De bono regimine humano ad diuinum suaue simul ac forte, per mixturam lenitatis & accurationis exigendo. Dissertatio P. Theophili Raynaudi ex S. I. commonitorium ut sit moderatio quod dicitur, & agger aduersùs ictum fluuij

발행: 1648년

분량: 586페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

a l. de patient. P ut

cla Sectio II. Punctum. r. in quo leni ac suaui sibilo obuerseiunia Eliae Deum, inde apparet, quod Elias Dei presentiam reueritus, vultum suum pallio operuit, & egressiis stetit in ostio speluncae. Non dubito quin ad hanc tertio obiecta speciem, respexerit Tertullianus, R describens patientiae thronum. Sedet inquit in throno Spiritus eius mitissimi & mansuetissimi, qui non turbine glomeratur, no nubilo liuet sed est tenore serenitatis , apertus, & sim- Plex,que tertio vidit Elias.J Quod enim

eo loco Panaetius, nautis caeteroqui, dc accuratus interpreS com nrentatur, mi ianus arridet. Existimat quippe Dii sicari

eo tenerae serenitati S throno, nubem lucidam, quae obumbrauit cum Christo, ac Moyse ipsum Eliam. Dicta autem sit visa tertio tal S nubes,quia primunia. vidit Elias nubeculam paruam ascen- dentem de mari quasi vestigium hominis: deinde per turbinem in nube ignea raptus est in coelum: tertio denique , :Christum Dominum in nube lucida . serena & aperta consipeXit. Haec cur ι

quadrare Tettulliano negem, non est l

82쪽

suauitas diuinae rectionis. 6 sobscurum . Nihil sane turbini & igni cunube lucida, & throno tenerae serenitatis: alioqui non tertio, sed quarto dicendus esset Elias vidisse eam sveciemsqua-doquidem post commotionem spiritui vehementi comitatam, apparuit ignis. Itaque simplicius & commodius, non e varijs illis visis tanto temporum & locorum interuallo disiunctis, sed ex unius ac eiusde apparitionis variis partibus , tertiam illam imaginem in qua Dominus apparuit petere licet, ut nos facimus . Nec est quod quis commotionem a spiritu vehementi praevio dic

socians, sibilum aurae tenuis, non tertio sed quarto loco recenseat. Revera enim

commotio illa & concusisto montis,su secuta causam suam immedia tam , sipiritum inquam vehementem; pro unico sumbolo specieque eadem numeratur a Tertulliano, ob nexa qui causam inter ac effectum proximum intercedit. Qua- uis autem vari j Doctores varie hec symbola interpretantur, tamen admodum . verisimilis ea expositio videtur, quae affirmat, significasse ijs Deum , luam agendi

83쪽

ε SeeLo II. Ptinctum Lagendi & regendi rationem, non dura, seueramum potentem sed lenem ac suavem esse. Quod enim latissime versiae ac frequenter S.Chrysiostomus, bonus P. b, es Eli β, Prae Zelo quo flagrabat, austeriae filia &t. durs X spiritus erat, eum q. Deus satage-h, tu' ἡ tr ducere ad lenitatem erga popu- Elia, tum, in quem Ob numinis violationem eoncitatior erat, qua de re inserius plura. Itaque exhibuit se illi Deu .specla ,

tenui:lipna, ac lenisiima: nec conterens

petras, ed molliter perflans ac sibilans . i. ' Astipulatur plane Theodoretus,b& coia. .fisi Cinne Petrus Ble sensis, ς cuius, praeterlao. CCetera, haec est oratio , dum informat: nouum praelatu ra . Turpe quidem dc absurdum est in praelato cum ira & au-1teritate corripere, sicut Apostolus ad Timotheum scribens ait, Dei ruum inquit) non oportet litigare, se mansue

ti, oec. Cum propheta diceret, ecce Bia

Irus grandis conterens petras 3 ct non in

spiritu Dominus se ct postpiritum eommotisti non in commotione Dominus, O pos

84쪽

Decimina suauitatis proposita, 6s commotionem,ignis; non in igne Dominus. Et adiungit. Et poni ignem Fbilus aura tenus, ct in eo Dominus. Nam cum spiritus irae & commotionis , ignisque iracundiae Deo displiceant, ipsit accepta est

lenis & blanda correctio. J VidςΠduβ ά α ι quoque qui de hoc sibilo Eliae obiecto, stetitio& uniuerse de diuino sibilo, praeclare Clerico. disserit Philippus Abbas. a s p 3

Decimina diuina in regendo suavita

ris, per Sat ram . . . fi Ihil est necesse, testimonia sacra conquirere, quibus appareat,quantopere Deus regendi suaui- b mesuit. talem adamet, cum id eX ipsa praxi sit cap. 3Q manifestissimum. Monstratu facillimi id est , & in ordine naturae, & in ordine ua liber. gratiae. Nam in Ordine naturae, Deus, ut S. Augustinus sapienter ratiocinatur, tu. Theo. h omnia motus suos agere sinit, quae est summa omnino, agendi ac regendi sua- Γ, A itiuitas. Dissero in eam rem plene aliis Mor. Ω- locis, ς demonstrans quanta codesten. '

E sione

85쪽

66 Sectio II. Punctum II. sione ac benignitate, Deus motiones naturales quibus nos ad morale bonum sollicitat, attemperet nutibus nostris . Nunc idem confirmare breuiter placet, illud praeterea recolendo, malle Deum cum honoris siti. ac supremae suae maiestatis iniuria, non temerare naturalia a

iura quae humanae libertati in seipsania.

Concessat,quam cum ea temeration ,

quae illi esset plane ad manum,impedire innumera & atrocia scelera, quibuSin imomenta singula a mortalibus violatur. Nihil qui πὸ esset facilius Deo,qua se tot& tantis ini uti is praestare indemnem, siue abrumpendo conseruationem

naturaliter debitam, Sc hominem praeter dispositionum exigentiam redigendo in nihilum,sive negando illi concur sum ad operationem illicitam, vel extorquendo ab eo operationem, si agatur de culpa per mandati praetermissionem . Neutrum tam e ptaestare, ex usu Dei est, tantam habet libertatis humanae rationem, quae est insignis plane in ea regenda suauitas. Imo quod bene Perpendenti, non leuem iuijcit admirationem s

86쪽

Deciminasuauitatis propositae. 6 cum aliquando per miraculum, agentia mere naturalia prohibeat operatione ,

humanam stamen libertatem Vix unqua

inhibuisse deprehenditur. Vt enim in actis SS.Martyrum frequentissimum est,

non raro ign es, ferae,& alia agetia merenaturalia, seruis Dei nocere prohibita sunt per miraculum; quod vix unquam legitur de gladio humana manu vibra to : quia noluit Deus temerare iura humanae libertatis , cuiuS proprie est ea actio, ut cum S.Bona uentura notatum , ha, di est in tractatione de martyrio. - Nihil c.1. n.6. puto posse ad plenam & undecumque i persectam suauitatem diurnae rectionis erga hominem , in Ordine naturae desiderari: cum videatur maluisse Deum sde potentia, quam de suauitate suae ambigi. a Sed nulla profecto,uniuersa diuina Vsuauitas ordiniS naturae videri debebit, si eius cum suauitate quς in Ordine gramtiae proditur, fiat contentio. Verisiii quippe S.Chrysostomus h diuinam erga b homiI. nos: suauitate in ordine gratiae expres- ζ ' λβ sit, docens, Deum ne nostram temeret

87쪽

a homil.

63 Sectio II. Punctum D.

libertatem,& ut siuauiter magnaq. cum condescensione omnis violentiae experte nobiscum agat, nequaquam nos prς- uenire: non quod non exigatur sempergratuita Dei praeuentio,ut supernaturalis boni quippiam moliamur , sed quod diuinae gratiae proentio no sit elusino-di,quae libertatem nostram pessundet, ei ve violentiam inserat. Quem e legitimu Chrysostomi eo loco sensum , discimus ex ipso Chrysiostomo cu alijs

prope innumeris locis,tum in elusitem epistolae expositione, non semel. R Allia quando enim tradit , obseruationenia, mandatorum Christi, & executionem supernaturalium actuum,post donum Dei,esse studii nostri ac cur 3aperte profitens, diuinam praeuentionem esse necessariam ad supernaturales actus: Alias vero, b ex Scriptura ipsa id eruit. Tractans enim illud ex cap. Iz. aspicientes in autorem ei consummatore Iesum ,

dictum id ab Apostolo affirmat, ut di

scam US currere. Sicut enim in omnibus artibus ,& certaminibus, ad magistros aspicientos, in mente artem imprimi-α I mus,

88쪽

Speriminasuauitatis proposita. 69mus, per videndi facultatem quas iam .sumentes regulas:ita quoque, ii velimus currere,&discere recte currere, aspiciamus ad auctorem fidei, & consummatorem Iesiim. Quid est hoc j Idest ipse nobis fidem indidit. Dicebat enim discipulis suis, non vos me elegi His , sed ego elegi υos. Porro autem Paulus quoque dicit. Tunc cognoscam ,sicut O cognitus sum. Ipse nobis imposuit principium ,

ipse quoque nobis finem imponet. JApertissime agnoscit eo loco Chrysostomus, initium ipsum fidei, a Deo ego :ac proinde procul abest a Semipelagianismo, quem aliqui tanto Patri indigne impingunt, cu quibus alibi sortius actu,

prolatis bene multis testimonij sex vallis Chrysostomi locis, quibus undecti- pro Valeque nitens ac pura in hoc negotio Sam Patris doctrina,demonstratur. In dubita ημμ'r' tatum itaque esse debet, eam negatione

praeuentionis ne nostra libertaS temere intur,aliud non excludere, quam violentam voluntatis humanae adactionem,

cum libero usi potestatis utrolibet flexilis incompossibilem . Talem enim E a Prae

89쪽

nis prinas ct respos,

o , Se II. punctum II., praeuentionem, voluntatibus humanis aduenire per druinam prouidentram . supernaturalem, eam q. rectionem qua benignus Pater per vitς semitas nos ducit ad gloriam. merito inficiatus est S. Chrysostomus, quem hoc ipso modo accipiendum fuisse, Hieremias Consta.

tinopolitanus a recte admonuit. 3 Suspexere eandem diuinae supernaturalis prouidentiae, rectricis voluntatum humanarum, suauitatem violentiae omnis expertem , Patres coeteri pas. 11m. Varios protuli purganS autorem

libri de praedestinatione &gratia:Quem librum viri graues, bene ex Augustini operibus loco motum,& male in angu- Ium inter quisquilias coniectum , Pel giani sermenti valde suspectum,vel etiacompertum statuebant, eo maXime argumento, quod assirmet, b Deum vota luntatis notae quasi reuerentem, prae misso lucis suae radio &vnguine benedictionum duleedinis; vias coelestes eligere aut relinquere, in libero nostro arbitrio, situm esse voluisse. Doctrinam eo loco ab Autore illo vaditam, nullo modo

90쪽

Decimina suauitatis propositae. FI modo posse videri morbosam,quanquasatis superque euincitur demonstratione veri parentis illius operis, quem esse S.Fulgentium, conscripta inoMciosae iulius censurae censura manifestum feci ἱtamen insuper in ea lucubratione apertissime probaui, adductis plane geminis SS. Augustini,Prosperi, Anselmi,Lauren- iij Iustiniani,' testim Onijs, aliorumque a nubeto

multorum, quos nemo notare ausit, vel

suspectos habere . Inde igitur liquere potest, quantam Patres agnoscant esse diuinae supernaturalis rectionis siuauiter omnia disponentis lenitatem, cuiusuis violentiae & adactionis expertem . Id

enim unum dunta Xat nunc confirmo,

de quo inter omnes Catholicos nulla est controuersia,quomodocunq. postea de natura auxiliora graila philosophentur.Sed mihi in praesentia satis est, quod ab omnibus Catholicis admittitur, nepe ea auxilia cohaerere cum libertate nostra, & quamuis ea praemoueant atque praeueniant sollicitan ria ad nu, tamen nullam ill i inserrei violentiam

SEARCH

MENU NAVIGATION