Dionysii Halicarnassensis Historiographica : h.e. epistolae ad Cn. Pompejum, ad Q. Aelium Tuberonem et ad Ammaeum altera

291쪽

ουτως γραφων ' μαιτοι, η τον Ἐρακλήα και παντας τους Θιούς, εἰ γ' ἀληθείας δέοι σκοπεῖσθαι εις το καταψεύδεσθαι και δι' ἔχθρα τι λεγεμ ανελοντο μίσουν τίνι ως ἀ Θω Τσαν, οἷς αν ἐκότως και δικαιως η των γεγενημένων αιτία ἐπι τὴν κεφαλῆ αναθεῖε απαντες, τους 95 ομοιους τουτω πάρ καστη - πόλεω ευροιτ' v, ουχι τους ἐμοι, οι ἀσθεν τὰ Φιλίππου, ματα και κομA' μικρα πολλακι προλε γόντων ημων και παρακαλουσων καιδιδασκόωτω τὰ βόλτιστα, τῆς ιας ιεκ' αἰσχροκερδείας τὰ κοινῆ συμφεροντα προἱεvτο, τους παρχοντας καστοι πολιτας ἐξαπατῶντες και διαψ Θεψοντες, ως δούλους ἐποίησαν.

ἐυ , κοιν και συνηθει διαλέκτω a: ἐξαλλαγη εχοντα. Ἀλλ' L. - μακρότερος του δέοντος ο λόγος γένοιτο μοι, τούτοις αρκεσλις, κανοῖς ουσι βεβαιωσαι το προκείμενον, ου αν κνήσαιμι τοι ασκοῖσι τους πολιτικους λεου ὐποτμΘεσθαι, τοῖς γε δὴ τας κρίσεις διαστρόφους ετ φυλασσου- σι Δημοσθίνιξι συμβουλω χρησαμενους, os παντων ρ ητόρων κρατιστον γε ενησθαι πειθόμεθα, ταύτας μιμεῖσθαι τας ssi κατασκευάς, ἐλαι - τε βραχυτης και , δε ιυοτης και η σχυς και ὀ τόie και η μεγαλοπρόπεια και α συγγενεi ταύταις

292쪽

ματισμοῖς ἔχουσα μη τε Θαυμα πως τε μιμεῖσθαι - να δἐ συνελων εἴπω, ἀμφότερα με ἐπ σης ζηλωτα ειναν, τά τε ιμ- σαφω ειρημήνω πο ου συγγραφέως και τα προςείλη-

-ως χειν και εἰς πασας ει ι τας χρείας ευθετον, το δε

πολυ τὸ 'rβασανισμένον Fere affirmare ausim legendum esse πολυ et βεβιασμένον, de qua commutatione supra quoque dictum ad 4i 8. Sy Ib Fallitur. V. qua l. l. dicta sunt.. a. ori Guφήνειαν δ Malim, Mox. ν s. eis k Non opus. et οἰν μαθοοες J IJ μαθόντες alibi quoque notasse memini. lioqui usitatius et παθόντες Syth. V. Butiniann GT. Gr. l. 57. p. 589 sqq. Matthiae r. r. a. 567. p. 8ar. 5. ρηστον I Post haec vocabula deest aliquid. Nam hucusque procedit increpatio eorum, cum quibus dissentit Dionysius. Quanam ergo de causa dictionem Thucydidis unia versam laudamus Z id quod multi aequalium Dionysii facie-

tiant. . Cur non ejici nus et exterminarnus iam e foris, ut in

convenientem et ibi haud ussur abilem δ μεις ὁλου vetω, nos vero non ita , scit facimus; αλλ' μολογουμεν - , vel sic ἡμεῖς δε υτε πῶσαν ἐπαινονυεν, Ουr α πασον ἐκφαυλίζομεν ἀλλ' ὐμ λογιο μεν - . Reis h. Ita disputat, ac si verha ιδ' κβάλλομεν - axet cum praegressis iungenda Et interrogative acetis Plemia essent, cum potius per se spectanda sint ac Dionysii judicium contineant, qui cum adversarios, quod universam Thucydidia dictionem probarent laudarentque, vitupera-πit, contra Ie non omnino scriptoris orationem damnare,

declarat.

Δλλ' bσον x id est uti τουτο τὸ μεοος ἐστὶ μιμησεως ξιον Limo εἰς μιμησιν ἐπιτηδειον eda repetendum, qui infinitivus a

293쪽

ar 6 DIONYS HALICARNASSENSIS

λέγομεν pendet, quod ex ομολογοῖμεν eliciendum est οσον - .R eras L. Post μέρος comma sustuli , quod interpreti latino et Satterero imposuit. Monstruendum est enim: σον μέρος εύ- 4Mα, Perperam in exemplari scriptum διω. Sy Ih. - μην ἀληθεστέρα Imitatu cum ironia quadam Thucydidem, apud quem Nicias in epistola ad themenses II, 4.: τουτων ἐγώ stlis εὐάν εἶχον τήν rερα πιστέλλειν , ου μάντοι oh0ιμώτερά γε Hinc si quis post ἀληθέστερα particulam r. Inserendum censeat, non rei agahor. V. tame ind.

296쪽

I. - τω ἐν πελάμβανον αρκούντως δε ηλωκέναι τον Θου

κυδιοου χαρακτηρα, τα μέγιστα και κυριώτατα τωνάπαρχόντων περ αυτο ιδιωμάτων ἐπεξελθων, ἐν οἶς γε δη μάλιστα διαψήρει εδοξέ μοι τω προ αυτου ρητόρων τε και συγ γραφίων, πρότερον ἐν ἐν τοις περι ω αρχαίων ρητορων προς το σον νομα συνταχθεῖσιν πομνηματισμοῖς, λίγοiς arsa προσθεν χρόνοις εν ῆ περὶ αὐτου του Θουκυδδου κατασκε

' Επιστολη nno ζυμαῖον δεεriotii J Illa vorha ἐπ n. Ara. adjecta ne volui ad titubim complendum Syth. Scilicet ut hic libellus ah eo disceritere tales, qui eidem Ammas in sari-Ptus, de Aristotele et Dc molitione agit. V. T. VI p. 7 I9 sqq. 'ἐν τοῖς Ἀπομνηματισμοῖς Ex hoc otiunt loco intelligimus tertiam do scipiorihus Atticis partem a Dionysio Ahio- Iutam fuisse, eam scilicet, qua post utriusque generis orato-xes egit de philosopliis ot historici Atticis, ut ei Plato l,s, a.), Thucydides aliique Lib. που et σὸν ονομα συνταχθεισιν v. Comm. de orati aut. T. V. p. . 45. Jud do Demosth. p. ia8. Iq.ολθοις δε DExemplar habet δή. Ego Stephamim in Thucydidis editione priore, cui hunc lihellum praemilat, hic ibi varias lectiones osserens, quas non omnes notaverat SII-hurg a sequi malira Seq. v. rectius fortesne περὶ o aurovoo in de eodem Thucydide. II h. Betia hahet vulgata, et

297쪽

a et DIONYSII ALICARNASSENSU ασθείση γραφῆ προσειπὼν τον Αἴλιο Τουβέρωνα ἐρῆ

τα τα συμβεεηκότα τω χαρακτηρι, τότε τας περι αυτων πίστεις παρεχο μαι , κριπεστέρα δἐ τη oηλωσι των διωμάτων του χαρακτ'ος σεσθαι νομίζοντος, ει παρα μέ εκαστη τω προθέσεων τὰς λέξεις του συγ γραφέως παρατιθείην, ὁ ο τας τεχνα και τα εἰς ωγὰ τω λογω πραγεν μενοι -ποιουου, προ λόυενος εἰς μηδὲν ελλειπε, καὶ τουτο πεποίηκα, το διδασκαλικον 'γα λαβων ἀντι τοῖἐπιδεικτικου. servanda est. Non enim dicero vult Dionysius δε eodem Thu-οdide, sed ipso Thucydid , h. c. solo de Th. et de nullo

praeterea alio Constat ex hoc loco, libellum hunc, in quo perlustrando nunc versamur, ad Amma eum misso, posterius

ello conscriptum atque libellum de Thucydide ad Q. Aolium Tuberonem missum , qui in editionibus Dionysii huic postpositus et subjectus est, eum debuisset anteponi Reis h. Ego vulgarem ordinem mutavi verba λίγοις ὁ πρόσθεν χρόνοις, ut praegressa πρόrερον μεν docent, significant piaulo ante quam hae feriin Mox Stephanus προςεῖπον habet pro προς ειπών.

Oavrου Pro vulgato civrου legendum vel ἐμαυτου cum Stephano, vel reciprocu υrου. Syth. Illud, non monito Iectore ' exhibuit Rcish. Ego αἰτου edidi. v. quos laudavi

, r. 'or ε Tum domum neque citius. Reis rit hi. sadem ratione usurpatum, qua alias vel επειτα, post participium infertur. V. Matιhiae. r. r. f. 566 5. ut anni Gr. r. f. 13a. n παραθέσεων δ aud scio, conveuientiustae παραδόσεων, traditionum, an προθεσεων, Propositionum, ut Paulo post , 1. Syth. Videtur aut simplex θεσεων aut uno θέσεων aut denique προθέσεων praestare. Reis h. aud dubie verum ostnροθέσεων, quod edidi. Cf. II, , . et III, , a Corru-Puo ex sq. πορατιθείην orta. svrynoqiε0iς Συγγραφέως Reg. a. ud Let διθασκαλικόν - οὐ πιδεικHκos Eandem oppositionem aliis verbis effert Jud de Demosth. P. OM: παραδειν των V oi οἷομαι δεῖν ενταυθα - Πολυ γαρ η συνταξις et μηκος λάβοι και δέος, μή ποι εἰς τους πολικοb ι βῆ χαρακτηρας

298쪽

DE IIS QUAE THUCYD. PROPRIA SUNT a a I

I 'Iυα δε ευπαρακολούθητος ο λόγος σοι γενηται, προθεὶς κατα λεξιv. οσα περ του συγγραφε μ τυγχάνω's' προειρηκώς, πιτροχά ' αναληψομαι των προθέσεων ἐκα-στην καὶ τας ποθει ξεις παρέξομαι, καθάπερ ἀιους 'Eπεται δε τοῖς περ Ἐροδιτο γραῖεB τα μέλλοντα δηλοῖσθαι. Τουτω γαρ Θουκυδί ης τῶ α ρι ἐπ βαλῶ και τοῖς αλλοις, ων

τας, ιό τι γένος χαρακτηρος ουτ πεζον αυτοτελως ουτοῦμαετρο ἀπηρτισμένως, κοινον δε τι και μικτο ἐξ αμφοῖν ἐργασαμενος, εἰς τη ιστορικῆ πραγματεία ἐσπουδασεν εἰς- αγαγεῖν, μι με τῆς ἐκλογῆς των νομα, την τροπικην κω γλωττηματικη και πηρχαι- visa sevi: λεξι παρα- λα-αγων πολλακι αντὶ τῆς κοινῆς και συι θους τοῖς καθ' εαυτου ανθρώποις ἐπὶ δε τω σχηματισμων, δε οἶς μαλιστα L8ου Θ διενεγκεῖν των προ αυτου, πλειστη εkεγεγ- μενος πραγματείαν, τοτε με λογον ἐξ ονόματος ποιων, τοτὲ δὲ εἰς vo u συναγωγ το λογον ' και νυν με το αα 3τικον νο ιατικως εκφερ- αυὸις δ του μα ρἰ, ποιῶν, si και αυτων γε τούτω ανα ρεφων τα χρησεις. δα, μευονοματικο μματικόν, το δε ρηματικον νοματικον λέγηται

και τα με παθητικα ρηματα δραστήρια, τα δε δραστερια

eit, ita νομασzικὴν λέξιν is ira , . itidem aue 5 a. a. s. Sed verior scriptura videtur esse οι Ῥυτικως, ut his nostro loco et supra in libro de cornpositione seu collocationes exhorum, tit adnotavi ad p. 8. . . Reisli. Datque ita etiam in sequeutieus dicit Ληματικά, μετοχικά, ανδωνυμικα. Sytb. Aliud oνο- μαστικός, aliud ονοματικός. tuu diuitur de casu recto, hoc docerta elat e nominum. Sic τυ ονοματικά dixit Gregor Corinth. 5si. v. Sylburg ad Dion7s. Holio de Compos Verh. o a. P. i. nup. Edit et Fabric Bibl. Graec. T. I. p. 77. d. Hax-Ies. Schae fer a Gregor Corinth. p. 98. λέγηται ForIare rectius γένηται. Sy Ph. Ex altero loco, ii estis , a. uhi hujus loci inita verbolemis eadem lea

299쪽

σεις και αντικατηγορων ταυτ αλληλων θηλυκα, αρσενικοις

και αkενα θηλυκοῖς κα ουδετερα τουτων τι u συναπτων ' ξων η κατὰ φυσιν κολουθία πλανῶται τα δ' ονοματικων μετοχικων πτωσεις τοτε με προς το σημαι με- άπο ου σημαίνοντος ἀποστρόφων, τοτ δἐ προς το σημαῖνον ἀπο τούσημαινομενου ἐν ε τοι συνδετικοῖς και τοι προθετικοῖς 'ra μορίοις και τι μαλλο ἐν τοις ωαρλουσι - τω νοημα v δυνάμεις ποιητου τρόπον ἐνεξουσιάζων Πλεῖστα δ' αν τις ευροι παρ άτ των δηματων πωςω- ἀποστροφαῖς και χρόνων ἐναλλαγαῖς και τοπικων σημειωσεων μεταφοραις ἐξηλλαγμενα και σολοικισμων λαμβάνοντα φαντασιαν ' πό- τε γονεται πραγματα ασι σωματων στα σωματα ἀντ αι--τω και ἐφ ω ἐνθυμημάτων τε και νοημάτων α με- ταξυ παρεμπτωσεις πολ λαι. μεγαιQιὰ μακορ τη-ακο

λουθ- κομίζονται τά τε σκολιὰ καὶ πολύπλοκα και δυσεξή-

tata. -

300쪽

D IIS QUAE THUCYD PROPRIA SUNT aeta

λικτα και τα αλλα τα συγγενῆ τουτοις. Eυροι, α τις 5.

ουκ ὀλιγα και τῶν θεατρικῶ σχquam κείμενα παρ αυτω, τας παρισωσεις λεγε, και παρομοιωσεις και παρονομασίας καιόντδεότει. εὐαὶ επλεόνασε Γοργίας ο Λεοντῖνος και οἱ περι Πῶλον και AMύiario και πολλοι άλλοι τω κατ αυτον κροι-

τέσσαρα με εστιν ωςπερ οργανα τῆς Θουκυδιδου λέξεως,

6 τραχυ τῆς αρμονίας , το τάχος τῆνση μασιας. ρωματα

δ' αὐτῆς, τε στρυφνὸν και το πικρον και το πυκνὸν και τοαυστηρον και το ἐμβρβε και το δεινον και το φοβερA,ύπερ απαντα ν αυτο ταύτα το παβητικόν ποιουτοσι μευ δὴ τίς εστιν ο Θουκυδί- κατοῦ τον της ἐξεως χαρακτηρα, ω παρα τους αλλους διηνεγκε. III. πλωσσηματικα με ου και πηρχαιωμένα και Aςεικαστα τοῖς πολλοι εχπι τό τε ἀκραιφνες και