Tractatus theologicus de gratia diuina, tam actuali, quam habituali. Authore fr. Petro a sancto Ioseph, Auscense, è congregatione Fuliensi

발행: 1625년

분량: 801페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

haec actuali essitientia gratis,non tantum pendet a Deo sed etiam ab ipso thbero arbitrio,vt a causa partiali, sine cuius opera tione gratia non ageret,id a Unimmerito dicimus,gratiae essicaciam in ictu a pedete etiam a libero arbitrio. Et in hoc sensu dumtaxat accipienda est praedicta asse tio,quae facile ea ratione probaturiquia in. fluxus gratiae in opus ernaturale, non

est quid distinctum ab so opere superna,

turali, sed est ipsum mei opus ut dependet. a gratia est autem in potestate voluntatis, Ut opus supernaturale sit, vel non sit, quia illa cum auxilio diuino potest se determinare ad illud opus eliciendum, aut pro arbitrio influxum suum suspendere,vi nona resalia concipi non potest, quomodo libertas intacta seruetur in his operibus gratiae. Cum ergo influxus actualisleu es ficientia gratiae ab opere supernaturali nodistinguatur, hinc manifestum est, infacultate voluntatis sufficienter excitatae

positum esse,qubdialis influxus sit,uel n5st, ac proinde quod gratia in actu a. efficax sit, vel inefficax.63. Confirmatur, nam gratiari liberum arbitrium concurrunt simul,ut duae causis

partiales,ad idcin opus supernaturale pro-

442쪽

ducendum, ut superius Minius quando autem duae causae partiales, quae unam integram constituunt, ad eundem effectum simplicem simul concurrunt, agunt cum mutua dependentia, ita ut neutra possit

influere in effectum absque cooperatione alterius, ut liquet in spesie intelligibili, de intellectu;insensu, 5 specie sensibili;& ita de aliis Sicut ergc erium arbitrium, per se solum non pote, d cffectum supernaturalem cocurrere,sed eget gratia: OOperantis auxilio, ita gratia non potest producere actum illum, qui intrinsece est liber, & vitalis nisi voluntas cum illa simul incundem actum influat. Quare cum Voluntas in hoc actu comproducendo sit libera,&possit vel in illum influere, Vel influxum suum cohibere, ex Concit. Trid. scT. 6. cap. s. non dubium est, quin etiam possa gratiae influxum in eundem actum impedire, ac per hoc illam efficacem, aut inefficacem, in sensu praedicto reddere.

64. Et hoc sensu intelligendus cst doctis simus aliquis e recentioribus Theologis, quando alicubi docet, gratiae efficaciam a libero arbitrio pendere, eo quod in hominis potcstate situm sit,efficere efficax , aut

inefficax, auxilium sibi a Deo collatum.

443쪽

Dispum VII. SECT. IX. Non enim ibi loquitur de efficacia gratiar in actu primo, sed de ipsa efficacitate, quae est quaedam officacia in actu secundo, ut satis perspicuum est ex aliis pluribus locis, in quibus diserte asserit, S inculcat,auxiliadium a Deo solo habere quod talia sint,

ut liberum arbitrium efficaciter moueat;

id est,qubd sint cfficacia. Item soli Deo Gibuendum csse, quod quis ad fidem, aut

poenitentiam non tantum vocetur, sed ctiam tunc vocetur, quando responsurus

est vocationi atque adeo quod congrue, de efficaciter vocetur. Et plura alia,ex quibus luce meridiana clarius est, eum, dum cssicaciam gratiae ait pendere a libero arbitrio, loqui de essicacia, non in actu primo, sed in actu secundo. 6s. Quarta assertio. pcacia gratia nouconsi is inproposito, quo Deus decreuit homine

coI uertere.Probatur,na efficacia est intrinseca gratia quam denominat eaque formaliter afficit, propositum velo diuinum cst illi extrinsecum quare etsi possit esse causa, vel radix efficaciae quae in gratia re.

peritur, non tamen illam formaliter conferre valet. Est igitur quaerendum aliquid in ipsa gratia, in quo formaliter illius efficacia consistat. Quod autem dicimu du

444쪽

,98 D ORAT 1 A DIVINA, proposito diuino, idipsum potiori iure dehraescientia diuina assirmandia mea eniim cum sit in Deo, non potest denominare gratiam formaliter efficacem , imo nec potest esse causa enectui ipsius efficaciae: Dei enim praescientia non sit causa rerum ted ipsius scientia.Denique rescientia , iuxta nostrum concipiendi modum, in ratione posterior gratia efficaci, non cnim ideo gratia futura est efficax, quia Deus praevidit illam efficacem futuram, sed vice versa, ideo Deus praesciuit fututa cfficacem, quia talis futura est Unde etiam ablata per intellectum p r scientia limina, non repugnaret dari Vocationem aliqua efficacem, seu quae effectum infallibilueresset habitura, si nimirum esset voluntati

accommodata,&congrua. Quare efficacia gratia in aliqua re, adiuina praescientia distincta constituenda est. Quid au

tem illud sit iam videndum est Sit

ergo 66. Quinta assertio 'ficacia grati cons fit in tali contemperatione, es commitate vocationse diuinae cum libero arbitrio, ut hac o cationeposita ita contemperata, sequatur in DABbiliter ectas. Dico in contemperatione vocationis cum libero arbitrio,vt ostenda

445쪽

DIs hvi T. VI i. De T. 399 congruitatem 1lham non esse sumendata a loco , vel temporae, ut nonnulli arbitrantur; quasi vero ideo gratiasticius M, quia datu tempore cPngruo:etsi cnim certinia sit , raxiam congruam, e cacer non nisi tempore congruo dari s eius tamen congruatas, docilicacia, a tempore potissi,mum desiumcnda non est, scd in vocatio.

nc i, assigna tum siqnid propte quod tali tempore dc loco effectum est habitu ra;siquidem alia Vocatio etsi sui nciens, dem illo tempore nihil proficeree. Praeterquam ,.qRbd August. agens de gratia ossi

caci vocat cana altam, secretam, visu, pr aduertinaxus, aitque Deum per illam ita agere sensum, ut accommodaro faciat

assensum.Zx quibus loqueladi modis con stat, in vocatione ipse aliquid reperiri, raditione cuius Vollantati, agruat. Itaqua congruitas illa gratia nihil est aliud aetin proportio quaedam,Raccommodatio imter gratiam ipsam, toluntatem sic asse dictam , ut infallibiliter sequatur operari

67. Hoc xue tiexplicari potest Deus per scientiam suam infinitam, certissime nouit quid nusquisque. homo facturus sit,posito hoc aut illo reruM.statu: Anconc

446쪽

sensum daturus, necne;& quis modus vocationis idoneus , non tantum ut homo suadeatur, sed etiam ut persuadeatur: aliter enim constat moueri ambitiosum, aliter auarum, sic de aliis Ambitioso expedit proponere rerum humanarum in constantiam, qua multi e summo honorum culmine repente deiecti sunt. Auaris visae breuitatem in incertam mortis horam, c. Et quia inter ambitiosos diuersa sunt ingenia, item inter auaros; ni proponenda sunt exempla, ali rationes ex Philosophia,velTheologia desumptae,alijsimilitudmes ex robus notioribus captae, ut ita unus isto, alius alio modo ad poenitentiam inducatur. Imo verbunus wide homo diuersis diebus,horis,ac momentis, alius est a seipso. Nunc ira, nunc gaudio, nunc tristitia afficitur; unde aliter hodie mouendus,&eXcitandus acheri:, quae rationes efficaciter una hora suasissent, altera fortasse erunt inutiles adeo verum

est , quidquid recipitur ad modum recipientis recipi, nec omnia nobis adem semper apparere, sed prout quisque affectus est, talem ei finem videri. Itaque homo interdum, tum propter circunstantias loci,aut temporis;tum propter Varios pansionum

447쪽

D1s p. VII. riacet IX. oisionum affectus, quibus agitatur, ita dil- positus est, vitalis cogitatio seu illustratio,

intellectus, talis affectus, leu motio V. luntatis, sim illi debite accommodata, contemperata ad conuersionem illius per .ficiendam quare in tali contemperatione

auxilij,S voluntatis sic dispositae, essicacia gratiae constituenda est. 68. Atque hoc modo explicat emcaciam gratiae eximius Ecclesiae Doctor Augustinus, nonino in loco. Imprimis enim lib. de Dono perseuerantiae cap.ΙΑ. allat e Xς plo Tyriorum 6 Sidoniorum, qui conuersii fuissent, si miracula illa, quibus conspectis viri Coroeta in&Belliseida peri 'inti non fuere, vidissent hoc colligit. Ex quo

apparet habere quosdam in ipse ingemo, diui

naturaliter Immus intelli gentiae , quo moueψώ-

tur ad dem, si congruasus, mentibus, vel audiant verba, vel nacon ιciant. Ac si diceret, homines moueri ad fidem amplecten dam, quando quae audiunt, aut vident, cuipsorum mentibus d ingenio , seu cum

illorum dispositione congruunt: S eam es se rationem cur ciues Corozain, wBethsaida, post tot voces diuinas interius perceptas, post vis a tot miracula, ad fidem Cluisti uon sunt conuersi , quia scilicet c

448쪽

res GRATI A DIVINA, ea verba S signa cortina mentibus non erant satis congrua P accommodata: qua tamen contemperata hiissent dispositioni Tyriorum, Z Sydoniorum unde eos efficaciter ad fide adduxissent si Christus coram ipsis ea signa perpetrasset,

candem vocationem internam illis immisisset. Ex quo manifcstum relinquitur,cam gratiam csse ossicacem, quae est contemperata M proportionata menti,M voluntati illius qui vocatur,ac consequen- tetessicaciam gratiae in eiusmodi conte peratione, S congruitate collocanda esse.

69. Deinde idem August. liba .ad Simplician. qu. 2. Non vosentis in it nec curret,se, sed miseretis es Dei, tu hoc modo vocavit, quomodo a uerateis qui equuti sunt vocationem nam cuius miseretur, sic eum vocat, quomodo scit ei contruere et vocantem non resua Et ibidem. 3 fulti inquit vocati,pauci vero electi. An forcle ili qui non consentiunt possent alio modo ocati, accommodare dei voluntatem l quia licet multi no modo vocatisint, tamen non omnes uno modosunt feriti: ndet isobsequuntur vocationem, qui esca tendae reperiuntur idonei Non igitur volentassed mi

serentis est Dei, qui nempe hoc modo ocauit. quomodo p - erat eis qui sequuti sent vo-

449쪽

Disp. VII. Ecet. IX. os rationem c c. Et postea Verum ergo est, multi morati , pauci Hecti ; isti tim e cri qui

congruenter vocati, IE autem qua non con- ruebant, nec contemperabantur et orationi

non eleriti , quda non sequuti , quamus vocati. Quibus verbis nihil certe apertius dici potuit pro nostra sententia. Et post pauca, affert exempla quorundam, qui viso uno miraculo in Chana Galilaa: nimirum conuersionis aquae in Vinum statim conuersi sunt, Maliorum e contra,qui mortuis suscitatis, in Christum non cr diderunt. Item Latronis qui Christum in Cruce despectum agnouit, Nineum cre didit, quando vice versa discipuli territi fugiebant: Et tandem ita concludit Cum altu sic , alii autem c moueatur ad fidem, oeeadem res sepe alio modo dicta moueat,alio modo dicta non moueat, alium moueat, aliumque non moueat quis dicat defui se Deo moduπι-- candi, quo etiam Esau ad eam sidem mentem plicaret, voluntatemque coniungeret, in q a Iacob iusti catin est ' Quae verba, cum se

quoiatibus, aperte confirmant quae hactenus dicta sunt: nam cur cadem res alium moueat ad fidem, alium non moueat, ea. xi zst, quia est congrua Z accommodata menti illius idem mouet, non autem

450쪽

ηo DL ORATIA DIVINAnaciati alterius. Imo cur eundem homineali; tempore moueat, alio non moueat,

ulla est, hici illi hoc tempore Mngruit,

non alio in per hoc, non tanthim confirmatur nostra sentcntia, sed etiam in an 'teste reiicitur motio illa praedet crminan S,

de qua superius satis fuse , pro instituto

nostro, a flum est si cnun talis motio necessaria esset ad fidcm,4 conuersionem, caden motio qua Vnus actu conUCrteretur , alterius conuersionem in fassibiliter perficeret: quae respectu unius hominis esset hoc tempore sticax, talis csset reL pectu illius quouis alio. tempore quia Vi delicet tam hoc, quam illo tempore, eum ad assensum physice praedeterminaret. To. Haec etiam sententia satis ex aliarum restitatione probari potest ac maxime ex co, quod ab incommodis, quae iij liis reperititur,sic vendicet Imprimis enim gratia essica dicitur,no ab homine, scd a Deo, ita ut Deus sit prima causa emcaciat illius: cum enim per sc1entia infinitam coiagnoscat , non solum quo quisque modo, quolibet tepore, di loco affectus sit; sed etiam qualis vocatio ei sic affecto congrnat ad consensum praestanda im, catomim.

SEARCH

MENU NAVIGATION