장음표시 사용
211쪽
quam allum, de Securitate Hannibali latis nostri vera pronuntia O poeniteat , & seminam re ipsa videri. R ea vultus rapitisque Aema. qua e sinet Seeuritatem defigeatlq ue mox sui est omissum neselo quid, aue neglipentius a sevi tore ἱneisum quentia ea in tabella qua usus est Valesus. en tita nune acturatius ad archety. pum suum expressam malam eandem. &em hae binas a'Ias, quae Seeuritatem eandem in
aliis . Gordiani di Philippi . nummis diseria
Milee oeulos. Tristane. Itis se, a Ioperam de speeulae admove. 8e diaerva si pote . in histribus quid obest quo minos seminae omneseenseantur . Nisi serie ad sextis diserimen si cete putas, quod harum una sedet . alterastae. tertia mixto ess s*i ne veI quod vittarum capitis taeniolas in nodum pone collectas una gerit, reliquae solutas & pendentes . uod 1 Iseminae sunt omnes. 3e omni tam pae est ratio, Cur genuinam ac permanam Secus italia imahi nem . quam in inrahvs missosci . in itertia negas esset praesertim di m symbola Seentitatis .
quoe in aliis citula sunt . in Harimbastiani nummo gemina cespietas, o nisaeent f sem l .l
nae . eui solum ci pro eathedra , seἱplo pro eo iure ua. Quae utique suis abs te mornenti
perpensa si fuissent, verum ille Be h fuis mesaerum avoseetes & labori peperei , quem pro fluvii tui tento in ea rum Ioscepisti Io ea fium piosecto. Quid enim aliud OAt, quuta munito per Hannisallianum ruphrate, de, que aliis smilibus, argute ut visus es in .cimis mentario auo. & In Epistola eoniecissi, quam selea. tea silvola. ingenii tui som stata, qua mellto post ni . inter aegrorum iis Aa . vel si mavis in te. Antiphanta Berexi io 'incredibilia numerari Sed quo tandem citer Am . mi Tristane. piovehimur quousque hane serra miaeeipioeamus nullusne finis erit , controversiae Pacem optare te ditis: ego vel intermesam dorlui. Quin ergo iam nunc redimus in raatia φ eur se, mones vuleo de nobis alter tisne vim sta gamus 3 Tu vide quMdnam mihi, redintegratae benevolentiae tuae .pinus xta ,sca preis tibi fidei is qr liber hic et i , q*I .vust Iemum. se in hoc genere fututum polligetur. Possumtis nos facie. ae debemus i. qucniam ita Chiisti lex inbet . aliam inimicos dilige te . sed quanto lueti ius . M tinnimve est gloriosius . homines Odem sae plagitos , eandemque adipem ae spirantes . coneci des lutex se malumq re amantes iubere . quam aversos & inimi eos Amemus itaque . oro te atqus obtestor.
212쪽
semperne in usu altaris fuerit apud Latinos. Anno MDCLI.
214쪽
ADministrandae poenitentiae diseiplinam qui pro vetere novam induis
. cunt, rei novae suspieionem a se ut amoveant, antiqui moris studium ubique spirant & affectant, sacramque scripturam in ore habent , de Concilia, & Patres, nihil ut illos sapere aut cupere credas praeter vetustatem. Idque cum in scholae suae placitis Omnibus eniti soleant , tum in eo maxime, cujus potissimum gratia notari se, atque in odium merito vocari sentiunt, cum poenitentiam publicam , quam gravioribus tantum ac manifestis criminibus deberi omnis aetas censuit , levioribus quoque delii his, etiam occultis, decernendam itatuunt, atque ut PerVer-lae de exitiosae sententiae auctoritatem adserant, Ecclesiae olim hanc suis se consuetudinem dicere non dubitant, & hoc Patrum, quos nominant, adstipulatione confirmari. Quorum utrumque falso ac temere ab illis dici , ut nec mos Ecclesiae is unquam fuerit quem singunt, nec Patrum issensus quem imputant, Libellus hic inter cetera ex vera certaque superiorum temporum Historia demonstrabit , reque ipsa ostendet , si non disssimulant, atque hoe Patres sensu locutos putant, quo accipi a nobis Volunt, nec Cyprianum ab eis, nec Ambro1;um, nec ipsum, cujus -- gisterio gloriantur, Augustinum intelligi . Quare prudentiae ac nostrae Vigilantiae, Lector, erit, pravi erroris tendiculas, seu casu nobis seu stu uio comparatas prospicere, omnique ope ne incautos irretiant provid
215쪽
IV. Oreulta os delicta palicam -- . X. Duplex frucrus pallisae paeniten-mni paenisentiam Canones metant , tiae, venia Alicti , m exemplum ,3as 34I V. Pastramide ne his poenitentiam XI. Adversus eos PI paenite uti lcum ubra susceptam insertam a non uillis, a sacerdote non solii, sed flutos δε- mam clericis, 33r' clarari, 3 3VI. Paenhemia paucae ius omne penes XII. Communis peregrina in aliis lis
216쪽
Ium criminum imum poeiatenissus olim negatam, postea concessam.
iPoenitentiae publicae leges, quae apud .majo- Alliae autem mere horum venia. etiam inter Cares nosti, se vetiores habitae sunt . eum tholieos . eum ulurpati coepisset. salva de in . reti veniam non nisi longo Et aspero luci ii tegra inter illat paee. aliquid sui se diffdis . perfunctis indulgerent . haud paulo duriores nonnulli, in Asriea ae forsan alibi '. pristinam gravi renue primis Melesiae temporibus fue- in eo severitatem retinentibus . ostengit Cy runt. Quippe quae summis eriminibus idololais peianus in epistola Lai. At Antonimum . Et eris, moechiae . fle. hora ieidii veniam non se- qaidem. inquit, apud antecessores nostros quia tam sed nullam prorsus datent, re holum con- .i.m de Episcopis istie in P ουincia nostνa dan-vinia poenitentiam quidem volentibus non ne-odam pacem mertHs non putaυρο ηι, ct in togarent. Pacem autem gratiamque ab uno Deci eum paenitentia laetim contra adulteria ela se- sperare & expetere juberent . Ab his tantum νune. non tamen a coepiscoporum s oram Glitibus ut abstinerent Centes ad Christum con- Ieria νeeegotina, aut eanollea Eeelem anisa
Me time. Haec nimirum . ut Pacianus ait, no- Maneate eoneredia vincula, ct persevera te ca-ες - - Testamenti tota eonelusio. Ideo hae tam- ιhos ea Eeeissa inditaduo sueramento . usa quam eapitalia & mortifera se omni cura vi- Dum disponit o distrie tiau ai ae Eriscopustabant . ut in his offenderet nemo , aut qui rationem pνυο ti sit Lamino redὰ suras . Pto- offenderet, Indignum illum Eeetesdi s ietate ximo ab his loco pax quoque dat I erepta ido-judiearent. Stetitque primis laetitis hic vigor lolatria, primum in Astiea Meetiante Cypria-giseiplinae, donee Romae, re ita poscente, in- ho, tum mox Romae. Clero Romano dum flecti pia it. veniam moechis. quo tum procli- sedes ςoearet. Ae Cornelio exinde Papa . idem v loe lapsus erat, indulgente Papa Zephyrino, statuentis . Nam eum In meiana perseeutio. Montani eontra discipulis . qui poenitentiam ne lapsi essene quam plurimi , atque ex lapsis
omnem ab Melesa tollebant, vehementer Ob- - nonnulli eommunionem a Cypr Iano immode. nitent Ibus, poenitentiaeque fructum. si adulte- ratius urgerent. rem ille nov*m Ee lesuetam. Es eoneederetur, idololatris pariter de homici- atque in communi Episcoporum eonventu aliadis deberi eontendentibus. Qua de causa Teris quando desolentam. sie interim temperavit . t ullianua. Montant de ip a lue iam insectus , ut qui infirmitate aliqua te perlaulo Prem editosque In libro de Plagititia sie loquentes in- rentur, communionem is arei perent. Cetera ua
dueit. Etiam .pad christianos non es maebia publicam Melesae paeem digerarentur; Athane me nobisi ibidem Ant idoliadariis tibi imman- eius senstitutionem ad se delatam xpprobans p di spisistis res in . ibidem ester Minicidiam tibi Cletus Romanus , in eandem illi sententiam
homo eum inquinatu ν Geidi νο 'ri r aut nee re se ipsi. ut lapsis infirmis de in exitu confisutis . aut etiam nohis prenitensia salsidia con- ti, ela, pax daietur. quorum alterum in Epi- venunt. Mae detinemus eam. aal seqvi imur . stola xxv. Cyprians, alterum in xxx t. videre me ipsa νει loquantur. Si ris voce deficiant. es. Sedata autem posthaee persecutione . crean
adsistit idololatres. adfictis homicida , in med a n dique in urbe Ponti fieis, & habendorum C eorum adsistit o mare has. Parito de perdito 'eiliorum: facta potestate , Cyprianus iri Asriea. tia ineia sedetis in saceo . re einere inbον-- 3e Romae Cornelius. de lapsorum reeo ei na-seaηt, eadem fletia gemiscant, eisdem praeib., tione in Synodis suis quid statuerint . In ea
ambiunt, eisdem reaibas exarant , eandem is sedem ad Antonianum epistola ex ptinitur. πιι
217쪽
coporum an Africa numertis videbarin . eriai,
mus. veniam lapsis ante Cypriani & Coinerti l Axem ra concessiam non suisse . Porro ut de moechis, cum pramum ad pacem ad amissi sunt.
Mi itere Montanistae, se de lapsis Novatiam.
λοι es & ipsi poenitentiae, qui poenitenti aestu. tium, id est veniam, dari ab scelefia non posse eontendebant. De hom cIdu autem , quod retiquum erat . quandonam de per quos reeipi ad pacem ereperint . ineertum est. Haud in ut
to post coepi se, fidem opinor sae, uni Synodi
Aneyranae . quae Nicaenam praeresist . cancines xxi.&xxai. qui homicidiri inter ceteros pata poenitentiae pacisque intervalla definiunta At Cone. lium Elihelitanum, ut multi ei as Catis, res ament, pretier haee tela . Ae quibus con sensile Catholicas Ecclesias ex Τettuli uno di die us, aliis etiam criminibu non paucis m-munionem nee in fine dandam censuit/F-eilio ptimo ArelatemI communionem smiliter apostatis. qui hane antea non petierint . Caa snone xx m. dari non placult. Ceterum post te. Ima severitatis antiquae tempora haec fueriint. lQuae enim postmodum feeuta est synodus Ni ei na, tum alia de lapsa mtillius sanxit, tum
hoc generatim Canone x tr. ne euiquam ine tu vitae petenti viaticum denegetur.
Paenitetulam publicana graimkrsstu tantum
retalassus psilicis impositam.
Postquam interveniente misericordia. ut ad Exuperium scribit Innocentius . inclinatior facta est pilor ista durior observatis , & qvorum libet criminum reis consequend2 per p nitentiam veniae spes ostenci . tum ne venia Deilitas precandi lieentiam indueeret , poenitentiae publieae ab Eeelegae pnxpolitis perscrip tae sunt leges ejusmodi, qum ad promeren flamremissionem illotum iudicio satis essent, de poe. nitentium animos intra metum dei neeps lab re ae disseultate sua emit nerent. Quibusnam ergo has leges Impostas; hoe enim ante omnia quaerendum est; aut quae olim erimina pu-hseae poenitentiis obnoxia fuisse arbitramur si
nostri temporis censores audimus, quaelibet tamina dicent, etiam occulta : si antiquos patres consulimus, graviora tantum . eaque pu-hliea & manifesta. Quid enim aliud voluit s. Augustinus . cuius in Enchiridii eapite Letu. verba sunt: In asione paenarentia. tibi tale eri
men commigum est, ut is qsi eammise a ch,
Iti eos e separata . non tam considerandamen sara temporis, quam doloris Qui enim erimen aliquod tale ait esse , ut ei exeommunieatio
l Se publiea pernite nata deIeatur , an tale ali quod diceret, s etalia esse omnia existimaret
bliea avia. erisuiaut L putile iuri ac pa, nitentium . de Cone ilii Cabilonensis I i. Canon xxv sar quis pciuiee peceat, publiea multera paenitekria. Sed ab Augustino ne diseedamus . c. vjur, muIta sint de . poenitentia es depcimiteΑtibus seripta piaeelare ' tum lueulenta in Homilia L. de teiplici actione poenitentiae Alflertatio. quam e re nostra est hoe loco spraetermitti . tum quod eos aperie refellit qui publieae 'prendientiae quaelibet peceata subyciuit, tum mod alia continet. quae lueem iis olim quae postea dicent ut allatura sunt . Augustinum etho in hae Homilia, sis , ut eum P. fidio loquamur, in libro de utilitate agendae poenitentiae. suis verbis. sed competigio di Ll serentem audiamur. Τηlls Daι. inquie, acto i nes paritentiae, quas m eam vestra retiditia re cognoscit. Stina ehim usu sta in Ecelisa Dei . r dile/κων attendentibus aeota UM ae l. quMn tiis hsma rem pare rit . donec per baptιμαμ salutare orex ιtim poteritoνam fiat abolisι. p eurorum. Omnis enim qui eam e bit to sed turis D e totis artior est, eum ueterit ad aurea
eunda V. Unde erram erantes dicimus o qκαὶ : . , , in tota ista mira vapiti dicamas, Dimitte suis his debita nostra, se ut & hos dimittimus de hi toribus nostris. Nan enim ea dimasti preca
sed virigae δε quotidianis non lethatibas scilicet peeeatis hae dicimus. ma quibus etiam sacrifi-
pessultis ait, quoniam qui talia agunt regnum ea Ueέ ntin pos flebunt . Id hae erra paenitentia
218쪽
31 HISTORIA POENI TENTIAE PUBLIC AE.
ma ab ipsa mente tatis sententia proferatur .us A lata quae ineutiunt , minora iudicentur ι 1 e se indignam hamo tiduet partieipatisne corpo- his enim eum loqui Epistolae duodecimae vel , , o saurinis Domini. ut qua sepupari ara- l ba declarant. Igam cum tu minor has , inquit,atia earoram timet per altimam sententiumstim. deIictis, quae non in Domixum committisxtur .
is p positis Derumentorum aecipiat satisfactio- extremis delimi edtite o moderare δει citidum xii Dae modti m. tit in offoecido sacrificio cordιs d seiplinam Domiei observari oportet 1 Quid apere eribistiti δευοeas ct smpreae id tamen Vat. tius Delicta enim haec , de quibus agebatur Wiia ann solum ipsi prosit ad reeipiendam fulv- poenitentia, magna re gravia suisse non negar, rem, sed etiam e eteris ad exemplum e s sed minora tamen & leviora etavissimis. Eiso
peeeatum Mus xen solam in graeta e tis Mais . quemadmodum apud Alaeustivum in libro de sed etiam in tanto scandati est alioram. orquetBlitae & operibus cap. xl x. cum tria quaedam etaloe expedire utilitati Feciem videoriar Antistia se motitiata legimus, quae exeommunicatione V 7 47 iis. in aesis a mutioram, vel etiam ιοtius ple- l punienda stit, impudicitiam . idololatriam h his. agere pumientiam non recuset. non res lat. I micidium. horum trium & s aliud alio minus ne limati o moνrdera plagae μν pudorem ad- est. ἡe nullo tamen dubitamus quin si moris dat tamarem. Nemo arbitretar. fratres, prop- tiseiumr se apud Cyprianum statuendum est, rejea δε ιο di vi floriferae hu vis d/brae paxi- quae minora voeat, eadem magna esse tamententia contemnere. quia multas forte adveνtit & gravia. atque ita gravia ut poenitentia po- navιe ad stera altaria accedere. Poriam ta- bl a plectenda sint . Quare eausam illi suam ita erimina non ignarat . aaamvis en M iero ex hoe capite nihil adiuvant: videamus an ex has quaedam, non tamen ocidici Deile eνedenda altero. Amistat. Inquiunt, Cyprianus in si- facit. κs eratis indiciis demonstrantur. Vos vo bio de lapsa. vel lolam voluntatem, cogitara a communisue p/ohisera qAemquam non pos tionem opinor dicet e voluerunt ) hoc genere sumus. quamvis hae prohibitio nondώm sis maria poenitentiar. id est publiea. expiari oportere .
Diii. sed medicinatis, nisi aut spo Meta si Sed quaeso vos. expiamine oportere 4s It , an stim. aat aliquo me Iaculari sile Eeel serie. Clultro ae sponte quibusdam expiate libuisse Ip-itidisio nominatum atque eon:ιctam . Audiant sum audiamus. smul autem meminerimus, e qui obluctantur. Negat Augustinus ad publi. quorum eausa ista commemoret. Illorum nemiscam poenitentiam adigi quemquam pone . nisi se qtii elavissimis etlminibus obstricti , eum qui aut sponte consessus, aut judicio aliquo sit i publieam poenite tiam legibus deberent, agere convictus. Qua de re autem eonvictus mol- detreelabant. Quos ut eommoudat . N pudoremine non solum gravi. sed eum aliorum sean- suffundat. istorum profert exemplum, qui quoldaici & ossensione eoniuncto , id est noto es ab eis Ieres noti poseetent, ultro praestabant . cognito. Unum enim hoc genus hule poeniten otianto er fide maiores . ait, o timore metio-tiae obnoxἱum censuisse supeliota eius verba ἡe νes sunt. qui qaumiit nulla sacrificis . ιιι ID monstrant. Quod eum ita sit, tingenam diseria i belli ocinate eo sthim, quoniam tamen de hoc tu hominibus aliquando venit in mentem. ut lovel euitate tint. Me ipsum apad sacerdotes Dei spo v Tn Corurn, fassa hoc loco de Meusti si desitit, o simpliciteν co seratur, exomolet contra Augustini mentem exponerent, suss a. t D eo ei aliis Deiant, animι Di pondas exponant pinnaque ab illo eriori suo sperarent ι Nam i satirarem med/Iam pamis licet O modicis val-pei versus certe ae iniqui ut esse nihil potest . t nemin, hae ais ne/ Exquirebant ipsi sua spon-
quam ut esus sbi quisquam auctoritat eo arro- te. tie dixi. ue nolentes subirent lex nullaget, quem agentientem sibi habete nequeat . imperabat: quia o ultis peceatἱs privatam denis ipsum cogat a seipso dissentire. heil poenItentiam omnium sensus sult, non pu-hlicam. Quamobrem delust hie etiam spes ii
CAPUT III. lti,um Cypi; anus, restat ut de Ambroso resipondeamus. Nam hune etiam sb; sed iniuria
prisai m Amtrosi; , otiorum vi risi vindieant. tantumque sibi in uno Ambio sillo
3 . cI - . 1 3 eo praesidii habere visus est doctor sequentis
I I l eommunionis. ut hune unum tuo , ut cetera
desne, sanciendo firmandoque dogmati sumee-SEd alios habere se die eae sententiae suae ad-JElie a bitretur. vult etenim . praecipitque . ip
sertores exploratos de graves . umi nam ve- lsius iudielo. Ambrosius pro pereatis etiam Oe-ro Cyprianum es Ambrosum. Graves pio e- eultii publieam agi poenitentiam, eamque acetincto, & exceptione ma otes. neque nos . si de io, imam . Qtio tandem in libro in priore detestimonio eo stabIt . de auctoritate pugnabi- l l Poenitentia. quibua vel bist si quis . inquit Amus. Sed quid tandem Cypriani habent, quod i l aee Ita erimina habens propter christum tamen pari .M. ipsorum faveat errori Quod de minoribus vi- studios pisastentiam egerit, quomodo orie reci-υμ ιε. delicet delictis publicam agi pinnitentiam in i l pi . s .i ιιm kkio ηοη rifcinditur 3 Et ex his
Epistola decima doeeat. Iterumque in duode- .i, aetitis, eon fiet putat in ipsus hxteii Am-eima, di per eandem expiati Metilla in si feci l bio sitim λ;ile. ue oecultis eliminabus perinde de lapsis . Haec enim sunt quae obtendunt . ae mani sessis , publieam deberi poenitent lammis autem hie satim eos salii non videat . eense et 3 Jam nimiium intelligete est , euequi non intelliga ne minora a Cypilano deli. τ Mnu illud , quod Ambrosius in orati dia dici, quae licet magna sint. eci tamen quod ne sua po erat . in Gallica ipse versione sit In Deum Placipue non incurrant, eum lis col. pixi higressus . Restitvatur enim vocula quam m. IV. B b
219쪽
suppresi t. mox elucesiit, eorum, quI publicam Α gunt Poenitentiam, alios, quorum publica sunt lcrimina, noxam Canonicis legibus debere: alios, iqui oceoltis tantum tenentur, noxam non delere, sponte iam interdum Chiisti causa susei pete. q.iod vero hos quoque Ambrosi sententia debere die unt, ipsorum error est. non
Ambrosi . At boe voluisse de sensisse Ambro.
sum sequentia. ut interpretantur, erus verba testantur. Volo, inquit leniam retis speret
munis, credas remisus se supplied se . Fietas
pedes braebiis, sicutitar Uetilis, lavet Ietibv,, nee dimittat. ut de ipso dicat Domihus Iesus.
Dumsia sunt Hecata ejus multa, quoniam dis
omnibas. 9itina ore semper o pallido mortis peciem Disanti in corpore pratulisse. Quid expectamus at marivi mereant ν meniam, qui madirem si tutati hi eam viverent An tibicure, Inquiunt, quemadmodum expiari oecolla velit his verbis expressit Ambrosius ι Quinἱmmo in his ipsis verbis quibus nituntur, duplex Ips rum est allucinatio. Una quod tae ad eos dem . ad quos superiora, pertinere putant, quod salsum est . altera . quod Ambrosanum istud Votio, in quo vim statuunt . nee praeceptum ullum revera continet, quale suspicantur, nec ad latentium, sed ad publieotum eriminum reos relatendum est. Novatianorum in uit; Lque duritiam & asperitatem inlectante Ambim
io, qui nee propter occulta ultio poenitentibus communionem tribuerent, nec aliorum miseria tandetentur. qui publica, quae eommiserant. lacrymix & se tu, omniumque generum
crociatibus expiare eonabantum. Quod si publicae ob privatos lapsus luendae noxae in vel bis Ambrosii nullum est argumentum, quo recidet vestia illa sibi plaudetis de gratulans exultatio.
Hoe uno ex Ambrosii loco exploratam per vos comprobatamque rem esse , obstinataeque mentis
Occulta ob delicia publicam imponi paenisentiam Canones vetant.
O Uanio exploratius quantoque certius dictura erant . si ae Meultis saeinoribus contraria dicerent , Pix postis Ecclesae nefas sulci publieam euiquam illorum causa poenia tentiam infligere Hoc enim est quod S. Au sustinum jam supra testantem audivimus, in eam munione prohibere quemqaam non pristi.
tum atque convictum . Quod si causam Ornon aleeae interiores , illico adiunxit . uois enim mi utomque atideat assumere . At cui
nitentiae publieae, ut suo loco dicetur . solus est Episeopus. a tisator eteo idem esse non potest. Quid igitur eonsilii capiendum Episeopo.s ore ultum euiusquam crimen . propter quod repelli aeommunione debeat, solus ipse norit Id nimirum, quod Canones suggerunt , ut in publicum nihil pictitat, di iton putet ad in iuriam suam pertinere. si ei soli non caedatur. Asrieani quippe Coneilii hae de re pei spicua est sententia Canone xcidi. si quandab A puceptis
municare. seerate tamen interdicat ri commuis tironem, etixec oltemperet . Perspicuus & in iee
bari nihil potes, in commaaione omnisin. pra terquam eius qui eam ream itidicat . permanente . Hujus disciplinae jutisque non is natus nee immemor S Ambrosus . 24οιιestimet, e illi aliquis, ut in eius vita nata at Paulinus . ad
percipiendam pamrentiam iduas δεο, em sessus esset. ita flebat, ut o illum feνe compelleret.
citisatores apud homiηes. Nee minor eius o servandae cura fuit ae studium Augustini, quihoe in genere praestare qui/ soleret, narrat ipse in Homilia xvi. de verbis Domini cap. v a M. Notis. ἰnquit, nescio qaem hora claudi Episcopas. alias ultim alma κοetis. Ego xosa isi ra pti Mite corripeνe, o ra quaνis inseribere. Prorsus non predo, nee negligo. coννυιο se s
creso, pono ante statis tei iudie ara , t νυ eνa extum conmentiam, pos adea pumitoriara. Quantum autem ab iis abesset . qui non com mitis erimἱnibus pul licam indicunt poeniten tiam, in Bonifacii presbrieta eausa declaravit: quae, ut in ejus est Epist ex xxv aneeps eum ea et de ambigua, quod duorum alter alterierimen inseriet, neuter ahnosceret: eumque reum alterum eulpa teneri constaret, vel obiectis Lia eriminis, vel ad missi, de neutro tamen uter potius non liqueret, ne in re obseura de incerta, vel in noeentem plectere cogetetur , vel obnoxium absolvere divinum expectans iudicium , utrique per a sit, tit ad S. Felieis No. lani memoriam pergerent, ut ubi explorandae
veritati humana praesidia deerant , caelesti si sorte, quod saepe factum meminerat . indici qaliquo patefieret. Sed de Leonis maeni ad piseopos quosdam Italiae exstat Epistola , viter illos hoe nomine redarguens quod occulta poenitentium delicta publice iuberent rectatari, cum reatus. ut ait, conscientim susticlae soli saeerdoti indieari consessione secre ta. Quam ob rem improbam consuetudinem praeipit re
moveri , quia fascis , inquit . tua confesso
qua primam Dea a feriar , tare etiam Lered ιι qai pro delictis peccat iam precator acce die . selo cavillari hoe Ioeo nonnullos . occultorum lapsuum consessionem tantum prohiberi, non publieam ponitentiam . Quas vero
220쪽
HISTORIA p OENITENT 1 AE PUBLICAE.
de poenitentia publiea hie sermo sit Leoni .
non de privata, quae solum habeat eoti seium sacer dotem: aut si de publica sermo esset. siaee eonsessione publica imponi haec cuiquam pos- fit. vel a reo sponte oblata . vel ab eodem quoquo modo expressa. Ceterum quod is iterandum est. Mut publieam de vix ultis climi. nibus consessionem Canones reprehendunt , ita publieam poenitentiam, nisi de pohlidis aerea. ni festis imperant nunquam. Eequos enim . &quo nomine ad hane adigendos in Capitulis stilad et Hi matust si pabtictim, inquit. homi-eidis . atit adatierium, iris periuriam . vel quodetin qae eriminale pete tum p blace perpe tralam faerit. Εequos Conellium VI. Aie laten
publieo nominatim satuum, de privato selliiscet excipiunt, & quod in Remens Il. eautum est, diserimen haberi volunt inter eos quibus publice, & quibus absconse prenitendum est Voluit itidem, reque ipsa praestitit Ludovicus PIus, rapinam iacientium poenam dimoguens
tot igitur synodorum decreta s, nodisque adstipulantia veterum tot exempla, quid sbili die . olunt, qui Meulte an publice quia peccet nullo habent diserimine, pari poena utresque damnanti publicae omnes plenitentiae subit ei uni
Sed habent tamen quo errotem praetexanir quia Canonem ullum esse negant, qui de adultet eum poenitentia cum agitur , non generatim omnes tum publicos tum occultos comprehen
dat. Quo quidem absurdius fingi nihil potuit. Nam Hinemarum, quem de solis publicis as-
firmantem audivimus, s Opponamus, qua e Uadent Neque enim Eceles stlai juris partim
scientem Hinem arum. aut in Canonibus parum versatum nobis persuadebunt. An a disicis xem nune Episcoporum provocare pergent, ut ex eo quod inter reatus tribunali luo reserivandos, adulterium duntaxat publieum hodie numerant Episcopi, deque o ullo excipiunt , etiam Me ultum antea poenitent lx publicae legibus cibnoxium fuisse arbitrent nει Atqui aliam in partem rati inari contra debuerant , ut concluderent, sesum nune propterea publieum
ab Episcopis reservari , quia solum hee olim
poenitentiae publice submittebant. Maneat ita. que . qaod docere institueramus, publieam cie
eultis eriminibus poenitentiam insigi per legestietessasticis non lieulae.
SEd erit fortasse de quo inter nos conveniat,
fi aeqtiis fetibus pacisti non recusemus. Deptibiles enim maenitentis contendImus , qNamini Meultis facinoribus non siens ae mani se his competere volunt . Nos eo ultorum saepe causa edi petitam a multis, actamque non in Melamur. dent ipsi pariter imperatam nunquam fuisse, nullum erit dissidium. Duplex namque. .
ut Augestiuus doret, poenitentium sese genus . Abandoat hie punitenter, sermone in qu It ex L v. de Tempore, qtiando tuis imponituν maaas , fe
bi petierunti dili exeammanteati a nobis in poκι- rentiae lacum redacti sunt. Hie sbi e priori he-
here essendi quempiam s requirant , Ostendet Ambiosui. illum ipsum quem supra designavit, qui Metilia crimina habens , pio Clii isto tamen stυdiose poenitentiam agat . Agebantenam hi quoque eum allis poenitentiam . sed volentes . non coacti, eoneessam sbi , peimi iasimque ab Episeopo, non imperatam. quos minretio qui ad poenitentiam adigebant ut . soli proprie pern itentes A ugustino tesse appellati sunt. erant, Inquit in epistolaevi a i. ad Seleucianam.
Ecelesiastica consuetudine premitentium nomen illotum fuit, ac peculiare, qui publici et iminis ea usa excommunicati ab spiscopo fuerant, publieamque poenitentiam agere juss. Alterum vero genus hoc poenitentiae , quod sponte a nonnullis, quorum Occulta erant deicta. suscipiebatur . nec proprie hoe nomine censebatur.
8c piocul a probro vel infamia erat usque adeo , ut Clericis quoque , quibus publicam subire poenitentiam non licuit , salvo illotum eradu di honore concederetur. Quam lane inparetem, quando hujus rei se dat occasio, ae-eipiendus mihi semper visus est Canon quattus
ne illi primi Arauseant. Taenitentiam desti-rantalus eIιam clericis xon negandi m . Alioqui quo pacto verba haec cum siricii papae ad Hi- cisa. 14. metium verbis illis non pugnarent . TremIentiam agere euis um xon concedit ν clericoram 'Cumque ut ad Bonifacium Comitem seribit Augustinus in epistola i. cor'. tutum se in Eeeli.
sa, ne qaisquam post alit ius criminis pamiten
tiam cleritatum accipiat, vel ad clericatum redeat. vel in eremicata remaneas, s de manifestieriminis poenitentia sermo hie eget, quodnam hujus agendae posset esse desiderium eletleo , eui hae defungi sne gradus sui jactura non iterat ' De Metiliorum Igitur quamvis publiea poenitentia interpretandum est. In qua nullius criminis aperta se professo. quae priande seuelaicutri . ne clerieus sati ex Toletani I v. de
creto non iampedit . ita clerico non ossicit . quci minus in clericatu permaneat. Quod ipsum plane confirmans Toletana synodus xl II. de EpIscopo, qui morti, ut rebatur , proximus . enitentiam aeeeperat , & tempta post valetudine, adi Episeopatum retinere, aut eo ianisgi posset . ambigebat. Canoae x. respondit ista udi hoc illi esse noti posse, si nullum erimensi consessus. se ne ambigua In posterum res so-ret. his verbis Ita eonstituit: Sancta Mnodus G.