De bono regimine humano ad diuinum suaue simul ac forte, per mixturam lenitatis & accurationis exigendo. Dissertatio P. Theophili Raynaudi ex S. I. commonitorium ut sit moderatio quod dicitur, & agger aduersùs ictum fluuij

401쪽

Pericula ab e nermi re ctione. 3 8 iquae in profundum malorum deciderit, pati in interitu illo diutius iacere , quid hoc vero attinet dicere 3 Js Quare extra omne dubium esse a debet, immane exitium ac supplicium . a Deo imminere, remisso Praefecto Exe-plum in hanc rem prosert Dionysius, . si Richelius, quod hausisse se dicit ex de nouissPetro Cluniacensi. Refert igitur religi a sim qtiendam Anglum, cum a die c Oenae Dominicae ad vesperam usque Sahathi Paschae, raptus suisset: in spiritu ,

postea ad se reuersium, mira plane de alterius vitae paenis retulisset & nomi natim de quodam coetus religi si praefecto, ista elocutum . In primo loco poenarum praefato , vidi Recto em cuiusdam Religiosis CongregationiSarat in maximis loci tormentis; & nunc in igne, nunc in balneis foedis, sulphure ac pice mixtim feruentibus, grauissima tolerauit supplicia. Qui interrogatus a

me cur talia sustineret,respondit, potius propter peccata subditorum me Omnia, quam propter propriis peccata, ista sin. Rineo . Propria enim peccata, crebra

402쪽

38 Sectio III Punctum V. confessione,disciplinarum perception , orationibus assiduis , & alijs pluribus modis redimere dc castigare consueui: subditis vero non adhibui debitam disciplinam, ex quadam vana sormidine ,

ne meo priuarer primatu, ex resistentiatorum dem. Idcirco, poena mea auge-xur quotidie, quia illorum peccata in . quae ex mea negligentia quotidie inc dunt, in me redundant, nec aliquem finem poenarum agnosco. J Atrociu etiam est, quod Neapoli accidisse i . coenobio sui ordinis scribit Antonius Senensis, g de plerisq; superioribus apparentibus post mortem : qui allato saerosancto Christi corpore adiurati a Priore coenobij, fassi sunt, se ad aeterna supplicia dan tos, quod malὸ munus obeuntes, per aliorum cladem Sc instituti l befactationem. aete num sibi creassent exitium .' Conrigit- ea apparitio sub Christi annum I 3 λ

9 Ex his intelligi potest, quid sibi

voluerit Hugo, antiquus di grauis re gulae B. Francisti interpres, cum dixit br Superiorem reinisse agentem ut plas eat,

403쪽

Pericula ab enervi rectione. 3 8 3teat, non esse caput, sed Caudam operiemem turpitudinem,quem aliud non maneat quam ignominia extrema, Sccollocatio in nouistimo loco. J Quasi enim non satis grauaretur culpis suis, asciscit sibi culpas su bditorum , quas enervi rectione enasci sinit, nec prohibet cum posset. At ut est apud Saluia - lib. V.

num, potestas quae inhibere scelus po- tLCE' test, quasi probat debere fieri , si sciens

patitur perpetrari. Iu cuius enim manu est ut prohibeat mbet agi, si non . prohibet admitti . J DiiIerit grauissime in hanc sententiam s. Valerius adductus in Concordia regul. V & Praeter c b e. 3. s. tera profert versus illos lase iubere nefas,quis Vse probatur amaressui prohibere valet, nec prohibere voles. Concluditq; praefectum qui abstinuerit succisione dc eradicatione noxias u huiusmodi, herbarum eadem copulandia sorte cum ijs quorum nimia remissione

errorem Querit. L Recte namque censetur, ut cum quo participat errorem , aeternam retributionis cum eo sortiatur Multionem. J Gemma illa Synodi Pisten

si S.

404쪽

s 84 sectio III. Punctum mss. - Non est liber a consensu, qui quod emendare potest, emendare ne-fligit. Quapropter sine dubio , peccati se participem facit. JSimiliter Synodus Metensis inserta Capitularibus Car soli Calui.

405쪽

De exprimenda moderatoribus mixtu-- rasuavitatιs fortitudinis conspicua in diuina rectione.

Actum quantum satis, de duplici dote diuinae rectionis,sigillatim,

monstratumque quanti reserat, . humanam rectionem cosor mari ea in parte, diuinae. Sed quia dotes illas idcirco diuinam rectionem e Sciunt absolutissima,

quia ambae nectuntur r, consideranda superest, similis consociatio lenitatis & fortitudinis i rectione humana ad diuinania expressa. Sic enim utile tametsi acidum miscebitur dulci, quod

406쪽

Concluditus suavitatis, esseacia con iugarion rem Dei imitatione, esse Per

tum malagma, a . fm i1 Taleam absilutissimam re-- i gendi ratione quae in Deo est micantissima, pro imbecillitatis humanae captu accedere lic x, binae illae do tes unde diuinae rectioqis persectio exi-ssit, aduocandae sunt, & in hoc expri-mqndue ab humanis rectoi bus, supremus O Num Rector Deus, qui exquisite ductilla commiscet . Tota dissicultas est, uomodoliaetenda sit ab ho minibus qui super alios sunt is positi, e amixtura. Id veron et commodius nec certius assequi mortalibus licebit, quaatrefith ac diligenresspectando minum quo Deus ipse, in regendo sua uis simul

ac emcax cst. Hoc autem quantum ex SS. Patrum doctrina assequi licet, no

407쪽

Necesi lenissimul ac fortis rect. 38 γaliter praestat Deus, q u am attempera-do se hominis genio. Per scientiae quiPPe suae immensam vim, & intellectualis oculi infinitam persp caciam , Omnes humanae voluntatis latebras perspicies agnoscit quo tractura sit sua quem quo voluptas, si in his illisue occasionibus

constituatur . Idque ut eueniat, vereq,

homo in illis occasionibus statuatur, quibus volens ac lubens in bonum a Deo intentum feratur, ordinatissimae eius prouidentiae cura fuit . Ad eum ergo modum, diuina rectio lenis & siua uis est. Quid enim suauius, quam v luntate sua aliquem ducere , Coque in flectere quo ipsemet proprio nutu &propensione agi veliti Est item eo mo. do diuina rectio egregie emcaX, non

quod homini habenas suae voluntatis eripiat,vel necessitatione iniecta adigat eam ad unam partem ; sed quod mouens & excitans accommodate ad genium nostium, essiciat ut ipsim et, vO lentes ac lubentes faciamu3 ι quodn bis commodissimum est, Deo aute a

gloriosissimum. Verba sunt D. Augu- Bb a stini, i

408쪽

388 . Sectio IV. Punctum I. E. b. . . stini, totum hoc negotium diuine e

q. . plicantis in opere ad Simplicianum . uuam doctrinam iam senex ratam ha huit . Nam in ultimis libellis quos Sara - cti Patris testametum vocare haud immerito possumus; libello inquam de s h eap. . praedestinatione Sanctorum , b eiquet adiuncto libro de dono perseuerantiae , ς illud opus ad Simplicianum refert MVRyp' '' approbat, nec ex eo quicquam retrR ctauit in opere retractationu, cu de illo a l.a.ea. egit. 4 Prosper quoque mentis D. Au- .gustini probe conscius, illud opus Cum laude allegat. agen Suum Genueusibus,e ad 6κ- ς & eius doctri na m ratam habet .Quod cepta Ge obiter monere placuit 2 contra susurro- η'ςhLq ' nes quo lani, eam Sancti viri lucubra tionem arrodentes,& vocantes. in sunpicionem: itemque contra alios rem P ratiores , qui S. Augustinum, quae ibi iu- nior tradideiat, senem correxisse voluerunt. Est igitur ad eum modum diu3na rectio sertis , quatenus infallibilitoremeit ut faciamus, ipsiquE vltro nos dedamus. Quod si aliqua per poena di adhibitum flagellum compulsio , ad

409쪽

Necesi lenissimul ae fortis re r. 389

domandam & contundedam superbia nostram in opportuna, eam quoquo adhibet Deus : sicque utraque veluti manu admota , efficaciter assequitur quod sibi proposuerat, &forti simul ac leni gubernatione nos regit. Praesertim tamen intentum assequitur & stelicis. si me regit, quia Opportune operatur, &siue lenitatis siue seueritatis argumenta, exhibet cum opportunum est. Qua

ob causam, non minus dici potest, ipsa opportunitas, s ut factum a Pythagoricis alibi refero, ' ) quam ob prouisum OP-

portune frugum prouentum, ut Proclus ibidem adductus, interpretatur: Vnde dis . n. diuinum regimen a Psalte virga ct ba- 126. culus denominatur , quia Opportune in tempore & virgam percutientem; hoc est seueritatem,& baculum sulcientem, siue consolationes per lenitatem admouet, ut eum Pialtis locum exposuit Isidorus Pelusiota. b

a Idipsum spiritu li rectori faciendust Z

est. Eaeplorandus accurate genius sub-dltorum, eiquὰ accommodanda quan tu licet rectio atque correctio, ut S.Basi-

410쪽

xyo ' Sectio IV. Punctum I. Iius δ optime admonuit. Hoc vero es

ebe lui se quod inscripturis saepe dicitur, dan sub finem dum esse aliquid in tempore, sin quem finem constitutum esse seruum fidelem LE . semiliae Dei Praepositum, habent Lue cap. a. cas b & Μatthaeus,) ς egregie exposuit origenes tractans illud Leuit.Σ6. dabo et obis puniam in tempore. NeceΩsario sinquit) addit tempore , sicut

enim imber iste terrenus, si importune veniat, id est cum messis colligitur,cum frumenta teruntur in areis, obesse magis quam prodesse videbatur. Ita Ec ij quibus pluuia verbi Dei ministranda comittitur, obseruare debent hoc quod dicit scriptura, ut in tempore praebeant; Id est ne crapulato, & ebrio, verbum Dei ingerant: ne Occupato in alijs animo, cum attentus esse non potest, vel cum alicuius vitii languore constrictus, est, & non doctori, sed morbo proprio interior praestatur auditus.Prudeter ergo conijciat. ubi potest vacare mens,

ubi sobrius, ubi vigilans, ubi intentus auditor est: & ibi pluuiam ministret in tempore : sicut & tritici mensuram, seruus