장음표시 사용
131쪽
λομαι προεισεπ, ου σου, μα Δια, και - σοι παραπλη
σίω ενεκα, των - παντος το βελτίστου κρινόντων ταπραγματα και μηδι ηγουμένω χρῆμα τιμιωτερο τῆς λημίας, αλλα των ἄλλων, οσοι το αὐτο ψιλώτιο ενεστι
α - της ἀνθρωπίνης ore φύσεως. ποπτευ γαρ σεσειέ τινας - αναγνωσομεν- τη γραφὴ τους ἐπιτιμησοντας ἡμῖν, τι τολμωμεν αποφαίνει Θουκυδι ν, το απάντων
κράτιστο - ιστοριογραψων, και κατα τὸν προαιρεσιν που iτω λόγων ἁμαρταν τα και κατα τὴν δύναμιν ἐρασθενουντα.
, γοω ουτος - ὁ λογισμος ἰῆλθεν, τι παραδοξα καινοτομεῖν πραγματα πρωτοι και μόνοι δόξομεν , ει τι των ὐπο Θουκυδιδου γραφόντων συκοφαντειν ἐπιβαλοίμεθα, οὐ
to αυτ φ. - ψεως Vitiatum hoc Ioco exemplar est. Dudithius sic vertit ted ad illos pectavi, ut veterum scripta, plus aequo admirantur, tuum eis rem pernantes quo teriue homines vitio oborant ut talis quaedam constitui possitectior σοις δ υτ φιλαίτιον ,εστι, τὰ ἐν των di ηαέων μόναώγοιμενον, τὰ δἐ των κατ αυτους παντελως περιορῶμ' ἰ κοινά σε ηαης ἄνθρωπίνης πάθη φυσεως Syth. Pro τὰ αὐτό. quod non in itelligo , legendum videtur, et etό, qua ratione etMq.λονεικοντουτ f. 4 eontemtim dicitur. Pro γινομήνων aesti emenda . tione restitueris κρινομένων. aetera sine codd. ope sanari nequeunt, cum plura intercidisse manifestum sit. a. ἐπιτιμησοντας Scriptus liber habet ἐπιτιμησαντας:minus ecte. Sic P. 8 . . p. s. . idem perperam habet συνήθει dandi casu Sy Ih. to απάντων κρ. . ἱστ. sc e mente eorum auos prum xeprehensuros esse sperat. Ipse enim Herodoto Prima defert. καὶ κατὰ τὴν πρ ποτε τί λ - Non video , quid sihi velle h. I. ποτε Num ergo leg πονι κατὰ τὴν προαίoεσιν ην καθυ--λου μαρτάνοντα και κατὰ την δυναμιν orιν τε ξυισθενoυντα Reis h. Conjectandi periculum cur si ierit non perspicio noxa est nonnunquam, uterdum, et sequens quoque membrum assidit. Emendatio a Reiario Proposita, critici menti a- Pugnatis. ωα ουδ Ουτος ὁ λ. εἰ λθεν Interpres neque vero illud quidem nor fugit. Sed hanc sententiam vulgaris laetio respuit. Quae si bene habet, Iensus hi sit necesse est eneque vero haec cogitati mentem iubiit, i. e. non vere
132쪽
mιις κοιναῖς μόναις ἐναντιούμενοι oόξαις ώς παντες, ἐκ του μακρου χρόνου παραλαβόντες, ἀναφαιρέτους α και ταῖς θιαις των ἐπιφανεστάτω φιλοσοφω τε καὶ γρητόρων μαρτυρίαις ἀπιστοῖντες , οἱ κανόνα της στορικης τραγγατείας ἐκεῖνο --Θενται τον νηρα και της περιποῦ πολιτικους λογους δεινότητο οργ' ωπι τε προαιρέσεις ἰσχυράς. αύτας δῆτας ἐπιτιμησεις Arολύσασθαι βουλόμa 4 ἐχουσας τι λατρικο και - πολλων αγωγόν, περὶ μὲν ἐμαυτο τοσοῖτον ἀρκεσθησομαι μογον mis, τι το λονεικον τοῖτο και μερι κα προςυλακτου εἰκη τισι δεν τί πεφυλαγμένος - βίω μέχρι του παροντο καὶ ina βλεμ- ἐκοεδωκως γραφην, ἐμὴ κατηγορω τινος, ἔξω μιας τρογματείας, ὁ συνεταξάμην περ της πολιτικης φιλοσο- νας προς τους κατατρέχοντας αυτης δίκως, ουκ' ἐπι- χε πα-- πρωτο εἰς το ἐπιφανέστατον των συγγραψιωνην - ἐλευθέροις μεσι πρέπουσα - ου ἐμαυτ συνηθη κομι- ἐναποδείκνυμαι Περὶ δε του γένους της γραμφης πλείονα με εἶχον λέγειν, αρκεσοπομαι o ολίγοις. ι αληθεῖς τε και προςηκοντας ἐμαυτω προηρημα λὰγους, συτε κρινεις κα των ἄλλων φιλολόγω εκαστος.
istaeir. r. f. 5a . n. s. ἔν υτε - Rursus luc est Iacuna. Reis h. Mihi Isis gendum videbatur: is atro in ποοαιρέσεις ἰσχυοαι qui quoasotuerunt, neutiquam frina ratione nititur. Sed fortane plura interciderunt. Minimum distinctionem, quae post ἰσχουράς erat, maxima permutavi. . προς τους κατατρέχοντα αυτης Videtur Epicuroos intelligere, quos rhetorices Itudia contemfisis constat. v. Quintil.
133쪽
66 DIONYSII ALICARNASSENSIS III. Ἐσπι δὴ το βούλημα μου της ηεαγματεια οὐ
uora ratione usurpεtur, videndum, ne hic alia voce auctoae tirua sit , , εξε rασμός, . I. 6 8. a. ἀστοχουσα In cod. odi. qui transscriptus erat ex exemplar Dudithinno. ποτυχοῖοα. Huds. Tomo - ποιειν se reprehendere, quae antiquiores in medium protulerunt. ale interpres ouod vero non κo primus hoe Ieribendi genus aggrediar. Ii Iite aucto dispo
134쪽
ἄψ ης - φανερόν Haec alieno loco illata vid ontur, ut obelis notanda putorem, nisi Dionysium me tractare recox-
μυουτυροῆσι τοῖς ρ'mvrῶν V. αντον - αρ τάe CL sue,4 in ιη μιας αὐeth αρειης κεκαρωμένοι την διάνοιαν ἄπυνiα μηδἐ κακουργεῖν πολαβη ais προςόνr i ρμῆ aiSM so 'μαριυρουπια ubi Pro προςμαρινθον τα eg. ut με ριν υνδει rnam προς- προςόντα repetitum videtur. et ante nunςόνι. eum Srib et Reisy μη insero. megisndi particulae milites elisas. Iv. i. μέν τι in scripto libro partieula post με pinguiori litura est obscurata, ita ut nescius, ne sit, an ti, an mixta ex his τοι sed cum accentus aheat enclisin, idolueroforra voluine μέν τι aut μέντοι. Jlh. Posterius denuum putavio γάρ - καtηγορημα ipsum non enuntiavit, quia id ex oratione contexta ponte intelligitur. Similes omissiones ante γάρ frequentes Irint. τὼ γεωρητικον αἰτῶν Id est την δύναμιν os θεωρειν αυ--υ h. e. τὰς υιῶν ἀρGώς τε και κακίας. Reis h. f. Ma thiae. νr Saa. . . . a. qn.λλου, Frequentius il νελλος, ut cum alibi, tum supra P. 44. v. i. etiam in manuicripto Syth. Sic uiui.
135쪽
την α m. 'Aλις ἔστω μοι προοιμίων, δα, λάθω περὶ
, V. Maλων δε αρχεσθαι τῆς περὶ Θουκυδχου γρα
, 'Αρχαῖοι ἐν ου συγγραδεις πολλοὶ και κατα πολλους ἀπους γενοντο προ του Πολοποπτιακου πολέμου ' ἐν οἶς
emendavi. τοῖς παθεινι και toις παθεσι. . Steph. Ego malui aliquando τοις ἄσι ab omnibus Deile comprehendendarum. vel . percipiendarum Verum bene habere viligatum docent insequentia toeaων των κριτηρων. Sunt Inim arιium κριτηρια son- Ius et x ἐκ τῶν αισθησεων παραγιγνομεν πάθη affectione in mente per sensus excitatae. Reis h. Postrema laut απροςδιό--um Lectionem sanam puto sensum quo hunc ea uidem
non detorius judicat vulgua . quam eruditi, quae, e M. obseuro rationesve carente , δι ἰοθησεως λόγου ab animo pareipiuntur. ged pro τοίνων των κοιaηρ exspectis τούτου του κριτηρίου, nempe οὐ λογον V. I, I S. Iud de Lyr. p. 74 sqq. Jud de Demosth. P. 1-o. ista commentum exterminandum esse supra diximus. V. s. Πελοπονησιακοῆ Nota hic Diono σιακου simplicio scriptum, in sequentibus autem gemino quam posteriorem scripturam agnoscit apud Dionysium Afrum etiam Eu-nathius. Pro sequenti etiam υπέ- apud Suidam diphthongo, est Ei γαιων contra Προκονησιος pud Stephanum retant monophthongum Rursum pro apud eundem tephanum est Φιγαλεως et Φιαλενς. Est autem higalea seu Phiale oppidulum Arcadiae , a Phialo quodam denominatum, ut tradit idem S. 'phanus. Pro μελησMyonae vero Dudithius sublata privativa mavult μιλν,πορος SI IB. Malim gemi-Djpitig Coo le
136쪽
nare liquidam auctoritate Strabonis, I. XIII p. 618 ed. Pari . Huds. Haec auctoritas hic quidem nihil prohat prohat Di nysii, alibi semper Πελοπόννησος scribontis, constantia. Quare libxariorum in nostro loco lapsum propagax nolui.
Eiγέων Apud Suidam diphthongo, hahemus ψαἰ- An is ipse sit, cujus hic loci meminit Dionysius plane incertum. ed do eo non opus est, ut contendamus, cum et γέα et γαῖα dicatur Wid s. Προικονησιος Gentile est Προκονησιος apud Steph. Drant verum Strahoni cum dupliciis Προκοννησιος I. XIII p. 818. Hucis. Cf. esseling. ad Herod. I, 3s ad Diodox. XIII, 19. P. 577. Ouomodo infra 25, a legitur; Προικοννη-οιος, hic quoque exhibui. σγωγελεεe Ita quidem in omnibus Dionysii codd. legitur. Sed vera lectio est Φυγαλεος. Nam de prima quidem et ultima VII ab discrepant scriptores, quia alii πώλεια, lunt, fit Polyhitis libro . sim IV, 1, 5 sqq. V. 79 6 1 alii Φιγάλεια, ut Rhianus in Meneniacis, Stephano est
alii item Φιγαλέα, ut est apud eundem Stephanum alii σα- via, ut ost apud Athenaeum Ith. l. X, 1 a coli. IV, s. d. Bi p. seet XXXI. Sed tamen de secunda vocali omnes cor dirant. Voss. de bim. r. . o. Ἀκαταιος V. de eo oss. I. I. P. I. f. p. 352 sqq. et quos laudat Creuetex de art hist. r. p. s. Ejus et Charonis
fragmentorum collectionem debemus Teugero.
δος , ἱστορικος πρεσβντατος, ἔγραφε νενεωλογίας έκδέλroi χαλκων, ας λόγος ευρεῖν τον πατέρα Ἀρτξαντά τινα τόπον της οικίας -του. CL Voll. 1. I. p. 4 sq. Mo Cremer L I p. 6. Ἀμελη-γοραςJ Iemeriti Alexandrino Melesagoras vocatur lib. VI me min. p. 67. 7. Sytb. nisi codicea fallunt. Verba ejus sunt Μελ μαγόρου, εκλεψεν πιας Aaοοῖνος καὶ πιδημος ὁ ξιος , o istoρικοί. Uvido, ne hic Eudemus idem sit, qui Nostro Parius dicitur J Eo autem iubentius locum hunc attuIi, quia inde cognoscimus , quantis viris prosuerit Chalcedonii
inius opera. Utrum vero Amelelagoras anmelesagoras, quomodo Andreas Dudithius apud Diovsium legendum putatiat, Tectius vocetum, non facile dixerim quando utimelelagoras quoque egitur apud Hesychium Grammaticum in nμευοπτη ἀγων. ita etiam Ametesagorae cujusdam, sed Atheniensis , qui Atticam descripserit, menti apud Antigonum
carystium Historiarum irabilium cap. XII. Vors. I. l.
137쪽
τερον των Πελοποννησιακοῦ κώ μέχρι της Θουκυο οὐεκτειναντες ἡλικια Ἐλλανικος τι Ἀμεως και Δαμαστης 8is' Σιγειε ,αι Ξενομη θης ο io και Ra-ος ο Λυδος και α 5 λοι συχνοι υτοι προαιρέσει τε μοια χρήσαντο περ τὸν ἐκλου, ν των υ ποθήσεων και δυναμεις οὐ πολύ τι διαφερουσας εσχον ἄλληλων, οι ἐν τας Ἐλλοικας ἀναγράψοντες ιστοριας , ο οε α βαρβαρικας, καλαυτας δὲ ταυταγου, - πτοντες αλλήλαις, ἄλλα κα χνη και κατα πολεις ρουσε και χωρι αλλῆλω ἐκφεροντες, ἴνα και το αυτ φυλαττοντες σκοπον, σαι διεσωζοντο παρα τοῖς ἐμιχωριοις μκημαι κατα ελη τε και κατα πόλεις, - ἐν ιεροῖς, εἴ ἐν
υπο του πολλου πεπιστευμένοι χρόνου, και θεατρικα τινες 4 περιπετειαι πολυ το λον χειν τοk - δοκουσαι. Λεξιν τεμ επι το πολυ τὰν αυτην παντες ἐπετ δευσαν, σοι τους αυτους προειλοντο - διαλέκτων χαρακτῆρας, τη σα s, . και κοινδε και καθαρα και σύντομον και τοι πράγμασι πίλος, υη και μηδεμία σκευωρια Ἀπιδαινουσα τεχνικην
με πλειων τοις δ ελάττων δι' ὁ ἔτι μένουσιν αυτω αἰ
plari stram Syl CorrWxi ut dylburg volebat, uetis δεταίια -- L h. Ad rem ci Creueter. l. l. p. 77 sqq. λι S. Ra. αποκείμεναι γραται, ταὶ ιαc Rectius γραφαῖς, dandi casu Sytb. Pro soοῖς malim ἱεραῖς Liquet enim, h. I. τὰς ἷερὰς γρατύς, monumen tu litterarum Doro , ταῖς βεβήλοις opponi et cum iis copulari. Reis h. quidem de templorum quodaminii ad tabulario non cogitaverim, cumque γραφα fer-Ti nequeat, edidi, quod 3lburg suaserat, ρυφαῖς, ita tamen, ut distinctione mutata, eam Vocm cum ἐξενεγκεῖν iunxerim. De x cI. Exeuger. I. I. P. 5a. 136 sqq. Dipiti sui Coral
138쪽
DE THUCYDIDE JUDICIUM II γραφαί. Ἀλικαρνασσευς ρόδοτος , --οος λόγω s
πρότερον τῶν Περσικων, παρεκτεινας δὸ τῶν Πελο-ποπι--ων, τη τε προ ατ κην προαίρεσιν ἐπι το μεις α νεγκε και λαμπροτερον, υτ πόλεως μῶς υτ εθνους ἐνος--ορ- προελόμενος οἰναγραψα, πολλα κω δια - ρους πράξεις εκ τε τῆς Ε ωπης in τε mi Ἀσία μιανπεοιγραφην πραγματείας αγαγεM 'Aρξαμενος - απο της 6τω Λυδω Ουναστεια μέχρι του Περσικου πολέμου κατεβι- βασε την σπορί- πά - τοις τοι τεσσο ρακοσα και
λακολοις ἔτεσι γενομευα πράξει ἐμιφανεῖς Ἐλλήνων τε και βαρβάρων μια συντάξει περιλαβων Και τ' ἐξει προς- 8a 1
s. λίνου προτειον Herodotum eo anno, in quem incidit νειοξου sti βασις, annorum fui si quatuor, satis ex citatis Pamphilae verbis sapud Geli. N. A. v ac est manifestium Quare non unis de bello Persico, sed de expeditione ex xis in Graeciam quam a Dionysio κως ἐξοχήν dici τὰ Πεμικώnatuendum verum est, quod Dionysius at scribit in Jud. Iuo de hue ὁ δ' Ἀλικ. - τῶν Περσικων. Vos s. de isti Grip. 33. Non opus ideo est conjectura T. Fabri, qui in notis ad Longinum λ ιν υσιερον reponit pro λἰνωπρότερον vido Scaliger Animadversiones in Eulehium a ann. DLXXII. H ud L Cf. Larcher Chronol. Herod. v. VII. p. 559. ἐς μαν Fortasso emendandum est ἐς μιας μαν originem traxit a subsequente accusativo. Simili erroris causa Iud de Demosth. P. 1o59. a. οὐτως ἔχρη uno Πλατωνος ἱρῆσθαι ης θους και Ποσειδῶνος ini τῆς 'Arτικῆς στάσιν της ante 4 ληνας ex τήν ortum, quod roponendum est. Item antiqq. p. asis pro τῶν ' μαίων δῆμον leg τον 'Pδ. Hoc coiruptionum fonte nihil est frequentius. s. ἐν τοῖς τεσσαράκονrα Pro τεσσαράκοντα supra I. 3, 14. legitur iκοσι, e librariorum incuriam confusis notis mimeralibus et . Syth. Atque L. non legendum esse docuit calig. in Animadversionahus ad EuIehium ann. MCCCXVIII. uas. παραληφθεισας J Dudithius niavult, Ma θείσας, mi ias Videtur tamen et haec ferri post lectio: sicut scilicet infra diei auctor a , 1.L συνιο- ας κασιος vetui ἔσχεν ἀρετάς. Syth. necte. Deinceps 'e.. v οὐ mutavi in προ
139쪽
DIONYS HALICARNASSENSIS I VI. ουτοις ποενομινος Θουκυδ ης υτ συ,
etini oeo historiam ad tringere , h. o unius tantum v - civitatis vel regionis ros complecti, quod fecerant v. o. κτίσεων auctΟ-xes qui quanquam subindes multas historias confecerant, non tamen satis arte callebant, ut, quemadmodum yrodotus unum corpus o iis compingerent. Haec quidcin Dionyinmens, quem tamen nollem hoc nomine illos icos Herodoto
aetati ruiores reprehendine l. 5, 3. Nam si v c Hellan casomnia, quae singulatim porsecutus erat, M. turet Hellari. D g m. p. 58 sqq. quam Dionysius probat, ratione O texuisset, vereor, ne indigesta moles extitillot S , critici Nostri id est comparandi studium, ut diversimima contendat, eoque in errores se induci patiatur. όκια πολλα ou Possis etiam, Tansposita negativa, legero
προ αλλήλους P Typothetae errore in ed. Relah. προς αλλήλοις legitux Respicit auctor Thuc. I, 1. Uk6 μινος - βιώσας E Thue V, 26. cuius integra veristia, Ia 3 Seqq. ex eod. ducta sunt. V. I aa aut infra sto, RAια την ψυγην nolim a Dionysio additum II . qam etiama Thucrdides non extorris suisset, tamen omnibus rebus dens
non potuisset Quid quod scripto exitio suo hoc nomino
140쪽
DE THUCYDIDE JUDICIUM. 3ου ἰά των ἐπιτυχόν- ακουσματω τα. πράμις συντιθείς, ἀλλ' οἶς μεν αυτος παῆν, ἐξ ἐμπειμας - α τελει Θη
εἰς αἰ- η και γοητεία των πολλων ἐκτρέψαι τη Ῥραψ v, ως ο προ αυτῶ παντες ἐποίησαν, λαροας τινὰς στορουντες ἐν λαις και νάπαις ἐκ γῆς ἀνιεμναε, και αἴδας αμψιβιους ι ταρτάρων ουσα και δια δεαγους ναομώπια και - ο- Θηρας και ταυτας εἰς μιλία ἀνθρωποι συνερχομενα καιε λπων και Θεύων συνουσιῶν γονας μιθίους και αλλας τινας πιστους - καθ' ἡμας βιω και πολυ το ἀνόητον ἔχειvδοκουσας ιστοριας
adjutris est. V. V 26. Possint igitur verba δια ην νυγέ cum πονο ανόμενος ungenda videri. Sed, ut omittam, Dionysium, silio voluistet, 'erba aliter collocaturum fuisse, sensus, qui hac ratione exactit, et ipso habet, quo onendat. Nam Thucydidem propter exilium potissimum eos potuisse consulere, qui Te optime cognossent, id nec ipse dixit, nec per se admodum probabile ost. Itaque qua vulgo fit ratione locum intelligenduin puto, sumendiariique monysium, ut saepius, minus accuratum fuisse. a. ne auris vulgo προ αυτου. ἐντρέψαι Imo vero ἐκτρέψαι, dedi de meo. De rivissimile ductum, qui alio, non quo tendunt, sed quo tu vis, derivantur. Reis h. Sio 33, 5. ἐκτρἐπειν την διάλεκτον έκτης