De bono regimine humano ad diuinum suaue simul ac forte, per mixturam lenitatis & accurationis exigendo. Dissertatio P. Theophili Raynaudi ex S. I. commonitorium ut sit moderatio quod dicitur, & agger aduersùs ictum fluuij

241쪽

aao Sectio II. Punctum. VIII. . di a uult mr bas quam Abbas, ut Io.quitur Petrus Cellensiis. Ut autem haec coenobitarum subiectio quam ultro agnoscimus, percipiatur, recolenda est ιό A, xr. dix/OΠς voti religiosis adiuncta, Vt d, Et f. recte Ma tui t Sua res , b religiosum pote

l.- .c. . stati praefectorii ea in traditione accep-num. s. tantiu , macipari:potestati inqua quat

cerna inr quidem a potestate inrisdictio- e. ibid. nis, in proXimo saltem rectore, ut idem ς Suares bene confirmat.' cotra vasquee ad , ,. dς Romine litigantem, d possitque vo-d 16s, cari dominatiua, in eo sensu quo potestas ς Α- patris familias in suos, dici potest dominatiuar non tamen sit dominativa, eo 'seni quo potestas domini in mancipia, vocatur dominatiua, habetque correspondentem subiectionem seruilem. vnde religiosius respectu superioris non est semus vel mancipium, sed filius 3c homo liber. Idque non est inficiatus Eucherius, aut quiuis alius autor decadise humil. homiliarum ad monachos, ς cum resel-3J A lens vocem illam, monachi ad censuram superiorum impatientis,& exclamantiβ, retentius homo sum, reponit e

242쪽

-gumentum ex Patris nomine. 2 a Teontrario . Qui ante praepositum vel abbatem , ingenuum esse se iactitat, puto quod adhuc emptum se esse nesciat equi Christianae militiae mancipatus, dicere se praesumit ingenuum, pene est, ut neget se Christi sanguine comparatum, quid est aliud liber sum , quam ipsi Domino clamare, nihil debeo I De talibus dicebat Apostolus : Ctim eni erui esseris inobedientiae liber ulmsitis tiae. Nohene ingenuus approbatur, qui vitioi useruitute deprimitur. J Non inquam ista reponens autor ille, inficiatur religiosuesse ciuiliter liberum, & a serui mancipi; conditione alienum : sed tantum conis tedis, libertum Christi debere huiusmodi vocibus effrenibus, & iugi impatientiam praeserentibus, abstinere; nec esse refugiendam illi subiectionem pro Deo hominibus exhib tam quippe quae non sit vera seruitus, sed libertas, & regia dignitas a conditione mancipii alienissima. Imo S.Theodorus Studita, testamento cauit, no rector coenobii ullum saut domi, aut in agris monasterii, seruum mancipium baberet, quod id tan

tu in

243쪽

aeta Sectio II. Punctum VIII. tum sit secularium aeque ac nuptier tan tum vero abest ut religiosos habeat pro, seruis, ut potius addat, superiorem ira . debere externa specie prςesse suis, ut me-m in erit se e sse seruum eorum quos habet subditos : quod item superioribus sui ordinis , ingerit S. Franciseus.7 Fateor strisse qui assereret, religio- . in Yet. sum respectu sui Pr esecti, esse seruum. C.I . mancipium, sui Sua res reseri.) b qui ni-h de re. Xi praesertim sunt, traditione illa adiun-

cta religiosae votorum emissioni, quam, urgent esse veram donationem, atque

adeo coserre pressε sumptum dominiu: adduntque cum ea traditio veram religiosi subiectionem conserat, non uiXam iurisdictione, ut seri communis sentenistia quoad moniales, nec item pertinentem ad subiectione uxoris respectu mariti, vel filii, siue naturalis ut notum est,

siue adoptiui respectu patris ubi enim, hic adoptios) Cum inquam ea traditio nullam talem subiectionem iuuehat, dc

inuehere aliquam necesse est,) concludunt, in serre sibi ectionem seruile: proin, deque assierunt religiosium esse vere ser

244쪽

gumentum ex Patris nomine: a 23

uum, resipectu praefecti tanquam domi ni . Videri potest favisse ei sententiae S. Thomas, qui statum religiosi ait esse a didi. q.

statum semirutis.' In iure quoque, re- 38 art. ligiosum solere seruo comparari, Obser- ζ dbi cani Nauarrus b & Molina. ς Sed aper mcnt. de te tradere eam sententiam videtur Pe- intrus Cluniacensis 4 scriben S ad Pςtrum i x. 'Dicta utensem, monachum suum, que mi ex

multis affecerat beneficijS, nec habebad ἡ i o. dicto audientems sic enim post multa, d libQ. eum assatur . Tu pactum coele ste. re- Pscidisti : quando amicum amicus, inti- num,intimus, & ut iam pro imperio loquar, praelatum subditus, magistrum discipulus, abbatem monachus ne dicam, dominum seruus reliquisti. Sed di si seruum vocarem, in quo excedere Regula: enim praecipit, υt omni obediensi Monachus festibist maiori, si omni, tunc &seruili, sed omni . Igitur seruili,

seruus ego meus, es. Conqueror itaque,4eruum meum dominum fugitantem, latibula quaerentem, sequi renuentem a seruire nolentam . Imitando .certe RO-minum, dc Deum tum m , obedientiam

245쪽

aa Semo II. PunΗum VIII. usque ad mortem promisisti . sed hane. neque usque ad modicum seruasti.J Novidetur Petrus apertius tradere potuisse, religiosum esse ieruum abbatis . Quae opinio si vera esset, vix ulla usurparetura coenobiorum rector bus seueritas,quae grauis religiosis hominibus videri posset, cum serui mancipij conditio multo tetriorem ferairractationem, quam legamus, vel experiamur a religiosis coenobiorum moderatoribus exhiberi ijs quos regunt s diserte enim Plato sub finem Dialogi sexti de legibus, expones tractationem seruoru ab hero quamuis vetat ullam eis inserti iniuriam, vult tamen semper dure tractari, ita ut Omnis

ad eos allocutio quodammodo imperia sit, nec facies hilaris aut iocose eis ost datur, quod stulte ab aliquibus factum in obedientiae debitae cladem vertisse

contestatur.

8 Vertim quamuis religiosus, respectu Dei sit proprijssimὸ seruus, non tan tum vi creationis, sed etiam 'quia Deo se mancipavit in eius obsequium : tamen respectu superioris cui religiosus prOP.

246쪽

Argumentum ex Patris nomine. aa spropter Deum se addicit ac tradit, faustim est, religiosum esse vere seruum, ut Suares recte docet δ & bene quoque is a tradi.ν Thomas a Iesu, b nec non Andreas Ti- οraquetius ς tractans religiosi nobilitate: hu alioqui posset a superiore vendi ac ma- Ρn p. numitti, sicut possunt serui. Ipse quoque religiosus quamuis affulgente sp ν citae nocmaioris boni spiritualis, non possiet alteia bii ς .atari religioni se tradere : sicut seruuS non potest abiecto domino, ad alter u a quo melius habendus sit, se conferre. Neque Vero quod maxime intrinsecum esst ser iit uti proprie dictae,) subiectio religiosi spectat ipsius superioris bonum: quia Potilis tota resertur ad religiosi utilitate, Proindeque religiosus nullo modo dicendus esto seruus respectu praesecti sui, si sermo sit de seruitute proprie dicta , qualis est mancipiorum. Est namque Christi libertus quem ne fieret seruus hominum Paulus dehortabatur . Esse porro Religiosum,Christi libertum,inde nominatim confirmat Petrus Nannius, quod d Monachi radant capita. Siquidem non modo captiua Deuteron. 23. SAmbr.

P cum

247쪽

a26 Sectio II. Punctum VIII. cum libertate donabatur &assumebatur in siponsam radebatur, sed etiam ex usu Romano, qui manu mittebantur, radebantur capita,iuxta ilIud ex Plauto protritum; id superest, nisi ut raso ca- Pite accipiam pileum rEt Ecotrario qui in moribus seruile quippiam habent, nec homines bene moratos sed semiles& viiijs mancipatos redolent, dicuntur pilos seruiles retinere. Putat vero Na I nius ad huius manumissionis expressio-it. nem resipeXisse S. Ambrosium, cum dixit de asteriore ac diligete animas sposo coelesti Emundans eam ab omnibus pulchritudinis eius impedimentis , d exuens vestimentis captiuit alis, ut de positis omnibus capitis sui capillis, id e stpeccatorum criniculis, qui quasi superflui nostro in corpore videntur, t quoniam si vir comam nutriat, ignominia est illi in unitate fidei , in virum Perfectum. in mensuram aetatis plenitudinis Christi studeat occurrere. J Est haec non inelegans expressio Religiosi nouae le

trario, quia iub seruili lege gem ebar, &iuxta

248쪽

Argumentum ex Patris nomine. Ia Iuxta S. Epiphanium desideria Patrum ad Christi aduentum suspirantium pro missis capillitio exprimebat, merito noradebatur. Quamuis autem fune aliae non ullae rasi Monachorum capiti Sprobabiles causae de quibus actum alio lo-CO, tamen quae a Nannio proposita est, a Ilipa

magna probabilitate nititur ,& ex ea set Plane apparet, subiectionem Religiosi , vere liberti Christi. non esse respectu superioris subiectionem mancipij ad herum, sed respondere subiectioni filij ad Patrem : ita ut quamuis hae duae sit biectiones discrepent ratione titulorum ex quibus progerminant, nimirum una ex generatione, altera ex traditione volatarias quamuis item quoad concominantia & adiuncta utriusque sit inter eas disparitas, v. g. religiosa subiectio, habet adiunctam incapacitatem habe-di aliquid proprium, quam incapacitatem non habet subiectio filialis: Quamuis inquam Quoad haec aliaque nonulla, possit intercedere discrimen inter fi- iij ac religiosi subiectionem : tamen Q-biectio religiosi respectu superioris,mul- P a to

249쪽

aas Sectio IL Puuctum VIII. eo magis accedit ad filialem, quam adseruilem, a qua velut ratione formali α' constitutiva, sece rnitur. Cum filiali autem es, maxime affinis, quatenus religiosus tradens se propter Deum superiori donatione acceptanti, adoptatur quadantenus ab eo, & illius potestati dominatiuar no nisi paternae se subijciis unde & eum vocat Patrem, ac proindς ut filius tractandus est.

s Haec est illa potεtissima ratio suauis regiminis, quam aiebam insinuari

ab omnibus, cum praefectum coenobi , a epist. Abbatem aut Patrem vocant. Vt ergo in M. D. Hieronymi verbis 3 concluda, Patres se sciant esse non dominos,maXlme

apud eos qui spretis ambitionibus saecuditi nihil quieti & otio praeferunt . J Simit

terque Philippus Ahbas ex nomine Ab-- batis, quod rare sonare latine ait, prae- . et positum religiose familiae urget ad lene& benigna rectionem b his praeter c tera. Dignitatis ordine principantur qui assiimpto baculo pastorali, vel Abbates vel Episcopi nominantur, quoruilli regularem sivis claustralibus discipli-

- nam

250쪽

Argumentum ex Patris nomine affui nam, isti vero tam claustralibus quam coeteris omnibus vivendi debent exe- . plum &doctrinam. Grandis honor, sed . honori iniungitur grauis cura, & eius . Upecies ferentem no mediocriter est lae- sura, si is quem diuina dispositio coeteris gradu honorifico vult praeesse , sumin. mo eisdem studio non diligit & prodest se. Ob hoc enim a Deo quidam in Ecclesia praeponuntur, & ijsdem praepositis diuino alii ordine supponuntur, ut stilem curam digniores inferioribus impertire, & inseriores dignioribus humilitate debita studeant obedire. Illi paterna illicitudine ministrent inferioribus doctrinam spiritualem, isti superioribus exhibeant obedientiam filialem; dbsque . N: tanquam patres & filios squorum nomina sunt inuicem relativa, J non car- - nis propagatio, sed quod est validius, efficiat charitas coniunctiva. Deniq.&Abbas a paternitate nome accepit, Abba enim Hebraice, Pateν latinὸ . J De nidue

S. Benedictus, R informans abbatem vi a in re-

recte muneri suo satisfaciat, hoc ei ali- quoties inculcat, ut meminerit esse quod P a dicitur