장음표시 사용
141쪽
8as VII. Ταυτα δ' sis ει προηχλ ου ἐπιτιμων ἐκεινοις τοις - ρασι αλλα και πολλὴ ἔχων συγγνωμην, εἰ και
VII. a. καὶ κοινῆ - ιδ 3 Hoc dicit, has μνημας partim regionibus quibusdam communes suisse, partim singulis ei vita-
tihus proprias Moneo propter inter9retes Latinia in et Germanicum idem , ut et Creuger. l. l. p. 77 89. μνημα interpre-luntur monumerata, en mater quasi μνημαι scriptum ellatrμνημαι sunt narratιones is tribus traiitae. Cf. 6, s. Caeterum salsa puto, quae Dionysius ad historicos illos excusandos disputat. Oxum certe plerique ipsi superstitione tenebantur, credebantque, quas audirent, fabulas. Has autem existimare ea demum crudition iis uine narratas, ut eas fidei to posteris traderent, laoc, ne quid gravius dicam, ratione earet. Non igitur iis νωγκαῖον ὴν ποικίλλειν Κῖς μυθωδεσιν ἐπικυδέοις τὰς τοπικας αναγρα xe, sed illa recipiebant tum
quod vexa putarent, tum ut lociores allicerent. Hecataeorum , . Demetr de loc ι. aa. ista aetas non sera erat.
s. ἴτυ γοάφ- I aa. Celebratissimum Ioem Nostae etiam in Arte Rh. I S. P. 329 sqq. laudat usque ad -i inci. Integrum locum proponit infra ao, . 4. ἄνθρωπινον Sic et infra l. l. sed in Arte Rh. l. I. ἄν- θροωπειον, quod auo iubente Duckerus edidit. L. Poppoeotiss. in Thuc. P. a l. Dipiligo b Coos
142쪽
μ λόντων ποτὲ δοις κατα το ἀνθρωπινον τοιούτω και παραπλησιων ἔσεσθαι, ωφελιμα κρινε, αυτά, αρκούντως
τοιούrων καὶ ' Si recte recitat Dionys. alio 1beum Thucydidis, cujus in vulearibus exemplis quotquot eiu-e heri editione manarunt οντων hi insertum legitur perperam. Iclem enim est a si dixisset καὶ σα μέλ/M-υθις ποτε
usurpatur, ibi praesenti oνιων locus est nullus. Relah. Idem monuerunt Wyttonhach. Schaefer ad Soph. Trach. o66. Oppo l. l. p. s9. Moeuer in Act Philoli Monac. II, a. p. 215.
ωτέλιμα Μalim cui articulo τα τέλιμα sid visum
lucremur, eth σαφές veri'ntes eroicuum, in clara luce of ιum.
Ouis enim, quaeso, Thucydidis historia adhibita, futura inelara luce posita videat sive, ut ipsius verbis paulo immutatis utar V ii 3. τα πιλλονrα των πωμένων μη ἀσαφέστερα κρόνοιαν aut quis auctorem tam arrogantem crediderit, ut uno
tale quid de opere suo professum dicat cis, opinor, nihil
aliud praedicare potuit, quam se omnia fideliter perscrip ὶΙΟ, σέ ων αν. ις σκοπῶν , ποτε καλαὶ θις ἐπιπέσοι, si ιστ αν ἔχοι et προειδῶς, αγνοειν ΙΙ, Q) Contra ea oppo Volsio h Iecutus, ut fictam scriptoris arrogantiam, leniret, non τοιrοι ea αυλούνrω εξει sed τούτους adωφ.λιμα κρίνειν subaudiendum putabat. Quae ratio mihi quidem dura videtur. Sed Pluribus, quihus ista interpretatio refutetur, argumentis abii in eo, nec respiciendus videtur nuperus ejus defensor Lehnerus an Act Philoll. Nonaco T. 11 F. a. p. 5 sqq. Uam circumspiciamus aliam. Bredovius commate post κρινειν posito, genitivum των μελλόν- τι, - παραπλησίων ἔσεσ&αι ab ωφέλιμα pendentem facit, no cartieuli defectu offenditu , cum et Germanice dicere liceat derZukuns Wohti hasiges ausicheiden, ut sine causa Wyttenha ellius in ecl. hattorr. p. 569. articulum addere voluerit. Hoc tamen vereor, ut multi sibi persuaderi patiantur. Equidem non persuasus Seidierum consului, qui eiecto δντων, locum hoc modo explicat. Primum commate ante των μελλόπιων posito των
143쪽
μελλόντω - παραπὶησωκέσεσθαι genitivum absolutum putat, μελλόντoi Us cogitans, quomodo Et a Valla locum intellectum video, vertente eum Iiquando tali iterum similiaque, ut funt res humanae, ventura ne Deinde ad φελ. repetit onai et infinitivum κρίνειν ah ωφέλιμα pendentem Iacit, αυτ ad τὰ μέλλοντα referens, ut totius loci sensus hic sit . feἀ
qui uolent et factorum veritatem considerare, et, quum quas . futuro uni fecundum rerum humanarum cursuin iterum talia et
similia futura sint, utilia ad haec judicanda, his fatisfactum erit. κτῆμά τε - De hoe loco ita linius p. lib. s. p. 8. 3 ira amplurimum Uert, ut Thucydides ait, κτῆμα εα αγωνιεμα quorum ieerum oratio atrarum historia est. κτῆμα res perpetuae possessionis est, ut memoria historiarum: αγωmσμα convictus, ut in contention oratorum. Quinctilianus I. io..c. r. l. St. huc videtur respexisse. Hi stoma, inquit, feribitur ad narrandum, non ad probandum ιοι umque opus non ad aetum rei pugnamque raefentem, ad ad memoriam posteritatis et ingenii famam comyonitur. Cellar Huds. Pro τε malim γαρ. non opus. υγώνισμα est h. I. opus littexis consignatum, cuius auctor hoc contendit ut apud lectores opinionem eloquentiae adipiscatur, eaque alios similium opsexum auctores vincere judicetur. Reis h. f. Ernest Lex. x. Rhett. p. 8. Creuetor Herod. et huc. p. I. sqq. ι αἰ.ἱJ Sic et infra V, 7 pro ις αεἰ, quemadmodum p. Thuc. Ie itur. Cf. quos laudat reueter Commentati Herod. p. somPaulum immutata loci nostri pars protonitur de Compos aa.
Malim ἐρ .diν, facerdotem quam conjecturam etiam in codicis Bodlejani margine annotatam esse, incertum a quo testatur Hudsonus. Reis h. Idem mihi quoque mentem vene-xat, cum Reishiana editione nondum usus, conjecturam hane occupatam esse ignorarem. Etenim ecte quidem dicitur
αληθεια uota ἐστι της σαοριας; sed ἡ ἱστορια-ρ ἐσι τηε αληθείας non aptius dicitur, quam o θεος εοός ἐστι του εμινους. Eodem modo Diodorus v. Voll. Λrs hili P. r. historiam
144쪽
τε ΔΜμοσθένους του ρατηγου καὶ ι- του ικηρατου καὶ Ἀλκ βιάδου του Κλεινίου και αλλω στρατων τε καιρητόρων αναγκασθεὶς γάγειν, σα προγκοντα νώ - δου
καλουσι αυτ τι , περι το τεπικώτερον μέρος ἐστὶ του 8 6
ἀνέγκλητον - uetasti J inepte interpres Germ. Eris hIte inen lost, de Dei,on Iridet, de vom Mida undis iar Sehmolehelet en ern wαr. προαίροσις hic est mens et io-Iunttia Cic. Catil. III, s. a. . a. ἐν τῆ πρωτη β. c. i58. Cf. ad III, a. ἔν ὴ δευτήρ ι'. o. 65. Demosthenem, quod memineis xim scriptor non tam laudat, quam res ab eo gellas reser obprudontiam et rennitutem laude dignas. De Nicia paucis itidicat VII, 86. de Alcibiade VI, 35. Omnino autem dixe-xis , neminem fere rarius hominum Ingenia describere, qu mThucydidem, a nemine tamen clarius eadem depicta esse. Verbis enim dedita opera describere ita demum Iolet, si lactis satis doctarare nequit. κίον του Πικοστρατον. I Omnino cum Thucydidis exemplaribus cribendum κηρωτον Huds. Ἀκηραιον conexi Rais h. αυτου συνέδησιν Vulgo αψου G. IX, a. γκωλο-ιν αυχῆ τινες J Animadverto hic, ut inhaao a. hetoris luxtificium. Nimirum non ignoravit vix calli.
145쪽
Αιξομαι ' re τῆς διαψώσεως, πιοειπων, τι, των ποσμύτου γενομένων συγγρα - η κατα τόπους μεριζόντωντας παγραφοις --αι πόνους εὐπαρακολουθητους, ἐκεRος 3 οὐδετέραν τουτων - διαψέσεων ἐδοκιμασεν. υτ γαρ τοῖς τόποις, ω ις α πραεεις ἐμετελέσ σ- ακολουθῶνευερισε τοι διηγ- ώς Ἱεροδοτός τε και Ἐλλανικος καιοῦχλοι τινες των προ αὐτου συγγραφεων ἐποίησαν, οὐτε τοῖς
dissimus magis solere odiosum esse odiosa ipsiim dicere, quam ah aliis dicta propugnare. At vero illos πινας fere ipsum Iro Dionymian perspicitur Partim inde, quod antea divit vo s. et so a. clarissimos quosque philosophos rhetoresque historicorum principem judicasse Thucydidem, partim ex eo. quod in seqq. ex sua solius Persona scriptorem vituperare non
του προματικου Vereor , ne τόπου Exciderit. a. 'ερ τάξιν Malim cum articulo πεο ιην αειν, ut in pra8o et seq. cominate. Fib. Interposui την, auctore SyI-hurgio. Relah.
αναγραφας ουτως, ἐτε ευπαυακολουθητους νου. V. Infra. Sed huic rationi adversari dixeris, quod uota I S, s. pro ρ ruit Thucydidem tempora secutum esse. Nostro auteni Itico, ex illa quidem interpretatione, manifesto contrarium affirmari. an vero Tepugnantiam evanescere, si ευ ρακολουθήτους cum χρόνους conjungatur. Ita enim distributionem o- eundum locos discerni ab ea, quae secundum talia qua quis facile sequi queat, temporum paιia periodos faota sit. Sed hac ratione primum non satis apta exsistit oppositio dolia doeommodo quidem dicuntur ευπαρακολουθη1O αν γ ρωψα , non . item ευπαρακολον σπιοι χρόνοι, emstora, non rapte contiu uiata. quemadmodum interpretes vertunt, sed quae ooιle equi . .
Porcipere possis. Deniqtie oster i. 5. non aliam, quam qua Eex ea, quam proposuimus explicatione prodit, distributionem so-quitur. Ad repugnantiam quod atainet, eam in Dionysio saepius Iu oblito, non magnopere miramur. Ita cum I, 3, 5 Ho-xodotum τὰς περινες τῶν πραγμάτων secutum ne dixovit hieoum res secutidum locos digessisIs ait. Pogerius quatenuaverum sit, docet Creueter de aria hist. Gr. P. M.
146쪽
3. Ατο -- Horum cur nihil prohaverit Thucydides, ah ipso discere debebat censor v. V ao. χειμερωιri Dedi de meo χειμερειυις, a nominativo χειμερε , quod est nomen substantivum a Verbo χειμευείειν ductum ut Ooiλεία a m δουλεύμα Significat spatium vel ambitum temporis hibernum, id quod hieme quctuum geritur aut evsenit. talia p. 83o. f. I. , usurpat χειμωσι. eis h. At vereor, ne hi quoqne codd. aliquando χειμῶσιν exhibearit et , facito permutari poterant facilius etiam Getis. Corte Ollem, χειμερεία arachateidero ex uno hoc loco sine suspicionis lis nificatione exico illatum.
Thucyd. quod in aestates et hi Mnies litoriari tuam diu ferit, quo factum sit, ut res, minime perpetua Lerie cohaerentes. Io brevibus concisae segmentis obscuram et difficilem arx tionem effecerint. Haec ille. Ego autem non video, quouio. do haseo in aestates et hiemes rerum divisio ita concisam et minutam efficiat narrationem. Tollutur nim hiemis tolt tu aestatis mentio, nihilo minus eodem res ordine itahunt.
Ne diibito, quin, si omisi hac partitiyne, secundum rehontum vel Olympiadum annos Thucydides narrasset, eadem
intervalla et eundem rerum ordinem observaturus fuerit. Imrpiciatur autem totus Thucydides, nusquam aestatis vel hiemis mentione narrationem Conscindere vel in medio rerum orditio rumper coactum criptorem reperies eo dubia ausa est cum hiemis namque adventu arma plerumque et res omnes ponuntur, interim alia tempori apta et convenientia
aguntur aestatis initio omnia resumuntur et res de integrbgὐruntur. Und qui secundum aestates et hiemes scribit auctor ipsam verum gestarum naturam sequitur, neque res eo haerentes divellit, sed per se separatas eparatim recenseta Quod oro non seinper irategram aliquam absolvit, sed aliquousque perducta narratione, subsistit et aIiis quihusdam interia jectis, tandem coepta pertexit id profecto cum omnibus Lais
x historicis, qui modo vel paulo amplam historiam seripiere,
Thucydidi continune est. Nec id eorum. vitio evenit, sed, miri gestarum conditio et eventus requirit. Nam cum in uno Bello Iaope res quatuor aut quinque locis diverrae, geruntur;
Qt Iaseps in Alio loco Hs nant, sin quario Cognition. ea,
video, quid aliud agere historicus Possat, quan ut una nare
147쪽
tione ad stabilem quendam terminum, ut urbis alicuius obsidionem, inducias, aut simile, perducta, ea, quae in alitis locis odem tempore gesta recentiat, indeque ad priora raverIus una cum modo rerum gestarum vel subsistat in narrando vel μrgat. Si hoc a Icriptore equiatas, ut singula planis separatim et secundum loca potius, quod placo Dionysio, recenseat de uno plerumque bello historiis decem et plures erunt scribondae ut de praesente hollo alio libro erunt explicanda, quae per I annos in Attica gesta, alio, quae in Peloponneso nisi e nnrio in quinque Icias regiones dividexo malis alio, qua in Thracia, alio , quae apud AcarnanΘs, alio, quae in Asia. etc. quo modo historia fieret Iane multa et nec intelligi nec retineri quidquam posset. Unum enim hoc fuit et cohaerens hellum et laepe, quae in Sicilia veIThracia venerunt, caussa fuerunt illorum, quae an Atti a aut Peloponneso aces derunt rursus in his locis gesta sunt, quas in i iis effectum sunt Iortita Aeaeius. Hud L. Quod Lucian quom hist sit consor so p. o9. R. praecipit orη- σας ἐνταὐγα nou αυτ έ ἐκεῖνα μετωβαινirω, ην καzεπiar 'εὶτ έπωνί o λυθεις , πυταν έκῶνα κωλῆ καὶ Ne πωντα σπε ιδεεω
- μώδενος καιροῖ ario ἰποιχο - hanc Tationem Thucydides est Iecutus. Neque tamen negari potest, ordinem ab eo optatum pluribus laborare incommodis sed haec malorihus compensantur utilitatibus. Namque Icriptor cum accuratissimae x xum cognitioni prospiceret, presse teinpora non sequi non poterat inam non secutum elle Dioriysio credet, qui Thucydidem non legerit. . . secundum locos eum res non potulus dilpensuve, etyonis patet. Ita eiiim non historiam composui talat, sed historiarum lacinias consarcinasset. Ssdriu' Dion sium quoque, etsi obscure confuseque disputanti m requisivitrosito, videatur Thucydides ita rem instituere potuisse, ut ad
novam narrationem non progrederetur, nisi ab Ioluta praeiressa , neque, ut hoc utar exemplo , de Pachetio hollo dice-xet, antequam Plata rarum obsidionem ad finem orduxisset. Hanc rationem quod historicus sequi noluerit, inprimis indoexplices, quod non tam certis , quam nos, ius est notis tem- ponim quae cuni accurate signisicare vellet, nota poterat alium quam quo usus est, ordinem rehus adbibere. mitia iam alia. v. odiscit. ppur ad Ann. huc. T. II. 59α Hollinanti do huc ind. et scrib. genere P. 1 8 sqq. Creuter.
148쪽
lueidior Dei est distributio eo, quod fecundum tem estates eam insiluit. Recepto articulo hue prodiret sententia distribuisti ieeundum tempestates, quom optovit, non facta est lucid or. In quibus vides caulam desiderari, quare non lucidior facta sit distributio. Sed hic ne imperitiae insimuler, moneatur oportet, ea, quae de positione articuli Sohaeserus Molot. p. 8. a. q. et atthiae. r. r. i. 276 sq. disputant, magnoperoxERringenda esse. Plura altha.
σομαι μόνοις. ἐπὶ ταυακεδαιμονίων c. s. Sed haec, sicuti qua e as. sqq. de iisdem Lacedaemoniis referuntur arct cum Mitylenaeorum rebus cohaerere legent patebit. της Πλαταα- . . o. o. sqq. De hac ut hoc loco Icxipto diceret, temporum ratio cogebat. De lataeis expugnulis v. C. sa sqq. f. Diodor. XII, 56. του Μιτυλ μ πολέμου c. s. os Diodor. XII, 55. Stob. XIlI, I P. 11. a. p. 158. Tauchn Schol ad Aristo uti.
deinceps enumerat cum his cohaerent.
149쪽
του στρατοου και τον προς Αἰτωλούς πολεμον ἐπαορά- ται ἐκεnsura απεισιν ἐπὶ αυπακτον ' ἁτελεῖς δε καιτους ἡπειρωτικους πολέμους καταλιπων Σικελίας αππεται παλιν, καὶ μετὰ τουτο Δῆλον καθαιρε και το Ἀμφιλοχικο 'Αργο πολεμουμενο υπο Ἀμβρακιωτω καταλείπει,
6 Και τί δεῖ πλείω λάγειν χλη γαρ , βιβλος ουτω συγκε
φέων Θερεώαις και χειμωσι διεῖλε την στο v, αλλα παντες τας τετριμμῶν - γει viri την σα*-ει--τῆλθον. α λι-ται δὲ και την τάξι αυτου τινες, ως ἀυάρχην τῆς σπορίας εἰληφότος, ἡ ἐχρην, - τέλος ἐφνρμοκότος αυτ το πρόπον, ουκ ἐλαχιστον μέρος ναι λεγομακε ua α π IOS. Ληλον καθαιρε. Borytonsi legendum καθαψει , pumae expiat, ut manifestum est ex bis Thucyd. ΙΙΙ, o . τοὐ σαωτου χειμῶνος και ηλον κάθηραν Ἀθηναῖο κατα χρησμυν δητινα Syth. Correxi καθαιρει. Reis h. καταλειπει Ante hoc verbum nonnulla intercidisti puto, hae sententia 'Ayni αἰων βοηθησάντων πικρατησαι διηγειται καὶ ἐν Σικελl τους Ἀθηναίους - . Nam vulgarem lectionem Thucydidis narrationi xepugnare manifestum est. s. c. Ios sqq. r. ἄλλως τε ἐπειδάν V. exmann ad Viger. p. m. sqq. ὁ κανῶν--ος Ie quo secundum hiemes et aestates ea
ἄγειν Hic deesti videt ix aliquid. Num si 1eg. τὰς et ε- τριμμένας καὶ εἰωθυίας αγειν Reis h. Sanum puto uig. Nam quod Reish insertum vult και εἰωθυιας hujus vocis notio etiam an τετρ*μένας inest, ut commode ab ho vecto infiniti-πu ἄγει pendere queat. Ad τὰς τετριμμένας cogitandum e odos monet Hudf. V. Sohaeser ad L. Bos P. 556. . Dissiligo b Corale
150쪽
τε οικονομ α λαθης, κοχην τε λαβεῖν ης ου αν εἴ τι προτεροv, και Κλει περιλαβεῖν την πραγματείαν, ω δόξη μηδὲ nisis V οὐδετέρου πρόνοια αυτο πεποίησθαι την προς κουσαν. η δ αφορμη αὐτοῖς της κατηγορίας ταύτης. τνραφεὰς παρεσχηται Προεισων γα in μέγιστος γενετο ἡ,iτων προ αυτου πολέμω ὀ Πελοπο-ησιακος χρονου τε κεικα παλ1μάτων πολλῶν συντυχίαις, τελευτων του προομ
X, 1. 7 ου αν ει τι πρόrερον Explicatius dicere de-hebat, quale hoc inteIligeret. Sic enim pronuntiata vindicara
a. ὁ συγγραφεος παρέσχηταιJ Hic vereor, ne quid excideririt. Dicendum enim erat, non scriptorem accusationis ausa In praebuisse. id quod sponte intelligitur sed quare ansam
προειπών γαρ LI. I. E. I. . πο αυτοὐ Cave veto coniicias. Nam του πολέμου roud intelligendum est. Sic huc. l. I. ξιολογώrueto των προγεγενημένων dicit bellum Pelop. Id. I, o. την στρατιαν κεἰ ην μεγίστην γενέσθαιτων προ αυτ re. h. c. i. αἰτώγε δ ταῶτα νομαστότατα των πριν γενόμενα, ubi nihil est Stephani coniectura νομασrότερα legentis. Similiter VI fr.'ruorei κευὴ αύτη πολυτελεστατη δηκα ευπρεπεστυχη των. ἐκεῖνοντο χρόνον ἐγινετο. Adde , 5o. VI, 3. VII, 66. VIII, 6. xenoph. Sympos. III. o. Plutarch. 3s. i. ἔλαβε Sc. o πόλεμος Hud I Fortasse ὁ πόλεμος exelindit. V. f. . s. Λιττας δντωτrae4ποθέμενοςami ordinem narrationsa Thucydideae reprehendit Dionysius, quod cum duas posuisset
belli causas, alteram veram, d potentia Athoniensium, alteram fictam et praetextam de vehus ad Epidamnum si Potidaeam gestis , falsam tamen et posteriorem prius, veram da incrementis et viribus Atheniensium posterius narrarit. At vero naturam postulare ut priora posterioribus vera falsia prius uareontiar. AEgo autem vicissim non video, cur semper riora sequentibus, o multo minus, cur vera falsis in narran o sint praeponenda. Fabius certe oratorem non semper eo ordine quo quid est actum, narrare jubet, sed eo modo , quo expedit itaque interim, ait, x exposita caussas suhiungi posse, quae antecesserunt. Quod si hucydides, praemissa falsa caulla, ipsum holium nari ire orsus, postea demum veram aperuisset. sprehendi fortalis posset. Nunc, antequam belli initi tun faciat, utramque caussam absolute, tam veram, quRm salsam, enarrans, nihil baa in parte pervertit. Sed neo