Dionysii Halicarnassensis Historiographica : h.e. epistolae ad Cn. Pompejum, ad Q. Aelium Tuberonem et ad Ammaeum altera

301쪽

Is ἐπιλογισμιος και η π φρ ωπὴ και ἡ νακωχη καὶ τα Οαοια τούτοις. Ποιητικα in τε - ω λύμη και πρέσβευσις και η καταβο και η χθηδω και η δικαίωσις και τα παραπλησια. ' ἐνεοῖς σχημα-

περιλογισμός Steph. in Thucyd. d. habet ἐπιλογισμός

quod e Reg. i. a. recepi; περι e seq. περωπή xtum, quamquam nentrum vocabulum apud Thucydidem egitur. Cf. Duher praes. T. II. p. XXVI J et πρέσβευσies pro quo, codicibus Reg. a. et Colb invitis, πρεοβευ- οἱ legitur. Cf. huc. I, s. ibique interprr. J. xo so-quenti autem καταβολη eg fortasse καταβοη quod e Reg. a. xecepi f. intexpr ad huc. l. I. et Lex Sogu. p. o o. JPorro notandunt ex his, quae hic in Thucydide velut poetica notantur ab ipso Dionysio in Antiqq. Rom. usurpari nonnulla.

ut est hoc ipsum καταβοη quo saepius utitur cum seqq. duobus ἀχθηδών sv III, i . . 778. . et δικαίωσις. I, 58.

P. 1 7. a. o. 7. P. 25. o. io P. Sa. a. VII, 16 p. 25 8. 1 - . 59 P. 4 8. 6. VIII, 5 . p. 58a. 5. . Sic etiam praecedenti hus, qua notantur, ut glossematica, oh soleta et obscura usurpantur ab eodem in iisdem Antiqq. κραιφνῆς et Jνακωχή Sytb. Pro περιλοχινι in Reg. 1. a: πιλογισμός, pro ποιητικά in Reg. a. ποιηrικη, pro πρεσβευσία in Reg. a. Et Coth. πρέσβευσις, et pro καταβολη ia Reg. a. καzαβοη. Hud L. Cf. Gregor Cor. p. 5o, qui Attico dicere ait την πρεσβείαν πρεσβευσιν και την καταβοην καrμβόροι και η αγάπην ἀγάπη - σιν , καὶ μαλλονή Ουκυδίδης. V. ihi intcryrr. περιωπη V. Thuc. IV, 86. Phot P. Περιώπη καἰ πι- σιν hoc apud Thucydidem frustra quaesieris sortasse lexi-eographus nis υνο scri 'su καὶ πίστις, πάντα ταυτα γλωττίδοπαρὰ μυκυθίδν καλεῖ δε περιωπην ν φροντίδα κα την περίσκεψιν, ου τυν υπονώς υμηρος Ud X, i 6. l. Iv, 8. XXIII, 51. ubi v. Schol. . ἀνακωχή Noli malo Heilmann de huc ing et scrib. genae P. 76 pro uri κωχή, quam vocem otii quoque criptores usurispent velut ipse Dionys Antiqq. II, 16 p. 5o. t. quamquam Vat. hi νοχη exhibet. legendum esse coniicit διακον- s. quod sente tantum apud Thucydidem rei eritur III, 87. . adem do causa Ualchenur. Animaduviis Ammota. I, 5. P. 25. ἀνοκωχή teponi vult. Sed etiam caeteris, quae censor notat, vocabulis, plura apud alios legiritur. De voce ανακωχη v. oppo obia P. 34. Haach ad 1, 6. Iv, 38. Cf. III 8 . Lex. Segu. . M6. 9 Phot P. 91 5. παροκυή, quam vocemis VI, 5 pro παροχή, videtur legisse.

priorem locum.

302쪽

τισμοῖς καινοτης τε και πολυτροπία και η so γη της συνθε ρυς ροσεων, ἐν η μάλιστα διαφέρει αὐτον πισύμεθα -

n. a.

ἄρχειε ας Kα In exemplari est ἔφανω, detracto a mimis msitate. 1l Ita in n. Reg. . et . et Coth. In d. Steph. ἀφανέα , minus usitate , ut notavit Syth. Hud L. Caet iaxum quid hoc loco proposito Dion liu ostendere voluerit, mismon perspicer fateor, cum in isti verbis nihil sit quod atrita dicendi ratione recedat, nisi forte usus partieulae L

quae . I. si infertur, ac si Praecelsisset εννὶς μεν ἐν Seu horum vice σε rho rur fungi vocabulae κατὰ πενίαν, lor assa signiscara voluit Dionγsius. Tum autem PT T Gημαινόμενον' Ieg. es σχημαrἱζω ον linia i guste, Trectio. t cum sqq. optirna

303쪽

Mari Leci simino Syniurata annotat 1 ad a, s Hud Edidi

304쪽

DE IIS QUAE THUCYD. PROPRIA SUNT. a TMaia αξίωσις ταύτης δ' ἐστι της θέας , τὰ καποτε sχισις του Πλημμυρίου ἐν τῆ αδ- βιελω τεθεικεν ἐν

κασαι εἰς το πολεμεiv. Βουλεται γαρ λουν, τι ρογάλοι γινομενοι ι Ἀθηναῖοι νάγκην παρέσχον του πολέμου

η τε υκ ποτεθισις του Πλημμυρ&υ Hano dictionem apud Thucydidem frustra quaesivi. Neque potest inveniri, cum

Plemmyrium revera ah Atheniensinus communitum fuerit aesp neca Gylippo captum V. Thuc.VII, .aa. 3. 25. Saos Plut Nimso. Itaque Monysii error suhest, qui ne hic dictionem notaro dehebat, quam probatinim scriptore usurparunt, negum ipse ea abstinuit. v. Archaeol. X, I p. aio6. is hi f. Ometimmam Casauhoni annotationem: cui adde atth Gr. r. 6- et, qui Latinos eodem modo loqui docuit, eindstri. admorat Sat. II S, Io6.

ἐν τῆ βδων β*ὶψ Hio ὁμοιοτέλευτον Iacunae originem dedit. Nam posi ἱβλφ haec fere verba intexciderunt και ἡ ὀλόφυσις, ἰνὰν H πρωτοβ λή. Respicitur enim Thuc. l, I 5 extita

ἐποίησε. σου εται γαρ-ηλουν, - μεγάλοι γιγνόμενοι οἱ Ἀγηνώῖοι ἄνωγκην παρiπιον του πολέμου quas ipsa Dionysii vecta Isaiam monuit Stephanus T II p. 5oo male tamen pro νόματα ρήμαet conjiciens νομα ρῆμα. Duo enim verba, αναγκάσαι et πολεuεῖν significantur. De loe Thucydide explicatione, ad II, 1 o. Pro oluti apud Thuo. γοιμαι. την,ἐν oti in Thuerdidis exempl. vulgatis pro in Ie .gitur γα et mox πρόφασιν pro αἰτίαν. Sy Ih. γινομενοι Exemplar habet γενόμενοι ego praesens γινο- θοι cum Steph. malui, ut praec in loco Thucyd. yth. In Ed Steph et Mas. Reg. a. et Cesb. γι reos, quod ego

virum est sylburgio. Hud L

305쪽

darit Bois h. Sed non dedit Activum hic pro passivo usuria vatum esse, quamquam similibus poetarum Iocis dolendi pondi , Exsurdi ad Soph. ed. R. 155. Seidler ad Eurip. Iphia T. Ii 19. Tecte tamen oppo P. m. videtu negare. Neu ue tamen satis placet, quam idem Proponit, Hermaniaxatio G suhaudientas atque κειν et τοδ accusativos hahemtis Nam et omissio pronominis durior est et sensus, qui xhao xplication exsistit nihil os enim in foederibus nequa duod ii tu neque quod hoc impiator, minus, ut opinor, conciis it eum praegressis, quibus aptior videtur hae sententiasaeon formatior neque enim Ilud neque hoc foederibus σιeit. Vido igitur, ne cum AT C. Dro,Mλυra Ieg. si κωλυειν, qua eorreetione admissa facile unde ἐν quod delendum enseo, ortum sit inteIligitur. Neque obstare huic rationi videtur a. avus cxi. σπονδα7ς, cum κωλιειν ad sensum idem sit, quod κώλυμα Λαι, vel ἐμπόδιον εἶναι, impedimento esse, ut valla editit mi Abras in Dilue Thuo aucti P. 65. τοιουχον Toιoueto Reg. r. Hud L

306쪽

DE II QUAE THUCYD. PROPRIA SUNT. a 9

VIIl. ἐνεργητικου Ποιητικο pro ἐνεργητικου Reg. s. ut at mox Reg. a. et Coth. Huds. Ῥμῶν ὁ - ἐνηλλπησαν Thuc. I, Illo. νηλλαξων Conjecerit aliquis νηλλαξαν. sed ametrovMλλαξαν deinceps reperitur atque eadem ratione 6, S. ἀπο- λοφ ασθαι dixit auctor, ubi accuratius ἀλφορεσθαι usurpasset. Caeterum hic passivum medium activi vice fumga, non verum videtur. Cf. Riemex Lex. s. v. ἐναλλάσσω, et Po P p. 77. Atque ut ἐνηλλάγησαν, si etiam κατ ωκημήνους ἀ- dium est Ire ansedetn . Quare non κατοικοιμε υς hic dici Poterat. Cf. huc. III, 34 V, 83. inimo autem hic usua

και' Οἴτως - λυθη-Aa Thue. I, 8. hi ut supra II, 8, 5. ειτω legitur pro,stως, quod hic Dionysium illi Iu stituisse dixeras, quod socum integrum proponere nollet. Sed huic argumentationi nihil trihuo. Caeterum neque hic idioma est Thucydidis. V. Horod. I, 9 τον πιληνα φιλον προ θέσθαι e. iis πυθόμενος τι Μῆdo παρ υtων - αιξοιτο. ubi tamen Iutit, qui alite interpretentur. VIII, 56: - μυον ονυθηναῖον ποιέεσθαι. αυτον di M' Si edidi pro ἄ----. Apud Thuc Iegitur ἔαπιδνὰ Ου, τον υ ναῖον Steph. Reg. a. et Coth. Huds. et Ἀθηναίων, quae scriptura cum sequem expositione nequaquam

307쪽

οongruit Syth. Sed eongruit, quod ex ea eliciendum est, τῆ Ἀθηναι , quomodo, sensu postulante, apud Thuc3didem et II, 484 s. legitur. Atque sic edidi. και εὐοἷς φησι Repete οἱ τως ἐκφέρει. Locus Thucydi

dis exstatav. o.

Huds J τ δε περβάλλον Nostra Iectio et structuram usita tiorem hahet et cum Thucyd exemplarinus consentit Syth. Transitus autem illo, quem Dionysius notat, nihil offensionis hahet, cum, ur. ἔ,αστος coIlectivum sit. Similia apud quemvis scriptorem Teperiuntur. X, 1. υρσενικῶν Steph. ἄρσενικῶν, itidem I mox ἄνσενι-ης Syth. Nec alitex ipsius ad Sythurgit. Videtur itaque Steph. σήd habuisse. τάραχον Haec vox apud Thucydidem non Iegitur, sed apud Xenoph. v. Lex Xenoph. I. v. υλον ,, Sed tamen etiam alii iique prohatissimi eripto- τε ita utuntur uoce Oxλος. Et Grammatici hac liguificationaisas potius, quam πλησιν dicendum esse praecipiunt. Vid. Ammon et Th.magistex. u Lex ad huc. I, 3. Dissilire by Ooste

308쪽

μαλλον ἡ ἰσονομίhἐχρωντο ' ἐπιχωρίω ο Θεσσαλοί

o δε τό μεν πιθυμοῖν του πλου ον ἐεροέθησαν no του πλωδους etης παρασκευῆς. o βουλόμενον legatur l, so et VII, 8. Et lac ratione istim qihique Ioriptores participio ututitur, eoaque sequitur Dionrsius. Ut nonnulla tantum exempla prose xam, lic legitii τὸ βοιλομενον et et δυνάμενον Archaeol. VII. a i568 6. . , 5o. P. aras. R. IX, 9 P. 757. a. X, SM P. zo95. S. το τεθαρορηκός VII, 55. p. 39. . et λ λογισμενον. IX, St. P. 8a9. a. f. Matth. r. r. . 69. Schaefer a Dionys de Compos . . os ad Gregor Cor. p. V. Reifigis Conje t. p. 45. Ex Thurrdide nubem exemplorum excitar.

possem.

h. l. Schol ad lat. Charm. . IV. p. sis. d. Taia n. ac autem ration genitivum pro accusativo a quopiam a. a.

amentis homine usurpari potuisse, id qui sibi persuasit, eum ego suo judicio frui patiar. Dissiligo by Ooste

309쪽

καὶ μη - καταπλαγέντε δ liuo IV. o. De Mo quoquo Ioeo Dionysius male disputat. Non nim hi dativus vace ae-eusativi iungitur, sed urαπλησσεσθαι τινι i. e. πό τινος in pereelli aliqua re Cf. I, 8i XII, a. καίτοι - φαίνεσθαι δ huc. II sq. ubi haeo verba non cum proxime praegressis cohaerent, sed cum se motioribus: ἔ με ἐπιπόν ασκε ι--ἡ νέοι οντες ὐανδρεῖν μετένονται, μεις δε ἀνειμνως διαιτώρενοι Ουδὸν ησσον μι xove

310쪽

DE II QUAE THUCYD. PROPRIA SUNT. 23 3

ἔσοπαλεῖς κινδυνους χωρουμεν. Ex quibus verbis patet, εἰλοιμεν, hi non aptum ne, cum de re non dubia, sed vera et conoessa sermo sit. Confitetur enim orator, thenienses

ἐαθυμια μαλλον η πόνων μελέτη αἰ μη μετὰ νόμων et πλειον

gooπων ωνδρείας κινδυνευειν. Itaque vide, ne cum cod. Vincloh.

qui subinde egregius est , eg sit ε έθέλομεν. Fortasse tamen vulgaris Iectio a interpretatione defendi potest Et tu

νει eo ἀνειμένως δια ωμενοι, rogrediamur, ut otiati orius, quam aborum exercitationem Q - perieula Iubiramalimus Cf. atthiae r. r. l. 5a . n. S.

to πλέον Apud huc eto πλεῖον. mom tetαι - προκάμνειν Inclusa absunt a Stephaui editione Syth. ἀiολμοτέροις sic etiam codd. quidam huc apud quem vulgo legitur τολμοτερους.ήημα του μέλλοντος Hoc quo jure dicat, equidem igno-xo. Futuro περiaueta auctor usus esset, si qua dicit notitii si ad tuturum tempus eserri voluisset; sed cum περιγιγνεται dicat, omne omnino tempus complectitur. Cf. III, sor μιν oura φιλίαν ι3-ταο 'βαιον γιγνομένην, ουιε κοινωνίαν πυλεσιν ές

ἁκόλουθον δ' ἄν ἐν, εἰ συνεζ. In cxemplar est ἀκόλουθον δ' ην, ἄν συνεοῦ. Ego Stephanum sequi malui Syliuriscis γα - σται Thuo. IV, o ubi ξυμμαχον prooυμμαχον Iegitur et μέν post μενόντων omittitur Particulae main του a re in sequentibus respondere το τε πληθος αυσῶν ovare αν δεῖ φοβεισθαι, recte monet Popp. P. a . Sed quod idem Putat, pronomen o ante μενόντων cum libris plerisque omitten-αum et verba μενόντων - ευπορον σναι, μηδενος κωλυοντος, και τον πολέμιον δεινότερον ξομεν, μη cdἰως αυτω πάλιν ἴσης πνς αναχωρησ:ως η καὶ φ' μωνυιάζηται ' π γαρ ταῖς ναυσιδ ροτοι σιν ἀμύνεσθαι, προβάντες ο ιν τω ἔσφηδη parentheseos signis includenda esse, id quamquam Ηnachius implexus est, mihi tamen durissimula videtur. Retinendam igitur Puto vulgarem Iectionem. O post Iaciae elidi potuit simili Dissiligo b Cooste