Dionysii Halicarnassensis Historiographica : h.e. epistolae ad Cn. Pompejum, ad Q. Aelium Tuberonem et ad Ammaeum altera

발행: 1823년

분량: 632페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

ντοις γαλὰ ἡ συναλγουντες τοῖς κακοῖς γαρ λέγειν

s59 σουσιν οἱ μη διεφθαρμιλοι την διανοιαν. αλλ' ἐν τω κατα φύσιν τας αισδησεις εχοντες Ἐπιχειρουσι δε τινες αδοξοι σοφισταὶ λεοιιν, τι τοῖς με προ τας ὀχλικας ἐν-- ξεις παρεσκευασμειοι και τα δικαια λεγουσι ου ἔστιν ἐμιτ δειος οὐτος ο χαραντ, ρ τοῖς δἐ τας στορικας πραγμα τει ς ἐκΦέρουσιν, αις μεγαλοπρεπιίας τε δει και --λογίας και καταπλΦως, παντος μαλιστα προςηκε ταυτηνασκεῖ τὴν φράσει, τη γλωττηματικόν τε και απιγρχαιωμέ- v και τροπικὴ και Φλ ομένην - εὐελλι σχημάτων

3 ἐπι το ξενο και περιττόν. Ου γαρ ἀγοραίοις ἀνθρωποι οὐδ'

s. 'E γαρ λεγειν sed nec tangere debebat. Ac nφpraegressa quidem satis recte videtur disputasse. Quis enim a gravissimo historico iuro postularit, ut istiusmodi homi . num usui se accomodavit. elius ipso Dionysius Jud de Do-mosth. P. 999 ait: τῶς πολιrικοῖς τε καὶ ω αγορας καὶ διὰ της ἔγκυκλίου παιοεως ἐληλυθόσιν Ουκ ἐνεῖναι τον αυτόν, ονπερ ἐκεινοις, διαλέγεσθαι τρόπον , ιλλα δεῖν την ἐγκατάσκευον και περιττὴν καὶ ξένην διάλεκτον τούτοις προρφέρειν. Bene Thucydidem defendo-xunti sophistae, quos ipse in sequentibus male refutat. ουδ αἱ μητέρες - Iocari hominem dicerem, nisi ubiis

vis serio nugaretur.

επείσθην Hi di ab φειν vel mile quid. Reis h. Immo nihil deest: ἐπείσθην enim in verpretandum est e u um

habes.

L 1. δια λόγων Imo vero id ibin, et si correxido meo. Reis h. a. τὰ δίκαια J Videtur κοινά, vel βιωτικά, vel ἰδιωτικα interponendum M. Reis h. Optione facta horum nihiIoptaverim. Fortasse Dionysius scripsit eta δικανικά. issiliasib Coo le

282쪽

DE THUCYDIDE IUDICIUM. os

αγωγης ἐλευθερίου, ταυτας κατασκευαζεσθαι τας γραφάς, δελ αυδοάσι δια των ἐγκυκλιων μαθηματων ἐπιέποροκη καὶ φιλοσοφιοι δε λυΘοσιν, οἶς δὲ φανησεται τουτωννον, Ἐδη δετινες επεχείρησαν λέγειν, ς οὐ των μεθ' ε-- 4το εσομένων στοχαζόμενος ο συγγραφευς υτως γραψε τας ἐστορίας, αλλα των καθ' ἐαυτον οντων, οις η ἡ διάλεκτος - . . ., quo ουτος ὁ χαρακήρ, υτ ει του συμβου s.oλευτικούς, υτ ει τοῖς κανκους γωνας, - οἶ οἶ τεκκλη- οντες και ι δικά*vos, α άους - Θουκυδιδμίπέθετο. συνέρχονται.

s. φανήσεται Exspectaveris φανησεσθαt. V. Μatthiae Gr. r. f. 537. Sed saepe Graeci hoc modo ex oratione ol,liis qua ad rectam transeunt qui quantum in hac re sibi indulterint, optimo ostenduti loci huc. I, 59. Xenoph. Hellen. I, , , Anab. I, 3, 6 16. G. Heindoxf. ad Plat Protag. 45- - ΤΟ. 'η διάλεκtος Post η διά εκτος locus meo iudicio mutilatus est, videturque librarius a γνωριμος, quod hoc ineinhrum finiret, ad χρήοιμος , quod in sequeliti eno positum, transi-Iuille, quod saepe in conscri tionibus accidit. Conticio igitur talem quampiam in incoerupto exemplari fuisse lecti nem: Ie ὴν διάλεκro γνωυιμoc. ut infra in oraclusione huius Ioci p. 63. q. ἀλλ' cὰνακριβόστερον τα 'r' ιιφοτερων λεγόμενα ἐξετάσωμεν, τουναντίον ευρων' , o ουτ εις ἱστορικὰς πραγ- μ τεως χρησιμος νιος εχαρ. Iab.

LI. I. συνε - id est συνιδεμι, quod est usitatius, intelligere. Reis h. Συνεῖναι ejusdem verbi oristum esse hodie nemo ignorat.

etos πράγματος id est mo συγράμματος , vel του συντάγματος. Designat historiam Thucydideam. Reis k. Immo hi-1toriam in universum significat. Ondi γαρ υναγκαιοτερονJ Videtur αν post pinserendum, quod facile potuit ab initio insequentis vocabuli elidi Suhaud υλλο συγγραμμα τούτου του συνηράμμοτος, non enιm facit iis, ιiud quoddam fer ium, quo mogi υρu habratur, et cu- Diqilia πιν Corale

283쪽

- ους ουτοι χωρις ἐξω σεας γραμματικῆς ἔνια Προς δῖ

τριως, Θμαστός ἐστι καλουδ συγκριτικος Οὐου ρ ρ

ψus In utilitate eopiosoras, o in hu)us fune , historiae puta Thul id ideae. in eis h. mi quoque historiam in universum intelligi, haud demonstratione eι et me particula ἄν addenda Boishio allentiar. ἄπιε - πόλεσιν Haec magnopere claudicant. Nam svo subaucias et τα ἱώτορίας ναγνῶναι λιγων ποινιται, sive, quod durius est. τα πράγματα Γγων ποιεῖται, difficultate, ne quid gravius dicam, Iocus laborat. Qui si illo modo intelligitur, miram extrahet sententiam, si hoc comparationem ine

284쪽

DE THUCYDIDE JUDICIO.

Dα δε καπακορως κω απιιροκάλως, μήτε τους καιρους διορίζων ει 1τε η ποσότητα otiis, μεμπτός. 'Eγω δ' υτ αυχμηρὰ και ακόσμηρον και δι vi v την στορικην εἰναι πραγματεία ἀξιωσαμ αν, αλλ εχουσάν τι και ποιητικον, si οἴτε πα- πατι ποικτι-v, αλλ' ἐπ λιγον ἐκβεβηκυῖαι της ἐνεθει Ἀναρο γαρ ὀ κόρος κα των πάνυ ὐωων η δ συμμετρία πανταχῆ χρ σφον-Lu. ις ετ μοι καταλMπεται λογος περὶ τῶν μιμη xσομένω το ανδρα τορω τε και συγγραφέων, ωςπερ τις καὶ ἄλλος εἰς τη συντέλεια τῆς ποθέσεως - , ἔκυου τινα και πολλὴ ευλάβεια ἡμῶν παρέχων, - τινα παράσχωμεν ἀφορμη διαβολῆς τοῖς παντα συκοφαντειν εἰωθ ο Πν αλλοτρια τῆς ἐπιεικείας, ii πιχρημεθα και περ τοὐς λόγους περ τὰ ηθη οἶς τάχα βασκανόν τι και κακόηθες amini alii omparabilis h. e. potior et excellentior γεliquis omnibus, ut nemo eorum cum hoc Ponit comparari. Reis h.

sit, ea x parte a Thucydidis exemplo ducta sunt et Creti. eter de arte hist. r. p. 24a sqq. obta παντάπασι Forte sic log αλλ' ἔχουσαν μέν τι ποιητικόν, o μέντοι πωνzάπασι ποιητικήν. eas h. Facilius notoυδέ. Sed non opus videtur. De re f. aji necd. p. 1oar

φράσις. μέγα et ἐπὶ πολύ- P. 86. et I8.

ἀηδων Dionysium Bripsisse puto δέων, quod edidi. U.

do Compos p. 58 : κόρον ἔχει τὰ καὶ πύγχα ςπερ και τὰ δέ μένοντα, τῆ αυrότητι. si quue proposui ad 1, 5. a. LII, D ra ἔτι μοι καταλειπεται λόγος Eadem dictions utitur Archaeol. VIII, 27. P. 1562 7. c. 9 P. 62 . s. μιμησομένων μιμημαμινων scribendum fuisse docentu quentia. Comma post νδρα suituli. συγγραφέων, ω ερ Ante ςπερ deesse vidotu talo quod

piam commation συμpἐρων μήν, conducen quidem Syth. anterponendum videtur αναγκαῖος μέν - . Reis h.

285쪽

πραγμα ξομεν, εἰ τους μη καλως τῆ μφιμμα ρησαμένους

και τι προς τουτοις κατα τουὶ σκαιους και πεπλανημένους

ἐκ τῆς κατα φυσιν συζυγίας καιοῖ ε μα- ποιητικὴ --s ορ- χοντας σχηματισμους, ἐξ - ἡ παντα λυμαινομενη τακαλα και σκότον παρεχουσα ταῖς ρεταῖς σαφεια παμinavali τους λόγους. LIII. 'Pητόρων Δημοσθένης μόνος, πτερ - α λω οσοι μεγα τι κα λαμπρον δοξα ποιῶ ε λόγοις, ουτωκα ΘουκυδAου ἡλωτης μετο κατὰ πολλα και προςέθηκε τοῖς πολιτικοὰ λόγως, παρ' μνου λαβων α ου Ἀντι-

a. πραγμα δόξομεν Post πραγμα denderatur ἐπιχειρεῖν, reorazν, vel aliud ejus generis verbum. Syth. Fortasse ininon Ioeus sanus est Certe a Noctro Iaepius hoo modo usu Patur de hominibus. παρέχομεθα Rectius Orso παρερχόμεθα, praeterimus. Sy Ph. IIαρέχεσθαι hic videtur esse prosterentem L. Arnis eanis

sem traducere, notare.

τοιαυτη R. βασκανίας et συκοφανrίας. s. γλαασηματικήν J Scriptus codex habet λωσσημαντικην, quasi ex glossa et σημαίνειν facta sit compositio. Sod eam Ioripturam tum compositionis insolentia redarguit, tum d plie et scriptum γλωττηματικήν 5o a. II h. σκιαους Dionγsium σκολιου seripsisse, mihi persuarum est. ποι 3τικρὰ An κατασκευὴ excidit Cl. I, , a.

286쪽

φω ουτε Λυσίας ουτ σοκράτης, ο πρωτεύσαντες - τότε ρητόρων, ἔσχον ἀρετας, τα τάχη in και τὰς συστροφὰς

και τους τογους και το πικρον και το στρυφνὸν κα την ἐξεγειρ α τί πάθη δεινοτητα. πο δὲ κατά γλωσσο της λε aξεως και ξένον και ποιητικον, οὐχ ηγησαμενος ἐπιτηθεια τοις αληθινοῖς γωσι, παρέλιπε και οὐλὸ τω σχημάτων τὸ πεπλανημένον ἐκ της κατα φύσι ακολου- και το σολοικο- φανἐ ηγάπησεν, αλλ' si τοις συ Θεσπέμεινε ταῖς μεταβολαῖς και η ποικιλία, και τω μηδi απλως ἀσχημάτιστον ἐκμιευόημα κοσμοῦ την φράσιν τίς ολπολυπλοκους νοησεις και πολ

λά δηλούσας ἐν λι γοις κα οιὰ μακρου κομιζομένας την κολου-- Θία και ἐκ παραδόξου, Ἀνθυμηματα φερουσας ἐζηλωσέ τε

και προςήΘηκι τοις τε Ῥηγορικοῖς και τοι δικανικοῖς λόγοις,

LIII, a. κατὰ γλωσσανJ correxi me arbitratu cietisχω σον adjective duobus vocabulis in unum Contractis. ου κα-αύγλωσσον licujus scriptoris est nimius inus vocabulorum ea feorum, affectatio dictioni antiquatae. Reis kφερουσα - ἐζηλωσε Distinctionem maximam, quae iri Reishiana est post φεροουσας, sustuli. LIV, i. --τέρων Did est των δημηγορικῶν καὶ των δικανικῶν λόγων.

Becker. de Demosth. oratoreo 2 9 sqq. 'nho βαοιλέα In arte bet. Viis, Π των Περσων addi eum, quod voreo , ne ex interpreternent irrepserit C Pi

287쪽

aio DIONYSII ALICARNASSENSIS

- . ἱππίας ἐπαρχειν J rπάρχειν additum ex Demosthenis

exeniplaribus in oration de Clisssibus p. 3 . d. Francos. Huds J. Sed cum id verbum neque orelliana editio agno scat, malim pro eo Participium οντας, sicut etiam Ulpiata usi sua expositione dicit: ορῶν μῶς μεγιστρο δύναμιν κογχας. Syth. Ego πειρχειν a Wolfi lii trusum rursus expunxi. Reis h. At in apparatu crit o Demostli. . . p. 578' , post. ἱππέας, inquit, aut certo inrita regi. an deesse videtur υπαρχοντας πῶρχειν tamen haud dubio in ollio debetur nam in Hervagian est; et potet abesse, mi facit o νιας Iubaudias. Paulo diversa laudat Matilliae Gr. r. f. 55o nnnot. I. τριακοσίας Scriptus liber habet τριυκοσίους, omniurat ah lihili tor ah H. Wolfio redditus est hoc modo : Proinde si a fisnune. Cf. ind. s. v. Jaccerse ιis, Iuρρlices et si non a cultarint, fru-seati eritis. Sin in vestris o iis in tructis cunctαrnini, iuρ-plices scaeteros Graecos venturos defendetis, neque dubium est, quin omnes adiso venturi sint. Idem adia μἐν του κυβειν annotat Sc. συμβησήται, ἡ περιέσται O Mοθαι et διαμαo--ἔν. Malo. Nam cur post ξονιυς huc quoque trahendum M. Recte idem olfius mora et postea conjungelidum e se εὐτοῖιπισχειν μετὰ Οὐ . . . Succurrit hic locus Thucydi d. II, 34

Setinoidorus ad Xenoph. Anab III , , 5a με iis et o deletis, et Bredoisius a Goellerus in acti Philol. Monac. I a P. ι .

288쪽

DE THUCYDIDE JUDICIUM. II

δεομένους σω si και εἶ εἰδέναι πάνυ ηξοντας ἐστι θαυ- τα ἐξηλλακται με ἐκ τῆς πολλης και συνηθους τοῖς πολλοῖς

ληθητε και μετα ταυτα το πραττειν αυτος ἔκαστος αυτω

πραξοντα , ουδῆ πώποθ' ίαι ἐγένετο. Και γαρ ταμαπεπλεκται με ἡ διάνοια πολυπλόκως, λέλεκται δ' ἐκ τῆς κοι-ὐότητος εἰς τὴν συνηθη φράσι ἐκβεβηκότα, φυλάττεται δε το περιττον αυτῶν ἐν τήσαιεῖ viva τῆ μεγίστη των κα 5τα Φιλί)mo oημηγορο- και η αρχὴ εὐθυε υτως κατετο μαλακισθῆναι neminem, opinor, ossendet, eoII. Μatthiae. Gr. r. f. 8a. Nec debebat offend re η ἐν τρο μετά του μ. . de in dem i. e. dure das Benehmen mi Migheis orlittens Naehtheil. th πολλῆς Sic Dionysium scriptare, nemo, opinor, i persuadehit videtur legendum esse et ς κοινῆς. i. ind. s. v. ου μηνὼ iugo οὐ Cf. ind. s. v. μην. . παυr ἐπιτίθησιν p. 182. . γνωμα υμῶ. Eadem exempl. habent γνωμας μων έμας tamen edidit Rρisk ex Aug. I. et Ald J. Ex iisdem additum inclusum μΠς. Ea L m pro ει υλληλους haben πως υλλήλους. Ab iisdem ablunt iis clusa re δίονrta Sy Ib.s καὶ την ἀπηνθ olim κατώ την aerari Non nim κατεσκεύακ cohaeret olim την σὴν sed verbum hoc pes sostat absolutum et Iuhauditur τον λογον , concitan avia, scit diis ctionem. Rcis h. Immo καἱ hic est adeo et eo refertur, quod Prooemia sex sην κοινὴν a. svνήθη φρυσιν Iectantur. Locus

289쪽

ara DIONYSII ALICARNASSENSIS

γ αν, εἰ και με ποιουσι τουτο, και λέγιν ων και πραττειν απασι πικροωιν, πως ἐκεῖνος παυσεται τῆς υβρεως καὶ

Demosthenis egitur Philipp. III. p. io Eundem excitat Dionysius in Jud de Demosth. p. 76 sq. ubi de eo: κατα τι δή, inquit, ταιτην γονμαι τὴν λέξιν ἐοικέναι et μυκυδιδου in i ς λκωκεἰνλν πείθομαι e λισια διαφέρειν et Ἀλλων. I uri δ' ἔστι et μη καθ εο θεῖαν ἐομηνειαν ἐξενηνέχθαι τὰ νοήματα, μηδ' vi ἔστι αλλοις σένηθε λόγει , - λῶς καὶ τελως' αλλὰ ἐξηλλα-xθαι ,α ἀπεστράφθαι ην διαλεκτον et των ἐν ε'M, H κατα ίοιν εις τὰ η si si 'οις πολλοῖς, μηδ' οὐ φουσις παιτει. καθ' ἐκαστην πεδιν έκκλησlαν περ ων ἀδικεῖ Iλιππος ἐς μῶς se

290쪽

DE THUCYDIDE JUDICIUM.

προειμένα ὀρω ςτε δεδοικα, βλασφημον is seria

τίθημι, τι τῆς μεν μότητος, '1 ε οἶς καθάπαξ τινων κατε τη κύριος ἡ Φίλι' rος εστι ιδεῖν, ετέροις πειραθῆναι συνέβη, τῆς δε φιλανθρωπιας, η τὰ λοιπα των πρηγμάτων ἐκεῖνος περιβαλόμενος προς ὐμας ἐπλαττετο, μεῖς , καλῶς ποιουντες, τους καρπους ἐκομίσασθε 'αι ι οὶ τους προ- M. διδόυτα τω Φιλίππω τα πραγματα πάντων αιτίους ἀποδα νει τω συμβεβηκότων τοῖς Ελλησι κακων κατα λεξιν

εις τουτο sic etiam in Iud de Demosth. In Demosth. editt. εἰς τοὐθ'. o in ud de Demosth. δε ο egitur e εξ

ων exciderat.

Demosth. edd. Ἀῶν uris διατεθῆναι. 6. Ibit ἀεσθε - Locus hic supra quoque citatus p. 6Io. . . et infra p. 979 5. t utroque in loco uetoι δε μηπαθεια Est autem desumtus ex Eadem Philippica textia. Syth. Sed nostri loci lectionem xaeferunt Demosth. editt. V. P. i5. 9- .ish. e. o 46. Behver. 7. κατεστρατήγει I scriptus libe habet κατεστραγηκει, errore amhigno. ihi impexfectum κατεσet τηγει visum est Conveniuntius, quam plusquamperfectum καrεστρατηγηκ . Syth. Sed hoc propius ad codicis scripturam accedit, sominus autum est. Itaque in ordinem recepi. Locus Demoqsthenis legitur p. So . 1. Reish. 67, 5. Behher ubi pro

περ βαλόμενος rectius περιβαλώμνος legitur, et κεκόμισσε pro

SEARCH

MENU NAVIGATION