장음표시 사용
121쪽
REFUTATIO. Z re Actum a Simonis Frontonem Ducium in hujus canonis emendatione unico usim esse Titiano exemplari . ria dicisti Aurelii balluclariis.
Si ex hujus primi congressus eventu de pu- νgnae totius exitu iudicium, ut prae te fers , Aureli. via fieri, victus es, di cessare iam potes. Nam laqueo, quem hic nobis pararas, te infelieiter Induisti. Dixeram in Canonis nostis. si hoe est in primi Arauseant emendatione uniisl eo Titiano usum esse Frontonem , idque Frontone in ipsum in Notis suis profiteri. Tu duos a Frontone eommemorari doees , Titianum &raesianum, nec abnuo. Non eram nescius cum utroque eodice Concilii huius emones eontulisse Frontonem. Sed quoto demum in canone Fabrianum commemorat In deelmo sexto . Quid hoe ad me, ut in ceteris ea nonibus pa-btiano usum esse concedam, se stet in primo, de quo amrmabam. Fabriano Frontonem uti non potuisse Quid ita Quia mutilus jam olim S seephalus e ex ab Arausicano quidem Concilio exorditur. sed primis earet octo ea si libui. Inspiee sodes, Aureli, in Thuana hi- mmos xs . C.bliotheea repeti est cumque errorem 3c inconias derantiam tuam riseris . agnosce non me proutonis Notas levibus oculis vidisse , sed te ad vel ba mea mentis oculos non adaeelse.
noris colesius Canon m 7sum constitiat mi s , utque ullom i quam , qui nega
tionem eandem non haseret nimus .
fragaturas Omnes suisse , nisi a Crabbi redhaea litatione, quae postea imitae sunt , errore vel incuria deflexissent. Sulline modo tantis per dum tempus sit, & noli me adirere . ut more tuo susque deque habere vi miscete omnia cogar, vel importunas , quibus Iactore vi
enecas. earundem rerum iterationes imitati.
Non eum mittetur ut in paranda victoria quam enoeupisti 1duersirium tibi desuae conquera re. Accipe legem quam ponis. si duo isti proba. eris , tu lauream stilus habeto, me quoque curtum propellente triumphabis . Sed quam edis pugnam prius videndum eii.
L Auream sibi de te, Aureli. Epistola no
illa non ambivit. Unum spectavit , ae ni fallor peregit. ne telis tuis confossus de O pressus videret. De me vero tu certum tibi. ut apparet . in hac dimicat; ne triumphum a guraris, de eanis e sed vide ne ante viciariam.
loro mei Issima exemptiria gilis uterisplorasse. Fecit hoc ille in Bili sene, pariis Graecis, partim Latinis sisI G, Ilu, fel iter. At hoc In loco in
usuli nostri emendathue, quorsum exempliarJa multis commemoras. cum Ipsi fila ι. 2 coiis suli apud Binium unico TIlla io
IN lieiter ordiris, nee vlgeo quibus oeulis lege mi, illas apud Binium Frontonis tui Notas. Nam di i laribu1 codicibus usus est Fronto de eo loco
d.icis certe eommemorat, quorum unus litera T. aliat et litera F. violaturi quorum prior eo lieem Tilia. num . potia risi eodieem Nieolai Fabii ssalseae. . ut didere sine graui nota non potueris eum ad ratio num Arauseanorum emendationem e ice unieo Tisiana usum esse. Ergo in limine offendisti, meque plura reontonis exemplatia eommemorasse non sitis considerate argiassi. plura ina iam . Nim multa , ut ale. non eammemoravi. Quo etiam n Imine te. prehenso em bis ini aua est , mihique fausto ad ee. tera tua prodisinia auspicio praelaeet .
l R,ilo l. hiucturam seu - 3. . satile ti- - - bi remitto. Eiusmodi nae,i Theolonum minus 1 Aeaeeorant, tametia tu politiorum numerum alti-l Oatis , de nos horriaulo, molli fastidio interdum Ozβ, i submoves, ut infra patebit. Rammatieum se is ex Theoloto , & in Vi. oratione mea situ mae vitium Ni 5. a. reprehendis. Quo iure non disputo . Lt enim verba ista quae culpas . eum sententiam alteiam instituant, quid opus est ut eum antecedentibus coli aereant aut quis voeulam quae ad negationem reseratur a se . supplerial que ad hune modum oportere non sentiat , Etiamne illa, dices, in Titiano scd tamen . quaa
122쪽
quia ege iubes . atque hane milii
pro indulgentia tua remittis, ego vicissm. ne ingratus videat , halbarismum indulgeo tibi , quo alibi usus es, cum tercentos annos dixisti pro treeentis. Quinetiam , ut par pari rese-ffam , si hoe mavis, non imparem tibi sed . laterius generis eompensabo. Revo ra in mentem , Autela , quod ante pagellas aliquot seripssti. cum de Frontonis mamiseri pistis agens, Typographi ' eriorem, qui in vindi eii, tuis vel tissimis posuerat pro vetusis, emendari religiosus homo juberes, quia tibi de iliorum antiquitate, ut aiebas, pronuntiare non liquebat: vi compara eum altero Retponsonis tuae loco , ubi manu scriptos eosdem eodlees Frontonis optima nata suisse pro certo antris a. R. Quomodo enim ista cohatent, aut consen tanea sunt, ut qui de librorum, quos non videras, vetustate assiemare nihil potueris . de eorum praestantia de bonitate ausus sa pronuntiat ei negabis esset omnino . κολου
1ἰ Aureli . di grandem αμ-eira hie sateri necesse est . non mucturae orationis , sed mentis atque judicis
ex re negatAnem in ant qua edisAne colousensi. m statue P. Fronsonem cumeliisue illa manuscrysum coicem , ut lictiones marias coli geret , comparasse :quu intinent eum negationis maculam later martis I Bones referre, cum in ea scriptus cogex as excusso non gMeropis rei 3 aut qui nunc potes A III non ad
non; non potuit quod a Canone Monas risi, quod Canon ipse tua sententia
ST tuere me iubes p. Frontonem cum editione Crito niens illa antiqua, In qua ego negationem haberi dixi , manuferipium codicem , nempe illum uoleum quem ei concessui, comparasse. At Frontonem non cum antiqua illa , quam ais , sed cum sutiana , quae negationem non agnoseit , codices suos commisisse . euiique sibi verba sananda passim proposuisse liquet . Huius rei. msi molestium est, exempla aliquot perspicua eouigamus.
Longam de laboriosam , sed inutilem ope
ram eonsumpsisti . ue doceres Frontonem Duoum eum manu scriptis non Crabbianam
editionem contulisse, sed Surianam. Quid hoc in m. IV. ad me, si de Crabbiana non aistinavi Ego ut ostenderem qua ratione fieri potuisset . ut negationem Fronto . tam eis In manu scripto codice observatam, inter varias lectiones non referret, statuere te . hoc εst suseie ius; . Frontonem Cicibbi editione , Ici qua negario eadem exstat, usum suise . quo posto , concludebam nihil opus suisse inter varias lecti nes eam vocem adnotari, in qua scriptus e dex ab excuso non disseriet . Qui poni aut fingi poseit aliquid. Auteli, nihil assiimat . Tu quos asseverassem, & quasi una haee de- senii is nostrae arx esset . omnibus machinis expugnandam suscepisti. Possem hie etiam inisso tuo conatu non una in halluel nationem tuam redarguere e sed stultum sit inanem aestivolam contentionem otiosa δe minite e necessaria consutatione refellete. statue nunc . per me licet. quando de Crabbiana non placuit, Frontoni ob oculos postam fuisse Suria
nam, quid emetra Frontonem, inquis, neRationem istam in manu scripto non reperiue . vel ut sputiam rejeeisse . Neutrum extorqueabis . Nam in Taliano, quem umeti in Fronto . ut ostendi, prae manibus habuit in hoe can ne manu seriptum, exstare constat negationem. Si testi oculato mihi non eredis , codex ipse
fidem laetet, qui iti Ioannis Τilii ornatissimi viri bibliotheea servatur. Vἱdiise autem Fionistonem, de alienam censuisse, tibi itiique smilibus hariolari liceat: sibi illi, qui limitatum& certum hominis judicium norant , minime persuadebunt. Cur igitur ab ejus Noti, ahes negatio ι Equidem vel omittim in patieulo in istet ieribendum dixerim; vel . quod etiam ae-eutatis vigilantibusque luterdum acetiuit, ipsius oculos fugisse.
satirῖ, cum in ora potius ad crytam dis re δε eris. Gog quti m Ipsum adi P. Frontonis cassam sinis est , ad tuismi deris isti I scias . C rerum m hi cum illo hae In parte , ut asellam , nulla es disseη- immo certis consevistio . Ille ne
risset, non as ulla: Co ab aliis Llac μὰ tractam 'in hiis restitui.
t C Ie meeam agἰη, quasi editiones ante Frontonem e. O missae negationem eationi adjNerint, tu vero ab aliis deinreps ablatam restitue, i, , quasi post collectas
demum Frontonis Notas ea negatio auferri si erepta. Deinde non intextam in editione Coloniensi dixi negal tionem, sed in ea legi u limam clatitulam audita negal tione ι quod in ea negatio . etsi in ipso eorpore non sti inserta , nee in eo prorsus legatur, legitur tamen ad martinem , ubi vatiae lectiones reseruntur. Aut rept i hendes etiam una mecum Romanni Cratiam castigato. res, qui ad hune ipsum eationem Ataui canum eodem l inodo notarunt legi in illa antiqua editione Coloniensi. t mn Me saria satiatur .velis . Non parum est I argum ti negaricinem illam vel tu eos cibus Fronto
123쪽
nis non tuisse , vel spuriam ei *isam esse , probatam, que illius apud butium omissiooem. Nam si adiiciendam censuisset; quo pacto p, lus esset eam non solum abitet a surio, sed etiam in longe nobilissima Cratiani ex purgatione irini pontiseu iussis a .itti eruditissimis
sisse , quia Graiianus sine hae et
UTium tu negationem In antiqua editio
ne Coloniensi margini tantum adserip tam seiveris, ut nunc videri vis, an in ipso canone intextam eredideris, quod vindietatum tuarum verba declarant, tibique . qui editi nem hane ad illum diem sultasse non videras. Romana ad Gratianum adnotatio imposuerit, quae marginem a textu non distinguit, seientii nimirum , Aureli . quos tu scire iusseris . ine ero scio . tibi errare proelivius esse aedeti pi, quam et totem fraudemque confiteri . De Frontone quid suspicari par sit proxime dixi. De me autem quid argutatis, quasi ego negationem post Fιonionis demum Noras . de non post antiquam illam editionem . Canoni detractam seripserim Sustine iterum tantisper.& quod minime speras audies , negationem hane in prima omnium editione a Mellitio suppressam . tu deinde a Crabbo restatutam , postea iterum a surio A: Binio praetet missam . iterum a me in editione nostrat restitutam . Quid in his potest esse ambigui Verum in suum ista loeum reserventur Nuna eastita itdus es mihi, cum de Romana Gratiani nun uuam satis laudata emendatione ita rati sis raris, ut non intelligas emendatorum illo ummeique dissimillimam esse rationem. Illi enim. quia propos tum id habebant, ut Gratiani eo dicem collatis exemplaribus quam emendatissi mum redderent, negationem, qua in ejus manu scriptis nusquam apparebat , ea noni addere non debuerunte ego , qui Concilii Arauseani lcanonem lux originis nitori restituendum is sceperam . non potui negationem , quae in an- ltiquis omnibus libris emicabat, sine piaeulo &injuria praeterire. Vides, Aureli, nec enim postulo ut prae te seras: quid etiim non dissi
mutet qui seipsum dissimulat prior issa pars
pugnae quam parum tibi ex sententia processe mi. De alieta exitus post doeebit.
stituta sit, ut contendis , Id veros in quo suam nune appello judicium .
saero enim ex re , ut mundariovis
nostrae prosirri ratis Ferta non posset,
atque obscura in incerta In hoc Cano
IN eanone X. Coneilii Aurelianensas v. verba q iae
eonsensum cleri ae plebis exigunt . a Fossatens , Bellovaeens; , ct Tillino eodicibuΑ abesse ais i de Ti P .liatio repugnat Frotiis, di in eo haberi testitur. De. hetur nianuscriptis eatenus fides , qtatenus ratio nihil obstat. Non enim subesse manuferiptis idoneum Cliti- ε 3ε. eum, sed praeesse δMea nee imperitorum plurimum Misa. 631. scribatum veterno eruditorum Criticorum iudicia, et rumque summarum amplitudinem mancipare. Qui nihil nisi Criticus sit. Melitatis literaturae quadam notitia tumidus massis quam plenus . Theologiae sanctorumque patrum ieientia lex iter tinctus , hunc Criti eorum omnis natio, di in primis Theologorum Celtlentum, e eboro suo exiget. Quanquam ne illud qui P - 63s. dem date possumus , ein tantam in negatione illa ex lubenda codieuine n sensuisem, quam tu praeflieas , qui quatuor tantum nominapi . Nam Coloniensis illa editio negationem ad marginem reiicit anter varias lectiones. Surius ne a a marginem q radem extare passus
est. Quid de prima omnium editione Parisens anni N. D. xxxv. quid de consecta tot ante aetatibua ab is doro collectione λ quiδ de roeentiore a Gratiano quid de Romana Cratiani correctione , in quibus omnibus negatio repellitur γ
Frontone non Ag ntve : negationis auctores In Ar scans has re omnes. Maai scriptos , etiam Udori . ean dem in is aris p r errorim g Armri . De manufer rerum utilitare ad- mersus Aurellam.
QUM ante iam frustra tentassi, audes lim IX.
rum me cum P. Frontone committere . atque άντα ais inter nos S repugnantiam mea
ditari . tanta cum fidueia . ut victoriam in in manu tua esse non dubites. vide tamen uepinnatam esse memineris. Ego, ut ais, ad can nonem X. synodi Aurelianens s V. verba quae consensum eleti ae plebis exigunt. a e iee Titiano abesse dixi , pronio eadem in illo haberi testatur. Equidem , s his vera sunt, pugnare me eum Ficnione non nego. Sed ut agnoscas nullum hie etiam mihi evm illo esse discidium , ae lede canonem Integrum ex Sur lana editione , qua Frontonem usum ege contendis . Sie autem se .
habet. Utatilii episcopalam proistis aut eompar risue Iieeor adipisci sed eam voltintule regis, taxia eiectionem e la, i ac plebis, Miat in antiquis ean κibas continetur scriptam, e seas. cieri ae plebis a M. trapetit no . tet quem vvestia miserit, eum eompraetιnciaribus Pontifex consecretur . Compara deinde Frontonia Notas eum meis e sed an ἱ- α adverte cieri ae plebis duobus in loeis in
124쪽
editione Ista lactam esse mentionem . Fronto hae verba priore loco a Tiliano codice abesse ale. ego idem a firmavi r Fronto eadem poste riore loeci ibidem lut testatus est , ego honnetavi. Quam hie notate liceat repugnantiam Quod si nulla est, tibi nunc tua illa victoria quo avolavIt retrahe fugitivam si potes.
Exinde Manuscriptorum argumentum tractas, de toto eloquentiae campo in nos decurris, ut nobis adesse manuscriptos neges , vel , si ad gne, doreas tanti non esse . Quo de utroque ut ordine respondeam, erras, Aureli, s putas me quatuor tantum illis codicibus nidium , quos Ideo solos in Epistola mea commemoravi, quia solos in Notis nominatam . Alios a me praeterea. eosque Optimae notae te a senisea vi. quos si plurimos numero dicam fuisse. mihi ut video non credes. At ego tibi , quam vis non spectatissimae fidei testi , credere non recuso. s ex tanta veterum exemplarium c pia . quantam adhuc servane Bibliotheeae , velutis eum protuleris , quod postremam Canonis nostri partem negationis vocula destitutam exhibeat. Quid hoc aliud est profiteri, quam omnes, qui tibi mihique hactenus noti sunt, meis eum esse Manu scriptos e sed tu Manu riptis
tanquam oppostam aetem vulgatos objectas . Ego contra vulgatos quoque ipsos, typis excusos in manuscriptorum castra re eandoseontendo, a quibus illos velut transfugas de seeisse, nou vanis Indiciis, sed eerta ratione compertum est . Nam ut unlgatarum editi num origines tecum de ἱncunabula repetamus. ostendamusque nihil esse Musae, cur illarum nomine elorieris . scimus primam omnium eam
suilla, quam Parisiis instituit Iaecibus Mellinus
doctor Theologus, anno , quod ignorate non debebas. M. D. xxiv. non ut scribis xxxv. quo
eadem Parisiis ite um est retusa . post hane Coloniae prodiit duplex Crabbiana , una dum
rum anno M. D. xxxv I I I. a itera trium Tommaum anno M. D. L . Hane vero sedecim post annos suriana excepit anno Lxvi I. Surianam Biniana duplex, prior anno M. DC. vi. posterior 31. M. xv III. Ita Conciliorum Feclesiae eoli ctores. editotesque quatuor omnino, editiones diversae sex suerunt. Hatum prima , ut ante dixi, negationem in Canone Arausicano non habuit : in utraque sua Crabbus ex antiquis eodieibus restituit, apposuitque, non in textu, sed ad marginem, ut solebat. Sutius eandem Iterum omist, non dedita opera, nec veterum
codieum ductu , quod jactas , sed temere aesortuito. nam codices manu seriptos, ut apparet, in Concilio Arauseano Sutius Rullos ha-huia . Crabbianam posteri rem omni ex parte secutus est nisi quod Crabhi ad primum ea.
nonem dive fas lectiones, atque inter has ne rationem nostram, cum eetera passim exhiberet. ineonsulto praeteriit. Quorsum enim selens praeteriret, aut Crabbi factum damnaret potius, qui negationem ex manufers piis reddiderat rquam Mettini, qui eontra manu scriptos abstu letat Contra manuscriptos' inquis. Ergo
pationem habuit Isidorust Habuit , inquam .
Aureli. Hoc enim est. quod te praeter spem auditurum praenuntiaram, i ildorum Ipsum, cuius eollectionem priore ramo suo edidit Mer-linus, ipsus inquam Isidori vetera exemplatia negationem in Can ne Arauseano praeserte . quam impugnas . si fidem apud te non me- Tom. IV
bi amieus ille laeteret, qui nuper Reritionem 333'
commodavit. Bellovaeensem enim, S alios , quos aliis locis vidi, non commemor , ne te longius amandatum conquerare. Quod s negationem asserunt e lees Isidori , prima ergo mali labes a Merlino, qui, casu ne an aliter non quaero, negationem Isidoro subtrisit, quams sdeliter in editione sua repraesentasset , seeutae sue controversa essent aliae omnes, is bl-que Jam hiseere non liceret, quia nulla est de tribus literis concertatio . Quibus autem nunc pugnabis armis, eum Isidorum tibi praecipuum . armamentalli tus telum ereptum ul-
deas aut qua silueta vulgatos lihros nobis odi pones, quos sentis , s expureentur . suaeque origini restituantur, in eastris nostris militaturos ege cum Manu scriptis sed Manuseriptorum hoe loeo elevas fidem 'de qui magno emptum velis, ut tres vel inquinatissimos, qui tuae causae faveant , nancisis 'eare, quia omni hus rares, omnibus obtrectas. Erroribus, ais, scatene vetera exemplarIa, imperitorum seribarum sunt foetus , discrepant inter se, atque, ut eonsentiant, moderate dc
caute, ne vetitati ossi elant, tractanda sunt . Tua sunt haee . Aureli , quae magno clamore voesseratis . at singula expendamus. De prava ti, mendisque obsti sunt interdum veterea libri, quis nescit an non alii eontra spectatin simae de probatissimae notae An ideo equos omnes vitabis , quia cespitant nonnulli aut quia vina vapida sone qtixdam , omnibus a stinebis3 Imperitos aliquando , parumque intelligentes fvisse antiquarios non Inficior . Quippe arduum etat eosdem ubique invenire calli-praphos & oriographos: se musque in Monasteriis , quorum immortali heneficio veterum bibliothecarum reliquias quae restant Pracipue deberi satendum est, minorem aetatem, ut se-CU . verus In S. Martini vita seribit, huic arti deputatam. Sed quae iuniores scripserant, seniores postea doctioresque eastigabant . Neseis quantum in ea re studii & operae posueri ne Amissile, 3 Quid eum industriaeque non adhibuerunt, ut duos proferam ex plurimis , Cacfiodorus Senator , de Petrus Damianus , ut Monasteriis suis. hie Avellano . ille Vivariens. bibliothecam optimis. N partim sua ipso.
rum manu, partim opera notariorum emenda
tissimis eodicibus instruerenti Huius enim di lirentiae laborisque tepes illos ipsos habemus. Senatorem in praelatione divinarum instituti num. Damianum in Regula eremitarum son- V I s. i. tis Avellani. Quin & S. Anselmum legi mus li-ι. s. bros eorruptos Ee depravatos noctu reis lueuis brationibus corrigere solitum e de S. Aligustinum auctor est Possidius , eum labori diem Impenderet, noctem val dictandis libris , vel jam dictatis atque transcriptis emendandis transegisse . Et dubitet quisquam, si huius generis volumen aliquod Augustini. ab ipso recognitum , vel ex recognito silenter expressum ,
bona sors offerat . tanquam emendatissimum
amplecti Equidem se arbitror. Hieronymum. eum Oileenu volumina Pamphili martyris
manu exarata tanti saceret , ut Croesi opibus
aequaret , non propter ma It Iris nomen tan- c. 73.
tum , quanquam hoe placipue , sed propter
125쪽
emendationem etiam adamasse. Neque ego Hi- Atilii librum de Synodis, quem a se manu sua descriptum Hieron γmus testat ut , s eonsequi
'pi . o. a. lieeret. non aliis multis nominibus, tum e- mendationis eausa non plurimi saelandum putarem. Amate honos codiees eum necesse est, qui doctrinam amat, quae codicibus continetur . Et quanquam splendor literatum non idem omnibus temporibus exstitit, sueruntque nerudita saecula S ingenia, quae codiees ti his non honos procuderunt, nulla tamen aetas tam rudis suit aut barbara . quae melioris aevi diees alite illam balbariem natos non habe-
,et eooditos in Bibliothecis, ex quibus meli ra deinceps, reddita literatum luce, petita &ad nos transmissa sunt exemplaria. Neque haec sola nune, Aureli, quae integra S incorrupta videntur , ad ea purgandos libros conserunt , sed alia etiam quae sequioris sunt notae r eum vitios & mendos adeo eodicis vix sunt ulli, qui multis in locis non sani sint: ita ut in ter se collati vulneribus suis medeantur invicem , di mutuis auxiliis convalescant. I nunc ergo, de manuscriptos obstinatius vel non bonos vitupera , quia iudicio indigent , ne dicis e cum judieio tractati tua sententia nisi a Theoloco non possunt. Iudicio quidem hie certe opus es
non levi, tum ceteras ob caulas . tum maxime, ne ablona, quod parum abs te cautum video , & ab auctoris mente aliena emendatio vel interpretatio inducatur. Quod qui providere nescit,
sorte prorsus ab illo est judiciti, quod Critici partes requirunt . quodque in emendandis libris sitieerius Interdum certiusque praestat sollers sitammaticus. quam tumidus ac turgidus
inani litvlo di ostentatione non scientia Theo
non urar : Ipsa pro me Synodi lierba Aguuntur , negationem salva siententia tolli non posse testantur . Relige sodes canonem integrum , in sin
gulas ejim partes expende. Tum ego fidem tuam obtestabor, aequumne censeas
viter fis cari , ut 3rei chrismationem
unicam toto canone tot modis inculca
ram , isdem placeat in extrema Vres clausula necessariam Arimathnem ab
ram a mare. RESPONSIO AURELII.
D Uplicem in eancine chrismationem plane rete tio . primum illam quae in baptistitate fieti tu betur a ministri, baptizantibus i deinde illam quae in Consimatione a sacerdote seu sis oro seri di .citur . ex qua utrarae , per se de tu suo genereunte , si duplex illa unctio, quae in clausula ea
ν.. ει nis ne saria esse concluditur. Quaero eου te, qua sententia poni velit ultimam eanonis clausulam negatione inserta, sa ωι non ne Coria sisIeδιών wMH- Ομιμ ι . . qua de chrismatione seritio eii si
Ae bapti inriti seu kerii cali, ridicule it et an .la nega- lpa, . ss. bitur, cum ipsa alla ebrii mario ptiti, coasilueu . i
eget . quam de Iteranda ageretur . Noe autem ea-
none primum decreta repetitur in Ecclesia Gallie, na. superest ut de elirilitione Episcopali loqui tui . dx non necessariam habendam dicat repetitam thrismationem, nempe Episeopalem io Confirmati ne poli presbyteralem seu verticarem in baptismo. At hoc quoque sentu adeo abiurdum est, ut minusquam prior tetendus st. Si enim ii soli , qui inha ptismo ehti mari non potuerunt , ab Episcopo sitit ehrismandi, Episeopalis chrismatio baptistitati, et his
mationi, merum est supplementum. Hinc via patet ici, αδ pleniorem eanonis expostionem . Primum enim uitti e udum est quod diximus , Arauseantia patreaehrisinationem baptismalem in Galliis antehae mi nua notam, mimisque quod constet usurpatam, hoe
ea ne primum sancire . statuunt enim , nullum de P .
inceps baptismum a presbyteris sne Chrismatis unctione administrandum esse. Unde elaret eoo relahioe a te avulsum illud is bapti invio, cum series i p. s. canonis indicet non generatim edici semel esse chi , mandum , sed senaei in baptismate e litisinarii &sgnifieent patres chrismationem iis vertiealem , non ei iam Episcopalem permitti . Porro ita praecipiunt s. t. eiusmodi chrismationem, ut eam, s quo casu omis.1. fuerit, suppleti subeant 1nte eo tisrmationem E paleopalem. Nempe ne talem consimet Episcopui, nisi eum ad presbyterum prius chrismandum remi. serie . ipse enim Episcopus eiusmodi chrismationem praebere non rotest, o Maia . - - , ... - aue tina M. . m. os . esset autem duplex , si pthis eam quae, millistris petenda erat , deinde suam expleret . Huc sensu illius partis posto, nihil intereil lega
tur, Num Iazo M. , aut ικι- - Ibo . Est enim v, pa-.ra utraque oratio . Hinc ad canonis conclusionem
proficiscuntur Patres. Iusserant de eo , qui baptita. tus a ministris quaeumque neeessitate ehrilinatus non fuerat , in Confirmatione moneri Epileopum , neptius eum consimee, quam baptistitatem chrismationem a ministro pereepetit. Eius rei rationem adisserunt, non quo clitismatis haptismalis omissionem sola necessitate contractam euiquam obesse, aut cliti mationis Episcopalis vim minuere velint, sed ut ii ne ullo et tismodi praejuiueto, repetita est uinatio , seu chrismatio duplex, ne dilaria habeatur . Ex quo patet sententiam intereipi , s negationem ulti uiae parti afliicias. Nec quenquam reo, eat locutio illa , me.
Non mo e natis 2 eo , quam tu vocem Ela.
sustulisti, eum sne ea sententia deficiat i quia frequentissima est iu Coaciliis oratio , ut ab uno quopiam Episcopo proposita suo nomine sententia ceterorum, seu su probetur . Resellitur eadem opera titulus .
quem tuo matteastinxissi, I, Maisoanais es uia ιι, ι.- .a; is , contra omnium codicum qui autetiae a colia
lectoribus iuspecti sunt fidem, qui omnes una eos senis
su eanonem tu seribunt , o iniatas ista; in M. ιιν. mirot incis scir. Certe enim titulus tuus a scopci ranci nis aberrat. Consimatur codie um tittilis, a Ccoeilio μArelatetis ii . seu verius rapsodia dc centone canonum ariorum a te edito, ut pateat lapsisutae istius com- .rilatorem spectiste canonis leniat in quem nos edidi mus. Ceterum isti quoque eentoni Arelatens vide. Pas. ria more tuo abstulisse vores illas in Bamsae..uo , contra vim scopumque canonis.
IJ Actenus belli praeludia . ntine eertamen Nipsum ineticennur. Canonis Ara uti aut
126쪽
adstiuenda est sententia . Hie Rhodus , hie Α lsaltus. Aureli. lixe pugna decretolia . in qua
alterum nostrum vincere, alterum cadere necesse est. Ut ordine constigamus, eum sequar, quem exemplo tuo constituisti, ut tuam Primae loeo inter pietat ἱonem dispungam , tum meam stis ea stabiliam & eonfirmem. Sed hoc internos erit diserimen , quod ego nunc explicatam a te habeo sententiam tuam, quam impugnem retu de mea priusquam audires divinando aberiarasti, & umbras tibi eum quibus dimicares eia finxisti. Quid enim attinebat aerem tot paginis eaedere, atque illa refellere, quae nemo anfirmabat Itaque his omisi si ad Interpretationem, ut dixi, tuam veniam, si hoc a te imia petrato, ut erroris in illa tui sontem prius es caput apetiam. Sic enim ad Canonem exponendum te acteississe video, ut nefas putes aliquid io illo latere, quod ab hodierno usu nistro distet, eoque nervos intendis ut consentanea omnia videantur. Quod genus interpretandi, s quidem tes patitur, nemo reprehendat: s repugnet. nullum est Inept tua. Quis enim hominem non rideat. qui eum legibus Leel fasticis permissum nune esse intelligat, ut o dinari pleibyter possit anno aetatis xxv. diaconus xxi M. ad hanc normam Agathenses. Ate- latenses, de Aurelianenses canones redigere velit, qui presbyterum ante annos xxx. diac num ante xxv ordinati vetanti aut qui de Subdiaconatu, qui jam piidem ordo sacer est. M- iunciamque habet legem eastitatis, quoniam antiqui Canones di .elsa statuunt, alios ex aliis eorrigendos arbitretur Synodum quoque Asticanam sub Cypriano, quae venientes ab hae te- si bapti Eando, censuit . si quis interpolare . communemque ad Ecclesx sensum aptare coisnetur. quis serati aut quis non indienetur, si reclamante Hieronymo neget quisquam Mel lium in Synodo Antioehena statuisse, quia videlicet tantum virum aequius fuerat .- eum Nicaena retinere Non dissimile est. Aureli. quod in Canone isto interpretatione tua moliris. Nam pensi nihil habeas. quid synodi ve ba sonent, aut qui mos illo tempore, qui status rerum & conditio suetit, ad xvi nostri consuetudinem Omnia rapis: & quoniam duplex hodie in ΕαIesa eu iuslibet Christiani est ebrii matio, una In vertice, quae si in baptismo, altera in fronte , quae in confirmatione, de utraque In Synodo
vis agi, eum Sunodus disertissimis vethis uni- eam statuat. Et eum chrismationem consimationis in usu antea positam fuisse non ambigas, chrismationem tamen baptismi , ag eum diem lenotam in CallJa, tune primum hoc canone institutam auguraris. Quam apte autem ci quam coacinde , ut eo pervenias , immo quam distorte violenterque ea nonem accipias, ipsa ejus verba hoc Ioco, cum admirandis glossulis eommentisque tuis subiiciam , tu mecum recognosce. N DL Lus ministi tum, qui bapti-Σandi reeipit omelum sne chrismate usquam debet progredi. Nimiνam . ais , ut bapIi luse hei uis in venite , quod in Gallia eum aΛteation fieret. faciendam deinceps hoe canone praecipitur . quia inter nos placuit semel in hapiis-mate chrismari . scire, inquis. in baptismate rnam extra baptisma ebris Mari fideles alibi possuηt, lsed non a presbyteris. quibtis chrismare in foro ba- iptisnare licet. De eo autem, qui in baptisma. lte, quacumque necessitate faciente, non chrismatus suetit, in confirmatione sacerdos eo m-
monebitur . Nempe . ais, at pri quam talem confirmet, ad presbyterum in vertace chri andtim remittit: quia Episcopa s ipse e sis, odi ehγis vatio nem praebere non potest. Nam inter uos chrisma tis ipsus. id est Misopi . non nisi una benedictio est. Quam viderιcet neoplatos confirmans imp=liait in boure. ch is natu enum altera baptismatis in vertice, propria estμea teri , nsa Dison. Non piae udicatis quicquam dico, sed ut necessaria habeatur chrismatio repetita . Visqvio chrismutis bapta alis Om Yso, Lia necestate contracta, obesse cuiquam acie eb/Umatio ιs Episcopulis dilutiere vim possit Ied quia duplex ebris Matio es necessaria.
Fallor, Auteli, aut tua sunt haee glossemata. O glossam vete, quod nostri aiunt, Aure-hanam, ridiculam. absurdam , quae vetborum sententiam non obscurat modo , sed destruit &evertit. Primum enim, quam ridiculum est SP nodum novam, ut a tirmas. & antea inusta iam in Gallia ebrismationem psesbyteris in baptismo praecipere , de de qua chrismatione praecipiat non indirater utrum in vertice . in ironte. in rectore, aut in multis smul palliis bus, ut Gracorum mos est. Unde poterant deverticali. quam intelIgi putas, suspicatis: divinare piesbiteri. si de verticali nihil unquam audierant Deinde quis iudicium hoe spectaculum concedat tibi . ut s quando ad Episeopi confirmation om venem quispiam nondum in vertice ebrismatus . eum ad presbyteros chrismationis ejus causa remittat Episcopus , quo hanc ipsa, ut ais, praebete fit uetas Quasi Episeopo s baptizet, haptismumque confimario non sequatur, baptismalem chrismationem ne usurpet lex ulla interdicate aut quod ei praestate in baptismo liceat, id ante confit mationem, si opus est, supplere non liceat . Quid
de conclutione autem tua dicam, in qua vineis te ipsum . de auribus animisque omnium abiis ida eoasngis 3 Etenim s duplex synodi jυ-
dieio neeessaria est ehi itastio, di ha tum altera, quae bapti inlatis dieitur . nondum ut ais usurpata suerat in Callia , quid aliud consequitur, quam ut necessaria majores nostri ante Synodum Arausea nam chrismatione caruerint Quod si verum est. miseros A: in seliees Episeopos Galliae, tum saeculo superiore Maii nos, Rhetieios. Hilarios, Marti nos . tum recente memoria Proculos magistros scelesiarum. Exuperios. Uictricios, Herotas, & alios , qui necessarium Ecclesis suis quid eget non intellexerunt. Sentio quid eavilla tutus ss, necesi satiam deinceps chi imationem a synodo dici. quam Synodus ipsa imperabat. Ridietile. Quasi itecessarium hoc modo quisquam id dicete smleat quod praecipit . Quod si necessat iam his sensu verticis chrismationem intelligit Synodus voluit, an eodem sensu & alteram e nulloneam has discrimine habendas censuit ι aut si habuit , cur uno ut tamque verbo , si diversum est indicium, necessariam appellavit Vides In quas te ambages conjicias. Jam illa non prae . iudicans quicquam dιιο, tam alienam ad i. n. lentiam detorta quis ignoseat 3 quodque , ut barbatam quoque Synodum facetes . Ha et terrahoe dico, eis quo reseratur non satet , recte tamen, nee sne exemplo usurpatum a synodo ausus es adstruere. Solent, ais, in Conci-
127쪽
iis, ab uno quopiam Episcopo proposita eete-sA Episeopum Lugubinum, duplicem tamen pasirorum assensu comprobari. Audio. Nam de in
Safdieensi frequens istud est , mus Episcopas dixit, &e. Daostis respondit. TIutet . de la Asrieanis. Aurelias Episcopus dixit . dee. Abianis os Episcopis dictum est. Omnitas plaeet.
Quid horum velo sinite hie habes . ubi nee qui loquatur unus est . nee alii qui respondeant Nimirum certe ingenio de otio tuo abutetis, s hoe agis, ut ea quae Ipse , ni salior. minime eredas, scribendo ceteris persua
Reiecta tritur & profiteata inextricabili ,
atque omni sphinge ae tripode Obscuriore, vitiosi eanonis interpretatione tua, nunc ad n stram oculos adjice , quantoque sneerior retia Planior, omnique si . nimis: suspieione ii herior , expende a tum cave desnceps ne in Calli eant canonis emendatione peregrina te existera, quae secutus es, nostris id est Gallieani, exemplaribus anteponas . sie autem nostra se hahent . Nox Dra miniorum qui baptizandi reeepit omelum sne chrismate usquam deis here progredi, quia inter nos plaeuit semel .is V ana ct non divi m , ehrismati . De eo
autem qui in haptismate quacumque necessita te saeiente non chrismatus fuerit . In eo firmatione sacerdos commonebitur, at ab eo tune
ebriiserar . Nam inter quoslibet ehrismatis Ipsus non nisi una benedictio est. vel in ha ptismo, vel in eonfirmatione. Non ut praeiudi eans, id est notens quicquam , sed ut non ne cessaria habeat ut repetita et, rismatto , semia a presistero, iteram ab Episcopo.
Iam uel tacente me vides, ut opinor . Ca.
nonem non de duabus, ut a je has , quae hodie lsunt in usu , sed de unita eaque in fronte chrismatis unctione loqui, atque ut his unl- lea in baptismo fiat praecipere. Ideo ministrum haptismi chrisma in promptu vult habere . ut hapti ratum mox liniae . Quod si quo ea uehtismatus in baptismate qui1quam non fuerit,itim in eonfirmatione commoneri Episcopum . ut chrismet ipse nimirum . priusquam manum inponat. Uxe Synodi, ut apparet, liquida est sententia. In qua quidem sentio te . Aureli . non medioeriter nec sne causa commoveri Be conturbati. Primum quod Synodo una placet chrismatio, deinde quod presbyter Is ut est in ment in strente permittit ut , postremo quod
chrismatio ista ab Episcopi confirmatione seus m. nis longo post tempore , observatam haud saei te reperias. Quare mirum non est unieam hoe loeo Atauseanis patribus probari. Frontis porto chrismationem, quod alterum est ea putdime uitati a. sequentl olim usu multis in lo- eis usurpasse presbyteros quis nescit e Nam uemissos laetam Ctavis apud quos popetuus hie mos fuit . quique Latinos aliquaudo ins 'mulare ausi sunt, ut Nicolaus Papa selibi e roqtiad pres teras linire baptizatorum frontes inhiberent i ut de Toletana quoque Synodo piruma nihil dieam, quae canone xx. presbyterum
statuens absente Episcopo chrismate , praesente vero, si ab illo fuerit praeeptum , de chrisimatione sontis haud dubie intelligenda est . Ut haee, Inquam. de his smilia non persequar, omni luee clariora sunt quae exstant apud s. Cregotium in epistola ad Ianuarium Episeopum Caralitannm . vervenit quoque ad nos . M. I.
inquit, quo um scandalitatos fuisse , qtiod pres- πυε. Duros chrismare tangere in fronte eos qui baptitati sunt p=ohibuimtis. Et nos quidem sectiη-dam sitim veterem gelisae nostrae fecimus rsed s omnisa hae de re alisai connesanra ν , ubi piscopi d sunt , ni pressereri etiam in frontibus baptietatos cisi are tangere debeant
conterimas. Romanae, ut vides. Eusessae eonsuetudinem dum memorat Gregorius, Eeclessarum omnium consuetudinem non suisse sent-seat. Erant ergo apud quas presbyteri bapti- ratos chr4smarent in fronte. atque in harum numero Caralitana. Quem illae morem prose-eto nisi aliquo jure sibi permissum, non usuris
passent. Unde autem manasse potius credamus, quam a silvestro Papa. qui constituis uap e latre Iniet ehrismate Ieiatam de aquapropter oceamnem naustus mortis, ut memoriae proditum est in Ponti seali 3 Seio non de- esse . qui de verticis unctione haec interpretari malint: sed videntve isti ad aetatis Daem Iem potius , quam ad silὐestri eonsillum &institutum spectasse. Ab Arauseanae autem synodi patribus quis alienum ducat, ut baptiza 1atos in fronte chrismari hoc loco a presbyteris statuant . eum haereticos ab litem cumehrismate de benedictione consignati proYimo canone permittant i Restat erro, ut quoniam hoe quoque satis probatum est. de tertio capite, hoe est de chrismatione di manuum impositionis intercapedine . i; militer comprobe. stativum impost lone seiungitur . Nova sunt mus. In quo tamen, quid esse potest negotii νhae, sateor, s eum iis compares . quae aliter Consequens enim erat, postquam unum baptis postea in Ecclesia & sapienter constituta sunt: mi & confirmationis tempus esse desit , vesed si temporum illorum diseiplinam consd a quibus ex hoe more frontem et, rismate in M.tes . nihil habent ab ea quoA abhorreat . Et- ptismo linierat presbyter , his alio tempore enim, ut inde inelpiam . non ignoras primis manum Episcopus imponeret. Quod fieri eon Eeele si laetitis, cum post baptismum confir- Rege illa in primis s. Hieronymi advelsus Lu- inaesti mox, tum Eucharistia sequebatur . un- ciferianos verba declarant. Non ebnuo. inqtiit. ctionem elitismatis unicam sulci. qua Epis is hane esse Eeel furtim conserarinem. ne Λὴ eos
sus haptitatos in fronte eonsgnabat. In iron- qai longe in minoribus tirbibus per pres teiotie , inquam . Hoc enim etsi doeeri nihil est o diaconos haps irati δεχρ. quomodo autem
opus, docte tamen Tertullianus, eo alludens baptiEati non sine chrismate, ut mox dicit,
de x mulo Dei diabolo ait, Signat et il- Episeopas ad laetaeotionem sancti spiritus molle iis fiou ibas milites suos . Dude de inscrip- num impositartis excurrat. Nam muneris Epis-ra oleo stantis senaetita dixit Prudentius in eopalis erga neophytos cum duae citim e sene psychomachia . Unicamque chrismationem ae partes, chrismatio re impostici manuum . ita Tertullianus idem de baptismo ea p. 'vir. 3e subinde res est temperata, ut e nee ira presbv-Cyptianus epistola iis v. 3e alii Patres antiqui teris chrismandi potestate , pars altera perti et commemorant . Duplicem veto eis distin tu ἱt solos Episeopos resideret, quam solam iis im-x s. i. innocentius Pontifex ad Decentium scri hctis polirent, qui logitime a presbyteris ehrismaia
128쪽
jam solent. Denique hae illa est manuum impositio, quae de in Canone nostro. de a Cen radio, ex aliis eius saeculi scriptotibus, meu stati tute Confirmatici nuncupatur e nomana
timque ab Hilario Episcopo A te latense . illo ipso qui Srhodo Atauseanae praesuit , in Ho- milia de Penteeosse . ovia nane . lnquit . incoxfirmandis neophyris manas ιmpositia tribole singulis. hae tanc Spiritas sancti desce aso δε- .aciis aniυersis. de post alia. Reto πινιιvsso ctas . qui stiper aquas Apisora Ialat fero desera. dii Elapsu, ia sate planitudιnem trιbait ad ιn-xocentium , in confirmatione aramentam prastat ad Iνatiam. Et S. Augustinus de baptismo dinputans eontra Donatissas . hane eandem imis . potitionem manus & laeramentum singulariter
appellae . de a chrismatione se jungi solitam ipsa verborum serie, Eueharistiae interjecta men tione significat. si ad Me valet, inquit. qnia dictam es in Eυaetelio. Deus peccatorem non audit. At per peccatorem Sacramenta non eelebrenor , quomodo exaudie homicidum mei δε- per aquam baptismi. vel stiper oletim, vel δε- per Etiebarisiam, vel saper capita eorum qaibus manus imponit a Non Ignoramus, Aureli, duo ista, quae divulsa tantisper aliquando apud multos de divisa suerant , eadem Mele-sam postea sapient immo eonsilio copula ire ite rum de eonsociasse. Ita ut munus ultumque in Confirmatione. solusque jure ordinatio praestet Episeopus, nee derivati nune . nisi summa auctoritate, ad presbyteros liceat: seimus etiam pro una chrismatione , quae ea non e ncaro praeseribitur, duas tandem In sectis a juxta in- noeent II Papae tela riptum obtinuisse . ut prenbyter taptietatum in vertiee liniat , Episcopus in fronte consignet , eum tradit Spiritum P tae letum . Sed aliud est, quid nune iuris stanimo volvere aliud antiquos canones ex an liquis motibus. quae suprema interpretandi sex est apte congruenterque interpretari.
Quid est ergo nune tandem , cum his ita sui. quod in Titulo De non iteranda chroma tis benedictione, quem ea noni adstri ps . adeo
mala te habeat An quia, ut ais . a scopo canonis hie titulus aberrat A seopo tuo abertat, Aureli, non a meo. neque a Canonis sensu, quem eo collineare docui, ut una tantumst chrismatici. An quod idem non est in cindieibus antiquis . quos Conciliorum editores inspexerunt. qui canonem inseribunt. Ut vallas m vister sene chrismare pro eiseriar At omnes profecto non inspexerunt. Nam in eodice Remenii alia est inseriptio, Si hupti tua pranee state Dei te e mattis novi faerit . alia in Concilio Arelatensi ll. ubi eanonem hune recitat . anι baptiae da Osticiam aeeepit me
chrismate non pro edat . Unde autem putas natam esse hane varietatem aut quis ex ea statim non intelligit . eanonum titulos , ut
nune se habent, haud quaquam a Synodis ipsa Inditos videri, sed a collectoribus postea pto curusque caput di arbitrio suisse concinna tost itaque apud Bure hardum de avonem alia
rum tua illa. quam primus edidit Mellinus . seetitaque exinde sunt editiones vulgat di :quam ipsam vetvs quoque apud nos exhibet ea nonum Collictio, sed eum plossematis aucta.
Benigni sonae vetustissimam, atque Isadorti ipso antiquiorem Collectionem . an qua Canon idem fine Titulo deseribit uir de titulis re ipsa se te carent omnes in antiquissimas quibusique exemplatibus Conciliorum . Quod si aliis olim albitratu suo titulor finέete licuit, quos probabant, cur hoc invideas mihi . ut eum pixcipue deligam, qui mihi ad praeipuum canonis scopum accommodatissimus videatur Quid est ad extiemum, quod in Conditio Arelatensi a l. te offendit , ut Conciliorum ianumero habendum non censeas . 3e thaps
diam centonemque a ptivato quopiam compι-lathm diei malis 3 Quali absurdum fuerit . Eis piseopos Calliae in Synodo ista super totum Galliae Conciliorum canones habito delectu delibate, in unumque redigete qui recente patrum memoria sciebant Epἱ seopos Asticanos Omnium, quae Aurelii Carthaginiens sietu ribus celebrata fuerant, praeteritorum Conei limrum canones eodem modo exeeiptos digessisti Ni si sorte in ea es sententia. quae virum ma gnum memoria nostra induxit . ut synodum Africanam privati quoque hominis centonem
suisse suspice iis . aut diuersum Arelatensis Colis lectionis rationem putas sutile, eum post te maCanonis ipsius verba ue ibi ieeuntur . qnia isto nos itidita S rhadi eonsisti eis platait semel chrismari, non priuati hominis sensum
Synodi auctoritatem apoire declarent . sed
quid est. Itiquam, quod In hoe Coneillo 'tiona tridet tibii An quod voces istas in bur a.
te non habet, in quibus tu totam v Im cauonis positam pueriliter attolaris ι Tam enim necessarias censes esse. ut eas omitti a si nodo potuisse nou elegos, sed a me iterum Eoeloeo subtractas ealumnieris. Vide Auieti . sui salsarios somnias tam saepe . quid ipse pro Ingenio tuo sacere soleas . Nam elo quidem artem istam non novi. Porro in Codice Remensi, euius ecipIam satiemus tibi cum voles nullum est, ut audisti. voeum ista tum vestigium. Quod unum eeite, s quid judicas , argumentum potest esse, nee In Arauseana Sγ- nodo exstituti, ridiculumque ae frivolum id esse, quod aiebas, vim Canonis in verbis quae nusquam apparent postam sulci.
rusi , dissia re a se; s , m pugnantia
129쪽
TU s non rem . nomen saltem partieularium sue o dorum aspernatis, A quas Latinitati tuae impae tuis verbis proterre non sustines , mihique fastidiose remittis, dum ita me appellas , Daia , ut ais, tot
synodum , di in re ae hoce Theologio Theologum quam Grammatieum agete malo ita Theologos pansim loquentes audio. Longe enim erras, si quam esse censes Latinam voeem , quae issi Gn. , pisis PM νι examussim rei povideat . Longe aliud est Theologis s)nodus pro ηiueialis , longe aliud nationalis , dicis. a ra, quae tamen nihilo Latiniora sunt . Nullam deni que reperies , quae synodo ganetali, seu ceeumenicae, Bquas e legione adversetur , de Oinoia Synodorum nona cumeniearum gencta , quae vis est synodi particula xis, tum Graeci dicunt, complecta.
Aurelii frigida e sibila de nomine
particulatis Apulsa , . in ipsum
apud Gratianum , mel unde Gratianus transtulis, contra Durorum confensum ,
N Fgationem illam primum apud Cratianum, ves ,
unde Cratianos transtulit, sublatam esse pruia . eios, hoe maiori ettore , quo minus a tali vito Pt serti decuit. Quis enim nesciae Mesationem illam ab is doti eollectione teleentis circiter ante Gratianum annis ab is e / Quare desine tu potius eiusmodi studio ad responsiunculas praee es , minimeque Meessarias destite. Ae tu magis intelligas , quam immerito tanat illam adiimad. ei sonem Tomis illi, iniquam dixeris , prosteri non verebor, non tres litetulas, sed res gra. Par. ος vissimas , non in una voce, sed permultis loeis ita in Tomis tuis detorta, , ct sne eausa uisa deformatas et se, ut sne rustiea expurgatione praeteriri nullo modo possint. Quem laborem inii quis alius suscipiat , ego Ecelei ae Gallieandi eat holicaeque iumeti et bono debe ri non patiar diutius .
LUdis, opinor, animique causa nugaris, tam delicati me in I ingua Latina esse fastidis,
tit partietiraris vocem a te usurpatam lepreis henderim. Ubinam vero ι eum te alloquens dixi. Dnodo , ut ais . particulari . Falsus sum . Aureli . rem mihi cum Theologo esse puta-ham: nunc ut video ne cum Grammatico quidem. Quae enim te Grammatiel schola doluit. eum qui dictum aliquid ab altero smpliciter narret, vitiose illum aut barbale loeutum a Lfirmare aut Ciceronem, cum diceret . Docebastis, ut aiunt, oratorem, non quid in ore vulgi si indieate tantum, sed aliquid etiam vo. uisse in eius oratione reprehende te Me qui-geti, in vindiciis tuis . cum particularem vo ea res Synodum Arausseanam, non vox illa onsendit, sed sententia tua . Ideo admonendum censui, ut meminisses, quanquam partieularis hie Synodus fuerit, quod elevandae auctoritatis gratia commemorare videbaris , tui tamen pudoi s esse ae modestim , vel de particulati synodo nihil leviter sentire . sed nimirum , nisi hoc cavillatus esses , perierat tota illa , qua responsionem tuam illuminasti. de Theo. Iogorum sermone, deque Synodotum generibus dissertatio. quam perire omnino satius erat tibi . quam in pectus tuum infigi mueronem , quem iti nos distrinxeras. Quid enim, Aureli. s a te ivte videor reprehensus, si particulatis nomen, quia tit uis dixi, respuete sum visus , an non consequens est , ut tu vocem multatespuas. qui aiἱo l eo me alloquens seripsssi, Ascitia. tia ris in co-Memoravi r Qua eieci nota tuse dignus es 3 A me quidem asperius ni hil audies: sed alius diceret, Disanire Me aiunt,stltro eam ips insaniunt.
V Alidum tuo iudieio argumentum Inveno Ni Lias, ne Gratianum sutiducta negationis auctorem direre ii ret , ludorum obiectans tanto antiquiorem Gratiano. Et validum revera. nisi eius vanitas ex eo jam esset paleis facta. quod in antiqvis Isidori eodicibus exsta re negationem, eamque a Merlino. cum Isido rum ederet, omissam sui se doeuimus. Expuncto autem lsAor . quem habes qui negat lone eareat Cratiano antiquiorem ρ immo quem habes praeter Gratianum Quamquam nobis. A reli, non tantopere laborandum censeo, ut eris roris auctorem, quam ut erroris fontem eas iamque investigemus. Erroris , inquam , non adiectae, ut putas , sed subtractae . arnotaeque negationis. Tu qui ad rectitiam esse contendis. p. t. pr. causam cur adiectam suspiceris . non saliam ou. a. modo, sed Gallis omnibus eontumeliosam pes simus coniector excogitastir quos in ea haeie si .ii suisse. ut confirmationem iterandam cens tetit, ac in epta consuetudine ite tarent cheam isque Oh rem codices Gallicanos videli tibi hoe Lyco M scit a negatione depravatos . Et audes tam insulsi commenti adstipulatotes snteie Concilii Cabi ti,nens s u. Amisites . cum ob si, diserte non vulgci multorum lite error auige . ar dicatur, sed paucorum quorundam de plebe , qui his tetve ab Episcopis. Ignorantibus eudems piseopis . cons mari serebantur. Paucorum et ko plebeiorum causa, ne canonem ad se ra peiecit . quἱ canones nunquam lcgebant , eo rupium a librariis canonem auguraris : nee vetendum magis susci intel Iieis. ne geminam. quae in usu erat Ecclesiae, chrismationem vota te corruptus canon videte tuit Tam callidi
130쪽
erant scribae, ut aliorum errori consulerent tam itides, ut suum non viderent 3 Quos hic tu clamores, Aureli, si a me dicta hae essent non attolleres' Sed quaerendum nobis , ut dixi, non cur adsuum , sed eue detracta it negatio . requam autem ejus adimendae Graiiano, vel quisquis est, causani putas aliam iste, quam euius tu gratia sublatam vellest Tu nempe, quia duplicem hodie elitisinationem Observati vides. duplicem in ea none non necessariam diei serie non potes e ille . quia jam quoque in usu duplex erat, ne adversati ea non videretur, negationem abstulit , & veterum Collecturum more feeit, qui in Contiliorum canonibus ea saepe resecant, & immutant, quae vel obsoleta & inutilia judieant , vel ab aeui sui motibus aliena . Vidimus Ipsa liquando, & nisi perspectus mos suisset . mirati essemus. in vetustis mis Conciliorum voluminibus, Corbelano de I.utdunens , pleronque Arelatensis primi Coneilii eanones, qui ad
Donatissatum controve tuam pertinebant , au Lalia iam antiquata. nullique usui sutura conistinebant. studio praetermissos. Et inter Statura Beelesae antiqua, quae exstant in Coneilio Carthaginieti si IV. ea non est numero x Lam cIericas ne conram n triat , nee barbam radat . Quo ex canone poster I voeem ultimam eraserunt, atque hoc modo relatum eernimus in libros Decretalium. Quo consito id olini sa-chum credas 3 Quia nimirum, postquam contra canonem radi a cletieis barba ecepit , canonem qui vetaret exstate non plaeuit. Alia dentque sunt apud ea nonum Collectores huius Lo .... ,1 gςης xii plurima. Quare de canone Atau-
' sicano, Cur apud Burchardum Ae Ivonem none. 261. . integer habeatur , aut eur in postrema eius elausula negatio apud Gratianum gi Omissa , D. C U. cave aliam illis causam . aliudve consilium suin . . . ias se arbitretis. Spectabant en m. ut dixi, quid ii psorum ditati eonveniret , atque ubi aptare canonibus tempora non poterant, Can nes temo potibus aecommodabant.
Quae eum ita stit . Aute si . quoniam post duodena cursus nostri spatia ultimus hie sexus est metae, nee te latet quam parum ex
aaimi tententia tibi, quod praedixeram, conatus Omnes pro isei in te cum temete nos . s quam de in epistola Innocentii et iasse. N P. Frontoni contradixisse pronuntiaris , atque ini caput tuum alia quoque resilierint , quae in nos levissimis ea villationibus intorquebat: eum.
que Canonis emendationem nostram, quam DP-i pugnabas, manuscripti omnes libri, atque Is donis ipse, de quo te jactabas, confirmet, il-bi autem ne uulgati quidem ulli , nisi eorrupti . consentiant : eum ea nonis ejusdem a te conscham interpretationem omnium te praeter unum respuant aures, nostram res de ratio ipsa persuadeat. quodnam tibi tam prolixae Re ponsionis operaestetium fuit , nisi ut nos rei prehendendo reprehendi te in multis metito
posse eompto batest Quod si ex hae responsi ne tua judicium de vindieiis tuis suturum est, quod iudicium ego quidem seri . ut scribis , ' non suis . sed tu fieri posse indieio tuo de- elatasti . tuum est quale id futurum sit pro
tua prudentia aestimater simulque providete . ut aliis almis instructus venias ad publieam istam reprehensionem. quam Tomia Concili rum intentas: quia si eadem sutura sunt at-ma . plumbeos illi pugiones non timent. Celeiarum, ut e uel udam, quando te de modestia mea ne diffluat sollicitum esse video . ego te vieissim . ne minus amare videar , ut tuam ,s qua sule . revoces & resumas moneo, atque omnem deinceps obtrectandi maleque dicendi libidinem exuas penitus & abaicias . Tum ut . larvam istam , sub qua lates , tanquam insaniae irritamentum deponas, tibique dictum meminetis. Non licet vitiati adit te alo fatere.
Enimvero si innoxiorum animantium capita in-ἡue e canones vetant, quanto severius imma nium ferarum atrocitatem exprimi , de uis rum ae tigildum leonumque ritu alienam sa-mam invadi, laniati, diseerpique prohiberent Sed eum istiusmodi monstrorum formas omnes sanis mentibus in desolas videri necesse se ,
ciuilam tamen. Aureli, neque tetriorem , neque melo terrisque invisam magis larvam esse constat, quam diabolleam, id est calumnia tri