장음표시 사용
141쪽
Habacue Prophetam voeat di praeier hane
unam e hiismatis unctionem, qua veram si Ontis confrnationem denotati vides , aliam ex omnibus Hietonymi scriptis baptiza torum ebris. mationem erue s potes. Si non potes , unicam apud Hleionymum, eamque in baptismo chrismationem eonfitere . Reluctati tamen Nobniti pergis, quia certum putas diaconis sautem, quos Hieroclymus presbyteris adjuneit ,
permitti chrismationem issam non potuisse . Immo vero dia nos etiam his saxulis Gns gnasse manifestum est. Statuit enim synodus letana, ut audisti. Diaconum non chrismare. Sane quod in posterum vetat , ante factum confiimat. Arauscana vero nostra, dum chrisima te in haptismo ministros jubet, an diaconos excludit , quos nomen ipsum veros ministros
esse declarat i Et quar Alausea nam proxime Deuta ea synodus Vasensis, dum praeeipit ut presbyteri vel ministri, hoe est diaeoni, ab E- lpiscopis per singulos annos chrisma petant , lan Obscure postea chrismate utrosque, di chrismate ιn tradendo uti solitos significat Chtiomabam ergo, inquam . tune etiam diaconi , A: unctione illa, quae una in usu nostris tune erat. bapti Eatos signabant. Recia mas iterum. 5: Chorepiscoporum nomen opponis. Quo Facto, ais, presbyteris vel diaconis permitti e
senatici potuit . si hane Damasus , Leo . &Joannes Pontifices Chorepiscopis. qui presbyteris sublimiotes sunt, suis epistolis interdicunt Titum phale tibi hoc loco visus es , Aureli .
atque ideo epistolas istas, paulci acutiorum iudicio ad ulcerinas, magnis vocibus tanquam hypercriticus extollis . verum ut de his modo
litem non moveam , ac germanas esse concedam, nihil egisti . Chorepiscopis enim applibantibus Episcopis hoc licuisse quod negas . Commonere te poterat sue nodus Regensa, quae
Armentario Chorepiscoporum in oldinem redacto potestatem dat in Ecclesa sua neophytos confirmandi . atque hee in Gallia , de in eadem provincia, ante Arausicanam Synodum voci integro biennio. Chorepiscopos potio eosdem synodus Aneyrana , si nescis . atque istius exemplo Antiochena , presbyteros vel diaconos sine sol F piseopi perm Issu ordinare vetuit, subdiaconos & lectores ordinate pro a
bitrio posse deelatavit. At Synodi aliae deinceps, ne Decretales tuas commemorem , Hi
patensa Il N Meldenss, a presbyterorum diaconorumque Ordinatione Chorepiscopos penitus summovent, de subdiaeonis lectoribusque non nisi ati bente Episcopia permittunt . Deinque omnia evolve, omnia perser utate . sic reperies, Chotepileopis apud ma ores nostros , quamvis Episcopi ellant consectati, Episcopalibusque Ositatis non impates . non omnia tamen usurpare licuisse, nec ipsis omnia committi per canones fas fuisse, ne Episcoporum videt ieet di gnitas, quod Nicolaus Papa Rodulso Bituricens tescribit, ad Chorepiseopos suos transferri videretur, de vilior fieret honor Episcopi .
aliamque adeo pro temporum lapsu . atque aliam in eos canonum fuisse disti plinam . Ni hil igitur nobis ossicit Chorepiseopotum com parallo. ae ne illa quidem, quae de presbyteris ibidem ex innocentii . Gelasique deeretis Objectas. Innocentius enim, dum solis Episeopis deberi ait chrismate sontem fgnare, quid Roma fieret, quid obse ivati apud alios cuscia
Alret, ostendit : at presbyteros alibi cenasse . aut ut signa tene permitti potuisse non nectat: quod Sardorum possea presbyteris , eis disiis mulas, concessum a Gregorio maeno fuisse noti Ignoras. Cela suis autem in epistola. quae vulgo ad Episeopos Lucanis , rectitii fortasse iti'as' eodiee Remen si ad universus Episcopos per unamquamque provinciam constitutos laseribi tui. quid aliud de presbyteris ea vel . quam ne consignationem, aut alia Episcopalia munera. temere sbl artoetent, suoque ut ait m tu aggredianturi Non vetat ergo , quin ea
quae Synodi vel Episcopi iusserint . impune ael Bl sne noxa exequantur. Quare ut ad Hieronymum redeam . eum ex tribus illis . quae in eius vertis canoni nostro consentanea dixe iam, de ptlmis duobus abunde probatum si . testat manuum imposito, in qua positam olim. qua spiritus sanctua datur . eonfirmationem fuisse e coquere non potes: sed tamen tibi vel ingratiis devorandum est . Erras enim , multumque te sallit opinio , s solos Apostolia hunc ritum tenuisse, atque in ipsa desiisse aio bitratis. Manavit exemplum ad eorum succei
soles Episcopos . qui ipsi persaepe Apostolos se
In eo sequi & imitari piose ili sunt . C, pilantisq7 a in p. imis. qui ad Iubaianum scribens , cum diceret baptiratis a Philippo in Samaria Petrum & Ioannem , Oratione pro eis habita , manus imposuisse , ut infunderetur super eos
Spiritus sanctus , mox subjicit , Quod nane quoqtie apad nos gerisur , ut qui in Ecclesia
baptatantών, Traepostis Ecclesia offerantuν. tit per nostram orationem o manuara imps dioxem
dominico consammentar . Deinde Augustinus . e. Aqui in libiti xv. de Trinitate hune Ipsum Eoeles et morem re voeae sint ii ter ad Apostolos .
eque enim aliquis inquit, dasci Iurum eicis dedιt spiritam sanctam . Orabant qaippe Meveniret in res quibus manus impatiebatit , Aon
vi. in epistolam Joannis. Trimis . ait. temporibtis cadebar stipo eνedentes sparietis sanctus . o loquebantur ιιngciis, quas non dia creant . Signa erant tempori opportuna . qumquid Maiada gantis imponιtur radatis, ut accipi ι spi
sanctum Signa, ut vides. quae Apostolis m num imponentibus Olim fiebant . suo saeculo non fieri minime diffitetur: at spiritum saniactum per impostionem manuum . qua illi uistebantur, datum etiam tuae in Ecelesa fidenter asseverat. Ad hare silii ut A: plurima id genus, veterum patrum. Hieronymi pia et D md: Hilarii Arelatensi, quibus te Antit rheticus I. a. urgebat, luculentis ma testimonia quid respon-d1xi Haeres aperta teneri silmondum qui hoc d)cat. Quidnam spiritum lanctum, qui nune in Confirmatione datur, per solam impost ima nem manuum olim datum memorati . Et hoe 'haeres m vocas 3 Amentissime homci . tam vili apud te haereses veneunt, ut non licitantibus
cete, haretaeum tua sententia futurum S. Lia.
142쪽
eam , qui hoe ipsum de Apostolis prolidit i
haeretico Cyprianum, Augustinum , Hieronymum. & Hilarium . qui de Apollo totum hae redibus Epileopis idem a mimarunt . Quod ii Theologos pateris . quia Lucae fidem negare
non poterant, eo nonnullos degexisse . ut Α.pollo los fingerent ex privilegio quodam sola
manuum impositione usos esse, cui non eosdem iubes. cum ritum hune diutissime in Ec- Uesa perseverasse illorum ipsorum qui rem ge- Tebant certissmis litem testatum sit , causas Potius, quibus iactum defendant, investigare . quam de facto quaestionem sine causa moveret Quid enim est tandem, quo tam illustria paetum testimonia eludere conatis Impositionem, ais . manuum solam dum exprimunt, chtIsmationem etiam eomprehendunt a & solam rurissus ebrismationem dum memorant . impositi nem manuum non excludunt: sed alterum iualtero includi a patribus solet , quia ut umque ad Confirmationem reserebant. O dignam Lureliana indole tergiversationem. cujus per vieaeiam ipsa patrum quos spernit auctolitas omni ex parte contundit. Nam ut ab Hieronymo incipiam , quid exploratius , quam in iis verbis, quibus Episcopum ad manum ne phytis imponendam aeeurrentem inducit, chris.
mationem smul intelliai non posse, cum illos jam antea non sne chrismate baptietatos gleat, re platet chrisma baptismi , ut dictum est , aliud Hieronymus chrisma non norit Id certius. quam Augustinum in libro xv. de Titianitate. dum morem Apostolorum a Pimpositis Eeelesia servari seribit, ut manum imponendo dent Spiti tum sanctum, sub impostione manuum chrismationem non ineludere, eum clitis mationem paulo post ad baptismum pertinuisi
se ostendat, visibile uneuentum commemorans,
quo bapti ratos unast Ecclesia Quid elatius , quam Hilarium in Nomilia de Pentecoste ,
quam tibi Anti rebelleus Idem nostet indicavit. dum in eonfirmandis neophytis manus imp litionem nominat, ebrismationem una. ut vide xl vis. minime complecti. qui ad hane tacite
aliis verbis alludit, docens per chrismationemptius unumquemque in baptismo velut mili iem signati . possea in Confirmatione compe. tentibus armis instrui pugnaturum Mitto Ter tullianum. Cornelium Papam . Optatum , Ralios quos superius loquentes audivimus . qui
chrismationem manuumque impositionem non
suis solum nominibus ditari minant , sed suas utrique partes s naulatim S omela deseribunt. Mitto, quod tibi non semel in ore suit. Con ellium Hispalense II. euius tu hae verba si di lagenter attendisses, nec licet eis chorepiseopla per impostionem mantis fidelibas burixatis vese versa edi h γes paraelatam Spiritum tradere, nee ebri a coiscere, nee ebrasmara bustis Tauram frontes 'nare, intelligetes profecto ,
cum chrismationem frontis ab impostione maianus, qua spiritus sanctus dAhatur, tam aperia
te distinguat , de verum esse quod ostendi . tempus suisse , eum in sola manuum impos tione Confirmationem statuerent a de salsum quod acti uis, alterum in altero , si quando
separatim nominantur . ineludi . Quanquam quid erat opus ad refellendam eavit lationem tua in tot patres ad voeare , cum unus tibi Gregorius, ne hae uti miss. fauces premat .ae penitus elidati Qui ad Ei seopos Hi in tal
seribens. docet ab hiretieis baptiχatos . cum ad Ecclesiam redeunt, plerosque aut unctione ebrisinatis , aut impositione manus recipi . unde Moianos, inquit, per impositionem ma
ncis Oecidens, per tinctionem vero sancti chrismatis ad tu. esstim sutiat Aeetisae catholicae Oriens reformat. Atqui s chrismailo di impestio manuum altetum in altero , ut scritos . ineluditur, perit proculdubio Grepotiana distributio, nullumque in ieeipiendis Attianis inter Cecidetitem de Orientem fuit discrimen. Qua re aut sallit nos Ctegorius, quod quis credat aue sutilis de eommentitia fuit tua inhaee nominum consissio S perturbatio . Hoc autem exitu quo effugium captabas intercluso . qua B evades . quo minus quod respuebas coti fit etieriatis , molem aliquando in Ecclesia hune suisse, ut pia milia in baptismo chrismatione , alio post tempore Spiritus sanctus per impos tionem manuum daret ut i quae ipsa pio inde Confirmatio nonnunquam appellata si, de sacramentum impositionis manuum: & qua una
quia eatebant Graeel , tametsi chrismationem eis: ehaherent, non desuete qui eos Confirmationis saeta mentum non habuisse crediderint , atque e v. hunc quoque ceteris Glaeotum erroribus ad sei ipserint.
positione manus m iteram consensen .
, docuere. Consignarunis ieius m re iacins formula .
T E illa testat artas, id est nostra . in qua
conjunctam iterum in saeramento Confitismationis cum impositionem manuum chrisma tia tinctionem seu consignati nem videmus . duplicemque usu ereeptam chrismationem . unam in vertice, quae in haptismo conseratur
alteram iti fronte . quam ici Confirmatione piaestet Episeopus. Qui mos a Romana e n e tudine. ut apparet, pi sectus , qua primum tempestate quibusve auctoribus ad ceteras Miselesas gimanarit, haud saei te est assequi. Erunt enim fortasse, qui ad Silvestrum Papam originem reserendam censeant, a quo priviis tum se; o. . Episeopo collatum dicitur, ut haptiEatum con- Δ.sgnet , constitutumque ut levatum de aquaestismate liniat presbyter . Sed qui duplicem
unctionem aperte disinxerit, frontisque a s lo Episeopo signandae mentionem secerit. primus omnium videtur Innocentius in epistola ad Deeentium, in qua hoe Pontisethos solla tideberi ait , vel consenent . vel paractetum sanctum tradant. presbyteris, inquit .sueatra Episcopum, sea praesente Emscopo bapti. ant, ebrismate baptizatos angere lices , sed aia ab Apiseopo fuerit conseratum a usa ta men fontem ex eodem olea inure. quod solis debetis Episcopi . eum Dadtine spiritam par
elatum. Neque alium sere solent, quam Iuno centium , partim ex preno, partim tacito eida nomine, auctorem huius instituit vel asserim
rem proferre, qui de ritibus Ecelesae seribunt,
143쪽
Isidonis, AsevJnus, Area latius. S ceteri . ac Synodus praterea Meldensis canone x LI v. Quod quanquam Ita se habet , at tamen constat , non solum Innoeentit temporibus alium in Gallia, Hispania, & apud alias gentes . morem fuisse. ut ostendimus, atque in Italia ipsa vix extra urbem vieinas Eeelesias institutum hoe tenuisse, quod illa Decentii Eus ubi ni iti Uis hila Episeops consultatio de elarati sed ne ducentis quidem post annis, hoe est Greg rlimais
Lib. I. v. s. gni aetate, per omnes Italiae provincias obset. d. vatum suisse, ut ejus ad Ianuarium de Sardorum presbyteris in fronte se nantibus epistolae docent. Quin et Iam, quod neque Silvester,
reque innocentius, qua in parte eorporis unis i
Aere presbyteris lieeat indicarunt . Greeotius lB
ero ut in pectore ungant praescribit , argumento est ne Romae quidem in usu tune sulcia unctionem veriseis, cujus nomen ante libellum ordἱnis Romani. N rituum quos dixi
enarratores vix occurrit. Ceterum quia Obti.
nui se tandem illam in haptismo cernimus. in
Confirmatione autem eoniunctam eum chris malione frontis manuum impositionem negare
On possumus, nostrum est , Aureli , ut de utraque ista parte, quam euiusque vim atquexaturam , ct quam necessatio inter se nexu copulatas veteres Theologi judiearint Inquἱramus, orationemque nostram non argutis conistentionibus implicemus, sed nudo ae simpliei, te ut hactenus eetera. historicae nai ationis sto
Pertexamus. Quamquam enim totum hoc, ut
vides, jam extra causam & controueruam , mihique ag Canonis nostri quaestionem satis erat quid moris tum fuerit observasser tamen ut sentias me aliquid amplius praestare tua eausa velle . quam iure a me possis exigere, ne hane
quidem partem intactam relinquemus. Primum ergo, ut ab impositione manuum ordiamur , quodnam censes vetustiolum hujus aetatis The
logoruct de hae suis e iudieium . nis quod apud
majores fuerat, ut Spiritum sanctum per eam tradi crederere ad augendum robur fidei. qui proprius est finis Confirmationis Hoe etenim in ipsis Innocentii Papa vobis innui sentieisi ant, qui consignare de paraeterum tradere ita distinxit, qua u alterum sontis unctione, alte. Tum minus impositione perfici doceret. Quare nee ipsi aliter loquendum putabant. Unge Isidores lib. ii de Ecelesiasticis officiis p. xxvi. cui titulus est. De manus impolitione vel Conis
firmat Ione, Sed quoniam. Inquit , post baptismum per Episcopos dat ν spiritus sanatis eum mantium i ostiare, Me in Actibas Apostolorum meminam tis Iecisse Apostolos. Riculnus ad odisinum presbyterum . 2 ovi me hastigatus p. 3 ' imposition/m manativi a stim me sacerdote
septiformis gratiae Diritiam accipit. Et iisdem
prope verbis Magnus Senonens s. & celeti ejusi ras. cerri dem plovinetae Episcopi ad Carolum magnum Imp. peractis oraniatis baptismaria sacramentis , ' κουιοme per manus impositionem a Iuramo Sacerdote septiformis arat a spiritam ae tintini hut eorroboranur in fide ratiis per spiritum νeriam . Theodulias item Aurelia neniis in libello de baptismo ad A teli episcopum Senonensem . Stetit cetera buptismatis sacramenta per Sacer
gratia per ampostionem indutitiis O mimseritim
modo Iesse Ambianenss. Rabanus Maurus. A malarius fliaconus, ct reliqui eiusdem xvi seri tores: ne Huronem a S. Victore , Rupertum
Tulliensem, ae recentiores tilios commem rem.
Et s enim, postquam impositioni manuum in
Confirmatione adnexa, aut ut verius aleam intexta fuit frontis chrismatio . exinde chris mationis quoque nomen interdum soli ita est
tota Confirmatio, di chrismati dictum pro eo quod est eonfirmari, chrismatisque adeo vim nonnulli, quas per chrisma Spiritus daretur , ad Spiritus sancti dona referre & aptare conati sunt i dissimulate tamen non potuerunt . quin per Impostionem manuum proprie tradi spiritum sanctum plerique omncs agnoscerent.
Quas igitur hoe loco praestigias quaeres, Aureli Neque enim illorum . opinor . subseri essententiae . qui per impostionem manuum datum Spiritum sanctum eum audiunt , de ipsa frontἱs unctione eum Thoma maldensi intelli- , usi Volunt e quia . ut a t. non dilatia manu, in δ' parit, qhi vi exdo imponit . Quo quid sollpotuit absurdius 3 Quasi non dispatia & diuitiata haee duo semper habita snt, ut docui, non modo tum, cum alterum in Iaptismo , cili tum in Confimatione agebatur: sed prius etiam . cum Episcopus utrumque post baptismum
ita eonsetebat, ut alterum alteri viam muniis ret . aut quas ridiculum non si impositionem manus in frontis unctione quaerere . eum in verticis urtilone, qLod multo verisimilius se ret, manuum impostionem nemo usquam somnia iit . Quod ergo dubium ege potest . quinhoe nomine vera impe si IO illa manuum acet-pienda st , quae ab 'postolorum usque temporibus in Spi litus sancti traditione observata est, quaque viget nune etiam, ae in Cidine R mano, eum iisdem quae hodieque sunt in usu pietum formulis observanda piaespitur. τι fri As sex, inquit. veniens ad infames, texi nee ses
vocatione septiforreis gratiae spiristis sancti . Omnipotetis Iemptim ne Detis. Se. Non me latet. Aureli, Theoloros in scholis tetentiores sutile non
paucos, qui ad solam stoatis unctionem inten. el, manuum impositionem istam quam dicimus, inius et habere vel noti animo duertere viderentur. Sed nos de antiquioribus loquimur . rede iis qui hane minime ignorarunt , ad eamque, ut audisti, patae leti Spiritus impetratii nem retulerunt. At enim diees . s lixe ili tum sule sententia. ii huie uni proptiam Confirmationis vim tribuerunt, de altera ejus patie. id est de frontis unct one, quid illos sensisse putandum esti Di melle suetit . Aureli equod omnibus conveniat . vel quod omnibus satisfaciat, semel respondere. Si sedam interisii es, unam atque candem. ut olim , haptata mi A: Confirmationis dieet esse chrismationem. Quippe qui ad Iu almum xxvi. de gemina unctione, olei ει chrismatis. quibus in baptismo initiantur fideles, verba eum secisset , de testia, quae in Confirmatione eernitur, eo ludit his vel his. Illa tinctio qua per manuam tu ossis
da: propter arrogantiam reven xen tencessa es
schola Theologos pere titere . plurimos S ex iis
i mies repeties. qui adventitiam in his Lei
144쪽
mento, adjectamque ab Ecelesa ebrismationem docuerint. Hoc enim est quod Guillelmus Autis olorensis testatur, saeramentum Consimationis diei, quantum ad manus impositionem,oitum habuisse ab Apostolis, quantum velo ad chrismationem . ab institutione Ecclesiae. quamvis id ipse non satis se probare ostendat, nis- aitque ultumque ad Apostolos revocari . At non ita Jacobus a vi triaco Cardinalis . culti aperta eli in Histolia oecidentali de sacramento Consimationis lententia. IIoc , inquit,
saeramentum inauattim es partim ab Apostoris , quantum ad muntis impostsonem . partim ab Ecclesia , qtiantiam ad Mnesionem eruismatis . quod Mn Iegimus Apostolos stes D. Noti Alexander Α-lensis, non esus auditor s. sonaventura: qu tum uterque Spiritus sancti quieem instinctu .
sed ab Leesesae rectoribus , post Apostolorum
tempora institutum lioe sieramentum dicere non dubitarunt, quantam, inquiunt, ad Iormam se
ι ara o materiam elementarem, hoe est quantum ad totam e hriἴmationem. In quo quidem si alia eorum mens non esset, quam instituisse Eeelegam, ut Confirmatio, qua sne chrismate olim per solam manus impositonem fiebat. deinceps cum chrismatione celebraretur rquas piopter saeia menti reverentiam. ut idem a vittiaco innuere alibi videtur, ornatum hune. ritumque solemnem adjici plaeuiset . nihil es set admodum quod quemquam commove et . Nune vero . eum de ehrismatione se disputent. ut in hac una vim sacramenti postam deceris nant , mirum haud injuria videri debet, quo pacto saeramentum ab Eccles a institutum di eere licuerit. Et tamen hoc semel eon sit uto. quod fixum habebant. quodque in scholis iactari jam tum coeperat. & postea vulgo recepium est, quid aliud illis venite poterat in
mentem prasitim eum aliam, quam antea , sacramenti huius matellam, aliam scit mam viderent e formamque istam vel tum . Sic NOTa & Covii RMO ra, qua confirmautem audiebant Episcopum, eue non antiquissimam judicarent, ea usam haberent in pro.nptu quod
alteram ab hae lonee divellam . quam ebrita lmando usurparent Episcopi. ex state apud Am- lbrosium meminerant libro ti. de Saeramentis.
aιt 3 Deus, in D. pater Omnipotens, qui te te. genetavit ex aqua & Spiritu sancto, concessit que tibi Merata tua. ipse te ungat in vitam aeternam. mde abi tinctus es. In ratam, inquit, a teraram . Noti ergo hane uuam alii vitia anteferre. Qua ipsa eum uti etiam nune soleat presbyter, dum et, rismate ungit hapti ratos , an lemvis est confectura, unam de eandem, quod B
da docebat, sive hane Episeopus, sive presbyter administraret, utramque olim habitam suis se chrismationem i Quid s ne istam quidem hodiernam sermulam . quam isti recenti temducebant, tu vero qua ratione vetustissimam probares, Aureli. 6 negarent quicquam si
P Optur intueamur habete Ostendereat , quod Spiritus sancti donationem sonet. atque enu tiationis absolutae, non orationis speciem plinferre. eum perspicuas Cypriavit & Augustinis ut verba. Spiritum sanctum per Episcopi orationem & manus impositionem nos conlequi ran patum esse argumenti , unde confirmationem in manuum potius impositione positam persuadetent Et tamen in eam partem Theo-i A. pene omnes, ut dixi, conteicie, ut tacita aut sectis accepi a manus impos: ioue. Lera menti huius viam omnem in sora chiismationestatuam. Quo in numero. 5 tu . ni fallor . Ati, eli. aliquando videbare, qua neque in Vindiciis, neque in Respons Oile tua, cum de Ccin. . sumatioue ahetes, impotationem mauuum ullo n.odo alite isti . nunc veto illi aliquos saltem paties aesthras. Sed te post Antilis elici noliti lectionem oculos ad illam adietasse nemo repte hendet. qui s. Thomam Ollei varit in epist. cap. lam ad Hebiaeos displicem impostionemnuum sacramentalem otinoscere . . nam in sacramento Oidinis, alteram in sacramento conissima tionis.
tum pro imposuisne montium exerci
PEractum est quod institueram. Aureli. Declitasmatione, deque manuum impositione. quam varius subinde in Eeelega mos suetia . per tres Ecclesiae velut xiales totidem quasi tabulis exposui: quarum in prima unam alteri succedentem vidisti , in altera usu ambas actem te disiunctas, in terila ita conjuncta easdem vides, ut in unum qu Mammodo in Conis firmatione coaluerint. In hac rerum variet te, quam certissimis doeumeniis in Atii I, rheii eo comprobatam sentiebas, piohi erat Thetit gi, quod eumque institutum aliquando ample
xam e state ι Eeelesiam. Eeeles di factum lavis date. idemque quin defendi recte posset nolis latenus ambigere. Tu vero , quia per solam manuum impolitionem datum aliquando layeeles a sui se spiritum sanctum quo pacto eum hodiernis scholae placitis cohaereae capere noni potes . ideirco pioistis factum negas '. meque, adeo in Confirmatione nullum nune chrismal nosse invidios itima ea lumnia mentitis. Ubinam l emim a me quicquam eli scriptum ejusmodi ι An ego . cum patrum sententias protuli, quael ita olim factum ostendebant. de meo quidpiam ad yei vel amrmavi aut tu, si sorte eommuisl monem uitiusque spe et ante in tet dictum Eeiaclesiae ustatam in ea suilla diceres. ae te . quasit nune etiam usurpandam doceres. quispiam hoc nomine traduolet, non illum calumniatorem, i mendacemque magnis vociferationibus exclama rest sententiam ego meam, Aureli, hae de re nee interposui. N iniquus i7s s exigas ut interponam. Scholarum enim sunt , non huius instituti nostri. quastiones Theologicae . Quae ipsa in scholis diversas in partes tam diu hiabere ae Impune agitantur. Atim peelesia Cometitutumque decretis nihil partu ne crant rarium. Quod si fiat, non iam opiniones scholae dixe ris. sed errores. Nune. tem . quia in hane ego teeum disputationem ingredi nolo, si ex iurgant ex singulis quas dixi aetatibus duo tres ve aliqui, di partes ilias suseipiant, quibus illos armis aggrediendos putabis. ut nullam unquam
in Eeelesia sue Chrismate Confirmationem suisse
145쪽
vi in ea . & eoneupita palma potiare 3 Nam s i Aauctoritate agi placebit, ut tibi uas, quia testes nullos hahes, in tua eausa credi jubeas . potiorem sane fidem duo illi vetustiores obit. nebunt. quorum alter conspectos a se dicit Episcopos, eum baptiratos palmum chrismate sis Mnatent. tum deinde manus illis ad dandum Spiritum sanctum impone tenta victique sui adstipulatores proseret Tertullianos . Cornelios . Optatos, & alios complures. alter lis tempotibus se vix ita ostendet, quibus reos fuit . ut in baptismo plerumque consignarent presbyteri, alio post tempore manum imponeret Epi- semus. atque huius motis testes auditi post ut hit , Hieronymum ante alios , & eum Hieronymo synodum Arauseanam universam . Quod si argumentorum potius a te Is rationibusque decerni voles, ae tum illud solenno in geres. Sacramentorum egentias esse immobiles. Confirmationisque materiam esse et, risma: pr inde ut sne chrismate, hoe est sne materia sua. Consimatio unquam fieret , in Eeelesiae potestate non suiffer hoe inquam genere arm
rum s pugnabis, pugnaeque suecedat tertius ille, in scholarum ara uilla saetili sui more iam
exercitatior, quam facili negotio ineluctabilem. ut putas, Aehillem istum eludet De Saetamentorum videlicet essensis. quin statae fixique sint. ncin repugnabit: chrisma etiamCon fit mationis materiam dies non abnuet . quoris sum enim . eum materiam jam pridem scholasti ei appellarint, appelletque Eugenius iv. in Decreto unionis. quod adnexum est Synodo Flotentimer sed eum in Confirmationis sacramento duae hodie sat partes, manuum impostio & etirismatio. quarum altera Spiritum ci ctum more antiquo dari eontendet , altera Christi militem consignari; duplieis partis duplieem materiam. duplieemque formam distingueta tum chrisma gieet consanationis quidem propriam & essent Ialam esse materiam , totius velo Confirmationis integrantem partem esse , non ita etintialem, ut sine illa saeramentum more antiquo consilete non possit . Qudi ubi disseruerit. s te vicissim adoriatur, ostendatque, quamvis in eodem Eugenii decreto materia Cidiali id esse dicatur quod ordinandis perri. gitur . non deesse tamen praestantes Theologos, qui materiam istam accidentalem interpretentur, doceantque, quod Ipse nuptir In Aeade. . . . mia Parisens publicis Thesibus inditum vidi-r quibus ordinibus imposito manuum est, his solam sussirere ad valorem firmitatemque sacramenti. Tum eodem postea modo de Ccinfirmatione ita statui postulet, ut necessentia. Ita eius materia censeatur , quae propria est chrismationis, quam ipsam in hoe sacramento adventitiam a multis habitam meministi a Nabsurdum nemo dueat . s quis per impost Ionem manuum. vel olim datum suisse Spiritum sanctum, quod jam probavi, vel nunc etiam dati profiteatur, quod non disputo, quid erit, Aureli, quod in ista eius ratiocinatione reprehendas Non peto ut rogatu meo concedas qui equam . ut lugentum tuum, animumque no
vi, nihil abs te mea causa sperandum es. Sed
tamen, si hoe illi tandem eoneedendum ludi ea res, quid damni vel ineommodi ad se holam
Theologicam perveniret e Immo veto quantam
ab ea inires etat iam . quam multis hue modo, quibus nune confictatur, magnisque disticultatibus expedites e Noe enim semel posto A deia fixo. quam multa in scholis elucescent . quae obscura S tenebris obsta nune videntur 1 Lais rant in explicanda Confirmationis origine Theoloel . si ehrisma secernas, & hane in maianuuin impost lone colloees, quin a Christo didi rint Apostoli , nulla erit dubitatio a nee opus erit Sacramenti, quod totum ei vinae auis ctoritati debetur, partem aliquam ab seelegainstitutam augurari. Cessabit anxia illa, quam Aser Himultis paginis vexas, de ministro hujus saera a Imenti disquisitio. quia nemo tibi alios dieit manum imposuisse, quam Episcopos: nemo Ε.piscopos aliud presbyteris concessisse , quam chrismationem. Cessabunt etiam ingeniosa illae augia, quibus plerique , dum Apostolorum . veterumque Episcoporum exemplis urgeri se sentiunt , nune Apostolos vel ex privilegio quo/am chrisma non adhibuisse , vel sne sci
eramento rem egisse aiunt: nune utrosque, Iliseet chrismatis mentio non fiat, chrisma tamen impositioni manuum junxisse. aut ipsam denique impostionem manuum non aliud intelligi volunt, quam chrismationem. Jam di nota is la, qua Gregorii nomen, ob eon tam, ut interpretantur, Sardorum presbyteris Confirmationem. In utitur a quibusdam . liberabitur a solveturque Cregorius. Fiontis enim unctionem indulsisse seestur, non manuum impostionem e cessisse. His, inquam. & smilibus an olestiis
holam Theologieam eriperes, Aureli , si quod
tuus ille adversatius poscebat, annuendum cenis
seres . Ceterum quid illi eoncedas . quid reis cuses, non laboro. In has ego salebras disp. tationum, quae stholae magis congruunt . non ingredior ut dixi . unate ne illud quidem , quod proximum esset , quaerendum mihi aut curiosius investigandum albitror . quo pacto , quae seorsm aliquando spectabatur, Consima. t ioni modo adnexa si chrismatio: Si quam in ter baptismi, ut apparet, sacramenta numerabant , eue non statas illie sedes tenere , sed
tanquam in confinio quodam utriusque natam, nune haptismo illam, nune manuum impost soni adhaerere &.eopulari voluerint. Viderinthre . quaeque his sunt 1 mi lia, Theologi , oequa solent sagaestate sollertiaque dis tiant . Tibi etiam in illo saepius. a te decantato ho-jus argumenti opere . quod moliris , quid hie
ingenii tui vites valeant experiri ae proderetis erit. Cave autem , ne cum ad explicandum canonem Arauseanum, vel ad examinandum Confirmationis sacramentum veneris, ubi elata & certa Scripturae saetae. Conciliorum . veterum Patrum sunt ora. ula, de his ambis re cunctatique audeas , vel apertam seu tem iam, ne sequi enare, ambiguis distortisque in. terpretationibus eorrumpere . quia parilis est in .ertiae atque inscitiae, aut nodum, quod aiunt, in scirpo quaerere, aut nodum , quem solvere ne
queas, desperatione vel impatientia discerpere .
146쪽
Q Uae ad Synodi Atauseanae canonem , ilest ad eaput controversiae nostra perti Behant, seorsim hactenus pertractavi . cetera quae fortuito in causam ineiderunt . privato itidieto examinanda, atque inter nos i si pt hsa, dirimen ga seposui. Nee tamen omnia per sequi est eoostium . quia enim modus aut cui
honor sed omissis quae leviora sunt i aut quae a me in Antittheticti iam satis eonfutata . iis duntaxat ins stera, quae & ab alii, minore cum taedio legi, de te simul possint aliquid docere quod ne las. Non aegre seres, si sapis .ihre
viorem opinione tua fuisse eensuram meam .
Quis enim sue unquam de lictoris moderatio vapulans eonquestus est Noli inquam expostulare, quod plurima praetermis. Gratiam habe potius, quod indulgentius te habui , quam
culentus , Miles gloris is , in Pseu dolis. Mus ni fallax ambiguum
SErione an ioco narras, Aureli, adeo te a
Plauti sabtilis aversum. De almonendu su ris ejus esse verseulum quem citatam 3 Etsi ai seste est de antiquo paedotriba id cresere s iste Ioni tamen locum daret oratis tua , quae Lyeam hei omnIno sellis plus habet . quam mei. Iis aut leporis Atllei, nisi te hic quoque mena tris de sallere certa ratio persuaderet . Quis enim a Plauto abhorrere . de non contra Plau. eo indormire medae hominem , qui tres ejus posse sub una larva sabulas exprimere Τie inquis sabulast sta es. Aureli. Qui fabulas In scena dant valgo, unam sere aliquam aut ipsi novam fingunt, aut ueterem repraesentant. Tu singularis artifex una eademque opera tripli cem Plautinam edidistia Ttueulentum in eon- vitiis & calumniis. Militem gloriosum in mstentatione, Pseudolum in dolis, saliaetis, prastigiis. Haec enim profecto argumenta , de O namenta sunt Anxiet sei tui r eet his ductus eonflatusque totus constae quantus est . Damin alienam famam involas, de Masuras, dirasisque comminatis, Trueu lentam agere te nemo du tat. dum ingentum, dominam, librosque tuos venditas. de prae copia tua omnem alio. rum saeundiam. ut aridam de exsuream desipicia. Militem gloriosum agnoscunt . at dum tergiverisiis. gum elaberis S dissimulas . dum
me de saliaestet insidiaris , Pseudoli has esse
partes intelligunt. Quo ergo vis nomine te is eum agam l Mihi enim eum triformi Chimae xa congredi non plaeeta nec in te tam atrox videri debeo. De nulla ex parte vivere snam.
Quare habeat per me suas sbi minas . siemata que quantum volet Truententus r sibi etiam l
placeat, suaque amet de ostentet Gloriosus . Nihil ego istos nune moror . Cum uno mihi Pseudolo res praecipue sutura est , qui primas apud te partes semper agit . de in quo uno videris spei ae Muciae tuae columem posuisse . . De quo ego tua in primis causa vehementer indignor 'quod in ipso Anaeretici tui limine, dum me abs te lacessitum negas , cavesque ne quod . aperte saeis id facere videare , subdola te ae nefario sacramento illigaris. Ego te, Inquis, nanqtiam laesui. postquam a te ultra. Ream nihil minas tetrarem s Deas misi testis est imp/tistis mihi audiuitim parati . Quid istud es, Aureli. quod Deo teste asseveras An imponere nobis voluisti an imprudens qtiid ivam non eonsgerati Nam si praeter opunionem tuam juras auidisse , ut tibi prouoc tua responderem. exedituri eramus etiam injurator s Bunquam te laeest viile, ne iurato quidem. Et tamen hoc erat, cujus te sdem sacere oportebat. quodque saeramento tuo niteris persuadere. Sed nullus unquam extorquebit, ut
quod falsum est ii iurando verum emelae. ι
Aurelii de omlsa voce Narbonensis camillatio, ejψque is una re muli lex
GRavl te assectum iniuria elamitas , quia
responsiones tuas in eompendia contra et I p. arxerim, earumque gratiam. ut ais, de vim eli
seil m. Ego gratiam illis . Aureli , detrahere
non potui. quam non habebant a vim autem. si qua inerae . non modo non imminui, ut Euis
xisse videae de roborasse, dum ea quae dispersa languebant euilegi, unamque in aeέem congens. od si sanctorum . ut sateris . patrum exemplo Dei , eum dicta tua omnia non e m- memorari , si sententias verbis tuis integras delnea in produxi, nullaque, quod fingis. parte in stegi vel enervavi. s quod ad rem saceret nihil omisi, ene eratiam mihi potius non habes. quod nullo euo damno vel injuria. nimiam loqua-eltatis tuae redeundantiam castigavit At Nam his bonens s voeulam in responsone tua resecavl .
Quo pacto Quia ubi tu Galilae NarbonenssEpiseopos dixeras. ego Galliae Episeoptis dixi. Certe si Narbonenses erant, Galli erant: nisi tu
toetasse te hominem esse putas. & animal non esse . sed operae pretium est rem totam . seu tinter nos gesta est, ab exordio repetere: unde liqueat me praeter mentem tuam, si verum si teri vis, nihil mutasse: te eontra, dum erro rem tegere studes , in re una iterum non seis
mel seg saepius lapsum esse. Ridebas me quot epistolam In noeentii. quis tota de rebas ct Ecci Do. 6, 3. si is Hispariens bus ageret. nihil de GaIlicanis . ad synodam Tolosanam seribi potuisse non satim negassem: quasi Aam tam . aiebas , retes
147쪽
GMhi deminarentuν . sab qvillas demtim Gallia Narbonensis σ ΗιθHia Ecclesias ista modo eoitis festis eam mane eo artise proditum est. Quis paulo te simplieior, Aureli , hac tua verba cum
audit, aliter quam a me aceepta tant intri Pretranda putet . ni Callos Episcopos geaeratim velis eum Hispanis ad Synodos ante Gothoram empora non cor venisse aiideo laute ex lia qui sub Gothis eonvenere Galliae Nar nensis Episcopos nominaris, quia hos stacisi petas Toletanis in Hispania Conei vis anteisuisset Aliud lateoe de verbis tuis suspicati no a potu . neque tu aliud profecto te vola isse di-F.e. a M.L Ceres, s verum amares. Sed quia erroris tui te Antistheticus noster admonuit. d cuitque saraugustandi & Burdigalensis exemplo . iam antea solitos in synodis Calicis una & Hupa. nos congregari. invenisti vaser homo qua Pleudolus tutis evaderet. Aia te de solisi Nathmnentibus amrmasse, de reteris Gallia non ne Ase .p. fio. Lasse. rion enim . inquis. Episcopos cana uis
pulli ne ami agismati dieeie voluisti ira coa- lverisesa, Gorsis demam regibus eoisse, sed Episeopos GaIliis NMMaresa. At hone vis.. quem lauctorem habes in Caesaraugo stanti Burdighleo. liique Cone ilio Episcopum e Gestia Nathonenia in ullum tui se aut quid ad Synodi Tolosa ax inusstionem attinebat. nullos ad ea tu e Nam
bonensi Episeopos venire , s ex aliusGalliae
prouine Is eonvenerant 3 Ede tandem. 4 causa ea non est quam dixi, cur solos Naabonentes commemoratia. eur hos sub Gothia demum te tibiis convenire eum Hispanis coepisse adnota ais. An quia de Tolosana Synodo agebatur . 3e in Narbonensi pro vineia stam Tolosam me mineras: ut ostenderes Tolosanos, qui Nathmnenses essent . ante Gothorum tempora cum Hispanis In commune consulere non 'potuisse Quid e reo, an postea eenses consuluisse Falaleris. Ε volue synodos Toletanas. inter Epincopos . qui ad eas eonfluebane e Gallia Nat honens, Tolosancitum nomen nusquam reperies. Qtiid ita Quia ii solum etinfluebant. qui dois in inantibas in Hispania Cothis parebant: To Iolani autem post Alallei mortem pulsis a . Clodoveo Tolosa Gothis, in Francorum impe- aio semper fuerunt. Proinde quam ridiculum putas ac puerile nobis id visum esse, quod de satiὲ ad Ruricium epistola , in qua Syn A M. 333ε. dum Tolosa, quo Hispani vocarentur. Ostendebam. Imperitissime respondisti, propterea ex
hae epistola effici nihil posse. quia tum scripta sit, eam rura Corbi reges in Gali a Varbon/Uessis Mispani domitiarint ν, id est , sub annum
Christi , ut a te subducta est ratio , Dxxx Quid enim diei potuit inconsideratiust Tu -- sarii episolam se tiptam pronuntias . Cum iam Gothi in Hispaniam migtassent 1 Caiarius a sese timam testatur quo tempore habita est synodiis Arailiensi. id est anno Christi Dv i. eum Gothi e Gallia ptiis nondum essent . utri fi-n ....e haberi Caesarii. cie cavilleris. Ψ I. verba perpende. Dam viam tum tribularetur animas mos , quare ad onodum vestram praesentiam non mouiditis obsinere. sanctus oe domnus meus Vertis Epas aptis mihi dunatas est die re, quod peν Damdiac vim mihi Mathem vest/as liteνas destinost. qtias e uestia sitia easι, aal qua neglιgearia Menon re rines suscepisse. Cum epistolae tempus. ut vides. & Synoal nometi ostendat . & Rurieti ad Caecilium literae Gaiument, per veri Epis.
eopi diaconum Agatham missae, id est per Lemnem diaconum qui veri Episcopi Turonemῖι nomine Synodo Mathene subseripsi. quid ai-bi venit in mentem Casarii epistolam triee simo post anno scriptam 'auit mare sod saeia mus illo tempore scriptam quo fingis . Ρaiebatium sane Cothis in Hispania regnantibus maiatilina pars Galliae Narbonensa a sed erras vehementer. si Episeopos Narbonenses jam tum in Hispaniam habitare solitos a litaris. Profectos enim an te Re redi regis converstinem non legimus . hoe est ante Cone ilium Tolatanum texti m. quod epocha tua posterius est minis amplius qui requaginta . Erras denique , quod Tolosanos Episcopos putas eum Narbonensibus. qui Gothis patebant. Hispaniae Synodos sequentasse. Fraucis enim cum paterent, ut alis xl. eum Gothorum in Hispalla synodis eoru mercii nihil habuere. Quae eum ita sui. Au aeli. ad falsum sole quod aiebam . te in una
ae saepius lapsum esse t an a vero aberrabit . qui te calumniarum & Moectationum sciea. tiorem videri dicet. quam histi,tiae
I enium & satis tua est, Aureli . eum In
adversario tua nahal est quod carpas . abis surdum aliquid illi amniere quod accuses . Hoe artifieio in vindieiis abisque libris tuis te usum esse fama est o Me ego de in Responso.
ne tua. & m Aeat et leo toto sum expertus . Sed illustre est in ptimis quod de me in hoe generei tu Gratiant eausa es calumniatus. Nam-ε do. eum in sinu lares . non debuisse me ea nocti A lausi eanci negationem addere , quam Romana editio Gratiani non adjecisseti respondissemquame propterea negationem restituisse . quia in antiquis omnibus Cone illorum libris lehebatur ri Romanos vero emendatores , qaia propositam i id habeboas. e Grati ai eodicem eritiari, erim a as ea pluribas quam emeadarismum νedderent, ver rionem, gaia in eius manascriptis nusquam apis parebat, eanaas addere non debuisse. in his tu verbis meis ubi dentem silerea earpendi eupliadus non habebas. Neque enim negare poteras quod ipsa editionis Romanae praelatio testatur primam emendatoribus euram sulse, ut colla ias Giatiani undeviginti exemplatibus tot enim collegetant menda Libraγιorum tollereti ruri nee ignorabat illos Canodist nostri elausulam. se ut in Giatiani eodicibus repere an . integram reliquisse . Ut ergo reprehensionis ansam, quam quaerebas. & quae nulla hie e stabat, invenires. quid egisti verba mea pes limo tuo more salueiter commutasti . ut a me dictum fiogeses . Gratiam emendatores xi- A .. ME.
dicem emendarent ad ipsa exemplaria Gratia ni. Quo autem Ore . qua fronte . nisi serrea haec ita mentiti atque in lucem edere potui
stii Quasi iudieio tuo nihil da erepent , pro positam id habrisse Gratiani emendatores . quia verillime dixi . de xibit isti d propo ti bab se, quod a me dictum fallac uime pronua
148쪽
itas i. Tibi enim ego si pi postum in Auaere ii eo dieam fuisse, ut elotiosus te Ostentes . non mentiat. nam sape hoc saeis: si nihil aliud ptopositi te habuisse dixero salsum dieam , quia multis aliis in eo modis te nugati de ineptire cellum est. Quod si differre illas latetiligis, ubi pudor tuus ubi candor quem pra- dieast ut quod a me nusquam dicium sit . id
a me dictum seribere . non verea te Nonetam nescius, Aureli. emendatores Gratiani, praeter mendas libratiorum, quo collatis exemplatibus sustulerunt, alia etiam ad operis expletionem Ornatumque contulisse non pavea . sed quid erat opus haec a me commemorari . quae ad rem nostram, id est ad eanonis elausulam nihil attinebant lili Gratiani errores . si qua In re ut homo minus vidisset . modeste adnotarunt. fateor . at errorem in canone nullum
servarant. Illi Circa interdum eum vel so. ne Latina . quam Gratianus secutus est, eomia pararunt: at in Latino canone loeum non habuit his comparatio. Titulos etiam capitum incertos vel obscuros restituerunt de illustra sunt: at canonis nostri titulum, in quo ambigui nihil erat, intactum reliquerunt. Quid ergo haee, inquam, a me . aut alia , quae a Gratiani emendatoribus praestita sunt, enumerari opus fuit, si ad ea nonis nostri quaestionem, ut vides non pertinebant i Sel repetasti tandem quod ad nodum, ut ais, de ea otiis clausula expediendum ab emendatoribus commemoratum flentio a me praeteriri non debuit. Quidnam Quod Bure hardum 5e Ivonem, tum etiam editiones Colonienses commemorarunt . Nobisne
tritur his scribens illudis, an tibi Etenim de canonis clausula S negatione Buretiatdusci Iuci docete quid possunt, si elausulam prorsus non habent Editiones vero Colonienses , quas in Notis recitant, aliquid Otte ad rem nostram saetant, sed eontra te . Quibus enim verbis eas recitant i Varietas , inquiunt inmgni, est in editione conciliartim coloniens triam Tomoram. qam ct icta modo, ut apud .Gr tianum, legitur, O hoe , non necistitia ha beatur rechrismatio. σ. non necessaria habeatur chrismatio repetita. o. necessaria habeatur chrismatio repetita. qtia sola lectio rarenta est in editione quat ον Tomorum , a Surio nimirum. Cum vatias lectiones smpliciter reia RQ εε i. serant , nec suum de illis iudicium inter aer.Irus 3. nanti qua fiducia 3e in Responsione antea .ci nune in Anaeret leo ausus es dicere , illos Ciabhianam editionem, in qua erat negatio . patvi secuti, ει hane a Sutio recte omissam saetiifieasse Pudorem hie ego tuum ruisus apis pestatem, nisi tubolem ab eo frustra expeti scirem, qui larvam ideo sumpsit ut non e tu Leat. Ceterum haud ignorasse nos quid operae in Gratiano navarint emendatores Romani . vel ex iis cognosces , quae ipsi mee aliquando apud Glatianum illorum exemplo restituimus. quorum specimen , ex quo de alitu se judi eium . studiosorum iti gratiam, tuaque etiam, si voles, causa subiecimus.
eisationes restitistae, o emendata.
Diss. M. cap. CH - .s titulus ita ressi tuendus , I, F I. III. Papa Zinoni Ara uso. ad hune enim scrip
enitu caput exstat in Urbani ad Pibonem epipola , quam hahemui manuscriptam. quamquam posteriu exstat etiam in Dibatii epistola ad Gebet, ardum Con. santiensem Episcopum , ex eaque citatur ab I one
D.- I siti II. Patis iis G, a. odos . Eu enim ea non l. ynodi 'osae a Callis locelebrata: anno iiis. Causa . q. 3. IIcti , legendum , Ea Comitis V haut Puris bolo M , , non h. a iis . tum quia hoe eaput exstat ivlee canones Concilii Nemauissenta nondum editos tum quia Concilii Arue
nens s hae de re decretum ., hoe di et sum est
Causa q. 6. H- ηι π. . legendum , inde Mest vii P .pa s timori&α nonIoam . . eum epistola st Nie lai Tom. lii. Cone. Calliae pag. 233. nee soannigesse possit. ad euius tempora Salomon rex Britonum non pervenit. Causa a. q. s. eap. Retriis . Ac eap. IMPO. , Iro Gaia Leri . legendum avi Idri, quod nomen est Archiepiscopi Senone ass. Causa r. q. a. Noa stiram . pro V. ori leger dum N . Menato, quod nomen erat Dueis Britonum . Causa a I. q. a. caput mutis 1υδ α , quoa inscribitur P. I is , ess Coacilii patitieess sub Clotario li. Tomi. Cone. Calliae. Causa r6. q. a. S - . . . scribendum , Irrim LMamus II. a C A ido sis Νι- - . ibi enim exstat. Causa 3 I. q. i. caput sim soniarias , sumptum est ex epistola Hinemati ag Aquitanos, quae nune edita est in Mnodo Tullenti apud Tusaeum, Tomoa. Cone. Calliae .
Falli Murillam , eum Isidor; colles
Milari subit, Aureli, tam foecundum errorum ingenium tibi esse, ut raro sngulos, multos sepe uno partu edere soleas Hoe in Isidoro videre est , in quo uno dum effugia captas, multis modis impeg;sti . pii mum enim quae ista est intemperies . eum exl Mhi lini editione contenderes Isidorum nega mis. Es6. tionem in canone nostro non agnovisse, Sesti E eont a doctrem in manu seriptis Isidori negationem contineti, atque hujus rei testes pi se trem tres eodices, qui Parisis erant in prompia iv, 3e alios alibi a me visos esse testatera tanta nune linguae petulantia & procaeitate insulia πιών. tri. tale te, quas tres ut ais codios . de aliis enim dissimulas, Merlint editioni . hoc est uni eius . quantum apparet. codici qui negatione ea ruit opponere nefas site eum duo tu misera , nul-l liusque ue audim fidei exemplaria , cum vetu-l si is omnibus Conciliornm exemplaribus compol ne te, illisque anteferre non dubitatis sed habest unde nobis hie etiam illudas . ut Mellinum i d eas complures isdini eodios habuisse. Iί-l dori vero codicum, quos commemoravi , elel ves θ: extenues fidem. IIoe nimirum est , quod
149쪽
aaebam, nunquam te aut raro peeeate semel.
nam in his aut in his etrasti. I riri, ut ais , ara. eodices ad editionem saam adornaidam sibi ab
praebitii testor ν Mertinus. Partim tibi suerat in Responsione tua semel atque iterum id teme-βοη. re assii mare nisi hallucinationem tuam rur. η'' sunt in Ana,et leo decantates . Ubinam enim hoe testat ut Mellinus In epistola nuneupato. t a. Quibus verbis saera axinorum , inquit c eitiorem , orthodoxistimeae Tant eum tot tuta, qais partim da dum Isidortis in antim com poνtaverat, partim tti . reverendi me pater .
referie molumen non dissmuravi . Ergone Oeu los, Aureli. quos larvati liberos hahele solent, tua tibi larva se eripuit, ut non υldeas di sina ui In his vel his , seeernique Isidorum ab illa Conciliis. quae Mellinus ab Episeopis acce perat Φ Αn Obscurum est quod ait, se in unum redegisse . partim ea quae s sidorus olim collee rat, quae priori suo Tomo eomplexus est: partim alia, quae suppedit arant Εpiseopi , de se eundo ejus Tomo eontinent ut 3 Quod s manifestum est discrimen, cur utraque confundis .
tos ariolatis 3 Haec igitur prior tua est hallucinatio. Gravior altera S multiplex eam Ee-sgnatos a me codices aspernari ac resutare e
naris. Fbuanti m. inquis. o Laudanensem tibi eripimus . Quo nominet Quia non habent prio
res sitit Tontificum epimias. qtias e stat Is dori tollectioni praefixos hse. C aeumen de s lettiam Aureliit qui emeere hae ratione ponsi a. ut Iustiniani Novelim austiniani non sint . si ab eius Codiee divellanture ut Livii deca
des nullas habeamus, quia omnes non habemus. Quid ergo tam rudis es . lam Ignarus rerum quas tractas, ut nescias diversorum genetum Isidori meta exemplatia reperiri. qu rum alia partem unam duntaxat vel alteram contineant. alia utram qnest Thuadem de Laulanense mitatis solam ea nonum collectionem
sine Ponti seum epistolis continete : in eadem Thuana bibliothera duo alia reperies, quae s. ne canonibus solas epistolas repraesentant. Ideo ne Isidoli negabis esset At Thuanum praeret ea codirem recentiorem ais videri. Sit sane . eo lati dandus est, quod de negatione eum Lavis dunensi de aliis antiquioribus consentit. Erras enim . si ut ego antea . cum Olivarii eodicem proferres, no italem obieci, si e tibi nuae idem de Thuano licere arbitratu. Tul enim hac in causa meique diversa est ratio . Ego negati nis voculam in ea ne defendo, quam in antiquis omnibus libris exstare liquet e tu negationem tolli jubes . quam qui tolleret vel rum repertus est nemo. De Olivarii ergo eo-dice, qui post Cratianum natus Gratiani eris rorem sequi potuit. aetatis iure facta est exeea v. at . ptio. de Thuano autem, de de Victorino . ea meis pervetusti non sat . tantum abest ut excipere liceat, ut hoe potius nomine laudandisnt, ut didit, quod in nehatione asserenda cum optimis de antiquissimis exemplatibus consentiant , in primisque eum tuo Laudunens . trium is otti m. si tua hena victas, atque iis uti velles. longe praestantissimo. sed quid homine saetas qui horiarum rerum sapore non capiatur.
Aais . . 3. εe eultum habeat depravatus maian Merlinum eciam a me ultuperatum, duriusque habitu in
Ll calumnJaiis. Merrani. ais, fidem. quam ta ini.
qua me velluas, nemo adhuc occasuvit. de aliis quanto superius. caν Merlini editiassem , quod
tres codices ab ea discνepent, I bestiriam dicis Ego Meilini editionem . Auteli , subdititiam non dixi. de subdititiam hoe loeci quid appelles
non intelligo. vitiosam . opinor . dieere v lvisis. Quin autem vitiosa suerit Mellint ediistio, quae contra veteres isdori manu scriptos negationem in canone non txhibuit, nulla est dubitatio: de tamen . eum de vitio eonstaret, casane an aliteν irrepserit. nolle me quaerere s-am Mavi. Potui ne de Merlino mcilius aue D. II a nignins loqui Nune etiam ut quanti hominem saetam senilas, omni eum culpa liberabo. dieamque quod veris millimum puto. Ner linum in editione sua illo ipso usum esse Isis dori codice, qui nuper in Abhitis Olivarii hi
bliothera tepetius est, eratque tunc temporis.
ni fallor, Collegii Be inarditatum . Nam eum hic unus, qui negat lone caleat. Parisiis inveniatus sit, quo potius alictore omissam a Mellino negationem eonjicere liceat Quid hic amplius Mellini causa desideras 3 Etiam hoe amplἱus addam. Illum, qua erat pru/entia de iudieio, si veterum librorum in adstruenda ea- noni negatione consensum, quem in Ad Irrheistico nostro vidisti suspleati potuisset, minime restagaturum fuisse . tuamque istam restaei
riam contumaeiam vehementer omnino gravia tetque damnatu um.
in edi I E sua Institutum deci rasur .
Non unius, ut video. Pseudoli partes agis, eum de Crabbo se spondes e sed alterum smul ignotum nobis bardum quendam de si illum repraesentas, qui adeo hebete ae stupido est sensis , ut Boeotiae vernula videatur - , , , verum hie siendi su eget postea , nunc Pseudolus orditur. Quod enim dixeram Crabbum
negationem, quam Merlini editio non habuit, in titraque editione sua ex antiquis codicibus restituisse, tu a me sallacit ea ita dictum interpretaris, quas innuere voluerim Crabbum
alii, Aestiseant Conei lii eo/icibus in postera re sua editione usum esse, quam usus fuerat in insole. Mihi si cre/is. Aureli, s nee Hushoea me dictum est, quam putasti. Me aliud in animo fuit . quam Crabbtim in utraque editi ne sua restitutam a se rimationem posuisse . An hoe vestim non est i Sed alios ex Iehenis suo Pseudolum metiti . dolosque de fraudes , ubi nulla sunt, suspieati mirum non est. Poristo autem. s Crabhum dixero, eum secundam editionem adornabat, Synodum quoque Alausea nam eum aliis eodiei bus eontulisse . quo pacto refelles sata cγabbaanis . inquis. editis posteriis a priore non dissere. Quid tum vero an fieri non potuli, ut eodieri spss alii eum allis hae in parte consentirent , ita ut quae varia lectiones in ptimis observatae suetant .
150쪽
easdem essent in secundis Quod s hoe experiatos se non lato Critici confirmant, una in re, ut soles. his errasti. Nam de absis idi nihil ha bet quod abiatdum autumabas suturum i de verba mea quae sue sueo erant, sinistra in te pietatione insulcasti. Audiamus nune nugato rem illum, qui probandum suscepit Crabbum varias lectiones seu emendationes suas, non lomargine adnotare. De aiebam. sed in textum intexere consuevisse. Quod enim sessivius isto vel mirabilius aeroama esse possit Crabbus ip se in pixsatione prioris editionis suae negligeniatia chalcographorum in textu quandoque postas conqueritur . quae in maigine debuissent seribi. Crabbus idem in praelatione poste lioris testatur se, ne margines prorsus oppleret, atque ut in his vaeui aliquid spatii relinqueret, pauculas quasdam in textum injecisiit , quas alioqui eolloeasset in margine . mirificus t. meo iste salii nos de Cras . &quid dicat ne- se ite a mimabit. Cumque in Arauseano Conei-lio apud Crabbum resertas variis temonibus
margines oculis cernamus, vix unam aut alis
te iam in contextu . falli ae decipi oeulos , nee videre quod videant . praestigiis suis de Crabbo, si credimus , a uctore persuadebit . crabbas ait, aperte profitetur in Ironte utritisqtie editionis, se illa demam in margine con iecisse, qua aut parvi momenti, avit ita dabia o absitira essent , ae depravatus locus a se uendam Festitat potuisset. Et Crabbi verba, nes nee te videatur. suis subjungit . Fateον , inis qui e . pr sertim ubi in margine lotus obscuras. vel eorraptus, aal smile positum es, plura ad hae es Mad sat s eastitata, ex eo quod vera. sit ma erempraνia, qti bus andequaqtie eolle sis usi sumas, adeo depravata fuere, ut etiam
aecedentilas eximiis . doctissimis . probatismisque magistris, eorumque requisitis ad Me eon. stas restitat minime potvierint. Tum quasi rehene gesta nobis insultat. Et ta crabbam ii Ia ν stituisse Lees. qais in marginem coniecit, eam ipse ideo ea a se in marginem eonlecta diis eat . quod ea restatuere utilia ope potuerit i Immo vero, quis tam pingui est judieio. ut si pilis Illius errotem & insaniam non videat . qui Crabbi verba non intelligens. absurdam illi arbitrato suo. de ab ejus mente alienissimam sententiam Imponat Quid enim planius, quid apertius est tota Crabhi oratione , s lectorem non stupidum & hebetem nanciscatur ρ Red de voculas, Aureli. quas detraxisti Ae quid velit intelliges. Fauor, inquit Crabbus, prater ea. Quaenam ea Quae collatis exemplatibus emendarat, Ae in margine adnotarat . pria.
νου adhae esse haad Iaris eastitata . Quo laeo
ista. & quo indieio de sedavit tibi in maetiis ne loeas obscarus, vel corruptus . vel simila positam es. At hujus generis. Alces . In Conisellio Arausiotio apud Crabbum nulla sunt
exempla. ubinam repellemus 3 Quaere in Coniacilio Carpentoratens, posterioris editionis pagina ε 3 . Ibi in margine adscriptum reperies. Locas obscuras. In Epannensi pag. sρε. Loeas omnino eorraptas, nee facile resti endas. In Arelatensi primo pag. 287. Loctis paνtim cola. reas. Expende quibus in locis has notas defixerIt . ea esse cognostea. quae vetustissimorum, ut scribit. exemplatium ope, doctissimorumque virorum adscito eoo s lio. restitui minime potuerant . Quod s aliud sunt, ut vides, in Crabis
hl martinibus Ioeotum desperatotum notae , quae toto in opere ratius occurrunt; aliud variarum lectionum emendationes , quae pan mabundant. & in hae nostra Synodo supra sodecim numerantur, de solido interprete . qui ea distinguere non potuit, quid statuest Eiu ne, inquam, interpretationi subseribes. Aure li. an repudiandam Ee abdicandam putabis lRepudiare nune, postquam te illius auctoremptosessus es, vereot re serum et . Τueri auiatem ae retinere salva existimatione tua non potes. Quis enim te, qui la Mellini, Crabbique vel bis luce clarioribus turpiter erraris, in ea nonis Atauseant Intelligentia . quae ab imis
peii totum sensu disjunctio. est . halluet nati multo madis Iahique potuisse noti eredet
Qinusque te mentites de sallere delectat
nullumne ex ore tuo verbum au/iemus
nisi salsum 3 nullam stylus literam lmpti mei . nisi sit volam ct inanem l Dares saltem ope. ram, ut quo lueo alios mentiti praedicas, ibi
mendacium tu eaveres. Sed eonelamata . nivi/eo. tes est. nihil ut abs te veri sperandum Mi. sit, nisi eum mentiri te dites . palsi accusas quod dixeram eurae sulci Cassiodoto senato,i3e petio Damlanti, ne monasteriolum suorum eodices per se ipss vel per alios emendarent . Anae . ros.
ee enim illi. ut ais, omnes libros , quos in m Mefiis nis νelinquerent emendatos a se di. eunt, sed tant m fuera seriptura es diees. Quid
nugari si quid orationi meae malignus interpres ins diaris i An ego ab Ipsa omnes emaculatos dixi, de non partim ipsoriam mana , partim 'alioram. esse emendatos Senator divinae suactoritatis libros ipsemet eorrexit . ut agnoscis.
an alios neglexit Reliqaos , inquie , eoAees λnotariis releraudos atqae emendandos reliqui . 'Petrus vero Damianus, quod e geris confiteri non solum veteris di novi Testamenti libros omnes, sed aliorum etiam sanctorum patrum .
Cregorii, Ambros l. Augustini Hieronymi .
prosperi, dee. e dices nonnullos a se eorrectos testatur . Atqui hoe aliquanto amplius est , quam quod satis erat . ut quod a me dictum est velissime dictum plobaretur. Tu vero alie
norum verborum curiosius explorator, cur tua
ipse dicta non eons fleras nee vides te , dum id pugnas quod nemo negat. ne omnes eastigati habeantur eodiees antiqui, stulte ae in caute hoe agere . ne boni omnino ent ulli nee suerint aliquando manuscripti l quod qoidem, praeter supidum illum Hermam tuum . nemo somniarit . Qui hie etiam adeo hebes
fuit, ut aliud imperitorum interpretum coria tectionem, aliud vitiosorum codicum emenda tionem esse non sentiat. eandemque putet ilia