De bono regimine humano ad diuinum suaue simul ac forte, per mixturam lenitatis & accurationis exigendo. Dissertatio P. Theophili Raynaudi ex S. I. commonitorium ut sit moderatio quod dicitur, & agger aduersùs ictum fluuij

311쪽

aso Sectio III. Punctum L scripturis dicitur ignis peccatoribus, lumen sanctis. J's Optime quoque in eandem sente-tiam Cyrillus Alexandrinus. μ s Non id

et in ho- natura Dei erat Quod in monte Sinata, , sis cernebatur, ignis tantum species. hitat. s. Auditae sunt tubarum quoque voces. Quin & fiumi quoque, supra montem . succensi sunt;haesuturae veritatis typum, i . gerebant, quam etiam adumbrabant. . it. ., Descedit ergo uniuersorum Deus supra montem Sinai in specie ignis. Et cur

quae se in specie ignis ρ Sane quando illis

Promulgaturus erat legem, tum salubriter admodum in ignis specie descendisse visus est 3 nempe quo hinc transgresso res illius, intelligerent rem sibi cum igne

fore . Quare, Beatus quoque Moyses, quo metu peccantes ad resipiscentiam .impelleret, subinde clamare uolitus erat. Deus no ter, ignis consumens est. Oborti sunt etiam furui illa tenebrae: per tenebras Dei cognitionem sensu nostro comprehendi non posse, apposite insinuabatur. Persumum i vero lachrymas

omnino illis, qui Dei legem studio con-

312쪽

Diuinae rectionis e cacia. 292 'temnerent olim non desutura S, aenigmatice docebaturi neque enim corporeus oculus, in fumo lachrymarino is

potestJ lacryinati prosecto sunt Hebraei,& ignem consumentem sunt experti, per legis a Deo susceptae, contemptione. Quem enim latent diuinae rectricis for- , titudinis in plebem Iudaicam specimina 6 Commensa & proportionata,bOni-nitati & suauitati ia populum , ad fasti dium usque expromptae, robusta vitio,& sortis castigatio fuit. InnumeriS eum imbribus beneficiora perfuderat Deus& ut est apud Salvianum f Ingreditur a sib eremum victrix gens Haebreorum Agit4ς.

1 ter 11 ne itinere, Ulatrix une via, primo finem

Dei diuino consilio honorabilis, ductu coelesti potes, sequens mobilem colum. nam, nubilam die; igneam nocte , conmgtuas colorum diuersitates pro temporum diuersitate sumentem i scillaei ve diei lumen lutea Obscuritate distingue. ret, & caliginem noctis flammeosplendore claritatis irradiaret. Adde huc fotes repete natos, adde medicatas aquas,

T a vel

313쪽

aset Sectio III. Punctum I. vel datas vel immutatas, speciem seru T-tes, naturam relinquentes. Adde aper ea erumpentibus vijri montium capita , adde scaturientia nouis pulverulenta arua torrentibus , adde illos itinerantita castris alitum greges Dei pietate indulgentissima non usibus tantum hominum , sed etiam illecebris seruientes:datum per quadraginta annos, astris quo tidie famulantibus cibum s rorantes iugiter eseis dulcibus polos, non ad victa tantum sed etiam, ad delitias perfluentes . Adde homines in nullis membrorum suorum partibus accessiis dc decessus humanorum corporum nestientes ρvngueS non auctos, dentes non imminutos, capillos semper aequaleS, non attritos pedes, non scissas vestes,calceamenta non rupta redundantem hominum honorem usque ad induuiarum a

vilium dignitatem. Adde huc erudiendae gentis officio, descendentem ad terras Deum,accommodantem se terreniSusibus Dei filium, innumeratς multit dinis plebem, in conssirtium diuinae familiaritatis admissam, sacrae amicitiae

314쪽

Diuinae rectionis es aeta P asi

honore pollentem. Adde huc tonitrua, idde fulgura, terribileS buccinarum Cς Iestium sonos, tremendum totius undique aeris lfragorem : polos sacris clangoribus mugientes, ignes , caligines, nebulas , Deo plenaS s loquentem is

cum Mose Dominum, legem diuino ore resonantem, incisas Dei digito litteraS , rupices paginas , saxeum volumen, discentem populum, & docentem Deum, ac mixtis pene hominibus atque Angelis , unam coeli, ac terrae scholam. J His tantis bonis,cum flexa non fuisset Israelis malitia, iustum Deus aeque ac bonum probauit, iis fortiter immissis flagellis, quae uniuerse&

sigillatim ad finem usque libri prosequb

tur eodem loco Salvianus. Et quod in eam unam gentem Obseruatum a Deo est; aeque, seritis Ocyus, circa alios, &circa singulos peccantes obseruatur. 7 Falso autem censeret quis, oblaedi inde bonitatem & clementiam diuina. In quam rem amoenissime de more disserit S. Ambrosius. R C semper inquit Deus bonus est: ideoque & Paulus ait,

315쪽

αρι se Ario III. Punctum I.

.uide ergo bonitatem , ct seueritatem Dei . Bonitas enim in omneS est,seueritas iri .

paucos . Deniq. subdidit ide Apostolus.

In eos qui ceciderunt frueritate quidem,inie autem bonitatem. Si enim non cecidissent, utique uterentur & ipsi bonitate Dei. Nam & tibi ideo bonus est, quia permanes: quod si non permanseris in bonitate, & tu excideris. No ergo Deus propterea bonus esse desistet, quia tu lapsus es, & indiges seueritate. Siquide,& seueritas Dei in bonitate, ut recurrat unusquisque castigatus, pedem reserata peccatis & ad virtutum tramitem,bonitatem , bonamque conuersationem

recurrat. Denique docet de illis qui ceciderunt Apostolus, β uia si non permanserint in incredulitate in inferentur. Potenῖen enim Deus inserere ilios. Vt quemadmodum deserta virgulta , ita & homines velut caudicibus quibusdam virtutis inserti, bonorum fructus possint ferre

meritorum . Accuses necesse est medicum crudelitatis, uuia putrefactas vulnerum fibras putauerit exsecadas . quia noxia & serpentia ulcera igni adusserit, virus

316쪽

Din rectionis incacia. Eps virus in ulteriora proserperit 3 vel quia magister discipulum verberauerit negligentem, ut metu verberum indueret diligentiam. Castigare enim amantis est, non execrantis :& Ideo bonitatis est, non crudelitatis . Recte ergo & Dominus ubique est bonus ,& cum. remittit

flagitia, & cum peccata castigat. Castigat enim Dominus quem diligit. Castigatus est etiam Dauid . Denique ait; Ei fui agellatus tota die. Sed vir sapiens, qui intellexit castigationem illam sibi Domini profuisse , ait: Bonitatem fecinicumseruo Domine fecundum verbum suu.

Hoc est, & si ad tempus amara isa est mihi castigatio secundum carnem, secundum moestitiam corporis, tamen .

secundum verbum tuum castigatio illa fructus bonitatis attulit. ΓHuc spectat , In Na disputationes multorum Patrum alibi tur.The- adductorum, β quibus Ostendunt,bona esse quia noxij hominis bonitatem, ple- b honi. setendo curat & promouet. Addendus in JeIςm ijsdem Origenes b &Synesius, ς ac Phi- d lib. de lippus Abbas. 4 silen.cap8 Imo tametsi per obfirmationen , μῆ

317쪽

tiss Sectio III. Punctum L hominis in scelere, castigat io diuinitus illata, fructum bonitatis non afferret ei qui corripitur,salua tamen maneret Dei honitas & clementia 3 tum quia numquam hic Deus plectit nisi citra condignum , diuidens dolores suroris sui, ut praeclarE Iobum exposuit S. Gregorius: φ tum quia Deus semper inuitus venit ad castigandum, ita ut cum plectit, dicatur alienum opus eius ab eo. Exponit id praeclara similitudine idem S.Gregorius,tractans illud, υidi eos qui operan- ιαν iniquitatem, O feminant dolores, O metunt eos, sante Deo pirii . Ait ergo. Hoc quod flare Deus dicitur, eget ut subtilius discernatui. Nos quippe cum

famus, aerem ab exterioribus causis introrsus trahimus, & introrsus tractu, huc exterius reddimus. flare ergo Deus in vindictae retributione dicitur , quia ab exterioribus causis introrsus iudicij consilium concipit, & ab interno consi-ιio, extrorsus sententiam emittit. Quasi flante Deo ab exterioribus aliquid in-rrprsum trahitur, quando foris mala o

vostra conspicit, & intus iudicium disponit

318쪽

Diuinae pectionis efficacia. 29 7sponit. Et rursum, quali flante Deo, ab interioribus, spiritus extrorsus remittitur, quando ab interno conceptu consilii, exterius iudicium damnationi. infertur. BenE Itaque dicitur, quod qui dolores seminant, flante Deo pereunt: quia unde foris peruerse faciunt, indoab intimis recte feriuntur. O Hoc aliter , Iibi. da dixit Salvianus. Exacerbamus Dea pimpuritatibus nostris, & ad puniendos

nos, trahimus inuitum,cumque eius naturae sit mens Dei atque maiestas , ut nulla iracundiae passione moueaturitanta tamen in nobis peccatorum exacerbatio est, ut per nos cogatur irasci. vim,

ut ita dixerim , facimus pietati suae , ac manus quodammodo asterimus misericordiae suae. Cumque eius benignitatis sit , ut velit nobis iugiter parcere, cogi tur malis nostris, scelera quae admittimus vindicare. J Haurit ergo Deus a nobis supplicia, quae per res adigitur rependere delictis ; & eatenus fortitudo diuinae rectionis, apte conciliatur cum bonitate, & clementia Dei irrogantis

supplicium. At cum Deus sibi ut ita dicam

319쪽

α9g Sectio III. Punctum I. dicam sinitur, nec per nos ad plectem dum ur et ur, fortitudo diuinae rectionis sita est in ea quam dixi prouidae & maturae mediorum ad finem debitum aptationis executione firma, quosvis interpositos obices perrumpente, non per impetum ineluctabilem , aut per vim necessitantem, sed per certam & infallibiliter operantem persuasionem, cuius esse summam fortitudinem, supra praemisi.

320쪽

Horrifica praestiorum fortitudo, imo e- tum ac procellam, des si quid hu- tusemodi truculentum ac ferox simia litudine referens alienissima a diuianae rectionis fortitudine .i Vi rationem sortitudinis qua diuinae rectionis adscripsi-

- - mus rite peruaserit, non dissicile pronuciabit, quam crassus sit multorum error, qui tum demum sortes sὸ praesestos arbitrantur, aut cum assed ha-ta vel natiua vultuositate, eique respo- dente uruculentia verborum, eum siti terrorem incusserint subditis, ut coram

illis hiscere prorsus non ausint,vel sacies attollere: aut cum duritie & ceruicositate indomabili, inexpugnabiliter perstiterint in semel suscepta sententia: aue denique cum maiestate praecipiendi, dc grauis obligationis pastam ac sine causa inijcienda: omne imperiti expropserint. 2 Vt