

169쪽

Dei , & in sola spe gratiar caelestis '

Siue enim adsint homines boni, si ue deuoti fratres, vel amici fide les, siue libri sancti , vel tracta tus pulcri, siue dulcis cantus , &hymni; omnia haec modicum Iuuant, modicum sapiunt, quando desertus sum a gratia, dc in pro' pria paupertate relictus.Tunc non esst melius remedium quam patientia, dc abnegatio mei In VO-luntate Del. Nunquam inueni aliquem tam religiosum, & deuotum, qui non habuerit interdum gratiae subtractionem, aut non senserit seruoris diminutionem. Nullus sanctus

170쪽

siit tam alte raptus, & illumina- 'tub, qui prius, Vel postea, non suo rit tentatus. Non enim dignus est alta Dei contemplatione, qui pro Deo non esst exercitatus aliqua tribulatione. Solet enim sequentis consitationis tentatio praecedens esse signum. Nam tentationibuSprobatis, caelestis promittitur con-selatio. Qui vicerit, inquit, dabo ei edere dedigno Vlta . 8 Datur autem conseiatio diuina, Vt homo sertior sit ad ses 1-ne ndum aduersa. Sequitur etiam tentatio, ne se eleuet de bono. Non dorm1t diabolus, nec caro adhuc mortua est : ideo non ces V ij

SEARCH

MENU NAVIGATION