장음표시 사용
121쪽
34ματα δεδηλωκε και ει τι θαυμαστο ς παρα οξον ἔκαστη γὴ
ἐν τn πραγματεω D'E orans vocis praegrenas iteratum putem. Sic Noste dicit πεῶλαμβάνειν γραφὴ II, 1 , t συο ti H 5, 6. ἐνθυμημασι aud. B Lys. p. i 9ο. 1 . neque un- qu m, quod meminerim , εν addidit. 5. κοτουσι Malim ἀσκοουσι. eis h. Recepi conio poturam, quae cuilibet in montem venire debehat. Idem vitium eluendum ess De orati. antiq. p. 45o. . iam monuit Natthaei. Diss de Dionys Hal. p. IlI Cf. l. I. II, 5o a.
ενος κητὴς ἐγένετο. εθνη Imo vero θη, mores. Reis h. Verissimam emendationem in ordinem recipere non dubitavi. V. Antiqq.
Prooem. ἔθη τε α κράτιset καὶ νόμον του ἐπιφανεσzάιου δι γονμαι. Cf. l. IV. P. 7 5 15 ακουσαι, πολιτειῶν Interpona καἰ Reiah. Facile και praegressa syllaba elidi potuit. Equidem illud cum Reishio necessarium puto h. I. ideoque inserui, uncis tamen notavi. 6. υτοις τοίνυν Ad φθονέαν δέδωκεν additum desideramus cujus e copiam fecerit Les est situ τούτων pro
πω λην την δικαιοσο ν καὶ ευσεβεων Forsan Iegonis dum παρ oλην την ἱστορίαν περὶ δικαιοσυνης με ετσεβεια κα π.Syth. Mihi videtur locus ita quodammodo integrandus: παρ' λην την ἱστορίαν, ἐπαινῶν την δμαιοσυνην. eis h. yI- burgii emendatio non modo facilior est, sed etiam ad senium accommodatior. Num qui virtutem tantummodo laudat, is de ea non philosophatur. Dissilia i Corale
122쪽
ταῖον ἐστι - εργων αυτο και χαρακτηρικωτατον, ο παρ
τί δὲ τουτό εστι το - ἐκάστην πραξι μὴ μονον τα --
. καὶ δυναται Commation istud, και μνυται, tolle dum est aut pro δυναται reponendum διαπεπόνηται, διεσκευα-σruι, vel simit quid Syth. Num διήνυσrαι, elaboratum sis
Reis h. Roscripsi δυναetῶς. II, κ, . τὰ γεγενημεν suetis τὰς μαχὰς ο αμ οtέρων διεληλυθεν κριθῶς καὶ μνατῶς.των πραζάντων αυτά. Post αυτάς deesse videtur etὰς διανοἱας. Reis h. ihi in ventem venerat, o ante τὰ πάθη expungendum esse. Quod tametsi facilius videtur, tamen Reishii conjoctuvam non improbo, coli., qui locus omnino nostrum illustrat, Anti q. V, 56 p. 978: οις ἀναγινώσκουσι, tu ἱσrορἰας ον ἱκανον εις ωλειαν το τέλος αυτ των πραι - των ἀκουσαι ' παιrεῖ δε εκαστος και Iis αιτἱας ἱστορηυαe των γενομένων και τους τρόπους f. leg τόπους. Sic XI, p. 156:iους τόπους, οἷς αἱ πράξεις ἐγένοντο βουλονetu παρὰ πις ἱστοριας μαθεῖν. της πρά&ως και τα διανοι, των πραξάντων καὶ τα παρὰ του δαιμονίου συγκυρησαντα και μηδενος ἀνηκοος γενέσθωτων πεφωκότων τοῖς πράγμασι παoακολουθεῖν ' τοις δε πολιτικοῖς in πάνυ ἀναγκαῖον πάρχουσαν η τοιτων μάθησιν. 8 προλαμβάνωνJ P. ποοςλαμβάνων, cum sigmate. Reis h. vulg. non poterat ferri, ideoque non dubitavi, quin facillimam emendationem v Schaeter ad Apollon Rhod. T. II. sa. reciperem. f. II, 19, 5 αυτὰ et κεφάλαια τῶν μελ- νιων δηλουσθαι προςλαμβάνειν.και-ὰ ων Num κατὰ των Resis h. Idem mihi in mentem venθrat, recipiendumque putavi, cum vulg. aperte cox- ruptum M. Ea lem confusio est in cod Thuc. VIII, 7. Mox in locum vocis πράγμωet sufficiendum puto κατηγορημαχα Illa vox saepius minus tritas sede dε turbavit. Recte autem dici κατηγορήματα κατά τινος docet Lobeck adiSoph. isto. p. 37s.
123쪽
τροῖς', οι τέμνουσι καὶ καιουσι τα διεφειρμένα του σώματος, εἰς βαθος τα καυτήρια και τας τομα φέρονυς αδντων
κα το πομπικο εχουσα πολύ, συγκειμένη τε κατα την μίσην ἀρμονιαν, και μαλακω ρέουσα. Διαλλαττει τῆς σοκρατειου κατα γε πικρότητα και το τονον ἐπ
ώς βάθους Hoelahelius Iogito actost. Possis etiam
Iegere ς ιόν τε βάθους Syth. Ego cui Hoeschelio h. I. faciet, εἰς βάδος ogente. R est sh mo xeposui. στοχαζόμενοι Μalim φειδόμενοι Reis h. Usitatissimum
Dionysio verbum , στοχάζεσθαι, veram Iectionem , φειδόμενοι vel ποσχόμενοι, quod propius ad litterarum ductus accedit. Iqco movisti videri possit, cum e vulgari comparAtio claudioet, si cum interprete lat vertas: non tarnem fanas eo 'Poris partes et bene affectas attingunt Si locus sanus est ita
xeddi debet: unmquam Ianas beneque ubetas corporis parteae taedendi conflium iis non est, tametsi has quoque laedere coguntur, ut corrupta tollant. Caeterum Dionγlii de Theopompo judicium magnopero eos sublevat, qui hunc a criminandi libidine purgare ennati sunt, och. I. l. p. 5 sqq. Boeckh. Oec Civ. T. I. p. 3i6. suorum ego auctoritatem tanti facio. ut in contrariam Iontentiam abire non auderem, nisi gravim-rnum ejus aneriorem hab rem Lucianum, Quom hilt sit consur l. 59. P. ais R. sui sint, inquit, παινοι η φύγοι πα-
πεφειομε οι καὶ περιεσκεμμένοι και ἀσυκοφάντητοι κα. μετὰ αποδεμ ξεων καὶ ταχεις καὶ μη ἄκαιροι, ἐπει - ου δικαστηρίου ἐκεινοι εἰσι καὶ την αἰτην θεοπόμπω αετέα εξεις, φιλαπεφυημόνως κατηγορουντι των πλείστων κα διατριβὴν ποιουμενω το πραγμα- ῶς κα3ηγορ ιν μὰλλον η ἱστορῶ etis πεπραγμένα. Graviorem etiam auctorem advoca xcm Polyhium V1H, o R. nisi huic invidiae crinien impactum esset etiam a Scitiseighausero T. VII. P. 24. o Goellexo, Timaei vita, scriptis p. 870 At veront Theopompum et Timaeum defendas, quos aliorum Iaudeainiquius saepe detrectasse, veteros fero omnes consentiunt, virum egregium invidia incusar no audeam, ejus manium verecundia facit Audeo potius Dionysium , qui, cum, ubicumque do Polyhio loquitur, ei obtrectet, eo quoque eius soadversarium ostendere videtur, quod, quos ille reprehende-Tat, eosdem ipso laudihus ornat, uti Theopompum et Fabium de cujus fido non immemor sum eorum, quae disputavi Ernest in opiae philol. et ovit P. Ioa sqq.).Di9jtiro b Cooste
124쪽
si πόλεσιν η στρατηγοῖς πονηρὰ βουλεύματα και πήξεις
αοίκους. Πολὰς atavis τούτοις και της Δημοσθένους δεινο- 1 οὐδε κατα μικρον διαφέρει. - ἐξώλλω πολλων ἄν τις ἴδοι καὐτων αρχαῖκων ἐπιστολων, ας του πνεύματι ἐπιτριψας γεγραφεν. EPδ' ὐπερεῖδε ἐν τούτοις. ἐφ οις μα-
πολυ δε το παίοιῶθες ἐμφαίνουσαι Ἐν οις ἐστι - περὶ Σειληνου του φανέντος ἐν σακεοονία και - περ- του δρα-
ao. σπαῖκων De 'Aχαῖκῶν dictum ad . I. In R. periodo. inquit Stephanus, non video quid fit opus particula αν Sed ne illud, etostos mihi satis placot. Sensus autem Ianua est Reprehendit enim Theopompi nimiam curam et diligentiam in vitando coneursu et Hatu vocaliurn quam etiam Cicero Orat. q. et Quintilianus IX, . reprehenderunt. Syth. 'Eν τουτοι ad omnia Theopompi seripta λόγους refer. Pro μάλιστ αν facile conjicias μύλιοτα Se v. Hermann. ad viger. p. 8eto Seidior ad Eurip. Electr. III 6.11. τόπον Et τόπον ferri potest et τυπον reponi qua dore ad P. S. V. illa. de Compos p. 8. Sch. Sy Ib. s. quao
παραβολῆς Videtu appellare τα παρεμβεβλημένα quavali επειέόδια appellant, ad ititias, aliunde etitas, praeterrem ingeβas, a re alienas narrationes. Reis h. Repetiit hae Ernesti ex Gae Rhet. p. a r. R. Velim ostendisset, vocemnooαβολή hanc potestatem hahoro. Quod jam athenar ad Herod. IV, 167. suaserat, παρ κβολάς, ni cunctatus roposui. In Consura oste dicit παoiκβασις, ut Polyh. III, 9 6. I. Thuc. I, 97. eodem sensu dicit ἐκβολή. Λ et x eodem modo assuta huc VIII, 7 . et περι- Quod pro et e vulgo 1egituae, καὶ ex Centemandaui. Fabula de Sileno ex Theopompo narratu ab A lian. III, 18 ubi M. Perixon verum thi Silenus non in acedonia apparuisse traditur, sed in Phrygia, hi cummidamam rerum geographicarum cognitionem incredibilem Illam scriptori satis exedulo, Aeliano communicaverit. Eandem rem ne nostro loco significari putemus, impediunt verba δεν Μακεδον , quae tamen in Cens desunt Herod. VIII, M. Nidae hortos in acedonia memorat, in quibris ὁ Σιληνος ειω ῶς λέγεται - Μακεδόνων. f. Sinneidor ad Xenoph. ab. I, , 5. Caeterum Cicero do Legς I, 1. Apud Theo- Pompum, ait, sunt innumerabiles fabulae.
125쪽
προ την τριήρη In Censura Scriptorum veterum P. as. v. ult sibi eadem rure habet de Sileno et dracone προς τῶ τριηρει Sytb. Corruptum haud dubie est quod in iis legitur, προ νὴ τριηρ
του, ne παραληφθέντες I sensus est: ταυτα παραληφθέντα παρὰ των in πραιέων Syth. Ego, deleto primo ourοις et Puncto sublato, quod est pone Ouοια mali in postseriua τουτοις cum μυti copulari, ut sit καὶ ἄλλα υκ λέγα μοι. oeτοις. Tum desunt nonnulla, quae conjectitra consequi difficile sit Fortasse non multa desunt, . o. μως sy δε -zοι nihilominus anien hi auctores adsciti vel issumti, h. e. d0lecti, quibus alluescas et quos diligenter tractes. Reis h. quidem nihil excidisse puto , sed pro posteriore roλοις scribi iidum censui oότοι Ad finem epistolae nonnulIa videntur deesse.
128쪽
-sis οἱ- πιεξω- 'Aικαμασσέως Variant odd. in titulo exprimendo, nunc quidem ιον-ἰου του λικαρ. mune vero simplicius Λιο-σι- λακ . nunc demum Λιονυσἰου Αλεξ. Aλικαρ. Huds Articulum ante Ἀλεξανδρου non putat ah hssa posse Schaeser ad L. Bos P. s 7. Anto λικαρνασσέως melius hest, si quidem ab ipso Dion3sio inscriptio profecta est. ποιητάς et καὶ συγγραφεμ δεγγραφεις tuo omnes sunt Brofa orationis oriptorer CL Teuger Archist. r. p. 78. Interprae ad I de Compos P. os s. 185. A ad Plat Phaede. p. 48. Interpo na Thomam . . 8 3. q. κοι in Atia ουβέρων Quantum e nomine conjici potest intelligendus est Lucii Tuberonis, historici, filius. V. Schiuet inimicer. τι-e, ς ἔ--ος Dionysium scripsisse uspieeriar , τίνας εκ vel , αςτινας, cum eo quem laudat, lituo noti quasdam criptorum virtutes complexus fuerit , sed potissimas quidem haud dubie omnes. Noli objiceτe, eum modeste loqui. Talis enim modestia ab ejus indola aliena.
129쪽
πραγματίκα τε και λεκτικας αρετας, και πη μαλιστα χει-
811 ρομ εαυτου γλ ω κατα τα απότυχίας, εἴτε τῆς προαιρέσεως οὐχ απαντα κατα το ακριβέστατον λογισμον ὀρώσης, εἴτε της δυυάμεως ου ἐγ-πασι τοῖς εργοις κατορθουσης, να
τα δ' ἀποτυ ας υλαττόμνοι ' ψαμενός τε τω συγγρα-
' ζω Potest si accipi, aera dixisset ἐπι rovrων. e.
ρούμενοι legi, aut φ ων ορμο μενοι , unde orsi, e quibus praesuppostis. Reis h. Nec conjecturis opus, nec ea , quain Boiskius suadet, explicatione. En κανονων ποιεῖσγια τὰς γυ- μνωοἱας eodem modo dicitur, ut έπεξιέναι επι παραδειγμήτων de Compos n. 336. ἀποδεικνωνα ἐπι παραδειγμάτων ib. p. 568.sκonLῖν ei δραν επι παραδειγμάτων in et Antiqq. XL. I. ubi rein et viilgatum e vatio emendavit rimm κανονας επὶ των θεωρημάτων norιθεσθαι Il, 5, 1. Consimilia sunt II, s secni τουτων γιγνεται τῶν επω φανερα Plat Polit. X. P. 597 a: ἐπ' υιῶν τουτων θεησωμεν τον μιμ ην ουτου, ἐς ποτ' έstiri
CL mithiae. r. r. i. 58 . P. 856. τα παρ' ἐκείνοι κεἰμενα ab illis usurpata. s. a , rευρο αν τις et ὀλίγα ῶν θεατρικων σχημάτων κείμενα παρ'
αἶιῶ. 9, 5 et ἐπίθετα κωλλωπισμοῖ χάριν κεῖται Paulo d1veria ruri I, 2, 5. II, 8, 1. 3, a. a. a. f. Schael ad I. do Compos P. 14.ώφάμενος τε Malim δε in disputatione autem de historicis. Nam poetas quoque a se recensitos et lustratos iraia ait. Reis h. Sed has oppositio hic non expressa est. Cohaerent cπεληλυθώς - και εδηλωκως - φάμενός τε Κω et eodem inodo hahes lat. de Legg. II p. 79a C: O εων
κα εὐμενἐ neqόν-e. f. ib. p. 8οZ. et vναῶκε τε παιπαῖθες οἰκήσεις τε.
130쪽
τῶν γραφοι αν Subandi δεε ita ferviens opportunia
eari eorurn, quae tum temPori Commentabar atque tractabani
ae habebam mihi roposita in ιια scriptione, in qua Thu .dμdis laudesque naevosque obiιer Perstrinaeriam. h. E. tantum solummodo nuius rei attingens, quantum rei propositae servi-xot exclusis illis, quae a proposito aliena et ah eo me ellent
περι ἄν ἄλλων Περι hoc loco per ellipsin quandam significat idem quod μι, seu έν. Idem enim ost, ac si dixisset auctor in V αλλων, seu ν τώῖς περι4ων ωλλων Syth. Raetii psi qualis sit ignoro. Sed cum ιποέησα vice verbi ηλουν fungatur, patet legitim. περ cum genitivo dictum esse. CLmiudoxi ad lat Phaed. P. s. et not. .d. c. 7 5. a. ου γαρ ην Aut pro νῆν accipi debet ην non enim datum erat, non licebat aut leg est e re προκείμενον ην rnon enim erat mihi propositum hoc, ut is eis h. Conjectura non opus. V. ind. s. v. ebora. 'roia. σθαι προελομενον, ἐς J Correxi distinctionem et mutisdiora, προελομενον εἰς non enim poteram de unoquoque eopiose di utare, myy qui mihi rορ ulissem tractationem in Darium quam angustlas num contrahere. Reis h. τελεσως την π. Comma post τελέσας Iustuli nam τηνωπόσχεσιν ad utrumque verbum pertinet, arctius tamen a legento Cum τελέσας iungitur.