장음표시 사용
471쪽
416 CRAT DIVINA, bus, quouis modo iustificentur, cum d ctrina in Concilio tradita sit generalis, Mad omnes iustificatos extendatur,& inica sit causa formalis iustificationis, ut asser tur sess. 6. cap. 7. io Atque hanc quam dicimus, esse mentem Concilii, testatur Catechismus eiusde Concilij, iussu Phue. editus, tractatu de sacramento baptismi, his verbis. F autem gratia, quemadm/Δm Tridentina 'nodm ab
Ommbus redendum poena anathematis propc-ssa decreui non solumperquam peccatorum sit remissi s diuina qualitas in anima inhares, ac velutis lendor quidam, o lux qu. animarum noWrarum macutis omnes delit, marique anima pulchriores , o flendidotes reddit. Ne autem aliquis existimet, perqua litatem debere intelligi actionem, non habitum; post allata verba dicitur 'Os per eam qualitatem,ad omnia Christiana pietatis ossicia habiles reddi .Et infra additur, excipias, hon viasque actioncs proficisci: quοῦς omnia ostendunt, gratiam iustificationis esse distinctam ab actibus, 4n animai se permanere, ex mente Concilij. I. Verum aduersus praecedentem assertionem unum obiici potest nimirum omnia quae adducta sunt in confirmationem
472쪽
Dis p. viri Sacr. II. a nostrae sententiar,non probare esse ex fides ertum,dari gratiam habitualem,seu permanentem,cum id expressis verbis in C5.cilio Tridentino definitum non sit, sed ta-tuna colligatur per varias consequentias,
ex principiis definitis, quod non satis est, ut allata propositio sit de fide, sed ad summum ut sit certa Theologice , S consequenter ut conclusito oppositi sit dumta
Xat erronea,non autem hae retica Ad hoc
argumentum dupliciter respondeo Primo nonnullos Theologos in ea esse sente. tia, ut existiment eam propositionem esse
de fide,quae ex duobus principiis definitis,
cuidenter colligitur. Et iuxta illam sente-tiam, quae sua probabilitate non caret, dicendum cs nostram assertionem esse de fide, cum saltem per consequentias euideles deducatur ex variis principiis in Concilio Trident. definitis. Sed quidquid sit de hac opinione; Respondeo secundo, taliqua propositio censeatur de fide, non esse necesse, ut iisdem omnihb verbis sit do finita, alias propositio latinis verbis, definita sub terminis graecis, vel li braicis,
absque haeresi negari posset, quia sub illis praecise non esset definita : Sufficit ergo
473쪽
18 oKATIA DIVINA, quod sit determinata, vel subiis de verbis, vel sub verbis aequivaletibus,, quae iuxta
inodu licendi comune, maXimc spectata connexione cum antecedentibus vi consequentibus, idem significant, aut commode aliter intelligi non possunt quare ad probandum esse de fide, infundi nobis gratiam habitualem, non opus est ostendere,a Concilio definitum fuissem termi . nis,infundi eiusmodi gratiam, sed fatis est si ostendamus, ea quae Concilium statuit de gratia iustificationis, spectatis omnibus circunstantiis, non posse intelligi nisi de gratia permanente hoc autem satis probabiliter manifestum fit,tum ex iis quae ad stabiliendam nostram assertionem addu-Ximus, tum ex aliis multis quae ex eodem Concilio usurpari possent unde non am- merito diximus probabile esse gratiam habitualem nobis in iustificatione infundi, ex fide certum esse.
alia habitualis a charitate H in Metur. ar Vaerunt Theologi an gratia do
qua bic agii'us,sit habitus quida
474쪽
Dis p v. II l. Sacr. ΗΙ. operativus, qud proxime disponamur ad
recte operandum, in ordine ad vi am aeternam. Certum est autern eam non esse fidem, cum fides remaneat in peccatori.
bus neque deperdatur nisi perinfidelita tem Item Certum est eam non esse spem, quandoquidem spes in patria non remane ubi tamen non deperditur gratia,imo maxime perficitur. Quaestio ergo tant timsuperest an gratia sit idem quod charitas.
23. In qua re statun reiicienda occurrit sententia Durandi in a. dast. 26. quaest. I. ubi docet gratiam,vi charitatem solo nomine distingui, hoc enim non ita esse, testatur communis Theologorum consensus, qui distinctionem aliquam inter illas
agnoscit quod ex eo facile conuincitur,
quia alius est effectus Hrmalis grati , alius
charitatis Gratia facit hominem Deo gratum,&ab eo dilectum, charitas vice versa cum facit dilectorem Dei diligere autem Deum,& ab eo diligi, diuersa sunt. Neque verum est quod docet Durandus hominem fieri Deo charum per charitatem,'nam potius per illam Deus fit charus homini, ad eum modum quo dicimur habere charos eos quos diligimus.'a . Hac ergo opinione reiecta, duae si
475쪽
persunt probabiles Doctorum sentcntiae; quarum prior statuit, inter gratia, & chaiaritatem non interceder distinctionem realem tanquam retare, sed tantum foria
malem .Posterior vero distinctionem re lem inter illos habitus admittit. Et vir que haec sententia habet non paucos, eOLque magni nominis patronos, defenso res unde parum interest utram sequaris. Placet tamen posteriore, quae est S. Tho.
ssarum, nec non Gregorio de Valentiato. a. disput. 8 quaest 2 puncto 2. Curielis, Maideri,&Hackeri ad praedictumari . . S. Thomae,Becani tract. de gratia cap. I. S
doctissimi Suareet lib. 6 de gratia cap. I 2. vi probabiliorem amplecti. 23. Nostra igitur assertio haec sit. II abi-- amsancti scantis realiter a charitate di
singuitur. Probatur,qui gratia habitualis est forma quidam prima,deificans anima,
Charitas autem non potest esse talis forma 'prima, quia charitas perficit voluntatem, aliae vero sunt formae supernaturalcs perficientes intellectum, qui est potentia prior voluntate: quare impossibile est primam formam supernaturalem , quae tribuit esse diuinum animae 5 ratione cuius
476쪽
Virtutes operativae eiusdem orditiis illi debentur, esse perfectionem voluntatis: unde talem esse formam non potest chari tati competere, sed illud munus ad gratia aliquam priorem charitate , de ab illa realiter distinctam referendum est. Confirmatur, quia eadem est sorma, qua homo primario sanctificatur in hoc mundo,& in
statu beatitudinis,in quo charitas non tabium non est prima forma sanctificans,iconferens esse diuinum , antecedens ad omnes virtutes, operationes diuinas, imo nec est prima inter ipsas virtutes op tiuas,cum lumen gloriae eam antecedat, sitque qualitas multo perfectior. Praeterquam quod visio beatifica debetur homini per gratiam deificato, eique est connaturalis, non debetur autem illi ratione charitatis,quia charitas est ipsa visione posterior ergo assignanda est Arma aliqua prior non solum charitate, sed ipsa etiam
visione,quae statum diuinum animae eom. municet, ratione cuius operationes illae supernaturales ei tribuantur. 26. Declaratur hoc totum, nam per gratiam habitualem constituitur homo filius
Dei adoptiuus iuxta illi Id Roman. 8.Acc
pississeisitum adoption Euram adoptio au-
477쪽
tem diuina non fit per acceptationem CX- ternam, Vt humana, sed per veram S: physicam communicationem alicuius forimae diuinae, supernaturalis, ratione cuius homo dicitur reali quodam modo a Dco genitus,& filius ipsius,i diuinae con- .sers naturae,ut habetur a.Petrici unde fit, vi etiam sit haeres Dei, iuxta illud Pauli loco citatio stli',s haeredes, de consequenter habeat intrinsece ius ad bonum diutinum, id est ad participationem ipsius beatitudinis, qua Deus perfruitur: haec autem non possunt homini competere per charitatem, quia per illam, ut sic, non constituitur filius Dei, sed tantum in potentia proxima ad eum diligendum, Milli non debetur beatitudo per modum haeredit iis, imo nec potest illam mereri de condigno,ratione solius charitatis,quia hoc moritum fundatur in iure filiationi quod n5 habetur nisi per gratiam. Hinc ergo concluditur, gratiam iustificantem esse formam ab habitu charitatis realiter distinctam
27. Denique idem hac ratione ostenditur. Quia diuina prouidentia non minus suauiter se gerit erga homines, Malias rationales creaturas, quas ordinat adfinem supernatu-
478쪽
supernaturalem, quam erga eas quas ad finem naturalem dirigit ted ita res alio ordinat ad fines suos naturales, ut illis tribuat formam substantialem, lacultates naturales, perativas,ad illos assequendos, Ut perspicuum est in animalibus rationerarentibus, imo in alii sentibuς, nec sensu, nec vita praeditis. Ergo ita homines ordinat ad finem supernaturalem, ut illis tribuat formam aliquam, qua in esse supernaturali constituantur, dc potentias operativas, in ea forma veluti radicatas, ad eiusmod1 finem assequendum hanc auteformam aequum est a charitate distingui, quia cum charitas sit potetia proxime opexatiua debet supponere formam dantem
esse diuinum , cui talis diligendi nodus sit
28. Quo loco obseruandum est,qubescudicimus gratiam se habere ut formam suta stantialem, S virtutes ut potentias operativas ab illa iuuentes hoc non ita accipiendum est, ac si reuera charitas, d alla habitus a gratia physice profluerent, sicut
potentiae naturales emanant a formis na
479쪽
quod non fieret si a caminanarent, conseruarentur, ut a forina naturali potentiae. In eo igitur est similitudo, quod scut in naturalibus, potentia operativae supponunt aliquam formam substantialem ipsit proportionatam, ita in ordine
rerum supernaturalium,facultatibus Ope ratiuis respondere debet, ex suauitate diuinae prouidentiae, aliqua forma supernaturalis, in qua aliquo modo conneXae sint ex ordinatione diuina, etsi natura reruti ex se id non postillet. Quamuis autem Deus ex se nunquam mutet eiusmodi ordinem, homines tamen saepe illum inuertunt, quando scilicet peccata gratiae, non
autem fidei, aut spei repugnantia perpe
29. Caeterum aduersus nos ram assertionem nonnullae opponuntur obiectiones,
quibus mox satisfaciendum est. Prima obiectio. Quidquid in Scriptura dicitur de gratia, dicitur etiam de charitates ergo gratia ,, charitas non sunt dii odistincti habitus Antecedens patet . quia proprium gratiae est . filios Dei constituere, hoc autem charitati tribuitur I. Ioan . . Videte qualem charitatem dedit nobis De J,vis j Dei nominemur simus a. per gratiam
480쪽
Disp. IX. SEc T. I v. homo spiritualiter egeneratur, hoc etia labet charitas, iuxta illud I. Ioan. q. Omnis quidiligit ex Dro nais est. 3. Gratia facit hominem Deo gratum, & ab eo dilectum, hoc autem maxime praestat chaaritas, Ut patet ex illo Sapient. 8. Ego tam gentes medin . sic de aliis Resipondeo: Negatur consequentia, nam non tantiit quae de gratia diculitur, charitati attribui solent, sed etiam intendum poenirentia ire tamen n5 propterea dicendum est poenitentiam idem esse realiter cum gratia:&xatio est , quia quae formaliter competunt gratiae, poenitentrae tanquam dispo
sitioni tribuuntur, non autem tanquam
formae atque idem de charitate dicendum qx ea enim non facit formaliter hominem filium Dei, sed illum ad eiusmodi filiationem disponit, illa de alias. Vide solutionem obiectionis sequentis. 3o Secunda obiectio Augustinus nubiam agnoscere videtur distinctionem in
te gratiam,vi charitaterni sic enim loquia tu lib. denatura, grat cap. 2 a Charat
Dei ipsa sverissma, ponis ima, persem
maque is uia. cap. 7O Charitin inchoata, inchoatataWitia est: charitas' in trauecta