장음표시 사용
271쪽
aso Sectio II. Punctum M. Nominatim vero frequenti experimea tam Uς k queati experime sip.hiis eo deprehensum terunt,quos in see, .l-q res domestica angustior ad paedastorie munus adegerit, postea in Dei iam , I illis praeiectura lacra credatur, homines multi ac duri imperij esse uolere,au toritatem videlicet quam in minuscula aetatem nam aliquandosunt, retinente . Et esse prosiecto nexum aliquem paria. gogici muneris ac tyx auidis , audiui aliquando qui approbaret, exeplo Di Hnysii,qui sceptrum ferula cometaeuitauit. ne rorsius dei'eretur occupata tyra
ii um exploratius & nemine re, fragante compertum,hanc animi imp tentiam mi S fiere Rectoribus im man , crescere, qui diuturnitate rectionis, parendi&rusum alienum ferendi, partes dedidicerint . Certum quippὸ est, non posse alteriuSidoneum rectoremosse Equi in seipsium non sit nactus imperium, quod obedientiae maxime exercitationis consequi datur. Tradit hoc veluti in
272쪽
Fontes asperitatis regendi. a rs. Chrysostomus, & Itidorus Pelusio- ζπη ra: b in quem quoque Andrea Schot- Cor. in . thus, ς ex Solone, Aristotele limaco, alijs. Qui igitur imperandi diuti nit4- epis dis. te, obediendi habitum amiserunt , faci- ep
le ijs quos regunt, duros se & a 'ero praeben t. idque Prospicient'. summi s, Antistites, praesecturas religiosas non I
vltra certos terminos prorogari volue-
runt: & dignum esset , ut illius decreti obseruatio, ubique pari Rccuratione vigeret. Praestans in pauciet gubernandi copius Rς,. ligiosi magister S.
n p t: mutationis frequentis Sq. I. 'r' periorum in Ordine Minorum , t assignat
273쪽
D pulse qua ferociae Praesidiorum
Nihil proclivius, quam ut homo sitia
bi in peccato abbladiatur. Nulli unquam peccatori, deest impudes praetextus 3 3 ait S.Chrysostomus. δ Est ea a in psal Iabes, velut natiua homini. ideoque inter mortales stequentissima', & plus quam quotidiana, ut prolato primorub lib. sta. parentum facto,deplorat egregie S Gre- i. ' gorius. b Et fingi plane ad illoru exem- plum posteros quoties peccant, praeclare in huuc modum tradit S. Ambro-e li 4ς sius .c Quicunque prhuaricatur mane. 13. datum Dei spoliatur atqvidi nudatur, α fit ipse sibi turpis . vult se operire quihusdam ficus foliis,mrtasse quibusdam inanibus vel umbratilibus sermonibus, quos compositis mendaci)s assuens, α verbum de verbo struens, ad operienda conscientiam suae mentis, factique ve- lamen, Peccator intexit, ut pudenda . sua
274쪽
Vani ferociae praetextus. zs 3 sua contegat. Iacit enim stupra se soliata, qui culpam suam velare considerans, aut diabolu delicti memorat autorem, aut carnis praetendit illecebras, aut aliuquempiam persuasore prodit erroris. JIdem est de quocumque alio peccati obtendiculo, dc verbis malitiae ad excusandas excusationes in peccatis. et In re ergo pro posita, Praesem impotentes animi, cum de lenita in remonis, & asperitatis declinatione ait monetur, verbis excusetorijs, veluti quibusda ι ut cum S. Bernardo 3 loquar, frondiu ς,. '' 'succine horijs, regendi impetum conte- cantigunt. Sunt qui obtendant, inferiores non aliter esse continendos in officio,
quam si Superior rigide ac pro imperio
agat. Causantur quippe euigescererectionem, & siti perioris autoritatem facile et eruari, subsequente contemptu, si molliter & remis e a atur. Sic enim interpretantur restonem blandam ac lene, ut non alia sit quam remissa & eneruis; cui sapientes omnes maxime set .
per timuerunt tanquam exitiali, & per . breui cum subditorum duritie ac cerui-N cositate
275쪽
eositate, laxitatem , & uniuersiae religioa/ disciplinae dissolutionem inuehenti. Alijs in eo leni ae suaui regimine displi.
cet, quod subditorum virtus atque persectio, haudatur eo accremento, quod illis ex forti& mascula gt.bernatione
posset aecedere . Vnde inijci videtur superiori, necessitas abstinedi ea rectio nis mollitudine. Τenet ut quippe superior, suorum profectui, & progressioni in sanctitate & iustitia deseruire. At ne nro non videt, blandam , & molle
rect onem, multo minus accommoda. tam esse promouendae subditorum virtuti & persectioni, quam masculam , de
vegetam, quae illis merendi materiam copiosam, & augendae virtutis exercitium subministrat. Vterque hic violet ae praesectorum praetextus, ex eo ordine est, quem proponit s. Gregorius, ad illud De Ama-2 io A ibe aiative'unt ea . Obseruat enim ibi is i R S sanctus Pont sex, morem excusantium excusationes in peccatis, serre, ut pec cata quae negando tegere non possunt , in alios refundant,sive ut in autores,siue ut
276쪽
Vani ferariae praetextus . as sui in occasionem praebenteS ea qu veluti extorquenteS ab autoribus, quod
hic liquet usurpari. Hi siquidem cum quibus agimus, indignitatem asperi durique regiminis quam inficiarino pos. sunt, itansfundunt in subditos, eorumque necessitatem ir siue ut eXerceantur,
siue ut frangatur. Sed reuera hoc aliud non est, quam multiplicare desectus, ct Cumulare peccata, quod proprium est
excusantium excusationes in peccatis, Ut propterea Oseas cap. Io. arari dicat impietatem tridest vi Io.interprete Se X- presserunt, excusando augeri, ad eum modum, quo semen terrae immissum de per arationem Contectum , surgit multiplicatum &Qeneratum. Breuiter igitur, utrunque obtendiculum propositu,
dishciamus. Non esse molliter ac remisse agedum, q uod primo loco obtendebatur,ut farta retineatur Praesecti auctoritas, ijs iustius ac congruentius occineretur, qui sunt natura & ingenio facillimi acetum-bes. Idcirco enim S, Gregorius, R obseruat Apostolum Tito mandata, ut om- Ezech.
277쪽
as 6 Sectio II. Punctum X. ne imperium expromeret, nimirum quod lenior natura esset, & magna in-
genii facilitate, & placiditates Quae facile
in mollitiem Signauam remissionem , cum subditorii exitio & autoritatis co-culcatione esset degeneratura , nisi Titus animoS sumeret, dc acueretur eius sortitudo . E contrario tamen ide Apostolus, Timotheum cui non erat ea genij & naturae facilitas prope accedeS ad mollitiem , admonuit regere subditos cum omni patientia . Nimirum non latebat Apostolum,quod distinctius expreΩ, Dinc se S. Bernardus, ' bonorum praesectoruc hi ςUM, dgnostere se subditorum Medicos,
non dominos : nec tam intendendum .
illis esse in pompa, ut D.Bernardus ibideloquitur, hoc est in autoritatis indem. nitatem, quam in curam, &in debitam . con Elationem subd i torum . Est autem plusquam falsum quod assumitur,deteri autoritatem, si absit arrogantia imperantis. Quinimo nihil est quod adeo
religiosam autoritatem cum veneratione & amore coniunctam imminuat, nihil quod odium & exaceibationem
278쪽
Vanis ociae praetemus. 2 7 magis conciliet, quam fastus dc supercilium eius qui cum aliarum virtutum omnium , tum pra serti in humilitatis &demissionis pia lucere exemplo debet,
ut munere concredito dignus habeatur.
Debet enim de quouis pastore , illud ve- .re dici posse quod in Patris sui laudibus potuit Gregorius Nazia Zenu S. Uclut sipiritualem quandam statuam, ad optimae cui usique actionis pulchritudinc expolita, se ad imitatium proponebat. JAt humilitatem & a fastu elongationem
quam in Patre, maxime celebrat Theologus, captandis subditortina animis , &ad omnem virtutem,ptaeseistique studia perurgendis es se opportunissimam, dubitare non licet. Mihi vero, ea captatio autoritatis a fastu & arrogantia , non ab humilitate &demissione animi, qua ille olim lapienter dignitatem dinitatis appellabat, sapere videtur spiritum illa, a lib. de qui ut est apud Tertullianum, a arcanis b/pt, c, idolorum, de suggestu, & apparatu, ac sumptu, fidem & auctoritatem e Xtrue b lib. dehat . Acriter in huiusmodi deceptionem dignit.
279쪽
α Sectio II. Punctum M dis, qui cum ad Regiam euectus esset dignitatem,& alii s imperaret, autoritate tamen qua potiebatur, ab humilitate praesertim exornatam voluit,probe gnarus non augescere vel retineri fastu auctoritatem. Idque significatum puto a S. Basilio cum scribens ad Gregorium . .pist: Theologum, ' maJὶ quidem , quantuvideo,) edoctus facti veritatem, tamen Optime ac verissimὸ quatum attinet ad id in quo versamur , sic ait de occidentalium fastu & supercilio. Ego ipse absque communi literarum figura , volebam ad eorum ante signanum scribere .
De Ecclesiasticis uuidem nihil nisi per
aenigmata,quoniam nec intelligunt nostratium veritatem , neque viam qua possint addiscere amplectuntur. In Uniuersum hoc literis volebam siguificare , non per afflictiones oppressis, humiliatisque poena esse irrogandam, NEQUE DIGNITATEM AESTIMANDAM S UPERBIAM; quod etiam solum peccatum, Deum inimicum reddere siussicit. JAntesignanum Oceidentalium , dicit , Damasium Romanum Pontificem, in
280쪽
Vani feroriae praetextus. assquem Paulo commotrarem fuisse S. Basilium, male compecta facti veritat , fatetur de alijssimilibus elus literis ages , nil ana Card. Baronius. R Ita ut possimus hic num 37M quoque cum Facundo b dicere, colentiones istas ad tempus ob facti ignora' b lib. εἰ tionem inter sanctos quandoque de- pro tri prehensas, non secus se habere, quam 'ςλp in coelestibus luminibus se habeat tem Porariae ecclypses,quibus interpositis nodesunt lununaria esse Quod sunt. Vt ut
ergo statuendum iit de S. Basilij querela
aduersus occidental um Damasique inprimis praetensum fastum, verissime tamen statuit S. Basilius, dignitatem noesse aestimandam superbiam: neque lioccidentales per Apostolicam sedem
potiuntur dignitate & autoritate .summa super omnes EcclesiaS, ita Ut eam
ob causam Pontifex ab lute denominetur dignitas,ut in Onomastico Potificio retuli; idcirco debuisse eos fastu intumescere; & dignitatem, superbia , , id est superbiae causam idonea arbitrari, cum potius sit humilwatis occasio inec ullo modo melius roboretur augea-R a tur