장음표시 사용
221쪽
s cramenta. Quod ii prosessi alleolus eriminis poenitentiam egisset hie Episcopus, quid aliud δε illo judicate licui e patribus Toletanis, quam quod in re pati de Tu doso Aie latens spiscopo paucis ante annis statuerant Cabilimen ses Episcopalem illum cathedram nec tenere nec retere pollex aut quid aliud expectare ab illis potvita quam ut quod de Contumel4o Reiensi Ioannes Papa decreverat, in Monaste. um , privata Deum poenitentia plaeaturus mTl teretur quoniam alienum est a eo laetudine
Leelegastiea. seut Leo Magnus ad Rustieum rescrips4t Nathcnensem . ut qui presbrieri vel diarent, nedum qui Episcopi stierint eon- feerati . hi pro crimine aliquo stiti publicam poenitentiam acet plantia unde hΛiusmodi lapsi ad pνomerendam mastrieoνdiam Dei privata, inquit, est expetenda suum. Iam se itur, ut ad
rem nostram redeamus. ostensum est. Inter hete duci poenitentium genera quantum sit diserimen, & eum poenitentes proprie it daeantur quos Episcopus exeommunicavit, redegitque ad poenitentiam, propterea hoc illis nomen . qui
Meuliis tantum tenentur . non compete Ie .
quod excommunicari horum causa , cogique ad publicam poenitentiam non debeant.
DS poenitentia pullica, quisiisnam Imponi
aut permitti soletet, satis opinor ex suis petioribus M, spectum est . sequitur ut hujus imponendae administrandaeque auctoritatem p ues solos Episeopos resedisse ostendamuar piesbyteris vero, nisi eum illi iuberent. aut eonis cederent , nullam suisse. Res . si attendamus . nec obse ut a prorsus . nec ambiguae sed adse. renda nol is hoe loeo, de confirmanda propter illos, qui novo exemplo . cum amplius nihil stit quam presbyteri, Episcoporum praerogati. vam sibi arrogant hac in parte. In quo quidem Canonum antiquorum. s diei patiuntur ignaros se probant, aut immemores. Nam ut de plurimis, qui hoc vetant paucos seli amus
Innuebamus constituta non videt poenitentiae stilicet publi ex arbitrium penes Episcopos stetisse. arbitrium hoe usurpate preshyteris inter .gictum. Indulium Hs interdum aliquid . vel consulto Episeopo, vel absente i Cum Asileae Canonibus e sens se Gallieanos, ne alias genates persequamur, fidem satae duodecimus Aa depaventis Poenitentia loeus amnibas pateat , qtis eoavris direrem stiam telaeriar eonfiteri .
quιbas pe pecta qualis te peccati, secundum E-
copo erga poenitentes auctoritas adserit si , in
altero, presbyteris ne hane sbi vendice ne in hibetur. Vigebat tune ergo, religioseque colebat ut idem mos in Gallia. Quin & Caroli rea eni temporibus. quando ad instaurandam se elesasticam disciplinam . quina uno eodemque anno, qui eius vitae postremus suit, diveisia inloeia Glebrata ipsius iussu & Imperio sqne Concilia, poeuliarem inter cetera curam illissaige teststtiendae de observandae poenitentiae pu-4 Lblicae doeet Caron xxv Synodi II. Cabillonensa vernitentiam . inquit, agere auxia antiquam conon tim consis reonem, in plerisqtie tiris ab usu νecessis. er neqvie excommvxicandi, neqae recen- eitiandi antiqui moris ordo feriasur Ut a d. mino Npriarsye impetretar adiutoriam . quali-ιὸν si qais pablice peccat. pabrica mutietarpti nitentia, at feeandam ωΔnem canonum p o meis νito stio eae aramante estir o reconcinet r. Res itu tam autem repsa. revocatamque in ulam tunc fu i se puhli eam ponitentiam . temporum
illorum historiae loquuntur. Quas vero in haer partes Episcopi ducerent. & quas presbyter sum . quantumque inter utrosque discrimen . uberrime planissimeque exponit Himmatus Ariaehiepiscopos in eo capitulo , quod inter anni ejus xI capitula primum locum senet. quod ipsum ad totam hane qu stiouem ja Iustiandam integrum hoe loco proseremus. Sic casto se habet. Hine mari Remensis ad Piesbyteros Dieecessa suae
t potueris, horreor eam quatenas ad paevireatiam l verius coram Deeano er eo resisteris Dis Ol qvi cq id ipsi isde ιamenerint vel egea tui, loci commino is nostris, magistνιs suis, qui ia citarate e Munt, ianore se uir ut laesa quis eram dies ad nostram n satiam. s iatra parochiam nostram De in s. veniat, o sarta truditi eru Caninicam p blicam paxilentiam cum manus impostione accipiat. Ea si longatis a paro bia nostra fuerim s. a tir o dies Xalendarum sub tiliter describa r. quando peccatum publιcum Hsque admisi. O quando ad pistrentium e rara ministris vlηrt, diei quanio. I .ano ι--
nitentia pensare valeamas, quaada qui aepe i-tentiam Neonciliari habeat. Ea si fote qais ad porreitentiam venise nouerit. λβα qaiadecim dies post perperaationem peecuti cohortariorum presinisteri, is ealtis paraebio actam fueris, O sedat
talem Decani, aut compresb umorum suarum , a
222쪽
que instinatum comminaroram noliram. ciere natur quatiter qui peccatum perpetra diu. ud paenitentiam redare contemnit, a coelia Ecclesia, donee ad paenitentium redeat. segregetar . Et
sciat qai ae pres Beer. qaias per aliam nobis eagnitum fuerit quod in sua parochia admitti taν . O taνditis ad nostrum notitiam perlat4m fuerit, totos Aes a min sterio suspectis in pa
que presbyter gradam amissuram . Ime tumen omnimodis ab omnisas caveat r. tit nemo peris Buirens, ct eum devotione petens, ultima pleni- ltentia, vel tirtimo Gatuo defraudelar: ea convenientia, at s convestierit, seandam Ecclesiasticas νeratis pani tentiam agat. o reconcitiaiationem, quantum Deus sibi eoacesserit. in ordia ne paenitentium expetat ct expediet. Haee ille. Vἱderitie ab Hioemati sensu quantum absint , qui presbyteros in poenitentiae publieae admini stratione pates ne iunt Episcopis, quantumque pariter dissideant a Ratherio Veronensi , cuius illa post Hinem a tum ad dioeeesanos presb; te ros sunt monita, ne Metilsis meealis pernitentiam vos dare posse sit uter di pabricis ad nos
IN ter omnes Ecelesiae ritus, qui In saetis my steriis adhibeti solent , elata in primis es
frequenti usu noti uima est manuum impositio. Nam & gentilibus manus imponitur ne Chil. Iliani fiant. di fidelibus haptiratis ut splii tum sanctum accipiant. & clericis , cum ad saetos Orflines In illantur. N ab haeres conversa. ut Cathol Ieae eo pulentur. & aliis non paucis. At In publiela poenitentibus noti una sed triplexnit impositio manuum. una in operis aditu , altera in decursu . tertia denique in exitu .PRlMa. Inquam, ut de singulis dieamus, illa suit, per quam publicorum eriminum rei ad poenitentiam agendam agmittebantur ab Episcopo; qui pro cuiusque delictorum modo, sta- ea singulis poenitendi tempora decernebat, quihus exactis, communionem, a qua interim pro hibebantur. acciperent. Quod illi eum Epist po dum transectant , actionem . & eopiam , locumque poenitentiae Ipsi petere . Episcopus dare & eon dere diectatur. Hae enim publicae poenitentiae erat veluti ianua. De qua i qui apparet Augustinum in epistola ex xc. ad Honoratum, cum alios ad reclesiam venire ait baptismum flagitantes. alios reconciliationem. alios etiam poenitentiae Ipsius actionem. &.ἱ ne pistola Lav. ad Maeedonium, quando loeum Neoptam humillianae poenitentiae semel in Eeele sa e redi seribit. & Leonem Papam, cum ad Rosti ei Narbonensa Inquisitionem xl. responis dens, alienam ab Eeclesie eansuetudiae , at esse at presbyteri vel diueoni mo eνimine Hiq ostio ν manus impositionem remediam aeripiunt ρα- hirradi . Quamquam aliis quoque verbis rem eandem sent Mahant: ut quia publieae poeni-
tent 4 e actioni adnexa erat excommunicatio .
ut dictum est . qui illam susciperet, hune exeommunicari removerique dicerent ab alior; . Unde Augustinus idem in Epistolaevra a. ad leueianam, euaus antea testimonio tis sumus
ptimum ita peeeaverint, ut exeommarieuνi . Omsed Neoneuiari mereontaν. & in epistola ex vi a. ad Januariumr sa tanta est plura peccati, auctoritate Antistisi, debet qui cie ab altari νemo: ri ad detendum pinnitentiam, c ' eadem auctorita te reconcinari. Quibus porro legibus . di quo ritu. ad hanc primam actionem aceederent Pim nitentes, Synodi Agathensis Canon div. patefacit his verbis. Frenitentes . tempore qao ponerntiam meaχt, imposetionem manaam . σ eL
Leitim supra eaptis a Leerdote , sietit ubique
eoaestitatum consequantur . si aurem est mam non depostierint, avit vestimenta non mutaverint.
abiiciantur. o ni se dene pMituerint. non recipiaχrur. De quibus singulis quoniam agere non eli hujus Instituti. hoe satis sit observare, im
positionem manuum a synodo eam Alei, oum prima omnium poenitentiam petentibus trabiseis batur. ALTER A vero non simplex . nee natali, sed multiplex se dIuturna, tamdiu quippe durans. quamd a piae nitentes a communi s-delium Missa exeludebantur: toties iteranda aerepetenda. quoties ab Ecelesa post catechume. nos eiiciendi , manibui prius Episcopi ea pila submittebant, iuxta Synodi Laodicenae Cano
otiod oporteat stomam primum post allocutiones ea sermones Episcoporum, orationem stiper ea. techumenos celebraνi. o postet ara catheeti mecii
egress fuerint. super eos qai stini in pareitentia
p=ecem fieri . his etiam Oeeedentibus ad mah timsacerdotis dis edentibus . tres orationes con--mmors fidelitim. De hae se eunda lim postione manuum acet plengus havd dii hie s. Angustinua. in eo quem supta laudavimus sermone ex Lav. de Tempote, cum ait, Ab ndunt hie pareitetiteri quando illis montis impaesit r. fit ordo Ion sismtis. De eodem & patres Synodi Toletanaelli. Canone x . dum praecipiunt ut secundum forimum canonam antiqaaram dent ν paenitentiae 1
hoc est, ut mitis eam, quem sui paeniter facti. a communione stispensam faciant intra relis os
pamitentes ad munus impositionem erebra recων rere: expleta adirem sui famonis tempore Aom manioni νectithsat. quod afl tertiam spectat im positionem manuum . Aa seeundam autem Rhoe reserendum est. quod habet Synodus IV. Carthaginensis Canone x xe. Duni tempore tritinii manus sanitentibus a saeerdote imponatών. Τ astri h lettur & postrema haec Dit, in qua
poenItentes omnibus rite peractis . poenitentiae seu Dim, hoe est , reconciliationem conseque bantur, unde reeone iliatoria impositici manuum
disebatur. ut in Concilii Aranseant I. Canooeri a Qui recidant, inquit, de ear poνe pax iuniatia accepta. plaeuit sine re eontitiatoria manus imposti e eis commanuari: ς ad morientis Asseis e stistioni, secandam de altionem Naream. ii Mitismodi eommanionem viaticum nomina-
223쪽
ctibtis I gitimum coaethuaci eis eam reconlitia taria manus impostιone pereipiant. De hae ipsa quoque aeeipiendum, quod in Conei liυ Carathaginens IV. legitur can. I xxv a II. Tanitentes, qui an infirmitate viat cum Etiebarisiae deis ceperint . non se cνetant absolatos sue mana impositene, s superi ixerant. reconciliatoriam namque intelligit. Ita ergo res omnino. ut ostendimus, in pretii tentia publica impositiones manuum, diversos ad effectus , quas easdem tale ae distincte paucis verbis expiessit Leo ma trius in Epistola ad Theodorum Episcopum .ch iris, inquit, hunc Proesitis Eeessa tradidit par statem, ut O confitentibas actionem pae. nirentia darent, ct eosd/m sutabri satisfisi e
purgatos ad communiaxem sacra mera toram periantiam νeeoneuiarionis admiraerent . Poaso exilibus istis quae duae sone extremae , prima Stertia, nune etiam apud nos in piluata sacramenti hujus administratione locum habent . Nam & manum prinei pio imponens poenitent liaeeidos bene ali precatur ad consessionem reis die obeundam, S expleta eonfessi e . manum iterum ne absolvat imponit. Media tantum it Ia . quae tune scilicet usurpabatur, cum asperati luctuosa illa fiebant a poenitentibus , quae deseribuni ut a Tertulliano de Ρcentientia, . a Cyptiano de lapsis , quorumque specimen quoddam supra vidimus Io vel bis Ambrosi contra Novatianos . ea, postquam poenitentia publica vel penitus exolevit. vel in hac parte sublata est, in usu paliter de ipsa esse desit
Alcl sa tisin orio confiteri. Quod s publiea pos
itentia sungentium propria hale fuerunt. de his solis generali sth prenitentium nomine hieaei lateamur nerasse est, quos solos in Eceleiasa poenitentes proprie nuncupatos ab Augustiano didicimus. Atque hinc est nimirum, quod Chrysostomum , dum ad Nectari I cui in Episeopatu successerat . factum alludit theati nomen frequenter usurpantem cernimus . tum alias saepenumero, tum in Homilia v. de Ineom prehens bili. cti di εἰή - ἄγω σ-δή λ- ὰπ aQ. δὲ---- Θαγ- ia . primam . E . . t inata dis ., is , j. Qias. Von te in neatram eonsertorum tuorum ducor usu hominibus preeura tau dere gere cogor eorum Deo conscientiam reum explie . At vero insureunt hoc loco , di argutantur . eum publiea consessione rejectim pariter a Chrysostomo illam videri, quae saeerdoti fiat, eum hujus non meminerit , solamque eam sti adeae quae fit Deo. suadet istam prorsus, eoque se san impensius, quod omnem tunc recentis persis euli suspieionem amoveti par erat. Qild tum autem ρ an quia illius non meminit, promereaeum publiea proscriptam suspieabimur . ae simul reeitam a Neetario credidisse Chrysost mum , quod nusquam apparet . nec unquam ostenditur 3 aut sua a 4m lmnis notem factum .hi de hae sacerdotum potestate , quam mittalaudibus passim effert, ulla hie poset ambigui late dimoverit Quid enim ita vitis ae sanis-
eantius admiranda illa saeerdotis eum rege cem paratione, qua usus est in Homilia iv. de vel bis Esalx . . . di ρβαν. in ἐπἰ νῶς γη ea. --
muratiam tantum pullicam const ri
vocat. Neque enim dubitant qui recte sentiunt, quiequid illud est , quod innovasse
Nectit ius dieitur circa porcii tentes , id totum ad poenitentiam tantum publicam pertinuisse. Haeretieoeum sane nostra pene aut patrum meis moria commentum fuit, yrivatam quoque ab
illo sublatam una fuisse consessonem. Sed Mequam absurdum sit, de a Nemrii mente quam alienum, ipsa rei gesta narratio docet, quam a Merate de Sozomeno sustis expositam Theophanes In Chionteo paueis vel bis se comme
ἰὸsarius vela coistantinopolitantis presb)ristims, stati . qui praepositus erat pernitentiae, ob fa siritim a Diae a quodam in gellem perpetra sum eum femina qua in pararentia versabatur. At Roma, totoqae in Occidente sudis e is his e que retinetΔν pernitentium Ioeus ε' δεῖ
gnatas. Quaerendum hie enim ex iis qui a Ne Eurio privatam quoque abrogatam conses onera volunt, quibusnam usquam poenitentibus seor sm designatum in Eeelesia locum meminerint, praeterquam publicis r quibusve aliis imperatum. quod Sozomenus refert, ct δε λάτρη evi μὴ - πλ. N. τοῦ ἐκαλ-iat πιι - .PD - ,
μά- . Lex quidem ea qua sunt in i isti sis raras G ὰdminfrenda , sacerdoni a fera itiis petitis st positim. Quacumque ligaveritissu poti etiam, erunt lieata & iss calo . Reri eo Ma eminissa sisnt, face doti animae . rex pretinia jum νeti ad dimittit, saceiadis religati Hecata νtim. Quapropter cerasse Constantinopoli i post Nectarium privatam consessonem nihil habenti quo defendant. perseverasse contra. taeulisquel sequentibus stetisse. Synodus vi. comprobat .etitus Canon ultimus sacerdotum erga peen Lientes quae sne partes 8e Ostieia deseribit. N edubitandi loeum relinquunt innumera caneto tum virorum exempla, qui hujus lativis sitid de ploria elaruerunt . Quos inter Platon m uum in te Theodorus Studita in ejus epitaphio
p Ghae facere solitas esset, ei qui confessonem ipsas audi Ma dmirationem O stuporem ad D
rebat. Ceterum privata his tonsesso, quaeia
224쪽
339 HISTORIA P OE N I T E N T l IE P U B L I C T.
eerdotum auribus eommittitur, quamquam ab
illa disse. e. de qua dictum est . qua uni Deo,sne voee. intimis sensibus constemur, Deo tamen Be ipsa fieri, eujus vices sacerdos in ea gerat, merito dicebatur . Sic enim loquitur Leo Epipola aditur. ad Episcopos per Campaniara. S, eis illa conseso, qua piiretim Deo offeriar, tvim etiam sacerdoti. qai pra dehctis
pernitentiam precator accedit. de sidonius L pi copus libro iv. Epistola x iv. ad Polemium. No
propria vobis non tacaeris stag ιιa damnartir rata nobviam qai eadem Deo Derie conssis ab Dretur. Quibus verbis nihil ad saerae conses. sonis dignitatem ea plieandam adferri poterat
IN poenitentia publica, ceterisque in parti his Leeles a stieae disei prior, non idem semis
per mos fuit omnium Eeele IJarum e errantque vehementer, qui ex eo quod de poenitentibus
aliquid in Synodo quapiam sinet tum vident , id continuo ad omnes pertinuisse , legemque omnibus postam putant. Sus enim synodo e ubque fines fuerunt, extra quos imperium illis nullum, quo minus liberas haberent suas aliae consuetudines . Erga poenitentes autem quae Romae obtervari solebant, eadem obtinuisse usis
dentur id in Gallia . sed de Gallorum more postea. Nunc de Romano . quod ad illorum
reto Iliationem attinet. illustris est loeus In epistola Innocentii ad Decentium. De paenitenis
titilla intemeniat atri do , qaanta feria ante Tascha eis dimittendum Ecclesia Romana con Detudo demon'ut . Ceteνam is pondere astra
atque lare mas eorrigentis, ae tam iubeat diis mitti eam miderit condixum satisfactιonem . Quam enim Ecelesae Romanae consuetudinem uncat, non omnium videlicet hane Disie s ani Mat. Eodemque opinor spectat Observatio alia. lneeitum euius. in veteri Codice pisea nensis monasterii: Romani Neonciliana homitiem intra absidem, Graei volunt. R/eonciliatis peecaturum in ema Domini tantum ess ab Epistο-ps, consummata perii tentia. si mero Episcopo
di iti si, presistere potest nece statis causa
pν here potestatem vir impleor . Quod vero de Episeopi iudicio subjungit In noeentius , argu
mento est non omnes prursus absolutos tune
sulci, sed illos duntaxat, qui satis isse vide- lhantur, ceteris dilatis. Quid ergo an illos etiam in eoena Domini reeonciliatos eredimus qui sulaepta in ea piae Rinnii poenitentia, amhrevi tempore in ea sunt versati Omnin .s consentaneum iudieabatur. s aut leviola sierant delicta, quibus expiandis levior poena sucseeret , aut tantus dolor, ut prolixiorem Iuctum eompensaret, aut ea conditio personae ,
cujus hie satis actio esset idonea . Nee mihi
eerte longior Rcimae hoe spatio aut diuturnior videtur suisse poenitentia Fabiolae, quam Hieronymus deseribit in Epistola xxx. ad Ceeanum. Peccaverat Illa haud sane leviter, non quia dis diuiti a viro siectat. licebat enim ab adulteio sed quia illo superstite alteri nupserat, quod adulterium censebatur . Post huius
ergo seeundi viti ex regum ad se reversa, poenitentiam expetiit. Quandonam inierit . Hieronymus non explicat. sed ex tempore. quo inter poenitentes comparuit, satis liquet notus Quadiages ma curriculo rem eonclusam . Quis
his igitur, quae in more apud Romanos citis ea ponitent iam publieam posta cognovimus . diem videlieet poenitentium recone stationi prae sit ut tim, absolvendorum hahitum delesitam, di eontractam in nonnullis. brevemque in gyrum redactam poenitentiam . eadem apud Callos quoque pati ter observata restat ut paueis osten damus. Nee en ἱm mens in negotu . In proin ptu sunt de horum unoquoque a pedita documen ia. De solenni quidem reconciliationis die , Concilii Il Cabilonensa non XLV I. Iacaena .
inquit, Domi aei a quibuDum percepιιο Eutha rima negligitar . Quae quoniam eadem He ulo tithas fidei bas, exceptis his, quibus pνogkalibus criminibus iubibitum ess . pere pranda sι.
Lectimstieus Uus demotara . cum etiam peYni tenus eadem die ad percipirada carporis σ Iun. gainis Dominici saeν medita reconelliat. De absolvendorum vero delectu, quantus is suetit. ex Herardi Archiepiscopi Turonensis Capit lo vim intelligere est. Sie enim praecipit . tempore oppontina pti blica erimina ad notitiam
Misopi dedae tuν, maximeqtie la die m nocerna retonciliandi, vel adhae suspendenda. peo proniam presb teram . ses per legatam ipsas eundemque presbyterum, exi eausa ipsas cνιui. nis bene habeatur cognita , ad prasentiam Episeopi deferaatur . ne a ηιma fratrιs , nertissensiai l otia sacerdotis, absque νeconciliatio te perma.
nens, eius perie tiro pereat. Compendiariam deistitque illam Quadrages mae unius poenitentiam cujus nobis specimen Roma in Fabio la editum videbatur . apud maiores quoque nostros sie quentatum . ostendunt antiqua Pontificalia . quae ritu a & formulas continent. quibus ii qui poenitentiam ineunt. Quadrages ma susce pera ut . in die edena absolvebantur. Cmnium si instae Mimat ense, cujus haec sunt in ordine Feria v. coenae Dam Ini. setanda Leo. LIιs pauperum pridastis. reconciliast ν poenitentes, quibiti ab Ec
clesia soleanem agere pamsent am iniunctavies.
rana. Quin etiam manet hodieque multis locis
in Gallia pristi hostia motis ea implum in illiu
225쪽
qui ei piessa per incutiam pervulis suis publi- l A l ant f illos r piscopi haec vella. CO: iror tu ,
cae poenitentiae ad die untur, ejectique ex Ecele. sa gie et nerum . eidem in erena Domini restituuntur. Quos quidem . ut pcen Itentia publea teipsa suntentes . in hee ordine habendos
ambleat nemo. Alia vero nostrum omnium est ratio, eum recepto tota Ecclesa nune more.
saetis cineribus primo jejuniorum die capita submittimus. Episcopique absolutionem adven tante erena Domini suseipimus . Quamquam enim publiee fit utrumque. 5: ex publicae poenitentiae ritibus pioiluxisse utrumque . 5: smaginem eius aliquam referre per spinuum se, eertum est tamen ad poenitentiam publicam , de qua hie sermo est, neutrum pertinere.
O Mnis poenitentia propos tam sbi habet v
niam, publica vero punitentia veniam simul de exemplum. sapienter hoc enim ab Eeclesia institutum est, ut qui publice deliquit, publieam luat poenitentiam . quae non solumipss prosit ad salutem , sed etiam ceteris ade emplum. Qua de re praeesare, ut omnia, in Enehitidii capite xxx. S. Augiistinus . Guia ple-νamque doti alserius cordis eccultas est alteri. Neque in at oram κntire ais per se a vel quae- eumque alia segna procedit . eam sit eoνam Deo. eui dicit M. Gemitu, meus a te non est ab
satu Aeetistae, i. qtia rem ttuntur ipsa peccata. Eandemque in sentent Iim Catiarius Atela tensa Homilia vii l. In Isaci o nilitia multo tem pore prνmanentes. σ paenitentiam etiam publice agentes. quia . ullum est, ut qtii eum murra, tim destractione se peνdidit , eam maturum aedifieatione se redimur. Proprium haec ac peculiare amplius hoe habuit, quam privata ratisterum et eommune eum illa fuit . expiationempe abolitioque peceatorum. Nee enim du.bium est, quin ut seereta . se etiam publiea per poenitentiam deleantur. Dubitare nos non patitur loeuples auctor H Inematus . de utraque a Timans in libro de Teut bergae repudio ad Interrogationem v. Habel. Inquit, modtimo
ordinem suum publiea eo Mesa ter conuiuios curarium hominam. q,o publiee d beatit itidi
eari: non qao crimisa gravia non Iolvantaret. iam secreta confessate de pani tentra. sed ne -s mi is Aeetis . seondatietentων. videntes eorumpanas. qtiarum penitus ignarant ea a fas, O ut quod plurimoiam eonflat perpetraitim notitia ,
fiat sanatum scientia, O qui in Ecclesiae p/ecaverant Meeνitatem , tui debitum exhiberesti deant satisfactionem, O qui plures , quantam
ex se fuit. diaraxit exemplo, plures Iustet Dahamilitatis antidoto. Cur hi publiee absolvantur eausas explicat . quin vere solvantur de ex mentur nota dubitat. Obvia sunt ruttas apud Hinematum eundem Rotberet Cenomanensis .
pini, aliorumque apud alios exempla . qui per publieam, ex eodem Christi domini instituto , iisdemque, ae in seereta solebant . conceptis
verbis, poenitentes aut peceatis exuti. aut exui
sunt iussi. Quis denIqve post dilucida reconci-
sempiteretis Detis et os absolvat ub orutis sint, is peccatorum, at habeatis Utam arernati . viciatιs per Dominum, Amen , post hac inquam quis ambigenes cuiquam se locus a At tamen non destituti sunt, qui es strepant. Nam si iti poenitentiar publicae reconciliatione vera sui e pre catorum Iemlsci. quid attinebat . inquiunt . piesbyteros adhiberi , qui Meoneiliandorum . pilusquam Episeopo se sisterent. secretas con se scines audirent Hoe enim moris sui se te stea sunt veletes iidem libet Pontificales , atque in hii Mimat ensis Ille, euius antea testi monio uti sumus. cujus sunt quae proxime ati, tutamus. atque haec nune etiam quae sequuti
tus, de cetera deinceps, quae reconciliationis s 4ennia ritusque omi es Ordine deseribune . Anteibat ei ho publicam te in il ationem secreta consesso. Qua de causa censemus 3 Nempe, Me poenitentes. quorum de occulta simul δe publi ea erant crimina. quia de publicis manifestis que tantummodo publice suetant consessi , de occultis pariter se metam ederent consessionem omnique ex parte purgatio tes, paratioresque ad
Domini mensam aeraderent. Quod s publieis detita, at ol strichi iarassent et imani Ius . Publica illis una sat sutura etat consesso. Quid autem , quod secreta istiusmodi e sis one non soluiti in occultis, velum etiam in publicis, qua palam confiteri pudor vetaret, poenitentibus o sultum ante idum voluisse ostendit itidem Hine.
t mcitus in Consilio, quod in Pippini gratiam i scripsi. eum publiea illi a synogo indicra es
set pretii entiae Sed Consiit huius verba audi re, non Aoe uno. sed aliis quoque nominibus
est operae pietium. Exhortandas M. inquit , P;spinus. ut param confessonera de Om tib ,ι peccatis suis. quae ob ineunte alate perpet et t. secrete faciat: ρώιa forte talιa peeeata dieit .
piat o proteartij se de a sera semare quae expetito expedit. o sie commacitonem sacνi altaris recipiat. Huc usque Hinematus. Ex his autem quae hactenus in med um prolata sunt, manifeste ap- patet, poenitentibus publieis , quoad consummata poenitentia satisfactioriem integram exhibetent, nullam nis inter .eniente aegritudine
coneellam vel indultam fuisse abiblutionem . nee satis sima ratione illos niti . quὲ contra
sentiunt. Nam cum solam aegritudinem Canones exeipiant, frustra exciperent, ii extra hanc integrum suisset. Status ergo usuque fixus mos suit, ut ad expletam usque poenitent tam disset tetur. Praeter morem veto indultum iis vide
226쪽
ve . qui hello Suesson leo Interfuerant annumeeexx x II. de quotum poenitentia in hummodum lia tu tum est In Synodo quadam Pto vinetae Remensis. Deeresam est, ut triba sua
Dage is peν tres annos agans paenitentiam ira a prima madragesina sent extra Eces , DM. O cana Domini reeοηcilienta . Omnibas veri his Dibus staώνa es mss. secunda, quarta
t redimaat . Insolens enim ae inustatua fuit, ante pleciam satisfactionem reconciliati , de quod isti deerat, post reconciliationem e plere.
Explodendi nune ergo. proculque ablegari di sunt. qui de venia Meeatorum Eeeleissa litem movena . negantes aut concedi ab ea emquam posse. aut te vera eon di . Quia hos enim post lueu lania divinae vocis oracula quihus resel Iuniuν. & sati tum patrum E clesiaeque universae e italiam intelligentiam audiendos existimet ι Ad tremeem. inquit Hialaraus, motas maxι mi . qua is 3 seas omnes
Iahain missν imponit ν o n Ia tempMalis πιον-tis peraca o mors a terna visatur . Quantum utrimque dilemnent Hilarius S Augustinus hominem per claves Eeelesiae idi satilem rempl. aeternariue morti eripi domne a. δέ sacerdotis erga mrnitentem ius potestatemque definiunt. non ut peceata , pse remittat. sed a Deo. re- mussa pronuntiet, ubi Deo illum satis suisse perspexerit. Ae Dei sotius est . Inquiunt . peeis eatorum nodos solvere. Hoe ipsis m nempe Callia sabant ue de Novat latii. Quod si Novatianos se negant, quantulo ab his spatio distane. qui scondonandi peceati potestatem verbo non adimunt, ut Novatiant, eam solam re ipsa concedunt , quae nulla est Potto quae in ore habent. de quae setiptis suis adserunt, eadem hahebant & adserebant Novatiant . Qua te quae in illos olim disputata sunt . la hos pariter cuncta conveniunt. Audiant Itaque, & quibus illi armis a Paelano S ab Ambiosio debellati opprest que aliquando fuerunt . ill dem se peti evertique posse eoenoseant. Quid enim aptius lad hos confutandos exenitati queat , quam lTom. IV.
A quod contra Novat Ianos seriptum est a Paeta
Dear, inquit, non pormienti comminaretιν, nisi
cerdotavit vi odieae. sed illis ipso Laza 4 eu emis. plo. quo abuti eoatra solent . eonfimat hominas peccatia mortuos: indula aper illos vesta reviviscere. Quae cum tia sint, quis haeretim , n & synodorum . de Patrum..calculis damnatam non exhorrestat Nee veto di ire suerat, ne Graecos obliti videamur . eum Chrysostomo .
quem antea commemora ulmus, allos etiam ad erroris huius consulat Ionem adjungere . sed quid opus eum supta omnem auctoritatem --
bis ea. debeat auctor Itas Christi . quem apud I... a , Joannem . eum potestatem hane Apostolis suis traderet, saeri oris sui afflatu, quem praemisit.& Spiritus sancti infusione, quam adjecit, malua quiddam prorsus, quam quod isti sabulantur . sanctiusque & augustius aliquod mysserium designasse. nemo sibi, opinor. non meriisto Persuaserit, nemo tiae insutiae & temeritalia nota negaverit.
227쪽
communio in i Da, hi istis Miser fili, triboatur. hoc est . ut dixi, a iratrum corp
. - ... ' re notegatus cum perearinis communicet
ut alienior videatur; liceat hie tamhn . qua νeas Meruersi pretixiori axathemate eondemne, de re mutii hactenus giversa senserunt 'nin i ρουν, em vix quoque peregνina ei communis con illam qdioque sententiam paueis vel extra si- cedatur. Nee alibi, ut , eo t. qtiam his tribus
neam expromere. Ante omnia veto quomitu. in doris . communionum peregrinis ' pro multa
dam nobis eaondus est error, qui eo unio- & supplicio pos iam repetite est . Nam qnoanem laicam vel peregrinam eum iudiunt eon- ex Cone Ilio Reiens adferri uti leo solet. id adtinuo poenam in utraque sibi Aneuot , delicti 'n'rem non saeeje μου spieuum est. De Armenta alleuius elatia enimam imposiam . Non enim P rio siquidem sermo illle est, qui Ebredunt Al- est ita. Nam & latea Gmmtinio homini lat- l l plum maliti malum in Metropoli Episeopes a eo non prima, sed honor est, Ae peregrina pet- duobus tantum Episcopis fuerat ordinates . regrino simili e . 'Tora veto p cinx 'ae de dee Cuius irritam proinde ea Gmque ordinationem Cuius irritam proinde eammque ordinationem
xl vittaque Aepti a tur cum aut inter Jatem . . Synodus cum promist asset, eumque intra pro lateorum more communicare elerisus iubetur . vinelae fines eonsuere uetuisset, extra hane il-
qui latos non est . aut inter peregrinbs non li ut habitare liseret permist, vel ut allecto perearinos. Que eos sativo. Agatheticla S llese si quia et Ecclesam aliquam eoneederet . vel densa Gnetlii Canenum . qui soli peregrinae ut hospiti peregrinci . synodi enim verba' mmunion s. quatenus prena est . memimili sunt Can. a i . Hae νγ ras statuit conventus videntur. sae illa 'apesta est e, possim . Re- ribeνε servari p ciale qtie da fiat, ibas triel ensem enim , quoniam Is ad rem . ut os en in aliquid caritatis e insita dis avolat . tieear ei Aa m. non saei t. pistermitto. Qitid est ergo, Lanam paνοι hiartim saaram Elelesam etaere . quoa de elemeis qui iacim -iiii Synoἡ 'Aha- .i in qua dat chorepiscopi nomine . ut Nieaenarthens Canone i . pixe pitvr ean/amae ea. in caxon to itών. - peregrina, .l a ηι --quit. elerita, pratit dignitatis ordo premiserit , i re Ανι one foveatων .rgi hae in qualibet pνovis ab Episv eorrigantari in s qaa. prioris gra- eiu, 'atre Oam is A piam minitima liceat. dus erari superbia . commanionem fortasse es Ex his autem ve1his quis non intelligit emnia tempseνDι. aut Ee testam seq istine, vel Q. munionem Atmentario permissam, non qualem kιam svium impleri netlexerifit . preetmina eis contumacium cletleorum audivimus, eum igno- eammadito rei, aιών. ita tit eum eas panitenis minia eo iursam de dedecore . sed illam ἔπι.ria eareexerat . reseripsi in matrietila gradtim iam . quae ineulpatas perrat Inis tribui solet ad Itium dignitatem qua νειθ an . De eletieis agi Iola Dum Ae ornamentum . Nec vero aliter . liquet. qui unum in eoi pus allecti sunt. unais mea quidem sententia . ratiocinandum est inque is mattieula eonscripti. divino euilui una monachis illis, qui Constantinopolim ab Xgypia deserviunt. Quorum s qui ab ossieto per eonis D eo venerant . de quorum communione inter tumaciam di esserint. s .cidi decreto ex matrieula expuneti. graduque summoti . peregrinorum in ordinem rediguntur . ue peregrinaeum eis communione eontenti snt. s e tamen.
ue qnando resipissent, loeum suum recipiant. matriculaeque, M eorpori' a quo segregati sunt restituantur . His nostra est de Synodi menaeeommunionisque peregrinae notione eoniectu.ra. Quae s vera est . A: hoc quoque mcni stum erit leviorem. eontra quam nonnullis vlsum est. mollioremque communionis huius posnam strisse 'quam lateaer quia damnati ad lai eam eleriei gradu suo carebant in perpetuum.
Ailathensis ejus m Syaodi Canon v. parem Theophilum Alemandrinum de losonem Chrysostomum sui e controversa . Nequa enim id agebat Theophilus. ut istia Chrysostomus eo munionem ullam qua notarentur Irrogaret, sed ut tanquam ab ipso damnatis & exeommunia eatis nullam tribueret: S Chlysostomus ipse. quamquam sitis a A communia virae Rhsdia ne
peregrinis non desiit, a vii. - tamen ει comis muninnem suam non impertiit. Quare videam
qnt aliud sbi persuaserunt , qua ratione ideon tament. nobis quod initIo positimus fidium
et te ratumque, peregrinam commuti nem unam
eandemque honori peregrinis suisse a clerinis . qui ad eam devolτebamur, supplicio.
230쪽
S.spe mirari, Lector, subiit qui factum sit, ut in Eucharistiae saerais .
mento, quod ex pane vinoque constat, cum de vino dubitet nemo quin verum de ex uvis expressum esse debeat, quia id antiqui innones docent; de altera parte, quam panem simpliciter Canones vocant, aliua potuerint quam germanum atque usitatum panem interpretari. Sed hominibus nimirum, qui sola in altari azyma contueri , sol in scholis & exedris audire azyma solerent, dissicile fuit de fit perioribus temporibus aliud suspicari, quam de suis. Mihi vero, etsi consultissimo ad azyma transisse Latinam Ecclesiam non ambigo, serius tameri hoe egisse , titultisque
antea saeculis fermentato uiam esse, perspicue adeo demonstrasse hie Libellus videtur, ut de tua, Lector, aequiorumque omnium approbatione non dissidam. Quod si erunt, qui cunctandum& amplius quaerendum arbitrentur, hoc ipsos tamen ad praeclaram , ipsorumque studiis non indignam investigarionem excitasse non Poenitebit.