장음표시 사용
181쪽
VII. Dὸ Arelisi usi Concilla , is quo Praedestariorum haereses trigiata Episcoporum Acreto damnistis .s , inde Lusanras, a quo herum proscripta , a 'I.
182쪽
ΡRaedestinatianam haeres m , quae ex male in istelleci. s S. Augustitii vel his originem duxit, in Africa primum coepisse auctor est Hane-marus in epistola ad Nieolaum Papam . de is libro de praedestinatione contra Gothesea Icum. lIdemque ipsum Ρrosper quoque indicarat, cum ad Augustinum se libens de lis quae Gallos in ejus de praedestitiatione sententia tune move bant , quosdam ait intra Asrieam similla iam movisse. Celetum qua in Africae palle dice-ient neuter exposuit e docuit autem Augustinus in penulti ino capite Retractationum . laByga cena scilicet pro vineta apud monacho Adrumetinos. Ad quos cum perlata suisset epistola S. Augustini centesima quinta ad Sixtum Eeclesiae Romanae presbyterum, eo ex hujus lectione adducti sinu nonnulli, ut persua sum haberent. sc in ea praedicari ab illo gratiam . ut negatet hominis esse liberum albitrium. atque ad hoc ipsi dogma . quod dein-eeps Praedestinatorum fuit, adhaererent, ceteris contra pro liberi arbitrii defensione pugnantibus. Quo ex dissidio de eontentiocie turbato Monasterio, prosectisque ad Au; ustinum consilii causa duobus monachis, de Floro, qui pravae inter pietationis turbatumque auctor fuerat, ad eum misso . non satis habuii vir sanctissimus ae mitissimus, libii sui, quem non intelligebant , veram tectamque sententiam eos edo, cere qui venerant; sed ut omnibus prodesset . binas per eosdem epistolas ad valentinum Abbatem de reliquos monachos seripsit, binosque una libros addidit . unum De gratia S libeto arbitrio, alietum De eorreptione & gratia, in quibus illorum redarguens ei torem , docet liberum hominis arbitrium Adae peceato ex in- ei in non suta . sed sauciatum nec divinae lin nobis eratiae afflatu pertini. sed sanari . Fiis di m porro eaaholicam hane ege . quae neque illiditum albi trium neget . sve in vitam ma liam, sive in bonam: neque tautum ei tribuat. ut sine gratia Dei valeat aliquid. quotum in altero lapsi sunt Petulatii, in altero errarunt Phaelestiuati. Proinde uitumque ut scopulum caveant, hἱs illos verbis admonet in epistolax vii. Nou declinetis . ait, ia dexte/am . neque in sti stram. Hbe ι'. non se desalutis si
herum arbιIrsam . ut ei Liara opera sine Destratia ιν ibMatis, quod pelaaianorum fuit . nec
se defendatis g/atiam. υι quo de ιlla secari,
mala opera d Iearis , quod non horruerunt pix est inati. pta deain arorum ergo, quamquam, ut observae Hine matus nongum hoe illi nomen erat, prima lixe initia suerunt in monachis Adrumetiuis . De quibus etsi post eertis. 4mum Augustitii testimonium alia quaerere sit supervacancum, alterum tamen , quod ultro succurrit, non abnuente. ut reor . Augustinos
ubi telam. Ea enim hominis de motibus illi . . de doctrina vitaque foetetate conjunctissimi Evodii Episeopi Uaalensa, cujus notae sunt eis pistolae aliquot inter Augustinianas , di euius esse Iibrum de fide contra Manichaeos . qui Augustino tribui vulgo solet, ex Cotbeiens de ex aliis e teibus 4idicimus. Is iritur de Α-drumetino quem diei mus tumultu certior iactus, ad Valentinum eumdem ejusque monae hos epistolam pariter scripsit, in qua . s. Augustini sensu vel exemplo, de de libero arbitrio senili e quid debeant breviter in enuat , de de majorum scriptis admonet. ut quae nc nintellieunt non facile reprehendant . IIsrorabiles, inquit, fratris ratulerant xobis . qaianesio quis ibi qtiastiones intra vos nora sunt de libera arbitrio. er de i uia Dei . Lauda m ιι Wisidem Iraditim vestram, sed nolumas esse e textiosam. contentia enim peradi basionem
extitur, sed studιum pietatem requirit. Liberio binii plen omam a fictum bubtias homo priamo praereatas. Adam dico. Sed tibi Darisitim est auari libertim arbitritim , ii matvm ιη .rret. 8st is homue nane libertim v,bitritim . sed suaeiar. m. I de dictum est: Infirmatus est
in egestate vigor meus lumen oculorum meorum non est re ecusn . iad hoc νrruperan
da in nimi est mediens salvator ch. otis . at DI:aret quod poserat, O curaret quia vitia-ttim faerat. Er pos r A Lia. Legunt eν ο fancti ibi diu oram dicta. sevi iam duxi, quiba. bent dii ni Munctis piam a Jesum: cr quando novi ivite ligunt. non eito reprehendant, sed orantat intelligant. Mitto eetera, quae habentur in
eodice s Maximitii Trevirensis . non indIgna luee o mala, vis quia patvm emendata. Sed ad rem nostram haec satis. Nunc vero , cum piadest Ira totum haeresim deprehensam in m l nae his illis repte hensamque ab Augussino antimadverterimus , quis salii eos non videat, qui
hane ipsam S. Augustini do itinam fuisse eon tendunt , ac eum male intellectum ab his librum suum ipsemet testetur. bene intellectum affirmare non dubitanti Hae autem In Astica gesta, deinceps quae in Gallia.
Q Ut enim motus in Africa suerant, iidem
mox in Gallia haud paula praviores ac diuturniores exorti sunt . anno Christi , ut con ec ura est. ccccxxxx. ob eandem Augus inide abloluta Dei Diadestinatione seatentiam a
183쪽
quam pletique, atque in his pietate doctrinaque praestaui es non pauci, Massiliae aliisque In
locis magnopere aversabantur, tum quod umva. ut aiebant , & insolens videretur . tum iquod fovendae sirinaneaque praedestinatorum lhaeresi, quae jam tum gliscere eceperat in Gallia , exposἰta in speciem S: Obnoxia . Hae enim Prospero re Hilario prae pue causa fuit, cur ad Augustinum dandas literas putarim , ut Mus in te perplexa eonsitum opemque implorarent . Quod illa in primis demonstrant , quae Prosper ex adversantium persona opponidi objectati solita commemorat . Noc antem propo/rum, inquit . votationis Dei , qtio antemtitidi initiam , mel in ipsa tenditione graeris humani. Alendorum o Hriciendaram dicitarfacta diseratio, o secandam quod plaetist crea. rari. alii vasa honoris . alii vasa contrure etiastine ereati. O lapsas caram resartendi assime N. Cr sanctis oecasonem teporis adfore i eoetiod in tiινamque partem saperflatis Iabor sit, si neque diei a s allo irdaflma post latrare , ne. qtie etiatis ulla negligentia popla eacidere. ἱώ quo enim modo se Cerint, non posse aliud εν-ra eos quam Deas definivit ae eidere . ct βb interra spe cursam non posse esse conflatilem retim s ud habeat prado an is elasio. eussa si adnitentis intentis. Removeri itaque omnem indastriam, tolliqtie tirtutes sh, Me prae stinationis nomine fatalem qkendam indes.
et aecestatem. Quae omnia eum ad Pixdestinatorum placita, quorum illi auctorem haberi volebant Augustinum, res nisesso pertineant, de his nimirum sermonem sui se pei spieuum est. nec aberrasse H inematum . eum Praedestinat rum lix te sm excitatam in Gallia, per Prosperum & Hilarium innotuisse Auriistino, libionque de praedestinatione Sanctorum S de bono perseverantiae, quibus Prolpeio & Hilaiso respondit Augustinus, contra haeres m eandem editos ab eo suis testatus est. Quare in cassum di simulant, qui pixdestinatis saeculo nostro ut saxeant , callide rem alio transferre
student. quasi turbae illae, de quibus Prosperct Hilarius agunt non ag praedestinationis quaestionem l pectetit , sed ad alia , de quibus
posthare eum teliquiis Pelag Ianorum suit etinistroversa. Nam sutile id eommentum, S pros peri verba quae protulimus, di alia quibus epistolam concludit, eum ab Aue ustitio quid en-piat exponit. apertiis me revincunt. Tribue ,
inquit , pater optime, tit quae in istis quaestio. kibus obseviriον stina digneris aperire . Pnomo
do per istam preoperantem eooperantem graiatiam libeνam non impediatis arbitrium a quim ad .
prasiratiam receperunt . Quid enim aliud hi verbis ab Augustino, totaque epissola sua Pros per efflagitae . quam ut divinae praedestinatimnis nodos Ee difficultates explice te De hae iei
tur agebatur, de de hae una omnes, aut pene
omnes, sunt prosperi ad Gallotum oblecta te ponsiones . Quod si Pio per atqtie Hilarius , N eeteis honatum partium in Gallia, a preserebant Pixdesina totum dogmata, quae merito i
A exhortebant. S. Augustino adserat, vel ex ejus libris dei ivali. In eoque laborabam, ut ab Au gustino diseeient, unde Illum possent ab haenota vindieate; quod illos iudicium de his h die tactvicii credimus, si viverem, qui proedestinatorum hae iesim ab Aue ustini doctrina non distine nitit Non defuit illorum votis Rugu sinuri a quo binos In eam rem conscriptosii. hro, iam diximus. Nec destitie prosper . quamdiu superstes fuit Augustinus, de postquam In
ea tum est receptus, partes illius age te tutarique pio vitibus, singula quae in e us libris carpebantur, aut non intellecta docens, aut talia
so imposita. sed invalestente malo , de post
mortem Augustini liberius ac periculosus hiati Ui sante, validiora sibi ex urbe remedia conquirenda censuit.
DE Romana Piosperi & Hilarii ad Cele
simum prosectione, cur suscepta . quidve In ea gestum sit, ii aetatis nostidi Praedestiam natianos, eorumque ante omnes Primicetium
spercontemur . ad debellandas Pelagianorum reliquias plotictos renuntiabunt. Sie enim pasim jactitant. atque ita eos loqui susceptae suae causa oportebat. Sed nos Hinemarum hie etiam malumus audire, qui Praedestinatorum gratia, i ut de his expostularent adiisse , ab eoque uer ovam h dite iam gamo alet impetrasse narrat ini epistola ad Ni laum Papam, eujus ante iam iacta est mentio. Ei veteri ait haeres Tradestina- Οιεν.l triana, quae priretim in Africa . G postra in Gallia. π m. a.
l pis idem tempks, quonda ct Nestoriana haeres, or
nam enim revicaa, aut quo tempore apud C.
testinum institit Prosper, si hoe tempore nega must innottii ire namque Pradestina tortim h x- res m Caelestino , ab eoque improbatam suisse' explosam, Ignorare non miluiniis . Neaerenos non patitur Pixdestinati nostri quisqui, est auctor eum de pseugonymo illo tum libro . quem S. Augustino adfinxerant , in praefatione sua loquitur his verbis r Tandem aliquando ad munus nostras periseis siler qui Uinum men litin tu esturo eum se harentam ostendat in tex
librum ex horruit . eiis Augustino indi. num iudieavie, nitrobiale sim quam eontinebat Nune epistolam ejus, quam audita legatione ad F piseopos Calliae eon seripsit . alium in sirisum detorqueri non posse ostendamus . Quid enim se ibit 3 Dicam eompendio . di quantum adtem nostram sussietat a Filii nostri praesentes . inquit , Prosper ct Hilarius . qaorum chea Detivi nostram sollieitara lacidanda est. tantumi sese qaibus presisteνis tuis licere. qtii His n. sis ii Ecelesiarum satiat, sint apad nos presectili. tit indiscipI natas quiustiones Meuntes in
υersa, tia veritati. Sed vestrae dilactioni iustitis
184쪽
turbare. Et pos r a Lla. tamen mirari
tem ramor aspersit. uviem tanta otim sciertia fuisse meminimas . ar inυν magiseres optια os etiam ante a meis deesaribas haberet ν. Bene ergo de ea omnes in commaae senserunt, ut pote qui abietimqae caactis o amodii fareis ob ori. Hie lio nunc, inquam aequor iudices appello. indisciplinata, quaestiones is medium ab his presbyteris voeatas quas diuae Caelestinus . praeter illas de quibus ad Augustinum stri Metat Prosper, de de qui bea idem ad Gallorum capitula responderat , quas omnes ad unam pertinuisse praedestinationem significa via must aut quae porro ista novitas vetustatem . ut ait . incessens. s ea non erat , quae nova de inaudita de praedestinatione doeentibus imputabatur Quod denique Augustini partes suscipiens, nullo unquam sinis a suspiciosis rumore adspersum . hoe est titillius in s mutatum haeresa fuisse testatur, quia propter praedestina- eorum haeresim dictum non videt , en ius illi auctorem sibi Augustinum . di vulρo jactabant. 8e eonficta libris mentiebantur ι Sed Photium quoque Patriarcham hae audiamus. Huius enim hac de re verba sunt ea pite hi v. Bibliotheca.
. Moristo, inquit, sancto Aurastina . ea erant
qaidam ex elera impium dogma statuere aede Mugustino male loqui . eamqtie lasectari . qaisse Iiberi arbatrii interit m indvixisset . M ram caelestinas Pontifex, o pro sancta visa ,σ eontra haeresi ineratore, seribens ad Epicta
pos edus regionis, nascentem errorem eompescuit. Non sum ne ius hre a Photio cum iis quae Pelagianorum erant commemorari. sed de Pelagianis, quorum ut alia omittam. nsvus eris ror hoe tempore non erat , Intellἱgi his non posse planum est. Praedestinatorum autem ad iaversus Augustinum propriam fuisse calumniam nemo nescit, liberum in homine arbitrium illius sententia nihil esse, liberum ab illo albi. trium penitus submoveri. Quare ad hos prorissis reserenda sunt. Maneat erro quod posuimus. de Praedestinatis sermone hie esse, illos que a cilestino. Prosperi S Hilarii impulso, missa ad Galliae Praestiles epistola damnatos.
PMd si natorum haeresim primus -- pugnat Auctor Praedestinati, cuius no
in Augsens falsum expressum es .
ρ I ei te hamnus, ae re potius quam ut M.f actam vidimus causam Praedestinatorum . amquam enim de in Astiea. in Callia, ven-
illaia de rejecta horum dogmata suerunt, nondum tamen haeresis nomen audiebatur , nec Pixdestinati horum sectat olea voeabantur. post haec in apertum res eripuit, palamque in haereses relata. de multorum seriptis eonsulata , Synodalibus demum deetetis damnata est de Oppressa. Primus in illos, ipso teste, stilum exeruit Auctor Pi aedestinati. eu us liser paneis abhine annis in lueem prodiit ex Bibliotheea S. Maiiae Remensis. Hos enim ille eum inter Catholicos, quibus immixti erant. latentes deprehendisset .ae librum ab his sub Augustini nomine ad agerendam h tes re salso e fictum . qui apud illos instar symboli habebatur , nactus eget . in te erum edidit de resistavit . praemisso haei esum omnium elencho, adsctaque ad eeteras Praeis destinatiana, quam his vel bis deseribit.
Dynire non poteriti nam qtii ad bonam pravisti. t natas est, etiam se aetheat. ad bonam perduiseetar invisus.
Die ηι baptismatis andam non aniversa pec
trium , at ante accipiat homo quam petat, ante inveniat quam si arat . ante ei aperiatur. qnam paIDe.
i Dicunt nullam ad christi fidem .eeedrie. ais
fuerit a Patre aractas lavistis. illud adtendeni res. Nemo venit ad me, nis quem Pater 44
at qaad dieis Apostolas , spes quae videtur noni , etiam hoc masteriis applicear, o Leonti ea qua percipiantur. vident ν et idem esse , sed non sant. 'cura, plus obfiat ad noeendum Adam ren ra humano, sicium chrissas in fissi aDkdo . Nam P 7
Adam aiunt qaia noeate ira manea. hoe nec
passa ch, isti, nee baeptismatis sancti M.tia post
Tam lueti Iento eontra se testimonio pereulside ait Iti, hoc unum quo infirmarent habu runt Pr destinatiani dogmatis defensores, quod auctoris si, ut volunt . Semipelagiani , qua nota ceteros etiam inurunt, qui huic adstipu, tantur. Nee sentiunt homines eordati . nibithoe ad quaestionem nostram pertinere, In qua lautum quaerimus, suerint ne aliquando ici haereti-
185쪽
α ν Π ISTORIA PRAE DESTINATI AN A. a t
eorum numero Praedestinati. Quod eis cum ah A blaeens, ubi de sancti Martini obitu selibii .
orthodoxis adseritur, religiosus amplectim iit , Hujus erro de Prxgestinatis , eorumque exor
non eo tamen statim falsum est, s latii doe- dio verba sunt . v de istortiis harisis. qtiae ab malis sint qui affirmant. Quid enim , an inter Magastino aeeepisse diciIur thiriam , ks tempora bastiel.sastita historiae scriptores. sdem omnem serpere exoro . Granium oculis patet Codex abi ,hlmus Eusebio Caesariensi, aut Metati di sibliotheex S. Victoris , uti de Pithoei plodite
Soromeno, propterea quod Arrianus ille sue- editior de cum hoc e iee Parisis item . nerii. hi .ero Novat ianit Quod si hos in iis hi- externa quaerantur, congruit alterum exere storiis quas narrant non respuimus cur Prae- plar, quod Ante nil Ciseli olim fuit . nune in destitiail auctorem, ae reliquos. tamets 1l en heredum est potestate. At eur, itiquiunt. pio sene quos fingunt. in re historiea non reel pla- eo quod in manuscripto legitur ab Ais .aο ,
mus Denique. ut nune non dicam a labe im- j Patheeus ab Masinini titiis male istellatris ea. retines suisse quos accusant, quid his praeeipue dum curavit Equidem . si dicendum est . s. Phaedestinatorum ea usa succensent , s qui ho- l ctum nolim. Ceterum quod vir actis iudicii. rum de Praedestinatis sensus suit, eundem alio. ltum suisse eonstat, quos ipsi suspectos habere non possunt Nis sorte parum orthodorum
fuisse existimant s. Augustinum, qui Adrumet I nos monachos, ut dictum est. liberum in homine arbitrium negantes redarguit: ut tridiata Epἰscopos, qui ad eondemnandum piadem nationis errorem in Ate latens Coneilio eoniae recati sunt: aut Caesarium & socios. qui aliis quos ad malum praedestinari eredentibus anathema in Arati scano II. dixe tune. Quod s hos
reprehendere non audent, des nant auctor in
nrti convit lar I. ac doleant potius erus adhue nomen, quod luce dignum erat. lenora it. Namqtiod Hyginus ab Hinemato est appellatus . error est. Hi nemati quippe eodex . quem in ceditione nostra expresi mus , auctoris nomen nullum habuit. Nugini vero nomen. quod in primi libri fronte legitur . non auctoris , ut praefati sumus, sed unius est ex iis, qui haere sum eatalopos contexuerunt. At in Augiae duvitis exemplari, cuius antigrapi, Ii in Romae p stea vidimus . nomen .quidem adseriptum est
auctoria. sed salii . hoe est Prima sit . Neque
error hic reeens . sed quod exemplaris antiqui tas testatur. iam olim per erities alleuius osentant tam natus: qui eum apud Isidorum in ii
hio ge viris illustribus observasset Primassum Episeopum A sit ea num Ae haeres Ius libros tres edidisse ad portunatum Episcopum, de histri- Ihu, Pixdestinati nostri temere auguratus. C dieem illum Augiensem ita digesse, ut singuisio, lihios Dilmasai ad portunatum titulo pris- notaret . quod absurdissimum fuit , cum tototae ulo posterior si Prima sitis. At diversssimam Diti usque operis rationem suisse Isgois verbagee latent . Tertium in Dunens Flandio tum Monasterio exstare exemplar serunt, sed sine inseriptione, ut opinor. Quare quis Praedestinatum nostrum set ipserit nihildum hactentis
in Granico Prosperi , non Tironis AquisisH, sed alterius ejusem n mianis in aetatis.
FCtum qui predestinatianam inter Axietis
eoiloea pone, secundo loco si prosper in Chronteo Pithoeario, id est Pithon cura edito Idem ne si nerit eum Prospero Aquitano. an
aliut, mox viderimus . nune eertum est idem illi nomen fuisset Hoc enim agnoseunt vetera
exemplaria, & se appellatur a Sigeberio Gem
eum so Oiselinti codice lectionem utramque re
u perisset, atque unam utriusque sciret esse se tentiam. lectionem illam praetulit, quae calum nix minus seret obnoxia . quid est tantopere quod reprehendanti Quasi bardum adeo δe in- eautum Chroniel hujus auctorem credant sulcia, ut quam haeret; in ipse appellatet, e Ius ducem ae principem habeti vellet Augustinum . verum hi lectionem. quae male ab ipsa intelligi doceat Augustinum. set te scilicet non posis
stine. Nobis verti. ptist Adiu metensium monachorum exemplum, fixum ratumque est, quam
libet tibi de aecle intellia is S. Atiatistini libris
blandiantur, atque illius S placita S sentenis.lias sndant reforantque pris arbitrio . nun
' quam cibtenturos. ut errut.bus hunc suis. n ii
salsa S uitiosa tui ei pretatione , faventem ha heant. Sed ut ad P thcet Chronteum redeamus. quid iis dicemus qui Priaperi esse negant Quo autem negant argumento quia hie . . inquiunt. Tito nuncupatur. Et nesciunt qui se rati-inantur. Prosperi Aquitani e nomen ianisse, Pith teli inque rei haud ignarum, tamet-s iti Cotiee s. victolis. quo usus est. solum
pio peti nome: erat, Titonem de tuo adictitale. quia eumdem ipsum utriusque Clitoniel auctorem fuisse in animum induxerat . in quo sane, quamquam aegre a tanti viri sententia discedimus, adstipulantes nos potius habent qui, adversantur. Tironis enim Piosperi Chronteum hoe non fuit, sed tamen Prosperi . ut dictum est. Nec enim causae satis apparet . eur bis idem eorumdem temporum Chroneca seribere e . nec ei edibile. s seriberet, tam divelsa scripturum: ut non dicam , quae fle Praedestinatis ab hoc Prospero reseruntur . ea in Aquitanum
eadete eique eonvenire non posse . Quare duosuerunt. Duo inquam prosperi. eadem aetatet,
eademque in Callia, Clieonteum ambo seripse. runt, eumdemque ambo ad terminum. hoc est ad valentiniani Aua. vi ii.& Anthemi Con uia latum. Urbemque a Cense eo captam perdu- Lxerunt. Sed lioe Chron ei virtusque discrimen. quod Prosper Pithodiatius appendicem dumtaxat Ensebio & Hieronymo videtur adiecisse . hoe est non amplius composuisse . quam quo la P. theeo in tuom est datum i Tiro autem
Piosper . Victorii, Gennadii, de Cassiodori te
stimonio, ab Adam mundique principio exoriatus , ad Vandaliram usque direptionem optis suum deduxerat. Chronteum hoe, ut 1es d cet, Chronici Lusebiani , quousque cum Hie-ltonymi supplemento porrigitur, mera est Epi- tomer unde de Epitomem ChionIeorum inter- . dum vocant, aut Excerpta ex Chionici , qu: a inde Prosper Omnia decerpserat . nisi quod
Consulum lassus, quibus illi eatebant, a Christiusque
186쪽
tisque haptismo suis Prosper loeis inseruit . aceetera quoque dei eps usque ad operis finem de sed eontexuit. Quemadmodum autem Eu.
tibii 3e Hieronymi Prosper, ita Prosperi pro- seeutus est historiam victor Vononens, in Aia silea Episeopus, appendicem infle suam ordiensi tibi Pacisper in prima Chroniei sui editione d serat, hoe est a Theodosi Aug. xv Ir 1. At Aiahint Consulatu , qnt Christi annus censet tir
tex L lv. Nam ultra eum non processure pii mam egitionem, ut testis non esset Victor. qui prosperum in Me Consulatu reliquisse docet fidem nee sene hactentis vulgata eius exemplaaria. quae ihidem omnia consistum . Quare qui
reliqui ad eaptam Urbem sunt anni undecim, altera post editione adiector satendum est .
tieet non ante omnes scripsit, primus tamen in publicum prodit t. ex iis qui Pixdesti-
addidit, o P Istinatos a Gena Mia positos prae te mitis . Hie ille Tomo r. libro vita. cap. xx I I . Quam multa in paucis verbἰs stiuola Jeeommentitia i qum uno statim verbo revicta evaneseunt. quia Ceo adium e stae librum de hae testius nullum edidisse, sed quatuor tantummodo iste sum appendicem aὸ s. Augustini li- ad edo. Hinetnattim as diamus haud paulo notiora sibi I veriola narrantem In Ih o de Praedestinatione cap. t. Sed O de IIarasi barxxem tr inquit, idem doctor mirificus M Ui
num. Quamquam quid hie opus est Ninemat Isusstagium expetere, eum idoneos testes habeamus veteres limios . aaque In his codieem BihIlotheeae s. Vilibias Pari sensis in quo, posts-nem libri S. Augustini de haesesbus , subiuncta est Gennadii appendix, quam diximus. In hunc retidum. Finit relatio s. AQVini Episeopi de Heres bas. Haec vero qua seqtiuntur, a sancta
dogmata his verbis complexus est. Da DE. T 1 N a Ti ANi fant, qua dicunt quod Deus non omnes homines ad Me creurit . ur omnes sal. mensur , sed ut mAlrisadine hamistim erueturre vadas. Quod eis gerarali ρνadie ιιone dacia
Venite ad me omnes qui laboratis de Onerati estis, 3e ego restiam vos. non tamen omnes ea volantare vocet, tit omnes siegaaηραν vocem eJtis.
tione id Meeis stadent, quod Deus personas h minam arcipiat. qaod otios etiam inlisos post malia mala opera a ιιν hat ad Diatem . Misspes bona reiicias . er compellas in malam ,
as pererat in aternum simul ae in lueem prolatum est hoc elogium. ineledibile dictu . quos tumultus de quaseonsset nationes aput novos vetusti erroria patronos exeata rite nihil ut intentatum reliqui-rint, quo Gennaaii fidem. quia Ae testimonio salse te non poterana, auctoritatemque extenu rent . Quid vero tandem habent quod opponam i si pilneipem scholae interroges. Gennadium accusat, quod ptimus omnium Predes iis natos in haereticorum album reserae ausu, sit. At hoe salsom est: quia ante illum tetulerant, ut de aliis iaceam, de Prosper, vi alictor Proe. deliinati. Deinde quid eulps est, id quod verum sit ante alios profiteril vetum . inquiunt. non esse ostendit Isidorus . qui Gennadii il-hrum hoe nomine improbavit de cortexit. sua
xe. Praedellinurata sunt. qui die .nt. quod Deus,
Mi. Nesolue I di eunt sanctam vittinem, δce. MD. Eutyctiani dicunt Dominum Iesum , &ere ita. Timotheans dirent εἰ ium Dei verum quidem hominem ex virgiae Maria natum , sed non ita unam lce.
dubium non sie Gennadium ultra non proeensile. 3t has tamen quatuor complexum esse . Quam ob rem mirari equidem satia non possum. quo ea si vel eonsalio s.ctum sit , ut Inceleberrima S. Augustini operum editione L va n lens, cum ex eodice Gem hucens Gennadia diana his appendia, laetiti lieet auctoris nomine, proferretur, omissa Praedestinat sana, tres tantum reliquae sat expressae. Porro ςum exsuperietibus liqueat Gennaditim . etsi hoe illi sottage in anim fuerat, librum de lixi ei hu, aeipsa nullum scripsiti. apparet qua fide lan- senius librum, qui non qnam fuit ab Isidorodleat expilatum. Q iure pelaeis nos a Gen nassio. tauquam de hae haeresi sti pecto . non postos cavis letur e cum ab Antistino po tos repeti a Gennadἱo non oportuerit . nee Geti nadio eausae quicquam fuerit, eui Pelagianam haeres m commemorare cunct Metur , qui Pelagium ipsum in illustrium Ecclesae seripiorum. eat atrio talesia retiam non dissimulanter appel. 4atat. Quam sutili demum atque inani divi p. 41. natione. Praedestinati ancis ab Is/oro. quos apud
Gennadium repererat, praetermissos pronuntiet.
Ubinam enim repererat ι Non in libro de Haere fibus. quem nullum ediderat. Ergo in Ap pendi . At ne Appendieem quidem viderat . Lege at eon set quae de Nestorianis 3e de Eut1 chlanis ab utroque sunt setipta, ne a pleem quidem offendes . quem a Gennadio magnus ille inci audieio Gennadit aemulator mutuatus sit . Cur ergo praedestinatianae inter haereses Isidorus non meminae Quia Gennadium non legerat. Nugae itaque fallaces ae ridaeti laetane illae . uitae s paulo ea utiores non decipient , at miserae proiecto Marcellinarum , priuilla
187쪽
rumque sunt aures, quae istiusmodi apud illo, iAsabulis adsuefiunt.
Lugdunense, a quo iterum proscripta.
OMNIUM qua Praedestinatis Inflicta sunt
gravius nullum vulnus sui ei quam quo a triginta Episcopis assecti sunt in synodo A te latensii atque iterum postea In Lugdunens Et quamquam neutrius hiate Concilii acta re nant quod his commune est eum alἱis quam. plurimis supersint tamen ex Arelatens no nulla. quae fidem quoque adstruunt Lugdunensi. Epistola nempe Fausti Reientis Episeopi ad Lueidum Ptesbyterum e secta Praedestinatorum. tum scripta . cum celebraretur Arelate Conei lium . sub annum , ut conjectura nostra sule, eeee xxv. Deinde Lucidi libellus eidem obla tua Corellio. Postremo pausit ejusdem altera Epistola ad Leontium Arelatensem, qui Concilio praefuit. Tria his, quae Actorum iacturam supplere quoquomodo pollunt, ordine subiiciemus . Ae primo quidem Fausti quam diximus adhuel dum epistolam , qua illum hortatur . ut
errores suos revocet , suturum alimul denuntians, ut a Co illo damnetur. Sic etho se habet.
ad Lueidum praedestinatianum . ut errores
venerando de fosapiendo fratri Lucido Pres istere Fatistis .
Crang 3 earitas est, parum rauit fratris errorem per Dei atietissum & poetam magis velle eurare, quam sis it summi Antistites meditantur, ab unitate suspendete . quid postam de hoe sensu . seut aia, eum unanimitate tua per litem loqui, eum te praesens multati blanda & huiuili conlocutione nunquam potuerim ad iam veritatis attrahere γ Loquentet ergo de Dei gra. ita di obedientia homini , i/ omnimodo statuere debeamus . ut neque proni In sol stram, neque Importuni in dexteram, regia magis gradiamur via. illud autem v nerationem tuam dixisse miratus sum, quod . nullus unquam sub religiosa professione contra Catholicam i dem es scripserit vel praedieavetit eum plurimi multipliee, , prosanos errores suos etiam seriptorum moni mentiae rediderint inserendos , qui tamen Christia nomine gloriabantui . Breviter ergo dicam, quantum eum absente loqui possum . quid sentire eum eat holiea Eeeles. debea, . Ig es , ut eum gratia Domini opera tionem baptirati famuli semper adiungas , ct eum qui praedestinationem eaeluso labore hominis asserit , cum religit gogmate deteiletis. Anathema ergo illi, qui inter reliquas pelagii Implet,les hominem , ne peccato nasei, di per solum libotem posse sal .ari damnanda praesumpi ione eo
tengerit . , qui eum sne gratia Dei liberati pose
erediderit. Item. Anathema illi, qui hominem eum sdeli consesso ne solenniter bapti ea tum , & asserentem Otholieam fidem. S posmodum per diversa mundi huius obteiactamenta & tentamenta prolapsum, in Adam ct m 1iginali peceato petiisse asseruetit. ltem. Anathema illi, qui per Dei praescientiam in moriatem deprimi hominem dixerit. Item.
Anathema i lii, qui dixerit illam qui petiit non aeeelsisse ut salψου, ese posset. Id est de baptigato . vel de ilius afflat i pagatio qui eredere potuit & noluit. Item. Anathema illi, qui dixerit quod .as eontumeliae non possit a4surgere ut tit vas in honorem . item .i Anathema illi, qui dixerit quod Chrillus non pro omnibus mortuus si, nee omnes homines salvos esse velit. Cum autem .d nos in Christi nomine veneris,aut eum a saueiis saeerdotibus evocatu/ fueris, tune opportuna, si Dominus ius erit , laeis suis testimonia proseremus, quibus di quae catholio sunt mani se stentur, di quae ea tholicia contraria destruantur. Nos' autem per inlumi. ationem christi verte it et I confudenter asserimus,& eum qui periit per eulpam , salvum
esse 'potuisse per gratim , s gratiae ips s.muli laboris
obedientiasti non nega flee t di eum qui per gratiam ad eae eonsummatioim metas servitio obsequente pervenit, cadere per desdiam , di perire potuisse per culpam. Nos ereo per medium Chrasso duce gradientes, post gratiam, sae qua nihil sumus, incitem ossietosae servi
tutis asserimus. sed omnimodo arrogantiam ct praesumptionem laboris exesud uti ut totis viribus desu-gantes, ne gratia i n nobis evaeuetur, quicquid de manu Domini suseeperimus , /onum pronuntiemus esse, non pretium.scientes laboris ipsus tructum otheil rem esse, non meriti. cum Evangelista dicentes, si iis .inis s. a I. astin s , os Διώ-tis se referimias Haec quae strictim pro epistolae brevitate memorata sunt, aut ieeipere se, aut respuere . unanimitas tua recurrente sermone respou deat. Ceterum qui hane veritatis mensuram gratia prae dente & conatu adsurgente nos sequitur, dignus erit qui a saetis liminibvia arceatur. Ego tamen iudi viduam bonitatem tuam toto socerae benignitatis amplexu invia retinens,intra matris Ecelesae gremium permanere
repudiato hoc errore detaero. Qui s et to respuatur, ignorantia fuisse videbitur , blasphemia vero reputabitur , s pertinaciter delingatur. Ct, em namque in auctorem retorquemus in idiam. s dieareu, quod ei post bilitatem ea pessendm salutis noluetit dare qui periit,
ei dumtaxat, qui rapere iam posset arbitrii libertatem. Cum minime negare possimus, quod mandati praevari. eatorem in iudici sui examinatione damnahit. Qui enim non ea obnoxius de suscepto, nescio quomodo reus potast ese de perditis . ae se precantes in Deum, cuius inprimis assem imus gratiam . in postremis eius videbimur impugnare iustitiam. Huius autem epistolae exemplatmeeum retineo, in eonventu sanctorum Antissimul, sita necesse fuerit, proserendum . Quam si suscipiendam putaverit fraternitas tua, aue subscriptam nianu pria mox remittat, aut sequentibus feti hiis omninomprobasse respondeat. Quod si eam sibi eripiam, ut disi. transmittere nolueris, aperte adhue te in erro re pessilere ipso flentio comprobabis r ae proinde iam necess tatem mihi iacies ad personam tuam publiciaecinventibias exponenda m .Et ideo seeundum haec quae a me sunt directa reseribe, utrum ea remotis eircuition ἱ-bus , aut agnoseas, aut respua g/- ati, Faustus exemplar epistolae meae testat di subseripsi. His enim vera ει germana epistolae est
subseriptio, unicum auctoris nomen praeserens.
quod solum pariter ει Hinem arus. ει veteres optimi quique libit repraesentant. Altera autem. vulgatis hactenus editionibus. qum Auxanii aliorumque eum Fausto novem Episeoporum nomina subnotat, et si veterum quorumdam in dieum sussea pio non eatet . sputia tamen est haud dubie, & aliena. Quae & in errorem non nullos induxit, ut ab Arelatensi Concilio, vel a Lugdunensi subseti piam Fausti epistolam meis derent; vi adversariis nostris ealumniae ansam praebuit, ut nos Conei lii nomen huie uni Fausti epistolh dieerent tribuere, quod est salsissimum. Hae igitur Fausti epistola exellatus Lue idus ad se rediit , & quod diu cunctatus suetat. eo
rem agnovit . atque ex Conellii sententia retra
ctavii , libellum illi offerens huiusmodi.
188쪽
Exsus L a Llanx Li Luci Dipresbyteri pristinos errores revocantis.
Dominis beatissimis o in christo ro istitismis
isto Correptio vestra salus publiea . de sententia vestra medietna ess . Unde de ego summum remedium ducia, ut praeteritos errores aecusania ev iam , de silutifera consessione me diluam . proinde iuxta piae44eandi recentia itatuta Crineilii . damno vobiseum sensum illum , qui dieit humanae obedientiae laborem divinae statiae non esse iugendum . qui dieit post primi hominis lapsum ex toto arbitrium voluntatis extinctum . qui dieit quod Christus Dominus S lal .ator noster mortem navi pici omotum salute susceperit . qui dicit quos praescientia Dei hominem violenter eompellat ad mortem. vel quail eum Dei perea ne voluntate qui pereunt. qui dieit quod poti areeptum legitime baptismum in Adam moriatur quieumque deliquetit . qui dieit alios deputa. tos ad mortem alios ad vitam praedestiuatos. qui dicit ab Adam usque ad Chrissum nullos ea gentibus per primam Dei gr1tiam . id ast per legem naturae , in adventum Chrisu suisse salvatos, de quod liberum arbitrium in primo parente perdiderint . qui dicit Patriare has ae Prophetas. vel summos quosque Sanctotum , etiam an te redemptionis tempora intra paradisum ὁ eguisle. Haec omnia. quasi impia dc saeti legit, repleta condemno . ita autem anto gratiam Dei , ut annisum hostinis &conatum gratiae semper adiungam , de libertatem vo- . lnntatis humanae non extinctam , sed attenuatam At infirmatam ese pronuntiem, de periclitari eum qui salvus est , dc eum qui periit potuisse sal*ari. Chtistum etiam Deum dc saluatorem, quantum pertis et ad di itias bonitatis suae . pretium mortis pro omnibus obtulisse , ec quia nullum petite tielie qui est salvator omnium , maxime fidelium, divea in omnibus qui invoeant illum. Et quia in tantis rebus eoas etes t iae satisfaciendum memini me ante dirisse. quod Christus pro his tantum rquos credituros prael ei, te, advenisset, sententias do
ctoritate quae abunde per spatia divinatum inveniuntur seripturarum ex lenia eum goctrina ratione patefacta ilisbens lateor Christum etiam pro perditis advenisse , quia eodem nolente petierunt. Neque enim fas est, circa eo solitin qui videntur esse sal .ati,i ensae Al. itiis boni. eatis e benescia divina eonelusi. Nim s Christum hi, tantum remedia attulisse dicimus qui redempti sunt, videbimur ablolvere non redemptosauri pro redemptio ne eontempta constat esse pumeod dia. Αssero etiam, per rationem At ordinem leculorum,.lios lege gratiae alios lege Moys , alius lege natatae . quam Deus in omnium eotlibus seripst,in spe ad , eui ut Christi fuisse fas .atost tamen ab initio mundi ab origio ali nexu,nisi intercessio. ne faciti sanguinis, non absolutui. piciat eat etiam :eternos lenes, Et infernales nam na, factis capitas ita, praeparat s. quia perseverantes hii urinas culpas meri. ea sequitur di Vina sententia, quam iusse an trunt, qui hae non toto eoide eredideriot. Orate paci me, domi ni sancti ec Apostolici patres. IA.. Hribuo 1 de p. I. m/am p opria I ira χε,-ia .a a L-nιών siso, o qua sum . - ιδ vim a .
Ex λae Lucidὲ ad Synodum Ate latensem pistola, non triginta solum Episcoporum , qui l
A , in ea suetunt. nomina didiei musr sed dogma tum etiam eapita. quae sanxerunt contra Pix-Aessiciatos. Restat quam tertio loco stat ulmus Fausti Episeopi ad Leontium Atelatensem Ε- pistola . seu praefatio librorum ejus de gratia delibero albitrior quae de Synodum hane adve sisa Pisdestinatos eoactam doeet sitisse, &sau sti tibi , Leontii ae Synodi mandato, ad ea quae Synodus protuletat digerenda de expliean da compositos: quibus proinde Titulum Faustus piaefixit. qai Praedestinatos, eorumque errores de senat hii ve ibis: vrofesso fidii eoatruros qui dam per solum Dei mel ntatem alios dicans ad et itam nati. otios in restem depνimi. hiae futum eam tentibas agestini, inde ir-
Domino bearisma o νeverantismo Leonria Tu pis Fatistis. Quod pro sollieitudine pastorali, beate pater Leoci.
ti, tu eongemirando praedellieationis errore Codellium summorum Ant: situm eo gregassis , uniΨers, Callia rum Ecclesi, eontuli stis. Quod vero aes ordinanda quae eollatione publiea doctissime protulistis . operam io firmis humetis ei tamque mandallis . parum faucia existimatioui ,esiae consuluistis, ec me iudicio caritatis, vos periculo electionis onerassis. m. atiam MD etitia stio . In quo quidem opusculo , post Ate- latens, C eilii subscriptionem, novis erroribus de prehensis, 18jiel aliqua Synodus Lugdunensis exegit.
Ex his per pletium est , illum illorum quae ad Concilium Arelatense attinere dicebamus, Fausti ad Lueldum epIstolam Ine hoato iam Coneilio seiiptam esse, Lucidi libellum durante aghue Coneilio porrectum . Fausti veto libroseum ptrsatione sua post Concilii finem exaratos.
amorque innocentiae . ut Faussi Rotens vaeem doleamus, sanctoquere elati nominis Anti- stlit revetentiam qua fas est deprecemur. Quis enim aegre non sera Faustum illum qui In xdmi latione omnibus aetate sera fuit di honoro . quem distinae salutaris sngularisque virum Sidonius , doctorem eximium, pastorem egie 'glum Rutielus appellabat . quem adhue Abba. tem Hilarius Atela tensa ita honoravit, uel hier se ae Theodorum de Maximum Episeo pos medium Ioearet, Episcopum uelo N Episeopleollegae omnes reveriti sunt, de Hilarti, Ponti se aedignum censuit , qui in Synodo Romana seeumve a praside iei r Faustum hune, inquam, quis aequo animo serat . librorum nune illorum rimmine , quod Praeflestinatorum in his errores ex Synodi sententia resellerit , vexari pagm a mult3s traducique tamquam haeret leum Id beauctore, quod a Ismulare non ne, ae duce Joanne Maxentio . Scyta monacho, ex eor vinnumero, qui Eut Feriis haetes m elam seveni si Sy uodum Calchedonensem adversi 1' ἔ . a ra
189쪽
28s HISTORIA PRAE DESTINATI AN diss
e jusque Legatos occultis artibus impetebant . A nis, quorum par sit ratio quid Augustino ipsi. Hur enim est Maxentius, qui Constantinopoli, qui de sanctorum praedestinatione lembens. ea annis post Arelatense Concilium amplius qua- l dein te olim de ortu fidei sensil3e consessus est ei. draginta, de Fausti libris turbas pismus exei Nam aut eadem eum Fausto tabella damnanditavit, haereti s illos esse clamitans . cum alii sunt, aut quae litos absolvet . eadem Fautium contra. quorum princeps Possessor Episcopus Ais absolvi necesse erit, aut discrimen ostendi. Quaestieanus, esse dorerent orthodoxos . cumque a cum ita stit. videant nunc quo se adigant ex
Possessole de his tibiis consultua Hormisdam i- aevi nostri Theologis ii, qui eum Maxentio . tius quam pro Maxentii voto respondiget, se Maxentiique aemulo Gothescaleo. Faustum hae
homo amens egeratus est, ut Hormisdam quoia reticis adcensere non extimescunt: ae pro ea. que Ipsum incesseret, atque haereticum clice te quam veritati sanctoque Antistiti debent , re
non dubitaret. Nee vero hie lilius sociorum- verentia, si de Fauni libris deeernendum est. que odia eonquieverunt. Quin & EpIseopos A. ne supra sedem Apostolicam . Gelasiumque de Dieae in Sardinia exules in Faustum acuere co- Hormisdam sapere velint, quibus satis sui a non nati, hos etiam ejus libros per Fulgentium re- primae illos auctoritatis , hoe est a me typhoastitandos in Sardiniam miserunt. Disseile videia D dicere, non haereticos licet non erat ab Astis id sperare, apud quos nata, ut dactum est, pardestinatorum haeresis, CAPUT IX.
in multorum adhuc mentibus harehati qui ve
so ab hae labe immunes eram, sic tamen affe- De Synodo Arausicana II. In Praede-cti erant plerique, ut quaecumque contra Prae- M. ι γ n
destinatos direrentur, ea perinde ae s Auau moram Popu haeresis damnata est.
stinum peterent suspecta de odiosa haberent om- π Nter eos qui prosperi exemplo . post ejus nia. Quid enim aliud vehementius urgebant, A excessum, givlne gratiae partes susceperunt qui Fausti libris infesti erant, quam quod I'e- in Gallia, princeps stile insatius Atelaten altus Diaconus . ceterique cum eo. in epistola Antistes. sancti Augustini noti doctrini modo sua eriminantur, Contra praedestinationis illos studiosis mus. verum etiam personae . adeo ut sententiam seriptos esse Quid hoe autem ad prae Augustini amore, morti vieinus. extremum Augustinum a Nam eontra praedestinationis sen-MYLvitae diem proximum illi qui ultimus Atigvarentiam seriptos a se paustus non abnuebat riistino suerat, sibi contingere Optaret, quod ob sed contra illam dumtaxat , quae vel fatum tinuit. In hanc ergo curam enixius incumbens, asserat, vel liberum arbitrium neeet . quorum ad illorum errores exstirpandos se convertit .vitrumque ab Augustini sensu abhorrete, nee qui reliquiae Pelagianorum a Piospero dicti. Se Inscias ierint ipsi utrumque Antistino per mi pelagianorum postea nomen in holis Themcalumniam imponi solere testis est Prosper in logorum sortiti sunt. Qui eis pelagiani protis epistola ad Rufinum. Callidum praterea A: suta sua non erant, eisque prorsus adversabantur . dolum Fausti sermonem aiunt suisse . Pelas a. libero tamen arbitrio plus xquo indulgentes . nae pravitati eonsentientem . detectum eonvi- de gratiae beneficiis infra dignitatem sentiebant. tiumque a Fulaetitio. ab Avit . di ab aliis . Collectas itaque de gratia S libero arbitrio , Quid hic aptius veriusque pro Fausto responde. ex superioribus Conciliis, sedisque Apostolie xi queat . quam solenne illud Fausti is sitis . responsa, atque ex diversis S. Augustini ope 1i- NON ITA A,T Etenim quos In eius seripiis bus, sententias, ad hos revineendos vel intor dolos deprehenderit Fudentius, di quo pacto mandos idoneas, convocatis per dedicandae Bais profundam illius quam exprobrant ealliditatem silexi occasionem vieinis Episeopis, optimati hus libris suis septem detexerit , divinare, eum hi que, compa cibandas obtulit , manuque ab eis non exstent, non possumus. Avitum Viennem subscribendas curavit . Naee nimirum illa estiam in aliis Fausti libris seimus aliqua non lauia Synodus Arauceana possetior , anno Chii aldasser contra hos vero libros an quiequam se ip- Dxx xx. celebrata r quam sortuito licet, alia serit, quod existimasse Ado videtur . ιneeitum que de causa coactam, Melesia se probavit . est. Maxentii porro in Faustum obiectiones sal - ut praeeipuam apud omnes auctoritatem obti- laees ac minime sneetas multotum iudieio ha- neat. Quamquam enim Caesarii de gratia doctri-hitas quis nescit, nec causae quiequam esse , nae qui Obsisterent diversae sentetit ae complures eae illum de Fausto potius audiamus quam non deerant, irriti tamen & inanes omnium Gennadium vel Possessorem, quorum alter opus ς conatus fuere, Bonifatio Pontifice, ut Cyptia-
egregium , alter ea tholicos latos istos pronun- rus to Caesarii vita doeet, Chiarii de si noditiavit Quin & hae aetate nostra non desunt. huius deeleta e firmante. sic enim ille narratrvi proximo ante taculo non flesuerunt virὲ δο- At multi q idem mali surrexertint, qui eius dies iactissimi, exactique iudieii, qui in illo tum irent forat doctrina de gratia. sed ostricatas utilanda sententiam. atque in his, ne plures coinmem, Etenim susuriis o mala interpretatione qkor morem, clarissima Lovaniensis Academiae duo lu- dam oboritur ιn Galiua νώm partibus contra radimina, Ioannes Diiedo & Rualdus Tappei. qui easionem hominis Dei se strasnistras pitia . ObhM Faustum ambo, nee sne honote . catholieum Antiaste,chiisti ultra Isaram eoru rares earitatis Eeclesae doctorem nominant. Non quod, opi. amore eialecti in Valentina civitate conteΛιρηι. in . ea in Fausti Ihris non animadverterere . etiam beatus casurius, infirmitatis solita ea D.si in quibus natura nostrae ad fidei initium S alia eue di o aerat properare Bon potait. Misu tamen plus aliquanto tribuere visus est quam par eratri praestantismos et ros de Episcopas. tam presisteri,
sed quod haee, quae ab illo tune scribebantur. t o diae utis. Interquos etiam faciatis Oppiuhαι quando ita loqui tis suit , ejusmodi non esse i Tolonensis Adrastes mugnus o clarus enithιt. om. Intelligebant , propter quae eat holiei nominis lonia qka dicebat de ΔωDiis arιquestrinam firmans iacturam fieri oporteret. Quid enim alioqui su- de uariet ismis patram institorioxibtis prebatis. aurum tot patrihua, tum Graeeis , tum Lati- i nnis perse hi divinis pro ectabas qcie, qtiam arrip/
190쪽
, ni se fuerit primitas Dei gratia mave nisnte voeditis. Sed dum Dam i sutam qa re bone flatuere. itistitiae Dei non erant sabiecti rhon remisiscentes Dominam dixisse, sine menia 6 hil potestis iacere, O, Nemo habet quicquam. 6' nisi illi datum fuerit desuper: apostolam' τὰ iam . Gratia Dei sum id quod sum . O . aliam. Omne datum optimum de sutiam est.. prophetam. Cratiam di gloriam dabit Do minus. Et quod lanc veγe tiberam horaο νUM-m et aνbitrium . eam Deνιt chrim ιι be, uti e ν demptum . Ab qvid a Mut ni malaut conseqtii perfectionas effectura. Q ortim intentioηibus h
ma Dei dedit veram o evidentem ex tradi/ιο ne Apostolica ratιonem . bonae memora aovisaeitis Romatia Ecclesia vasta. eadem coia Itisatione cogaeita. ealeara intentione εώCantiam. νν.seeationem s.c sarii epostolua atisoritat εν- matιt. Ita. donante christo. paulatim Ecclesia- um Antistites reeepertini quod optatierat D. abo. lus repentina animositate tegara . Ceterum in hae ipsa Synodo, quae tota ex Augustitii placitis conflata est, damnati sunt etiam de anathemate peteussi praedestinati. ut stii rem vel hine suum sentiant ii, qui Augustitii sentei etiam a Praedestinatiana haeresi non serernunt. Aliqιον vero, synodi verba sunt cap. xxv. almestim Δυ na potestate praedest nasos esse non δε- tam non eradimus, sed etiam , s qui sunt qui
tantum mulum eradere volunt, eti in omni de usus ora illis anuisema ducimus. At quorsum. In quies, tam alieno ut apparet loco. eum de Pelagianorum reliquiis agitur , perstricti etiam Pi,destinaei Ideo ni fallor, quot quemadmodum Praedestinati. eum oppuenahantur, invi diam adversariis. quasi pelae um saperent. Iebane concitare r ita vicism Semipelagiani , cum urgebantur, Praedestinatorum iste sit sui picionem in ecis movere qui urgebant . Quate Synodus. ut hane a se suspieionem amoliatur quod teterrimum hae te sit illorum eaput svit exectatur. de quo de auctor Praedestinati his
verbis. Dieant , etiamsi volverit bonam facere qai ad malam praedestitialias est . ad benΛm pe
venire non poteνit. Atque ita inter synodos quae Praedestinatorum haeresim Aamnarunt . A- eauseana quoque merito de fine eontroversa numeranda est.
CAPUT X. Praeges natorum error δε hiero arburio tunc quoque In Italia confutatus A
ΕΤs Praedestinatos eatra Galliam persequi
animus non erat, invitat tamen Mea si .
tit in proximam Cisalpinam tantisper diglediamur. Patieis namque annis ante synodom A rausea nam vivere desit Ennodius Episcopus Tieinensis, cuius extat inter eeieras libro M. . s. epistola ad Constantium . in qua tacito nomiis ne quemgam refellit, qui afferebat liberum aria hi trium homini deteriorem tantum in partem datum. Praedestinatorum hie et tor erat, quem
in ipso haeressor tu in monachis Adrumetinis , . ut dictum est, reprehenderat Augustinus in h-hro de correptione & gratia, liberum 3e ad bo-ntim de ad malum saeten flum habete nos d cena. Quod ipsum quia sei te pat Iter suseque in ea quam diat epistola probat de confirmat Enis
nodius. locum integrum hcie loeo inserendum putavi. Ergo, Inquit, at seripti e testamina . inventus est homo. Di μνυοι christi. qaema motam ipse prantisse esse Dei ad. m. Ab hae oeca ae crin ea. assereni de arbitrii libeνιute is uua tacitum parte. qaae deterior est. Higendi du- tam esse luentiam . o seli Misami Wopositi nem, qaa i xta A paedo m seriptus habet is Ap .aeri
niara aut qtiara electis em nominet, abi tinam
tantam partem agerie fuisse concessu M . Quod si
voti re sabs reser . Istim divina udicra n ba bereae. Quid eaim boni a nobis Deus nostra re ae q.iarer t. qai appetentiam eiAs de volantate subtrax/νaal Sed itixta postolum. Numquidaniquus est Deus ah sit. Intra homines a recti
velle adiacet mihi. perficere autem noti lave 7. 33
suprana . lassabor . Nemo dubitat. nemo eandem
.ii di ιtum. Venite filii audite me. venitebe' -3 3. a Mnedicti patris mei, possidete paratum vobis re- , ιι . a tinum. Ubi ego sum. ibi erit de minister meus. H.
eulum er gehennam, non imperia ati qua . sed sponte detor Mur. IIaqvie atii praemum demistio, aut Panam contemptas operatar . Atioqainsas erit itissa νerrabatio. quae aat persuppticia refertis necessitate peccauribus . aiat bonam mer
peetatis dieitiar. Sub te erit appetitus eorum.
Quid eniis sibi vale vini-νδε Propheta quasi senis redimira elaetitio Noli aemulati inter ma' pst 3ε. 13. lia nanies. Nolite eonfidere in prineipibus. Noa I I. io .l lite fieri seue equus de multis Apostolus. PDI. 3 i. s.l Nolite fieri servi hominum . Toties Notii ial sayeras admoatii e gaid respieis, si Livia ML 1. . .r. Di u .an lituu Dhiadh etiam Ois in pe/ acbHis A. tamen pro arbuν ι adstipularis eiusdem propheta nobis libertate testimonium . Ut sacerem voluntatem tuam Deus meus volui. σ alibi. ἰ , voluntarie saetisse: tibi, ct Vota mea Do- HA.rs. 32. mino reddam. o iteram. Vovete de reddite Illud aώιem beati Apostoli qua se muniri crassit exemplum nobiscum fac/t, s qaa sequuntar a. .as io. adveνria, eam inimicus arrogantia dixit. Gratia Dei sum qu M sum. Misae enim, ne sic δε-gax gloria mederet γέ til Iongo intimallo a veri. rate desileeνea, saneas arebitis a Mitinxit. Α- hundantius omnibus laboravi. de stratia Dei in me egena non tale. qaod dixisse es, christa, iame qaem dirae aut abundanter remanerMetarinvenis. Non enim paver est ditiitia gratia ista meritorum ne lorum paratur quadam macie adit exilitate tentiori . Qua tane nou Dis El. aistar meas bus fluere, gaundo de ejρι e Utas ari.